Αρχεία Ιστολογίου

Pierino, Niko, Πεπίνο ή Μπόμπος;

Η σημερινή φιγούρα, θα είναι σίγουρα γνωστή σε πολλούς από εσάς. Ειδικά σε όσους διάβασαν κόμικς της δεκαετίας του`70 στη χώρα μας.

Οι ιστορίες του δημοσιεύτηκαν σε δύο, τουλάχιστον εικονογραφημένα. Η αρχή έγινε το 1970, στο περιοδικό Σινεάκ του κ. Ανεμοδουρά. Ακολούθησε το Πινόκιο του ίδιου εκδότη, 6 χρόνια μετά. Ο λόγος για τον Πεπίνο αρχικά(Σινεάκ), μετέπειτα Μπόμπο(Πινόκιο). Ιταλική και αυτή η δημιουργία, αλλά και σε αυτή την περίπτωση, είχαμε προβλήματα στην εύρεση της, καθώς το …Ελληνικό εκδοτικό θαύμα, με τις αλλαγές στα ονόματα των χαρακτήρων, έγινε κι εδώ! Αν ψάξετε με τα δύο πιο πάνω ονόματα που ανέφερα, θα πρέπει να είσετε τυχεροί για να βρείτε στοιχεία, αφού ουσιαστικά θα αναζητάτε τον …Niko! Ποιος είναι αυτός; Διαβάστε πιο κάτω.

Ο δημιουργός ήταν ο γνωστός Alberico Motta, του οποίου διαβάσαμε πολλούς χαρακτήρες, που σχεδίασε για τις Ιταλικές εκδόσεις των δεκαετιών του`60 και του `70. Μπορείτε να βρείτε επιπλέον στοιχεία για τον δημιουργό, στις παλαιότερες μας αναφορές σε αυτόν, ή πηγαίνοντας στην παρακάτω διεύθυνση.

 http://lambiek.net/artists/m/motta_alberico.htm

Ο Niko, δημοσιεύτηκε στα περιοδικά του εκδοτικού οίκου του κ. Renato Bianconi(Edizioni Bianconi). Είχε μάλιστα και δύο δικά του περιοδικό κάποια στιγμή. Το ένα ήταν το Niko και το δεύτερο ονομάστηκε Pierino, όπως μπορείτε να δείτε και στα χαρακτηριστικά εξώφυλλα που παραθέτω. Να πω εδώ, ότι όλες οι βινιέτες και τα εξώφυλλα, μαζί με πολύ χρήσιμες πληροφορίες, αντλήθηκαν από την πιο κάτω εξαιρετική σελίδα.

http://chico-fumetti.blogspot.com/2010/03/niko-e-pierino-edizioni-bianconi.html

Όπως μαθαίνουμε από την σελίδα αυτή, του Federico Cenci, απόφοιτου της σχολής Ιστορίας των Ιταλικών Κόμικς(σας ήρθε κάπως σαν σοκ; Δε θα έπρεπε! Μόνο στην Ελλάδα τα κόμικς αποτελούν αντικείμενο εγκεφαλικής δυσλειτουργίας, όσων τα συλλέγουν και τα διαβάζουν! Στο εξωτερικό είναι τέχνη, επάγγελμα και αντικείμενο για σπουδές!), της Σιένα, το περιοδικό κυκλοφόρησε στο διάστημα 1970 – 1972, σε μόλις 26 τεύχη. Στην ουσία, ήταν το προσωπικό όχημα του δημιουργού του, αφού φιλοξενούσε αποκλειστικά και μόνο χαρακτήρες που σχεδίασε ο ίδιος! Για ορισμένους εξ αυτών(Nerone, Birillo Bill, κ. α.), θα επανέλθουμε με νέο άρθρο.

Οι εικόνες των Ελληνικών εκδόσεων του χαρακτήρα, είναι από το προσωπικό αρχείο του συντάκτη.

Για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

PIERLUIGI SANGALLI – Ο ΙΤΑΛΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ «ΠΟΠΑΥ» & ΤΟΥ «ΦΕΛΙΞ»

Για τους δύο αρχικούς δημιουργούς του «Ποπάυ» και του «Φέλιξ», έχουμε ήδη αναφερθεί σε παλαιότερα άρθρα μας. Σήμερα θα μιλήσουμε για τον Ιταλό σχεδιαστή που τροποποίησε τα αρχικά σκίτσα, τα έκανε πιο προσιτά οπτικά στον Ευρωπαίο αναγνώστη και που τις δικές τους εικονογραφήσεις, διαβάσαμε κατά κύριο λόγο και στην χώρα μας. Ο κ. Δραγούνης έφερε και τους δύο αυτούς ήρωες στο Ελληνικό κοινό, τον πρώτο μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. Οι Ιταλοί να πούμε σ` αυτό το σημείο, έκαναν αυτές τις τροποποιήσεις κατά κάποιον τρόπο, σε πολλές κόμικς – δημιουργίες Αμερικανών σχεδιαστών, κι αυτό έχει μια εξήγηση αρκετά πειστική. Βέβαια όλα αυτά γίνονταν κατόπιν σχετικών αδειών από τους εκδοτικούς οίκους που είχαν τα δικαιώματα. Επειδή τα κόμικς που έρχονταν τότε ήταν κυρίως από δημοσιεύσεις με την μορφή κόμικς στρίπ από εφημερίδες, ήταν αρκετά «μπουκωμένα» με μελάνι και δεν έβγαζαν τόσο καθαρό όσο θα χρειάζονταν για να μπει σε περιοδικό. Έτσι, προχώρησαν σε αυτή την κίνηση που σας ανέφερα πριν, σύμφωνα και με την μαρτυρία του κ. Γιώργου Δραγούνη, σε συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει προ τριετίας. Οι Έλληνες εκδότες λοιπόν, έπαιρναν την πρώτη ύλη για τα εικονογραφημένα τους από την Ιταλία, που και οικονομικότερα ήταν και σε καλύτερη ποιότητα σχεδίων. Ας επιστρέψουμε όμως στον λόγο ύπαρξης αυτού του κειμένου, την γνωριμία σας δηλαδή με τον Ιταλό σχεδιαστή Pierluigi Sangalli. Η πορεία του στον χώρο ξεκίνησε στην δεκαετία του`50, με τους εκδοτικούς οίκους Alpe και Bianconi. Ένα κοινό μονοπάτι για πολλούς συναδέλφους του, αφού αυτοί οι οίκοι ήταν οι κυρίαρχοι στην δεκαετία του`40 και συνέχισαν εξίσου δυνατά με τα έντυπα τους και στην επόμενη δεκαετία, παρά την είσοδο στον χώρο του ενός πολύ μεγάλου ονόματος, του οίκου του κ. Bonelli.

Η μετονομασία του ναύτη που καταβρόχθιζε σπανάκι σε ‘Braccio di Ferro’, βρήκε τον Sangalli σε ρόλο σχειδαστή, όπως και στην περίπτωση του ‘Felix the Cat’. Έκανε και κινούμενα σχέδια για τα τηλεοπτικά ‘Provolino’ και ‘Topo Gigio’, δημιούργησε τα ‘Giannina Calamity’, ‘Pignatta’, ‘Superboy’, ‘Zurlino’, ‘Devy Crock’, ‘Dormy West’, ‘Piso e Cece’ και ‘Vernaccia’, συνεργάστηκε με καλλιτέχνες όπως οι Alberico Motta, Sandro Dossi και Tiberio Colantuoni και μόλις είπε να αποτραβηχτεί στην δεκαετία του`90, για να ξεκουραστεί ο άνθρωπος, του ήρθε μια επιπλέον δόση έμπνευσης και έτσι μας χάρισε και τα ‘Adam’ και ‘Piccola Dea’! Πολύ πλούσιο το βιογραφικό του, στο οποίο να μην ξεχάσω να προσθέσω και τις πολλές ιστορίες που έκανε, επάνω σε αρχικές δημιουργίες άλλων συναδέλφων του, όπως στα ‘Il Fantasma Eugenio’, ‘Geppo’, ‘Chico’ και ‘Mago Merlotto’.

Οι βινιέτες των Ελληνικών εκδόσεων, είναι από το προσωπικό αρχείο του συντάκτη.

Το Ιταλικό εξώφυλλο του Ποπάυ, είναι από το

http://lucaboschi.nova100.ilsole24ore.com/2008/06/braccio-di-ferr.html

Το Αμερικάνικο εξώφυλλο του Ποπάυ, είναι από εδώ

http://www.ioffer.com/i/Popeye-Comics-on-DVD-Vol-1-3-72501576

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

NICOLA DEL PRINCIPE

Αν το όνομα δεν σας ακούγεται οικείο, σίγουρα τα σκίτσα και οι χαρακτήρες που δημιούργησε, σίγουρα θα σας θυμίσουν αρκετά. Οι δουλειές του δημοσιεύτηκαν στους Ιταλικούς οίκους Bianconi και Alpe και κάποιοι απ` αυτούς ήρθαν στην Ελλάδα, σε διαφορετικά εικονογραφημένα, από τους κ. κ. Ανεμοδουρά, Δραγούνη και Παπαδόπουλου. Ήταν κυρίως κωμικοί χαρακτήρες, αλλά και πιο ρεαλιστικοί. Ας γυρίσουμε μαζί τις σελίδες του βιογραφικού του κ. Del Principe, που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του`40, κάνοντας τις αφίσες του Ιταλικού Δημοκρατικού Κόμματος, μέχρι που γνωρίστηκε με τον επίσης σκιτσογράφο Enzo Chiomenti(αρραβωνιαστικός της αδελφής της γυναίκας του), που τον προέτρεψε να εγκατασταθεί στο Μιλάνο και να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον κόσμο των κόμικς. Πρώτη του δουλειά για την Alpe, ήταν το ‘Il Dominatore del West’ σε σενάρια του Cesare Sovini. Από εκεί κι έπειτα ξεκίνησε η μακροχρόνια συνεργασία του με τον κ. Bianconi, ιδρυτή του ομώνυμου εκδοτικού οίκου, που κράτησε συνολικά 40 χρόνια! Εκεί λοιπόν έκανε πράγματα και θαύματα! Πολλοί από τους ήρωες των οποίων σχεδίασε ιστορίες, δημοσιεύτηκαν και στη χώρα μας. ‘Nonna Abelarda’, ‘Soldino’, ‘Trottolino’, ‘Papy’, ‘Birillo’, ‘Fiordipesco’ and ‘Luponario’, αλλά και ‘Tom & Jerry’, ‘Pinocchio’ στην δεκαετία του`60. Τα πέντε πρώτα τα διαβάσαμε στο «Σολντίνο» του κ. Παπαδόπουλου, το 1970. Για το «Πινόκιο» ήταν η σειρά του κ. Ανεμοδουρά για να μας προτείνει με επιτυχία, μια ακόμη του δημιουργία, ενώ ο κ. Δραγούνης μας έφερε τον «Τομ Μπιλλιμπύ», στο «Ακίμ». Στα τέλη της δεκαετίας του`60, ο Del Principe μπήκε και στον χώρο των ερωτικών κόμικς με τα ‘Angelica’ και ‘Il Camionista’, ενώ δούλεψε και για την Γαλλική αγορά κόμικς, κάνοντας τα ‘Erik il Vikingo’, ‘Tico Tigre’, και ‘Nicotina’.

Μέρος των στοιχείων, αντλήθηκαν από το

www.lambiek.net

Οι βινιέτες των Ελληνικών εκδόσεων, είναι από το προσωπικό αρχείο του συντάκτη.

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

Αρέσει σε %d bloggers: