Advertisements

Συνέντευξη με τον δημιουργό Δημοσθένη Δασκαλέα

 Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι έχει περάσει κάποιος καιρός από την προηγούμενη ανάρτηση του είδους, αλλά  επιτέλους ήρθε η ώρα για μία ακόμα συνάντηση με έναν ανθρώπο που κινείται στο χώρο των κόμιξ ο οποίος θα μας προσφέρει την δική του οπτική γωνία των πραγμάτων.

Με μεγάλη χαρά και ενδιαφέρον λοιπόν έχουμε την τιμή και ευκαιρία να αναρτήσουμε κάποιες απόψεις ενός φέρελπι δημιουργού, να ενημερωθούμε για τις τολμηρές κινήσεις του στο χώρο και την πορεία που έχει χαράξει μέχρι τώρα σε αυτόν, να προβληματιστούμε με την ευθύτητα και αντικειμενικότητα που  βλέπει ο ίδιος την κατάσταση για το μέλλον των comics παγκοσμίως, αλλά και να ιντριγκαριστούμε με μερικές πολύ ενδιαφέρουσες ειδήσεις για τις επόμενες επιχειρηματικές κινήσεις του…

Ποιους πραγματικά να ενδιαφέρει τι έχω να πω; Ήταν το πρώτο πράγμα που είπε μόλις του προτείναμε την ιδέα να μιλήσει για τους αναγνώστες του comicstrades, αλλά απ’ τα παραπάνω θα υποψιάζεστε ήδη ότι δε χρειάζεται να ανησυχεί για κάτι τέτοιο.

Αγαπητοί κομιξολάγνοι και κομιξοπαθείς, το πληκτρολόγιο τώρα αναλαμβάνει ο συγγραφέας των Επικής Φαντασίας κόμιξ περιπετειών:

“Theoκtonia” (Θεοκτονία), “Kingdom of Light” (Βασίλειο του Φωτός), αλλά και εκδότης της Deimos comics, ο

Δημοσθένης Δασκαλέας.

 

-Self published ή οχι?

Απόλυτα όχι!

Η εποχή μας πάσχει από υπερ-προσφορά και υπο-ζήτηση. Τα πάντα είναι διαθέσιμα δωρεάν, σε torrent, και το μόνο που μας λείπει είναι χρόνος και όρεξη να δούμε το άπειρο υλικό που είναι μόνο ένα κλικ μακρυά. Συνεπώς για να φτάσει το έργο μας στα χέρια του πιθανού ενδιαφερόμενου αναγνώστη μέσα από τον χαμό αντίστοιχων έργων χρειάζονται ανώτερες «μαγικές» δυνάμεις. Κοινώς, γνωριμίες ή ασύλληπτα υψηλό budget διαφήμισης.

Αν ο επίδοξος συγγραφέας δεν διαθέτει αυτά τα δυο τότε καλό είναι να απευθυνθεί σε κάποιον που μπορεί να τον βοηθήσει. Εξάλλου το αν θα γίνει δεκτό το έργο από κάποιον εκδοτικό οίκο είναι ένα σκληρό αλλά αναγκαίο crash test.

-Τι είναι η DeimosComics και ποιό είναι το αντικείμενο της?

Η Deimos Comics είναι ανεξάρτητη εταιρία εκδόσεων comics. Προς το παρόν το υλικό μας είναι διαθέσιμο αποκλειστικά on line στο site μας με τη μορφή web comics. Στην ουσία είναι ατομική προσπάθεια ενός ονειροπώλου που το μυαλό του πήγαινε να εκραγεί…

-Για ποιό λόγο τα κόμιξ σας κυκλοφορούν στα Αγγλικά και online μόνο?

Ήταν αποκλειστικά επιχειρηματική επιλογή λόγω του ότι στην ουσία η Deimos Comics είναι ατομική προσπάθεια και αυτοχρηματοδοτούμενη. Με το να εκδίδεις υλικό ψηφιακά γλιτώνεις τα έξοδα εκτύπωσης και διανομής. Ο λόγος που είναι στα αγγλικά είναι και αυτός οικονομικός.

Με το να είναι το υλικό στα αγγλικά και on line απευθείνεται σε όλον τον on line αγγλόφωνο κόσμο που αγαπάει τα comics. Για αυτό το λόγο και η τιμή του κάθε τεύχους είναι τόσο χαμηλή. Στην ουσία είναι το κέρδος που έχει ένα εκτυπωμένο τεύχος αφαιρώντας τα έξοδα εκτύπωσης και διανομής.

Πέρα από αυτήν την επιχειρηματολογία να σας ανακοινώσω ότι από το φθινόπωρο είμαστε σε θέση να ξεκινήσουμε και την εκτύπωση, κάτι για το οποίο είμαι προσωπικά πολύ χαρούμενος! Θα εγκαινιάσουμε τα print comics με μια νέα σειρά που διαδραματίζεται στον κόσμο του Kingdom of Light και ονομάζεται «Disciple».

-Έχουν νοημα τα on line comics σε ενα μέσο που ειναι καθαρά συναισθηματικά συλλεκτικό?

Υπάρχουν πολλά επίπεδα συλλεκτών. Χαλαροί και μανιώδεις. Ένας σοβαρός συλλέκτης κόμιξ μετά από πολλά χρόνια ενασχόλησης έχει φτάσει να έχει κούτες με χιλιάδες τεύχη. Ικανότατη συλλογή αλλά δυστυχώς εγώ προσωπικά έχω χάσει το μπούσουλα.

Το πλεονέκτημα των ψηφιακών μας κόμιξ είναι ότι είναι οργανωμένα και διαθέσιμα στην ιστοσελίδα μας στο προσωπικό προφίλ του κάθε χρήστη. Με το που αγοράσει ένα τεύχος ξεκλειδώνεται στο λογαριασμό του για πάντα και ξέρει ακριβώς που είναι όταν το αναζητήσει.

Όμως το να διαβάζεις εικόνες στην οθόνη είναι αρκετά εκνευριστικό, για αυτό έχουμε στήσει μια custom πλατφόρμα ανάγνωσης. Απλά πατάς το space στο πληκτρολόγιο και σε πάει αυτοματοποιημένα από πάνελ σε πάνελ. Πιο user friendly και από εκτυπωμένο…

Εξάλλου είδα ότι και εσείς μεταφέρετε αγαπημένα σας κόμιξ παλιά και δυσεύρετα σε ψηφιακή μορφή. Το εκτυπωμένο βέβαια θα είναι πάντα «καψούρα», αλλά το ψηφιακό θα είναι αναλοίωτο. Το ένα είναι για συλλογή, το αλλό για κατανάλωση!

Για αυτό και ήθελα να ξεκινήσω τη διαδικασία εκτύπωσης, γιατί και εγώ καψούρης είμαι!

-Τι αφορούν οι 2 σειρες της deimos?

Αυτή τη στιγμή εκδίδουμε 2 σειρές, το “Kingdom of Light” και τη «Θεοκτονία». Και οι δυο εντάσονται στην κατηγορία επικής φαντασίας με έντονο θρησκευτικό στοιχείο.

Η πρώτη διαδραματίζεται στο μακρινό μέλλον. Βασίζεται στη σκέψη ότι νικητής της Αποκάλυψης θα είναι ο Εωσφόρος, και παρουσιάζει το επίγειο βασίλειό του 2 χιλιάδες χρόνια από τώρα. Αρκετά αιρετική σκέψη ομολογώ αλλά αν αναλογιστούμε την κοινωνία και την ιστορία της ανθρωπότητας, ποια παράταξη υπερτερεί αριθμητικά; Του “καλού” ή του “κακού”; Νομίζω η αναλογία είναι κάπου στο 1/100…

Η Θεοκτονία ξεκίνησε από μια σκέψη μου, «τι έγινε με το δωδεκάθεο»;  Έγραψα ένα σενάριο όπου συμβολικά δίνω απάντηση σε αυτό το ερώτημα. Βασίστηκα σε μια προφητεία της Γαίας και την ανέλυσα σε έναν επίλογό μου της Ελληνικής Μυθολογίας. Στην ουσία το όνομα έρχεται σε αντιθεση στον Ησίοδο και τη Θεογονία.

Και ένα έξτρα στοιχείο, η Θεοκτονία είναι το πολύ πολύ μακρινό prequel του Kingdom of Light… Οπότε στην ουσία οι 2 σειρές είναι ένα ενιαίο εργο.

-Έχει δικαίωμα ένας συγγραφεας να γράφει νέα ελληνική μυθολογία?

Αυτό το ερώτημα με έχει απασχολήσει ιδιαίτερα!

Τι ήταν η αρχαιοελληνική μυθολογία;  Ένα συλλογικό έργο των ελλήνων παραμυθάδων της αρχαιότητας όπου όμως κάθε ιστορία είχε ένα βαθύ συμβολικό μήνυμα! Η επιλογή του νεαρού Ηρακλή για το ποιό μονοπάτι θα επιλέξει, της Αρετής ή της Κακίας, οι Σειρήνες και ο Οδυσσέας, ο μύθος του Τάνταλου, όλα έχουν ένα φρόνημα! Ή έστω ένα βαθύτερο συμβολικό περιεχόμενο.

Εκτιμώ ότι αν πληροί αυτά τα κριτήρια ένα νέο έργο μυθολογίας τότε έχει λόγο ύπαρξης.

Οι εποχές αλλάζουν, τα μηνύματα αλλάζουν. Τουλάχιστον το κληρονομικό δικαίωμα ως Έλληνες το έχουμε!

-Τι είδους θα είναι το webgame?

Μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι αρκετοί από εμάς έχουμε χαλάσει 20άρικα και 50άρικα στα Double Dragon, Golden Axe, Final Fight…

Το Fall of Pentapolis είναι ένας φόρος τιμής σε αυτά τα παιχνίδια που είχαμε χρυσοπληρώσει στα παιδικά μας χρόνια. Είναι ένα side scroller beat em up που όμως θα παίζεται on line σε browser και θα είναι και multiplayer μέχρι 3 άτομα. Πέρα από αυτό θα έχει και στοιχεία RPG δηλαδή ο χαρακτήρας που θα δημιουργεί ο κάθε παίχτης θα ανεβαίνει levels και θα παίρνει δυνάμεις. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ειναι πρωτοποριακός συνδιασμός.

Και αποτελεί ένα βασικό κεφάλαιο στην ιστορία του Kingdom of Light.

-Τι είναι το fanthology?

Το fanthology είναι μια κοινότητα fan art με μη εμπορικό χαρακτήρα. Δεν ξέρω αν έχεις διαβάσει τη σειρά Sandman της Vertigo. Σε ένα τεύχος στο κάστρο του πρωταγωνιστή (του Μορφέα, θεού των ονείρων) βλέπουμε ότι έχει μια βιβλιοθήκη με όλα τα βιβλία τα οποία ποτέ δεν γράφτηκαν, παρά μόνο ο «συγγραφέας» τους τα ονειρεύτηκε.

Σαν ιδέα με γοήτευσε, οπότε στην ουσία το fanthology είναι μια πρόσκληση στην καλλιτεχνική κοινότητα να δημιουργήσουμε μαζί σε κόμιξ αυτά τα βιβλία.

Επίσης είναι μια προσπάθειά μου να γνωρίσω νέους καλλιτέχνες με σκοπό να τους εντάξω στη παραγωγική διαδικασία της Deimos Comics.

Τέλος είναι ο χώρος όπου θα φιλοξενώ καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς.

Και ένα νέο: 1η Σεπτεμβρίου τρέχω τον πρώτο διαγωνισμό με χρηματικό έπαθλο, με θέμα την Αφροδίτη. Καλώ τους καλλιτέχνες να σχεδιάσουν την Αφροδίτη για χρήση στην Θεοκτονία.

Θα χαρώ πολύ μέσω της σελίδας σας να ενδιαφερθούν πατριώτες καλλιτέχνες ώστε να γνωριστούμε.

Να ευχαριστήσουμε τον Δημοσθένη για το χρόνο που μας αφιέρωσε και να του ευχηθούμε ολόψυχα τα καλύτερα στην πορεία που έχει διαλέξει να ακολουθήσει.

Να προσθέσουμε τέλος ότι έχουν ήδη κατατεθεί οι πρώτες προτάσεις για το διαγωνισμό τις οποίες μπορείτε να δείτε στον πιο κάτω συνδεσμο

http://www.deimosfanthology.com/index.php?option=com_joomgallery&view=category&catid=2&Itemid=224

και να ψηφίσετε ποια σας αρέσει περισσότερο.

Advertisements

Posted on 5 Σεπτεμβρίου 2012, in Arts, Comics, Comics Archive, Comics Creators, Comics Interviews, Comics Trades, CT Exclusive, Άρθρα Μελών, Απόψεις, Αποσπάσματα, Αποκλειστικότητες, Αρχείο, Αφιερώματα, Δημιουργοί, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Ελληνικά Κόμικς, Κόμικς, Συνεντεύξεις, Σκίτσο and tagged , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 60 Σχόλια.

  1. Καλημέρα συνάδελφοι,

    Το link που παραπέμπει στις Αφροδίτες που έχουν σχεδιαστεί ήδη για τον διαγωνισμό είναι αυτό εδώ:

    http://www.deimosfanthology.com/index.php?option=com_joomgallery&view=category&catid=2&Itemid=224

    Μου αρέσει!

    • Καλημέρα φίλτατε!

      Για δες λιγάκι τώρα. Διορθώθηκε;

      Άψογη η συνέντευξη! Τα συγχαρητήρια μου, τόσο σε σένα, όσο και στον Δημοσθένη, για την υπέροχη δουλειά του και την πρωτοβουλία! Μπράβο, παιδιά! Έτσι, πράγματι κάνουμε βήμα μπροστά! Το Comics Trades είναι και θα είναι πάντα εδώ, για να προωθεί τέτοιες ενέργειες.

      Μου αρέσει!

  2. (Είχα κάνει λάθος στο paste για το link όταν στο έστειλα).
    Δεν έχει διορθωθεί.Αν κάνεις κλικ στην παραπομπή θα δεις ότι κάτι δεν δίνει πρόσβαση. Το link στο σχόλιο οδηγεί εκεί που πρέπει (ευτυχώς).

    Μου αρέσει!

    • Για δες άλλη μια φορά. Αν δεν έχει διορθωδεί και τώρα, θα το προσθέσω σαν link αυτούσιο.

      Μου αρέσει!

      • Μου βγάζει αυτό: SSL received a record that exceeded the maximum permissible length και δεν μπορώ να προχωρήσω. Δεν ξέρω αν φταίει ο browser ή οι ρυθμίσεις μου. Θα πρέπει να μας πει και κανείς αλλός χρήστης.

        Μου αρέσει!

        • Δεν φταίει ο browser σου, ούτε οι ρυθμίσεις, αλλά κάποιο λάθος προφανώς στην διαδικασία αντιγραφής του link. Νομίζω ότι έτσι είναι καλύτερα. Για ρίξε μια ματιά.

          Μου αρέσει!

          • Ναι, όλα κομπλέ! Από χθες προστέθηκαν και άλλες Αφροδίτες βλέπω…

            Μου αρέσει!

            • Ειναι όλες ωραίες. Εκείνη που μου αρέσει, για την ώρα, περισσότερο, είναι η δεύτερη ασπρόμαυρη. Πολύ καλή γραμμή.

              Μου αρέσει!

            • Μμμ, σαφώς!

              Θα βρεθούν βέβαια κι άλλες συμμετοχές και βλέπω σκληρό ανταγωνισμό. Για να δούμε…

              Μου αρέσει!

            • Μμμ… δελεάζομαι κι εγώ δεν λέω, αλλά απέχω κάπως από αυτού του είδους την γραμμή, σαν εμπειρίες περισσότερο. Είμαι σε πιο κλασσικές φόρμες. Ενδεχομένως και πιο συντηρητικές, θα έλεγα. 🙂

              Μου αρέσει!

            • Αν έβγαινε η συγκεκριμένη ή κάποια άλλη με κλασσική γραμμή, θα ήμουν περίεργος να δω πως θα εντασσόταν στο στυλ και ύφος του comic. Απ’ ότι είδα στους όρους του διαγωνισμού ο εκδότης έχει το δικαίωμα να το συζητήσει/οργανώσει/αλλάξει με τον illustrator και εδώ που τα λέμε είναι και αναμενόμενο ο χαρακτήρας να πρέπει να προσαρμοστεί στην ατμόσφαιρα του comic.

              Μου αρέσει!

            • Σαφώς και είναι λογικό και αναμενόμενο. Η προσαρμογή σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι ανάγκη επιτακτική. Αν δεν υπάρχει αρμονία και γραμμή σύγκλισης, μεταξύ ιδέας και σκίτσου, δεν λειτουργεί με ομοιογένεια και καταστρέφεται ολόκληρο το project. Έτσι, μ`αυτό τον τρόπο, έχουν χαθεί εξαιρετικά σενάρια και ακόμη καλύτερα σκίτσα.

              Μου αρέσει!

            • Η δεύτερη ασπρόμαυρη έχει κάτι που λέει «θεά». Οι άλλες είναι απλώς όμορφες γυναίκες.

              Αν μας διαβάζει ο Δημοσθένης, θα πρότεινα, όποιο στυλ και να διαλέξουν, ακόμα και την… batgirl, που αναφέρει, να της δώσουν τα πραγματικά χαρακτηριστικά προσώπου τής Αφροδίτης, αυτά τής Αφροδίτης τής Μήλου!

              Μου αρέσει!

            • χμμ, δεν είναι κακό…

              Μου αρέσει!

  3. Πράγματι βλέπω δυνατές πρωτοβουλίες στο χώρο!

    Θέλω (με ενδιαφέρον και ευχαρίστηση βεβαίως) να δω όλες τις Αφροδίτες του διαγωνισμού καλλιστείων της Deimos για να ψηφίσω τη Miss Θεά.

    Αυτό που με προβληματίζει πολύ στα λεγόμενα του Δημοσθένη είναι τα Torrents και εν γένει τα παράνομα downloads. Η δισκογραφία έχει καταρεύσει από το φαινόμενο. Θα έρθει η σειρά και των comics; Επειδή διαβάζονται πιο εύκολα από βιβλία είναι ένας ελκυστικός στόχος.

    Άραγε ποιος να είναι ο τρόπος για την αντιμετώπιση του φαινομένου; Η λύση της Deimos για on-line Πλατφόρμα είναι μία λύση (όπως βέβαια και το τυπωμένο), άραγε μήπως είναι και η ιδανική.

    Μου αρέσει!

    • Το γιατί η δισκογραφία έχει καταρρεύσει είναι πιο σύνθετο φαινόμενο και όχι μονοδιάστατο, με τις καλές δισκογραφικές εταιρείες, από τη μια μεριά, και τους κακούς πειρατές, από την άλλη, όπως θέλουν να μας το παρουσιάζουν.

      Πόσοι από την πληθώρα καινούργιων δίσκων, που κυκλοφορούν συνεχώς, αξίζουν να δώσεις λεφτά να τους πάρεις; Σχεδόν κανένας. Πρόκειται για μουσική σχεδιασμένη να ξεχαστεί σχεδόν αμέσως και να αντικατασταθεί από την καινούργια «επιτυχία». Μήπως γι’ αυτό δεν αγοράζει ο κόσμος δίσκους;

      Πόσο θα ήθελες να έχεις στην κατοχή σου ένα τραγούδι που έχεις σιχαθεί να το ακούς στο ραδιόφωνο, από την επιμονή τών δισκογραφικών εταιρειών να το προβάλλουν, για να γίνει επιτυχία; Καλό ήταν, με πείσατε, πάμε παρακάτω!

      Αν κατεβάζεις torrents και έχεις μερικές χιλιάδες τραγούδια στη συλλογή σου, υπάρχει περίπτωση να τα αγόραζες, αν δεν υπήρχαν torrents; Τα έχεις καν ακούσει όλα αυτά; Το ότι αν τα είχες αγοράσει θα είχαν βγάλει ένα σωρό λεφτά από σένα δεν σημαίνει ότι θα τα αγόραζες, αν δεν υπήρχαν τα torrents.

      Αν πάλι αγόρασες ένα CD ενός καλλιτέχνη επειδή έτυχε ν’ ακούσεις κάποιο τραγούδι του, που κατέβασες, το οποίο αλλιώς δεν θα το άκουγες ποτέ σου, ο καλλιτέχνης (ή, μάλλον η δισκογραφική εταιρεία) κέρδισε από την πειρατεία, δεν έχασε!

      Γενικά, το αντεπιχείρημα είναι ότι, αν οι δισκογραφικές εταιρείες πρόσφεραν τη μουσική που θέλει ν’ ακούσει ο κόσμος, σε τιμές που είναι διατεθειμένος να πληρώσει ο κόσμος και στις μορφές που ζητάει ο κόσμος (όχι μόνο σιντί και κλειδωμένα ψηφιακά αρχεία), οι πωλήσεις τους θα ήταν πολύ υψηλότερες. (Πάρτε, για παράδειγμα, την εταιρεία Magnatune. Προσφέρει τη μουσική της σε ένα σωρό μορφές. Από wav, κατάλληλο για κάψιμο σε σιντί, μέχρι ξεκλείδωτα mp3 σε διάφορες ποιότητες. Σου δίνουν τη δυνατότητα να ορίσεις εσύ το πόσο θα πληρώσεις, και κανείς σχεδόν δεν πληρώνει το ελάχιστο επιτρεπόμενο. Η μουσική που θέλει ο κόσμος, στη μορφή που θέλει, πληρώνεται στην αξία της και όχι στο σχεδόν τζάμπα, κι ας υπάρχει ως επιλογή.)

      Όσο για τα κόμικς, το πρόβλημα οφείλεται περισσότερο στο ότι ο κόσμος έπαψε να διαβάζει, προτιμώντας να καταναλώνει βίντεο, που προσφέρεται σε υπεραφθονία. Τα παιδιά διαβάζουν μόνο για το σχολείο και μόνο αν τα υποχρεώσεις. Όπως είχε πει, προφητικά, ο Asimov, τα παιδιά τής εποχής του ήταν τα τελευταία που, για να έχουν τις φτηνές συγκινήσεις τους, έπρεπε να ξέρουν να διαβάζουν! Ύστερα ήρθε ο κινηματογράφος, η τηλεόραση, το βίντεο, το ντιβιντί, τα βιντεοπαιχνίδια, το διαδίκτυο…

      Μου αρέσει!

      • Απλά τα είπες όλα και δεν χωράει να προσθέσω παρά ένα …με κάλυψες! Υπήρξα 18 χρόνια ριαδιοφωνικός παραγωγός και ξέρω από μέσα πως λειτουργούν οι δισκογραφικές…

        Μου αρέσει!

        • Το φαινόμενο Torrent αφορά όλα τα είδη της μουσικής παγκοσμίως και με μεγάλη μου λύπη μπορώ να πω ότι πολλά συγκροτήματα έξω δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό και κάποιοι άλλοι απλώς τους κλέβουν τον κόπο μέσα από το πληκτρολόγιο. Αν είναι όμως να περιοριστούμε στην ελληνική κατάσταση…

          Περιμένα πάντως η βαρύτητα να πέσει στα torrents και comics.
          Δεν ξέρω αν το θέμα είναι μόνο ότι τα παιδιά δεν διαβάζουν. Κι αυτά που διαβάζουν θα το αγοράσουν ή απλά θα το κατεβάσουν; Επίσης οι έφηβοι του χθες που ξεκίνησε το φαινόμενο (και εδώ που τα λέμε δίκαια αν σκεφτείς ότι τότε ουσιαστικά έπεφτες θύμα εκμετάλευσης) και ως ενήλικοι του σήμερα που ίσως θα διαβάζουν ακόμα comics θα το αγοράσουν ή θα το torrentάρουν;

          Μου αρέσει!

          • Καλησπέρα κύριοι.

            Πολύ ενδιαφέρουσα η συζήτηση. Να προσθέσω ένα – δύο πράγματα κι εγώ, από προσωπική πείρα.

            Κάποτε, στην δεκαετία του`80, ακούγονταν μεταξύ άλλων και ένα τραγουδάκι με τίτλο Video killed the radio star.

            Οι στίχοι του, αναφέρονταν κυρίως στην επικράτηση ενός άλλου τρόπου προώθησης των νέων ακουσμάτων, το video clip, όμως έμελε να αποδειχτεί προφητικό και για άλλες καταστάσεις.

            Τα πράγματα, απ` ότι αποδείχτηκε, δεν ήταν έτσι, τουλάχιστον για κάποιες χώρες(μεταξύ αυτών και η δική μας), που όταν άκουγαν ραδιόφωνο, αυτόματα σήμαινε κρατικό. Γιατί απλά, δεν υπήρχε άλλο.

            Όταν άνοιξαν οι συχνότητες, δημιουργήθηκε μια ψευδαίσθηση (φτου – ξελε)ελευθερίας της ακρόασης, όπου ξαφνικά από το πουθενά, ένας μεγάλος αριθμός συμπατριωτών μας, βαφτίστηκε σε μια νύχτα «ραδιοφωνικός παραγωγός», ενώ κάποιοι άλλοι «ιδιοκτήτες ραδιοφωνικών σταθμών».

            Το θέμα έχει τόσο βάθος και θα μπορούσαμε να μιλάμε αναλύοντας το, πιστέψτε επί μέρες. Προσφέρεται άλλωστε, αφού εκείνο το περίφημο νομοσχέδιο, είχε γραφτεί στο πόδι, όπως και τα περισσότερα σε τούτο τον τόπο.

            Το αφήνουμε λοιπόν πίσω μας και κλείνω αυτή την εισαγωγή, για να καταθέσω την άποψη μου, πως το ραδιόφωνο ουσιαστικά σκότωσε την ίδια την μουσική, παραφράζοντας τον τίτλο του τραγουδιού που σας είπα στην αρχή, ή αν προτιμάτε την αγνότητα των προθέσεων, με έναν απλό τρόπο. Με τις playlist. Τις ξέρετε αυτές; Αν όχι, θα σας πω εγώ τι είναι.

            Σχεδόν από το πουθενά, μια ωραία πρωία, που λέμε, μερικοί «προχωρημένοι» σταθμοί καθιέρωσαν τις playlist, σε κάθε ζώνη τους προγράμματος τους. Έπειτα από λίγους μήνες, πήρε μπάλα όλη την επικράτεια. ΟΙ παραγωγοί, έπρεπε να παίζουν από τις προεπιλεγμένες λίστες που έφτιαχνε με τα «κριτήρια» του ο σταθμάρχης, από τα 24 τραγούδια του 2ωρου, τα 18! Μετά από 3-4 εβδομάδες, τα 20 και ένα μήνα μετά και τα 24, με διαφορετική σειρά! Όποιον σταθμό άκουγες, είχες την αίσθηση ότι όλη μέρα παίζει τα ίδια, με άλλη σειρά! Γι`αυτό τροποποιήθηκε η playlist και σου έδιναν 60-70 τραγούδια – δικής τους επιλογής – να παίξεις τα 24. Φυσικά, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Πάλι ρομποτάκι είσαι.

            Γιατί σας τα λέω αυτά; Γιατί κατ` αυτό τον τρόπο, το ραδιόφωνο κατάφερε ένα μεγάλο πλήγμα στην μουσική και έδιωξε από αυτήν τον κόσμο. Έπειτα, έχασε και αυτό με την σειρά του μάχη, σαν ΜΜΕ και έκτοτε θεωρείται ντεμοντέ και ξεπερασμένο.

            Ο δεύτερος αρνητικός παράγοντας, ήταν η δυσκοίλια και άκαμπτη στάση των εταιρειών, που το 2000 για παράδειγμα, χρέωναν 35 ευρώ για το cd του Springsteen και 20 για τα nice price, παραγωγής 1980 και κάτω. Ήθελαν και την πίτα δική τους και το σκύλο χορτάτο. Βέβαια, το παραεμπόριο την έφερε(την δισκογραφία), στα περίπτερα και με 9,90 μάλιστα, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Άλλωστε, οι δισκογραφικές δεν έχασαν και ποτέ δεν χάνουν. Αντί να βγάλουν 2000/%, τώρα βγάζουν 1000/%. Θυμηθείτε τι έγινε με την έκρηξη του cd, και πόσα τρις κέρδισαν από όλους εμάς…

            Η γνώμη μου είναι ότι το παραεμπόριο έσπρωξε σε πιο ελαστική πολιτική τις εταιρείες, αφού δεν μπορούσαν να κάνουν κι αλλιώς. Σκεφτείτε μόνο, ότι στις μέρες μας παίρνεις το νέο άλμπουμ ενός καλλιτέχνη, μαζί με την Κυριακάτικη εφημερίδα, με 6-7 ευρώ. Πριν 10 χρόνια, έδινες ξεροσφύρι για το άλμπουμ, 25… Για όλα αυτά, έβαλε σαφώς το χεράκι του το διαδίκτυο και δεν ήταν απαραίτητα αρνητικό.

            Μου αρέσει!

            • 35€ φτάσαν τα καινούργια CD; Και μετά περιμένουν να πουλήσουν;

              Η βιομηχανία τού θεάματος κάπου έχει καταλάβει ότι δεν μπορεί να χρεώνει όσο θέλει, ενώ η μουσική βιομηχανία ακόμα ζει στον κόσμο της. Έτσι έχουμε το παράδοξο, το CD με τη μουσική μιας ταινίας να κοστίζει περισσότερο απ’ ο,τι το DVD, το οποίο, εκτός απ’ τη μουσική, περιέχει και την ίδια την ταινία!

              Για να πούμε και του στραβού το δίκιο, κάποιοι έχουν καταλάβει τι γίνεται. Στη Γερμανία, π.χ., μπορείς να αγοράσεις επανεκδόσεις παλιών CD κλασικής μουσικής ακόμα και με 2€. Με τέτοιες τιμές, πιο ακριβά στοιχίζει το κατέβασμα, παρά η αγορά. Θα μου πεις ότι ο Μότσαρτ είχε την ατυχία να γεννηθεί πριν επινοηθεί η ιδέα τών πνευματικών δικαιωμάτων, οπότε η εταιρεία δεν πληρώνει δικαιώματα σ’ αυτόν και τους κληρονόμους του, μέχρι τρίτης και τετάρτης γενεάς. Αλλά και 5€ να πήγαινε το CD (που σιγά μην έπαιρνε ο συνθέτης τέτοια ποσοστά από τις πωλήσεις), πάλι το ίδιο θα ίσχυε.

              Μου αρέσει!

            • 30 και 35, έκαναν προ της εμφάνισης Napster και λοιπών παρόμοιων site. Τώρα κατάντησαν 9,90(ένθετα στις εφημερίδες κάνουν, μαζί με το φύλλο, 6-7 ευρώ), στα περίπτερα και τα ψιλικατζίδικα. Τα ποσά που αναφέρω, είναι από το 2000. Σωστό αυτό για τα πνευματικά, που είναι ένα άλλο μεγάλο κεφάλαιο για συζήτηση. Σηκώνει πολύ κουβέντα κι αυτό.

              Μου αρέσει!

            • Το περιορίζεις πάρα πολύ στην Ελλάδα και στο καθαρά ελληνικό φαινόμενο περίπτερο. Αυτό είναι το απομεινάρι της διανομής cd της κραταιάς δισκογραφικής κυριαρχίας. Έξω που δεν διατίθεται έτσι η μουσική και τα πράγματα σαφώς δείχνουν ότι υπάρχει πολύ μεγάλος σεβασμός στον καταναλωτή η πειρατεία ανθεί ακόμα.

              Μου αρέσει!

            • Ένα λεπτό.

              Όταν ανέφερα συνθήκες – τιμές – καταστάσεις, ΔΕΝ περιορίστηκε ο λόγος μου στην Ελληνική πραγματικότητα!

              Αυτές ήταν οι πολιτικές που επικρατούσαν παγκοσμίως και όχι στην Ελλάδα, με πολύ μικρές αποκλίσεις, μέχρι το 2000.

              Στην Αμερική και στην Αγγλία, όπως και την Ιταλία(και το ξέρω από προσωπική εμπειρία), σε χρέωναν ανάλογα με το όνομα του καλλιτέχνη(όπως ακριβώς το διαβάζεις!), όπως και την χρονιά κυκλοφορίας του άλμπουμ.

              ΔΕν έχει λοιπόν να κάνει με μορφή ετεροχρονισμένης γκρίνιας, αφού πλέον δεν βιοπορίζω από το …άθλημα της μουσικής και νοιώθω και λιγάκι ελαφρύτερος, μ`αυτήν μου την επιλογή. Σαν να έχασα 7-8 κιλά. Χώρια τα άγχη και τα υπόλοιπα, που μου κόστισαν και μια γαστρίτιδα…

              Συνεπώς, ότι ανέφερα ήταν αποστασιοποιημένο και κατασταλαγμένο, έπειτα από τις δικές μου εικόνες και την πορεία στον χώρο.

              Αν τώρα, θέλετε να ενδώσουμε στο εσωτερικό, του πλάσματος αυτού με τα πολλά πλοκάμια, που ονομάζεται βιομηχανία ψευδαισθήσεων και εμπορευματοποίησης της ανάγκης του καθενός, για μια πιο απαλή εικόνα γύρω του, πολύ ευχαρίστως, ακόμη κι αν χρειαστεί με τις απόψεις μας, να το επαναπροσδιορίσουμε.

              Σκοπός μου, δεν ήταν σε καμία περίπτωση, να αναλλωθούμε σε κουβέντες ξαναμασημένες, ή να κάνουμε νέους κύκλους γύρω από το ίδιο βοτσαλάκι. Ή ακόμη και να μεροληπτήσω, μειώνοντας ή αμβλύνοντας κατά το δοκούν, την υφή του προβλήματος.

              Θα χαρώ να του δώσουμε τις διαστάσεις που ο καθένας μας νομίζει και να τα βάλουμε όλα κάτω αναλυτικά και διεξοδικά.

              Αν είναι όλοι σύμφωνοι, ας γράψει μόνον επιγραμματικά κάποιος ένα τίτλο και το κάνουμε άρθρο, ώστε να παραθέτουμε – καταθέτουμε, εκεί τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μας. Το βρίσκω εξαιρετική ιδέα.

              Μου αρέσει!

            • 35 ευρώ;

              Μήπως είναι τίποτα super audio cd με τον περίφημο ανάγλυφο ήχο φάσματος; Έχω ακούσει και είναι πολύ ανώτερα από τα απλά σε ήχο. Βέβαια δεν θα πιάσουν με τέτοιο κόστος. Αν και το δίσκο του πικ-απ δεν τον πιάνει τίποτα σε ποιότητα ήχου!

              Μου αρέσει!

            • Μπα. Τίποτα από όλα αυτά. Απλά ίσως λόγω ηλικίας, δεν πρόλαβες τα χρόνια που περιέγραψα πριν. Ή δεν είχες ασχοληθεί με την αγορά cd. Ή ίσως και να μην ζούσες εδώ! 🙂 Εγώ πάντως που ζούσα και στήριζα με τον οβολόν μου το σαθρό αυτό σύστημα, το γνώρισα πολύ καλά… Κασσετίνα με τα άπαντα των Allman Brothers, με 5 cd, μου κόστισε το 1998 ….35.000 δραχμές!!! Αν δεν το πιστεύεις, σκανάρω την θήκη και στην στέλνω! Έχει και την τιμή επάνω!

              Μου αρέσει!

            • Μισό λεπτό Γιώργο γιατί χάνομαι πια στα σχόλια!

              Λέω για το Super Audio Cd αναρωτούμενος για την απορία «έχουν φτάσει τα 35 ευρώ τα καινούρια cd σήμερα;»

              Αν βέβαια πληρώνεις μάρκα καλλιτέχνη, τότε στα κομμάτια το CD! (Σήμερα δεν έχω δει ούτε ένα cd με τέτοια λεφτά-με επιφύλαξη όμως το λέω γιατί μιλάω στα είδη μουσικής που παρακολουθώ και σε συγκεκριμένα συγκροτήματα της κάθε σκηνής).

              Μιλώντας για το σχόλιο σου με τα περίπτερα διάβασα παρουσίαση της κατάστασης μέχρι εκεί που έφτασε στο 2000 (και καλά να πάθουν με ό,τι συνέβη στη συνέχεια) και όπως κατέληξε σήμερα με αιτία το τότε.

              Στο 2012 όμως τα torrents (αν τα βαφτίσουμε μέσω αντίδρασης σε ό,τι μερικές εταιρείες ήθελαν να μας επιβάλουν τότε) κάνουν θραύση και νομίζω ΑΔΙΚΑ πια (παραπέμποντας στα παραπάνω σχόλιά μου βεβαίως-βεβαίως).

              Εγώ απ’ ότι βλέπω εκεί κολλάω, εσείς μιλατε για πράγματα λίγο παραδίπλα στηριζόμενοι στην συνολική κατάσταση από τότε και τελικά κάνουμε παρεούλα στα σχόλια κύκλους!

              Να φωνάξουμε κανέναν επαγγελματία να μας πει και τίποτα ακόμα για το σήμερα και τι προσφέρεται στο κοινό από καλλιτέχνες και τις (συρικνωμένες αναμφίβολα) δισκογραφικές.

              {Βέβαια σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογείται η φίμωση του ίντερνετ που βλέπουμε ήδη με δήθεν αφορμή προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων}.

              Ξεκινήσαμε από τα Torrents, και κακώς έκανα απευθείας σύγκριση mp3-comics-torrents, έπεσε κάπου ανάμεσα και η λέξη «δισκογραφία» που ως λέξη αφορά και δισκογραφικές αλλά και την παραγωγή δουλειάς ενός καλλιτέχνη, και πήρε δρόμο η κουβέντα!

              Ο Δημοσθένης ακόμα θα γελάει με τα σχόλιά μου.
              Μου είπε χθές ότι πρέπει να έφερε τα πάνω-κάτω με την απάντηση της ερώτησης self published ή όχι!

              Μου αρέσει!

            • Βασίλη, αναφέρομαι και το τονίζω, σε τιμές ΠΡΟ 2001! Πως λέμε προ ανακάλυψης της Αμερικής από τον Κολόμβο, που του πειράξανε τους χάρτες και την πυξίδα και αντί για την Ινδία, πήγε και βρήκε την Αμερική; Ένα τέτοιο πράγμα.

              Τώρα, για το self published του θέματος, θα περιμένω να τοποθετηθούν ορισμένοι ακόμη και έπειτα θα καταθέσω την άποψη μου, που όπως καλά γνωρίζεις αφορά και την ενασχόληση μου επεγγαλματικά με τον χώρο. Πάντως, έχει κάνει μια ζουμερή τοποθέτηση, που ιντριγκάρει!

              Μου αρέσει!

            • Αχ, τι ωραία που τα λες!
              Πολύ θα το θελα να μην τα προλάβαινα καν, αλλά cd αγοράζω από το 90. Θυμάστε τότε που έκαναν ένα πεντοχίλιαρο; Από τότες και για καμιά δεκαπενταετία οι δισκογραφικές έκανα ότι ήθελαν θα μου πεις και δεν έβλεπαν τα σημεία των καιρών (και δη ιντερνετικών). Σήμερα νομίζω… ωχ άντε πάλι μας στέλνω σε κύκλο. Χαιρετώ προς το παρόν και θα δω αν μπορώ να απαντήσω το κουίζ αυτού του 15θήμερου…

              Μου αρέσει!

            • Σε περιμένουμε να ρίξουμε αλαμπρατσέντο βοτσαλάκια, αλλά να κάνουμε άλλους κύκλους, πιο μεγάλους! 😉

              Μου αρέσει!

      • Δε θα διαφωνήσω σε αυτά, αλλά δεν καταλαβαίνω προς τι ακριβώς η λέξη «αντεπιχείρημα».

        Τα torrents κάνουν και για scouting. Το ακούς, σου αρέσει, το αγοράζεις και μπορεί και ο δημιουργός να ζήσει. Είναι πώς θα το χρησιμοποιήσεις και η χρήση σήμερα έχει ένα πολύ συγκεκριμένο ύφος….

        Σήμερα δεν υπάρχουν και πολλοί μουσικοί που ζουν από πωλήσεις cd, αλλά από live περισσότερο.

        Υπάρχουν όμως πάντα αυτά τα 10 συγκροτήματα «μη δημοφιλούς είδους» να πούμε (το ραδιόφωνο παίζει πολύ συγκεκριμένα είδη pop) που θεωρείς ότι όλο το Cd έχει μέσα υπέροχα κομμάτια (και όλη η δισκογραφία τους έχει διαμάντια), που τα βγάζουν στο site τους είτε ως .wav .mp3 .flack και ένας τα αγοράζει για να τα κατεβάσει, τα αναρτεί στo torrent και οι υπόλοιποι με την κουλτούρα του τσαμπέ απλώς τα ακούν και δεν αγοράζουν αυτό που είναι αυτονόητα κόπος κάποιων. Επίσης αυτοί που τα δίνουν από torrent αυτοδιαφημίζονται λέγοντας ελάτε στο site μου να δείτε κι άλλα που διαθέτω ή για να βρεις τους κωδικούς και να ανοίξεις το ζιπαρισμένο αρχείο έλα στο blog μου για τους κωδικούς κλπ…

        (Για να γενικεύσω πέρα από τα 10 συγκροτήματα, ουσιαστικά όλα τα σύγχρονα συγκροτήματα πουλάνε και ΜΕΜΟΝΟΜΕΝΑ τα τραγούδια τους στο κοινό).

        Μπορεί να ξεκίνησε η κατρακύλα από την άρνηση των μεγάλων δισκογραφικών να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις των καιρών και στις νέες (τότε) δυναντότητες του ίντερνετ, αλλά καήκαν μαζί και οι μικρότερες δισκογραφικές που δεν συμπεριφέρονταν έτσι.

        Ο κόσμος και κυρίως οι νέοι που ακούν πολύ περισσότερο μουσική, απέκτησαν αυτήν την τάση και η ίδια ακριβώς τάση ισχύει βέβαια και σε αυτό που είπα παραπάνω. Και δεν έχει αλλάξει σε τίποτα.

        Αν μιλάς μόνο για pop ή ό,τι πασάρει το ραδιόφωνο ή για πολύ συγκεκριμένα είδη ή σουξέ της μιας μέρας ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο συγκεκριμένο για τις σύγχρονες καταστάσεις ξεπουλήματος εμπορίου μουσικής, ή Ελληνικής πραγματικότητας καταστάσεις, τότε κι εγώ μαζί σου

        (αν και για να είμαι ειλικρινείς απλώς δεν ακούω το ένα «σουξέ» ή αν κάνουν πλύση εγκεφάλου δεν ακούω στο ραδιόφωνο).

        Μου αρέσει!

        • Στο επιχείρημα ότι οι δισκογραφικές επιχειρήσεις έχουν καταρρεύσει (που κάθε άλλο παρά αυτό συμβαίνει) από την πειρατεία, υπάρχει και το αντεπιχείρημα, και γι’ αυτό το λέω έτσι ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά.

          Τα παιδάκια που αναρτούν κομμάτια με τη σέσουλα, και τα άλλα παιδάκια που τα κατεβάζουν, είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα τα αγόραζαν ποτέ, είτε υπήρχαν torrents είτε όχι, και αμφιβάλλω αν έχουν ακούσει όλα όσα κατέβασαν. Απλώς είναι αγορίστικη καυχησιά, του στυλ «το μήκος τής λίστας τών τραγουδιών μου είναι μεγαλύτερο απ’ της δικής σου».

          Όπως είπα και στην αρχή, το θέμα είναι αρκετά σύνθετο και, όπως είπες και συ, έχει σχέση με την αδυναμία τών εταιρειών να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις τών καιρών.

          Μου αρέσει!

  4. Εγώ να σας ευχαριστήσω για τη φιλοξενία και για την ευκαιρία να μιλήσω για τη δραστηριότητα της Deimos Comics!

    Πολύ έξυπνη η ιδέα για την Αφροδίτη της Μήλου 🙂

    Μου αρέσει!

    • Δημοσθένη, καλησπέρα.

      Οι ιδέες θα αρχίσουν να πέφτουν βροχή, υποψιάζομαι! Πάντως, αυτήν του Κρίτωνα την βρίσκω άψογη! Για οτιδήποτε αφορά το project που ετοιμάζεις, αλλά και για οτιδήποτε θελήσεις, είμαστε εδώ.

      Μου αρέσει!

  5. Χμμ, περίμενα να πιαστούμε πιο άμεσα με την on-line πλατφόρμα, αλλά τελικά συνεχίσαμε παραπλεύρως. Αν συνεχίσουμε στα προηγούμενα σύντομα θα αρχίσουμε κύκλους!

    Μου αρέσει!

    • Μπα! Μην ανησυχείς! Όλα είναι στο μυαλό και υπό έλεγχο! Μόνοι μας φτιάχνουμε τους εφιάλτες μας και μετά τους ζούμε! Τώρα πιστεύω, φτάσαμε και στο επίπεδο να τους κοντρολάρουμε, με ένα on off κουμπάκι… 🙂

      Μου αρέσει!

      • Μιλάω για κύκλους Γιώργο γιατί σε ό,τι ειπώθηκε έχω κάπου και κάποια ένσταση και απλώς παραπέμπω στις προηγούμενες απαντήσεις μου. Ίσως θα έπρεπε να κάνουμε κανένα άρθρο για δίσκους (κακώς είπα και τη λέξη δισκογραφία και αμέσως καταφύγαμε στις δισκογραφικές μόνο, όταν κάθε συγκρότημα παράγει τη δισκογραφία μόνο του και είναι μια μικρή δισκογραφική που συνεχώς πλήττεται έστω κι αν βγάζει κομμάτια -και μη μουπείτε πως δεν υπάρχουν συγκροτηματάρες με δισκάρες- μεμονομένα και με 0.5 ευρώ. Ο Ozzy είχε πει πριν από μερικά χρόνια πώς με τις συνθήκες που επικρατούν α)στη μουσική σκηνή σήμερα, β)στο εμπορικό κομμάτι της επιχείρησης, γ)αλλά και απ΄αυτό της πειρατείας, ενώ σήμερα δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος για πειρατεία έτσι που διατίθεται η μουσική, δεν θα είχα καταφέρει απολύτως τίποτα αν ξεκινούσε σήμερα).

        Μου αρέσει!

    • Να πούμε και για την on-line πλατφόρμα.

      Διάβασα την ιστορία από το Kingdom of Light, που δίνουν δωρεάν για διάβασμα, και μου έβγαλε την πίστη. Ιδέα μου είναι, ή η πλατφόρμα δίνει μόνο δύο επιλογές ανάγνωσης, είτε πολύ μικρές εικόνες, όπου το κείμενο δεν διαβάζεται, είτε πολύ μεγάλες, όπου, εστιάζοντας σε τεράστιο βάθος λεπτομέρειας, χάνεσαι και δεν ξέρεις πού βρίσκεσαι;

      Προσωπικά και παρά τις δυσκολίες στην ανάγνωση, το Kingdom of Light μου κίνησε πολύ το ενδιαφέρον. Όμως, επειδή είμαι σίγουρος ότι κάποιοι «αρμόδιοι» ήδη θα καταστρώνουν τα σχέδιά τους για το πώς θα βγάλουν το εγχείρημα… αντισυνταγματικό, όπως κάθε καλή προσπάθεια σ’ αυτόν τον τόπο, δεν ξέρω αν θα ήθελα να δώσω χρήματα για να «αγοράσω» κάτι το οποίο θα έχει υπόσταση μόνο όσο υπάρχει η εταιρεία που το παρήγαγε. Θα προτιμούσα ένα τυπωμένο graphic novel, που θα μπορώ να το κρατήσω ανά πάσα στιγμή στα χέρια μου και, όταν έρθει η ώρα μου, να το αφήσω και κληρονομιά στ’ ανίψια μου, να θυμούνται τον τρελάρα το θείο τους.

      Μου αρέσει!

      • 🙂 Σωστός ο θείος! Κοίτα, περίπου έτσι σκέφτομαι και εγώ. Έχω ηλεκτρονικά κόμικς στον υπολογιστή, αλλά δεν με γοητεύουν, τόσο όσο η μαγεία της μυρωδιάς του χαρτιού και η υφή του. Ειναι κάτι που δεν γίνεται να συγκριθεί. Όμως, η τεχνολογία εξελίσσεται και όλα αυτά που εμείς δεν θεωρούμε ότι μπορούν να αντικαταστήσουν άλλες μας αγάπες, στα νέα παιδιά είναι πιο οικεία. Πολλά απ` αυτά διαβάζουν κόμικς στα tablet. Είναι δύσκολο να τα φέρεις πίσω στο χαρτί και δεν ξέρω αν θα είχε και αντίκρυσμα.

        Μου αρέσει!

        • Καλό και το tablet, υπό την προϋπόθεση ότι θα μπορώ ν’ αφήσω κληρονομιά τα PDF και τα CBR στ’ ανίψια μου, να τα διαβάσουν κι’ αυτά. Μέχρι να καταστεί αυτό τεχνολογικά δυνατόν, η τυπωμένη έκδοση εξασφαλίζει στον εκδότη ότι θα πουλήσει πάνω από ένα αντίτυπο.

          Μου αρέσει!

          • Μου φαίνεται ότι η πλατφόρμα είναι ίδια στη λογική με το isuu. Απ’ ότι έλεγε ο Δημοσθένης θα προχωρήσει η εταιρεία και σε τυπωμένο που πράγματι έχει τελείως διαφοερετική γοητεία. Συμφωνώ με τον Umberto Eco ότι το βιβλίο γενικώς έχει πολλά χρόνια ζωής ακόμα!

            Μου αρέσει!

      • Αχ μη μου λες για αντισυνταγματικό το εγχείρημα γιατί τρελαίνομαι! Μην τους βάζουμε ιδέες! Πάω να διαβάσω τίποτα online τώρα για αντίδραση!

        Μου αρέσει!

  6. Πώς βλέπετε την πλατφόρμα σαν τρόπο αποφυγής της πειρατείας; Νομίζω ότι είναι λίγο περιοριστικό να πρέπει να είσαι online για να τη διαβάσεις. Βέβαια αν δοθεί ως pdf cbr κτλ τα πράγματα μπορούν κάλλιστα να καταλήξουν στα torrent. Γενικώς το νεανικό κοινό θα είναι πάντα επιρρεπές σε τέτοιες καταστάσεις (σύγχρονα κόμιξ πάντως διαβάζει πολύ περισσότερο από εμάς).

    Μου αρέσει!

  7. Εδώ και μέρες λέμε καλό Φθινόπωρο και μπορεί να έχουμε και κανέναν καύσωνα προσεχώς!!

    Μου αρέσει!

  8. Βλέπω το θέμα torrents βρήκε ανοιχτές πληγές. Γιώργο και εγώ θυμάμαι να κάνω οικονομία από τις τυρόπιτες στο σχολείο για να πάρω το κουτί των Metallica 50 χιλιάδες δραχμές…

    Όταν το πήρα αισθάνθηκα και πολύ περήφανος… Ε παιδάκι λυκείου ήμουν!

    Εκ των συτέρων το βλέπω και σκέφτομαι τι βλακείες έκανα.

    Έτσι σκέφτεται και ο καθένας πλεόν και αρνείται εκ πεποιθήσεως να τα ακουμπήσει για ο,τιδήποτε υπάρχει σε torrent.

    Σχετικά με την πλατφόρμα μου, είναι πολύ δύσκολο να κλέψεις το υλικό.

    Και σχετικά με την παρατήρηση του Κρίτωνα, δεν έχει μόνο 2 zoom επιλογές. Αν διαβάσεις τα comics από το site του flipping book και όχι από τα site των σειρών, η πλοήγηση είναι αυτοματοποιημένη με zoom ειδικό για το κάθε καρέ.

    Μου αρέσει!

    • Καλημέρα Δημοσθένη.

      Άνοιξες τους ασκούς του torrent Αιόλου!

      η πλοήγηση είναι αυτοματοποιημένη με zoom ειδικό για το κάθε καρέ

      !!! Κάνατε πάρα πολύ καλή δουλειά, παιδιά! Μπράβο! Όταν βγει graphic novel, σε χαρτί εννοώ, θέλω ένα αντίτυπο υπογεγραμμένο!

      Μου αρέσει!

    • PS

      Εγώ δεν έτρωγα τυρόπιτες, αλλά χόρταινα γκρίνια μετά από τη μάνα μου, που μέτραγε τους δίσκους και τους έβρισκε όλο και πιο πολλούς! 🙂 Καλά, εγώ είμαι και αρχαίος. Πρόλαβα τους Betles και τον Elvis! 🙂

      Μου αρέσει!

    • Το γνωρίζω αυτό το κουτί των Metallica και πολύ κόσμο που ξεροστάλιαζε τότες γι’ αυτό!

      Εγώ από τότε πάνω-κάτω «τους έκοψα την Καλημέρα» κατά κάποιο τρόπο και περιορίστηκα στους τέσσερις (άντε πέντε στο τσακίρ κέφι) πρώτους δίσκους συν κάνα δυο τραγούδια απ’ όλους τους κατοπινούς.

      Φτού! Πάλι για μουσική άρχισα!

      Anyway, αναρωτιέμαι τη χάρη θα έχει το κόμικ στο τυπωμένο.
      Υποθέτω ότι θα είναι με κάποια Print on Demand μέθοδο Ελληνικής χροιάς και εμπνεύυσεως.

      Μου αρέσει!

    • Πολύ καλύτερο το flipbook, αλλά κάπου χωλαίνει στα ολοσέλιδα καρέ, όπου δείχνει μόνο το πρώτο τρίτο

      (Γιατί το «fbook» το διάβαζα «facebook», ενώ δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ facebook; )

      Μου αρέσει!

  9. Γιώργο με μεγάλη μου χαρά και σε ευχαριστώ πολύ! 🙂

    Το κουτί των 50 χιλιάδων ήταν όντως λόγος να τους κόψεις την καλημέρα Βασίλη. Αν θυμάμαι καλά αυτοί δεν τα βάλανε πρώτοι με το Napster?

    Μου αρέσει!

    • Να και κάποιος κύριοι, που έχει μνήμη και τα λέει όπως είναι!

      Να το λέγαμε ενδεχομένως και μουσική ματαιοδοξία; Για τους πολέμιους των Napster like, λέω. Γιατί λεφτά, οι μεγάλοι και τρανοί, χορτάσανε. Τι άλλο τους τρώει; Η ηθική; Να το δω και να μην το πιστέψω! Μου θυμίζει μια φάση από μια ταινία τρόμου, με δράκουλα. Είναι η δρακουλίνα πάνω από ένα θύμα, το`χει δαγκώσει και όταν την ρωτάει ο τύπος με το παλούκι στο χέρι, τι τρέχει, εκείνη απαντάει …το αίμα που έχω στο στόμα, είναι γιατί πήγε αυτός(ο νεκρός…), να με φιλήσει και ήταν βαμπίρ και εγώ η καημένη δεν το ήξερα και τραλαλά!

      Μου αρέσει!

  10. Ναι!
    Είχαν ζητήσει οι Metallica μάλιστα να μαζευτούν τα ονόματα όσων κατέβαζαν παράνομα τα κομμάτια και δεν τα χρυσοπλήρωναν και τους έστειλαν οι δικηγόροι ένα έγγραφο σε μέγεθο τηλεφωνικού καταλόγου!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: