Advertisements

Αρχεία Ιστολογίου

ΑΚΥΚΛΟΦΟΡΗΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ – ΖΑΓΚΟΡ – «Η ΜΑΥΡΗ ΦΛΟΓΑ»

Συνεχίζεται η παρουσίαση ακυκλοφόρητων ιστοριών στη χώρα μας, του «πνεύματος με το τσεκούρι». Μια από αυτές, είναι και η σημερινή. Ας δούμε όμως πρώτα κάποια εκδοτικά της στοιχεία, πριν την εξετάσουμε.

Αν θυμάστε, προ ενός μηνός είχαμε αναφερθεί στην έκδοση του Zagor Speciale. Μια έξτρα έκδοση του Ζαγκόρ στην Ιταλία(κανένα τεύχος δεν κυκλοφόρησε στην Ελλάδα), η οποία είναι ενεργή και μετράει 23 μέχρι στιγμής τεύχη, με το τελευταίο να έχει κυκλοφορήσει το 2011. Το τεύχος που επιλέξαμε για να σας παρουσιάσουμε αυτή τη φορά, είναι το υπ` αριθμόν 4, με τίτλο “La Fiamma Nera”(«Η Μαύρη Φλόγα»), που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 1991, δηλαδή πριν από 21 χρόνια ακριβώς. Το σενάριο είναι του Mario Boselli, ενώ το εξώφυλλο και τα σκίτσα, του γνωστού σε όλους μας Gallieno Ferri. Το ένθετο, που όπως κάθε φορά, έτσι και σε αυτό το τεύχος φιλοξενούσε, ήταν η συνοπτική ιστορία των ινδιάνικων φυλών της Βορείου Αμερικής(“Gli Indiani Americani”). Σίγουρα, οι Ιταλοί αναγνώστες θα το βρήκαν πολύ χρήσιμο, αφού μπορούσε να λειτουργήσει ως οδηγός, σε όσα θα διάβαζαν στην ιστορία έπειτα.

Ας δούμε στην συνέχεια, τι ακριβώς διαπραγματεύεται. Ο Ζαγκόρ και ο Τσίκο, αυτή τη φορά έχουν αντιπάλους με υπεράνθρωπες δυνάμεις και η μάχη φαντάζει πολύ δύσκολο να κερδηθεί. Τα όπλα, ναι μεν παίζουν σίγουρα ρόλο, αλλά οι δυνάμεις που θα αντιμετωπίσουν δεν έχουν την μορφή των συνηθισμένων κακοποιών και τυχοδιωκτών, με τους οποίους τα έβαλαν μέχρι τότε. Κακά πνεύματα, που καθοδηγούνται από τον «Γουιντάκα», τον αντίπαλο του θεού Μανιτού, επιβουλεύονται την γη της επαγγελίας των ινδιάνων και πηγή ζωής όλων, το «Γουακάν». Αν σβήσουν την φλόγα που τρεμοπαίζει, όλα πλέον θα καταστραφούν. Επτά πολεμιστές, σύμφωνα με τον αρχαίο θρύλο, θα είναι αυτοί που θα προσπαθήσουν με τίμημα την ζωή τους την ίδια, να σταματήσουν τον άρχοντα του κακού. Ως σενάριο, είναι από τα κορυφαία που γράφτηκαν ποτέ, με ήρωα τον Ζαγκόρ! Σίγουρα συγκαταλέγεται μέσα στα 10 καλύτερα της έκδοσης, αν όχι και πιο ψηλά. Ο Boselli άφησε την φαντασία του ελεύθερη και πρόσφερε στους αναγνώστες μια επική περιπέτεια, γεμάτη θρύλους, δοξασίες, μαγεία, τέρατα, το καλό και το κακό που συνυπάρχουν μέσα σε κάθε τι και πρόσθεσε δοκιμασίες στους χαρακτήρες τους, μιας προσωπικής, εσωτερικής αναζήτησης, κάνοντας το τελικό αποτέλεσμα όχι απλά γοητευτικό στα μάτια μας, αλλά αξεπέραστο! Ανάμεσα στους χαρακτήρες που θα συναντήσει ο αναγνώστης εδώ, είναι και δύο παλιοί γνώριμοι του Ζαγκόρ και του Τσίκο. Ο Σάτκο και ο γνωστός σε όλους Τόνκα.

Η εισαγωγή αυτή(κάπως έτσι λειτουργεί ουσιαστικά), στην ινδιάνικη φιλοσοφία και τον τρόπο σκέψης ενός λαού, που μπορεί να χωρίζεται σε δεκάδες διαφορετικές φυλές, αλλά έχει ενιαία βιώματα, αξίες και φοβίες, είναι τόσο καλά διατυπωμένη ως κείμενο, που σίγουρα ο εικονογράφος κ. Ferri, δεν θα συνάντησε μπροστά του την παραμικρή δυσκολία, προκειμένου να τα απεικονίσει όλα αυτά. Έξοχο το κλίμα φόβου και σασπένς, που καλλιεργείται με δεξιοτεχνία από την πένα του σεναριογράφου και την αντίστοιχη του σκιτσογράφου, οι οποίοι συνθέτουν ένα πολύ δυνατό δίδυμο, σ` αυτή την ιστορία. Η συνεργασία τους ήταν άψογη. Κείμενο και εικόνα δένουν απόλυτα. Η πρωτοτυπία αυτής της δουλειάς, έχει να κάνει με το εντελώς διαφορετικό μονοπάτι, που επιχειρήθηκε να εξερευνηθεί και να αποτελέσει το πεδίο δράσης του ήρωα, μακριά από κάθε τι συμβατικό και γνώριμο, ακόμη και για έναν χαρακτήρα όπως αυτόν του Ζαγκόρ, που στο παρελθόν ήρθε πολλές φορές αντιμέτωπος με το υπερφυσικό. Όμως, σε καμία περίπτωση δεν αντίκρισε τις εικόνες αυτής της περιπέτειας, που είναι απρόβλεπτη μέχρι τα τελευταία καρέ και γεμάτη εκπλήξεις! Θα μπορούσε άνετα να γίνει τόσο κινηματογραφική ταινία, όσο και παιγνίδι ρόλων και στρατηγικής, για υπολογιστές! Ειδικά στην δεύτερη περίπτωση, να πούμε ότι θα συναντήσει ο αναγνώστης πολλά στοιχεία, από εκείνα που καθιέρωσαν τα συγκεκριμένα παιγνίδια σε παγκόσμιο επίπεδο. Μάλιστα, σε μια από τις αναμετρήσεις των ηρώων, θα δει και ένα πλάσμα από αυτά που πρωταγωνιστούσαν στο πολύ επιτυχημένο “Eye of the Beholder I”, των στούντιο της Westwood! Το σημείο του λαβύρινθου και των καταστάσεων που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι ήρωες, καθώς και οι ξεχωριστές ιδιότητες καθενός(πολεμιστής, μάγος, Palladin, κ. α.), παραπέμπουν ευθέως σε RPG παιγνίδια!

Αυτό όμως που κάνει τόσο ξεχωριστή την ιστορία του σπέσιαλ τεύχους 4, είναι το βάθος του σεναρίου της και τα επιμέρους στοιχεία(λεπτομέρειες), του κάθε ενός από τους πρωταγωνιστές. Οι ιδιαιτερότητες τους, το παρελθόν του καθενός, οι διαφορές που είναι μεγάλες και ανυπέρβλητες, αλλά παρ` όλα αυτά τους ενώνουν σε έναν κοινό σκοπό, η εσωτερική αναζήτηση για την γνώση και την προσωπική ανάταση, όπως και οι δοκιμασίες που καλούνται να προσπεράσουν και οι οποίες έχουν άμεση σχέση με τα βιώματα τους, τους φόβους, αλλά και τις πληγές που απέκτησαν, από τις μάχες που έδωσε ο καθένας, κάνουν πραγματικά μοναδική αυτή την περιπέτεια! Οι φόβοι ζωντανεύουν και παίρνουν τα σχήματα του ατομικού εφιάλτη, κάθε χαρακτήρα. Μέσα από την συνολική προσπάθεια, ο κάθε ένας τους θα πρέπει να ξεπεράσει και τα προσωπικά του εμπόδια, τους δισταγμούς, τις προκαταλήψεις και τα σφάλματα του. Η παρουσία του Ζαγκόρ, είναι καθαρά ενωτικού χαρακτήρα και αυτού που συντονίζει και κρατά σε μια ισορροπία την ομάδα, διώχνοντας τις στιγμές αντιπαραθέσεων και καθοδηγώντας τους συντρόφους του στον τελικό σκοπό. Ο Τσίκο, προσφέρει πολύτιμες στιγμές χιούμορ, σε διαστήματα που πιστέψτε με, χρειάζονται απόλυτα! Όμως, υπάρχουν και στιγμές που σοβαρεύει, ακόμη κι αυτός ο Μεξικανός χωρατατζής, ελαχιστοποιεί τις γκάφες και τις διαμαρτυρίες του και προσφέρει το περίστροφο του στην υπηρεσία των φίλων του. Η μάχες είναι άνισες και σκληρές. Ενωμένοι όμως, μπορούν να τις κερδίσουν. Το κακό έχει πολλές μορφές, όπως άλλωστε και στην πραγματικότητα και αυτό που το κάνει να διαφέρει από το καλό, είναι οι δυσκολίες που χρειάζεται να προσπεράσει κάποιος και οι θυσίες που απαιτούνται, για να μπορέσει να το νοιώσει σαν αύρα πάνω του. Το κακό απ` την άλλη, ευαγγελίζεται ακριβώς το αντίθετο. Δείχνει τόσο εύκολα προσβάσιμο, που δημιουργεί παρά τις όποιες οπτασίες του, υποψίες…

 Έτσι, το ύφος ενός σκοτεινού πολλές φορές σεναρίου, θα δώσει την δική του μάχη με την γλαφυρότητα και τον λυρισμό, σε κάποια σημεία ακόμη και με την αγνότητα της φιλοσοφίας ενός λαού. Κερδισμένοι θα έλεγα ότι είναι οι αναγνώστες, από το αποτέλεσμα όλων αυτών των συστατικών, που αναμίχθηκαν προκειμένου να αποδώσουν αυτή την πορεία προς τον εξαγνισμό, των ηρώων της ιστορίας. Ο Ferri έχει κάνει καταπληκτική δουλειά με τα σκίτσα του! Αν δεν ήταν ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους της Ευρωπαϊκής σχολής κόμικς, θα μπορούσε να είχε διαπρέψει στα κινηματογραφικά πλατό! Οι μορφές που σχεδίασε, θα πρέπει να εντυπωσίασαν ακόμη και τον σεναριογράφο! Το δίχως άλλο, μέσα στις καλύτερες στιγμές της καριέρας του! Δώστε λιγάκι βάση στις λεπτομέρειες των καρέ και θα καταλάβετε γιατί χρησιμοποίησα τα πιο πάνω λόγια… Να προσθέσω μόνον, ότι το τέλος της ιστορίας είναι συγκλονιστικό και αναπάντεχο!

Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά παραπάνω, όμως η εικόνα πάντα είναι πιο δυνατή! Έτσι, όπως κάθε φορά που διαβάζετε τέτοιες παρουσιάσεις, να σας πω ότι και η σημερινή είναι προπομπός μιας ακόμη αποκλειστικής μετάφρασης, που έρχεται σε ανύποπτο χρόνο, για να σας εκπλήξει ευχάριστα, ελπίζουμε! Αυτή τη στιγμή που διαβάζετε την παρουσίαση της ιστορίας, οι εργασίες της μετάφρασης είναι στο τελευταίο τους στάδιο(τοποθέτηση μεταφρασμένου κειμένου στα μπαλονάκια). Λεπτομέρειες για τον χρόνο ανάγνωσης της, θα έχετε την ευκαιρία να διαβάσετε σε προσεχές άρθρο, ενώ όπως πάντα, το Time Bandits και η ηλεκτρονική του βιβλιοθήκη, είναι ο τόπος που θα φιλοξενηθεί. Η ανάγνωση θα είναι on line και χωρίς δυνατότητα δωρεάν λήψης του αρχείου, στον σκληρό σας δίσκο. Τους λόγους τους έχουμε αναλύσει πολλές φορές, οπότε οι νεότεροι μας φίλοι, μπορείτε να ανατρέξετε σε ένα από τα παλαιότερα, παρόμοιου τύπου άρθρα. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στα παιδιά της ομάδας Iron Horse & Lone Ranger, που βοήθησαν να πραγματοποιηθεί και αυτή η μετάφραση.

Για να διαβάσετε και τις υπόλοιπες μας παρουσιάσεις, σε ακυκλοφόρητες ιστορίες του Ζαγκόρ στην Ελλάδα, επισκευτείτε την ομώνυμη κατηγορία που δημιουργήσαμε.

Advertisements

Για τους φίλους της Amiga…

Μετά από διαλογή αρκετών ωρών, έχοντας στο νου το αξέχαστο gameplay που μας προσέφερε, με χιλιάδες παιγνίδια(στρατηγικής, shoot`em`up, beat`em`up, platform, arcade, adventure κλπ), φτιάχτηκε αυτό το βίντεο – αφιερωμένο στην απόλυτη παιγνιδομηχανή των `80ς. Δε μπορεί. Κάποιοι θα τα παίξατε… Θυμηθείτe τα λοιπόν σε αυτό το βίντεο(όλα τα βίντεο μας είναι στην υπό – κατηγορία «ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΜΑΣ» ) και ετοιμαστείτε για μια ακόμη προσφορά νοσταλγίας, σε σχέση πάντα με αυτά, προσεχώς…

«ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΜΑΣ»

http://wp.me/PKxow-36L

«Ο ΒΕΛΖΕΒΟΥΛΗΣ» & 5 ΝΕΑ ΒΙΝΤΕΟ

Προ – δημοσίευση και φυσικά αποκλειστικά για τους αναγνώστες του Comics Trades, ένα ακόμη τμήμα του βιβλίου «Ονειρολόγιον», που από κοινού γράφεται με τον Λάζαρο Αλεξάκη και πρόκειται να κυκλοφορήσει προσεχώς. Ο «Βελζεβούλης» ανήκει στα χιουμοριστικού τύπου κείμενα, που μπορείτε να βρείτε σε αυτή την έκδοση και αν θυμάστε πριν λίγες μέρες, είχαμε δημοσιεύσει ακόμη ένα παρόμοιο με τίτλο «Ο Νιαγάρας». Το απόσπασμα αυτό εγκαινιάζει(καιρός ήταν!), την υπό – κατηγορία «ΠΡΟ – ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ» και υπογράφεται από τον Γιώργο Κοσκινά.

 

«…..Οι τρόποι που χρησιμοποιούνταν για μας φοβίσουν εκείνα τα χρόνια, να μας επαναφέρουν στην οικογενειακή τάξη αν προτιμάτε, είχαν κι αυτοί πολλές ιδιαιτερότητες και φυσικά διαφορές, σε σχέση πάντα με τα σημερινά δεδομένα. Σε αυτές τις προσπάθειες των γονιών μας λοιπόν, οι λέξεις πίσω από το συνολικό κίνητρο, είχαν πολλές φορές κι αυτές μια εφευρετικότητα, μια πρωτοτυπία, που τις έκανε να διαφέρουν από εκείνες των υπολοίπων οικογενειακών καταστάσεων και τους έδιναν ένα στοιχείο μοναδικότητας. Το κάθε σπίτι έτσι, είχε τους δικούς του τρόπους για να επιβάλει την μια χρήση εσωτερικών κανονισμών στα μέλη και όλα αυτά πάντα, μέσα σε ένα κλίμα όπου ο φόβος είχε την δική του θέση…..»

Ολόκληρο το κείμενο, μπορείτε να το διαβάσετε ακολουθώντας το παρακάτω link.

http://wp.me/PKxow-2DZ

Ακόμη, στην υπό – κατηγορία «ΤΑ ΒΙΝΤΕΟ ΜΑΣ», σας περιμένουν 5 ακόμη νέα! Κάρτες ΜΕΛΟ και συλλογές από χαρτάκια, Αφιέρωμα στα φιλμ γουέστερν, Παιγνίδια από τις μέρες του Spectrum & της Amiga, αφιέρωμα στο παιγνίδι Eye of the Beholder, καθώς και ένα ακόμη κόμικς – αναμνήσεων βίντεο!

Όλα αυτά μπορείτε να τα βρείτε ακολουθώντας το παρακάτω link.

http://wp.me/PKxow-36L

Ον δη γουινγκς οφ δη φιουτσουρ!

Mε είχε ψήσει. Κι απ’ τις δυο μεριές. Με τηγάνιζε σιγά-σιγά για μέρες.

 

‘Όπου να’ ναι θα ζήσεις μια ανεπανάληπτη εμπειρία φίλε’.

 

Ο Στάθης ήταν ο μόνος από μια μεγάλη παρέα που είχε Ηλεκτρονικό Υπολογιστή, σωτήριο έτος 1981. Οι υπόλοιποι τους ξέραμε κυρίως από ταινίες επιστημονικής φαντασίας όπου συνήθως κάποιος με ασημί στολή και γελοίο καπέλο φώναζε σε κάποιον με λιγότερο γελοίο καπέλο ‘κύριε ο Εγκέφαλος του σκάφους δείχνει ότι θα δεχτούμε επίθεση από τους Γκάργκαφρονς στα επόμενα τέσσερα μικροκουάζαρ.’

 

Το δε ψήσιμο που μου είχε κάνει ο Στάθης γι’ αυτά που θα μου έδειχνε στον υπολογιστή με έκαναν να περιμένω να αποκρούσουμε επίθεση τουλάχιστον από 15 σμήνη Γκάργκαφρον χρησιμοποιώντας τον πανίσχυρο Ηλεκτρονικό Εγκέφαλο του Στάθη, γιατί με τον κανονικό εγκέφαλο του απ΄ότι τον ήξερα όχι σμήνος, αλλά ούτε υπέργηρο Γκάργκαφρον σε αναπηρικό κουάντουμ-καροτσάκι δεν αποκρούαμε.

Αποδείχτηκε ότι είχα πέσει κατά μια έννοια κοντά, μια και αυτό που ήθελε να μου δείξει ο Στάθης ήταν Εξομοιωτής Πτήσης. Κρατούσε στα χέρια του μια τεράστια δισκέτα σα κρεατόπιτα και με κοίταγε μέσα στα μάτια προσπαθώντας να καταλάβει αν είχα αντιληφθεί την τεράστια σοβαρότητα αυτού που μου έλεγε.

 

‘Αυτό είναι ένας Εξομοιωτής Πτήσης Πραγματικών Συνθηκών.’

‘Μη με κοιτάς έτσι με πιάνει πονοκέφαλος.’

‘Εξομοιωτής Πτήσης.’

‘Το ξαναείπες.’

‘Ναι. Εξομοιωτής Πραγματικών Συνθηκών.’

‘Αν δεν σταματήσεις να λες εξομοιωτής και να γουρλώνεις θα φύγω.’

 

Κάτσαμε στο κόκπιτ. Περιμέναμε. Περιμέναμε. ‘Φορτώνει’ με ενημέρωσε ο Στάθης για την πρόοδο των εργασιών. Μονόχειρας να φόρτωνε 14 τόνους βαλίτσες σε Airbus πιο γρήγορα θα είχε τελειώσει.

 

Το κακό δεν ήταν ότι άργησε. Το κακό είναι ότι κάποια στιγμή φόρτωσε.

 

‘Στάθη, έλα, έχει βγάλει τη μισή οθόνη πράσινη και τη μισή μπλε.’

Κοίταξε την οθόνη συγκινημένος. ‘Είμαστε έτοιμοι. Αυτό το κάτω είναι το έδαφος, και το μπλε είναι ο ουρανός.’

 

‘Εμείς που είμαστε;’

 

‘Μέσα στο αεροπλάνο βλάκα.΄’

 

‘Πότε θα μας φέρουνε την πορτοκαλάδα;’

 

‘Είναι πολεμικό αεροπλάνο, δεν έχει πορτοκαλάδα.’

Άνοιξε ένα μάνιουαλ 500 σελίδων. Μετά από 4 ώρες εντατική ανάγνωση καταλήξαμε στο ότι εγώ που δεν ξέρω από αεροπλάνα θα δουλεύω τα φλαπς, θα ανεβάσω τους τροχούς, θα δώσω την αρχική ώθηση και θα κάνω και το σφουγγάρισμα ενώ ο Στάθης θα αναλάμβανε το πιο νευραλγικό κομμάτι που ήταν να σηκώσει το αεροπλάνο.

 

Με το που ξεκινάμε ακούγεται ένας εκκωφαντικός βόμβος από το μεγαφωνάκι και γεμίζει η οθόνη πράσινο. Ο Στάθης έβγαζε αφρούς. ‘ΜΗ ΣΗΚΩΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΤΡΟΧΟΥΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟΓΕΙΩΘΕΙ ΒΛΑΚΑ’. ‘Είναι αλήθεια ότι σε κάτι τέτοιες τεχνικές λεπτομέρειες δε μου βγαίνει.’

 

Μετά από μόλις 482 προσπάθειες απογειωθήκαμε. Το πράσινο κατέβηκε και γέμισε η οθόνη μπλε. Η φωνή του Στάθη είχε σπάσει από συγκίνηση. ‘Πετάμε’ είπε απλά. Ούτε οι αδερφοί Wright δεν είχαν τέτοιο βλέμμα, κυρίως γιατί δεν ήταν παρανοικοί.

Κάποια στιγμή βλέπουμε να έρχεται από κάτω κάτι καφέ.

‘Στάθη καφέ.’

‘Πα να φτιάξεις, πετάω τώρα.’

‘Όχι κάτι καφέ έρχεται από κάτω.’

‘Βουνά! Είναι τα βουνά!’

‘Πω πω. Κοίτα, μια μικρή στάνη. Δες την κορούλα του βοσκού, τι χαριτωμένη.’

‘Εντάξει μπορεί τα γραφικά να μην είναι τα καλύτερα…’

‘Έχουμε μισή καφέ οθόνη και μισή μπλε. Πόσο χειρότερα θα ήταν;’

 

Το χειρότερα ήταν να είναι όλη καφέ. Με τον ίδιο εκκωφαντικό ήχο απ’ το μεγαφωνάκι που ακουγόταν σαν κιθάρα Γερμανού μεταλά μαζί με ορχήστρα από πέντε βρεγμένες κόρνες νταλίκας. Επειδή είχαμε πέσει στα βουνά πιθανότατα καταπλακώνοντας και την χαριτωμένη κορούλα του βοσκού. Ο Στάθης επέμενε ότι όλοι οι μεγάλοι πιλότοι δεν είχαν κανέναν ηλίθιο δίπλα τους να κάνει ελεεινά σχόλια για τα γραφικά κι ότι αν ο Φον Ριχτχόφεν είχε εμένα δίπλα του αντί για να γίνει ο Κόκκινος Βαρώνος θα είχε καταλήξει σε ελεεινά αποκαίδια πάνω σε μια στάνη.

 

Οπότε αφού η πτήση είχε αποτύχει παταγωδώς ο Στάθης εμφάνισε το μυστικό του όπλο σε νέα δισκέτα-κρεατόπιτα, κοιτάζοντας γύρω γύρω σαν τη Μάτα Χάρι. ‘Τσόντα.’

 

Αυτό μάλιστα. Σε μια εποχή που πιστεύαμε ότι όλες οι γυναίκες είχαν μαύρα τσιρότα στο στήθος γιατί έτσι τις βλέπαμε στα ΠΡΟΣΕΧΩΣ, το να έχεις τσόντα, τη δική σου γυναίκα μέσα στη δική σου δισκέτα κρεατόπιτα ήταν όπως και να το κάνεις από τα πιο κουλ πράγματα από το Άλφα του Κενταύρου μέχρι εδώ.

 

Περιμέναμε τόσο να φορτώσει η τσόντα όσο να βλέπαμε τρεις ταινίες αλλά η τεχνολογία όπως μου εξήγησε ο Στάθης θέλει θυσίες. Με τα πολλά εμφανίστηκε στην οθόνη ένα γραφικό που έμοιαζε πιο πολύ με εξομοιωτή πτήσης απ΄ότι το προηγούμενο.

 

‘Ρε συ τι ειν’ αυτά τα καντράν;’ ‘Τα τέτοια της ρε.’ ‘Και το κόκπιτ;’ ‘Το τέτοιο της ρε, ποιο κόκπιτ;’ ‘Ποια τα τέτοια της και το τέτοιο της ρε, αυτό μοιάζει πιο πολύ με Τσέσνα απ’ ότι το προηγούμενο.’ ‘Είσαι ηλίθιος! Δεν ξέρεις πως είναι οι γυμνές γυναίκες άσχετε!’ ‘Άμα είναι έτσι τα τέτοια τους και το τέτοιο τους θα πάω σε μοναστήρι.’ ‘Να πας! Κάτσε να δεις τώρα τι κάνει άμα πατήσω αυτό το κουμπί.’

 

Ξαφνικά το κόκπιτ και τα καντράν άρχισαν να κουνιούνται σε ένα ρυθμό που μου ήταν παντελώς αδύνατο να ακολουθήσω και στο τέλος ακούστηκε ο ΙΔΙΟΣ ακριβώς ήχος του Γερμανού μεταλά – νταλικέρη.

 

Στην αγνή εφηβική μου ψυχή αυτή η συνάντηση άφησε βαθιές ουλές. Για αρκετό καιρό δεν μπορούσα να δω Τσέσνα χωρίς να φανταστώ μια Γερμανίδα να οδηγεί μια νταλίκα πατώντας πέντε κόρνες, και δε μπορούσα να δω νταλίκα χωρίς να σκεφτώ μια γυμνή αεροπόρο να παίζει με τα καντράν του αεροπλάνου ενώ έπεφτε, πράγμα που εξηγεί τώρα που το σκέφτομαι και πολλά άλλα πράγματα.

 

Ήταν μια μαγική στιγμή που μου είχαν χαρίσει τα ‘μπλιμπλίκια’ του παρελθόντος στην πιο πρώιμη τους μορφή….

 

Λάζαρος Αλεξάκης

 

Δεύτερο απόσπασμα για σήμερα, του πονήματος μας που σας δίνουμε μια γεύση σε αποκλειστικότητα. Κι αυτό θα το βρείτε λόγω θεματολογίας κυρίως, στην υπό – κατηγορία μας «SUGAR MOUNTAIN».

http://wp.me/PKxow-2PK

 

Το πιο πάνω κείμενο(και όλα όσα φέρουν την υπογραφή των Λάζαρου Αλεξάκη και Γιώργου Κοσκινά – συντάκτες wolf67 & gkosk), αποτελεούν τμήμα του νέου βιβλίου των Λάζαρου Αλεξάκη και Γιώργου Κοσκινά, που πρόκειται να κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Αιγόκερως και είναι κατοχυρωμένο πνευματικά τόσο στους δημιουργούς, όσο και στον εκδοτικό οίκο που έχει την αποκλειστική εκμετάλευση των δικαιωμάτων του. Δημοσιεύεται με σύμφωνη γνώμη των δημιουργών και του εκδότη. Κάθε εκμετάλευση ή αντιγραφή, μέρους ή ολοκλήρων των κειμένων, χωρίς την συγκατάθεση των πιο πάνω, επισύρει ντις προβλεπόμενες από τον νόμο κυρώσεις, σύμφωνα με το Ελληνικό σύνταγμα και το Ευρωπαικό.

 

 

Αρέσει σε %d bloggers: