Advertisements

Αρχεία Ιστολογίου

Ο Ivano Codina ζωντανά στο Comics Trades – Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 21:30!

DYLAN DUCK

Τι κοινό έχουν ο Paper Tex, ο Dylan Duck, ο Paper Kriminal και η Eva Duck; Πίσω από τους τέσσερις αυτούς χαρακτήρες βρίσκεται ένας χαρισματικός καλλιτέχνης, ο Ivano Codina, που μεταξύ άλλων αρέσκεται να «πειράζει» κλασσικούς χαρακτήρες fumetti, βγάζοντας έτσι ένα πολύ κεφάτο αποτέλεσμα και δίνοντας μια άλλη υπόσταση στις ήδη καθιερωμένες αυτές μορφές. Στην χώρα μας θα έχουμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε την δουλειά του στον Dylan Duck, μελλοντικά στο περιοδικό ΚΟΜΙΞ.

EVA DUCK

Το Comics Trades επικοινώνησε με τον Ivano, και εκείνος δέχτηκε να μιλήσει μαζί μας on line! Η συζήτηση θα διεξαχθεί μέσω των σχολίων του άρθρου αυτού εδώ και θα ξεκινήσει στις 21:30 το βράδυ της Πέμπτης. Το Comics Trades έχει ήδη καταρτίσει μια σειρά ερωτήσεων, αλλά θα μπορούν—μόνον τα εγγεγραμμένα μέλη μας—να κάνουν και αυτά τις δικές τους.

PAPER TEX

Να ευχαριστούμε τον Ivano Codina για την χαρά και την τιμή που μας κάνει, να μιλήσει ζωντανά στο site μας, για την ενασχόλησή του με τον χώρο των κόμικς και το έργο του γενικότερα και να του ευχηθούμε καλή συνέχεια! Επίσης μνα τον ευχαριστήσουμε και για την ευγενική παραχώρηση των σκίτσων, που συμπληρώνουν αυτό το άρθρο!

Για το Comics Trades

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Advertisements

«Be There» Animation Festival Corfu 2013 – Αποκλειστική συνέντευξη του Tomek στο Comics Trades

tomek 4 ct

Ο ήλιος συνέχισε να παίζει το κρυφτούλι του με τα σύννεφα και τις ψιχάλες, όχι όμως και ο Tomek, ο οποίος ήταν συνεπέστατος και στο επόμενο ραντεβού μας, πάντα χαμογελαστός και πρόθυμος να μιλήσει για την περιπέτειά του στον χώρο των εικονογραφήσεων και του animation.

CT – Ας μιλήσουμε για παιδικό καθαρά κόμικς. Καλύπτονται οι ανάγκες αυτών των ηλικιών, στην Ελληνική αγορά;

Τ – Όχι. Δεν υπάρχουν προτάσεις και περιοδικά που να απευθύνονται στα παιδιά, παρά μόνον οι εκδόσεις του Ντίσνεϋ. Ελληνικές δημιουργίες δεν έχουμε. Προσωπικά μου αρέσει πολύ αυτή η παιδική γραμμή και η αθωότητά της και αυτό είναι που θέλω να κάνω. Να δημιουργήσω χαρακτήρες και ήρωες καθαρά για τα παιδικά μάτια. Θέλουμε κάτι για να κρατηθούν τα παιδιά στον χώρο. Δεν μπορούν να μπουν κατευθείαν στις γραμμές τις πιο ώριμες, τις πιο δύσκολες. Επίσης, βλέπουμε το φαινόμενο να τυπώνονται σειρές με καθαρά space σενάρια, τα οποία είναι ουσιαστικά μια ανακύκλωση ιδεών και δεν έχουν να προσφέρουν τόσο πολλά, ειδικές στις μικρές ηλικίες. Άλλωστε είναι και μακριά από τον κόσμο που ζουν γύρω τους. Βλέποντας σκίτσα με ουρανοξύστες για παράδειγμα, δεν μπορεί το παιδί που μεγαλώνει στην χώρα μας να ταυτιστεί, να βρει κοινά σημεία με αυτά που είναι στην πόλη του. Με αυτά που έχει μάθει να αντικρίζει. Του φαίνονται μακρινά και ξένα. Δεν βρίσκει μέσα τους πρότυπα. Έπειτα είναι σαν να προσπαθείς να τους πάρεις την ηλικία τους, τα παιδικά τους χρόνια και να τους ενηλικιώσεις πιο γρήγορα. Χρόνια το έλεγα και προσπαθώ να κάνω αυτό ακριβώς το πράγμα. Μια σειρά όπως το «Κουλούρι» για παράδειγμα, η οποία να φέρει κοντά τα παιδιά σε αυτή την αισθητική, πιο κοντά στον κόσμο τους. Κάποια στιγμή να μπορούν να πουν «α, έχω 10-15-20 τεύχη Κουλούρι», έναν αριθμό που να μαρτυράει μια συνέχεια και να είναι και Ελληνική καθαρά δουλειά. Πιστεύω ότι κι άλλοι Έλληνες δημιουργοί να προσανατολιστούν σε αυτή την κατεύθυνση. Υπάρχει και η Comicdom φυσικά, όπως και ορισμένοι άλλοι Έλληνες δημιουργοί, αλλά οι φωνές πρέπει να πυκνώσουν.

CT – Σου αρέσει να δουλεύεις με τα παιδιά, έτσι;

Τ – Ναι. Ειδικά με αυτά του γυμνασίου. Μια ηλικία που μπορεί να απορροφήσει πράγματα, να δεχτεί επιρροές και να βρει νέα ενδιαφέροντα. Να ανακαλύψει τα ταλέντα της και ίσως τι θα ήθελε να κάνει αργότερα. Στο δημοτικό είναι διαφορετικά, γιατί υπάρχει μια γενικότερη διάθεση για όλα, παιγνίδι περισσότερο, κι όχι να καθίσουν σε μια αίθουσα, που τους φέρνει στο νου και το σχολείο και να μάθουν σκίτσο. Τα παιδιά στις ηλικίες των 13-15 είναι σαν σφουγγάρια. Ρουφάνε γνώση. Θέλουν να μάθουν πράγματα, να εξερευνήσουν, να πειραματιστούν. Κι εκεί είναι που πρέπει να τους έχεις δώσει κάτι, το οποίο πλέον να τους είναι οικείο, αναγνωρίσιμο. Και να ξέρουν ότι τυπώνεται εδώ, στην Ελλάδα. Είναι ωραίο να βλέπω παιδιά στο εργαστήρι, που αναγνωρίζουν την γραμμή των σκίτσων που έχω κάνει, λέγοντας μου ότι τα έχουν ήδη διαβάσει ή να με ρωτούν πώς να κάνουν αυτόν ή το άλλο χαρακτήρα. Ξέρεις, τους λέω πολλές φορές τα ίδια που μου είπαν και οι δικοί μου δάσκαλοι. Εκείνοι στους οποίους οφείλω τα πάντα. Τους δείχνω τα ίδια σκίτσα, όπως μου τα έδειξαν εκείνοι. Είναι σαν αλυσίδα, τελικά και θα χαρώ να δω τα δικά μου σκίτσα να περάσουν σε κάποιες άλλες γενιές, μέσα από 1-2 μαθητές μου που θα θελήσουν να συνεχίσουν. Είναι η μεγαλύτερη αμοιβή. Να ξέρεις ότι έχεις προσφέρει κάτι κι εσύ σε όλη αυτή την υπόθεση. Να έχεις επηρεάσει και βοηθήσει κάποιους νεότερους, στον δικό τους δρόμο.

KOULOURI CT

CT – Μιλώντας για το «Κουλούρι», τι άλλο καινούργιο ετοιμάζεις αυτό το διάστημα και ποιο είναι το επόμενο πλάνο – βήμα σου;

Τ – Κοίτα, θέλω να κάνω για 2-3 χρόνια και παραπάνω ακόμη, το «Κουλούρι», να συνεχίσει να κάνει όσο πιο πολλά τεύχη γίνεται και να καθιερωθεί. Να το μάθουν σαν μια σταθερή προσπάθεια, με διάρκεια στον χρόνο, κι όχι σαν κάτι που κράτησε λίγο. Έπειτα, σχεδιάζω κάτι στο ίδιο μήκος κύματος, παιδικό πάλι, λιγάκι διαφορετικό όμως. Πάντα σαν περιοδικό. Έχω κάνει ήδη την εισαγωγή και το πρώτο επεισόδιο. Θα έχει να κάνει με τα Αρχαιοελληνικά χρόνια, τους μύθους, τους θεούς, τους ήρωες. Δεν θα είναι όμως σαν μια αφήγηση επακριβώς της ιστορίας. Θα είναι μεταφορά, με δικά της στοιχεία μέσα, μια άλλη οπτική και όχι αυτά που είδαμε και βλέπουμε να γίνονται πάνω σε αυτό το θέμα. Δεν χρειάζεται να είσαι λεπτομερής και να λες επί λέξει ότι αναφέρουν τα βιβλία. Είναι κόμικς. Χρειάζεται να αφεθείς ελεύθερος και να βγάλεις νέα πράγματα, χιούμορ και γενικά να έρθεις κοντά στην γενιά αυτή, με μια άλλη αισθητική. Σαν διασκευή. Αν δεις και παλιότερα που έγιναν φιλμ ή ταινίες κινουμένων σχεδίων ή περιοδικά με τέτοιο θέμα, ήταν σαν να ακολουθούσαν τα αρχαία κείμενα κατά παράγραφο. Σαν να ήταν μάθημα. Αν τον πάρεις τον Αριστοφάνη κατά γράμμα, ας πούμε και κάνεις μια δουλειά κόμικς πάνω σε αυτόν, δεν προσθέτεις κάτι καινούργιο. Δες τον Αστερίξ για παράδειγμα. Εκεί είναι πιο ελεύθερη η μεταφορά, με σαρκασμό, με πολλή δουλειά στους χαρακτήρες, με χιούμορ και διάθεση για ανατροπή, ακομπλεξάριστα. Δεν αφηγείται την ιστορία της Γαλλίας, αλλά σατιρίζει συγχρόνως. Στο δικό μου αυτό πλάνο, δεν θα υπάρχει μόνον αναφορά στην Αρχαία Ελλάδα βέβαια, αλλά μια ματιά γενικότερη και συνολική στην χώρα. Δεν θα εστιάζει μόνον σε ένα χρονικό σημείο, αλλά θα την ακολουθεί στο πέρασμα του χρόνου.

CT – Με το animation, υπάρχει κάτι νέο που σκέφτεσαι αυτό το διάστημα; Ίσως κάτι από όσα κάνεις ήδη σαν εικονογράφηση ή από εκείνα που έχεις κατά νου.

Τ – Με το animation, όχι. Δεν σκέφτομαι κάτι καινούργιο. Πιστεύω ότι έχω αρχίσει να κατασταλάζω και να αποφασίζω με τι θα ήθελα να καταπιαστώ στην συνέχεια. Η εικονογράφηση και τα κόμικς είναι αυτό που με γεμίζει. Με αυτό θα ήθελα να δουλέψω πλέον.

CT – Στο “Be There”, όμως, δηλώνεις παρών και μάλιστα για τρίτη συνεχόμενη χρονιά!

Τ – Ναι, φυσικά! Είναι μια ευκαιρία να κεντρίσω την περιέργεια και το ενδιαφέρον των παιδιών, με τρεις ιδιότητες. Τόσο σαν γραφίστας, όσο και σαν σκιτσογράφος ή cartoon creator. Τα συνδυάζει και τα τρία το φεστιβάλ, και αυτή είναι μια πολύ ωραία ευκαιρία για μένα. Μέσα από αυτά τα workshop, ίσως κάποια από τα παιδιά ενδιαφερθούν να μάθουν περισσότερα στην συνέχεια. Κι αυτό θα είναι ένα μεγάλο κέρδος γι’ αυτό που κάνουμε και αγαπάμε. Θα κερδίσει ο χώρος.

CT – Από την εποχή των κόμικς περιπτέρου, με την μορφή τους των ’70s, περάσαμε σε αυτήν πιο ενήλικων περιοδικών, με πιο σοφιστικέ σκίτσο, όπως η Βαβέλ. Όμως όταν σταμάτησε να εκδίδεται, κάτι σταμάτησε μαζί της.

Τ – Υπήρξε μια «τρύπα», από το 1990 – 2000 στις Ελληνικές εκδόσεις, πράγματι. Μια δεκαετία όπου σταμάτησε να παράγει κόμικς. Σταμάτησε να βγάζει δουλειές και Ελλήνων και ξένων δημιουργών. Είχαμε τον Αρκά, αλλά από εκεί και έπειτα μόνον με τα fanzines και κάποιες αυτοεκδόσεις κινήθηκε ο χώρος, κάτι που δεν ήταν αρκετό. Μείναμε πίσω. Το «9» κάπως πέρασε προς τα έξω μια άλλη πρόταση, πιο ώριμη. Η Βαβέλ επηρέασε πολλούς και έκανε σχολή, πάντως, εκεί στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Παρατηρείς τους φίλους των κόμικς και βλέπεις ότι ακόμη και σήμερα έχουν κρατήσει στοιχεία εκείνων των επιρροών.

CT – Διαβάζεις κόμικς; Κι αν ναι, ποιο είναι το κίνητρο για να αγοράσεις κάποιο;

Τ – Ναι. Αλλά μπορώ να σου ότι υπάρχουν φορές που τα διαβάζω ετεροχρονισμένα. Δεν τα αγοράζω μόλις κυκλοφορούν, αλλά έπειτα από κάποιο διάστημα, τυχαία εντελώς και όχι πάντα έχοντας πρώτα διαβάσει κάποια κριτική που να τα εκθειάζουν. Επειδή είμαι και οπτικός τύπος, παίζει σίγουρα μεγάλο ρόλο στην απόφασή μου η μακέτα του εξωφύλλου και μια πρόχειρη ματιά στις εσωτερικές εικονογραφήσεις. Έτσι, μπορεί να διαβάσω κάτι μετά από 10-15 χρόνια και να πω αυτό είναι σούπερ! Φοβερό σχέδιο! Δεν έχει σημασία αν δεν το διάβασα όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά. Ξέρεις, διαβάζω κόμικς από διαφορετικές σχολές, αλλά όλα τους πιο κοντά στο cartoon. Στο παιδικό. Όπως και manga, που και εκεί μπορεί κανείς να βρει πολύ όμορφες δημιουργίες. Μετά είναι και το άλλο. Το πρόβλημα του χώρου. Είμαι σε μια οριακή φάση με την χωρητικότητα των ραφιών μου, οπότε πλέον επιλέγω αυστηρά και καθαρά ότι με ικανοποιεί και όχι για να αποκτήσω κάποια τεύχη. Πέρασα λίγο πιο μικρός από την περίπτωση του συλλέκτη, αλλά δεν συνέχισα.

CT – Αγαπημένος ήρωας, αυτός που ενδεχομένως να σε επηρέασε μετέπειτα;

Τ – Υπήρχε ένα κόμικς που διάβαζα στην Πολωνία μικρός, πριν έρθω στην Ελλάδα. Ήταν τρεις  χαρακτήρες, σαν πρόσκοποι, για πρωταγωνιστές και ακόμη τυπώνεται μέχρι σήμερα. Μεγάλη επιτυχία στο κοινό, για γενιές αναγνωστών. Κι ακόμη ένα, πάλι από τα χρόνια μου στην Πολωνία, που θα μπορούσες να το πεις και πιο φευγάτο, πάλι παιδικό όμως, αλλά με σενάριο εξαιρετικό, πρωτοποριακό. Εδώ όταν ήρθα, διάβασα πολλά και διαφορετικά. Μου άρεσε πολύ η Βαβούρα. Μετά έμαθα ότι όλες οι ιστορίες και οι χαρακτήρες, που φιλοξενούσε το περιοδικό, ήταν καθαρά δουλειές Άγγλων καλλιτεχνών. Μπορώ να σου πω ότι δεν διάβαζα Τιραμόλα, Σεραφίνο ή Ποπάυ. Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσαν τόσο ώστε να κολλήσω μαζί τους. Και φυσικά όταν κυκλοφόρησε το MAD, είπα αυτό είναι για μένα! Ισοπεδωτικό χιούμορ, χωρίς κόμπλεξ και ωραία σκίτσα. Ήταν εκείνο που με κέρδισε αμέσως.

Όταν έχεις απέναντί σου έναν τόσο ευδιάθετο και ομιλητικό Tomek, η συζήτηση μπορεί να διαρκέσει πολύ περισσότερο από ότι έχει αρχικά προβλεφθεί. Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως εδώ βρίσκεται για να μάθει στα νέα παιδιά την τέχνη του animation και του σκίτσου και πρέπει να παρευρεθεί σε πολλές ακόμη εκδηλώσεις και εργαστήρια. Γι’ αυτό τον ευχαριστήσαμε για όλα όσα μας είπε και τον αφήσαμε να πάει να ξεκουραστεί, για την συνέχεια της παρουσίας του στο φεστιβάλ. Θα βρεθούμε κι άλλες φορές, εκτός διοργάνωσης και χωρίς δημοσιογραφικά κασετόφωνα, και αυτά δεν θα καταγραφούν! 🙂

 Για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Το Comics Trades θα καλύψει κάθε εκδήλωση του φετινού φεστιβάλ και θα σας μεταφέρει τον παλμό του σε καθημερινή βάση. Μείνετε συντονισμένοι στην συχνότητα που αγαπάει και το animation! Αν δεν μπορείτε να δηλώσετε «παρών» στο φετινό “Be There”, κάντε το εδώ, στο Comics Trades!

Η ενημέρωσή σας για το φετινό φεστιβάλ βρίσκεται εδώ.

Τα δύο προηγούμενα φεστιβάλ θα τα βρείτε πιο κάτω, ανά χρονιά.

2011

2012

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

«BE THERE» ΦΕΣΤΙΒΑΛ ANIMATION – ΚΕΡΚΥΡΑ 2013 / Συνέντευξη με τον κ. Β. Κρουστάλη

BE THERE FESTIVAL POSTER 2013 CT

Το Comics Trades συνάντησε τον κ. Βασίλη Κρουστάλη, καλλιτεχνικό διευθυντή του φετινού φεστιβάλ animation «Be There» και ψυχή τής διοργάνωσης και συζήτησε μαζί του εφ’ όλης της ύλης. Να τον ευχαριστήσουμε θερμά για την προθυμία του και τον χρόνο που μας διέθεσε.

BE THERE FESTIVAL 2013 CT COLLAGE FILM POSTERS

Κύριε Κρουστάλη, περισσότερες φέτος οι ταινίες, σε ένα φεστιβάλ που καθιερώνεται πλέον, εντός και εκτός συνόρων. Μιλήστε μας αρχικά για τις ταινίες που διαγωνίζονται.

Οι Συμμετοχές φέτος ήταν διπλάσιες από τις περσινές, συνολικά 100. Από αυτές οι 81 είναι στα διαγωνιστικά τμήματα. Σε αυτές να προσθέσουμε και 19 που είναι εκτός συναγωνισμού και συμμετέχουν στο «Πανόραμα». Στα διαγωνιστικά έχουμε 43 στο μικρού μήκους, 4 στο μεγάλου και 30 στο φοιτητικό. Αν υπήρχε περισσότερος χρόνος διάρκειας, θα είχαν επιλεγεί και αυτές. Αλλά σε 4 μέρες δεν μπορούν να προβληθούν όλες και δεν θέλαμε από την άλλη να επεκτείνουμε την διάρκεια της διοργάνωσης. Είναι κάτι που απλά ως τώρα δεν το έχουμε δοκιμάσει, γιατί θέλουμε να κερδίσουμε έναν συγκεκριμένο χώρο, να αγαπήσει ο κόσμος την εκδήλωση και από εκεί και έπειτα, καθιερωμένο πλέον, ίσως προβληματιστούμε σχετικά με την διάρκεια. Βασική προϋπόθεση είναι να υπάρχει το κοινό, η ανταπόκριση δηλαδή, ώστε να υπάρξουν και οι όποιες αλλαγές, και να μην φεύγουν όμορφες δημιουργίες δίχως να προβληθούν. Άλλωστε, ανάλογα με τον αριθμό των συμμετοχών, επηρεάζονται και άλλες παράμετροι. Όπως η δουλειά που πρέπει να γίνει, ώστε να υποστηριχθούν οι επιπλέον μέρες. Η ομάδα εργασίας να είναι μεγαλύτερη για να αντεπεξέλθει και πολλά ακόμη. Στο «Πανόραμα» θα υπάρξουν κάποιες από τις ταινίες που δεν επιλέχθηκαν για τα διαγωνιστικά τμήματα. Είναι λοιπόν και αυτές παρούσες, σε ένα επίσημο section. Αυτό όμως είναι ξέχωρα από τα υπόλοιπα αφιερώματα.

EDMOND WAS A DONKEY HEAD OVER HEELS

Τι θα μας παρουσιάσει φέτος το «Πανόραμα»;

Αν και δεν έχουν οριστικοποιηθεί, ώστε να έχουμε ανακοινώσιμα στοιχεία για τα θεματικά αφιερώματα, υπάρχουν οι εξής ενότητες: “Η Ελλάδα στο Animation”.  Εδώ έχουμε το πορτρέτο μιας χώρας, ουσιαστικά. Ταινίες από όλον τον κόσμο, από το 1950 μέχρι σήμερα, από Έλληνες και ξένους δημιουργούς, που παρουσιάζουν είτε Ελληνικούς μύθους είτε τραγωδίες ή την χώρα μας σε διάφορες χρονικές περιόδους ή την σύγχρονη μορφή της. Όλα αυτά σε ένα αφιέρωμα διάρκειας περίπου μιάμιση ώρας. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να δει πολλές διαφορετικές τεχνικές animation, κάποιες από τις οποίες έχουν βραβευτεί μάλιστα. Όπως, για παράδειγμα, μια ταινία από το Βέλγιο, που είναι και η μοναδική ταινία animation που πήρε βραβείο Όσκαρ, διάρκειας μόλις 5 λεπτών, η οποία αναφέρεται στην αρχαία Ελλάδα. Υπάρχουν συμβολικές προσεγγίσεις από Αμερικανούς δημιουργούς, επάνω σε μυθικούς και όχι μόνον ήρωες (Μινώταυρος, Αχιλλέας, κ. α.). Είναι και η ταινία του  Στέλιου Πολυχρονάκη, που αναφέρεται στο Ελληνικό χωριό.

IT`S SUCH A BEAUTIFUL DAY KALI THE LITTLE VAMPIRE

Σημαντικό αφιέρωμα, με Ελληνική χροιά και ενδιαφέρον. Φαντάζομαι ότι θα είχε ένα βαθμό δυσκολίας, όμως.  

Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε, σε αυτό το αφιέρωμα, ήταν οι δυσκολίες εύρεσης των ταινιών, καθώς κάποιοι από τους δημιουργούς είχαν πεθάνει ή δεν διατηρούσαν προσωπικό αρχείο, ή ήταν δύσκολο να εντοπιστούν οι εταιρείες που διαχειρίζονταν τα πνευματικά δικαιώματα των ταινιών. Χαρακτηριστικά, σας αναφέρω,περιπτώσεις ταινιών που υπήρξαν σαν φιλμογραφία, αλλά όταν  επικοινωνούσαμε με τους δημιουργούς, μας έλεγαν πως δεν την έχουν πλέον στην κατοχή τους! Έπειτα ήταν το τεχνικό ζήτημα της αναπαραγωγής αυτών των φιλμ, που και εκεί υπήρξαν δυσκολίες. Παρατηρούμε λοιπόν το φαινόμενο της ύπαρξης συνείδησης από πλευράς δημιουργών, όσων αφορά στην καταξίωση του animation σαν τέχνη τα τελευταία χρόνια, και εδώ τα φεστιβάλ βοηθούν πολύ σε αυτό, ειδικά με την δυνατότητα που προσφέρουν σε δημιουργούς να παρουσιάσουν την αναπαλαιωμένη εκδοχή της δουλειάς τους. Κι έτσι δημιουργείται ένα αρχείο από τα ίδια τα φεστιβάλ. Παλιότερα χάνονταν οι ταινίες, δεν υπήρχαν αρχεία. Βρήκαμε ταινία ενός Λετονού δημιουργού (για τον Πυγμαλίωνα), μετά από πολύ κόπο και έρευνα, στο αντίστοιχο δικό μας Κέντρο Κινηματογράφου τής χώρας του.

Layout 1 SELKIRK

Δεν είναι όμως μόνον αυτό το αφιέρωμα που ετοιμάζετε, έτσι;

Υπάρχει ακόμη ένα, για τον 21ο αιώνα. Ελεύθερο σαν θέμα, από την άποψη ότι δεν δεσμεύεται από τεχνικές ή από θεαματική ή χώρες. Θέλουμε να δώσουμε αποσπασματικά ταινίες και χαρακτηριστικές, από αυτές που μπορούν να εκφράσουν κυρίαρχες τάσεις της τέχνης του animation στον 21ο αιώνα. Να δώσουμε την διαφορετικότητα στον θεατή, μέσα από την αισθητική προσέγγιση του κάθε δημιουργού, ασχέτως από τον τρόπο που εκφράζεται, είτε με κάποια πειραματική μορφή είτε ακολουθώντας τις τεχνικές που ήδη έχουν καθιερωθεί. Να μην απομονώσουμε ένα είδος, μια μορφή. Όπως των μεγάλων στούντιο για παράδειγμα, όπου αν δεις μια ταινία τέτοια ξέρεις περίπου τι να περιμένεις στην επόμενη, εικαστικά και τεχνικά. Υπάρχουν ακόμη συνεργασίες, όπως με το «νομαδικό φεστιβάλ» (nomad – φεστιβάλ βιντεοτέχνης της Κολωνίας), που ταξιδεύει παντού, εξ ου και ο τίτλος του ή το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (Cal Arts). Στο δεύτερο αυτό, θα δούμε δουλειές από φοιτητές τού πανεπιστημίου, επάνω στο character animation (χαρακτήρων), που παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον, όπως και του experimental animation.

Να πούμε ότι το φεστιβάλ έχει και ακόμη μια συνεργασία και μάλιστα πολύ σημαντική. Ο λόγος για τα Disney XD Studios, με την πολύτιμη συμβολή των οποίων,  θα προβάλει 3 φιλμ!

NIGHTGALES IN DECEMBER THE APOSTOLE

Υπάρχει κάποια τιμώμενη χώρα, από την οποία θα υπάρξουν καλεσμένοι και θα γίνει ενδεχομένως αναφορά στην σχολή της;

Φέτος εστιάζουμε στην Ελλάδα, όπως κάνει και όλος ο πλανήτης άλλωστε, αλλά θα έχουμε και την Αργεντινή. Θα έρθουν δύο ταλαντούχοι νέοι καλλιτέχνες, οπότε με αυτή την έννοια μπορούμε να πούμε ότι θα έχουμε και το πορτρέτο μιας χώρας. Όλα αυτά σε συνεργασία με την πρεσβεία της Αργεντινής. Ο ένας είναι βραβευμένος και μάλιστα το The man who slept είχε κερδίσει και στο δικό μας φεστιβάλ το πρώτο βραβείο (την πρώτη χρονιά), ενώ ο δεύτερος (Σαντιάγο «Που»Γκάσο), με μια ταινία μικρού μήκους («Ο υπάλληλος»), κατάφερε μέχρι στιγμής να κερδίσει περίπου 102 βραβεία, σε διάφορα φεστιβάλ παγκοσμίως! Μια ταινία που εμπεριέχει το στοιχείο της εργασιακής εκμετάλλευσης σε όλο του το μεγαλείο. Η λατινική σχολή, γενικά, έχει πολύ έντονο το στοιχείο του πολιτικού και του κοινωνικού στις δημιουργίες της. Πέρα όμως από την προβολή των ταινιών τους, θα έχουμε και μια ανοιχτή συζήτηση μαζί τους, όπου το κοινό θα μπορεί να τους ρωτήσει για τεχνικές και επιρροές, όπως και για το μέλλον της τέχνης του animation στην χώρα τους. Που, σημειωτέον, να πούμε ότι το 1917 ήταν η πρώτη χώρα που έφτιαξε ταινία animation (ο Κίριλο Κριστιάνι), η οποία κόπια έχει χαθεί (κάηκε), δυστυχώς. Και στις μεγάλου μήκους διαγωνιζόμενες ταινίες, υπάρχει άρωμα Αργεντινής φέτος, αλλά μέσω συμπαραγωγών, όπως με την Ουρουγουάη.

TRAM

Μεγάλος ανταγωνισμός φέτος;

Ναι και στις δύο κατηγορίες. Και στις μεγάλου και στις μικρού μήκους. Πολλές οι ήδη βραβευμένες σε άλλα φεστιβάλ, υπάρχει προτεινόμενη για τα φετινά βραβεία Όσκαρ, πολύ αξιόλογες όλες οι συμμετοχές. Το head over heels, το Tram, ή το Daddy I’m a zombie και άλλες ακόμη, θα προκαλέσουν το ενδιαφέρον του κοινού, με νέες προσεγγίσεις σε γνωστά ίσως θέματα. Υπάρχουν πολλές τεχνοτροπίες. Κούκλες, stop motion και πολλές ακόμη. Υπάρχουν ριζοσπαστικές ταινίες ή ταινίες που βαδίζουν σε γνώριμα αχνάρια, αλλά φαντάσου ότι όλο αυτό είναι σαν να ανοίγει μια παλέτα, μια βεντάλια με προτάσεις και τάσεις  και μέσα της συμπεριλαμβάνονται τα πάντα σχεδόν. Έτσι που να μπορεί να προσφέρει σε όλους τους θεατές, στον καθένα ξεχωριστά, ανάλογα με το τι θέλει να δει.

OH WILLY

Καλεσμένοι;

Φέτος έχουμε την Μονίκ Ρενό (πέρσι θυμίζω την παρουσία τού Λαγκουινί), με μια πρωτοποριακή τεχνική, το χειροποίητο animation. Οι ταινίες της έχουν να κάνουν με συγκεκριμένο θέμα. Το γυναικείο κίνημα και το αντιμιλιταριστικό. Έχει ένα συγκεκριμένο και ιδιαίτερο ύφος. Θέλαμε να προβάλουμε την γυναικεία οπτική και συνεισφορά στο animation. Ειδικά στον τομέα του ανεξάρτητου animation, η γυναικεία παρουσία είναι πολύ έντονη και με καλές δουλειές. Η Ρενό έχει πάρει πολλά βραβεία, όπως την Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ τού Βερολίνου, οπότε μιλάμε για μια καταξιωμένη δημιουργό, η οποία μας έκανε την τιμή να έρθει και να παρουσιάσει την δουλειά της.

Τι θα λέγατε, σε κάποιον που θέλει να έρθει για πρώτη φορά φέτος στο φεστιβάλ, με την έννοια του τι να προτιμήσει από όλα; Τι να μην χάσει, αν μπορούμε να το πούμε, αν δεν έχει τον χρόνο να παρακολουθήσει όλες τις προβολές και τα αφιερώματα;

Δύσκολη ερώτηση, γιατί εξαρτάται ουσιαστικά από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο. Από το τι θέλει να παρακολουθήσει. Πιστεύω ότι το να έρθει όμως να δει κανείς την Μονίκ Ρενό είναι μια εμπειρία, αναμφίβολα. Δεν θα του δοθεί ξανά η ευκαιρία. Είναι και πολύ δεκτική και επικοινωνιακή, τις αρέσει η αλληλεπίδραση. Έπειτα, θα του έλεγα να δει έστω μια από τις ταινίες μεγάλου μήκους. Ας επιλέξει μια οποιαδήποτε. Τέλος, ένα από τα δύο αφιερώματα, με την Ελλάδα ή τον 21ο αιώνα, για να πάρει μια ιδέα πώς είναι συμπιεσμένες δέκα διαφορετικές τεχνικές και θεματολογίες σε μια ώρα.

Εργαστήρια θα υπάρξουν; Ρωτούν αρκετοί φίλοι.

Ενδέχεται να έχουμε φέτος ένα πάνελ και ίσως περισσότερα σαν συζήτηση. Έχουμε καλεσμένους και θεωρητικούς, ακαδημαϊκούς, όπως ο κ. Παναγιώτης Ράπας, ή ο κ. Βασίλης Πασχάλης και στόχος μας είναι υπάρξει μια αλληλεπίδραση με το κοινό και να αφομοιώσει όλα όσα θα έχει την ευκαιρία να δει και να μάθει και ακόμη περισσότερα. Με έναν γενικό τίτλο για παράδειγμα, animation και υπόλοιπες τέχνες ή animation και λογοτεχνία ή κόμικς και animation ή γελοιογραφία και animation. Αυτό θα το δούμε πως θα γίνει σαν τελική μορφή. Είναι κάτι που γίνεται πειραματικά. Θέλουμε να δούμε πώς θα πάει σαν ενδιαφέρον από πλευράς κοινού. Όλα αυτά θα έχουν κλείσει σε ημερομηνίες, ως τις 15 – 20 του μήνα, οπότε και θα βγει το επίσημο πρόγραμμα του φεστιβάλ.

Σαν χώροι, στους οποίους θα πραγματοποιηθεί φέτος το φεστιβάλ;

Είναι ο κινηματογράφος Ορφέας και το Πολύτεχνο. Να πούμε όμως και για την συνεργασία μας με το Γαλλικό Ινστιτούτο, που συνεχίζεται και φέτος. Ταυτόχρονα με το Be There, πραγματοποιείται στην Αθήνα και το φεστιβάλ Γαλλικού κινηματογράφου, στις ίδιες ακριβώς ημερομηνίες. Έτσι θα έχουμε ουσιαστικά παράλληλες πρεμιέρες και στα δύο φεστιβάλ. Η Γαλλική σχολή animation είναι σημαντική. Και θα μπορούσαμε να πούμε ότι δίνεται η ευκαιρία σε κάποιον να δει κάτι παραπάνω, κάτι διαφορετικό σε σχέση με τα μεγάλα Αμερικάνικα στούντιο. Μια άλλη πρόταση.

Αποκλειστικά για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Το Comics Trades θα καλύψει κάθε εκδήλωση του φετινού φεστιβάλ και θα σας μεταφέρει τον παλμό του σε καθημερινή βάση. Μείνετε συντονισμένοι στην συχνότητα που αγαπάει και το animation! Αν δεν μπορείτε να δηλώσετε «παρών» στο φετινό “Be There”, κάντε το εδώ, στο Comics Trades!

Η ενημέρωσή σας για το φετινό φεστιβάλ βρίσκεται εδώ.

Τα δύο προηγούμενα φεστιβάλ θα τα βρείτε πιο κάτω, ανά χρονιά.

2011

2012

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

ΑΚΥΚΛΟΦΟΡΗΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΠΟΤΗ ΣΤΡΑΤΙΚΗ

Στα πλαίσια της παρουσίασης του νέου τεύχους του Μικρού Σερίφη(1469), στο Hard Rock Café, από τον ίδρυμα Σοφία και το Club Φίλων Μικρού Σερίφη, ο συγγραφέας και θρύλος των Ελληνικών pulp περιοδικών Πότης Στρατίκης, παραχώρησε μια συνέντευξη. Το link της συνέντευξης αυτής, μας το απέστειλε η κ. Ειρήνη Χαζάπη και την ευχαριστούμε θερμά γι` αυτό. Το συγκεκριμένο βίντεο αναρτήθηκε ενωρίτερα(δυστυχώς λόγω φόρτου αρθρογραφίας, ειδικά με την κάλυψη του φεστιβάλ animation στην Κέρκυρα, δεν μπορέσαμε να αναρτήσουμε την συνέντευξη αυτή ταυτόχρονα), και στο http://mikrosserifis.blogspot.com/ του εξαίρετου φίλου Παναγιώτη Πλαφουτζή, που καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες εδώ και χρόνια, ώστε να διασωθεί αυτό το υπέροχο τμήμα της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Το Comics Trades ήταν και θα είναι πάντα κοντά σε κάθε τέτοια προσπάθεια. Σας προτρέπουμε να γνωρίσετε τη δουλειά  του Παναγιώτη, αλλά και να θυμηθείτε τις αξέχαστες στιγμές που μας χάρισε η «θρυλική τετράδα», μέσα από την όμορφη και νοσταλγική αυτή ιστοσελίδα. Φέτος μην ξεχνάτε, γιορτάζονται τα 50 χρόνια από την πρώτη χρονιά κυκλοφορίας του Μικρού Σερίφη. Δείτε την συνέντευξη του κ. Στρατίκη και φέρτε με το νου σας εικόνες… Είναι απολαυστική η αφήγηση του! Τόσο ζωντανή!

BE THERE FESTIVAL – ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ / MASTER CLASS DAY PLUS «DADOMANI» CREATIVE STUDIOS INTERVIEW!

Ο μεγάλος χαμός! Μια μέρα με πολύ τρέξιμο και στους τρείς χώρους που διεξάγεται το φεστιβάλ, αφού με ελάχιστη διαφορά ώρας, είχαμε σημαντικότατα events! Το Comics Trades ήταν εκεί και με την μέθοδο του διακτινισμού, παρακολούθησε το μεγαλύτερο μέρος των εκδηλώσεων! Να είχαμε και το Τσακ με τη χρονομηχανή, θα ήταν μια χαρά! Πάμε να τα δούμε πιο κάτω αναλυτικά.

Από Master Class σε Master Class, θα μπορούσε να είναι ο υπότιτλος της σημερινής, δεύτερης ημέρας του φεστιβάλ! Όλα ξεκίνησαν στις 11 παρά το πρωί, όταν ο Tomek έκανε την αρχή, με ένα εργαστήριο για παιδιά ηλικίας 8 – 13 ετών. Ο κινηματογράφος Ορφέας γέμισε παιδικές παρουσίες και χαμογελαστά πρόσωπα! Πολύ όμορφο κλίμα. Ειδικά οι στιγμές που έγιναν τα διαδραστικά τεχνάσματα του Tomek, η αίθουσα απογειώθηκε!

Σπίτι για relax ελεγχόμενης διάρκειας, γερές ανάσες και …πάμε στο απογευματινό μενού, που μου κόλλησε το παρατσούκλι Κοσκι – Βέγγος! Διαβάστε και θα καταλάβετε…

Το απόγευμα ήταν υπέροχα δημιουργικό! Στις 6 ήταν προγραμματισμένο το master class της ομάδας των creative studio της Dadomani από το Μιλάνο. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Πολύτεχνο, στην Τένεδο. Κλίμα σούπερ πραγματικά, από νέους κυρίους φίλους του animation, που διψούσαν για γνώση. Οι Dadomani δεν τους απογοήτευσαν, ή αντίθετα μας γοήτευσαν όλους! 4 φίλοι του animation, μια παρέα θα έλεγα καλύτερα, την οποία θα γνωρίσετε πιο κάτω στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησαν για το Comics Trades, οι οποίοι με πολύ κέφι μας ξενάγησαν στην τεχνική της Stop Motion. Το πρόγραμμα της Drago που μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε υπολογιστή, επιτρέπει ακόμη και σε μη εξοικειωμένους απόλυτα χρήστες, να δώσουν κίνηση στις εικόνες που τραβούν με μια φωτογραφική μηχανή(η οποία είναι συνδεδεμένη με τον υπολογιστή). Βασισμένο στην απλή λογική λοιπόν, του ότι ένα δευτερόλεπτο animation ισοδυναμεί με 25 πόζες(frames), αν κατασκευάσει κανείς ένα μοντέλο, μπορεί έπειτα να του δώσει κίνηση, με μια τεχνοτροπία που θυμίζει κάτι από την δημιουργία κινουμένων σχεδίων του`40! Απλά το χαρτί αντικαθίσταται με τις φωτογραφίες του μοντέλου. Οι Dadomani ήταν επικοινωνιακοί και καταχειροκροτήθηκαν!

Από το Πολύτεχνο γρήγορα στην Ιόνιο Ακαδημία, όπου στον δεύτερο όροφο διεξάγονταν στις 7 το master class του Jean – Francois Laguionie, δημιουργού του υπέροχου Lola Story. Η πολυβραβευμένη ταινία μεγάλου μήκους, που κέρδισε κοινό και κριτικούς, πέρασε από το μικροσκόπιο του δημιουργού της, σε μια ανάλυση βήμα προς βήμα, προς τέρψι και ευχαρίστηση των θεατών! Ένα making of λοιπόν, που ήταν εξαιρετικό και έβγαλε και είδηση στο τέλος! Ο Languionie μας αφηγήθηκε τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και τα 20 χρόνια που χρειάστηκαν για να ολοκληρωθεί η δουλειά του αυτή, φάνηκαν να ξαναζούν στα μάτια του, καθώς μας μιλούσε γι` αυτά. Αρχικά σχέδια από σκιτσογράφους και ζωγράφους, χρωματισμός, επιλογή χαρακτήρων, ονομασία χαρακτήρων, σενάρια και φυσικά τρισδιάστατη εμψύχωση. Ο δημιουργός δεν έδειξε να είναι και πολύ μεγάλος υποστηρικτής των τεχνικών animation σε υπολογιστές, κάτι που δεν έκρυψε σε κανένα σημείο της ομιλίας του. Όμως αναγκάστηκε να συνθηκολογήσει για χάρη του project! Στην διάρκεια της ομιλίας είχαμε την ευκαιρία να δούμε αποσπασματικές εικόνες από όλη την διαδικασία δημιουργίας του φιλμ. Στο τέλος δε, μας αποκάλυψε ότι η επόμενη ταινία που θα δουλέψει, θα είναι ζωγραφισμένη στο χέρι και δίχως χρήση υπολογιστών! Για να το δούμε κι αυτό!

Τελείωσαν τα master class και στις 9 το βράδυ πια, επιστροφή στον κινηματογράφο Ορφέα, για το κλου της ημέρας, την προβολή της ταινίας μεγάλου μήκους “A cat in Paris”, των Jean – Loup Felicioli και Alain Gagnol. Πολυαναμενόμενη η ταινία, κάτι που μεταφράστηκε σε κοσμοσυρροή κυριολεκτικά!  Η αίθουσα γέμισε και …ξαφνικά όλοι μαγευτήκαμε από το happening του παιξίματος μιας υπέροχης μελωδίας, ζωντανά από τον μουσικό που ήρθε από την Γαλλία ειδικά γι` αυτό τον σκοπό! Καταπληκτικό! Καθώς περνούσε ανάμεσα στους θεατές παίζοντας το σαξόφωνο, νοιώθαμε να παίρνουμε μέρος σε μια νέα βερσιόν του «Μαγεμένου Αυλού»! Πάμε και στο φιλμ. Εδώ να σας πω ότι βλέπω τα δύσκολα να έρχονται… Συνήθως έκανα κριτική σε ταινίες και αποφάσεις κριτικών επιτροπών, χωρίς πολλές τύψεις και μάλλον με αυστηρότητα. Τώρα όμως που αποτελώ μέλος μιας τέτοιας επιτροπής, αρχίζω να καταλαβαίνω τις δυσκολίες του ρόλου της… Η ταινία είναι σούπερ, απλά! Τα σκίτσα πάνω στα οποία βασίστηκε, θυμίζουν έντονα Altan. Πολύ μοντέρνα αισθητική, άψογος χρωματισμός, σενάριο καταπληκτικό και γενικά ένα φιλμ που έρχεται να ανανεώσει τον χώρο, με μια ολόφρεσκη νέα πρόταση. Μπράβο! Πολλά συγχαρητήρια στους δημιουργούς και την εταιρεία παραγωγής. Πολύ δύσκολη η τελική ετυμηγορία της Κυριακής…

Ας περάσουμε και στην συνέντευξη που μας παραχώρησαν οι Dadomani.

CT. Καλησπέρα. Σας ευχαριστώ για την συνέντευξη, αλλά και για τον όμορφο τρόπο που μας περιγράψατε την δουλειά σας. Ποιοι είναι οι Dadomani;

D. Καλησπέρα(από 4 στόματα σχεδόν ταυτόχρονα!). Σας ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια. Τα Dadomani Studio είναι μια ομάδα τεσσάρων ατόμων, που μοιράζονται το κοινό πάθος για το animation. Είναι ο εκ δεξιών μου Leonardo, ο Donato στα δεξιά, ο Fabio και ο Francesco, που έμεινε πίσω για να συνεχίσει την δουλειά. Εγώ είμαι ο Carlo. Ενώθηκα με την παρέα πριν 2 μήνες και δεν ανήκω στην καλλιτεχνική ομάδα. Ο ρόλος μου στα creative studio είναι αυτός του παραγωγού. Οι Leonardo και Francesco, είναι οι δημιουργοί και οι εμπνευστές της ομάδας. Ο Donato ή αλλιώς “Doc”, είναι το μυαλό και ο σοφός της παρέας και κάνει το post production(μετά παραγωγή).

CT. Πόσα χρόνια είστε μαζί;

D. Πέντε χρόνια. Πριν δουλεύαμε ξεχωριστά ο καθένας και πριν 5 χρόνια γνωριστήκαμε. Στην αρχή για μας ήταν ένα παιγνίδι! Έτσι το είδαμε! Στην πορεία όμως τα πράγματα σοβάρεψαν.

CT. Μήπως τα χρήματα μπαίνοντας στην ζωή σας, άλλαξαν και τον τρόπο σκέψης και λειτουργίας της ομάδας;

D. Όχι! Σε καμία περίπτωση! Μείναμε στις αρχικές μας ιδέες και δεν αποκλίναμε. Ακόμη και η εξέλιξη της τεχνολογίας, δεν μας άλλαξε το σκεπτικό. Δεν προτιμάμε τα computer graphics, αλλά τον δικό μας τρόπο έκφρασης και δημιουργίας. Αυτόν του Stop Motion. Είναι καλύτερο να μένεις και να εστιάζεις στον δικό σου τρόπο δημιουργίας. Πιστεύουμε άλλωστε ότι είναι μια πολύ ωραία τεχνική δημιουργίας animation και μένουμε σ` αυτήν, εξελίσσοντας της και μαθαίνοντας περισσότερα καθημερινά. Αποκτώντας εμπειρίες. Προσπαθούμε διαρκώς για το καλύτερο, με ιδέες πρωτότυπες, που δεν έχουν υλοποιηθεί από κανέναν άλλο πριν.

CT. Τι είναι το Stop Motion και πόσο εύκολο ή δύσκολο μπορεί αν είναι ένα φιλμ σαν κι αυτό που μας δείξατε σήμερα;

D. Το Stop Motion είναι ένα απλό πρόγραμμα που δίνει κίνηση σε φωτογραφικές λήψεις. Φτιάχνεις τα μοντέλα σε μινιατούρες και έπειτα φωτογραφίζεις σε διάφορες στάσεις το κάθε ένα, ώστε έπειτα να δώσεις κίνηση με το πρόγραμμα. Για κάθε δευτερόλεπτο χρειάζονται 25 λήψεις. Έπειτα κάνεις το post production, που είναι το δύσκολο τμήμα της δουλειάς. Μοντάζ, βελτίωση λήψεων, μουσική, ήχοι και πολλά ακόμη. Ένα πολύ δύσκολο κομμάτι, είναι αυτό της επικοινωνίας με ανθρώπους που θα προωθήσουν την δουλειά μας.

CT. Μπορεί η τέχνη να επηρεαστεί από την επιθυμία ενός πελάτη; Μπορούν τα οικονομικά οφέλη να δημιουργήσουν προβλήματα και να μην βγει στο τέλος το πραγματικό όραμα του καλλιτέχνη;

D. Ναι. Υπάρχει αυτή η πιθανότητα. Δεν θέλουμε να μας αλλάζουν την ιδέα την αρχική, γιατί είμαστε καλλιτέχνες και αγαπάμε αυτό που κάνουμε. Όμως ο πελάτης με τις απαιτήσεις του μπορεί να μας τροποποιήσει κάπως τις ιδέες. Επειδή θέλουμε να δουλεύουμε όμως ελεύθεροι, προσπαθούμε να παράγουμε τα δικά μας project. Συνήθως, όσο πιο μεγάλος είναι ένας πελάτης, τόσο πιο μεγάλες είναι και οι απαιτήσεις του. Όμως προσπαθούμε να μένουμε στις απόψεις μας και να δουλεύουμε ελεύθεροι. Για παράδειγμα, κάποιες φορές δώσαμε δείγματα δωρεά της δουλειάς μας φτιαγμένα χωρίς περιορισμούς και άρεσαν περισσότερο από εκείνα που κάναμε κατ` απαίτηση πελατών! Έτσι, δώσαμε και ένα στίγμα, οπότε πλέον ξέρουν όλοι ότι κινούμαστε καλύτερα όταν είμαστε 100% ελεύθεροι στη δουλειά μας. Τους αποδεικνύουμε ότι μπορούμε να λειτουργούμε καλύτερα όταν είμαστε οι εαυτοί μας. Όταν βάζεις πλαίσια σε αυτές τις μορφές τέχνης, δεν είναι το ίδιο συναρπαστικό και ενδιαφέρον το αποτέλεσμα. Κι αυτό είναι μια αλήθεια.

CT. Δουλεύετε αυτή την εποχή σε κάτι νέο;

D. Πάντα δουλεύουμε σε καινούργια πράγματα. Αυτή την περίοδο έχουμε εστιάσει στο “The Box”. Το δικό μας «παιδί», έτσι το νοιώθουμε ότι είναι το “The Box” που είδατε σήμερα. Τελειώσαμε ήδη το πρώτο του επεισόδιο και δουλεύουμε ήδη επάνω στο δεύτερο. Σκοπός μας είναι κάποια στιγμή να ολοκληρώσουμε όλα του τα επεισόδια.

CT. Κι έπειτα, θα το δούμε ίσως από κάποιο τηλεοπτικό δίκτυο;

D. …Αυτό δεν μπορούμε να το αποκαλύψουμε από τώρα! Χρειάζεται πολύ σκέψη! Πολύ πονηρή αυτή η ερώτηση! (γέλια από όλους!)

Ακολούθησε μια αλλαγή ρόλου, όπου οι Dadomani με φοβερό χιούμορ, πέρασαν στην αντεπίθεση και με ρωτούσαν εμένα, διάφορα σχετικά με το animation και τα κόμικς! Αυτά όμως, δεν θα σας τα μεταφέρω σήμερα! Μπορώ να σας παραθέω όμως το site των Dadomani, για να τους γνωρίσετε καλύτερα!

www.dadomani.com

Αυτά και για απόψε, δεύτερη μέρα του φεστιβάλ. Αύριο έχουμε ακόμη δύο μεγάλου μήκους ταινίες και πολλά ενδιαφέροντα happening. Μην ξεχνάτε. Η καθημερινή σας ενημέρωση για τα τεκταινόμενα του φεστιβάλ, περνάει από το Comics Trades.

Για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Κοσκινάς

Αρέσει σε %d bloggers: