Advertisements

Category Archives: Goofy

ΛΟΥΝΤΟ

Τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο του 1980, στα οπισθόφυλλα των τευχών 706, 707, 708, 709, 710, 711, 712 και 713 του Μίκυ Μάους, κυκλοφόρησε ένα παιχνίδι ονόματι Λούντο.

mm706-713

Προέλευση εικόνων: I.N.D.U.C.K.S.

Πρόκειται για το επιτραπέζιο παιχνίδι Ludo, που στην Ελλάδα είναι γνωστό ως Γκρινιάρης!

Ludo-3

Προέλευση εικόνας: Wikipedia

Η καρτέλα τού παιχνιδιού σχηματιζόταν συναρμολογώντας την από τα τμήματα που ήταν στα οπισθόφυλλα. Ο Γιώργος μού έστειλε τέσσερα από αυτά, ζητώντας μου να γράψω ένα άρθρο που να συμπληρώνει τα κενά. Νομίζω, λοιπόν, ότι θα κάνω ακριβώς αυτό.!

Ξεκινάμε, λοιπόν, από τα τέσσερα οπισθόφυλλα του Γιώργου:

Ludo1

Ludo2

Ludo3

Ludo4

Με τα κομμάτια που έχουμε και με τη μαγεία τής σύγχρονης τεχνολογίας, μπορούμε να κατασκευάσουμε το κομμάτι που μας λείπει…

Ludo5

…και στη συνέχεια να συναρμολογήσουμε την καρτέλα τού παιχνιδιού!

Ludo6

Παρατηρούμε ότι τα κομμάτια δεν ευθυγραμμίζονται εντελώς. Αυτό μπορεί μεν να οφείλεται σε προβλήματα με το σκανάρισμα και την ψηφιακή συναρμολόγηση, αλλά, αν θυμάμαι καλά, το ίδιο πρόβλημα υπήρχε και με τη χαρτοκοπτική, που πρέπει να την είχα κάνει, τω καιρώ εκείνω!

Η καρτέλα σχηματίστηκε από πέντε οπισθόφυλλα, ενώ το παιχνίδι ολοκληρωνόταν σε οκτώ τεύχη. Υποθέτω ότι στα επόμενα τρία οπισθόφυλλα θα υπήρχαν τα δεκαέξι πούλια και, ενδεχομένως, οι οδηγίες τού παιχνιδιού. Πούλια φτιάχνονται εύκολα, κόβοντας κυκλάκια από χαρτί, και οι οδηγίες είναι γνωστές, οπότε είμαστε έτοιμοι να παίξουμε γκρινιάρη!

Κι’ αν η δική μας καρτέλα σας φαίνεται λιγάκι βρώμικη, μπορείτε να κατεβάσετε μία παρόμοια από εδώ.

Ενημέρωση 6 Απριλίου 2015: Στα τελευταία τρία τεύχη όντως υπήρχαν τα πιόνια τού παιχνιδιού, έξι ανά οπισθόφυλλο, όπως φαίνεται από το οπισθόφυλλο του τεύχους 712:

ludo7

Δεν ξέρω αν προλαβαίνουμε ακόμα να στείλουμε τον συντάκτη του περιοδικού πίσω στο σχολείο, να ξαναμάθει γεωμετρία, αφού τα πιόνια δεν είναι κώνοι, όπως γράφει, αλλά πυραμίδες!

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Advertisements

ΟΔΗΓΗΣΗ

Τον Απρίλιο και τον Μάιο του 1978, στα τεύχη 617, 618, 619 και 620 του Μίκυ Μάους, κυκλοφόρησε ένα παιχνίδι με όνομα Οδήγηση. Πρόκειται για ένα επιτραπέζιο παιχνίδι, του οποίου η καρτέλα ήταν ζωγραφισμένη στο εσωτερικό τών εξωφύλλων αυτών τών τευχών.

MM617-620

Προέλευση εικόνων: I.N.D.U.C.K.S.

Τα εξώφυλλα, αν τα αφαιρούσες από τα περιοδικά, ξεδιπλώνανε και, ενώνοντας τα τέσσερα μέρη, συναρμολογούσες την καρτέλα τού παιχνιδιού, τού οποίου οι οδηγίες πρέπει να βρίσκονταν ή στο τεύχος 620 ή σε κάποιο από τα άλλα κομμάτια. Αυτό, βέβαια, είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή τών τευχών. Γι’ αυτό το λόγο, είναι κάπως δύσκολο να βρεθούν αυτά τα τεύχη ακέραια στις μέρες μας. Ο συντάκτης μας tryfev, με χίλια ζόρια κατάφερε να βρει ακέραια τα τεύχη 617 και 618. Στο ένα από τα δύο αυτά τεύχη, το 618, το εξώφυλλο είναι κάπως ξεχαρβαλωμένο, οπότε ήταν εύκολο να το σκανάρει και να μας το στείλει γι’ αυτή τη μικρή παρουσίαση. Σ’ ευχαριστούμε, Τρύφωνα!

Οδήγηση

Το παιχνίδι μοιάζει πολύ με δύο παρόμοια, με τίτλο Donald Duck’s sommerspill (καλοκαιρινό παιχνίδι τού Ντόναλντ Ντακ) από τα Νορβηγικά περιοδικά Donald Duck & Co 1975-27 και 1975-28:

XNC_DD1975-27

Προέλευση εικόνας: I.N.D.U.C.K.S.

XNC_DD1975-28

Προέλευση εικόνας: I.N.D.U.C.K.S.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

ΤΟ ΠΑΖΛ ΤΟΥ ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ

Ψάχνοντας για κάτι άλλο στη σοφίτα τού Γκούφυ στο πατάρι, βρήκα το εξής:

Μια εικόνα τού Γκούφυ (ή, μάλλον, Γκούφη) αποτελούμενη από 96 τετραγωνάκια, κολλημένα σε ένα χαρτόνι!

Με τη βοήθεια του inducks, απ’ όπου προέρχεται και η παρακάτω εικόνα, θυμήθηκα ότι πρόκειται για ένα παζλ, που είχε κυκλοφορήσει στα οπισθόφυλλα των τευχών 569, 570, 571 και 572 τού Μίκυ Μάους.

Σύμφωνα με το άρθρο που συνόδευε το παζλ:

Το παζλ, είναι ένα ευχάριστο παιχνίδι που ακονίζει το μυαλό και αυξάνει την παρατηρητικότητα.
Με τα κομμάτια που υπάρχουν στα οπισθόφυλλα του «Μίκυ Μάους», θα συνθέσετε την εικόνα που βλέπετε σ’ αυτή τη σελίδα.
Όταν την ολοκληρώσετε, μπορείτε να την κολλήσετε σ’ ένα χαρτόνι διαστάσεων 25×35 εκατοστών και να την κρεμάσετε στο δωμάτιό σας.

Εγώ πρέπει να είχα ακολουθήσει τις οδηγίες μέχρι το κομμάτι που έλεγε να συνθέσω τα κομμάτια και να τα κολλήσω στο χαρτόνι (για την ακρίβεια χαρτί Schoeller, από το μάθημα των τεχνικών—στην πίσω μεριά φαίνεται και μέρος από κάποιο σχέδιο με σινική μελάνη), αλλά μάλλον δεν το κρέμασα, αλλά το φύλαξα, και γι’ αυτό σώθηκε!

Απομένει να βρω αυτό για το οποίο ανέβηκα στο πατάρι…

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΗΡΙΑΛ 38: ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ – ΟΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ ΤΟΥ ΓΚΟΥΦΥ

Συνεχίζουμε την παρουσίαση των καλοκαιρινών τόμων τών Μεγάλων Σήριαλ, με τα μεγάλα μυθιστορήματα – οι Παρασκευές τού Γκούφυ, όπου ανατυπώνονται 8 ιστορίες τής σειράς. Για όποιον δεν την έχει υπ’ όψιν του, η ιδέα τής σειράς είναι ότι, κάθε εβδομάδα, ο Γκούφυ γράφει ένα διήγημα, το οποίο το διαβάζει στο Μίκυ κάθε Παρασκευή, είτε αυτός θέλει είτε όχι. Οι ιστορίες έχουν την περίεργη λογική τού Γκούφυ και έχουν τον εαυτό του στο ρόλο τού ήρωα και τον Μίκυ στο ρόλο τού γκαφατζή βοηθού του.

Η πρώτη ιστορία είναι οι αστεροειδείς εναντίον Γης, σε σενάριο Rudy Salvagnini και σχέδιο Massimo De Vita, που την έχουμε ξαναδιαβάσει το 2004, στο Μίκυ Μάους 1976. Ένα σμήνος αστεροειδών κατευθύνεται εναντίον τής Γης, και ο «αστρολογονόμος» Γκούφυ καλείται να τη σώσει.

Ακολουθεί η ιστορία ξίφος & μανδύας, σε σενάριο Rudy Salvagnini και σχέδιο Alessandro Perina, που την έχουμε ξαναδιαβάσει το 1999 και το 2009, στα Μίκυ Μάους 1722 και 2264, αντίστοιχα. Πρόκειται για μια ιπποτική ιστορία. Ο Μίκυ είναι ένας κόμης, που ο Μάυρος Πητ τού παίρνει την κομητεία, οπότε απευθύνεται στον «αμπελοφιλόσοφο» Γκούφυ, για να τον βοηθήσει να την πάρει πίσω.

Συνεχίζουμε με την ιστορία ο κόμης τών στεναγμών, σε σενάριο Rudy Salvagnini και σχέδιο Roberto Vian, που την έχουμε ξαναδιαβάσει το 2004, στο Μίκυ Μάους 1959. Ο Γκούφυ κληρονομεί μια περιουσία, κάποιοι επιτήδειοι του την τρώνε, αλλά τελικά καταφέρνει να την πάρει πίσω.

Ακολουθεί ο μοναχικός καβαλάρης, σε σενάριο Rudy Salvagnini και σχέδιο Silvio Camboni, ιστορία που την έχουμε ξαναδιαβάσει το 1997 και το 2009, στα Μίκυ Μάους 1604 και 2236, αντίστοιχα. Εδώ έχουμε γουέστερν. Ο Γκούφυ είναι ένας κάου μπόυ που ρίχνει το λάσο πιο γρήγορα κι’ απ’ τη σκιά του και κυνηγάει τη συμμορία τών ζωοκλεφτών που έκλεψαν την… αγαπημένη του αγελάδα.

Συνεχίζουμε με την ιστορία στα άδυτα των αδύτων, σε σενάριο Rudy Salvagnini και σχέδιο Marco Mazzarello, που την έχουμε ξαναδιαβάσει το 2005, στο Μίκυ Μάους 2049. Ο Γκούφυ και ο Μίκυ είναι αστυνομικοί, που μπαίνουν στη φυλακή, παριστάνοντας τους καταδίκους, για να ανακαλύψουν πού έχει κρύψει τα κλοπιμαία ένας κλέφτης που είναι φυλακισμένος εκεί.

Ακολουθεί η επανάσταση του Μίκυ, σε σενάριο Rudy Salvagnini και σχέδιο Lino Gorlero, ιστορία που την έχουμε ξαναδιαβάσει το 2005, στο Μίκυ Μάους 2045. Εδώ ο Γκούφυ ξεκινά να αφηγείται μια ιστορία με… ουφογήινους, αλλά ο Μίκυ δεν αντέχει ν’ ακούει τόσο γελοία ιστορία, οπότε προσπαθεί να του δείξει πώς είναι μια σωστή ιστορία, διηγούμενος μια ιστορία όπου κάποιοι προσπαθούν να φορτώσουν μια κλοπή στο Μαύρο Πητ. Περιττό να πούμε ότι, κάθε δυο-τρεις σελίδες, ο Γκούφυ βρίσκει προβλήματα στην ιστορία τού Μίκυ, προτείνοντας συνέχεια την προσθήκη εξωγηίνων!

Συνεχίζουμε με το το κόκκαλο τού Ρόδου, σε σενάριο Rudy Salvagnini και σχέδιο Lino Gorlero, ιστορία που την έχουμε ξαναδιαβάσει το 1998 και το 2008, στα Μίκυ Μάους 1643 και 2204, αντίστοιχα. Ρόδος είναι ο σκύλος που βλέπετε στην πρώτη σελίδα τής ιστορίας, ο τίτλος στα Ιταλικά είναι λογοπαίγνιο με τον κολοσσό τής Ρόδου, που χάθηκε στη μετάφραση, και το κόκκαλο, που επίσης βλέπετε στην πρώτη σελίδα, είναι μαγικό, και ο αρχαίος Έλληνας ήρωας Γκούφυ ψάχνει να το βρει για να σταματήσει την ξηρασία που πλήττει ένα χωριό.

Τελειώνουμε με την ιστορία ένα αστέρι γεννιέται, σε σενάριο (το μαντέψατε!) Rudy Salvagnini και σχέδιο Fabio Celoni, που την έχουμε ξαναδιαβάσει το 2003, στο Μίκυ Μάους 1920, με τον τίτλο πώς γεννιέται ένα αστέρι. Η άνοδος και η πτώση ενός μεγάλου «ντίβου» (αρσενικό τής ντίβας!) με το Γκούφυ στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Οι ιστορίες, γενικά, έχουν πλάκα. Το σχέδιο είναι καλό, και η ποιότητα τού σεναρίου είναι σταθερή, αφού σε όλες το έχει γράψει ο ίδιος σεναριογράφος. Κάπου, όμως, ταυτίζεσαι με το Μίκυ, που δεν αντέχει να τις ακούει. Πολύς παραλογισμός, πολλά πράγματα που ο Γκούφυ τα βγάζει απ’ το κεφάλι του, λόγω αγνοίας, και πολλοί εξωγήινοι.

Τις ιστορίες τις είχα ξαναδιαβάσει όλες, μία ή δύο φορές την κάθε μία, όπως αναφέρω και στις επιμέρους περιγραφές. Παρ’ όλ’ αυτά, εκτός από τον τίτλο μιας ιστορίας, όλες μου φάνηκε σαν να τις διάβαζα για πρώτη φορά, πράγμα που σημαίνει ότι δεν είχαν τίποτε το αξιομνημόνευτο. Γι’ αυτό το λόγο, θα βάλω στον τόμο μόνο ένα 7.

Τις παρουσιάσεις τών καλοκαιρινών τόμων τού Μίκυ Μάους μπορείτε να τις διαβάσετε συγκεντρωμένες στην κατηγορία καλοκαίρι 2012.

Αρέσει σε %d bloggers: