Αρχεία Ιστολογίου

ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΤΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝ 14. – UMBERTO MANFRIN

Ο Umberto Manfrin, που ανέλαβε τη σχεδίαση του Τιραμόλα από τα τέλη της δεκαετίας του`60 και μετά, ήταν ανέκαθεν ένας από τους πιο κεφάτους, της παρέας των Ιταλών σκιτσογράφων. Τα πειράγματα του άφησαν εποχή. Οι φίλοι του λοιπόν, του κόλλησαν το παρατσούκλι Manberto, που είναι μια τροποποίηση του ονοματεπώνυμου του!

Πολύ πριν γίνει της μόδας και στην δική μας αργκό, ο Manfrin είχε ήδη το δικό του, έξυπνο προσωνύμιο. Με αυτό υπέγραφε αρκετές φορές(κυρίως στην δεκαετία του`70), κάποια από τα καρέ του. Στο τεύχος 189 του Τιραμόλα(εκδόσεις Καμπανά – 1 Φεβρουαρίου 1974), εντοπίζουμε μια τέτοια υπογραφή. Βρίσκεται σε ένα από τα καρέ, του πάνελ της τρίτης σελίδας του περιοδικού.Πρόκειται για την ιστορία «Τα Σμαράγδια του Παραδιάν». Εκεί, σε ένα από τα κτήρια που είναι κάτω από τα πόδια του Πέπο, διαβάζουμε στην μαρκίζα ενός καταστήματος “Manberto”! Μπορείτε να το δείτε άλλωστε, όπως σας το έχουμε υπογραμμίσει πιο κάτω.

Όλα τα αποτελέσματα της έρευνας μας, μπορείτε να τα διαβάσετε συγκεντρωμένα στην υπό – κατηγορία «ΕΡΕΥΝΑ & ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ 2».

http://wp.me/PKxow-5Vp

PATAPOUF – ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ

Δεν ήταν μόνον ο κ. Δραγούνης με την Πηδάλιο Πρες, που έφεραν Γαλλικά κόμικς της Mon Journal και της Imperia στην Ελλάδα. Σε μια εποχή πολύ μπερδεμένη, σε σχέση με τα πνευματικά δικαιώματα και τα αποκλειστικά συμβόλαια των οίκων του εξωτερικού, οι Έλληνες εκδότες προσπαθούσαν να εισαγάγουν πρωτότυπα εικονογραφημένα, ανταγωνιστικά των συναδέλφων τους, ή απλά με χαμηλό κόστος να γεμίσουν τις σελίδες των δικών τους εκδόσεων. Η δεκαετία που κουβάλησε στις πλάτες της αυτή την μορφή δημιουργικότητας και εκδοτικών ανησυχιών, ήταν κυρίως του 1970, οπότε και το κόμικς – περιπτέρου γνώρισε μεγάλες δόξες στη χώρα μας, με δεκάδες νέους και παλιούς τίτλους. Σε έναν από αυτούς, συναντάμε την μορφή ενός χιουμοριστικού χαρακτήρα, που εδώ να πούμε ότι μεταφράστηκε σαν όνομα στο επ` ακριβώς, δίχως δικές μας παρεμβάσεις, δηλαδή Τόμ Παταπόμ. Ήταν 1976 και η δεύτερη περίοδος των εικονογραφημένων του κ. Ανεμοδουρά, με διαφορετική φιλοσοφία και περιεχόμενο. Μεγαλύτερα σχήματα, περισσότερες σελίδες, νέοι ήρωες, νέοι τίτλοι. Τα Ζαγκόρ και Όμπραξ, είχαν αντικατασταθεί με τα Τζάγκουαρ, Δίκαιος, Μικρός Ήρως. Σ` αυτό το τελευταίο, την προσπάθεια να αναβιώσει για ακόμη μια φορά μια θρυλική μορφή λαϊκού αναγνώσματος του 1950(αυτό που καθιέρωσε τον εκδότη – συγγραφέα κ. Στυλιανό Ανεμοδουρά), παρατηρούμε την τροποποίηση του στα νέα δεδομένα, με την συνύπαρξη εικονογραφημένων σε συνέχειες ή αυτοτελών, στο ίδιο δηλαδή μήκος κύματος με τα υπόλοιπα περιοδικά του Έλληνα εκδότη, εκείνη την εποχή. Ένας από τους ήρωες που μπήκαν στον Μικρό Ήρωα εκείνον, ήταν και ο Τόμ Παταπόμ, που αναφέραμε πιο πάνω. Πριν μιλήσουμε για την προέλευση και τον δημιουργό του, νομίζω ότι αξίζει να σταθούμε λιγάκι στον ίδιο τον χαρακτήρα αυτόν, για να παρατηρήσουμε τις ιδιαιτερότητες του.

Ο κοντούλης με το καρτούν ύφος και την κεφάτη σχεδίαση Τόμ, ήταν μέρος μιας συνολικής διακωμώδησης των ιστοριών που διαδραματίστηκαν στην Αμερική των φιλονικιών, μεταξύ των Άγγλων και των Γάλλων, που έριζαν για την κυριαρχία τους στην νέα αυτή ήπειρο. Δύο διαφορετικά βασιλικά στέμματα, αγωνίζονταν σε ξένο αχυρώνα, για να εντάξουν ακόμη ένα διαμάντι στην κοσμηματοθήκη των ηγεμόνων τους. Η ιστορία είναι γνωστή και ειπωμένη πολλές φορές, ειδικά στα εικονογραφημένα. Μάλιστα, δύο από αυτά, ο Μπλέκ και ο λοχαγός Μάρκ, αφηγήθηκαν ρεαλιστικά και με πάθος, αυτό τον αγώνα των Αμερικανών πατριωτών για την ελευθερία και ταυτίστηκαν σε μεγάλο βαθμό με τους Έλληνες αναγνώστες. Ο Τόμ όμως, είναι μια άλλη περίπτωση, πιο κοντά στην παρωδία, αν και αναζητάει ακριβώς την ίδια ευκαιρία για ανεξαρτησία. Οι Άγγλοι είναι κακοί και φυσικά παρόντες, αλλά στις γκάφες τα σενάρια μοιράζουν σε ίσα μερίδια και στους δύο αντιπάλους των καρέ, τις δόσεις χιούμορ. Περίεργη επιλογή από τον εκδότη θα την χαρακτήριζα και λιγάκι τολμηρή, να εντάξει έναν τέτοιο ήρωα στο περιοδικό του, που μάλλον διασκεδάζει τις εντυπώσεις των προηγούμενων εικονογραφημένων του, τις αποδομεί και χτίζει στον σκελετό της βασικής ιδέας μια σάτιρα, που ενδεχομένως και να ενόχλησε κάπως τους Έλληνες αναγνώστες της εποχής.

Πάμε στην προέλευση του ήρωα τώρα, για να δούμε ποιος βρίσκονταν πίσω από τον Τόμ Παταπόμ. Η πρώτη του εμφάνιση στο Γαλλικό κοινό, έγινε μέσα από το περιοδικό Tchak(πολυθεματικό), της Mon Journal, στο τεύχος Ιουλίου του 1968. Στο ίδιο αυτό τεύχος, εμφανίζεται και ένας ακόμη γνώριμος στους Έλληνες αναγνώστες χαρακτήρας, ο Ροκ ο Αόρατος, για τον οποίο όμως θα μιλήσουμε προσεχώς. Ο Τόμ δεν έμεινε για παραπάνω από τρία χρόνια μέχρι το 1972, οπότε και αντικαταστάθηκε από τον Tico του Benito Jacovitti. Ο δημιουργός του Τόμ Παταπόμ, είναι μια από τις πλέον σημαντικές μορφές παγκοσμίως, στον χώρο των κόμικς. Ξεκίνησε το 1947 σαν βοηθός της Lisa Buffolente(θρυλική μορφή των Ιταλικών κόμικς, που μεταξύ άλλων σχεδίασε και τον Ρίνγκο Τέλερ, που διαβάσαμε στον μικρού σχήματος Μπλέκ), για να συνεχίσει με τον πατέρα Bonelli στο γουέστερν κόμικς Plutos, αλλά και με τον Mario Uggeri στον Red Carson. Έκανε τα σενάρια των Pecos Bill και Oklahoma, του Guido Martina(το Οκλαχόμα το διαβάσαμε στο Βέλος του κ. Τερζόπουλου), για να αναχωρήσει προς Γαλλία μεριά στα μέσα της δεκαετίας του`60 και συγκεκριμένα για την εκδοτική LUG. Για λογαριασμό της σχεδίασε και έγραψε τα σενάρια του Τόμ Παταπόμ, ενώ επιστρέφοντας στην Ιταλία το 1971, σχεδίασε ακόμη ένα θρυλικό κόμικς, που διαβάσαμε και στην χώρα μας, το Johnny Logan! Αντιλαμβάνεστε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν εκ των κορυφαίων Ευρωπαίων δημιουργών, με ένα βιογραφικό που χρειάζεται πολλές σελίδες για να καταγραφεί! Πέραν όλων όμως, αυτό που αποτελεί αξιοθαύμαστο στην περίπτωση του Lionel Cimpellin, είναι η ικανότητα του να αλλάζει φόρμες και γραμμές σχεδίασης, να περνά από το ένα είδος κόμικς στο άλλο και να μπορεί συγχρόνως να σχεδιάζει αλλά και να γράφει σενάρια! Πολυτάλαντος και χαρισματικός, ο δημιουργός αυτός θα μας απασχολήσει και σε άλλα παρόμοια πορτρέτα κόμικς χαρακτήρων στο μέλλον. Έχουμε αφήσει ανοιχτούς λογαριασμούς με τον κ. Cimpellin!

Γιώργος Κοσκινάς

Οι εσωτερικές σελίδες της Ελληνικής έκδοσης, είναι από το αρχείο του συντάκτη. Τα εξώφυλλα και οι εσωτερικές σελίδες της Γαλλικής έκδοσης, είναι από το εξαιρετικό και με μεράκι φτιαγμένο, υπέροχο blog

http://leblogdedk.over-blog.com/

Μέρος των βιογραφικών στοιχείων αντλήθηκε από το κορυφαίο στο είδος του και must για κάθε φίλο των κόμικς

http://www.lambiek.net/

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

ΡΟΥ ΡΕΗΣ – ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΚΙ ΟΜΩΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ!

Μια από τις πλέον περίεργες ιστορίες που καταγράφηκαν ποτέ στα εικονογραφημένα στην χώρα μας, σας έχουμε για σήμερα στην υπό – κατηγορία «ΕΡΕΥΝΑ & ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ». Δεν θα το πιστεύετε απλά, οπότε φροντίσαμε να τεκμηριώσουμε το κείμενο με εικόνα! Πρόκειται για μια σημαντικότατη ανακάλυψη! Μην το χάσετε!

http://wp.me/PKxow-1QC

ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ – ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΜΑΣ «ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΚΟΜΙΚΣ»

Ένας πολύ αγαπημένος τίτλος, που μας έφερε κοντά στην λογοτεχνία, έβαλε στο σπίτι του κάθε Έλληνα μερικά από τα κορυφαία έργα του ανθρώπινου πνεύματος και μας διαπαιδαγώγησε για πάνω από 3 δεκαετίες, συμπληρώνοντας το στείρο εκπαιδευτικό μας σύστημα, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, βρίσκεται στην υπό – κατηογορία μς «ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ ΚΟΜΙΚΣ» και σας περιμένει να θυμηθείτε μέσα από τα εξώφυλλα και την περιγραφή του, πολύ αγνά και υπέροχα χρόνια, απ` αυτά που δεν επιστρέφουν δυστυχώς… Αδελφοί Πεχλιβανίδη και εκδόσεις Ατλαντίς, δεκαετία 1950 και τα Κλασσικά Εικονογραφημένα έρχονται για να δώσουν άλλες διαστάσεις στα εικονογραφημένα περιοδικά. Συγγραφείς όπως ο Ιούλιος Βέρν, ο Βίκτωρας Ουγκώ, Η Σαρλότ Μπροντέ, ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ και τόσοι άλλοι, θα γίνουν οικείοι σε όλους μας και αργότερα, πιο μεγάλοι ηλικιακά, θα αναζητήσουμε και τα βιβλία τους, δίχως εικονογράφηση αυτή τη φορά. Μαζί με την παρουσίαση αυτού του σπουδαίου τίτλου σήμερα, μπορείτε να διαβάσετε και το πρώτο τμήμα μιας προσπάθειας καταγραφής των τευχών που αναφέρονταν στην Ελληνική ιστορία και μυθολογία. Όποιοι επιθυμείτε, φυσικά και μπορείτε να συνεισφέρετε σε γνώση. Όλα αυτά, σας περιμένουν εδώ

http://wp.me/PKxow-198

ΑΦΙΕΡΩΜΑ – ΟΙ ΠΕΙΡΑΤΕΣ ΣΤΑ ΚΟΜΙΚΣ

Αναπόσπαστο στοιχείο των εικονογραφημένων περιπετειών, οι πειρατές έδωσαν την δική τους προσέγγιση στα χάρτινα σενάρια και τις αφετηρίες στην φαντασία εκατομμυρίων αναγνωστών. Άλλοτε με χιούμορ, άλλοτε με σκληρότητα, πάντα όμως με την χαρακτηριστική μαύρη σημαία με την νεκροκεφαλή στο κατάρτι, με κίνητρο το χρυσάφι και την λεηλασία, συνάρπαζαν ανέκαθεν μικρούς και μεγάλους.

Ιστορίες κοντά στη φωτιά, πολύ κοντά στην αλήθεια, όσο και στην υπερβολή ή το ψέμα, για ναυτικά κατορθώματα, ναυμαχίες, μονομαχίες με γιαταγάνια, ξύλινα πόδια και ριγέ γιλέκα, πίπες και μαύρο πανί στο ένα μάτι, ονόματα που προκαλούσαν φόβο. Μαυρογένης, Σιδερογένης, Κάπτεν Φίδι, Γάντζος και τόσοι άλλοι, πρότειναν τα ξίφη τους και έδωσαν διαταγές για να πάρουν φωτιά τα κανόνια, είτε στο πλευρό του κυβερνήτη κάποιας αποικίας, είτε για δικό τους λογαριασμό, με σκοπό πάντα το κέρδος.  Εκτός από την χαρακτηριστική σημαία, κάθε τέτοια ιστορία είχε και ένα απαραίτητο καρέ όπου το κιάλι αιχμαλώτιζε έναν στόχο. Ένας παπαγάλος, έβρισκε στα περισσότερα πλοία μια γωνιά να σκαρφαλώσει, ή έναν ώμο! Συστατικά απλά και αναγνωρίσιμα, που έγιναν σήματα – κατατεθέντα κάθε πειρατικής εξιστόρησης. Μια μπαντάνα, ένας γάντζος στο χέρι, μια παρέα μεθυσμένοι με ρούμι, βρώμικοι και αξύριστοι, γεμάτοι τατουάζ και σκουλαρίκια, με μόνο φόβο τον καπετάνιο και μόνη επιδίωξη τους θησαυρούς που κρύβονταν απ` τα μάτια τους, αλλά που σίγουρα υπήρχαν κάπου εκεί έξω και με έναν καλό άνεμο, το σκαρί θα τους πήγαινε για να τα κάνουν δικά τους. Οι πλέον κλασσικές ατάκες «Στεριά», «πλοίο», «πυρ!» και μια σειρά ακόμη, δεν έλειψαν σχεδόν ποτέ από τις περιπέτειες τους, όπως σχεδιάστηκαν στα κόμικς κάθε γενιάς. Μια διαχρονική αντίληψη της περιπέτειας, με πλοκή και μπόλικη δράση. Υπήρξαν στιγμές που οι σεναριογράφοι τους έφεραν ξανά στο προσκήνιο, σε άλλες από τις δικές τους εποχές, σαν μια ξεχασμένη στο χρόνο φωτογραφία. Όπως και να έχει, τον ίδιο ρόλο διαδραμάτισαν. Δεν παρέκλιναν στο ελάχιστο από τις αρχές και τις συνήθειες τους. Στις πιο κάτω βινιέτες θα πάρετε μια γεύση για όλα αυτά και σίγουρα θα θυμηθείτε τις στιγμές που διαβάσατε τα τεύχη. Για να ξανανιώσετε τα ίδια συναισθήματα, είναι αρκετά δύσκολο πια, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι το ταξίδι και όχι ο σκοπός, σε αντίθεση με όσα πρέσβευαν οι αιμοχαρείς καπετάνιοι και τα άπληστα πληρώματα τους.

Θα υπάρχει εκτενής αναφορά στις μέρες της πειρατείας, στα νησιά της Καραϊβικής ή αλλού, με πολύ περισσότερες εικόνες και αναλυτική παρουσίαση των ιστοριών τους, έτσι όπως τις διαβάσαμε στις Ελληνικές εκδόσεις κόμικς, στο επόμενο μου πόνημα. Αυτό το τμήμα λοιπόν, είναι μια πρώτη παρουσίαση, περιληπτική, που μπορεί να σας βάλει στο νόημα μερικώς, καθώς αυτό το βιβλίο θα είναι μια μεγάλη έκπληξη για όλους τους φίλους των κόμικς, με μια τεράστια γκάμα πληροφοριών και αναμνήσεων, μονταρισμένη και τεκμηριωμένη με εικόνα. Κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί στην σελίδα αρκετά αποσπάσματα από αυτή την δουλειά, που δεν θα περικλείεται σε ένα στενό πλαίσιο, όπως για παράδειγμα ένα είδος κόμικς, ή η ιστορία ενός εκδοτικού οίκου, ή ακόμη ένα συγκεκριμένο εικονογραφημένο. Η γνώση θα απλώνεται και θα χωρίζεται σε ξεχωριστά κεφάλαια. Περισσότερα προσεχώς…

Γιώργος Κοσκινάς

ΥΓ

Οι βινιέτες και το αφιέρωμα αυτό, θα βρίσκεται και στην κατηγορία ΚΑΡΕ & ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ.

Αρέσει σε %d bloggers: