Αρχεία Ιστολογίου

CASPER – THE FRIENDLY GHOST

Πολύ αγαπημένο καρτούν και εικονογραφημένο, με όχι όμως τόσο μεγάλη αναγνώριση στο Ελληνικό κοινό, όταν ξεκίνησε το 1970 από τις εκδόσεις του κ. Πάγκαλου(Γκρέκα). Νομίζω ότι αν είχε επιμεληθεί την έκδοση του κάποιος άλλος οίκος, με μεγαλύτερη ειδικότητα στα παιδικά κόμικς, θα πήγαινε πολύ καλύτερα σε πωλήσεις, γιατί θα μπορούσε να είχε προωθηθεί καλύτερα και πιο άμεσα στους μικρότερους ηλικιακά αναγνώστες. Ο κ. Πάγκαλος κυκλοφορούσε κυρίως πολεμικά εικονογραφημένα(και το «Τόπ Κάτ», για το οποίο θα μιλήσουμε σε προσεχές άρθρο). Τ

ο “Casper – the friendly ghost”(«Κάσπερ – το φντασματάκι»), ήταν μια ιδέα του Αμερικανού Seymour Reit από το 1940(περίπου), σε σκίτσα Joe Oriolo. Ο Reit όμως δεν κράτησε την δημιουργία του αυτή(ίσως γιατί δεν πίστεψε σ` αυτήν, ή απλά ήταν καλή η προσφορά που δέχτηκε…), οπότε κατέληξε στα Famous Studios. Γίνονταν πολλά τέτοια εκείνα τα χρόνια, στα πρώτα βήματα όλων αυτών που στη συνέχεια έγιναν βιομηχανία ολόκληρη. Ο Reit βέβαια μετάνοισω – όπως ήταν φυσικό – αλλά συνέχισε με άλλες ιδέες του στον χώρο, όπως τα Archie & Little Loulou(Άρστι & Μικρή Λουλού), για τα οποία έγραψε σενάρια. Με τα πολλά το Casper πέρασε το 1943 στο σχεδιαστή Joseph Oriolo, που ανέλαβε την εικονογράφηση του, όταν η κινηματογραφική εταιρεία Paramount εξαγόρασε τα Fleischer Brothers Studios. Ο σχεδιαστής μετακόμισε οικογενειακά στο New Jersey και ξεκίνησε να δουλεύει στις ιστορίες του Κάσπερ. Το 1958 ο Oriolo γνωρίζεται με έναν άλλο πρωτοπόρο σχεδιαστή καρτούν της εποχής, τον δημιουργό του Felix(Φέλιξ, θα μιλήσουμε και γι` αυτόν μελλοντικά), τον Otto Messmer. Ο Oriolo έγινε στη συνέχεια συνέταιρος του Pat Sullivan, ανιψιού του ιδιοκτήτη των πνευματικών δικαιωμάτων του Φέλιξ, William O. Sullivan. Μαζί θα γνωρίσουν τεράστια επιτυχία σαν συνεργάτες, με τα καρτούν του Φέλιξ και του Κάσπερ, που προβάλονταν για πολλά χρόνια στην Αμερικάνικη τηλεόραση. Ο Oriolo δεν δημιούργησε άλλους χαρακτήρες και απεβίωσε το 1985, σε ηληκία 68 ετών.

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

Ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ATHENEE – ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 194 ΤΟΥ ΤΙΡΑΜΟΛΑ

Στην δεκαετία του 1970 θα σας πάμε νοερά και με αυτό το άρθρο, για να δούμε και να θυμηθούμε έναν διαγωνισμό του περιοδικού Τιραμόλα, σε συνεργασία με τα πολυκαταστήματα Athenee. Συγκεκριμένα, στις 8 Μαρτίου του 1974, στο τεύχος 194 του εβδομαδιαίου Τιραμόλα, ο εκδότης κ. Καμπανάς δίνει την ευκαιρία στους αναγνώστες του περιοδικού, να διεκδικήσουν χρηματικά βραβεία, 1000 έως 8000 δραχμών, σε δύο κύκλους. Ο ένας αφορά σε ηλικίες 6 – 9 ετών και ο άλλος 10 – 13, ηλικιακά πάντα. Αν δεν κάνω λάθος, πρέπει να είναι η πρώτη φορά που το έπαθλο ενός εικονογραφημένου και δη παιδικού καθαρά, προσφέρει χρηματικό έπαθλο, χωρίς να έχει αυτό να κάνει με το κόστος ενός δώρου, ή ενός ταξιδιού! Έχει να επιδείξει αρκετές πρωτιές γενικά, ο κ. Καμπανάς, πάντα αναφορικά με τα περιοδικά των οποίων επιμελήθηκε την έκδοση και θα ασχοληθούμε εκτενώς σε αυτές, σε μελλοντικά άρθρα, καθώς φωτίζουν μια άλλη πτυχή των Ελληνικών εκδόσεων κόμικς, αυτήν της γλώσσας των αριθμών και των εν γένει καινοτομιών. Το ζητούμενο στον διαγωνισμό εκείνο του 1974 και θέμα ελεύθερης καλλιτεχνικής έκφρασης για τους αναγνώστες, ήταν το αφοπλιστικό «…τα παιδιά ζωγραφίζουν τη μαμά τους!» Όλα αυτά, τα βλέπετε στις πιο κάτω χαρακτηριστικές εικόνες, που όπως πάντα τεκμηριώνουν τον γραπτό λόγο κάθε κειμένου στο Comics Trades. Λυπάμαι μόνον που δεν κατέστη δυνατό να σας έχω εικόνα και από τα αυτοκόλλητα του τεύχους 194, αφού όπως καταλαβαίνετε είναι αρκετά δύσκολο να διατηρούνται μέχρι σήμερα και να μην έχουν αξιοποιηθεί από τους αναγνώστες! Το υλικό αυτού του άρθρου, εντάσσεται στην κατηγορία μας «ΕΝΘΕΤΑ & ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ», στην οποία μπορείτε να ανατρέχετε σαν μορφή αρχείου και να βρίσκετε συγκεντρωμένα όλα τα συναφή άρθρα.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΤΕΥΧΟΣ 79 ΤΟΥ ΠΟΠΑΥ!

1974. Το εβδομαδιαίο Ποπάυ του κ. Δραγούνη συμπληρώνει 79 τεύχη και ενάμιση χρόνο κυκλοφορίας. Είναι τα δεύτερα Χριστούγεννα που γιορτάζει με τους αναγνώστες, με ένα πολύ όμορφο εξώφυλλο. Το περιεχόμενο είναι εξίσου εορταστικό, με ιστορίες μέσα στο κλίμα των ημερών. Αυτή που ίσως κερδίζει τις εντυπώσεις όμως, δεν είναι μια ιστορία του ναύτη που έτρωγε σπανάκι, αλλά ενός γάτου που έμελε να αποκτήσει δικό του περιοδικό αρκετά χρόνια μετά. Ήταν ο Φέλιξ αυτός, που με την ιστορία «Λευκά Χριστούγεννα» έδινε ένα πολύ όμορφο τόνο στο τεύχος. Στη μέση του περιοδικού, σαν μικρό πόστερ δύο σελίδων, κυριαρχούσε μια εικόνα που όπως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις, θεωρείται σαν ιδανική να αναπληρώσει ένα κείμενο 1000 λέξεων. Ήταν το πνεύμα το ίδιο των Χριστουγέννων, αποτυπωμένο σε μια μεγέθυνση καρέ ενός κόμικς. Οι δύο άσπονδοι φίλοι, ο Ποπάυ και ο Βρούτος, αντί να τσακώνονται δίνουν τα χέρια, με θέα ένα στολισμένο Χριστουγεννιάτικο δένδρο. Είναι ίσως το πιο έξυπνα διατυπωμένο μήνυμα αυτής της εορτής. Μέρες που δεν χωρούν αντιπαλότητες και γκρίνιες. Φωνές και φασαρίες. Καυγάδες και αλαζονείες. Εγωισμούς και κακίες. Είναι μέρες που ερχόμαστε όλοι πιο κοντά, σε αυτά τα αγνά χρόνια, τότε  που τα εικονογραφημένα αποτελούσαν τον μικρόκοσμο μας. Ένα κόσμο γεμάτο αγάπη, ανθρωπιά, με λαμπερά συναισθήματα και ένα φιλικό χάδι στον διπλανό, ασχέτως αν μας χώριζαν πολλά από εκείνον. Θυμάμαι σαν τώρα, ακόμη και οι κόντρες μεταξύ μας στο σχολείο, τερμάτιζαν ως δια μαγείας εκείνες τις μέρες και παίζαμε χαρούμενα στην αυλή. Αυτό είναι το μήνυμα του τεύχους 79 του Ποπάυ, του μακρινού 1974. Αυτό είναι και το φετινό μήνυμα του Comics Trades! Χρόνια πολλά σε όλους! Με υγεία πάνω απ` όλα! Πάντα κοντά σε ανθρώπους που αγαπάμε και μας αγαπούν!

Αρέσει σε %d bloggers: