Αρχεία Ιστολογίου

Pierino, Niko, Πεπίνο ή Μπόμπος;

Η σημερινή φιγούρα, θα είναι σίγουρα γνωστή σε πολλούς από εσάς. Ειδικά σε όσους διάβασαν κόμικς της δεκαετίας του`70 στη χώρα μας.

Οι ιστορίες του δημοσιεύτηκαν σε δύο, τουλάχιστον εικονογραφημένα. Η αρχή έγινε το 1970, στο περιοδικό Σινεάκ του κ. Ανεμοδουρά. Ακολούθησε το Πινόκιο του ίδιου εκδότη, 6 χρόνια μετά. Ο λόγος για τον Πεπίνο αρχικά(Σινεάκ), μετέπειτα Μπόμπο(Πινόκιο). Ιταλική και αυτή η δημιουργία, αλλά και σε αυτή την περίπτωση, είχαμε προβλήματα στην εύρεση της, καθώς το …Ελληνικό εκδοτικό θαύμα, με τις αλλαγές στα ονόματα των χαρακτήρων, έγινε κι εδώ! Αν ψάξετε με τα δύο πιο πάνω ονόματα που ανέφερα, θα πρέπει να είσετε τυχεροί για να βρείτε στοιχεία, αφού ουσιαστικά θα αναζητάτε τον …Niko! Ποιος είναι αυτός; Διαβάστε πιο κάτω.

Ο δημιουργός ήταν ο γνωστός Alberico Motta, του οποίου διαβάσαμε πολλούς χαρακτήρες, που σχεδίασε για τις Ιταλικές εκδόσεις των δεκαετιών του`60 και του `70. Μπορείτε να βρείτε επιπλέον στοιχεία για τον δημιουργό, στις παλαιότερες μας αναφορές σε αυτόν, ή πηγαίνοντας στην παρακάτω διεύθυνση.

 http://lambiek.net/artists/m/motta_alberico.htm

Ο Niko, δημοσιεύτηκε στα περιοδικά του εκδοτικού οίκου του κ. Renato Bianconi(Edizioni Bianconi). Είχε μάλιστα και δύο δικά του περιοδικό κάποια στιγμή. Το ένα ήταν το Niko και το δεύτερο ονομάστηκε Pierino, όπως μπορείτε να δείτε και στα χαρακτηριστικά εξώφυλλα που παραθέτω. Να πω εδώ, ότι όλες οι βινιέτες και τα εξώφυλλα, μαζί με πολύ χρήσιμες πληροφορίες, αντλήθηκαν από την πιο κάτω εξαιρετική σελίδα.

http://chico-fumetti.blogspot.com/2010/03/niko-e-pierino-edizioni-bianconi.html

Όπως μαθαίνουμε από την σελίδα αυτή, του Federico Cenci, απόφοιτου της σχολής Ιστορίας των Ιταλικών Κόμικς(σας ήρθε κάπως σαν σοκ; Δε θα έπρεπε! Μόνο στην Ελλάδα τα κόμικς αποτελούν αντικείμενο εγκεφαλικής δυσλειτουργίας, όσων τα συλλέγουν και τα διαβάζουν! Στο εξωτερικό είναι τέχνη, επάγγελμα και αντικείμενο για σπουδές!), της Σιένα, το περιοδικό κυκλοφόρησε στο διάστημα 1970 – 1972, σε μόλις 26 τεύχη. Στην ουσία, ήταν το προσωπικό όχημα του δημιουργού του, αφού φιλοξενούσε αποκλειστικά και μόνο χαρακτήρες που σχεδίασε ο ίδιος! Για ορισμένους εξ αυτών(Nerone, Birillo Bill, κ. α.), θα επανέλθουμε με νέο άρθρο.

Οι εικόνες των Ελληνικών εκδόσεων του χαρακτήρα, είναι από το προσωπικό αρχείο του συντάκτη.

Για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

Η πρώτη εμφάνιση του Τζώνυ και της Τσεπίνα – Στον Εικονογραφημένο Μικρό Ήρωα του`68

Μέσα από μια επίπονη διαδικασία, αυτή της σάρωσης παλιών τευχών κόμικς, βρίσκονται πολλές φορές γρίφοι, οι οποίοι όμως αποτελούν μια πρώτης τάξης ευκαιρία για έρευνα.

Πριν μερικές μέρες, ψηφιοποιούσα ορισμένα τεύχη της έκδοσης του Μικρού Ήρωα, στην εκδοχή την εικονογραφημένη του 1968. Κάπως έτσι, μου προέκυψε μια εκ νέου γνωριμία με τον κ. Antonio Terenghi και ένα μέρος της δουλειάς του.

Ο Ιταλός σχεδιαστής, χαρακτήρες του οποίου φιλοξενήθηκαν κυρίως στα Σεραφίνο και Τιραμόλα του κ. Καμπανά(στην χώρα μας), έγινε γνωστός στο Ελληνικό κοινό από τέσσερεις δουλειές του. Τον Καριμπού, το ινδιανάκι με το πολύ σκληρό κεφάλι, τον Πόλντο και το γιό του Πολντίνο,  τον δαιμόνιο δημοσιογράφο Τέντυ και τον Τζώνυ με το ομιλούν τζιπάκι του, την Τσεπίνα. Αυτοί οι δύο τελευταίοι χαρακτήρες, είναι και το σημερινό εύρημα.

Η πρώτη τους λοιπόν εμφάνιση στην χώρα μας, είναι αυτή στον Μικρό Ήρωα εκείνης της περιόδου(1968), των πολλών πειραμάτων του κ. Στέλιου Ανεμοδουρά. Μια έκδοση που οδήγησε σε μια πολύ επιτυχημένη γενιά εικονογραφημένων, τα οποία ακολούθησαν στα τέλη του 1969 και για τα οποία έχουν γραφτεί και ειπωθεί πολλά.

Ο γεννημένος στις 30 Οκτωβρίου του 1921 Antonio Terenghi, είχε σχεδιάσει τους δύο αυτούς χαρακτήρες το 1952, όταν βρισκόταν κάτω από την εκδοτική σκέπη της εταιρείας Alpe. Στην γειτονική χώρα, όλοι οι χαρακτήρες, που δημιούργησε ο Terenghi, συγκαταλέγονται ανάμεσα στους δημοφιλέστερους όλων των εποχών. Η απλή, παιδική καθαρά γραμμή του, καθαρή και με πολλές καμπύλες, έδωσε μια φρέσκια πρόταση στους αναγνώστες.

Στο τεύχος 13 του Μικρού Ήρωα, εν έτει 1968, έρχεται ο Τζώνυ με την Τσεπίνα, σε μια ιστορία με τίτλο «Το αυτοκίνητο φάντασμα». Επειδή έχω ένα κενό μεταξύ των τευχών 10 – 12, δεν θα πω με σιγουριά ότι ήταν και η τελευταία φορά, που τον είδαμε στις σελίδες αυτού του περιοδικού. Πιθανόν να έγινε έτσι, αλλά ας κρατάμε μια επιφύλαξη. Αν συνέβη αυτό πάντως, ο Τζώνυ και η Τσεπίνα δεν μας έλειψαν για πολύ, αφού ο κ. Καμπανάς τους φιλοξένησε κατά κόρον, στα Σεραφίνο(ένα μόλις χρόνο μετά), αλλά και Τιραμόλα.

Το δεύτερο εύρημα έρχεται από το τεύχος 21 του Μικρού Ήρωα. Είμαστε στην πρωταπριλιά του 1969, όταν ένας σχετικά γνώριμος των Ελλήνων αναγνωστών, έρχεται κι αυτός αλλά με διαφορετικό τρόπο απ` ότι περιγράψαμε πιο πάνω, για τον Τζώνυ και την Τσεπίνα. Δεν ήταν με μια ολόκληρη, δική του ιστορία, αλλά σαν «σφήνα», σε μια γελοιογραφία του μπήκε στην σελίδα 58, του περιοδικού του κ. Ανεμοδουρά.

Τότε, συνηθίζονταν από τον Έλληνα εκδότη, να συμπληρώνει την ύλη του Μικρού Ήρωα με ιστορίες κειμένου, τις περισσότερες από τις οποίες είχε γράψει ο ίδιος, αλλά και με πολλές γελοιογραφίες, μεταξύ άλλων. Στην έβδομη συνέχεια του «Μικρού Ξιφομάχου» λοιπόν, εντοπίζουμε μια από αυτές τις γελοιογραφίες, με ήρωα τον… Ντένις τον τρομερό, του Hank Ketchum, που είχαμε την ευκαιρία να διαβάσουμε τις εικονογραφημένες του αταξίες, μέσα από το ομώνυμο περιοδικό των αδελφών Ζαπατίνα, ένα χρόνο πριν!

Οι σαρώσεις συνεχίζονται και τα αποτελέσματα των ερευνών που θα προκύψουν, θα έχετε την ευκαιρία να τα διαβάζετε, σε άρθρα σαν κι αυτό.

Όλες αυτού του τύπου τις ανακαλύψεις, θα τις βρείτε συγκεντρωμένες εδώ.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ – 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ – 9ο ΜΕΡΟΣ Ο «ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ» ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ

Τι ακριβώς ήταν ο Γιώργος Θαλάσσης, νομίζω ότι όλοι λίγο έως πολύ, γνωρίζετε. Υπάρχει ένα παλαιότερο μας άρθρο(που μπορείτε να δείτε πιο κάτω στην σελίδα, ή κλικάροντας στο εξής link, http://wp.me/pKxow-1Kz), με το οποίο αναφερθήκαμε εν συντομία σε ότι συμβόλισε και συμβολίζει. Εκεί θα βρείτε μεταξύ άλλων αρκετά από τα εξώφυλλα που τον έκαναν θρύλο. Σ` αυτή την σημερινή προσθήκη, θα αφήσουμε πάλι την εικόνα να μιλήσει. Αυτή την φορά είναι η σειρά των εσωτερικών εικονογραφήσεων, αυτή που θα ξεπηδήσει από τις κιτρινισμένες εκείνες σελίδες, έτσι όπως τις σχεδίασε ο σπουδαίος Βύρωνας Απτόσογλου.

Το αφιέρωμα αυτό, μπορείτε να το βρείτε συγκεντρωμένο, στην υπό – κατηγορία «ΔΙΑΦΟΡΑ». Τα άρθρα θα προστίθενται όπως δημοσιεύονται καθημερινά. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Χρήστο, τον Νίκο, τον Βασίλη, τον Δημήτρη, τον Μανώλη, τον Παναγιώτη, τον Άκη και τον Γιάννη, για τα πολύτιμα στοιχεία που πρόσφεραν και την συμμετοχή τους στο αφιέρωμα.

http://wp.me/PKxow-nJ

ΕΝΑ ΣΠΑΝΙΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΚΟΜΙΚΣ – ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ ΜΙΚΡΟ ΗΡΩΑ ΤΟΥ 1968

Συντάκτης corto

Ιδιαίτερη περίπτωση και αυτή, αφού αφορά σε ένα σπάνιο εικονογραφημένο της δεκαετίας του 1950, από την Βρετανική σχολή κόμικς της εποχής. Είναι αρκετά μπερδεμένη η ιστορία εδώ, με Βρετανούς εκδότες, Ιταλό σχεδιαστή, Αργεντινούς συντελεστές και συνεργάτες, αλλά και Αμερικάνικη σχεδιαστική γραμμή του δημιουργού! Όλα αυτά θα προσπαθήσουμε να τα ξεμπερδέψουμε όσο το δυνατόν καλύτερα και αναλυτικά πιο κάτω.

Να πάμε πρώτα στα Ελληνικά εκδοτικά χρονικά και να γυρίσουμε το βιβλίο της ιστορίας των εικονογραφημένων μας στο 1968. Ο κ. Στυλιανός Ανεμοδουράς εκδίδει τον Μικρό Ήρωα στην εικονογραφημένη του εκδοχή, με την πρώτη εμφάνιση του Κάπτεν Μίκυ των Esse Gesse και σκίτσα του Βύρωνα Απτόσογλου στον Γιώργο Θαλάσση. Είναι ένα project υπέροχο και πολύ σπάνιο πια, για να βρει κανείς τεύχη σε άρτια κατάσταση. Στο τεύχος 31 λοιπόν αυτής της έκδοσης, εμφανίζεται σαν επιπρόσθετος ήρωας με αυτοτελείς ιστορίες, ο καπετάνιος Στόρμ. Το σκίτσο παραπέμπει κατευθείαν σε Αμερικάνικου τύπου κόμικ, μάλιστα της δεκαετίας του`50, αλλά η γνώση μας περιορίζεται μέχρι εκεί, αφού ο Έλληνας εκδότης δεν μας παρέχει επιπλέον στοιχεία για την προέλευση του ήρωα αυτού. Έπειτα από αρκετά κοπιαστική έρευνα, βρήκαμε αρκετά στοιχεία, που αποκρυπτογραφούν την ιστορία αυτού του εικονογραφημένου. Πρόκειται για δουλειά του Ιταλού σχεδιαστή Giorgio Bellavitis. Ο δημιουργός είχε ξεκινήσει την καριέρα του στην χώρα καταγωγής του το 1943, με μια συνεργασία με τον μεγάλο Alberto Ongaro. Για τις αντιδραστικές του απόψεις και την δημοσίευση σχεδίων του στο εβδομαδιαίο ανατρεπτικό Vento di Montagna, καταδικάστηκε σε αρκετές εβδομάδες φυλάκισης, σε μια σκοτεινή περίοδο για την Ιταλία του Β παγκοσμίου πολέμου. Αμέσως μετά την λήξη του πολέμου, μαζί με τον Ongaro και τον Hugo Pratt δημιουργούν το γκρούπ καλλιτεχνών με το όνομα Group of Venice. Ο Bellavitis σχεδιάζει την εκδοχή του στον Ρομπέν των δασών και ο Pratt αφήνει εποχή με το υπέροχο Asso di Picche.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, ο Bellavitis θα γίνει ο πρώτος Ιταλός σχεδιαστής κόμικς, που θα δουλέψει για τους Αγγλικούς εκδοτικούς οίκους, υπογράφοντας συμβόλαιο με την εταιρεία εκχώρησης και διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων, Cosmopolitan Artists. Στην Αγγλία θα αφήσει εποχή πραγματικά, με υπέροχες δουλειές και πολύ επιτυχημένες. Μια από αυτές, ήταν και το Storm Nelson – Sea Adventurer, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό – θρύλος της εποχής, Eagle. Αυτός, είναι και ο ήρωας που διαβάσαμε στην Ελλάδα, μέσα από την έκδοση του Μικρού Ήρωα του 1968, από τον κ. Ανεμοδουρά. Στα αξιοσημείωτα της εδώ δημοσίευσης των ιστοριών του καπετάνιου Στόρμ, η περίπτωση των τευχών 34 και 36, όπου οι ιστορίες του ήρωα δημοσιεύτηκαν σε οριζόντια τοποθέτηση στις σελίδες, με τους αναγνώστες να έπρεπε να γυρίσουν κάθετα το περιοδικό, προκειμένου να το διαβάσουν!

Γιώργος Κοσκινάς

Οι βινιέτες της Ελληνικής έκδοσης, ανήκουν στο προσωπικό αρχείο του συντάκτη. Οι βινιέτες της Αγγλικής έκδοσης είναι από το www.lambiek.net

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρίσκετε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΑΛΑΣΣΗΣ – Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΑΣ

Έχουν γραφτεί τόσα μα τόσα πολλά κείμενα, που ίσως ακόμη ένα να είναι κουραστικό. Τι αντιπροσώπευε ο Γιώργος Θαλάσσης, βγαλμένος από την πένα του αείμνηστου Στυλιανού Ανεμοδουρά με το ψευδώνυμο Θάνος Αστρίτης, είναι πλέον στον καθένα γνωστά. Από το 1950, μόλις 5 χρόνια μετά την λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, μέχρι τις μέρες μας, ο Μικρός Ήρωας μεγάλωσε γενιές αναγνωστών και έμεινε ζωντανός στην σκέψη όλων μας, σαν η υπέρτατη μορφή αγωνιστή της ελευθερίας και ηρωισμών, που πέρασε ποτέ από τις σελίδες ενός  λαϊκού αναγνώσματος. Οι δυσκολίες έμοιαζαν απλά να μην υπάρχουν, να είναι χάρτινες και να ξεπερνιόνται τόσο εύκολα, όπως το γύρισμα μιας σελίδας. Τι κι αν πέρασαν τόσα χρόνια, από τότε που έκανε την εμφάνιση του για πρώτη φορά στα περίπτερα. Τίποτα δεν άλλαξε, εξακολουθεί να μας συγκινεί και να προκαλεί ρίγος πατριωτικό, ακόμη και στις μέρες μας. Έμεινε αναλλοίωτος στο πέρασμα των χρόνων, δεν κιτρίνισε, παρά μονάχα σαν φυσική φθορά, από την σκόνη και την υγρασία της παλιάς αποθήκης και των χαρτοκιβωτίων, που οι γονείς μας κράτησαν αυτά τα ενθύμια της νιότης τους, για να περάσουν μετά στα δικά μας χέρια και να συνεχιστεί αυτή η παράδοση, που όμοιο της δεν έχει, συγκρίσιμο εκδοτικό εγχείρημα. Τα ρεκόρ πολλά, οι αναμνήσεις όμως κερδίζουν και σε αυτή την μάχη, όπως σε κάθε μια που έδωσε ο Γιώργος. Του οφείλουμε πολλά. Σε αυτό το ελάχιστο αφιέρωμα που θα μπορούσαμε να κάνουμε, θα προτιμήσουμε την εικόνα και τον ήχο και όχι τα λόγια και τις περιγραφές. Είκοσι δύο εξώφυλλα εκείνων των αλησμόνητων τευχών και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης να τραγουδά…

ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ

Στίχοι: Κηλαηδόνης Λουκιανός
Μουσική: Κηλαηδόνης Λουκιανός
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Από τη μια οι Ιταλοί κι οι Γερμανοί
για να σε βρουν αναστατώνουν την Αθήνα
κι από την άλλη του πατέρα μου η φωνή:
«Νομίζω πως το κρύβει στην κουζίνα».

Εσύ να παίζεις με τον θάνατο κρυφτό
κι αυτοί να σκίζουνε τα τεύχη τα κρυμμένα,
μη σε τρομάζει το διπλό κυνηγητό,
εσύ τους Γερμανούς κι αυτοί εμένα.

Πού είσαι τώρα και σ’ έχω χάσει,
καλέ μου φίλε Γιώργο Θαλάσση.
Πού είσαι τώρα και σ’ έχω χάσει,
μικρέ μου ήρωα Γιώργο Θαλάσση.

«Εγώ δεν ξεκουράζομαι ποτέ
είμαι παντού όπου το χρέος με προστάζει
κι όσο θα υπάρχουνε στη γη κατακτητές,
θα τους συντρίβω και το αίμα τους θα στάζει».

Πίσω απ’ τον τοίχο o ασύρματος καλεί,
είναι απ’ τη Μέση Ανατολή, απ’ το αρχηγείο.
Θα σoυ αναθέσουν μια καινούργια αποστολή
μ’ ευχές για καλή τύχη απ’ το αρχηγείο.

Η Κατερίνα σ’ αγαπούσε σιωπηλά,
αλλά κι εσύ το ίδιο αγνά την αγαπούσες.
Χωρίς το Σπίθα ίσως να ‘ταν πιο καλά,
παρ’ όλ’ αυτά εσύ τον συγχωρούσες.

Όταν ακούω να μιλάνε γι’ Αφρική,
για Βερολίνο, Βενετία και Παρίσι,
σκέφτομαι, λέω, πού να ξέραν μερικοί
πως σε όλα αυτά τα μέρη εγώ έχω ζήσει.

Πως όταν ήταν στην Ελλάδα κατοχή,
μέσα στις σφαίρες μες στο κρύο, μες την πείνα,
με τους Εγγλέζους να εξοπλίζουνε τη γη
μου έδειχνες μια ξένοιαστη Αθήνα.

Εσύ μπορούσες να οδηγήσεις φορτηγό,
μοτοσικλέτα, οτομοτρίς κι αεροπλάνο
κι όπου κι αν ήσουν πάντα δίπλα ήμουν κι εγώ,
μαζί σου ή να ζήσω ή να πεθάνω.

Ήσουνα πάντα εκδικητής και τιμωρός
γι αυτόν που γέμισε τον τόπο με στρατό του
και μ’ ένα χτύπημά σου έπεφτε o φρουρός
με μια στροφή γύρω απ’ τον εαυτό του.

Μπορούσες πάλι να ημερεύεις τα σκυλιά
με κάποιο σφύριγμα που σου ‘μαθε τσομπάνος
κι έτσι που πέταγες με κόλπο τη θηλιά
θα έπρεπε να είσαι Αμερικάνος.

Τι να σου πω, τι να σου πω, τι να σου πω
που να μην το ‘χει πει κανένας για κανέναν,
εγώ μονάχα ένα πράγμα θα σου πω.
Μου φτάνει πως μεγάλωσα με σένα.


Πού είσαι τώρα και σ’ έχω χάσει,
καλέ μου φίλε Γιώργο Θαλάσση.
Όπου κι αν είσαι, θα ‘χεις γεράσει
μικρέ μου ήρωα Γιώργο Θαλάσση.

Αρέσει σε %d bloggers: