Advertisements

Category Archives: Phantom Duck

ΟΙ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΦΑΝΤΟΜ ΝΤΑΚ – «ΣΚΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΦΡΟΔΙΤΗ» / ΤΕΥΧΟΣ 4 ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2012

Τέταρτο τεύχος, για αυτή την νέα σειρά ιστοριών, με ήρωα τον Φάντομ Ντακ. Είναι το τεύχος Οκτωβρίου. Μια έκδοση που έχει ακούσει πολλά, είναι αλήθεια και μάλιστα και εμείς στο Comics Trades, δεν την σχολιάσαμε και σαν ό,τι καλύτερο μπορούσαμε να διαβάσουμε. Προσωπικά, μου άρεσε πολύ το πρώτο τεύχος, παρά το σκίτσο που έχει ξεφύγει εντελώς και πάει προς άλλα σύμπαντα! Θυμίζει Marvel, αλλά δεν είναι, θυμίζει Ντίσνεϋ, αλλά δεν είναι, οπότε κι εμείς, σαν τι να το υποδεχτούμε; Ας τα αφήσουμε όλα αυτά πίσω μας όμως, για να δούμε τι ακριβώς περιέχει το τέταρτο τεύχος, με τίτλο «Σκιές στην Αφροδίτη».

Η μακέτα μπορεί να μην είναι αυτή που θα στείλει το χέρι σας στο ράφι, αλλά το περιεχόμενο είναι πολύ ενδιαφέρον, πιστέψτε με! Δεν αλλάζουν αυτά που έχουμε δει στα προηγούμενα, αναφορικά με το σκίτσο, όμως υπάρχει μια μικρή διαφοροποίηση, στην σωστή χρήση των σκιών και όχι στην κατάχρηση(όπως συμβαίνει τελευταία στο Μίκυ Μάους…). Οι φιγούρες των πρωταγωνιστούν, έχουν αρχίσει να είναι οικείες πια στα μάτια μου, οπότε δεν με ξενίζουν, όχι τόσο όσο στα 2 πρώτα τεύχη. Εδώ όμως, υπάρχει το πρώτο «συν» του τεύχους, που λέγεται «στήσιμο των σελίδων και σχεδίαση των καρέ». Με άλλα λόγια, η καλλιτεχνική επιμέλεια, είναι σχεδόν άριστη! Υπάρχουν πολλές σελίδες και μεμονωμένα καρέ, που σου φέρνουν στο νου κινηματογραφικές παραγωγές!

Πάμε να δούμε ένα ακόμα «συν», που είναι και ο ακρογωνιαίος λίθος, αυτό που αφήνει το στίγμα του σε τούτο το τεύχος. «Σενάριο». Απλά, πάρα πολύ καλό, οριακά στην βαθμίδα του άριστου! Δυνατό, χωρίς κοιλιές, με σφυγμό και ρυθμό εξαιρετικό, που φεύγει από μπροστά σου αφήνοντας στα μάτια μια έξοχη εμπειρία, αναγνωστική! Το δισέλιδο στο κέντρο που περιοδικού(δεν το δημοσιεύουμε, για να σας το επιφυλάξουμε για άλλη χρήση!), είναι εκπληκτικό! Όπως φυσικά και πολλές άλλες σελίδες, όπου πράγματι ταξιδεύουν τον αναγνώστη, στα αστέρια! Βλέπετε άλλωστε και από αυτές που επιλέξαμε για την παρουσίαση(και που μέχρι να τις επιλέξω, κόντεψα να σκανάρω όλο το περιοδικό! Ποια να διαλέξεις και ποια να αφήσεις απ’ έξω;!).

 

 Είπαμε για τα τεχνικά θέματα, ας δούμε όμως και την υπόθεση του τεύχους. Οι Εβρονιανοί την πέφτουν στον Άνγκους Φάνγκους και αυτός που καλείται να τον σώσει, είναι αυτός που μισεί περισσότερο! Ο Φάντομ Ντάκ! Η μάχη είναι πολύ δυνατή και χάρη στην εμφάνιση της Ξαντούμ, νέας σύμμαχου του ήρωα μας, οι αντίπαλοι κατατροπώνονται, αλλά ο ρεπόρτερ έχει κάποια κουσούρια από την επίθεση… Ο Νούμερο Ένα, ο Φάντομ και η Ξαντούμ, αναζητούν τον τρόπο για να τον επαναφέρουν, στις… σκιές της Αφροδίτης. Εκεί όμως, δεν θα είναι μόνοι τους… Το ταξίδι των τεσσάρων προς την Αφροδίτη και οι σκηνές δράσης, θα σας συναρπάσουν κυριολεκτικά!

Τα γνωστά πορτρέτα και τα πληροφοριακά στοιχεία για τους ήρωες της σειράς, συνεχίζονται και στο τέταρτο τεύχος, με δύο ακόμη σελίδες. Στο επόμενο τώρα, που σαν διαφημιστική μακέτα εμένα μου έφερε λιγάκι Champions’ League”, ο Νούμερο Ένα… μας αφήνει χρόνους;! Ποιος ξέρει; Ραντεβού στα περίπτερα, Πανελλαδικά και ταυτόχρονα, την 1η Νοεμβρίου… «Νούμερο Δύο»! Μέχρι τότε, το τεύχος τέσσερα φεύγει προς το ράφι του, με ένα 9,5 σαν βαθμολογία, από μένα πάντα!

Για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Όλες οι σχετικές παρουσίασεις, βρίσκονται εδώ.

Advertisements

ΣΟΥΠΕΡ ΑΛΜΑΝΑΚΟ 1 – ΜΙΑ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Το πρώτο τεύχος τού καινούργιου Σούπερ Αλμανάκο ήταν μάλλον απογοητευτικό. Όμως, σε ένα παράλληλο σύμπαν, το Σούπερ Αλμανάκο δεν χρησιμοποιεί απλώς το εξώφυλλο του Paperinik Cult, αλλά είναι η ελληνική εκδοχή αυτής τής εκδόσεως, παρουσιάζοντας, με χρονολογική σειρά, τις κλασικές περιπέτειες τού Φάντομ Ντακ. Το Comics Trades κατάφερε να εξασφαλίσει ένα αντίτυπο, και σας το παρουσιάζουμε ευθύς!

Το εξώφυλλο είναι περίπου το ίδιο μ’ αυτό τής δικής μας έκδοσης. Η μόνη διαφορά είναι ο τίτλος τού τεύχους, που αναφέρεται στην πρώτη ιστορία αυτού τού τεύχους και όχι στην πρώτη ιστορία τού δικού μας Σούπερ Αλμανάκο, η οποία, έτσι κι αλλιώς, δεν δημοσιεύεται σ’ αυτό το τεύχος.

Μια άλλη διαφορά είναι η τιμή, που είναι 4,50 ευρώ, σαφώς πιο τσουχτερή, αλλά μας αποζημιώνει με τις 228 σελίδες τού τεύχους, αντί για τις 164 τού δικού μας, λιγότερου ακριβού περιοδικού.

Όσο για τα περιεχόμενα, αυτά είναι τελείως διαφορετικά!

Έχουμε και λέμε, λοιπόν. Η πρώτη ιστορία είναι ο εκδικητής, σε σενάριο Guido Martina και σχέδιο Giovan Battista Carpi. Στην Ελλάδα την έχουμε διαβάσει πολλές φορές, στα Μίκυ Μάους 446-447, το 1975, στα Κλασικά Ντίσνεϋ 28 και 76, το 1976 και το 1985, αντίστοιχα, καθώς και στα Αλμανάκο 72-73, το 1997.

Πρόκειται για την πρώτη ιστορία τού Φάντομ Ντακ, όπου μαθαίνουμε πώς ο Ντόναλντ μεταμορφώθηκε σε Φάντομ Ντακ.

Από ένα λάθος τού ταχυδρόμου, ο Ντόναλντ παίρνει τα κλειδιά τής βίλας «Ρόδον», την οποία είχε κερδίσει ο Γκαστόνε σε μία κλήρωση. Εκεί ανακαλύπτει το ημερολόγιο τού διαβόητου ληστή Φαντόμιους, τη στολή και τα σύνεργα τής δουλειάς του, καθώς και σχέδια για διάφορες αναβαθμίσεις τού αυτοκινήτου του.

Αγανακτισμένος από όλους τους συγγενείς του, που τον κοροϊδεύουν, αποφασίζει να τα χρησιμοποιήσει όλα αυτά, μεταμορφωνόμενος σε δεύτερο Φαντόμιους, ονόματι Φάντομ Ντακ. Πρώτο θύμα του είναι ο Σκρουτζ, από τον οποίο καταφέρνει να κλέψει το στρώμα, γεμάτο δολάρια, την ώρα που κοιμόταν, και να το μεταφέρει στη βίλα «Ρόδον». Η αστυνομία τον ανακαλύπτει, αλλά καταφέρνει να τους ξεφύγει. Οι υποψίες πέφτουν στο Ντόναλντ και το Γκαστόνε, που από μακρυά μοιάζουν. Λίγο η αρνητική εικόνα που έχουν οι συγγενείς του για το Ντόναλντ, λίγο η πρωτοφανής ατυχία που δείχνει να έχει σ’ αυτή την ιστορία ο Γκαστόνε, οι υποψίες στρέφονται στο Γκαστόνε, ο οποίος, από ακόμα μία ατυχία, τινάζει τη βίλα στον αέρα, μαζί με το στρώμα, το περιεχόμενο του οποίου τον υποχρεώνει ο Σκρουτζ να μαζέψει δολάριο δολάριο.

Όταν πρωτοδιάβασα στην ιστορία, κάπου εκεί στην αχλύ τής προϊστορίας, ήταν το κάτι άλλο. Τυχερός Ντόναλντ, που τελικά βγαίνει νικητής, άτυχος Γκαστόνε, αλλά και ένα σωρό τεχνολογικά μαραφέτια, στα οποία βασίζεται ο Ντόναλντ για να δράσει ως Φάντομ Ντακ. Καμία σχέση με τον υπερήρωα που βλέπουμε στις μέρες μας. Όσο για το σχέδιο, Κάρπι είναι αυτός, δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε άλλο.

Η επόμενη ιστορία είναι ο Φάντομ Ντακ εναντίον Φαντομιά (ή Φαντομία, αν προτιμάτε), σε σενάριο Guido Martina και σχέδιο Romano Scarpa. Στην Ελλάδα την έχουμε διαβάσει στα Μίκυ Μάους 458-459, το 1975 και στα Κλασικά Ντίσνεϋ 28 και 83, το 1976 και το 1986, αντίστοιχα.

Εδώ έχουμε τη δεύτερη ιστορία τού Φάντομ Ντακ. Ο Κύρος ολοκληρώνει τις μετατροπές στο αυτοκίνητο του Ντόναλντ και κατασκευάζει και το υπόγειο καταφύγιό του. Στη συνέχεια, παίρνει μια καραμέλα «ξεχνατέξ», για να ξεχάσει ότι Ντόναλντ και Φάντομ Ντακ είναι το ίδιο πρόσωπο.

Πηγαίνοντας στα ερείπια τής βίλας «Ρόδον», για να ψάξει για μυστικά τού Φαντόμιους, που τώρα λέγεται Φαντομιάς, βρίσκει εκεί το Γκαστόνε και τη Νταίζυ, μεταμφιεσμένους σε Φαντομιά και… Τερέζα Δάρμα Βακόστα, τη φίλη τού Φαντομιά, να τραβάνε φωτογραφίες, καθ’ οδόν προς ένα χορό μεταμφιεσμένων για κάποιο φιλανθρωπικό σκοπό, στον οποίο η Νταίζυ προτίμησε να πάει με το Γκαστόνε. Γίνεται φυσικά το σχετικό καυγαδάκι, και άλλη μια φορά η Νταίζυ δεν θέλει να ξαναδεί το Ντόναλντ. (Το έχω ξαναπεί: τι της βρίσκει αυτής τής μέγαιρας;)

Ο Ντόναλντ αποφασίζει να εκδικηθεί. Ποτίζει το Γκαστόνε με κάμποσες καραμέλες «ξεχνατέξ» και πηγαίνει αυτός στο χορό, στη θέση τού Γκαστόνε. Αφού περνάει όλη τη βραδιά με τη Νταίζυ, στο τέλος κλέβει τις εισπράξεις τού χορού και τις κρύβει στα ερείπια τής βίλας «Ρόδον». Για να μην καταλήξει ο Γκαστόνε στη φυλακή, ο Ντόναλντ λέει ότι ο πραγματικός ένοχος πρέπει να είναι ο Φαντομιάς, που κρύβεται στα ερείπια. Όντας ο μόνος που έχει το θάρρος να αντιμετωπίσει τον Φαντομιά, αφού είναι ο μόνος που ξέρει ότι ο Φαντομιάς δεν υπάρχει, ο Ντόναλντ δίνει μια ψεύτικη μάχη, βρίσκει τα κλεμμένα χρήματα και ξανακερδίζει την εκτίμηση της Νταίζυ.

Η ιστορία δίνει νομίζω πολύ καλά τον τόνο τών κλασικών ιστοριών τού Φάντομ Ντακ. Κάποιος προσβάλλει τον Ντόναλντ ή την οικογένειά του και δέχεται την εκδίκηση του Φάντομ Ντακ. Ούτε υπερηρωισμοί ούτε εξωγήινοι ή άλλες ακρότητες.

Η συγκεκριμένη έκδοση έχει την μετάφραση από την περίοδο που οι μεταφραστές έκαναν πολύ ελεύθερη μετάφραση. Π.χ., κάθεται ο Γκαστόνε να φάει, λέγοντας «τι έχει; μπάμιες με φιστίκια»! Όσο για την Τερέζα Δάρμα Βακόστα, δεν θυμάμαι πώς την είχαν αποδώσει σε άλλη μετάφραση, αλλά στο πρωτότυπο λέγεται… Ντόλυ Πάπρικα! Παλιότερα έβρισκα αυτές τις μεταφράσεις γελοίες και εκνευριστικές. Τώρα, που ξαναδιάβασα την ιστορία, έσκασα στα γέλια!

Για το σχέδιο, είπαμε ότι είναι τού Σκάρπα. Δεν νομίζω να χρειάζεται κάτι περισσότερο.

Η τρίτη ιστορία είναι ο αυθεντικός τιμωρός, σε σενάριο Guido Martina και σχέδιο Romano Scarpa. Στην Ελλάδα την έχουμε διαβάσει στα Μίκυ Μάους 504-505, το 1976 και στο Αλμανάκο 74, το 1997.

Μετά από μια συζήτηση με το θείο Σκρουτζ, όπου ο Ντόναλντ τού είπε πως, αν θέλει να έχει επισκέπτες στο μουσείο κέρινων ομοιωμάτων του, θα πρέπει να προσθέσει νέα εκθέματα, εμφανίζεται στον ουρανό τής Λιμνούπολης ένας ιπτάμενος Φάντομ Ντακ, ο οποίος βουτά προς το σπίτι τού Ντόναλντ και εξαφανίζεται. Οι εφημερίδες γράφουν ότι ο Ντόναλντ είναι ο Φάντομ Ντακ, τα παιδιά φεύγουν από το σπίτι, και ο Ντόναλντ, εξοργισμένος, ψάχνει να βρει ποιος είναι ο απατεώνας. Πιστεύοντας ότι θα τον βρει στα ερείπια τής βίλας «Ρόδον», πηγαίνει εκεί, ως Φάντομ Ντακ, αλλά η αστυνομία τού την έχει στημένη. Για να μην τον ανακαλύψουν, περνάει το βράδυ στου Κύρου, ο οποίος μάλλον ξέχασε ότι… είχε ξεχάσει τις τροποποιήσεις, που είχε κάνει στο αυτοκίνητο τού Ντόναλντ, και του τις αφαιρεί, για να μην τις βρει η αστυνομία. Εν τω μεταξύ, ο Ντόναλντ βρίσκει εκεί μια σύνθεση που είχε φτιάξει ο Κύρος, με τις φιγούρες τών διαφόρων παπιών, από τις οποίες κάποιος είχε κλέψει τη φιγούρα τού Ντόναλντ.

Με το αυτοκίνητό του να είναι πάλι σακαράκα, ο Ντόναλντ γυρίζει σπίτι, μαζεύοντας στο δρόμο και τα παιδιά, που τα βρίσκει να γυρίζουν από το αγρόκτημα τής γιαγιάς Ντακ, η οποία τα είχε τρελάνει στις δουλειές και, χρησιμοποιώντας τα ως άλλοθι, απαλλάσσεται τών κατηγοριών.

Ο Σκρουτζ διαφημίζει το νέο έκθεμα τού μουσείου του, το οποίο δεν είναι άλλο από το κέρινο ομοίωμα τού Φάντομ Ντακ. Αρνούμενος να πληρώσει το Ντόναλντ, που του είχε δώσει την ιδέα για νέα εκθέματα, του αντιπροσφέρει τη θέση τού νυχτοφύλακα τού μουσείου. Ο Ντόναλντ φεύγει έξαλλος, και τη θέση την παίρνει ο Γκαστόνε.

Το βράδυ, ο Φάντομ Ντακ επισκέπτεται το μουσείο. Ναρκώνει το Γκαστόνε και παίρνει το ομοίωμα, το οποίο αποδεικνύεται ότι ήταν η κλεμμένη φιγούρα τού Ντόναλντ, με ένα λεπτό στρώμα κεριού και ένα μηχανισμό που της επέτρεπε να πετάει. Επίσης παίρνει και τις εισπράξεις τού μουσείου, τις οποίες το ιπτάμενο ομοίωμα επιστρέφει στους Λιμνουπολίτες, σκορπίζοντάς τες απ’ τον αέρα.

Κι άλλη ωραία ιστορία, κι άλλο ωραίο σχέδιο του Σκάρπα, τι άλλο θέλουμε!

Τι άλλο; Μια τέταρτη ιστορία, φυσικά!

Η τελευταία ιστορία τού τεύχους είναι η υπερηχητική δικαιοσύνη, σε σενάριο Guido Martina και σχέδιο Massimo De Vita. Στην Ελλάδα την έχουμε διαβάσει στο Μίκυ Μάους 382, το 1973, στα Κλασικά Ντίσνεϋ 28 και 80, το 1976 και το 1986, αντίστοιχα, καθώς και στο Αλμανάκο 83, το 1998.

Εδώ έχουμε μια πιο απλή ιστορία. Η Λιμνούπολη γεμίζει με παιδικές στολές Φάντομ Ντακ, τις οποίες πουλάει ο Ρόμπαξ, με μεγάλο περιθώριο κέρδους, αδιαφορώντας για το τι θα πει ο ίδιος ο Φάντομ Ντακ, που τον αποκαλεί ανόητο μπροστά στον Ντόναλντ. Αποφασισμένος να ξεπλύνει την προσβολή, ο Φάντομ Ντακ σταματάει το τραίνο, με το οποίο μετέφερε ο Ρόμπαξ δέκα χιλιάδες στολές, για τους Μικρούς Εξερευνητές και, υπό την απειλή ενός… νεροπίστολου, εξαναγκάζει το Ρόμπαξ να υπογράψει ένα γράμμα, με το οποίο εξουσιοδοτεί τον Ντόναλντ να μοιράσει τις στολές δωρεάν.

Εδώ οφείλω να πω κάτι περισσότερο για το σχέδιο. Έχω πει αρκετές φορές ότι δεν καταλαβαίνω τι βρίσκει ο κόσμος στο σχέδιο τού Ντε Βίτα. Κοιτάζοντας αυτήν την ιστορία, επιτέλους κατάλαβα. Το σχέδιο είναι απλώς καταπληκτικό. Δείτε το εξαγριωμένο ύφος τού Ντόναλντ, στην πρώτη σελίδα τής ιστορίας, για να καταλάβετε. Προφανώς, όπως κάθε καλλιτέχνης, που ζωγραφίζει επί πολλά χρόνια, έχει τις περιόδους του, το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με το Ντε Βίτα. Η συγκεκριμένη περίοδος πρέπει να είναι αυτή που του έδωσε τη φήμη του. Αργότερα, φαίνεται, άλλαξε το στυλ του, και αυτό, το νεώτερο στυλ είναι που βρίσκω αδιάφορο.

—————

Κάπου εδώ τελειώνει η εναλλακτική αυτή παρουσίαση. Εσείς ποιο Σούπερ Αλμανάκο θα προτιμούσατε να διαβάσετε; Αυτό που μόλις κυκλοφόρησε, ή αυτό που σας παρουσιάσαμε; Η ερώτηση δεν είναι ρητορική, οπότε αναμένουμε τα σχόλιά σας!

Η παρουσίαση έγινε βάσει παλαιοτέρων εκδόσεων των ιστοριών στα Κλασικά Ντίσνεϋ 76 και 83, στο ιταλικό I Classici di Walt Disney (prima serie) 57, το οποίο ανατυπώνει και τις τέσσερις παραπάνω ιστορίες, καθώς και στα Κλασικά Ντίσνεϋ 80.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΦΑΝΤΟΜ ΝΤΑΚ – «ΕΒΡΟΝΙΑΝΟΙ» / ΤΕΥΧΟΣ 1 ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2012

Το περιμέναμε εδώ και καιρό. Ήταν ένα περιοδικό που διαφημίστηκε πολύ από την Νέα Ακτίνα. Σκοπός του, να καλύψει τους φίλους του «μασκοφόρου εκδικητή», με νέες ιστορίες και, επιτέλους, να αποκτήσει ο Φάντομ Ντακ το δικό του περιοδικό(το Αλμανάκο εδώ και χρόνια στηρίζεται πάνω του, αλλά το όνομα του απουσιάζει από την μαρκίζα). Έτσι, το νέο αυτό μηνιαίο περιοδικό είναι ήδη γεγονός, με αφετηρία τον Αύγουστο του 2012. Καλορίζικο και καλή επιτυχία του ευχόμαστε. Είχε πολλά χρόνια να φανεί νέα έκδοση Ντίσνεϋ στην Ελλάδα. Μια και είναι το Πρώτο τεύχος, να πούμε ότι έχει 76 σελίδες(έγχρωμες φυσικά και ιλουστρασιόν), ενώ το σχήμα του είναι λιγάκι μεγαλύτερο σε μήκος, από το εβδομαδιαίο Μίκυ Μάους. Η ράχη είναι στρογγυλή και οι μακέτες του εξωφύλλου(λογότυπο – γραμματοσειρά), ικανοποιητικές(αν ήταν λιγάκι πιο προσεγμένο το εξώφυλλο, θα ήταν ακόμη καλύτερα).

Τι μπορείτε να διαβάσετε όμως στις 76 αυτές σελίδες και τι έχει να προσθέσει στις γνωστές περιπέτειες του Φάντομ Ντακ; Πολλά, αν θέλετε τη γνώμη μου. Οι φίλοι του παραδοσιακού στυλ και ύφους, που συνόδευε τον ήρωα στις ιστορίες που διαβάσαμε μέχρι στιγμής, θα κοιτάξουν τις πρώτες σελίδες κάπως… περίεργα. Τα νέα στοιχεία που προστέθηκαν, στο νέα αυτό εγχείρημα του κ. Τερζόπουλου, είναι πολλά και δεν μοιάζουν με τίποτα απ` ότι έχετε διαβάσει ως τώρα. Η σχεδιαστική γραμμή, οι νέες τεχνικές στο στήσιμο των καρέ, αλλά και σε πολλά σημεία το κλίμα του πρώτου αυτού σεναρίου, φέρνουν στο νου την Marvel και τους υπερήρωες της!

Τα δεκάδες γκάτζετ του ήρωα, όλα εναρμονισμένα πλήρως με αυτά των αντιπάλων του, το ντηζάιν των κτηρίων και γενικότερα η τεχνολογική εξέλιξη όλων γύρω του, θυμίζει πολλά χρόνια μπροστά από τις μέρες μας! Σαφώς και υπάρχει χιούμορ, όπως και μια κριτική τάση των δημιουργών και ενδεχομένως σάτιρα, επάνω στα νέα δεδομένα και τα κακέκτυπα τα τεχνολογικά, που ίσως κάποια στιγμή μας φέρουν κοντά σε τέτοιες εικόνες. Το σενάριο των «Εβρονιανών», σε αυτό το πρώτο του, αυτόνομο κεφάλαιο(έτσι θα κινηθεί το περιοδικό, τουλάχιστον για ακόμη ένα τεύχος), είναι άριστο! Καιρό έχω να το πω αυτό για κόμικς και πολύ χαίρομαι που το αναφέρω για Ελληνική έκδοση και μάλιστα του Ντίσνεϋ. Στα υπέρ και το κινηματογραφικό ύφος της ιστορίας.

Η καινούργια αυτή και ολόφρεσκη οπτική, που επιχειρείται εδώ, σε ένα restart, επιτρέψτε μου τη φράση, επάνω σε έναν πολύ αγαπημένο χαρακτήρα, θεωρώ ότι είναι απόλυτα επιτυχημένη. Αυτή τη φρεσκάδα την χρειάζονταν, για να μην πω ότι την ζητούν και άλλοι «συνάδελφοι» του. Είναι ένα βήμα μπροστά, και μακάρι η ανταπόκριση των Ελλήνων αναγνωστών, να είναι τέτοια που να επιτρέψει την μακροημέρευση της έκδοσης. Προσωπικά το εύχομαι. Ήταν από τις λίγες φορές, που κυριολεκτικά ρούφηξα ένα τεύχος, δίχως να σταματήσω την ανάγνωση σε κανένα σημείο.

Προσέξτε καλά τα οχήματα και τα όπλα των «Εβρονιανών», που πραγματικά σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν διαβάζεις κάποιο υπερηρωικό περιοδικό ή έκδοση Ντίσνεϋ! Καταπληκτικά σχεδιασμένα και με μεγάλη δόση φαντασίας. Ο εχθρικός και κατακτητικός αυτός λαός στρέφεται στην Γη για να πάρει αιχμάλωτους, ώστε να αποκτήσει περισσότερους εργάτες. Θα βρει μπροστά του όμως τον Φάντομ Ντακ, που με έναν νέο και απροσδόκητο σύμμαχο(με πάρα πολύ χιούμορ! Ίσως ο κορυφαίος χαρακτήρας της ιστορίας!), προϊόν επιστημονικών πειραμάτων και… τεχνητής νοημοσύνης, θα τους ζορίσει πολύ.

Δεν χρειάζονται επιπλέον στοιχεία, γιατί θα χάσει και την γοητεία του. Απλά διαβάστε το και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα. Για μένα ήταν μια μεγάλη και ευχάριστη έκπληξη, και ανυπομονώ να διαβάσω το τεύχος Σεπτεμβρίου, με το δεύτερο κεφάλαιο της ιστορίας. Να πω, μόνον, ότι το κόστος είναι ιδιαίτερα ελκυστικό, για όσα προσφέρει το περιοδικό. 1,80 ευρώ.

ΥΓ

Περιμένουμε φυσικά και θα σας παρουσιάσουμε και το «Σούπερ Αλμανάκο», όπως μετονομάζεται πλέον το γνωστό περιοδικό, ανανεωμένο όπως διαφημίζεται και με 164 πλέον σελίδες, το οποίο και θα συνεχίσει την δημοσίευση ιστοριών του Φάντομ Ντάκ, από εκείνες που μέχρι σήμερα διαβάζαμε.

Για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Τις παρουσιάσεις τών νέων περιπετειών τού Φάντομ Ντακ μπορείτε να τις βρείτε συγκεντρωμένες εδώ.

Η ΠΡΩΤΗ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΦΑΝΤΟΜ ΝΤΑΚ – ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΜΑΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ!

Αγαπητοί φίλοι, σήμερα αυτό που σας έχουμε προς on line ανάγνωση, είναι η πρώτη ιστορία με ήρωα το alter ego του Ντόναλντ, τον Φάντομ Ντάκ, που κυκλοφόρησε στην χώρα μας! Πρόκειται για τον «Διπλό θρίαμβο», που εκδόθηκε από τον κ. Τερζόπουλο το 1973, σε δύο συνεχόμενα τεύχη του εβδομαδιαίου Μίκυ Μάους. Τα 376 και 377. Θεωρώ ότι πλέον της ιστορικής της ίσως αξίας σε κάποιους εξ υμών, αυτό που έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον είναι η ίδια η δομή της ιστορίας, που πιστεύω ότι συγκαταλέγεται ανάμεσα στις κορυφαίες που γράφτηκαν ποτέ και που φυσικά διαβάσαμε! Πολύ δυνατή πλοκή, αν και δεν παίρνει τα πράγματα από την αρχή ομολογουμένως, κάτι που μάλλον παραξενεύει τον αναγνώστη, αφού δεν αφηγείται το ξεκίνημα της ύπαρξης του Φάντομ Ντάκ(κάτι που έγινε σε άλλο τεύχος του Μίκυ Μάους), αλλά με επίσης πολύ έξυπνο χιούμορ, κερδίζει τον κάθε αναγνώστη! Πάμε σε κάποια επί μέρους στοιχεία, που αφορούν στους δημιουργούς του και στην ιστορία της πρώτης του έκδοσης στην Ιταλία. Ο τίτλος του εκεί ήταν Il doppio trionfo di Paperinik και πρόκειται για μια δουλειά των Guido Martina στο σενάριο και Massimo de Vita στο σχέδιο. Κυκλοφόρησε στο Topolino(που αλλού;), στις 29 Αυγούστου του 1971, μόλις δύο χρόνια πριν εμφανιστεί στο δικό μας Μίκυ Μάους και η θα έλεγα ότι η αισθητική της δεκαετίας του 1970, είναι πολύ εμφανής στην γραμμή σχεδίασης του de Vita, αλλά και επιπλέον ότι η συγκεκριμένη μορφή σχεδίασης είναι από τις πλέον αναγνωρίσιμες στην χώρα μας και ιδιαίτερα αγαπητή.

Χρήσιμα στοιχεία, όχι μόνον για αυτή την ιστορία, αλλά γενικότερα για όλες όσες κυκλοφόρησαν σε όλα τα μήκη και τα γεωγραφικά πλάτη, μπορείτε να αντλήσετε στο

http://coa.inducks.org/

που ήταν και η δική μας πηγή πληροφοριών. Ο όγκος και η ποιότητα της δουλειάς που γίνεται εκεί, είναι απλά εκπληκτική! Δεν νοείται φίλος των εκδόσεων του Ντίσνευ στην χώρα μας, που να μην έχει αποθηκευμένη στα αγαπημένα του browser του, αυτή την διεύθυνση! Πολλά συγχαρητήρια από εμάς! Keep up the good work guys!

Για να μπείτε στην βιβλιοθήκη μας και να διαβάσετε on line κλικάρετε το πιο κάτω link

http://issuu.com/comicsrainbow/

 

ΥΓ

Την κατανόηση σας, για ένα προσωρινό πρόβλημα που προέκυψε στο ανέβασμα του τεύχους 376. Εντός των επόμενων 24 ωρών(πρώτα ο Θεός), θα έχει αποκατασταθεί, πιστεύουμε η ομαλή ανάγνωση και αυτού του τεύχους.

Αρέσει σε %d bloggers: