Αρχεία Ιστολογίου

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ & ΚΟΜΙΚΣ – ΟΙ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΤΟΥ «ΖΑΓΚΟΡ»

Αν και κυκλοφόρησε στα περίπτερα τον Γενάρη του 1973(στην Αθήνα και σε κάποιες ακόμη πόλεις, εμφανίστηκε στις 23 του Δεκέμβρη), ο μηνιαίος ή μεγάλος Μπλέκ εκείνου του μήνα, είχε μια έκπληξη για τους φίλους του Ζαγκόρ! Περιείχε μια ιστορία που πήγαινε ασορτί με το κλίμα των ημερών. Οι αναγνώστες λοιπόν του περιοδικού, διάβαζαν εκείνες τις γιορτές μια αυτοτελή ιστορία του «πνεύματος με το τσεκούρι», που είχε δράση, χιούμορ, αλλά και Χριστουγεννιάτικο κλίμα!

Τίτλος της, «Χριστουγεννιάτικες Σφαίρες», γραμμένη από τον πρόσφατα εκλιπόντα Sergio Bonelli και σχεδιασμένη από τον Franco Donatelli.  Ο τίτλος της πρώτης κυκλοφορίας της στην Ιταλία, ήταν Natale Calibro 45 και ήταν στο τεύχος υπ` αριθμό 54, της μηνιαίας έκδοσης του περιοδικού. Ήταν Δεκέμβριος του 1969(επανακυκλοφόρησε από την σειρά Tutto Zagor, τον Ιούλιο του 1990, αλλά και οι δύο αυτές εκδόσεις είναι εξαντλημένες πλέον), όταν ο κ. Bonelli σκέφτηκε να δώσει στους αναγνώστες ένα εορταστικού χαρακτήρα τεύχος, δίχως όμως να ξεφύγει από το ύφος των ιστοριών του ήρωα.

Έτσι, ο Ζαγκόρ και ο Τσίκο, παραμονές Χριστουγέννων φτάνουν στην Lonely Town(Μοναχική Πόλη), όπου θα αντιμετωπίσουν μια συμμορία Άη Βασίληδων! Τέσσερεις απατεώνες, που επωφελούνται από την ετήσια γιορτή που διοργανώνει ο τραπεζίτης της πόλης, για να ευχαριστήσει τους κατοίκους, με σκοπό να ξαφρίσουν το θησαυροφυλάκιο της τράπεζας! Παίρνουν την θέση των τραγουδιστών που προσέλαβε ο τραπεζίτης και … γνωρίζουν τον Ζαγκόρ από την ανάποδη! Η ιστορία είναι απολαυστική.

Έχει γερές δόσεις χιούμορ και έξυπνες ατάκες, ενώ για φινάλε ο μεγάλος Ιταλός σεναριογράφος, μας έχει εικόνες που θα μπορούσαν να βρίσκονται σε διαφορετικού τύπου κόμικς(ειδικά τα δύο τελευταία καρέ). Γενικά, το κλίμα είναι εξαρχής εορταστικό και το σενάριο περιέχει στοιχεία ακόμη και παιδικότητας. Η πόλη που περιμένει τον εορτασμό των Χριστουγέννων, με μια σκιά στα βλέμματα των κατοίκων, αφού δεν πέφτει χιόνι.

Για την ιστορία, να προσθέσω μερικά στοιχεία σχετικά με το τεύχος που προηγήθηκε του 54, στην Ιταλική πάντα έκδοση, αλλά και αυτού που το ακολούθησε. Το τεύχος 53(La Dea Nera), έχουμε μια δυνατή περιπέτεια με εξωτικά στοιχεία της Ανατολής. Ο ντετέκτιβ Μπάτ Μπάτερτον μπλέκει τους δύο φίλους σε μια επικίνδυνη αποστολή, που έχει άρωμα Ινδίας και θρησκευτικών αιρέσεων, την οποία δυστυχώς δεν διαβάσαμε μεταφρασμένη στην Ελλάδα. Η δε ιστορία που ακολούθησε, μετά το Χριστουγεννιάτικο διάλλειμα του τεύχους 54, ήταν αυτή που διαβάσαμε και από τον κ. Παπαχρυσάνθου(τεύχος 4 – «Τραγική Αυγή». Είναι αυτό στο οποίο ολοκληρώνεται η ιστορία με τον βρικόλακα.), στα τομάκια που κυκλοφόρησε. Πρόκειται για την αφήγηση της ιστορίας του Ζαγκόρ. Η γέννηση του θρύλου αν προτιμάτε, που μας πάει πίσω στον χρόνο, για να δούμε άγνωστες πτυχές του ήρωα, από το χαμό των γονιών του, μέχρι το ξεκίνημα του σαν προστάτης της ειρήνης στο Ντάρκγουντ. Από την ιστορία αυτή του μηνιαίου Μπλέκ με Χριστουγεννιάτικο χαρακτήρα, του Γενάρη του 1973, απομονώσαμε μερικές όμορφες εικόνες, που μπορείτε να δείτε ανάμεσα στο κείμενο. Εντάσσεται σαν ανάρτηση, στο περιεχόμενο της υπό – κατηγορίας «ΔΙΑΦΟΡΑ», όπου μπορείτε να βρίσκετε όλα τα θεματικά μας αφιερώματα και φυσικά αυτό των φετινών Χριστουγεννιάτικων άρθρων.

 

Ζαγκόρ & Μίστερ Νο – Ομοιότητες στην σχεδίαση των χαρακτήρων

Πολλές φορές, έχουμε συναντήσει το φαινόμενο να μοιάζουν μεταξύ τους, πολύ μάλιστα, χαρακτήρες διαφορετικών τευχών εικονογραφημένων. Άλλοι μπορεί να είναι από τον ίδιο τίτλο και βέβαια υπάρχουν περιπτώσεις σαν την σημερινή, όπου οι τίτλοι που θα συγκρίνουμε είναι διαφορετικοί. Νομίζω ότι θα μας παρουσιαστεί η ευκαιρία μελλοντικά να δούμε πολλές ακόμη ανάλογες περιπτώσεις. Αν κοιτάξετε στην υπό – κατηγορία μας «ΕΡΕΥΝΑ & ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ», θα βρείτε 3-4 τουλάχιστον παρόμοια άρθρα, από αυτά που ως τώρα ανακαλύψαμε.

Πάμε στην σημερινή διαπίστωση και στα επί μέρους στοιχεία. Στο τεύχος 21,της Ελληνικής έκδοσης του Μίστερ Νο από τον κ. Ανεμοδουρά(«Ίχνη Ληστών» 1987), βρίσκουμε ένα χαρακτήρα, μια τραγική φιγούρα καλύτερα, που μοιάζει με έναν άλλον, εντελώς διαφορετικό, εξίσου Ιταλικής όμως προέλευσης. Αυτός ο εντελώς διαφορετικός χαρακτήρας, σαν προσωπικότητα, στον οποίο μοιάζει, βρίσκεται στο τεύχος 169, της Ελληνικής έκδοσης του Ζαγκόρ(Μάρτιος του`74), του ίδιου εκδότη φυσικά. Με διαφορά μιας δεκαετίας λοιπόν, σε δύο διαφορετικές δημιουργίες, εντοπίζονται ομοιότητες στην σχεδίαση των χαρακτήρων. Στον μεν Ζαγκόρ, ο χαρακτήρας αυτός είναι δολοπλόκος, συμφεροντολόγος, αδίστακτος και ευθύνεται τα μέγιστα για την σφαγή των ινδιάνων Σεμινόλες, από τον αποικιοκρατικό στρατό της Μπριτάνια. Είναι ο πλοίαρχος του καραβιού που τους μεταφέρει στο νησί – παγίδα, ο Σήμπρουκ.

Στον Μίστερ Νο όμως, τα πράγματα αλλάζουν αρκετά, όχι όμως και το επάγγελμα του χαρακτήρα. Είναι ξανά καπετάνιος, αλλά σε έναν πλωτό γερανό, στην μακρινή Βραζιλία. Αυτή τη φορά είναι αυτός που θα πέσει θύμα των αδίστακτων κακοποιών, οι οποίοι θα τον αναγκάσουν να τους μεταφέρει σε ασφαλές έδαφος και που κάποια στιγμή θα τον σκοτώσουν. Ο καλλιτέχνης που σχεδίασε και τους δύο, είναι ο Franco Donatelli, που συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τον αείμνηστο Sergio Bonelli, σε πολύ επιτυχημένους τίτλους κόμικς. Χρονικά, προηγήθηκε η σχεδίαση των τευχών 91 & 92 του Ζαγκόρ(“Liberta o` Morte” Ιανουάριος 1973 και “All` Ultimo Sangue” – Φεβρουάριος 1973). Και στα δύο τεύχη, τα εξώφυλλα ήταν από τον Gallieno Ferri. Στον Μίστερ Νο, η ιστορία που διαβάσαμε και εδώ, βρίσκονταν στα ίδιας αρίθμησης τεύχη με την αρχική Ιταλική(στον Ζαγκόρ δυστυχώς γίνονταν επιλογή ιστοριών, στην Ελληνική έκδοση). Δηλαδή στα 20 και 21(“Colpo Grosso” – Φεβρουάριος 1977 και “Destinazione Haiti”  – Μάρτιος 1977. Και τα δύο εξώφυλλα σχεδιασμένα από τον Gallieno Ferri κι εδώ).

Ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο που προκύπτει από την σύγκριση των δύο ιστοριών, τόσο στον Ζαγκόρ όσο και στον Μίστερ Νο, είναι το γεγονός ότι και στις δύο περιπτώσεις, η αμέσως επόμενη ιστορία διαδραματίζεται στην Αιτή, όπως επίσης και ότι και τις δύο ιστορίες σχεδίασε ο Marco Bignoti! Στον Ζαγκόρ ήταν η ιστορία με το βουντού και το χαμένο παιδί, ενώ στον Μίστερ Νο έχουμε σαν έναρξη του σεναρίου την Βολιβία, απ` όπου ο Αμερικανός πιλότος θα μεταβεί στην Αιτή, για να έρθει αντιμέτωπος με τις ίδιες δοξασίες και θρησκεία. Κι εδώ πάλι, οι ομοιότητες που θα συναντήσει ο αναγνώστης, είναι πολλές και θα αναφερθούμε σε μελλοντικό άρθρο. Και δεν αναφέρομαι μόνον σε χαρακτήρες αυτή τη φορά, αλλά και σε καρέ ολόκληρα, που περιγράφουν καταστάσεις!

Όλα αυτά πιστοποιούν ουσιαστικά, ότι ο καλλιτέχνης όταν εικονογραφεί ένα σενάριο, πολλές φορές δέχεται επιρροές από παλιότερες δημιουργίες του. Ειδικά όταν τα σενάρια μοιάζουν μεταξύ τους, όσο αφορά στον χώρο που επιλέγεται για να εξελιχθούν. Έτσι έγινε και στην περίπτωση που εξετάσαμε σήμερα. Σας παραθέτω στις εικόνες που συνοδεύουν το κείμενο και τα εξώφυλλα των τευχών, τόσο στην Ελληνική όσο και στην Ιταλική έκδοση.

Απ` ότι μπορείτε να δείτε, στην περίπτωση του Μίστερ Νο δεν ακολουθήθηκε απλά η αρίθμηση και δημοσίευση των ιστοριών, όπως στην Ιταλική, αλλά δημοσιεύτηκαν και τα αυθεντικά εξώφυλλα. Ενώ στον Ζαγκόρ, είχαμε κάτι το οποίο αξίζει να αναφερθεί. Τα δύο εξώφυλλα των Ιταλικών τευχών, που περιείχαν την ιστορία την οποία διαβάσαμε κι εδώ, μπήκαν ενδιάμεσα στα τεύχη 163 – 179, που δημοσιεύτηκε η ιστορία σε συνέχειες. Τα υπόλοιπα 15, είχαν για εξώφυλλο μεγέθυνση και χρωματισμό καρέ, από τα εσωτερικά πάνελ.

Επειδή η βασική μας υπό – κατηγορία, με τίτλο «ΕΡΕΥΝΑ & ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ», που φιλοξενεί παρόμοιο υλικό έχει γεμίσει με αναρτήσεις, θα βρίσκετε ότι προστίθεται πλέον, στην συνέχεια της, «ΕΡΕΥΝΑ & ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ 2».

http://wp.me/PKxow-5Vp

Αρέσει σε %d bloggers: