Αρχεία Ιστολογίου

KΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ – «ΚΙΝΓΚ ΚΟΝΓΚ»(«KING KONG») 1933

Συνεχίζουμε την παρουσίαση κλασσικών ταινιών με ακόμη μια, απ` την οποία μας χωρίζουν πλέον σχεδόν 80 χρόνια, απ` την πρώτη της προβολή στις αίθουσες! Μια ταινία που εξακολουθεί να γεμίζει τρόμο και ρίγες συγκίνησης τους θεατές, τόσο στην αρχική της κόπια του 1933, όσο και σε όσες εκδοχές ακολούθησαν. Δηλαδή του 1976 και την πιο πρόσφατη, αυτή του 2005. Η πρώτη εμφάνιση του γιγαντιαίου γορίλλα στις οθόνες, σε σκηνοθεσία και παραγωγή των Merian C. Cooper και Ernest B. Schoedsack, για λογαριασμό της RKO Radio Pictures, προκάλεσε ουρλιαχτά σε όσες αίθουσες προβλήθηκε! Ήταν ένας αναπάντεχος και καθόλου παράλογος τρόμος, αφού τα όσα κατέγραφαν οι κάμερες των δύο κινηματογραφιστών και παρά την έλλειψη της τεχνολογίας στα οπτικά εφέ, έφερναν πολύ κοντά σε κάτι που θα μπορούσε ίσως και κάτω από συνθήκες, μέχρι ενός σημείου να συμβεί! Κι εκεί ήταν η μεγάλη εισπρακτική επιτυχία της ταινίας, που μαζί με το απαραίτητο μελό και ρομάντζο, την έκαναν να μείνει πραγματικά στην ιστορία της έβδομης τέχνης, σαν μια πρωτοποριακή στο είδος της.

Το όνομα του μεγάλου David O. Selznick στην συμπαραγωγή, ήταν ένα είδους εγγύησης για τα στούντιο της RKO, που είχαν κάποιες αρχικές ενστάσεις στο σενάριο των James Ashmore Creelman – Ruth Rose . Η εταιρεία πίστεψε στην συνέχεια στην ταινία αυτή και την στήριξε αρκετά. Το μπάτζετ των 675.000 δολαρίων που ξόδεψε για το 1933, ήταν ένα τεράστιο ποσό! Στους συντελεστές βρίσκουμε σπουδαίους ανθρώπους του σινεμά, με πολύ μεγάλη προσφορά, όπως αυτό του περίφημου μουσικοσυνθέτη Max Steiner(Casablanca κ. α.). , ή τους διευθυντές φωτογραφίας Eddie Linden, J.O. Taylor και Vernon Walker, όπως και τον πρωτοπόρο του μοντάζ  Ted Cheesman. Η RKO πήρε βέβαια και την σιγουριά της πανεθνικής διανομής από την Warner Bros. Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, έχουμε τους Bruce Cabot, Fay Wray(η πρώτη γυναίκα που θα ανέβει στην παλάμη του τεράστιου γορίλλα) και Robert Armstrong.

Η υπόθεση, θέλει δύο ηθοποιούς να ταξιδεύουν για τα γυρίσματα ενός φιλμ, σε ένα μικρό νησί του Ινδικού Ωκεανού. Εκεί η πρωταγωνίστρια θα αιχμαλωτιστεί από μια πρωτόγονη φυλή, που στην συνέχεια θα την δέσουν στον βωμό της θυσίας, για να εξευμενίσουν τον γιγαντιαίο γορίλλα. Ο «Κίνγκ Κόνγκ» θα νιώσει περίεργα για την …τροφή του αυτή και θα προτιμήσει να τη πάρει στο καταφύγιο του, όπου θα αρχίσει να πλέκεται το πιο περίεργο ειδύλιο επί σκηνής! Ο γορίλλας θα πέσει θύμα με την σειρά του, της ανθρώπινης λαιμαργίας και της δίψας για πλούτη και θα κάνει το μεγάλο ταξίδι, που θα τον φέρει στην Νέα Υόρκη.  Σε έναν κόσμο που κυριαρχούν κάτι μικρά πλάσματα, σαν κι αυτό που γνώρισε, αλλά σαφώς πιο επιθετικά και δίχως κανένα οίκτο.

Η δεύτερη κλασσική σκηνή της ταινίας, αυτή με τον «Κίνγκ Κόνγκ» να μάχεται στην κορυφή του Empire State Building, με τα πολεμικά αεροπλάνα της εποχής(διπλάνα για την ακρίβεια), νομίζω ότι είναι γνωστή σε όλους σας και από τις πλέον αναγνωρίσιμες του παγκόσμιου σινεμά. Για τις επιρροές τώρα των κινηματογραφιστών, που έφεραν στις οθόνες μας τον «Κίνγκ Κόνγκ», να πούμε ότι προήλθαν από το Beasts in the Jungle του 1913, των αδελφών Lumière και του Georges Méliès,  που θεωρείται σαν ο προάγγελος όλων αυτών των φιλμ με τα τέρατα και τις ζούγκλες. Ακόμη, στοιχεία και του Isle of Sunken Gold( Mascot Pictures 1927), μπορεί κανείς να εντοπίσει στο φιλμ των Merian C. Cooper και Ernest B. Schoedsack. Σε καμία περίπτωση όμως, δεν θα βλέπαμε τον ποτέ τον πιο διάσημο Χολλυγουντιανό γορίλλα, αν οι δημιουργοί του φιλμ δεν είχαν πιάσει στα χ’ερια τους το βιβλίο του Paul du Chaillu  Explorations and Adventures in Equatorial Africa (1861).

Μέχρι το 1938, οπότε και εντάχθηκε η κατηγορία των ειδικών εφέ στα βραβεία Όσκαρ, δεν υπήρχε καμία διάκριση προβλεπόμενη για όσους πρωτοπόρους παρουσίαζαν δουλειές σαν τον «Κίνγκ Κόνγκ», οπότε ο Fred Jackman σαφώς αδικήθηκε.  Γενικά η Ακαδημία δεν έδειξε να εκτιμάει καθόλου την πανάκριβη αυτή παραγωγή της RKO, δίνοντας της μόνον κάποια εύσημα και βγάζοντας την από την μέση με κάτι σαν βραβείο! Αυτό του καλύτερου γυρίσματος ταινία σε ευρεία οθόνη! Αυτά τα …ανέκδοτα της επιτροπής, ανέκαθεν εξόργιζαν κοινό και σκηνοθέτες, αλλά ικανοποιούσαν συγκεκριμένα στούντιο… Δε νομίζω να έχει αλλάξει και πολύ αυτό το …παραμύθι. Μ` αυτά και με τα άλλα, το «King Kong» του 1933 βρίσκεται μέσα στις 50 καλύτερες ταινίες, σύμφωνα με τους ανθρώπους της AFI. Πιστεύω όμως ότι η μεγαλύτερη αναγνώριση είναι η διαχρονικότητα της, το γεγονός ότι θεωρείται σημείο αναφοράς στις ταινίες τους είδους, όπως και οι πάρα πολλές μεταφορές της σ εάλλες εκδοχές, έκτοτε. Μερικές από αυτές είναι και τα remake των 1942, 1946, 1952, 1956, 1976 και 2005.

Μπορείτε να βρείτε πολλά επιπλέον στοιχεία για τα παραλειπόμενα που συνοδεύουν το φιλμ αυτό, όπως και χρήσιμες πληροφορίες για τους συντελεστές του, κλικάροντας το παρακάτω link. Για την μεταφορά του «Κίνγκ Κόνγκ» στα κόμικς, θα μιλήσουμε σε ξεχωριστό άρθρο.

http://en.wikipedia.org/wiki/King_Kong_%281933_film%29

Πάμε και στα βίντεο από την ταινία.

Το αυθεντικό Trailer της.

Δύο αποσπασματικά βίντεο.

 

Ακόμη περισσότερες παρουσιάσεις κλασσικών ταινιών και αφιερώματα, προστίθενται διαρκώς στην υπό – κατηγορία μας

«ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ & ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ 2»

http://wp.me/PKxow-5I3

Περιμένουμε και τις δικές σας υποδείξεις, για ταινίες στις οποίες θα θέλατε να αναφερθούμε, ή για ιδέες σας σχετικά με μελλοντικά αφιερώματα, με ένα email στο

gkoscomicsandmore@gmail.com

 

 

«ΣΟΥΠΑ ΠΑΠΙΑΣ» – 78 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΜΑΡΞ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΠΟΛΛΑ…

Είναι περίεργο πως μπορεί να βρίσκει κοινά σημεία μια χρονιά όπως το 1933, με τις μέρες μας… Ακόμη πιο περίεργο, ή αν θέλετε άξιο απορίας, είναι το πως μια ταινία που γυρίστηκε το 1933, χωρίς να φαίνεται ούτε ένα μακρινό σημάδι στον ορίζοντα(;…), από όσα θα επακολουθούσαν 8 δεκαετίες έπειτα, να δείχνει στα μάτια μας προφητικά υπέροχη… Θα μπορούσε απλά όμως, να αποτελεί τμήμα της ρήσης «η ιστορία επαναλαμβάνεται» και σίγουρα κανείς δεν μαθαίνει απ` τα λάθη του, τουλάχιστον από όσους εμπλέκονται με τον ένα ή τον άλλο υστερόφημο τρόπο(και λίγο ματαιόδοξο), προσπαθώντας να βρεθούν για λίγο στο τιμόνι των καταστάσεων και να παίξουν τον ρόλο του …παγκόσμιου καπετάνιου… Το 1933 λοιπόν, απ` όπου και αντλήθηκε η έμπνευση και τούτες τις γραμμές, βγήκε στις αίθουσες μια ανατρεπτικού χιούμορ ταινία, στο ύφος όλων όσων μας έδωσαν οι αδελφοί Μάρξ, που εν ολίγοις έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις φόρμες και το κινηματογραφικό ύφος της εποχής και απλά φιλμάριζαν ότι ευτράπελο κατέβαινε απ` το κεφάλι τους! Προφήτες δεν νομίζω να ήθελαν να τους αποκαλέσουμε μετά θάνατον. Μάλλον θα μπορούσαμε καλύτερα να τους χαρακτηρίσουμε, σαν σάτυρα εν ζωή! Ακόμη και το όνομα που σκαρφίστηκαν για να τους συνοδέψει στην καριέρα τους επί σκηνής, ήταν μια απάντηση σε όσα με την μορφή φοβίας κομπλεξάριζαν τους συμπατριώτες τους! Όσο για τους τίτλους των ταινιών τους, …καμία σχέση με το περιεχόμενο, για να μην υποψιάζεται κανείς απ` τους θεατές τι θα επακολουθούσε! Νομίζω ότι σήμερα, είναι από τους πλέον επίκαιρους τρόπους, για να δει κανείς μέσα από τα μάτια της τέχνης, πόσα κοινά σημεία είχαν, έχουν και θα έχουν οι καταστάσεις που βιώνουμε όλοι μας…

Οι ομοιότητες με πρόσωπα και καταστάσεις, είναι τελείως συμπτωματικά υλαροτραγικές!

Το καταπληκτικό σετ των παρακάτω 3 βίντεο – αποσπασμάτων, είναι τόσο πολύ μικρό και δεν δείχνει με τίποτα όσα διαδραμτίζονται στην ταινία, την οποία και καλό θα ήταν να την δείτε, ανεξαιρέτως πολιτικών πεποιθήσεων…

Όλα τα παρόμοια άρθρα, μπορείτε να τα βρίσκετε συγκεντρωμένα στην υπό – κατηγορία μας «ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ & ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ»

http://wp.me/PKxow-1O9

Αρέσει σε %d bloggers: