Αρχεία Ιστολογίου

Ο «Χαγιαβάθα» του Μικρού Σερίφη

HAYAWATHA MS 2 CT

Ακόμη ένας γρίφος φτάνει στην επίλυσή του. Ήταν ένα από τα εικονογραφημένα που ψάχναμε πολύ καιρό να αποκρυπτογραφήσουμε και να μάθουμε σχετικά με την προέλευσή τους. Πέρασε και αυτό από τις σελίδες των Ελληνικών κόμικς και περιοδικών. Να ξεκινήσουμε από εκεί. Από τις εμφανίσεις του στην Ελλάδα.

HAYAWATHA FRANCE 2

Ο Μικρός Σερίφης του κ. Στρατίκη, στο μικρό σχήμα έκδοσής του, είχε πρωτοτυπήσει σε πολλές περιπτώσεις, φέρνοντας εξαιρετικά γουέστερν εικονογραφημένα στην χώρα μας. Έχουμε μιλήσει πολλές φορές γι’ αυτά. Να σας θυμίσουμε απλά τα «Αδελφοί Λάσιτερ» (το περίφημο Hueso Lavada, προέλευσης από την Αργεντινή), «Σίσκο Κιντ» (είχε περάσει πρώτα και από το «Βέλος» του κ. Τερζόπουλου), τις πολύ όμορφες κωμικές δημιουργίες τού Luciano Bottaro και πολλά ακόμη. Όλα αυτά πέρασαν από τις τελευταίες του σελίδες σε συνέχειες, αλλά και τα οπισθόφυλλα. Σήμερα θα μιλήσουμε για τον «Χαγιαβάθα», που εκτός του «Μικρού Σερίφη», εμφανίστηκε και σε ολοκληρωμένες μάλιστα ιστορίες, από το «Τσίκο» της δεύτερης περιόδου έκδοσής του, το 1980.

HAYAWATHA MS 1 CT

Ο μικρός Ινδιάνος, τις περιπέτειες του οποίου διαβάσαμε, ήταν μια δημιουργία των Γάλλων σκιτσογράφων Pierre Castex και Roger Lecureux. Στην Γαλλία κυκλοφόρησε σαν “Hayawatha le petit sachem” (ο μικρός αρχηγός, σε ελεύθερη μετάφραση). Τα σενάρια τώρα, έκανε ένας πολύ σπουδαίος Αργεντινός κομίστας, ο German Oesterheld (δημιουργός και του Eternauta!). Κάποια στιγμή, στο σκίτσο εναλλάχτηκε με τους προαναφερθέντες και ο συμπατριώτης του  Carlos Roume. Τα ίχνη του μας πάνε πίσω στα χρόνια της δεκαετίας του ’60, οπότε και κάνει την πρώτη του εμφάνιση στο Ιταλικό Corriere dei Piccoli (η εφημερίδα των μικρών). Αργότερα, ενσωματώθηκε και στην ύλη του Γαλλικού Joke Jones (αλλά και σε άλλα σχετικά με την Άγρια Δύση περιοδικά), όπως και του Skorpio, στην αυθεντική του εκδοχή, όπως κυκλοφορούσε στην Αργεντινή. Στην Ελλάδα ήρθε το 1972, αρχικά στον «Μικρό Σερίφη».

HAYAWATHA FRANCE 1 HAYAWATHA MS 3 CT

Ως χαρακτήρας, εκτός από πολύ καλά σχεδιασμένος, θυμίζει έντονα το ύφος τόσο του Little Beaver (από το Αμερικάνικο περιοδικό – θρύλος, Red Ryder), όσο και αυτόν του Oklahoma Kid, που διαβάσαμε και στο «Βέλος». Και οι τρεις σαν χαρακτήρες, έχουν εμπνεύσει την δημιουργία του Τσιπιρίπο, μέλους της θρυλικής δικής μας τετράδας.

ΠΗΓΕΣ

Η σελίδα της Γαλλικής έκδοσης, είναι από τον παρακάτω σύνδεσμο, που μπορεί να σας προσφέρει ακόμη περισσότερα στοιχεία και πληροφορίες. Όπως επίσης και την πλήρη παρουσία του χαρακτήρα, στα Γαλλικά κόμικς.

http://www.comicbd.fr/Step-Hayawatha.html

Τα άλμπουμ του περιοδικού Rin Tin Tin, που φιλοξένησαν ιστορίες του Χαγιαβάθα, βρίσκονται εδώ.

http://aubricabrac.zxq.net/Reports/rintintin2emeserie.html

Πληροφορίες για τον Carlos Roume, σας περιμένουν σε αυτό το καταπληκτικό blog, που μας βοήθησε τα μέγιστα στην έρευνά μας και προσέφερε και μια βινιέτα, αυτήν του Χαγιαβάθα.

http://conchita.over-blog.net/article-36711193.html

Αν είστε Γαλλομαθείς, στον παρακάτω σύνδεσμο θα βρείτε ένα πολύτιμο αρχείο PDF για δωρεάν λήψη, που θα σας λύσει πολλές, αν όχι όλες τις απορίες σας.

http://www.pimpf.org/pimpfmag/Rintintin2004.pdf

Πάμε και στα Αγγλικά τώρα. Πολύ κατατοπιστικά σχετικά με τους δημιουργούς του χαρακτήρα, είναι και αυτά εδώ. Το δεύτερο είναι το γνωστό σας πια site της Lambiek και μόνιμού μας συνεργάτη εδώ και 3 χρόνια.

http://bearalley.blogspot.gr/2009/09/carlos-roume-1923-2009.html

http://www.lambiek.net/artists/r/roume_carlos.htm

Τέλος, πολύ όμορφα πράγματα θα μάθετε και στο Dan Dare, όλα για τον Oesterheld.

http://www.dandare.info/artists/oesterheld.htm

Οι εσωτερικές σελίδες της Ελληνικής έκδοσης είναι από το αρχείο του συντάκτη μας.

Όλο το παρόμοιο υλικό, που συγκεντρώνουμε, μπορείτε να το βρίσκετε εδώ.

Για το Comics Trades 2012–2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Ο “BONGO” ΤΟΥ LUCIANO BOTTARO – ΣΤΟΝ «ΤΑΡΖΑΝ» ΤΗΣ ΠΗΔΑΛΙΟ ΠΡΕΣ

Ο κεφάτος γορίλας του Ιταλού σχεδιαστή Luciano Bottaro, έγινε γνωστός στην χώρα μας μέσα από το «Σολντίνο» και στην συνέχεια από τα «Πινόκιο» και «Τιραμόλα». Η πρώτη εμφάνιση όμως δεν ήταν σε κανένα από αυτά τα τρία εικονογραφημένα! Με μικρή διαφορά είναι αλήθεια(λίγων εβδομάδων), είχε προλάβει να δημοσιεύσει μια ιστορία του ο κ. Δραγούνης, στο μικρού σχήματος «Ταρζάν», που κυκλοφορούσε το 1970. Ήταν 9 Ιανουαρίου του 1970, όταν στο τέταρτο μόλις τεύχος της Γαλλικής εκδοχής του άρχοντα της ζούγκλας, εν μέσω πειραματισμών του Έλληνα εκδότη, όσων αφορά στα εικονογραφημένα με τα οποία θα πλαισίωνε τον κεντρικό χαρακτήρα του περιοδικού, εμφανίστηκε ο «Μπόνγκο» αλλά και η «Γιαγιάκα» του «Σολντίνο»(!!!), στην ιστορία με τίτλο «Ένα κόκκαλο»!

Έχουμε πει και στο παρελθόν και μάλιστα αρκετές φορές, ότι μόνο απλή δεν ήταν η περίπτωση της διαχείρησης των πνευματικών δικαιωμάτων, στις Ελληνικές εκδόσεις κόμικς, με 1, 2 ή και 3 περιοδικά διαφορετικών οίκων, να δημοσιεύουν σχεδόν ταυτόχρονα(ή με 2-3 εβδομάδες απόκλιση), τον ίδιο χαρακτήρα! Ήταν μια περίεργη γενικά περίοδος, με πολλά τέτοια ευτράπελα, για τα οποία θα πρέπει κάποια στιγμή να γραφτεί ένα συγκεντρωτικό άρθρο, όταν έχουμε ακόμη περισσότερα στοιχεία στα χέρια μας, με την μορφή τευχών βέβαια. Σας παραθέτω σήμερα χαρακτηριστικές βινιέτες από το εσωτερικό πάνελ της πιο πάνω παρουσίας του «Μπόνγκο» στον «Ταρζάν».

Ο LUCIANO BOTTARO & Ο NICOLA DEL PRINCIPE – ΣΤΟΝ «ΜΙΚΡΟ ΣΕΡΙΦΗ»!

Δύο καταξιωμένοι Ιταλοί δημιουργοί με τεράστια καριέρα(έχουμε αναφερθεί στο έργο και των δύο, που μπορείτε να διαβάσετε ανατρέχοντας στα περιεχόμενα της υπό – κατηγορίας «ΕΡΕΥΝΑ & ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ», σε ξεχωριστά άρθρα), βρέθηκαν με κάποιους από τους ήρωες τους στον «Μικρό Σερίφη», της περιόδου 1973 – 1985 σε μικρό πια σχήμα. Ο Nicola del Principe εκπροσωπείται με τον χαρακτήρα Trottolino(κάποια στιγμή πέρασε και από το «Σολντίνο», αλλά και το «Πινόκιο»), ενώ ο Luciano Bottaro με τον «Μπίλ Πάιπερ», ή “Devy Sceriffo”. Καθώς συνεχίζεται η έρευνα μας στην έκδοση και του «Μικρού Σερίφη», θα μάθετε πάρα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία για εικονογραφημένα και δημιουργούς, που διαβάσαμε στο περιοδικό αυτό. Οι χαρακτήρες των Ιταλών δημιουργών που αναφέραμε πιο πάνω, είναι από τα τεύχη 503, 770, 794, 795 και 1041 και δημοσιεύονταν οι ιστορίες τους στην προτελευταία σελίδα και τα οπισθόφυλλα του περιοδικού. Ο Bottaro εμφανίστηκε ξανά σε περιοδικό των εκδόσεων Στρατίκη, πάλι με το “Devy Sceriffo”, αλλά σε ένα άλλο ρόλο και άλλο περιοδικό! Ήταν το «Τσίκο» του 1982 και συγκεκριμένα στην στήλη «Ο Σούπερ Τσίκο», όπου ήταν κάτι σαν την στήλη επικοινωνίας της σύνταξης με τους αναγνώστες, όπως βλέπετε και από την συνοδευτική εικόνα του δεύτερου τεύχους.

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

BALDO – GUIDO SCALA & LUCIANO BOTTARO

Από των γειτόνων την μεγάλη κόμικς – σχολή ήρθε κι αυτός στην χώρα μας, με τις κωμικές του περιπέτειες στις αποσκευές. Ένας λοχίας του Αμερικάνικου στρατού, στην Άγρια Δύση των παρανόμων και των ινδιάνων, με πολλές γκάφες στο ενεργητικό του, που άλλοτε του βγαίνουν σε καλό, κι άλλοτε τον βρίσκουν φασκιωμένο σε κάποιο κρεβάτι νοσοκομείου! Καθαρό καρτούν σκίτσο, με εκπληκτική κίνηση, από έναν εκ των μαθητών του Ιταλού μάστορα των `50 & `60ς, Luciano Bottaro. Ήταν ο Guido Scala, αυτός που του έδωσε σχεδιαστική υπόσταση και ο σεναριογράφος Carlo Chendi αυτός που εφεύρε τις περιπέτειες του. Να μην ξεχνάμε βέβαια, ότι τις πρώτες περιπέτειες του Μπάλντο, τις σχεδίασε ο Μποτάρο, όπως άλλωστε βλέπετε στην πρώτη μας εικόνα, που περιέχει και την υπογραφή του δημιουργού κάτω χαμηλά. Στην χώρα μας τον γνωρίσαμε αρχικά μέσα από την έκδοση του Σινεάκ, του κ. Στυλιανού Ανεμοδουρά(1970), για να περάσει στην συνέχεια από τις σελίδες των Σεραφίνο & Τιραμόλα(Ηλίας Καμπανάς), εκ παραδρομής, μια στο ένα και μια στο άλλο. Ήταν από τους ήρωες – μπαλαντέρ, που αναλάμβαναν να γεμίζουν τις σελίδες των δύο επιτυχημένων εικονογραφημένων του εκδότη, στο διάστημα 1972 – 1978.

Κέρδισε το Ελληνικό κοινό, όπως και το Ιταλικό, με έξυπνο χιούμορ και την καθαρά απευθυνόμενη σε μικρούς ηλικιακά αναγνώστες, γραμμή σχεδίασης του. Πλησίαζε πολύ στους χαρακτήρες του Ντίσνευ και στα δικά τους καμώματα επί χάρτου, ακόμη και στην μορφή του σαν χαρακτήρας. Ο δημιουργός του, πολύ επηρεασμένος από τον δάσκαλο Bottaro, είχε μια αξιοπρόσεχτη πορεία στον χώρο των κόμικς, με πολλές επιτυχίες. Εκτός της δουλειάς του στην εκδοτική Alpe, με τo κλασσικό Pik & Pok, αξίζει να μνημονεύσουμε και το πέρασμα του από την Αυστραλία(Σίντνευ), όπου και άφησε πίσω του τον Captain Bottleneck. Ήταν 1959, όταν κατά τον επαναπατρισμό του στην Ιταλία, θα συνεργαστεί με τον σεναριογράφο Carlo Chendi σε αρκετές χιουμοριστικές μορφές κόμικς, όπως τους Oscar, Lo Sceriffo Maiopli, Pinko & Ponko, Redipicche, όλοι τους χαρακτήρες της μεγάλης Warner Bros. Η αναγνώριση του έργου του, θα έρθει όταν το 1969 θα ξεκινήσει να σκιτσάρει ήρωες και ιστορίες του Ντίσνευ, για την Ιταλική εκδοχή του Μίκυ Μάους, το περιοδικό Topolino. Σχεδίασε μεταξύ άλλων επεισόδια της σειράς Duck Tales, αλλά και μια πολύ εύθυμη παρωδία σημαντικών ανθρώπων, όπως οι Χέμινγουεη, Ντοστογιέφσκι, Τζόναθα Σουίφτ και Ιούλιος Βέρν, με αυτοτελείς ιστορίες που εξιστορούσαν τα έργα και ημέρες τους. Τέλος, να αναφέρουμε και την συνεργασία του με τον Rolf Kauka και τον οίκο του στην Γερμανία, όπου σχεδίασε ιστορίες των Fix & Foxy, κάποιες από τις οποίες διαβάσαμε στο εβδομαδιαίο Κοκορίκο, των Ανδρεόπουλου – Ραμπατζή, στα μέσα της δεκαετίας του 1970.

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

Αρέσει σε %d bloggers: