Advertisements

Αρχεία Ιστολογίου

«ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ»

Επιστρέφουμε σε ένα θέμα που σας κέντρισε το ενδιαφέρον, το οποίο είχαμε δημοσιεύσει προ τριετίας. Ο λόγος αυτής της επιστροφής, έχει να κάνει με την εύρεση επιπλέον υλικού. Τώρα, φαντάζομαι θα δείχνει πιο καθαρά, την συνολική του εικόνα.

Ταρζάν, Κράνος, Ρακάρ, Τάνκς. Τι ήταν αυτό που αποτέλεσε, για λίγους μήνες, κοινό σημείο με τα τέσσερα αυτά εικονογραφημένα; Για να δούμε τι ακριβώς ήταν αυτό, θα χρειαστεί να πάμε νοερά, στον Σεπτέμβριο του 1972.

Το εγχείρημα αυτό του κ. Δραγούνη, του Σεπτεμβρίου 1972, είχε τον τίτλο Άλμπουμ των Γνώσεων. Έτσι αποκαλέστηκε και τα τμήματα του, μπορούσες να τα βρεις στα οπισθόφυλλα των πιο πάνω περιοδικών, της Πηδάλιο Πρες. . Θυρεοί, σημαίες κρατών, αεροπλάνα, κλπ Έγχρωμα φυσικά, σε ιλουστρασιόν χαρτί και με ένα απαραίτητο άλμπουμ να τα συνοδεύει, το οποίο και αγόραζαν οι ενδιαφερόμενοι, από τα περίπτερα, αντί του αλμυρού είναι αλήθεια, ποσού των 10 δραχμών! Α, βρε κάτι χρόνια… Τέλος πάντων. Το άλμπουμ αυτό, είναι ευσεβής πόθος μπόλικων συλλεκτών, μεταξύ άλλων και εμού…

Ο κ. Δραγούνης λοιπόν, αξιοποιεί τα οπισθόφυλλα αυτών των τεσσάρων περιοδικών του οίκου του και κάνει πλέον δύσκολη την δουλειά των συλλεκτών στις μέρες μας, αφού η προτροπή και το κίνητρο που έδινε στους νεαρούς αναγνώστες τότε, ήταν μάλλον ισχυρό, με αποτέλεσμα να κόψουν με ψαλίδι αυτό που απεικονίζονταν. Το αποτέλεσμα το φαντάζεστε. Λίγα τα εναπομείναντα άθικτα τεύχη, εκτός κι αν κάποιος είχε αρκετά χρήματα, ώστε και να κόβει τα οπισθόφυλλα, αλλά και να κρατέι ακόμη ένα άθικτο τεύχος στην συλλογή του! Όνειρο θερινής νυκτός, συμπληρώνω…

Υπήρχε η ενημέρωση στα πιο πάνω αναφερθέντα έντυπα, σχετικά με την σειρά δημοσίευσης των τμημάτων του Άλμπουμ των Γνώσεων, με την μορφή καταχώρησης των επόμενων κομματιών, ανά εβδομάδα. Το εγχείρημα όχι μόνο στέφτηκε με επιτυχία, αλλά “έσπρωξε” όπως λέμε, την κυκλοφορία και των τεσσάρων κόμικς της Πηδάλιο Πρες, για τον προφανή λόγο, του ότι έπρεπε κανείς να αγοράζει και τα τέσσερα, προκειμένου να συμπληρώσει το Άλμπουμ! Παράλληλα βέβαια, αποτέλεσε ακόμη ένα σημείο αναφοράς, στην Ελληνική κοινωνία των `70ς και στα εκδοτικά τεχνάσματα που μας κρατούσαν ζεστό το ενδιαφέρον για μάθηση!

Όλα τα οπισθόφυλλα της πιο πάνω σειράς, που βρίσκονται, θα προστίθενται σε αυτό το άρθρο. Είθε η ενημέρωσις να είναι διαρκής! …

Advertisements

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑΣ

ΩΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ, Ε;

Ένας δημιουργικός άνθρωπος δεν θα πρέπει να έχει άλλη βιογραφία, παρεκτός από τα έργα του.

Μπ. Τ.

Τα βιβλία είναι ταξίδια χωρίς αποσκευές.

Ε. Σ.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 10 ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΜΕ ΟΡΑΜΑ ΚΑΙ ΓΟΗΤΕΥΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΩΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ, ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΣΤΟ COMICS TRADES ΓΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΓΕΜΙΣΟΥΝ ΕΙΚΟΝΕΣ…

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΣΤΑ ΚΟΜΙΚΣ – 4. ΚΟΛΛΑ «ΓΙΟΥΠΙ»

 

Στις αρχές της δεκαετίας του 1970 οι μαθητές των Δημοτικών σχολείων ανακάλυψαν ένα νέο κύκλο παιγνιδιού, παράλληλα με την χρήση και την διευκόλυνση που μπορεί να τους παρείχε ένα προϊόν, από αυτά που προστέθηκαν εκείνα τα χρόνια στην καθημερινότητα μας. Επαναστατικό και χρήσιμο στο σχολείο και τις όποιες εξωσχολικές κατασκευές και «δραστηριότητες». Μέσα σ` αυτές και ένας πιο ασφαλής και εύκολος τρόπος για να κολλήσουν τα χαρτάκια στα άλμπουμ των συλλογών. Το σελοτέιπ δεν αντικαταστάθηκε με την εμφάνιση της χαρτόκολλας, αλλά περιορίστηκε σε άλλες εφαρμογές. Ήταν μιας μορφής επανάσταση για τα τότε δεδομένα. Αυτά που διευκόλυναν τις εμπνεύσεις για «δημιουργία», παιγνίδι και φυσικά με άμεση εφαρμογή στο σχολείο, κάτι που έκαμπτε και τις όποιες αντιρρήσεις των γονιών. Ο τρόπος που η χαρτόκολλα εισέβαλε στα Ελληνικά σπίτια, ήταν απλός και άμεσος. Αρκούσε μια σειρά καταχωρήσεων στα παιδικά εικονογραφημένα, για να «ενημερωθούν» οι κηδεμόνες! Ειδικά αν αυτές οι καταχωρήσεις γίνονταν στις αρχές Σεπτεμβρίου, όταν έφθανε η στιγμή για τις σχολικές αγορές της χρονιάς! Δύσκολα έλεγε κανείς «όχι», σε κάτι που είχε τη δυνατότητα να βοηθήσει στην εκπαίδευση του παιδιού του, έστω και με την μορφή μιας μικρής συμμετοχής, όπως στο να κολλήσει εικόνες στα κενά των τετραδίων ζωολογίας, ή ιχνογραφίας, ή στα διάφορα κολάζ και τις κατασκευές. Σταδιακά οι δάσκαλοι εκμεταλλεύτηκαν τις δυνατότητες του προϊόντος αυτού, βρίσκοντας αρκετές και χρήσιμες περιπτώσεις που θα μπορούσε να δώσει άλλη διάσταση στη διδασκαλία, πιο πρακτική θα έλεγα, κι έτσι ήταν μέσα σε αυτά που ζητούσαν από τα παιδιά, σε εκείνες τις αλήστου μνήμης λίστες, στο ξεκίνημα κάθε χρονιάς. Ένα πριονάκι για τις ξυλοκοπτικές, διαβήτης για τους κύκλους, χάρακας, μολύβια και κόλλα. Με συνοπτικές διαδικασίες, έγινε αναπόσπαστο τμήμα της σχολικής τσάντας και απαραίτητο εφόδιο για τους μαθητές. Αυτά ήταν τα προσχήματα βέβαια, γιατί οι νεαροί χρήστες της χαρτόκολλας, βρήκαν σ` αυτήν πολλά περισσότερα εφόδια και δυνατότητες, απ` όσες μπορούσαν αρχικά να φανταστούν οι γονείς και όλες τους δεν είχαν καμία σχέση με το σχολείο! Ή καλύτερα, ξεκινούσαν όταν χτυπούσε για τελευταία φορά το καμπανάκι! Φάρσες, δάκτυλα κολλημένα μονίμως, μυρωδιά άκρως χαρακτηριστική, σελίδες βιβλίων κολλημένες μεταξύ τους και πολλά ακόμη, όλα τους ευρήματα της στιγμής και εμπνεύσεις από το περιεχόμενο του σωληνάριου εκείνου! Το ζουλούσες και η ρευστή μορφή της κόλλας κυλούσε στην επιφάνεια. Όταν τελείωνε, απλά δίπλωνες το κάτω μέρος του και το πίεζες σταδιακά, όπως και με τις οδοντόκρεμες! Απλά πράγματα! Βλέπετε τότε, δεν υπήρχαν οι σημερινές εξελιγμένες stick εκδόσεις του προϊόντος, αλλά και εκείνη η «πρωτόγονη» του μορφή έκανε μια χαρά τη δουλειά της, όχι απαραίτητα λύνοντας τα χέρια, αφού τουλάχιστον τα δάκτυλα μάλλον τα ένωνε! Η πρώτη κόλλα τέτοιου τύπου που θυμάμαι, θα πρέπει να ήταν η «Γιούπι»(Youpi), που έκανε την εμφάνιση της κάπου κοντά στο 1974, αν πάρουμε σαν στοιχείο την δημοσίευση στο οπισθόφυλλο του τεύχους 430(«Οι ασύλληπτοι κλέφτες» – 20 Σεπτεμβρίου), του εβδομαδιαίου Μίκυ Μάους. Βέβαια η κόλλα που έγινε διάσημη στις παιδικές μνήμες όλων μας σχεδόν(σε κάποιων τις εφηβικές), ήταν άλλη. Η UHU και ο «Σωτήρης Κολλητήρης» θα μας απασχολήσουν σε προσεχές άρθρο, σχετικά πάντα με τις διαφημίσεις στα εικονογραφημένα. Μάλιστα, για να αποδίδουμε και τη χρονική σειρά των γεγονότων, η UHU προηγήθηκε και μάλιστα στο τεύχος 430 μπορούμε στις εσωτερικές του σελίδες να εντοπίσουμε και δική της καταχώρηση! Σας τις παραθέτουμε και τις δύο.

Όλα τα άρθρα που αφορούν στις διαφημιστικές καταχωρήσεις στα εικονογραφημένα, μπορείτε να τις βρίσκετε συγκεντρομένες στην υπό – κατηγορία «ΕΝΘΕΤΑ & ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ».

http://wp.me/PKxow-1jV

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΕΥΧΗ ΚΟΜΙΚΣ – 10. ΟΜΠΡΑΞ ΤΕΥΧΟΣ 6

Επιστροφή σε μια δημοφιλή σας ενότητα κόμικς και αναμνήσεων, σήμερα. Τα «Αγαπημένα Τεύχη Κόμικς», που από την πρώτη στιγμή δημοσίευσης τους αγκαλιάσατε, βρίσκεται ξανά στο Comics Trades για να σας αφηγηθεί ένα από τα μικρά, καθημερινά παραλειπόμενα, της ζωής και των συνήθειων μας, …κάποτε στην Ελλάδα. Ολόκληρη αυτή η καταγραφή από μνήμες σε σχέση με συγκεκριμένα τεύχη κόμικς, που σήμαιναν πολλά για μένα, θα έχετε την ευκαιρία να τα διαβάσετε και τυπωμένα στο χαρτί, με πολύ περισσότερες λεπτομέρειες και αναφορές στα παιδικά χρόνια, ή αυτά της εφηβείας. Συνολικά θα είναι πάνω από 40 αυτά, που θα παρουσιαστούν στις σελίδες ενός νέου εγχειρήματος. Ήδη με το σημερινό, έχετε πλέον το προνόμιο να γνωρίζετε το ένα τέταρτο απ` αυτά! Με την επιστροφή μου από την Αθήνα, στις πρώτες μέρες του Απρίλη(όχι δεν είναι φάρσα!), θα μπορέσω να σας προσδιορίσω χρονικά κάποιες νέες εκδόσεις βιβλίων, όχι όλες σχετικά με τα κόμικς(γνωρίζετε άλλωστε το «Ονειρολόγιον», που από κοινού γράφουμε με τον Λάζαρο), ώστε να έχετε ένα μπούσουλα του τι θα μπορέσετε να ζητήσετε από τα βιβλιοπωλεία και πότε.

Το τεύχος για το οποίο θα διαβάσετε σήμερα, είναι το έκτο του Όμπραξ, ενός ακόμη από εκείνα τα εικονογραφημένα που σφράγισαν πολλών μας καλύτερα χρόνια. Όχι απαραίτητα το συγκεκριμένο τεύχος, αλλά τον περιοδικό αυτό γενικότερα, αφού ανήκει στην τριάδα εκείνη που αγαπήθηκε όσο καμία στη χώρα μας. Μπλέκ – Ζαγκόρ – Όμπραξ. Το κείμενο – όπως και όλα όσα ώς σήμερα διαβάσατε σε αυτή την ενότητα, ή κύκλο παρουσιάσεων αν προτιμάτε – δεν περιορίζεται σε μια καταγραφή των περιεχομένων του, αλλά απλώνεται σε μικρές μας στιγμές και αναπλάθει ένα κλίμα και μια εποχή γενικότερα. Θα το βρείτε κι αυτό στην υπό – κατηγορία μας «ΙΣΤΟΡΙΕΣ & ΤΕΥΧΗ», αν και ίσως θα ήταν καλύτερο να ενταχθεί μελλοντικά στις «ΠΡΟ – ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ». Ίδωμεν…

http://wp.me/PKxow-1j2

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ ΣΤΑ ΚΟΜΙΚΣ – 3. ΠΑΓΩΤΑ ΕΒΓΑ

Τούτη η σειρά παρουσιάσεων να την πω, άρθρων βαλμένων να μας πάνε πίσω στο χρόνο, έχει κάτι που στροβιλίζει στα μάτια μας και τα κάνει να λάμπουν στη θέα του. Μια μαγική σκουριά που πετάει σπίθες και χρώματα… Μια σβούρα από κείνες που πετάγαμε στο έδαφος… Ένας πολύχρωμος βώλος, από κείνους που κυλούσε μακριά, πέρα απ` τα βήματα μας… Και πώς να είναι απλά μια καταγραφή, με λόγο ύπαρξης την τεκμηρίωση του παρελθόντος; Όταν έχεις υπάρξει μέρος μιας γλυκιάς μυρωδιάς γαρδένιας, όταν έχεις γευθεί ένα Κυριακάτικο γεύμα, ψημένο στο φούρνο της γειτονιάς, όταν έχεις ματώσει τα γόνατα σου στις αυλές, πως θα μπορούσε η τωρινή σου ματιά σε όλα κείνα να είναι μια σειρά λέξεων, σε ένα κείμενο; Είναι δύσκολο. Αφηγείσαι ουσιαστικά, ή καλύτερα θυμάσαι δυνατά, κομμάτια από βγαλμένα απ` το νου και την καρδιά…  Συγχωρείστε μου το γλαφυρό και το νοσταλγικό του προλόγου, όμως αυτές οι διαφημιστικές καταχωρήσεις στα κόμικς μας, μοιάζουν μαγνήτης στο βλέμμα μου. Αυτή εδώ η καταχώρηση, μιας αγαπημένης μικρής απόλαυσης όλων μας, δίνει κι άλλα μέτρα στο φιλμ των αναμνήσεων, αυτό που γυρνάει στην παλιά μηχανή προβολής… Αυτήν που κάποτε δούλευε με ένα χαρακτηριστικό θόρυβο, κι από τη λάμψη της ξεπετιόνταν καρέ από παιδικές ταινίες… Έτσι συμβαίνει κι εδώ, με τα παγωτά αυτά, στην νέα τους τότε μορφή σε ξυλάκι και την επανάσταση που έφερε στην καθημερινότητα μας η εταιρεία κατασκευής τους. Απ` τον παγωτατζή της γειτονιάς με τον άσπρο σκούφο και το τρίκυκλο, ο παιδικός πειρασμός έμπαινε στην βιομηχανική μας μορφή εξέλιξης σαν κοινωνία και χώρα. Γίνονταν πιο άμεσος, έρχονταν πιο κοντά μας στα ψυγεία των μαγαζιών της κάθε γειτονιάς, είχε πιο ελκυστική μορφή και ήταν τμήμα της κάθε ηλιόλουστης μέρας, ασχέτως αν ήταν καλοκαίρι ή άνοιξη… Σημασία είχε ο …πειρασμός άλλωστε και όχι το …περιτύλιγμα του, ότι κι αν ήταν εκείνο.  Οι μακέτες βοηθούσαν τα μάτια να φέρουν τον πόθο στο νου. Αυτό είναι αλήθεια και πάντα σκοπός μιας διαφημιστικής καμπάνιας. Ο στόχος έχει να κάνει με την επιθυμία και το πώς αυτή θα περάσει μέσα από μια φωτογραφία. Τα οπτικά νεύρα χτυπάνε κόκκινο, σε κάθε τι ευρηματικά ελκυστικό. Είναι μέρος του παιγνιδιού, που προσθέτει και αφαιρεί καθημερινά λαχτάρες και γεύσεις διαφορετικότητας, Ίσως να φταίει η ανάγκη όλων μας να δούμε με άλλα μάτια το κάθε πρωινό. Ίσως να μην φταίει κανείς…

Θα πρέπει να ήταν 1972, όταν οι πιτσιρικάδες της χώρας είδαν για πρώτη φορά(βάσει μνήμης η χρονολογία, οπότε και διαψεύδεται πολύ εύκολα…), ξυλάκια παγωτών με πολύχρωμα καλύμματα και βέβαια δικά τους ψυγεία, με τη σφραγίδα εταιρειών. Εν αρχήν ήτο η ΕΒΓΑ. Κάποιος έπρεπε να κάνει την αρχή. Μπορεί να είχε σαφώς λιγότερη λάμψη από την ανακάλυψη της Αμερικής, αλλά συναγωνίζονταν άνετα τον Τζώνυ Βάισμιλλερ στο ρόλο του Ταρζάν, ή τον Μπλέκ! Ήταν πειρασμός με τα όλα του! Μπήκε σφήνα σε όλα εκείνα που ταρακουνούσαν το δέντρο με τα μανταρίνια, εκεί που τρυπώναμε στις φυλλωσιές του και χαχανίζοντας τρώγαμε μέχρι να πονέσει η κοιλιά μας! Ήταν μια νέα αχτίδα φωτός, κι έρχονταν κι εκείνη(όπως τόσες άλλες…), από τη δύναμη που είχαν οι «μεγάλοι» να αλλάζουν τις μέρες και τις νύχτες μας. Κι ένα κίνητρο αν θέλετε, για να …μεγαλώσουμε όσο πιο γρήγορα γίνονταν, προκειμένου να γίνουμε μέρος αυτών των αλλαγών… Εκείνη η σειρά παγωτών της ΕΒΓΑ, έμελε να …κάψει καρδιές! Μόνιμη γκρίνια στις βόλτες με τους γονείς, μόνιμος πονοκέφαλος για το χαρτζιλίκι! Μπορεί τα χρόνια να κύλησαν, κι ίσως να χορτάριασαν, αλλά σήμερα δε συναντάς εύκολα πια κιμά, ψάρια και λαχανικά στα ψυγεία παγωτών, όπως τότε στις μέρες του παντοπώλη και του μπακάλη, ούτε τα ψυγεία εκείνα μπορούν να σε κρύψουν στο πλάι, για να μην σε βρουν εύκολα οι φίλοι στο κρυφτό… Τώρα, οι επιλογές έγιναν πολύ περισσότερες και όλα γύρω πιο πολύπλοκα… Τόσο, που μια απλή απόλαυση χάνει το δρόμο της για τον ουρανίσκο μας και γίνεται μια …συνήθεια….

 

Γιώργος Κοσκινάς

Η εικόνα του άρθρου, είναι από καταχώρηση σε τεύχος του εβδομαδιαίου Μίκυ Μάους.

Όλες οι παρόμοιες ανΑφορές, βρίσκονται και σας περιμένουν να τις θυμηθείτε μαζί μας, στην υπό – κατηγορία «ΕΝΘΕΤΑ & ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ«. Εκεί τις καταχωρούμε, για να μπορούμε έπειτα να ανατρέχουμε στις μνήμες μας και να αφήνουμε το βλέμμα να πέφτει στο κενό….

http://wp.me/PKxow-1jV

Αρέσει σε %d bloggers: