Advertisements

Αρχεία Ιστολογίου

Ο Πόλντο και ο Πολντίνο του Antonio Terenghi- Στα «Σεραφίνο» & «Τιραμόλα»

poldo

Τόσο στην Ελληνική έκδοση του «Τιραμόλα», όσο και σε αυτή του «Σεραφίνο» (αμφότερες από τον κ. Καμπανά), μεταξύ άλλων διαβάσαμε και τις εύθυμες ιστορίες του Πόλντο και του υιού Πολντίνο (με το χαρακτηριστικό μαλλί φράντζα). Ο δημιουργός τους, ο Ιταλός σχεδιαστής Antonio Terenghi, στον οποίο έχουμε αναφερθεί σε παλαιότερά μας άρθρα), είχε πολύ έντονη παρουσία στα δύο Ελληνικά περιοδικά. Πολλοί ήρωές του εμφανίζονταν επί σειρά ετών σε αυτά, όπως ο Τζέπο και το τζιπάκι του η Τζεπίνα, ο ινδιανάκος με τις φοβερές κεφαλιές Καριμπού ή ο δαιμόνιος και γκαφατζής ρεπόρτερ Τέντυ. Στην Ιταλία υπήρξαν κι άλλοι χαρακτήρες, σχεδιασμένοι από τον κ. Terenghi, που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, αλλά δεν διαβάσαμε στην χώρα μας τις ιστορίες τους, όπως ο σερίφης με τα τεράστια μουστάκια Pedrito.

terenghi

Πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για την καριέρα του κ. Terenghi μπορείτε να βρείτε ακολουθώντας τον παρακάτω σύνδεσμο της πάντα πολύτιμης εγκυκλοπαίδειας κόμικς της Lambiek:

http://www.lambiek.net/artists/t/terenghi_antonio.htm

terenghi 2

Επίσης, για τους Γαλλομαθείς, πλήρης εξιστόρηση των έργων & ημερών του Ιταλού δημιουργού στα Γαλλικά περιοδικά (και ειδικά στο κόμικ Pepito, που αγαπήθηκε πολύ στην Γαλλία), μπορείτε να βρείτε στον πιο κάτω σύνδεσμο:

http://conchita.over-blog.net/70-index.html

poldino 2 poldino

Ο Πόλντο δημιουργήθηκε το 1951 και ντεμπουτάρισε στα περιοδικά των εκδόσεων Alpe, σαν συμπληρωματικός χαρακτήρας με το όνομα Poldo e Poldina.  Έχει έναν άσπονδο φίλο για γείτονα, τον κ. Μπιντόνι, μεταξύ των οποίων πολύ συχνά διαδραματίζονται πολύ αστείες καταστάσεις αντιπαλότητας και ζήλιας. Τα παιδιά των δύο, όμως, τα πηγαίνουν πολύ καλά μεταξύ τους. Και οι δύο χαρακτήρες των γειτόνων αντανακλούν, σε ένα μεγάλο βαθμό, το κοινωνικό πλαίσιο της εποχής (με την γραφειοκρατία του, τις τεχνολογικές εξελίξεις, ενίοτε και την πολιτική ή την διαφήμιση), το οποίο και σατιρίζουν, θα έλεγα, πολύ επιτυχημένα.

Κλείνοντας αυτή την σύντομή μας αναφορά, σας παραθέτουμε πιο κάτω, προς ανάγνωση, μια χαρακτηριστική ιστορία από τα καμώματα της οικογένειας του Πόλντο και η οποία έχει να κάνει με την κόμη του υιού Πολντίνο. Η ιστορία έχει για τίτλο «Τα κοντά μαλλιά» και συμπεριλήφθηκε στην ύλη του περιοδικού «Σεραφίνο», στο τεύχος 65, με ημερομηνία έκδοσης 14 Οκτωβρίου 1970 (τιμή 3 δραχμές).

Σε ένα από τα καρέ της ιστορίας, που ακολουθεί, έχουμε μια περίπτωση από εκείνες που αναζητούμε και σας παρουσιάζουμε, με λάθη και παραλείψεις. Εδώ, όμως, συναντάμε κάτι το πρωτόγνωρο και που ίσως να μην έχει επαναληφθεί έκτοτε! Σε ένα από τα μπαλονάκια, δεν μεταφράστηκε το Ιταλικό κείμενο, αλλά απλά γράφτηκε με Ελληνικά γράμματα!!!

Το: «Φάρε ιλ μπαρμπιέρε ε ουν μεστιέρε ντι κουαλιτά» που αναγράφεται, για να μην ψάχνετε τι σημαίνει, σας το μεταφράζουμε εμείς: «Η κομμωτική, είναι μια ποιοτική τέχνη».

Για το Comics Trades 2012–2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Όλες τα σχετικά άρθρα, μπορείτε να τα βρίσκετε εδώ.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Advertisements

Η πρώτη εμφάνιση του Τζώνυ και της Τσεπίνα – Στον Εικονογραφημένο Μικρό Ήρωα του`68

Μέσα από μια επίπονη διαδικασία, αυτή της σάρωσης παλιών τευχών κόμικς, βρίσκονται πολλές φορές γρίφοι, οι οποίοι όμως αποτελούν μια πρώτης τάξης ευκαιρία για έρευνα.

Πριν μερικές μέρες, ψηφιοποιούσα ορισμένα τεύχη της έκδοσης του Μικρού Ήρωα, στην εκδοχή την εικονογραφημένη του 1968. Κάπως έτσι, μου προέκυψε μια εκ νέου γνωριμία με τον κ. Antonio Terenghi και ένα μέρος της δουλειάς του.

Ο Ιταλός σχεδιαστής, χαρακτήρες του οποίου φιλοξενήθηκαν κυρίως στα Σεραφίνο και Τιραμόλα του κ. Καμπανά(στην χώρα μας), έγινε γνωστός στο Ελληνικό κοινό από τέσσερεις δουλειές του. Τον Καριμπού, το ινδιανάκι με το πολύ σκληρό κεφάλι, τον Πόλντο και το γιό του Πολντίνο,  τον δαιμόνιο δημοσιογράφο Τέντυ και τον Τζώνυ με το ομιλούν τζιπάκι του, την Τσεπίνα. Αυτοί οι δύο τελευταίοι χαρακτήρες, είναι και το σημερινό εύρημα.

Η πρώτη τους λοιπόν εμφάνιση στην χώρα μας, είναι αυτή στον Μικρό Ήρωα εκείνης της περιόδου(1968), των πολλών πειραμάτων του κ. Στέλιου Ανεμοδουρά. Μια έκδοση που οδήγησε σε μια πολύ επιτυχημένη γενιά εικονογραφημένων, τα οποία ακολούθησαν στα τέλη του 1969 και για τα οποία έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά.

Ο γεννημένος στις 30 Οκτωβρίου του 1921 Antonio Terenghi, είχε σχεδιάσει τους δύο αυτούς χαρακτήρες το 1952, όταν βρισκόταν κάτω από την εκδοτική σκέπη της εταιρείας Alpe. Στην γειτονική χώρα, όλοι οι χαρακτήρες, που δημιούργησε ο Terenghi, συγκαταλέγονται ανάμεσα στους δημοφιλέστερους όλων των εποχών. Η απλή, παιδική καθαρά γραμμή του, καθαρή και με πολλές καμπύλες, έδωσε μια φρέσκια πρόταση στους αναγνώστες.

Στο τεύχος 13 του Μικρού Ήρωα, εν έτει 1968, έρχεται ο Τζώνυ με την Τσεπίνα, σε μια ιστορία με τίτλο «Το αυτοκίνητο φάντασμα». Επειδή έχω ένα κενό μεταξύ των τευχών 10 – 12, δεν θα πω με σιγουριά ότι ήταν και η τελευταία φορά, που τον είδαμε στις σελίδες αυτού του περιοδικού. Πιθανόν να έγινε έτσι, αλλά ας κρατάμε μια επιφύλαξη. Αν συνέβη αυτό πάντως, ο Τζώνυ και η Τσεπίνα δεν μας έλειψαν για πολύ, αφού ο κ. Καμπανάς τους φιλοξένησε κατά κόρον, στα Σεραφίνο(ένα μόλις χρόνο μετά), αλλά και Τιραμόλα.

Το δεύτερο εύρημα έρχεται από το τεύχος 21 του Μικρού Ήρωα. Είμαστε στην πρωταπριλιά του 1969, όταν ένας σχετικά γνώριμος των Ελλήνων αναγνωστών, έρχεται κι αυτός αλλά με διαφορετικό τρόπο απ` ότι περιγράψαμε πιο πάνω, για τον Τζώνυ και την Τσεπίνα. Δεν ήταν με μια ολόκληρη, δική του ιστορία, αλλά σαν «σφήνα», σε μια γελοιογραφία του μπήκε στην σελίδα 58, του περιοδικού του κ. Ανεμοδουρά.

Τότε, συνηθίζονταν από τον Έλληνα εκδότη, να συμπληρώνει την ύλη του Μικρού Ήρωα με ιστορίες κειμένου, τις περισσότερες από τις οποίες είχε γράψει ο ίδιος, αλλά και με πολλές γελοιογραφίες, μεταξύ άλλων. Στην έβδομη συνέχεια του «Μικρού Ξιφομάχου» λοιπόν, εντοπίζουμε μια από αυτές τις γελοιογραφίες, με ήρωα τον… Ντένις τον τρομερό, του Hank Ketchum, που είχαμε την ευκαιρία να διαβάσουμε τις εικονογραφημένες του αταξίες, μέσα από το ομώνυμο περιοδικό των αδελφών Ζαπατίνα, ένα χρόνο πριν!

Οι σαρώσεις συνεχίζονται και τα αποτελέσματα των ερευνών που θα προκύψουν, θα έχετε την ευκαιρία να τα διαβάζετε, σε άρθρα σαν κι αυτό.

Όλες αυτού του τύπου τις ανακαλύψεις, θα τις βρείτε συγκεντρωμένες εδώ.

ΣΥΝΤΟΜΑ ΣΤΟ COMICS TRADES

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Η ΘΑΝΑΤΟΣ!

 

Βρήκα χρόνο σήμερα και είπα να σκανάρω μερικά κομικσάκια, έτσι για να μη πάνε από κακή φύλαξη, αλλά και για να ανεβούν κάποια στιγμή στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη, οπότε να μπορείτε να τα διαβάζετε και εσείς. Επειδή μπήκα κι εγώ στην υποχόνδρια – αποστειρωμένη λογική που θέλει τα τεύχη σε σακουλίτσες, αραχτά στα ράφια(δεν τις κλείνω με σελοτέιπ όμως, για να μπορώ να τα διαβάζω ξανά και ξανά), βρήκα τη φάση με τους εξωτερικούς σκληρούς δίσκους αρκετά χρήσιμη. Και τα αποθηκεύεις και έχεις ένα αρχείο. Τέλος πάντων. Πέφτω που λέτε πάνω σ` ένα Σεραφίνο, το τεύχος 79. Όπως έχω δώσει τις διαστάσεις και είμαι έτοιμος να σαρώσω τη σελίδα, …μένω κάπως απορημένος με τον τίτλο της ιστορίας. «Τηλεόραση ή θάνατος»! Ορίστε; Τι ήταν πάλι αυτό; Βγάζω το τεύχος ακαριαία από το scanner και ξανακοιτάζω τη σελίδα. Περίεργο είπα, που το είχα διαβάσει σωστά από την αρχή, γιατί χωρίς τα γυαλιά δεν βλέπω ούτε τους αριθμούς από τα τεύχη! Anyway. Δεν είναι επί του θέματος μας αυτό. Είναι ο τυπάς εκείνος ο ινδιανάκος, ο Καριμπού, που σπάει πέτρες με το κεφάλι του(all time classic Σεραφίνο χαρακτήρας και πολύ αγαπημένος), ο οποίος λέει είναι κάτι σα δυνάστης σ` αυτή την ιστορία, αφού δεν αφήνει την φυλή να ακολουθήσει την εξέλιξη της τεχνολογίας και έχει απαγορεύσει τη χρήση της στη φυλή του!

Τι λέτε ρε παιδιά; Φωτισμένο το παλικάρι! Μιλάμε ότι μαζί με τον Ιούλιο Βέρν έβλεπαν φεγγάρια μπροστά από την εποχή τους! Έχει λοιπόν ξεκινήσει και βγάζει λόγο ένας υποψήφιος σφετεριστής της αρχηγίας του χωριού και μπλα μπλα ψήνει τους ινδιάνους να του δώσουν την αρχηγία, γιατί μόνο έτσι θα τους αφήσει να βλέπουν τηλεόραση και θα δώσει λέει από μια συσκευή σε κάθε σκηνή, για να μην στέκεται κανείς και τίποτα εμπόδιο στην ελευθερία τους! Ναι ρε, λέω εγώ! Την είδαμε και την ελευθερία της τηλεόρασης! Νισάφι πια! Ντετεκτοβολεμενοαστοί, αμεροληπτογλυψιματίες, φρου και αρώματα! Τηλεόραση ή θάνατος; Θάνατος βέβαια, γιατί αυτό είναι μια κι έξω, ενώ το άλλο σε πάει λάου – λάου και σου βγάζει την ψυχή δέκα φορές τη μέρα! Φάε εκείνο, δες εκείνο, φώναξε για το άλλο, κάνε χου ετούτο, εκείνο είναι πιο σωστό, το άλλο είναι πιο φτηνό και κολοκύθια τούμπανα! Φτάσαμε στο σημείο να μην ακούγεται τηλεόραση στο σπίτι και να βουβαίνουμε! Μούγκα! Την ανάσα μας ακούμε! Για τέτοια σιγή μιλάμε, όμοια με νεκροταφείου! Στην ιστορία με τον Καριμπού, ο ινδιανάκος τα κατάφερε στο τέλος και τους έπεισε για τη βλακεία που κάνανε. Εμάς ποιος Καριμπού θα μας πει να κάνουμε ένα διάλλειμα για να ζήσουμε; Αυτά και επιστρέφω με κομικσοαναμνήσεις το απόγευμα, αφού ηρεμήσω πρώτα! Συχτίρ μεσημεριάτικα!

Ούτε από τα κόμικς δεν μπορείς να γλυτώσεις! Κι εκεί παραμονεύουν ηθικά διδάγματα και σε προβληματίζουν! Υπαρξιακά. Να ζει κανείς ή να μη ζει; Να βλέπει όλη μέρα τηλεόραση και να αυτοκτονήσει άμα του χαλάσει, ή να την στείλει στα τσακίδια και να πάρει βόλτα τη γυναίκα με το παιδί για κανένα παγωτό; Άκου τηλεόραση ή θάνατος;! Έπρεπε να τους βλέπατε τους ινδιάνους με τις τηλεοράσεις στα κεφάλια, να έχουνε χαζέψει εντελώς! Κάπια στιγμή μέσα στις επόμενες μέρες θα την ανεβάσω την ιστορία, μαζί με μερικές ακόμη τέτοιου τύπου(όπως πχ την «Ιπτάμενη Ζήλεια» από το ίδιο τεύχος!), για να δείτε τι κοινωνική προσφορά έκαναν οι εκδότες μας κάποτε, με αυτά τα εικονογραφημένα! Όχι παίζουμε!

BALDO – GUIDO SCALA & LUCIANO BOTTARO

Από των γειτόνων την μεγάλη κόμικς – σχολή ήρθε κι αυτός στην χώρα μας, με τις κωμικές του περιπέτειες στις αποσκευές. Ένας λοχίας του Αμερικάνικου στρατού, στην Άγρια Δύση των παρανόμων και των ινδιάνων, με πολλές γκάφες στο ενεργητικό του, που άλλοτε του βγαίνουν σε καλό, κι άλλοτε τον βρίσκουν φασκιωμένο σε κάποιο κρεβάτι νοσοκομείου! Καθαρό καρτούν σκίτσο, με εκπληκτική κίνηση, από έναν εκ των μαθητών του Ιταλού μάστορα των `50 & `60ς, Luciano Bottaro. Ήταν ο Guido Scala, αυτός που του έδωσε σχεδιαστική υπόσταση και ο σεναριογράφος Carlo Chendi αυτός που εφεύρε τις περιπέτειες του. Να μην ξεχνάμε βέβαια, ότι τις πρώτες περιπέτειες του Μπάλντο, τις σχεδίασε ο Μποτάρο, όπως άλλωστε βλέπετε στην πρώτη μας εικόνα, που περιέχει και την υπογραφή του δημιουργού κάτω χαμηλά. Στην χώρα μας τον γνωρίσαμε αρχικά μέσα από την έκδοση του Σινεάκ, του κ. Στυλιανού Ανεμοδουρά(1970), για να περάσει στην συνέχεια από τις σελίδες των Σεραφίνο & Τιραμόλα(Ηλίας Καμπανάς), εκ παραδρομής, μια στο ένα και μια στο άλλο. Ήταν από τους ήρωες – μπαλαντέρ, που αναλάμβαναν να γεμίζουν τις σελίδες των δύο επιτυχημένων εικονογραφημένων του εκδότη, στο διάστημα 1972 – 1978.

Κέρδισε το Ελληνικό κοινό, όπως και το Ιταλικό, με έξυπνο χιούμορ και την καθαρά απευθυνόμενη σε μικρούς ηλικιακά αναγνώστες, γραμμή σχεδίασης του. Πλησίαζε πολύ στους χαρακτήρες του Ντίσνευ και στα δικά τους καμώματα επί χάρτου, ακόμη και στην μορφή του σαν χαρακτήρας. Ο δημιουργός του, πολύ επηρεασμένος από τον δάσκαλο Bottaro, είχε μια αξιοπρόσεχτη πορεία στον χώρο των κόμικς, με πολλές επιτυχίες. Εκτός της δουλειάς του στην εκδοτική Alpe, με τo κλασσικό Pik & Pok, αξίζει να μνημονεύσουμε και το πέρασμα του από την Αυστραλία(Σίντνευ), όπου και άφησε πίσω του τον Captain Bottleneck. Ήταν 1959, όταν κατά τον επαναπατρισμό του στην Ιταλία, θα συνεργαστεί με τον σεναριογράφο Carlo Chendi σε αρκετές χιουμοριστικές μορφές κόμικς, όπως τους Oscar, Lo Sceriffo Maiopli, Pinko & Ponko, Redipicche, όλοι τους χαρακτήρες της μεγάλης Warner Bros. Η αναγνώριση του έργου του, θα έρθει όταν το 1969 θα ξεκινήσει να σκιτσάρει ήρωες και ιστορίες του Ντίσνευ, για την Ιταλική εκδοχή του Μίκυ Μάους, το περιοδικό Topolino. Σχεδίασε μεταξύ άλλων επεισόδια της σειράς Duck Tales, αλλά και μια πολύ εύθυμη παρωδία σημαντικών ανθρώπων, όπως οι Χέμινγουεη, Ντοστογιέφσκι, Τζόναθα Σουίφτ και Ιούλιος Βέρν, με αυτοτελείς ιστορίες που εξιστορούσαν τα έργα και ημέρες τους. Τέλος, να αναφέρουμε και την συνεργασία του με τον Rolf Kauka και τον οίκο του στην Γερμανία, όπου σχεδίασε ιστορίες των Fix & Foxy, κάποιες από τις οποίες διαβάσαμε στο εβδομαδιαίο Κοκορίκο, των Ανδρεόπουλου – Ραμπατζή, στα μέσα της δεκαετίας του 1970.

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

Αρέσει σε %d bloggers: