Advertisements

Αρχεία Ιστολογίου

Συνέντευξη με τον κ. Γιάννη Γουδετσίδη

Καθώς γυρίζουμε διαρκώς το χρόνο πίσω και σημαδεύουμε ημερομηνίες, σε σχέση πάντα με τα εικονογραφημένα και την πορεία τους, κοινή πολλές φορές μαζί μας, στον χρόνο, η άποψη των ίδιων των εκδοτών, έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και αξία, ώστε να κατανοήσουμε και την δική τους οπτική. Αυτό φυσικά, μας βοηθάει να έχουμε ολοκληρωμένο το φάσμα των εκδόσεων κόμικς, ειδικά μάλιστα όταν έχουμε την δυνατότητα, να μιλάμε με ανθρώπους που εκτός των άλλων, ήταν και είναι και συλλέκτες κι αυτοί! Κάτι που δεν συναντάμε συχνά, είναι αλήθεια, ειδικά στην χώρα μας. Σήμερα, σε έναν κύκλο συνεντεύξεων που έχουμε ανοίξει προ 3ετίας, φιλοξενούμε στο Comics Trades έναν Έλληνα εκδότη και συλλέκτη, τον κ. Γιάννη Γουδετζίδη.

CT – Κ. Γουδετζίδη, καλή σας μέρα. Σας ευχαριστούμε κατ` αρχάς, που δεχτήκατε να μιλήσετε μαζί μας, για ένα τόσο ευρύ φάσμα, που ξεκινάει με την συλλογή κόμικς και καταλήγει – στην δική σας περίπτωση – στην έκδοση. Πως σκεφτήκατε αλήθεια, να προχωρήσετε σε μια τέτοια κίνηση και ποια ήταν αυτή; Δώστε μας μερικά στοιχεία.

Γ. Γ. –  Ήμουν αναγνώστης κόμικς από μικρός. Είχα μεγάλη συλλογή και τα θυμήθηκα ξανά πριν από 8 χρόνια περίπου, χάρη κυρίως στο διαδίκτυο. Είδα μια παλιά, ξένη έκδοση του Toth και την αγόρασα. Μετά πήρα και το DVD, με τα έγχρωμα και τα ασπρόμαυρα σκίτσα. Έτσι είπα να τον εκδώσω κι εδώ. Υπήρχε δηλαδή αγάπη για τον ήρωα αυτό, αλλά και για τα κόμικς γενικότερα. Τα «Κλασσικά Κόμικς», όπως είπα να ονομάσω αυτή τη σειρά, γιατί σκόπευα να κάνω κι άλλα, ήταν δύο τόμοι. Βγήκαν το 2004, Δεκέμβρη και ήταν με τον Ζορρό, σε σκίτσα του Toth, από την εποχή που δημιουργούσε για τον Ντίσνεϋ, στην δεκαετία του`60.  Πολύ επιτυχημένα στην Αμερική. Ήταν πολύ προσεγμένοι. Εφάμιλλοι των ξένων εκδόσεων. Τους είχα στείλει στην Αμερική εταιρεία, απ` όπου είχα πάρει τα δικαιώματα, για να πάρω την τελική έγκριση τους και μου είχαν πει πολύ καλά σχόλια. Τους είχαν χαρακτηρίσει τέλειους, σαν σχεδιασμό και εκτύπωση. Είχα μεράκι. Ήμουν χρόνια συλλέκτης, όταν θέλησα να μπω στον χώρο της έκδοσης. Αλλά έγιναν πολλά… Δεν υπήρξε σωστή αντιμετώπιση από τα δύο πρακτορεία διανομής («Άργος» – «Ευρώπη»), με αποτέλεσμα να μπαίνω στα κατά τόπους πρακτορεία και να βλέπω στοίβες από τους τόμους του Ζορρό… Το λάθος δεν ήταν μόνο αυτό. Έβγαλα πολλά αντίτυπα. Αν αντί για 4-5.000, έβγαζα λιγότερα, θα είχα ίσως καλύτερα αποτελέσματα. Συνολικά έδωσα 1.500 αντίτυπα, οπότε είμαι ευχαριστημένος από την αντιμετώπιση της κόμικς κοινότητας στην Ελλάδα. Έπειτα, εκείνα τα χρόνια η αγορά είχε ήδη αλλάξει. Αυτές οι εκδόσεις απευθύνονταν σε μεγάλους ηλικιακά αναγνώστες και δεν ήταν πολλοί αυτοί, που συνέχιζαν να διαβάζουν κόμικς. Δύσκολα και τα χρόνια οικονομικά…

 

CT – Τελικά, η πραγματικότητα στη χώρα μας, αποτρέπει κάποιον να προχωρήσει σε έκδοση κόμικς; Κι αν ναι, γιατί;

Γ. Γ. – Η εποχή των κόμικς πέρασε πια. Τώρα έχουμε την εποχή της κίνησης της εικόνας και της ταχύτητας. Διαδίκτυο, κινηματογράφος… Το έντυπο ξεπεράστηκε πλέον. Έπειτα, η αγορά της χώρας μας είναι πολύ μικρή. Σε όσους άρεσαν τα κόμικς, εκείνα τα παλιότερα, είναι σήμερα μεγάλοι σε ηλικία και δεν ενδιαφέρονται. Οι νέοι πάνε στην ταχύτητα και σε άλλες ασχολίες. Αν θέλεις να βγάλεις κάτι τώρα, πρέπει ας πούμε να είναι μια συλλεκτική έκδοση, σε προσεγμένα άλμπουμ και όχι τεύχη και σε αριθμημένα αντίτυπα. Όχι πάνω από 500, γιατί κινδυνεύεις να μπεις μέσα. Θα είναι αποτυχία, σίγουρα.

CT – Πιστεύετε, ότι αυτό που μας κάνει να διαφέρουμε, σε σχέση με τους υπόλοιπους Ευρωπαϊκούς οίκους, είναι ότι απλά εκείνοι υπερτερούν πληθυσμιακά, απέναντι μας,  έχουν μεγαλύτερη παράδοση στο χώρο, ή προμοτάρουν καλύτερα τις δουλειές τους;

Γ. Γ. Κατά το 90% είναι ότι υπερτερούν πληθυσμιακά και κατά 10% έχουν καλύτερη οργάνωση και προώθηση της δουλειάς τους.

CT – Του πάει του Έλληνα το κόμικς, σαν αναγνώστη;

Γ. Γ. Ναι. Γιατί όχι; Είναι στην ιδιοσυγκρασία του. Του πάει. Όμως υπάρχουν πλέον προβλήματα τώρα, επιβίωσης. Δεν μπορεί να έχει το νου του ξεκούραστο και να χαλαρώσει, ούτε του περισσεύουν και χρήματα, για να αγοράσει κόμικς.

CT – Η σημερινή κατάσταση, όπου τα κόμικς περιπτέρου, όπως τα λέγαμε κάποτε, έχουν σχεδόν εξαφανιστεί, που νομίζετε ότι οφείλεται;

Γ. Γ. Όσοι διάβαζαν εκείνα τα εικονογραφημένα, που ήταν πάρα πολλά κάποτε, μεγάλωσαν. Άλλαξε και η εποχή. Το Μίκυ Μάους έμεινε ας πούμε, μέχρι σήμερα, γιατί συνέχισε η παράδοση. Πέρασε στην επόμενη γενιά και δεν έσπασε η διαδοχή θα λέγαμε, στους επόμενους αναγνώστες.

CT – Είναι αντιπροσωπευτική του ενδιαφέροντος των Ελλήνων αναγνωστών, η σημερινή εικόνα, στις κόμικς εκδόσεις μας;

Γ. Γ. Μάλλον. Αυτό δείχνει τουλάχιστον, το ίδιο το κοινό και η κατάσταση, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί. Κλείσανε και εκδοτικοί οίκοι και εφημερίδες. Όλοι πλέον πάνε σε ηλεκτρονική μορφή λόγου. Είτε γραπτού, είτε σκίτσων και περιοδικών. Είναι τα σημάδια των καιρών μας.

CT – Με ποιό τρόπο και κάτω υπό ποιες συνθήκες, θα μπορούσε να κυκλοφορήσει ένα νέο κόμικς στις μέρες μας, στην Ελλάδα; Και με τι περιεχόμενο; Απευθυνόμενο σε ώριμους, ή νέους αναγνώστες;

Γ. Γ. – Σε ώριμους. Να έχει λίγα αντίτυπα, με την συλλεκτική έννοια και να είναι ποιοτικό. Μιλάμε για μια δουλειά σχεδιαστών του εξωτερικού, σε προσεγμένη έκδοση(άλμπουμ), με κόστος όχι πάνω από 8 ευρώ και πάντα σε μετρημένο αριθμό αντίτυπων.

CT – Ας πάμε στον χώρο της συλλογής κόμικς. Να μην μιλήσουμε για το εξωτερικό, γιατί εκεί τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Ας σταθούμε στην Ελληνική πραγματικότητα. Πόσο εύκολο είναι πλέον, να βρεθούν κόμικς των δεκαετιών όπως του `60, ή του `70;

Γ. Γ. Είναι μια πολύ δύσκολη εποχή. Έκλεισαν και οι εκδοτικοί οίκοι και πολλά καταστήματα. Είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν πλέον, παλιά κόμικς, τουλάχιστον από τον προσωπικό μου κύκλο γνωριμιών. Δεν νομίζω και φυσικά είναι δύσκολο να μπουν και νέοι στον χώρο των συλλογών, κάτω απ` αυτές τις συνθήκες.

CT – Που θα τοποθετούσατε τον Έλληνα συλλέκτη κόμικς, σε σχέση με την ενημέρωση και τις γνώσεις του, σε σύγκριση με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους και σε μια κλίμακα ως το δέκα, ας πούμε;

Γ. Γ. Θα του έβαζα 5 με 6 το πολύ. Ο ξένος είναι πιο οργανωμένος. Στις πωλήσεις που κάνουν, για παράδειγμα στις ιστοσελίδες, βλέπεις ότι έχουν πλήρη περιγραφή του κάθε τεύχους, με αναφορά ακόμη και στο παραμικρό ζάρωμα. Έτσι, η τιμή του διαμορφώνεται ανάλογα με την όποια φορά, κάτι που δεν συμβαίνει εδώ. Επίσης, μας λείπει η ενημέρωση. Αν εξαιρέσουμε 3-4 σελίδες, όπως το Comics Trades, δεν υπάρχει άλλος τρόπος για ενημέρωση και για πληροφορίες και στοιχεία, για τα κόμικς.

CT – Ποιο είναι το πιο πολύτιμο απόκτημα της συλλογής σας και τι σας φέρνει στο νου, κάθε που το αντικρίζετε; Τι εικόνες και τι στιγμές;

Γ. Γ. – Είναι σίγουρα τα Κλασσικά Ντίσνεϋ. Συγκεκριμένα 4 τεύχη, από τα πρώτα που κυκλοφόρησαν. Μου θυμίζει πολύ τα παιδικά μου χρόνια, αυτή η έκδοση, τότε που τα διάβαζα μικρός. Στην αρχή μου τα αγόραζαν οι γονείς μου, όπως σε όλους. Μετά που διαχειριζόμουν χρήματα, τα αγόραζα εγώ μέχρι και τα 25 μου. Μετά, πέρασα τα 40, για να συνεχίσω να τα συλλέγω ξανά. Όλοι το ίδιο άλλωστε κάνουν, αφού δεν υπάρχουν και οι οικονομικές προϋποθέσεις, για να ασχοληθείς μικρότερος.

CT – Πότε ξεκινήσατε να ασχολείστε με την συλλογή κόμικς και ποιο ήταν εκείνο που σας δυσκόλεψε περισσότερο, για να αποκτήσετε;

Γ. Γ. – Το πρώτο τεύχος του «Ζούγκλα – Ταρζάν», του Ρούσου. Το έψαχνα 10 χρόνια. Τώρα έχω όλη τη σειρά και τα 24 τεύχη. Είχα αρχικά 10 και μετά μέσα από αγορές στο διαδίκτυο και ανταλλαγές, βρήκα και τα υπόλοιπα.

CT – Αγαπημένοι χαρακτήρες από τα εικονογραφημένα;

Γ. Γ. – Ταρζάν και ειδικά σε σκίτσα του Foster. Και τα κλασσικά Μπλεκ και Ζαγκόρ, του Ανεμοδουρά.

CT – Τι συμβουλές θα δίνατε, σε έναν νέο συλλέκτη, που ξεκινάει τώρα;

Γ. Γ. – Θα του έλεγα μόνο να προσέχει τις καταστάσεις των τευχών. Να φροντίζει να είναι όσο πιο καλές γίνεται. Τίποτα άλλο, γιατί ο καθένας έχει και διαφορετικές προτιμήσεις, σ` αυτές τις συλλογές.

 

Τα παρακάτω εξώφυλλα, είναι αυτά των δύο τόμων του κ. Γουδετσίδη, που είναι πραγματικά στολίδι για κάθε κόμικς – βιβλιοθήκη! Με δυσκολία πιστεύει κανείς, ότι είναι Ελληνική έκδοση! Είναι μάλιστα τα αυθεντικά, της Αμερικάνικης έκδοσης. Προσεχώς θα σας παρουσίασουμε την έκδοση, σε ξεχωριστό άρθρο.

Για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Advertisements

«ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ»

Επιστρέφουμε σε ένα θέμα που σας κέντρισε το ενδιαφέρον, το οποίο είχαμε δημοσιεύσει προ τριετίας. Ο λόγος αυτής της επιστροφής, έχει να κάνει με την εύρεση επιπλέον υλικού. Τώρα, φαντάζομαι θα δείχνει πιο καθαρά, την συνολική του εικόνα.

Ταρζάν, Κράνος, Ρακάρ, Τάνκς. Τι ήταν αυτό που αποτέλεσε, για λίγους μήνες, κοινό σημείο με τα τέσσερα αυτά εικονογραφημένα; Για να δούμε τι ακριβώς ήταν αυτό, θα χρειαστεί να πάμε νοερά, στον Σεπτέμβριο του 1972.

Το εγχείρημα αυτό του κ. Δραγούνη, του Σεπτεμβρίου 1972, είχε τον τίτλο Άλμπουμ των Γνώσεων. Έτσι αποκαλέστηκε και τα τμήματα του, μπορούσες να τα βρεις στα οπισθόφυλλα των πιο πάνω περιοδικών, της Πηδάλιο Πρες. . Θυρεοί, σημαίες κρατών, αεροπλάνα, κλπ Έγχρωμα φυσικά, σε ιλουστρασιόν χαρτί και με ένα απαραίτητο άλμπουμ να τα συνοδεύει, το οποίο και αγόραζαν οι ενδιαφερόμενοι, από τα περίπτερα, αντί του αλμυρού είναι αλήθεια, ποσού των 10 δραχμών! Α, βρε κάτι χρόνια… Τέλος πάντων. Το άλμπουμ αυτό, είναι ευσεβής πόθος μπόλικων συλλεκτών, μεταξύ άλλων και εμού…

Ο κ. Δραγούνης λοιπόν, αξιοποιεί τα οπισθόφυλλα αυτών των τεσσάρων περιοδικών του οίκου του και κάνει πλέον δύσκολη την δουλειά των συλλεκτών στις μέρες μας, αφού η προτροπή και το κίνητρο που έδινε στους νεαρούς αναγνώστες τότε, ήταν μάλλον ισχυρό, με αποτέλεσμα να κόψουν με ψαλίδι αυτό που απεικονίζονταν. Το αποτέλεσμα το φαντάζεστε. Λίγα τα εναπομείναντα άθικτα τεύχη, εκτός κι αν κάποιος είχε αρκετά χρήματα, ώστε και να κόβει τα οπισθόφυλλα, αλλά και να κρατέι ακόμη ένα άθικτο τεύχος στην συλλογή του! Όνειρο θερινής νυκτός, συμπληρώνω…

Υπήρχε η ενημέρωση στα πιο πάνω αναφερθέντα έντυπα, σχετικά με την σειρά δημοσίευσης των τμημάτων του Άλμπουμ των Γνώσεων, με την μορφή καταχώρησης των επόμενων κομματιών, ανά εβδομάδα. Το εγχείρημα όχι μόνο στέφτηκε με επιτυχία, αλλά “έσπρωξε” όπως λέμε, την κυκλοφορία και των τεσσάρων κόμικς της Πηδάλιο Πρες, για τον προφανή λόγο, του ότι έπρεπε κανείς να αγοράζει και τα τέσσερα, προκειμένου να συμπληρώσει το Άλμπουμ! Παράλληλα βέβαια, αποτέλεσε ακόμη ένα σημείο αναφοράς, στην Ελληνική κοινωνία των `70ς και στα εκδοτικά τεχνάσματα που μας κρατούσαν ζεστό το ενδιαφέρον για μάθηση!

Όλα τα οπισθόφυλλα της πιο πάνω σειράς, που βρίσκονται, θα προστίθενται σε αυτό το άρθρο. Είθε η ενημέρωσις να είναι διαρκής! …

Ο ΤΑΡΖΑΝ & ΟΙ ΣΕΙΡΗΝΕΣ – (Tarzan & the Mermaids – 1948)

Τελευταία ταινία της κασετίνας(άραγε θα ακολουθήσει και δεύτερη;…), με τις 6 ταινίες του Ταρζάν και το πιο επιτυχημένο ηθοποιό σε αυτό τον ρόλο, τον Τζώνυ Βαϊσμίλλερ. Η εφημερίδα «Δημοκρατία», κλείνει λοιπόν σήμερα το αφιέρωμα της, με το φιλμ «Ο Ταρζάν & οι Σειρήνες».

Πρόκειται για το «Tarzan & the mermaids», του 1948, σε σκηνοθεσία Robert Florey και παραγωγή του γνωστού μας πια, Sol Lesser. Το σενάριο έγραψε ο Carroll Young  και την μουσική επιμελήθηκε ο μέγας μουσικοσυνθέτης του Αμερικάνικου σινεμά(θρύλος κυριολεκτικά), ο Dimitri Tiomkin. Πολύ πιο προσεγμένη η παραγωγή, σε σχέση με τα προγενέστερα φιλμ. Παίζουν οι Johnny Weissmuller, Brenda Joyce, George Zucco, Andrea Palma. Η RKO Radio Pictures Inc. ήταν πίσω και από αυτή την ταινία, ενώ το φιλμ ήταν μια από τις τελευταίες ασπρόμαυρες παραγωγές αυτού του είδους, με την μικρότερη διάρκεια από όλες, μόλις 68 λεπτά. Μια άλλη εποχή, για τον κινηματογραφικό Ταρζάν, ετοιμάζονταν.

Το φιλμ γυρίστηκε σε ένα μεγάλο του μέρος στο Μεξικό, και ο διευθυντής φωτογραφίας Gabriel Figueroa έκανε σπουδαία δουλειά. Έντονο και εδώ το στοιχείο τόσο της δράσης(μάλιστα με υποβρύχιες μονομαχίες), αλλά και των αρχαίων θρησκειών. Ο θεός που απειλεί, μαζί με τους ακόλουθους και τους ιερείς του, είναι αυτή την φορά ο Μπάλου. Ο Ταρζάν και η σύντροφος του, μπλέκουν σ εμια ιστορία θρύλων και δοξασιών, προσπαθώντας να αποτρέψουν το πεπρωμένο ενός νεαρού κοριτσιού. Πολύ καλό και αυτό το φιλμ. Μένει να δούμε αν θα έχει συνέχεια αυτή η σειρά αφιερωμάτων της εφημερίδας, που μας ξύπνησε πολλές μνήμες και μπόλικες προσδοκίες.

Για επιπλέον στοιχεία του φιλμ, ακολουθείστε τους παρακάτω σύνδεσμους.

http://en.wikipedia.org/wiki/Tarzan_and_the_Mermaids

http://www.erbzine.com/mag6/0628.html

Το αυθεντικό trailer της ταινίας.

Οι παρουσιάσεις και των 6 ταινίων, βρίσκονται εδώ.

ΤΑΡΖΑΝ Ο ΕΚΔΙΚΗΤΗΣ(“Tarzan & the Huntress” – 1947)

Φτάσαμε στην προτελευταία ταινία(5η), από τις 6 που χώρεσαν στην κασετίνα αυτή της εφημερίδας «Δημοκρατία». Η επιλογή των ταινιών, με πρωταγωνιστή τον πιο επιτυχημένο κινηματογραφικό Ταρζάν, τον Johnny Weissmuller, συνεχίζεται αυτό το Σάββατο με το φιλμ “Tarzan and the Huntress”, από το 1947.

Όπως έχουμε ήδη αναφέρει και στις προηγούμενες παρουσιάσεις, δεν αλλάζει σχεδόν τίποτα από τους συντελεστές και εδώ. RKO Radio Pictures Inc., σκηνοθεσία Kurt Neumann, Johnny Weissmuller, Brenda Joyce, Johnny Sheffield και Patricia Morison στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, κι ένα δίδυμο στην παραγωγή, αποτελούμενο από τον γνωστό μας πια Sol Lesser και τον ίδιο τον σκηνοθέτη. Σενάριο από τους Jerry Gruskin και Rowland Leigh, ενώ στην μουσική παραμένει ο Paul Sawtell. Αλλάζουν πολλά όμως στην ίδια την ταινία, τις τεχνικές κινηματογράφησης, αλλά και τα πρώτα εφέ, που κάνουν δειλά – δειλά την εμφάνιση τους, καθώς τα χρόνια πλέον περνούν και η τεχνολογία προχωράει, επιτρέποντας και στον κινηματογράφο, να επωφελείται από όλα αυτά.

Σαν υπόθεση, έρχεται ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος ξανά, για να προκαλέσει τους τριγμούς σε αυτό το φιλμ. Όχι σαν εξέλιξη, αφού ήδη έχει τελειώσει, αλλά σαν παρενέργειες, από την έλλειψη άγριων ζώων στους ζωολογικούς κήπους. Με αυτή την αιτία, μια ομάδα κυνηγών, με επικεφαλής έναν φημισμένο απ` αυτούς, τον Carl Marley, έρχονται στις ζούγκλες της Αφρικής, για να συγκεντρώσουν άγρια ζώα. Παίρνουν μια σχετική άδεια από τον βασιλιά Farrod, για ένα θηλυκό και ένα αρσενικό, από κάθε ζώο της περιοχής του και ξεκινούν το σαφάρι. Κάπου εκεί θα βρεθούν απέναντι στον άρχοντα της ζούγκλας και η σύγκρουση τους μαζί του, θα είναι σφοδρή.

Καλή ταινία και από τις πιο γνωστές με τον Johnny Weissmuller. Έχει προβληθεί άπειρες φορές στην κρατική τηλεόραση. Ειδικά τις Κυριακές μεσημέρι του`70. Όπως και η προηγούμενες, έτσι και αυτή, κρατάει τον θεατή με το χιούμορ, την δράση και τον ρυθμό της. Στοιχεία για το φιλμ, μπορείτε να αντλήσετε στους παρακάτω συνδέσμους.

http://en.wikipedia.org/wiki/Tarzan_and_the_Huntress

http://terrororstralis.com/films/b&w/47.htm

Πάμε και σε ένα μικρό αποσπασματικό βίντεο της ταινίας, καθώς δεν βρέθηκαν περισσότερα.

Όλες οι σχετικές μας παρουσιάσεις, βρίσκονται στην ομώνυμη κατηγορία.

 

Ο ΤΑΡΖΑΝ & Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΛΕΟΠΑΡΔΑΛΗ – “TARZAN & THE LEOPARD WOMAN”(1946)

Συνεχίζουμε σήμερα με την παρουσίαση της τέταρτης ταινίας, από τις 6 συνολικά, που περιέχει η κασετίνα της εφημερίδας «Δημοκρατία».

Η σκηνοθεσία είναι του Kurt Neumann αυτή τη φορά, αλλά στην καρέκλα της παραγωγής δεν έχουμε καμία αλλαγή! Ο γνωστός σας πια, Sol Lesser, έβαλε κι εδώ το χεράκι, πάντα για λογαριασμό των στούντιο της RKO Pictures. Ωραίες οι μουσικές του Paul Sawtell, πάντα ταξιδιάρικες! Το σενάριο έγραψε ο Carroll Young, βασιζόμενος πάντα στους αυθεντικούς χαρακτήρες και τις ιστορίες, του Edgar Rice Burroughs. Μαζί με τον Johnny Weissmuller, παίζουν ακόμη οι Brenda Joyce, Johnny Sheffield, Anthony Caruso , George J. Lewis, Dennis Hoey,  και Acquanetta.

Τα χρόνια περνούν και είμαστε πια στο 1946, οπότε η τεχνολογία αρχίζει δειλά – δειλά να προσφέρει λύσεις και νέες τεχνικές στους κινηματογραφιστές και τα στούντιο. Το “Tarzan & the Leopard woman”, είναι μια από τις ταινίες στις οποίες όλα αυτά γίνονται ορατά πλέον. Από την άλλη, οι συντελεστές έχουν μάθει πολλά περισσότερα και εξελίσσουν το είδος αυτό των ταινιών. Η διάρκεια του είναι κάτι που δεν αλλάζει(72 λεπτά), όπως και η απουσία χρώματος. Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1946.

Η ιστορία μας πάει στις όχθες του ποταμού Ζαμπέζι, όπου μια ομάδα από ταξιδιώτες σκοτώνεται από λεοπαρδάλεις. Τα πράγματα βέβαια, δεν είναι τόσο απλά… Ο επιθεωρητής της αστυνομίας της περιοχής, ζητάει από τον Ταρζάν να ερευνήσει το θέμα. Έτσι θα συναντήσει τον Κίμπα, αδελφό της βασίλισσας της φυλής των «γυναικών – λεοπαρδάλεων», ο οποίος στην προσπάθεια του να κατασκοπεύσει τον άρχοντα της ζούγκλας, πέφτει πάνω του. Ο Κίμπα όμως, έχει και μια άλλη αποστολή. Να πάρει την καρδιά της Τζέην(σύντροφου του Ταρζάν), αφού την σκοτώσει πρώτα!

Από όσες έχουμε ήδη δει ως τώρα, σε αυτή την προσφορά της εφημερίδας «Δημοκρατία», είναι η καλύτερη! Ακολουθούν το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο, του σημερινού dvd(το οποίο κυκλοφόρησε στις 23 Ιουνίου, με καθυστέρηση μιας εβδομάδας, λόγω εκλογών!).

 Πάμε και στα αποσπασματικά βίντεο.


Όλες οι παρουσιάσεις των ταινιών της κασετίνας αυτής, βρίσκονται συγκεντρωμένες στην ομώνυμη κατηγορία

Αρέσει σε %d bloggers: