Advertisements

Αρχεία Ιστολογίου

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ALBERICO MOTTA – ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ

Ιταλός κι αυτός ο σχεδιαστής(και σεναριογράφος), του οποίου τις περισσότερες δημιουργίες διαβάσαμε και στη χώρα μας, στις δεκαετίες του`70 και του `80. Θα έλεγα ότι οι εκδότες μας του έδωσαν πολύ χώρο στα εικονογραφημένα τους, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις, οι χαρακτήρες που σκαρφίστηκε αποτέλεσαν το περιεχόμενο ενός τίτλου! Έχουμε και σ` αυτή την περίπτωση να κάνουμε, με μια πολύ χαρακτηριστική σχεδιαστική γραμμή, που γίνεται εύκολα αναγνωρίσιμη. Οπαδός της καρτούν άποψης, με πιο κοντά στο καθαρά παιδικό δημιουργίες, ο Motta έκανε μεγάλη καριέρα στη γειτονική χώρα, η οποία πέρασε και εκτός συνόρων, αφού εκτός της Ιταλίας, ο κ. Motta τα πήγε πολύ καλά και στην Ελλάδα και την Γαλλία.

Από τις 29 του μήνα, έως τις 29 του Φλεβάρη του 2012, ο κ. Motta και ο κωμικός του κόσμος, είναι το θέμα μια έκθεσης που διοργανώνεται στο χώρο της Biblioteca dell’Accademia(Βιβλιοθήκη της σχολής καλών τεχνών – Via Brera 28 – Milano). Αν είστε σε αυτό το διάστημα στο Μιλάνο, ή σκέπτεστε να το επισκεφτείτε, να σας πω ότι οι ώρες λειτουργίας της έκθεσης είναι 9 το πρωί, με 3 το μεσημέρι.

ΠΗΓΕΣ & ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Πληροφορίες επιπλέον, μπορείτε να αντλήσετε από τον παρακάτω σύνδεσμο, απ` όπου βρήκαμε και την αφίσα της εκδήλωσης. Από το ίδιο site αντλήσαμε και ορισμένα από τα εξώφυλλα αυτού του άρθρου.

http://sbamcomics.it/tag/alberico-motta/

Όπως και από αυτά εδώ. Στο δεύτερο θα μάθετε πολλά για την εταιρεία Bianconi, από το ρεπερτόριο της οποίας ήρθαν πολλοί κόμικς χαρακτήρες από την Ιταλία στην χώρα μας.

http://retronika.blogspot.com/2011_04_01_archive.html

http://archiviobianconi.blogspot.com/

Ένας υπέροχος κόσμος γεμάτος κόμικς – βινιέτες από την Ιταλία, σας περιμένει παρακάτω.

http://wowspaziofumetto.blogspot.com/

Για την παρουσία του Ιταλού σχεδιαστή στην Γαλλία, πολλά χρήσιμα στοιχεία θα βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο(ήταν και αυτή μια από τις πηγές μας, όσον αφορά στα εξώφυλλα του άρθρου).

http://conchita.over-blog.net/article-36383881.html

Πολλά επιπλέον στοιχεία, βινιέτες και εξώφυλλα, από την Γαλλική έκδοση, θα βρείτε και στον πιο κάτω σύνδεσμο.

http://www.kastet.org/article-29264496.html

Ο Kiko(ή Cico), έχει το δικό του ηλεκτρονικό σπίτι.

http://chico-fumetti.blogspot.com/

Ο Geppo το δικό του επίσης.

http://en.wikipedia.org/wiki/Geppo

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Για να δούμε τώρα, πότε και σε ποιά εικονογραφημένα, εμφανίστηκαν ποιοι χαρακτήρες – δημιουργίες του κ. Motta, στην χώρα μας.

Να ξεκινήσουμε από το Σινεάκ του κ. Ανεμοδουρά, όπου εκεί εντοπίζουμε τον Μπίλυ, τον γιό του σερίφη της πόλης και κεντρικό χαρακτήρα. Ήταν 1970. Το 1975, μετά από μια σύντομη πορεία εκείνου του περιοδικού(δεν έκλεισε ούτε χρόνο!), ο Μπίλυ επιστρέφει στο Πινόκιο, του ίδιου εκδότη. Να προσθέσω εδώ, ότι την ύλη του Σινεάκ, την μοιράζονται ο Motta με τον Luciano Bottaro, του οποίου πολλοί χαρακτήρες βρίσκονται στο περιοδικό.

Εκείνη την χρονιά, κάνει ένα πολύ σύντομο πέρασμα και ο Bongo, από τις σελίδες του μικρού σχήματος Ταρζάν(Zembla), του κ. Δραγούνη και της Πηδάλιο Πρες. Ο καλοσυνάτος γορίλας, επιστρέφει σε ένα άλλο Ελληνικό κόμικς, ενός άλλου εκδότη, την ίδια χρονιά! Αυτά συνέβαιναν στη χώρα μας, την περίοδο εκείνη που χαρακτηρίστηκε σαν πειραματική, για τους εκδότες. Ο Bongo περνάει στον κ. Παπαδόπουλο και το Σολντίνο.

Το 1970, εκδίδεται και το Σολντίνο, από τον κ. Παπαδόπουλο. Εκεί συναντάμε αρκετούς χαρακτήρες του Alberico Motta, ο οποίος μάλιστα κάποια στιγμή, πήρε την σκυτάλη από τον αρχικό σχεδιαστή της Nona Abelarda, τον Tiberio Colantuoni, που δεν ήταν άλλη από την δική μας Γιαγιάκα. Όλοι οι ήρωες του Σολντίνο, είναι φτιαγμένοι από την πένα του Motta.

Στο Σινεάκ, ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές, ήταν και ο διαβολάκος Τσέπο(Geppo). Ο Τσέπο μπήκε και αυτός το`75 στις σελίδες του Πινόκιο. Όλοι οι χαρακτήρες εκείνου του περιοδικού, ήταν δημιουργίες του Motta!Για τον χαρούμενο αυτό διαβολάκο, Τσέπο, να πούμε ότι η πρώτη του επαφή με το Ελληνικό κοινό, ήταν το 1968! Προηγήθηκε συνεπώς όλων των δημιουργιών του κ. Motta, όταν συμπεριλήφθηκε στην έκδοση του Εικονογραφημένου Μικρού Ήρωα, του κ. Ανεμοδουρά φυσικά.

Το 1970, αποδεικνύεται σαν η χρονιά της καθιέρωσης και της εξάπλωσης του Ιταλού σχεδιαστή, στα Ελληνικά εικονογραφημένα! Εκτός όσων διαβάσατε πιο πάνω, έχουμε και το Τσίκο των αδελφών Στρατίκη. Εκεί, συναντάμε τον ομώνυμο χαρακτήρα και τον παππού του, μαζί με τον Ότο. Το 1975, όλοι τους βρίσκουν στέγη εκδοτική στο Πινόκιο, που ουσιαστικά στεγάζει όλες τις δουλειές του Motta, εκτός από 4! Θα μιλήσουμε πιο κάτω και γι` αυτές, αφού πρώτα σας πούμε ότι το 1983, οι εκδόσεις Στρατίκη επιστρέφουν με την δεύτερη περίοδο έκδοσης του Τσίκο, ο οποίος σαν χαρακτήρας είχε παρουσία και στα οπισθόφυλλα του Μικρού Σερίφη, το 1976. Ο Τσίκο έκανε και ένα τελευταίο πέρασμα από την Ελλάδα το 1985, στο ομώνυμο περιοδικό του κ. Παπαχρυσάνθου.

Για το Πινόκιο, να αναφέρουμε σε αυτό το σημείο και τον σερίφη Υπναλέο, που επίσης είναι δουλειά του Motta, όπως και ο Όττο. Ενώ στην περίπτωση του Μικρού Σερίφη, μια ακόμη φιγούρα του Ιταλού σχεδιαστή που βρέθηκε στα οπισθόφυλλα του καουμπόικου περιοδικού, ήταν και το «Ο Αλή και ο Μεχμέτ». Γι` αυτό το εικονογραφημένο, θα μιλήσουμε σε ξεχωριστό άρθρο. Στην Ιταλία ονομάζονταν Ali Salam. Ο Motta σχεδίασε και ιστορίες του Τιραμόλα, μεταξύ 1957 και 1962! Όπως επίσης έκανε και πολλά εξώφυλλα των Μπλέκ, Μπούφαλο Μπίλ, Ελ Κογιότ(ο γνωστός κηνυγός των Μπιπ Μπιπ!), αλλά και Χονδρό Λιγνό! Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο, έχει να κάνει με το περιοδικό Grissino, που στην Ιταλία εκτός του αγαθού γίγαντα(εδώ τον διαβάσαμε στο Πινόκιο), ενσωμάτωσε και τον διαβολάκο Geppo(Τσέπο), όταν σταμάτησε η αυτόνομη έκδοση του τελευταίου.

Άλλες δουλειές του Motta, που διαβάσαμε στα Ελληνικά εικονογραφημένα, ήταν τα Φέλιξ(συνέχισε από τον αρχικό σχεδιαστή κι έπειτα, στην Ιταλική εκδοχή), αλλά και Ποπάυ(είχε κάνει ακριβώς το ίδιο με τον Φέλιξ, στο Ιταλικό Braccio di Ferro). Και τα δύο περιοδικά, τα εξέδιδε ο κ. Δραγούνης.

Το 1977, ένας ακόμη χαρακτήρας, που σχεδιάστηκε από τον κ. Motta, έρχεται στην χώρα μας. Πρόκειται για τους Fix & Foxy(Φιξ και Φοξ), του Κοκορίκο, που εξέδιδαν οι κ. κ. Ανδρεόπουλος – Ραμπατζής.

Τέλος, πολλές ιστορίες του Alberico Motta, διαβάσαμε και στο εβδομαδιαίο Μίκυ Μάους του κ. Τερζόπουλου, την περίοδο 1968 – 1972.

Ελπίζω να βρήκατε το άρθρο διαφωτιστικό και να ήρθε για να λειτουργήσει σαν μιας μορφής επανάληψη, αφού στους περισσότερους από τους πιο πάνω χαρακτήρες, έχουμε αναφερθεί διεξοδικά, σε παλαιότερα μας άρθρα.

Οι δύο σελίδες των ιστοριών του Motta, από την Ελληνική έκδοση του Μίκυ Μάους, είναι μια συνεισφορά του συντάκτη μας kritonk και είναι από το πάντα χρήσιμο inducks. Ο Κρίτωνας μας πληροφορεί ακόμη, ότι ο κ. Motta σχεδίασε συνολικά 70 ιστορίες για λογαριασμό του Topolino(Ιταλικό Μίκυ Μάους).

Επιμέλεια – παρουσίαση για το Comics Trades 2012

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Οι βινιέτες και τα εξώφυλλα των Ελληνικών εκδόσεων της παρουσίασης, είναι από το προσωπικό αρχείο του συντάκτη.

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

Advertisements

Ο “BONGO” ΤΟΥ LUCIANO BOTTARO – ΣΤΟΝ «ΤΑΡΖΑΝ» ΤΗΣ ΠΗΔΑΛΙΟ ΠΡΕΣ

Ο κεφάτος γορίλας του Ιταλού σχεδιαστή Luciano Bottaro, έγινε γνωστός στην χώρα μας μέσα από το «Σολντίνο» και στην συνέχεια από τα «Πινόκιο» και «Τιραμόλα». Η πρώτη εμφάνιση όμως δεν ήταν σε κανένα από αυτά τα τρία εικονογραφημένα! Με μικρή διαφορά είναι αλήθεια(λίγων εβδομάδων), είχε προλάβει να δημοσιεύσει μια ιστορία του ο κ. Δραγούνης, στο μικρού σχήματος «Ταρζάν», που κυκλοφορούσε το 1970. Ήταν 9 Ιανουαρίου του 1970, όταν στο τέταρτο μόλις τεύχος της Γαλλικής εκδοχής του άρχοντα της ζούγκλας, εν μέσω πειραματισμών του Έλληνα εκδότη, όσων αφορά στα εικονογραφημένα με τα οποία θα πλαισίωνε τον κεντρικό χαρακτήρα του περιοδικού, εμφανίστηκε ο «Μπόνγκο» αλλά και η «Γιαγιάκα» του «Σολντίνο»(!!!), στην ιστορία με τίτλο «Ένα κόκκαλο»!

Έχουμε πει και στο παρελθόν και μάλιστα αρκετές φορές, ότι μόνο απλή δεν ήταν η περίπτωση της διαχείρησης των πνευματικών δικαιωμάτων, στις Ελληνικές εκδόσεις κόμικς, με 1, 2 ή και 3 περιοδικά διαφορετικών οίκων, να δημοσιεύουν σχεδόν ταυτόχρονα(ή με 2-3 εβδομάδες απόκλιση), τον ίδιο χαρακτήρα! Ήταν μια περίεργη γενικά περίοδος, με πολλά τέτοια ευτράπελα, για τα οποία θα πρέπει κάποια στιγμή να γραφτεί ένα συγκεντρωτικό άρθρο, όταν έχουμε ακόμη περισσότερα στοιχεία στα χέρια μας, με την μορφή τευχών βέβαια. Σας παραθέτω σήμερα χαρακτηριστικές βινιέτες από το εσωτερικό πάνελ της πιο πάνω παρουσίας του «Μπόνγκο» στον «Ταρζάν».

«ΔΡΑΚΟΥΛΙΝΟ» & «ΣΟΛΝΤΙΝΟ»!

Δύο ακόμη εικονογραφημένα με πολύ σύντομη παρουσία στη χώρα μας, ήταν τα «Σολντίνο»(του κ. Κ. Παπαδόπουλου – 1970), και το «Δρακουλίνο»(του κ. Α. Γκρίτζαλη – 198?). Περίεργοι τίτλοι, αλλά που όμως ήταν πιστή τελικά μεταφορά των αντίστοιχων του εξωτερικού, κάτι που ομολογουμένως δεν το περίμενα! Όσο για το δικό μας «Γιαγιάκα», μια σπάνια έκδοση σε μορφή τόμου, δεν είναι άλλο από το “Nona Anelarda Serie Oro”, που κυκλοφορούσε σαν ξεχωριστή έκδοση στην Ιταλία. Αν στην περίπτωση του «Δρακουλίνο» υποψιάζεστε(παρά το εξώφυλλο που παραθέτουμε και το οποίο δεν είναι σε καλή κατάσταση), μια κοινή γραμμή στη σχεδίαση των χαρακτήρων, με αυτήν του «Άλαν Φόρντ», να σας πούμε ότι έχετε απόλυτο δίκιο, γιατί έτσι ακριβώς είναι! Για την ώρα δεν θα σας πούμε περισσότερα στοιχεία για τις εκδόσεις και τους δημιουργούς, παρά μόνον ότι προέρχονται από την Ιταλία και φυσικά να σας παραθέσουμε τα σχετικά εξώφυλλα. Σε μελλοντικό άρθρο, θα προστεθούν ακόμη περισσότερα(και στοιχεία και εξώφυλλα!).

Όλα τα πιο πάνω εξώφυλλα σας περιμένουν στην υπό – κατηγορία που έχει πάρει φωτιά αυτό το καλοκαίρι, στην «ΕΡΕΥΝΑ & ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ»!

http://wp.me/PKxow-1QC

NICOLA DEL PRINCIPE

Αν το όνομα δεν σας ακούγεται οικείο, σίγουρα τα σκίτσα και οι χαρακτήρες που δημιούργησε, σίγουρα θα σας θυμίσουν αρκετά. Οι δουλειές του δημοσιεύτηκαν στους Ιταλικούς οίκους Bianconi και Alpe και κάποιοι απ` αυτούς ήρθαν στην Ελλάδα, σε διαφορετικά εικονογραφημένα, από τους κ. κ. Ανεμοδουρά, Δραγούνη και Παπαδόπουλου. Ήταν κυρίως κωμικοί χαρακτήρες, αλλά και πιο ρεαλιστικοί. Ας γυρίσουμε μαζί τις σελίδες του βιογραφικού του κ. Del Principe, που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του`40, κάνοντας τις αφίσες του Ιταλικού Δημοκρατικού Κόμματος, μέχρι που γνωρίστηκε με τον επίσης σκιτσογράφο Enzo Chiomenti(αρραβωνιαστικός της αδελφής της γυναίκας του), που τον προέτρεψε να εγκατασταθεί στο Μιλάνο και να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον κόσμο των κόμικς. Πρώτη του δουλειά για την Alpe, ήταν το ‘Il Dominatore del West’ σε σενάρια του Cesare Sovini. Από εκεί κι έπειτα ξεκίνησε η μακροχρόνια συνεργασία του με τον κ. Bianconi, ιδρυτή του ομώνυμου εκδοτικού οίκου, που κράτησε συνολικά 40 χρόνια! Εκεί λοιπόν έκανε πράγματα και θαύματα! Πολλοί από τους ήρωες των οποίων σχεδίασε ιστορίες, δημοσιεύτηκαν και στη χώρα μας. ‘Nonna Abelarda’, ‘Soldino’, ‘Trottolino’, ‘Papy’, ‘Birillo’, ‘Fiordipesco’ and ‘Luponario’, αλλά και ‘Tom & Jerry’, ‘Pinocchio’ στην δεκαετία του`60. Τα πέντε πρώτα τα διαβάσαμε στο «Σολντίνο» του κ. Παπαδόπουλου, το 1970. Για το «Πινόκιο» ήταν η σειρά του κ. Ανεμοδουρά για να μας προτείνει με επιτυχία, μια ακόμη του δημιουργία, ενώ ο κ. Δραγούνης μας έφερε τον «Τομ Μπιλλιμπύ», στο «Ακίμ». Στα τέλη της δεκαετίας του`60, ο Del Principe μπήκε και στον χώρο των ερωτικών κόμικς με τα ‘Angelica’ και ‘Il Camionista’, ενώ δούλεψε και για την Γαλλική αγορά κόμικς, κάνοντας τα ‘Erik il Vikingo’, ‘Tico Tigre’, και ‘Nicotina’.

Μέρος των στοιχείων, αντλήθηκαν από το

www.lambiek.net

Οι βινιέτες των Ελληνικών εκδόσεων, είναι από το προσωπικό αρχείο του συντάκτη.

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

ΑΡΧΕΙΟ – ΤΑ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΑ ΤΟΥ “ΣΟΛΝΤΙΝΟ”

Το 1970, στην εκδοτική προσπάθεια του Κυριάκου Παπαδόπουλου, το εβδομαδιαίο «Σολντίνο», βλέπουμε στα οπισθόφυλλα μια σειρά παρουσιάσεων των ηρώων του περιοδικού, πολύ κοντά στο κλίμα της αντίστοιχης παρουσίασης που είχαμε στα «Κλασσικά Ντίσνευ» του κ. Τερζόπουλου. Θυμίζω ότι οι ήρωες του «Σολντίνο» ήταν δουλειές της δεκαετίας του`60, των Ιταλών Tiberio Collantuoni και Luciano Botatro. Είχαν δημοσιευτεί στην γειτονική χώρα στα «Nona Abelarda» και «Bongo» αντίστοιχα. Πιο κάτω βλέπετε τέσσερα χαρακτηριστικά οπισθόφυλλα του «Σολντίνο», που σας επιτρέπουν να μπείτε στο κλίμα των πιο πάνω. Να πούμε ακόμη, ότι η σειρά αυτή των πορτρέτων εναλλάσονταν με αυτοτελή έγχρωμα γκάνγκ των ηρώων του περιοδικού.

Αρέσει σε %d bloggers: