Advertisements

Αρχεία Ιστολογίου

Ο Ivano Codina ζωντανά στο Comics Trades – Πέμπτη 24 Σεπτεμβρίου 21:30!

DYLAN DUCK

Τι κοινό έχουν ο Paper Tex, ο Dylan Duck, ο Paper Kriminal και η Eva Duck; Πίσω από τους τέσσερις αυτούς χαρακτήρες βρίσκεται ένας χαρισματικός καλλιτέχνης, ο Ivano Codina, που μεταξύ άλλων αρέσκεται να «πειράζει» κλασσικούς χαρακτήρες fumetti, βγάζοντας έτσι ένα πολύ κεφάτο αποτέλεσμα και δίνοντας μια άλλη υπόσταση στις ήδη καθιερωμένες αυτές μορφές. Στην χώρα μας θα έχουμε την ευκαιρία να θαυμάσουμε την δουλειά του στον Dylan Duck, μελλοντικά στο περιοδικό ΚΟΜΙΞ.

EVA DUCK

Το Comics Trades επικοινώνησε με τον Ivano, και εκείνος δέχτηκε να μιλήσει μαζί μας on line! Η συζήτηση θα διεξαχθεί μέσω των σχολίων του άρθρου αυτού εδώ και θα ξεκινήσει στις 21:30 το βράδυ της Πέμπτης. Το Comics Trades έχει ήδη καταρτίσει μια σειρά ερωτήσεων, αλλά θα μπορούν—μόνον τα εγγεγραμμένα μέλη μας—να κάνουν και αυτά τις δικές τους.

PAPER TEX

Να ευχαριστούμε τον Ivano Codina για την χαρά και την τιμή που μας κάνει, να μιλήσει ζωντανά στο site μας, για την ενασχόλησή του με τον χώρο των κόμικς και το έργο του γενικότερα και να του ευχηθούμε καλή συνέχεια! Επίσης μνα τον ευχαριστήσουμε και για την ευγενική παραχώρηση των σκίτσων, που συμπληρώνουν αυτό το άρθρο!

Για το Comics Trades

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Advertisements

«Be There» Animation Festival Corfu 2013 – Αποκλειστική συνέντευξη του Tomek στο Comics Trades

tomek 4 ct

Ο ήλιος συνέχισε να παίζει το κρυφτούλι του με τα σύννεφα και τις ψιχάλες, όχι όμως και ο Tomek, ο οποίος ήταν συνεπέστατος και στο επόμενο ραντεβού μας, πάντα χαμογελαστός και πρόθυμος να μιλήσει για την περιπέτειά του στον χώρο των εικονογραφήσεων και του animation.

CT – Ας μιλήσουμε για παιδικό καθαρά κόμικς. Καλύπτονται οι ανάγκες αυτών των ηλικιών, στην Ελληνική αγορά;

Τ – Όχι. Δεν υπάρχουν προτάσεις και περιοδικά που να απευθύνονται στα παιδιά, παρά μόνον οι εκδόσεις του Ντίσνεϋ. Ελληνικές δημιουργίες δεν έχουμε. Προσωπικά μου αρέσει πολύ αυτή η παιδική γραμμή και η αθωότητά της και αυτό είναι που θέλω να κάνω. Να δημιουργήσω χαρακτήρες και ήρωες καθαρά για τα παιδικά μάτια. Θέλουμε κάτι για να κρατηθούν τα παιδιά στον χώρο. Δεν μπορούν να μπουν κατευθείαν στις γραμμές τις πιο ώριμες, τις πιο δύσκολες. Επίσης, βλέπουμε το φαινόμενο να τυπώνονται σειρές με καθαρά space σενάρια, τα οποία είναι ουσιαστικά μια ανακύκλωση ιδεών και δεν έχουν να προσφέρουν τόσο πολλά, ειδικές στις μικρές ηλικίες. Άλλωστε είναι και μακριά από τον κόσμο που ζουν γύρω τους. Βλέποντας σκίτσα με ουρανοξύστες για παράδειγμα, δεν μπορεί το παιδί που μεγαλώνει στην χώρα μας να ταυτιστεί, να βρει κοινά σημεία με αυτά που είναι στην πόλη του. Με αυτά που έχει μάθει να αντικρίζει. Του φαίνονται μακρινά και ξένα. Δεν βρίσκει μέσα τους πρότυπα. Έπειτα είναι σαν να προσπαθείς να τους πάρεις την ηλικία τους, τα παιδικά τους χρόνια και να τους ενηλικιώσεις πιο γρήγορα. Χρόνια το έλεγα και προσπαθώ να κάνω αυτό ακριβώς το πράγμα. Μια σειρά όπως το «Κουλούρι» για παράδειγμα, η οποία να φέρει κοντά τα παιδιά σε αυτή την αισθητική, πιο κοντά στον κόσμο τους. Κάποια στιγμή να μπορούν να πουν «α, έχω 10-15-20 τεύχη Κουλούρι», έναν αριθμό που να μαρτυράει μια συνέχεια και να είναι και Ελληνική καθαρά δουλειά. Πιστεύω ότι κι άλλοι Έλληνες δημιουργοί να προσανατολιστούν σε αυτή την κατεύθυνση. Υπάρχει και η Comicdom φυσικά, όπως και ορισμένοι άλλοι Έλληνες δημιουργοί, αλλά οι φωνές πρέπει να πυκνώσουν.

CT – Σου αρέσει να δουλεύεις με τα παιδιά, έτσι;

Τ – Ναι. Ειδικά με αυτά του γυμνασίου. Μια ηλικία που μπορεί να απορροφήσει πράγματα, να δεχτεί επιρροές και να βρει νέα ενδιαφέροντα. Να ανακαλύψει τα ταλέντα της και ίσως τι θα ήθελε να κάνει αργότερα. Στο δημοτικό είναι διαφορετικά, γιατί υπάρχει μια γενικότερη διάθεση για όλα, παιγνίδι περισσότερο, κι όχι να καθίσουν σε μια αίθουσα, που τους φέρνει στο νου και το σχολείο και να μάθουν σκίτσο. Τα παιδιά στις ηλικίες των 13-15 είναι σαν σφουγγάρια. Ρουφάνε γνώση. Θέλουν να μάθουν πράγματα, να εξερευνήσουν, να πειραματιστούν. Κι εκεί είναι που πρέπει να τους έχεις δώσει κάτι, το οποίο πλέον να τους είναι οικείο, αναγνωρίσιμο. Και να ξέρουν ότι τυπώνεται εδώ, στην Ελλάδα. Είναι ωραίο να βλέπω παιδιά στο εργαστήρι, που αναγνωρίζουν την γραμμή των σκίτσων που έχω κάνει, λέγοντας μου ότι τα έχουν ήδη διαβάσει ή να με ρωτούν πώς να κάνουν αυτόν ή το άλλο χαρακτήρα. Ξέρεις, τους λέω πολλές φορές τα ίδια που μου είπαν και οι δικοί μου δάσκαλοι. Εκείνοι στους οποίους οφείλω τα πάντα. Τους δείχνω τα ίδια σκίτσα, όπως μου τα έδειξαν εκείνοι. Είναι σαν αλυσίδα, τελικά και θα χαρώ να δω τα δικά μου σκίτσα να περάσουν σε κάποιες άλλες γενιές, μέσα από 1-2 μαθητές μου που θα θελήσουν να συνεχίσουν. Είναι η μεγαλύτερη αμοιβή. Να ξέρεις ότι έχεις προσφέρει κάτι κι εσύ σε όλη αυτή την υπόθεση. Να έχεις επηρεάσει και βοηθήσει κάποιους νεότερους, στον δικό τους δρόμο.

KOULOURI CT

CT – Μιλώντας για το «Κουλούρι», τι άλλο καινούργιο ετοιμάζεις αυτό το διάστημα και ποιο είναι το επόμενο πλάνο – βήμα σου;

Τ – Κοίτα, θέλω να κάνω για 2-3 χρόνια και παραπάνω ακόμη, το «Κουλούρι», να συνεχίσει να κάνει όσο πιο πολλά τεύχη γίνεται και να καθιερωθεί. Να το μάθουν σαν μια σταθερή προσπάθεια, με διάρκεια στον χρόνο, κι όχι σαν κάτι που κράτησε λίγο. Έπειτα, σχεδιάζω κάτι στο ίδιο μήκος κύματος, παιδικό πάλι, λιγάκι διαφορετικό όμως. Πάντα σαν περιοδικό. Έχω κάνει ήδη την εισαγωγή και το πρώτο επεισόδιο. Θα έχει να κάνει με τα Αρχαιοελληνικά χρόνια, τους μύθους, τους θεούς, τους ήρωες. Δεν θα είναι όμως σαν μια αφήγηση επακριβώς της ιστορίας. Θα είναι μεταφορά, με δικά της στοιχεία μέσα, μια άλλη οπτική και όχι αυτά που είδαμε και βλέπουμε να γίνονται πάνω σε αυτό το θέμα. Δεν χρειάζεται να είσαι λεπτομερής και να λες επί λέξει ότι αναφέρουν τα βιβλία. Είναι κόμικς. Χρειάζεται να αφεθείς ελεύθερος και να βγάλεις νέα πράγματα, χιούμορ και γενικά να έρθεις κοντά στην γενιά αυτή, με μια άλλη αισθητική. Σαν διασκευή. Αν δεις και παλιότερα που έγιναν φιλμ ή ταινίες κινουμένων σχεδίων ή περιοδικά με τέτοιο θέμα, ήταν σαν να ακολουθούσαν τα αρχαία κείμενα κατά παράγραφο. Σαν να ήταν μάθημα. Αν τον πάρεις τον Αριστοφάνη κατά γράμμα, ας πούμε και κάνεις μια δουλειά κόμικς πάνω σε αυτόν, δεν προσθέτεις κάτι καινούργιο. Δες τον Αστερίξ για παράδειγμα. Εκεί είναι πιο ελεύθερη η μεταφορά, με σαρκασμό, με πολλή δουλειά στους χαρακτήρες, με χιούμορ και διάθεση για ανατροπή, ακομπλεξάριστα. Δεν αφηγείται την ιστορία της Γαλλίας, αλλά σατιρίζει συγχρόνως. Στο δικό μου αυτό πλάνο, δεν θα υπάρχει μόνον αναφορά στην Αρχαία Ελλάδα βέβαια, αλλά μια ματιά γενικότερη και συνολική στην χώρα. Δεν θα εστιάζει μόνον σε ένα χρονικό σημείο, αλλά θα την ακολουθεί στο πέρασμα του χρόνου.

CT – Με το animation, υπάρχει κάτι νέο που σκέφτεσαι αυτό το διάστημα; Ίσως κάτι από όσα κάνεις ήδη σαν εικονογράφηση ή από εκείνα που έχεις κατά νου.

Τ – Με το animation, όχι. Δεν σκέφτομαι κάτι καινούργιο. Πιστεύω ότι έχω αρχίσει να κατασταλάζω και να αποφασίζω με τι θα ήθελα να καταπιαστώ στην συνέχεια. Η εικονογράφηση και τα κόμικς είναι αυτό που με γεμίζει. Με αυτό θα ήθελα να δουλέψω πλέον.

CT – Στο “Be There”, όμως, δηλώνεις παρών και μάλιστα για τρίτη συνεχόμενη χρονιά!

Τ – Ναι, φυσικά! Είναι μια ευκαιρία να κεντρίσω την περιέργεια και το ενδιαφέρον των παιδιών, με τρεις ιδιότητες. Τόσο σαν γραφίστας, όσο και σαν σκιτσογράφος ή cartoon creator. Τα συνδυάζει και τα τρία το φεστιβάλ, και αυτή είναι μια πολύ ωραία ευκαιρία για μένα. Μέσα από αυτά τα workshop, ίσως κάποια από τα παιδιά ενδιαφερθούν να μάθουν περισσότερα στην συνέχεια. Κι αυτό θα είναι ένα μεγάλο κέρδος γι’ αυτό που κάνουμε και αγαπάμε. Θα κερδίσει ο χώρος.

CT – Από την εποχή των κόμικς περιπτέρου, με την μορφή τους των ’70s, περάσαμε σε αυτήν πιο ενήλικων περιοδικών, με πιο σοφιστικέ σκίτσο, όπως η Βαβέλ. Όμως όταν σταμάτησε να εκδίδεται, κάτι σταμάτησε μαζί της.

Τ – Υπήρξε μια «τρύπα», από το 1990 – 2000 στις Ελληνικές εκδόσεις, πράγματι. Μια δεκαετία όπου σταμάτησε να παράγει κόμικς. Σταμάτησε να βγάζει δουλειές και Ελλήνων και ξένων δημιουργών. Είχαμε τον Αρκά, αλλά από εκεί και έπειτα μόνον με τα fanzines και κάποιες αυτοεκδόσεις κινήθηκε ο χώρος, κάτι που δεν ήταν αρκετό. Μείναμε πίσω. Το «9» κάπως πέρασε προς τα έξω μια άλλη πρόταση, πιο ώριμη. Η Βαβέλ επηρέασε πολλούς και έκανε σχολή, πάντως, εκεί στα μέσα της δεκαετίας του ’80. Παρατηρείς τους φίλους των κόμικς και βλέπεις ότι ακόμη και σήμερα έχουν κρατήσει στοιχεία εκείνων των επιρροών.

CT – Διαβάζεις κόμικς; Κι αν ναι, ποιο είναι το κίνητρο για να αγοράσεις κάποιο;

Τ – Ναι. Αλλά μπορώ να σου ότι υπάρχουν φορές που τα διαβάζω ετεροχρονισμένα. Δεν τα αγοράζω μόλις κυκλοφορούν, αλλά έπειτα από κάποιο διάστημα, τυχαία εντελώς και όχι πάντα έχοντας πρώτα διαβάσει κάποια κριτική που να τα εκθειάζουν. Επειδή είμαι και οπτικός τύπος, παίζει σίγουρα μεγάλο ρόλο στην απόφασή μου η μακέτα του εξωφύλλου και μια πρόχειρη ματιά στις εσωτερικές εικονογραφήσεις. Έτσι, μπορεί να διαβάσω κάτι μετά από 10-15 χρόνια και να πω αυτό είναι σούπερ! Φοβερό σχέδιο! Δεν έχει σημασία αν δεν το διάβασα όταν κυκλοφόρησε για πρώτη φορά. Ξέρεις, διαβάζω κόμικς από διαφορετικές σχολές, αλλά όλα τους πιο κοντά στο cartoon. Στο παιδικό. Όπως και manga, που και εκεί μπορεί κανείς να βρει πολύ όμορφες δημιουργίες. Μετά είναι και το άλλο. Το πρόβλημα του χώρου. Είμαι σε μια οριακή φάση με την χωρητικότητα των ραφιών μου, οπότε πλέον επιλέγω αυστηρά και καθαρά ότι με ικανοποιεί και όχι για να αποκτήσω κάποια τεύχη. Πέρασα λίγο πιο μικρός από την περίπτωση του συλλέκτη, αλλά δεν συνέχισα.

CT – Αγαπημένος ήρωας, αυτός που ενδεχομένως να σε επηρέασε μετέπειτα;

Τ – Υπήρχε ένα κόμικς που διάβαζα στην Πολωνία μικρός, πριν έρθω στην Ελλάδα. Ήταν τρεις  χαρακτήρες, σαν πρόσκοποι, για πρωταγωνιστές και ακόμη τυπώνεται μέχρι σήμερα. Μεγάλη επιτυχία στο κοινό, για γενιές αναγνωστών. Κι ακόμη ένα, πάλι από τα χρόνια μου στην Πολωνία, που θα μπορούσες να το πεις και πιο φευγάτο, πάλι παιδικό όμως, αλλά με σενάριο εξαιρετικό, πρωτοποριακό. Εδώ όταν ήρθα, διάβασα πολλά και διαφορετικά. Μου άρεσε πολύ η Βαβούρα. Μετά έμαθα ότι όλες οι ιστορίες και οι χαρακτήρες, που φιλοξενούσε το περιοδικό, ήταν καθαρά δουλειές Άγγλων καλλιτεχνών. Μπορώ να σου πω ότι δεν διάβαζα Τιραμόλα, Σεραφίνο ή Ποπάυ. Δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσαν τόσο ώστε να κολλήσω μαζί τους. Και φυσικά όταν κυκλοφόρησε το MAD, είπα αυτό είναι για μένα! Ισοπεδωτικό χιούμορ, χωρίς κόμπλεξ και ωραία σκίτσα. Ήταν εκείνο που με κέρδισε αμέσως.

Όταν έχεις απέναντί σου έναν τόσο ευδιάθετο και ομιλητικό Tomek, η συζήτηση μπορεί να διαρκέσει πολύ περισσότερο από ότι έχει αρχικά προβλεφθεί. Όμως, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως εδώ βρίσκεται για να μάθει στα νέα παιδιά την τέχνη του animation και του σκίτσου και πρέπει να παρευρεθεί σε πολλές ακόμη εκδηλώσεις και εργαστήρια. Γι’ αυτό τον ευχαριστήσαμε για όλα όσα μας είπε και τον αφήσαμε να πάει να ξεκουραστεί, για την συνέχεια της παρουσίας του στο φεστιβάλ. Θα βρεθούμε κι άλλες φορές, εκτός διοργάνωσης και χωρίς δημοσιογραφικά κασετόφωνα, και αυτά δεν θα καταγραφούν! 🙂

 Για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Το Comics Trades θα καλύψει κάθε εκδήλωση του φετινού φεστιβάλ και θα σας μεταφέρει τον παλμό του σε καθημερινή βάση. Μείνετε συντονισμένοι στην συχνότητα που αγαπάει και το animation! Αν δεν μπορείτε να δηλώσετε «παρών» στο φετινό “Be There”, κάντε το εδώ, στο Comics Trades!

Η ενημέρωσή σας για το φετινό φεστιβάλ βρίσκεται εδώ.

Τα δύο προηγούμενα φεστιβάλ θα τα βρείτε πιο κάτω, ανά χρονιά.

2011

2012

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

«BE THERE» ΦΕΣΤΙΒΑΛ ANIMATION – ΚΕΡΚΥΡΑ 2013 / Συνέντευξη με τον κ. Β. Κρουστάλη

BE THERE FESTIVAL POSTER 2013 CT

Το Comics Trades συνάντησε τον κ. Βασίλη Κρουστάλη, καλλιτεχνικό διευθυντή του φετινού φεστιβάλ animation «Be There» και ψυχή τής διοργάνωσης και συζήτησε μαζί του εφ’ όλης της ύλης. Να τον ευχαριστήσουμε θερμά για την προθυμία του και τον χρόνο που μας διέθεσε.

BE THERE FESTIVAL 2013 CT COLLAGE FILM POSTERS

Κύριε Κρουστάλη, περισσότερες φέτος οι ταινίες, σε ένα φεστιβάλ που καθιερώνεται πλέον, εντός και εκτός συνόρων. Μιλήστε μας αρχικά για τις ταινίες που διαγωνίζονται.

Οι Συμμετοχές φέτος ήταν διπλάσιες από τις περσινές, συνολικά 100. Από αυτές οι 81 είναι στα διαγωνιστικά τμήματα. Σε αυτές να προσθέσουμε και 19 που είναι εκτός συναγωνισμού και συμμετέχουν στο «Πανόραμα». Στα διαγωνιστικά έχουμε 43 στο μικρού μήκους, 4 στο μεγάλου και 30 στο φοιτητικό. Αν υπήρχε περισσότερος χρόνος διάρκειας, θα είχαν επιλεγεί και αυτές. Αλλά σε 4 μέρες δεν μπορούν να προβληθούν όλες και δεν θέλαμε από την άλλη να επεκτείνουμε την διάρκεια της διοργάνωσης. Είναι κάτι που απλά ως τώρα δεν το έχουμε δοκιμάσει, γιατί θέλουμε να κερδίσουμε έναν συγκεκριμένο χώρο, να αγαπήσει ο κόσμος την εκδήλωση και από εκεί και έπειτα, καθιερωμένο πλέον, ίσως προβληματιστούμε σχετικά με την διάρκεια. Βασική προϋπόθεση είναι να υπάρχει το κοινό, η ανταπόκριση δηλαδή, ώστε να υπάρξουν και οι όποιες αλλαγές, και να μην φεύγουν όμορφες δημιουργίες δίχως να προβληθούν. Άλλωστε, ανάλογα με τον αριθμό των συμμετοχών, επηρεάζονται και άλλες παράμετροι. Όπως η δουλειά που πρέπει να γίνει, ώστε να υποστηριχθούν οι επιπλέον μέρες. Η ομάδα εργασίας να είναι μεγαλύτερη για να αντεπεξέλθει και πολλά ακόμη. Στο «Πανόραμα» θα υπάρξουν κάποιες από τις ταινίες που δεν επιλέχθηκαν για τα διαγωνιστικά τμήματα. Είναι λοιπόν και αυτές παρούσες, σε ένα επίσημο section. Αυτό όμως είναι ξέχωρα από τα υπόλοιπα αφιερώματα.

EDMOND WAS A DONKEY HEAD OVER HEELS

Τι θα μας παρουσιάσει φέτος το «Πανόραμα»;

Αν και δεν έχουν οριστικοποιηθεί, ώστε να έχουμε ανακοινώσιμα στοιχεία για τα θεματικά αφιερώματα, υπάρχουν οι εξής ενότητες: “Η Ελλάδα στο Animation”.  Εδώ έχουμε το πορτρέτο μιας χώρας, ουσιαστικά. Ταινίες από όλον τον κόσμο, από το 1950 μέχρι σήμερα, από Έλληνες και ξένους δημιουργούς, που παρουσιάζουν είτε Ελληνικούς μύθους είτε τραγωδίες ή την χώρα μας σε διάφορες χρονικές περιόδους ή την σύγχρονη μορφή της. Όλα αυτά σε ένα αφιέρωμα διάρκειας περίπου μιάμιση ώρας. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να δει πολλές διαφορετικές τεχνικές animation, κάποιες από τις οποίες έχουν βραβευτεί μάλιστα. Όπως, για παράδειγμα, μια ταινία από το Βέλγιο, που είναι και η μοναδική ταινία animation που πήρε βραβείο Όσκαρ, διάρκειας μόλις 5 λεπτών, η οποία αναφέρεται στην αρχαία Ελλάδα. Υπάρχουν συμβολικές προσεγγίσεις από Αμερικανούς δημιουργούς, επάνω σε μυθικούς και όχι μόνον ήρωες (Μινώταυρος, Αχιλλέας, κ. α.). Είναι και η ταινία του  Στέλιου Πολυχρονάκη, που αναφέρεται στο Ελληνικό χωριό.

IT`S SUCH A BEAUTIFUL DAY KALI THE LITTLE VAMPIRE

Σημαντικό αφιέρωμα, με Ελληνική χροιά και ενδιαφέρον. Φαντάζομαι ότι θα είχε ένα βαθμό δυσκολίας, όμως.  

Το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίσαμε, σε αυτό το αφιέρωμα, ήταν οι δυσκολίες εύρεσης των ταινιών, καθώς κάποιοι από τους δημιουργούς είχαν πεθάνει ή δεν διατηρούσαν προσωπικό αρχείο, ή ήταν δύσκολο να εντοπιστούν οι εταιρείες που διαχειρίζονταν τα πνευματικά δικαιώματα των ταινιών. Χαρακτηριστικά, σας αναφέρω,περιπτώσεις ταινιών που υπήρξαν σαν φιλμογραφία, αλλά όταν  επικοινωνούσαμε με τους δημιουργούς, μας έλεγαν πως δεν την έχουν πλέον στην κατοχή τους! Έπειτα ήταν το τεχνικό ζήτημα της αναπαραγωγής αυτών των φιλμ, που και εκεί υπήρξαν δυσκολίες. Παρατηρούμε λοιπόν το φαινόμενο της ύπαρξης συνείδησης από πλευράς δημιουργών, όσων αφορά στην καταξίωση του animation σαν τέχνη τα τελευταία χρόνια, και εδώ τα φεστιβάλ βοηθούν πολύ σε αυτό, ειδικά με την δυνατότητα που προσφέρουν σε δημιουργούς να παρουσιάσουν την αναπαλαιωμένη εκδοχή της δουλειάς τους. Κι έτσι δημιουργείται ένα αρχείο από τα ίδια τα φεστιβάλ. Παλιότερα χάνονταν οι ταινίες, δεν υπήρχαν αρχεία. Βρήκαμε ταινία ενός Λετονού δημιουργού (για τον Πυγμαλίωνα), μετά από πολύ κόπο και έρευνα, στο αντίστοιχο δικό μας Κέντρο Κινηματογράφου τής χώρας του.

Layout 1 SELKIRK

Δεν είναι όμως μόνον αυτό το αφιέρωμα που ετοιμάζετε, έτσι;

Υπάρχει ακόμη ένα, για τον 21ο αιώνα. Ελεύθερο σαν θέμα, από την άποψη ότι δεν δεσμεύεται από τεχνικές ή από θεαματική ή χώρες. Θέλουμε να δώσουμε αποσπασματικά ταινίες και χαρακτηριστικές, από αυτές που μπορούν να εκφράσουν κυρίαρχες τάσεις της τέχνης του animation στον 21ο αιώνα. Να δώσουμε την διαφορετικότητα στον θεατή, μέσα από την αισθητική προσέγγιση του κάθε δημιουργού, ασχέτως από τον τρόπο που εκφράζεται, είτε με κάποια πειραματική μορφή είτε ακολουθώντας τις τεχνικές που ήδη έχουν καθιερωθεί. Να μην απομονώσουμε ένα είδος, μια μορφή. Όπως των μεγάλων στούντιο για παράδειγμα, όπου αν δεις μια ταινία τέτοια ξέρεις περίπου τι να περιμένεις στην επόμενη, εικαστικά και τεχνικά. Υπάρχουν ακόμη συνεργασίες, όπως με το «νομαδικό φεστιβάλ» (nomad – φεστιβάλ βιντεοτέχνης της Κολωνίας), που ταξιδεύει παντού, εξ ου και ο τίτλος του ή το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (Cal Arts). Στο δεύτερο αυτό, θα δούμε δουλειές από φοιτητές τού πανεπιστημίου, επάνω στο character animation (χαρακτήρων), που παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον, όπως και του experimental animation.

Να πούμε ότι το φεστιβάλ έχει και ακόμη μια συνεργασία και μάλιστα πολύ σημαντική. Ο λόγος για τα Disney XD Studios, με την πολύτιμη συμβολή των οποίων,  θα προβάλει 3 φιλμ!

NIGHTGALES IN DECEMBER THE APOSTOLE

Υπάρχει κάποια τιμώμενη χώρα, από την οποία θα υπάρξουν καλεσμένοι και θα γίνει ενδεχομένως αναφορά στην σχολή της;

Φέτος εστιάζουμε στην Ελλάδα, όπως κάνει και όλος ο πλανήτης άλλωστε, αλλά θα έχουμε και την Αργεντινή. Θα έρθουν δύο ταλαντούχοι νέοι καλλιτέχνες, οπότε με αυτή την έννοια μπορούμε να πούμε ότι θα έχουμε και το πορτρέτο μιας χώρας. Όλα αυτά σε συνεργασία με την πρεσβεία της Αργεντινής. Ο ένας είναι βραβευμένος και μάλιστα το The man who slept είχε κερδίσει και στο δικό μας φεστιβάλ το πρώτο βραβείο (την πρώτη χρονιά), ενώ ο δεύτερος (Σαντιάγο «Που»Γκάσο), με μια ταινία μικρού μήκους («Ο υπάλληλος»), κατάφερε μέχρι στιγμής να κερδίσει περίπου 102 βραβεία, σε διάφορα φεστιβάλ παγκοσμίως! Μια ταινία που εμπεριέχει το στοιχείο της εργασιακής εκμετάλλευσης σε όλο του το μεγαλείο. Η λατινική σχολή, γενικά, έχει πολύ έντονο το στοιχείο του πολιτικού και του κοινωνικού στις δημιουργίες της. Πέρα όμως από την προβολή των ταινιών τους, θα έχουμε και μια ανοιχτή συζήτηση μαζί τους, όπου το κοινό θα μπορεί να τους ρωτήσει για τεχνικές και επιρροές, όπως και για το μέλλον της τέχνης του animation στην χώρα τους. Που, σημειωτέον, να πούμε ότι το 1917 ήταν η πρώτη χώρα που έφτιαξε ταινία animation (ο Κίριλο Κριστιάνι), η οποία κόπια έχει χαθεί (κάηκε), δυστυχώς. Και στις μεγάλου μήκους διαγωνιζόμενες ταινίες, υπάρχει άρωμα Αργεντινής φέτος, αλλά μέσω συμπαραγωγών, όπως με την Ουρουγουάη.

TRAM

Μεγάλος ανταγωνισμός φέτος;

Ναι και στις δύο κατηγορίες. Και στις μεγάλου και στις μικρού μήκους. Πολλές οι ήδη βραβευμένες σε άλλα φεστιβάλ, υπάρχει προτεινόμενη για τα φετινά βραβεία Όσκαρ, πολύ αξιόλογες όλες οι συμμετοχές. Το head over heels, το Tram, ή το Daddy I’m a zombie και άλλες ακόμη, θα προκαλέσουν το ενδιαφέρον του κοινού, με νέες προσεγγίσεις σε γνωστά ίσως θέματα. Υπάρχουν πολλές τεχνοτροπίες. Κούκλες, stop motion και πολλές ακόμη. Υπάρχουν ριζοσπαστικές ταινίες ή ταινίες που βαδίζουν σε γνώριμα αχνάρια, αλλά φαντάσου ότι όλο αυτό είναι σαν να ανοίγει μια παλέτα, μια βεντάλια με προτάσεις και τάσεις  και μέσα της συμπεριλαμβάνονται τα πάντα σχεδόν. Έτσι που να μπορεί να προσφέρει σε όλους τους θεατές, στον καθένα ξεχωριστά, ανάλογα με το τι θέλει να δει.

OH WILLY

Καλεσμένοι;

Φέτος έχουμε την Μονίκ Ρενό (πέρσι θυμίζω την παρουσία τού Λαγκουινί), με μια πρωτοποριακή τεχνική, το χειροποίητο animation. Οι ταινίες της έχουν να κάνουν με συγκεκριμένο θέμα. Το γυναικείο κίνημα και το αντιμιλιταριστικό. Έχει ένα συγκεκριμένο και ιδιαίτερο ύφος. Θέλαμε να προβάλουμε την γυναικεία οπτική και συνεισφορά στο animation. Ειδικά στον τομέα του ανεξάρτητου animation, η γυναικεία παρουσία είναι πολύ έντονη και με καλές δουλειές. Η Ρενό έχει πάρει πολλά βραβεία, όπως την Χρυσή Άρκτο στο φεστιβάλ τού Βερολίνου, οπότε μιλάμε για μια καταξιωμένη δημιουργό, η οποία μας έκανε την τιμή να έρθει και να παρουσιάσει την δουλειά της.

Τι θα λέγατε, σε κάποιον που θέλει να έρθει για πρώτη φορά φέτος στο φεστιβάλ, με την έννοια του τι να προτιμήσει από όλα; Τι να μην χάσει, αν μπορούμε να το πούμε, αν δεν έχει τον χρόνο να παρακολουθήσει όλες τις προβολές και τα αφιερώματα;

Δύσκολη ερώτηση, γιατί εξαρτάται ουσιαστικά από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο. Από το τι θέλει να παρακολουθήσει. Πιστεύω ότι το να έρθει όμως να δει κανείς την Μονίκ Ρενό είναι μια εμπειρία, αναμφίβολα. Δεν θα του δοθεί ξανά η ευκαιρία. Είναι και πολύ δεκτική και επικοινωνιακή, τις αρέσει η αλληλεπίδραση. Έπειτα, θα του έλεγα να δει έστω μια από τις ταινίες μεγάλου μήκους. Ας επιλέξει μια οποιαδήποτε. Τέλος, ένα από τα δύο αφιερώματα, με την Ελλάδα ή τον 21ο αιώνα, για να πάρει μια ιδέα πώς είναι συμπιεσμένες δέκα διαφορετικές τεχνικές και θεματολογίες σε μια ώρα.

Εργαστήρια θα υπάρξουν; Ρωτούν αρκετοί φίλοι.

Ενδέχεται να έχουμε φέτος ένα πάνελ και ίσως περισσότερα σαν συζήτηση. Έχουμε καλεσμένους και θεωρητικούς, ακαδημαϊκούς, όπως ο κ. Παναγιώτης Ράπας, ή ο κ. Βασίλης Πασχάλης και στόχος μας είναι υπάρξει μια αλληλεπίδραση με το κοινό και να αφομοιώσει όλα όσα θα έχει την ευκαιρία να δει και να μάθει και ακόμη περισσότερα. Με έναν γενικό τίτλο για παράδειγμα, animation και υπόλοιπες τέχνες ή animation και λογοτεχνία ή κόμικς και animation ή γελοιογραφία και animation. Αυτό θα το δούμε πως θα γίνει σαν τελική μορφή. Είναι κάτι που γίνεται πειραματικά. Θέλουμε να δούμε πώς θα πάει σαν ενδιαφέρον από πλευράς κοινού. Όλα αυτά θα έχουν κλείσει σε ημερομηνίες, ως τις 15 – 20 του μήνα, οπότε και θα βγει το επίσημο πρόγραμμα του φεστιβάλ.

Σαν χώροι, στους οποίους θα πραγματοποιηθεί φέτος το φεστιβάλ;

Είναι ο κινηματογράφος Ορφέας και το Πολύτεχνο. Να πούμε όμως και για την συνεργασία μας με το Γαλλικό Ινστιτούτο, που συνεχίζεται και φέτος. Ταυτόχρονα με το Be There, πραγματοποιείται στην Αθήνα και το φεστιβάλ Γαλλικού κινηματογράφου, στις ίδιες ακριβώς ημερομηνίες. Έτσι θα έχουμε ουσιαστικά παράλληλες πρεμιέρες και στα δύο φεστιβάλ. Η Γαλλική σχολή animation είναι σημαντική. Και θα μπορούσαμε να πούμε ότι δίνεται η ευκαιρία σε κάποιον να δει κάτι παραπάνω, κάτι διαφορετικό σε σχέση με τα μεγάλα Αμερικάνικα στούντιο. Μια άλλη πρόταση.

Αποκλειστικά για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Το Comics Trades θα καλύψει κάθε εκδήλωση του φετινού φεστιβάλ και θα σας μεταφέρει τον παλμό του σε καθημερινή βάση. Μείνετε συντονισμένοι στην συχνότητα που αγαπάει και το animation! Αν δεν μπορείτε να δηλώσετε «παρών» στο φετινό “Be There”, κάντε το εδώ, στο Comics Trades!

Η ενημέρωσή σας για το φετινό φεστιβάλ βρίσκεται εδώ.

Τα δύο προηγούμενα φεστιβάλ θα τα βρείτε πιο κάτω, ανά χρονιά.

2011

2012

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Συνέντευξη με τον δημιουργό του comicorama.gr – Τάσο Μαμελετζή

comicorama2

comicorama7

12 παρά τέταρτο, μεσημεράκι για τους Άγγλους της Κυριακής, με καφέ ανά χείρας (γιατί εδώ ξυπνάμε κάπως πιο αργά αυτή τη μέρα, σαν χώρα!), κουβεντιάζουμε επί παντός κόμικς επιστητού με τον φίλο Τάσο Μαμελετζή, ιδρυτή της σελίδας comicorama.

Καλημέρα, Τάσο!

Έτοιμος;

Καλημέρα, Γιώργο!

Έτοιμος!!

Τάσο, να ξεκινήσω με έναν… ανάποδο τρόπο! Αν ήσουν στην θέση μου, με τι ερώτηση θα διάλεγες να ξεκινήσεις;

Πιστεύω ότι θα ξεκινούσα με το ποια είναι η σχέση σου με τα κόμικς και πώς προέκυψε η ιδέα για την δημιουργία αυτής της ιστοσελίδας!

Ωραία λοιπόν, οπότε θα πρέπει και να την απαντήσεις, για να ξεκινήσουμε!

Από μικρός είχα αδυναμία στα κόμικς, στις παιδικές σειρές και γενικά ό,τι είχε να κάνει με κινούμενο σχέδιο! Όσο μεγάλωνα έβλεπα ότι αυτή η αγάπη παρέμενε ίδια!

Πριν λίγο καιρό έπρεπε να βρω μια ιδέα για να φτιάξω μια ιστοσελίδα για ένα μάθημα της σχολής μου. Το θέμα της ιστοσελίδας έπρεπε να είναι κάτι που μας αρέσει πολύ, έτσι ώστε να μπορέσουμε να φανούμε δημιουργικοί, και το μυαλό μου πήγε κατευθείαν στα κόμικς!

Τι κόμικς διαβάζεις;

Διαβάζω τα πάντα από κόμικς. Από τα κλασσικά της Disney μέχρι τις περιπέτειες των υπερηρώων της Marvel και της DC Comics… Αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι έχω μια μικρή αδυναμία στο Lucky Luke.

Αν σου έλεγα να φτιάξεις ένα μανιφέστο (ενδεχομένως και εγχειρίδιο, προς κάθε ενδιαφερόμενο), για το τι είναι κόμικς, με τρεις μόνο λέξεις, ποιες θα διάλεγες;

Φαντασία… Δημιουργικότητα… Ευφυΐα!!

Ποια κόμικς θεωρείς ότι είναι αυτά που χαρακτηρίζουν τον 21ο αιώνα;

Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα. Πιστεύω ότι το κλασσικό παραμένει κλασσικό ανεξάρτητα αν έχουν περάσει κάποια χρόνια… Αν και αυτά που φαίνεται να ανεβαίνουν όλο και πιο γρήγορα θέσεις στο βάθρο είναι τα γιαπωνέζικα MANGA!

 comicorama1

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός κόμικς που του δίνουν την στάμπα του διαχρονικού;

Πιστεύω ότι διάλογοι που εξελίσσονται μέσα στα συννεφάκια και μπορούν να αφήσουν την φαντασία σου να σε ταξιδέψει όπου αυτή θέλει ανεξάρτητα από την ηλικία σου, είναι ένα από τα πιο βασικά χαρακτηριστικά που μπορεί να έχει ένα διαχρονικό κόμικ. Είναι καταπληκτικό το ποσά πολλά μπορείς να φανταστείς από τις μικρές ατάκες που βρίσκονται μέσα στα »συννεφάκια»!

Δύσκολη ερώτηση, Τάσο. Διάλεξε 10 τεύχη κόμικς, για να πάρεις μαζί σου σε ένα ερημονήσι!

 Όντως δύσκολη ερώτηση. Σίγουρα θα έπαιρνα μαζί μου το Λούκυ Λουκ- Ο ληστής με το ένα χέρι, Λούκυ Λουκ-Η κούρσα του Μισισιπή, Αστερίξ και Οβελίξ-Ο Αστεριξ και η χύτρα, Αστερίξ και Οβελίξ-Ο γύρος της Γαλατίας, Μίκυ Μυστήριο-Η υπόθεση του χαμένου μάγου, Μίκυ Μυστήριο-Σκιές μυστηρίου, Τεν Τεν-Το σπασμένο αυτί, Αλμανάκο, το πρώτο τεύχος του Μίκυ Μάους και τέλος το πρώτο τεύχος του Superior Spiderman που θέλω πολύ να διαβάσω!

Ενδιαφέρουσα λίστα. Για να συνεχίσουμε. Αγαπημένος σχεδιαστής;

Νομίζω από αυτά που έχω πει μέχρι τώρα έχεις καταλάβει την »αδυναμία» μου.   Ο Morris!!

Από τους αγαπημένους μου σχεδιαστές και εμένα, Τάσο! Τι είναι προτιμότερο. Να έχεις πολλά κόμικς στα ράφια ή λίγα και να τα έχεις διαβάσει;

Σίγουρα το να έχει κάποιος την δυνατότητα να έχει μια μεγάλη συλλογή από κόμικς είναι κάτι το πολύ όμορφο, και θέλω να πιστεύω ότι κάποιος που θα μπει στην διαδικασία να δημιουργήσει μια μεγάλη συλλογή θα το κάνει καθαρά και μόνο από την αγάπη του γι αυτά και όχι μόνο για να στολίσει το ράφι του. Προσωπικά όμως πιστεύω ότι είτε είναι μεγάλη η συλλογή είτε μικρή έχει διαφορετική αξία για τον καθένα. Και αυτό το κατάλαβα όταν κάποτε ανακάλυψα σε ένα ντουλάπι του σπιτιού μου ένα ξεχασμένο Αστερίξ που έγραφε πάνω δύο δραχμές που ούτε ο πατέρας μου θυμόταν ότι υπήρχε. Αλλά για να έμεινε τόσα χρόνια κάποιος λόγος θα υπήρχε!

Για ποιο κόμικς μπορείς να πεις ότι βοήθησε περισσότερο στην διαμόρφωση της άποψης και της συνείδησής σου, σαν αναγνώστη;  Αυτό που μπορείς να το αποκαλέσεις και συγκλονιστικό ή καθοριστικό γενικότερα.

Δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο είναι η αλήθεια. Μπορώ να πω με σιγουριά όμως ότι όλα τα κόμικς περνάνε μηνύματα… Από την απληστία του Scrooge μέχρι την άρνηση υποταγής των περήφανων Γαλατών στην εξουσία και την απόδοση της δικαιοσύνης από τον Lucky Luke… Σου παρουσιάζουν τα πράγματα όπως είναι και από εκεί και πέρα είναι στο χέρι του καθενός με ποιανού το μέρος είνα … Με τον Scrooge και την παρέα του ή με τους Μουργολύκους;

 comicorama3 comicorama4

Αν ένας νεαρός φίλος επισκέπτονταν το comicorama και σου ζητούσε από πού να ξεκινήσει, για να ασχοληθεί με τα κόμικς, τι θα του απαντούσες;

Χωρίς καμία αμφιβολία θα του έλεγα να ξεκινήσει από το Μίκυ Μυστήριο. Πιστεύω ότι από την πρώτη κιόλας στιγμή θα κολλήσει με την δράση και την αγωνία που θα του παρέχει. Εμένα προσωπικά έκανε την φαντασία μου να ‘»οργιάζει»!

Υπάρχει κόμικς ζωή στον πλανήτη Ελλάδα; Κι αν ναι, πού υπερτερεί (λέμε τώρα), αλλά και πού υστερεί;

Αναμφίβολα υπάρχει. Απλά το κοινό έχει περιορισμένες δυνατότητες να ασχοληθεί με τα κόμικς στην Ελλάδα. Είτε δεν μπορεί να βρει πληροφορίες για κάποιο συγκεκριμένο κόμικ είτε τεύχη από κόμικς που ψάχνει πέρα από πολύ συγκεκριμένα σημεία σε κάθε περιοχή… Παρόλα αυτά όμως, ο κόσμος δεν αποθαρρύνεται και συνεχίζει να ασχολείται με τα κόμικς και το κοινό συνεχώς αυξάνεται!

Κουράγιο, τελειώνουμε! 4 ερωτήσεις ακόμη. Είναι ακριβά τα κόμικς στην Ελλάδα;

Για τις μέρες που διανύουμε, που και το τελευταίο ευρώ έχει αξία, πιστεύω ότι είναι ακριβά και δεν μπορώ να καταλάβω τον λόγο… Όπως το 2007 περίπου αν θυμάμαι καλά η τιμή του Μίκυ Μάους αυξήθηκε κατά περίπου 30 λεπτά χωρίς λόγο. Την στιγμή που τα ίδια κόμικς στο εξωτερικό πωλούνται σε πολύ καλύτερη τιμή. Θέλεις να προσελκύσεις νέο κοινό χωρίς όμως να κάνεις κάτι γι αυτό. Δεν είναι έτσι όμως!

Με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο και εξίσου προβληματισμένο, σχετικά με ό,τι ανέφερες. Τι σου κεντρίζει περισσότερο το ενδιαφέρον, σε μια νέα κυκλοφορία κόμικς, ώστε να φτάσεις μέχρι το ταμείο;

Πλέον θα κοιτάξω αν όντως είναι νέα η κυκλοφορία. Γιατί όπως θα έχεις δει και εσύ, πολλά από τα κόμικς που πωλούνται είναι απλά ανατυπώσεις. Όταν το πάρω στα χέρια μου, διαβάσω τον τίτλο και σε συνδυασμό με την εικόνα με κάνουν να φανταστώ πώς θα εξελιχθεί η ιστορία, τότε θα το πάρω, ανεξαρτήτως τιμής!

comicorama5 comicorama6

Ευρώπη – Αμερική – Ιαπωνία – Λατινική Αμερική.  Δώσε μας τις ιδιαιτερότητες της παραγωγής κόμικς, αυτών των 4 σχολών.

Κάθε κατηγορία είναι διαφορετική. Τα ευρωπαϊκά κόμικς ήταν βασισμένα σε εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Όπως για παράδειγμα το ότι τα ευρωπαϊκά ξεκίνησαν να δημοσιεύονται πρώτα σε συνέχειες σε κάποιο περιοδικό και στην συνέχεια γίνονταν ολόκληροι τόμοι, μια διαδικασία που γίνεται ακόμη και σήμερα σε πολλά μέρη της Ευρώπης. Από την άλλη, τα αμερικάνικα είναι ειδική κατηγορία, γιατί εκεί τους ήρωες των κόμικς τους έχουν σαν εθνικούς ήρωες. Λόγω της μικρής ιστορίας της Αμερικής, στερούνται ηρώων όπως έχουμε εμείς, για παράδειγμα, τον Κολοκοτρώνη..
Το στυλ των ιαπωνικών κόμικς είναι σε εντελώς διαφορετικό στυλ από τα υπόλοιπα. Με πολύ γεμάτο σενάριο, το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει φόνους και ίντριγκες και όχι μόνο. Κάτι που δεν βλέπεις τόσο εύκολα στα ευρωπαϊκά και στα αμερικάνικα!

Τι θα ήθελες να δεις σε σχέση με τα κόμικς, μέσα στο 2013 και σε τι θα ήθελες να δεις να συμμετέχει το comicorama;

Σίγουρα θα ήθελα να δω να γίνονται κινήσεις για να προσελκύσουν νέους ανθρώπους στον χώρο των κόμικς, όπως για παράδειγμα κάποιες εκθέσεις, κάποια φεστιβάλ και φυσικά θα ήταν ό,τι καλύτερο εάν το comicorama θα μπορούσε να συμμετέχει σε αυτό!

 Για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Όλες τις συνεντεύξεις μας, μπορείτε να τις βρίσκετε εδώ.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Interview with Sean Patrick O’ Reilly

Μετά από έναν πρώτο κύκλο συνεντεύξεων με Έλληνες δημιουργούς κόμικ, ήρθε η ώρα για μία μικρή (εορταστική) αλλαγή στην αναζήτηση απαντήσεων και να στραφούμε στην Αγγλία και στον εκδότη της εταιρείας Arcana Comics, τον Sean Patrick O’ Reilly, για να μας μιλήσει για την κατάσταση του χώρου στην πατρίδα του και όχι μόνο.
Τον ευχαριστούμε για το χρόνο που διέθεσε για να απαντήσει στις ερωτήσεις μας, αλλά και για τις εικόνες που μας έστειλε από το κόμικ του, Kade (τόσο από τις τρέχουσες δουλειές, όσο και από την επερχόμενη-αδημοσίευτη) που θα γίνει προσεχώς ταινία από την 1821 comics.
Το πληκτρολόγιο λοιπόν στον Sean.

11.Kade-Modern Age II

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ COMICS MAGIC

Αρέσει σε %d bloggers: