Αρχεία Ιστολογίου

ΜΠΙΝΓΚΟ – «ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΡΑΠΗΣ»

Τελευταίο άρθρο πριν την αναχώρηση μου για Αθήνα και πρώτο μιας νέας εβδομάδας, είπα να είναι κάτι από αυτά που μένουν και μπορεί κανείς να τα διαβάσει όσες φορές επιθυμεί!Όχι τόσο σαν άρθρο καθ` αυτό, αλλά σαν …ένθετο στο περιεχόμενο του! Διαβάστε και θα καταλάβετε περισσότερα.

Αυτή τη φορά θα σας πάμε στις εκδόσεις του κ. Δραγούνη, της θρυλικής Πηδάλιο Πρες και στις μέρες των εκδοτικών πειραματισμών, που  κάποιες από αυτές οδήγησαν και στην έκδοση ενός βραχύβιου κόμικς, που άφησε μόλις 4 τεύχη πίσω του! Ήταν το Μπίγκο, για όσους θυμούνται εκείνες τις κυκλοφορίες περιοδικών. Μια περίπτωση με πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και αρκετά κοντά στην εποχή που κυκλοφόρησε στη χώρα μας, αφού δεν είχε μεγαλύτερη απόκλιση από μια πενταετία. Γαλλικό δημιούργημα και αυτό, για το οποίο θα πούμε περισσότερα(και για τον δημιουργό του), σε κάποια από τις προσεχείς μας έρευνες επάνω στα εικονογραφημένα. Δυναμικό σαν δομή και στήσιμο, με μια διαφορετική φιλοσοφία όμως να επιχειρεί να περάσει προς τα έξω(στον αναγνώστη), πιο κοντά στην ειρηνική διευθέτηση των όποιων διαφορών προκύπτουν από τη καθημερινή επιβίωση των ανθρώπων των πόλεων και του μοντέρνου τρόπου ζωής, παρά στην χρήση βίας αυτής καθ` αυτής, έστω κι αν το δίκιο είναι με το μέρος του κεντρικού χαρακτήρα. Αρκετά παράξενη για τα κόμικς – δεδομένα περίπτωση εικονογραφημένου λοιπόν, που αν δεν έτυχε της αναγνώρισης του κοινού θα πρέπει να αναζητηθεί σαν εξήγηση σε αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά, που το διαφοροποιούσαν από τα υπόλοιπα κόμικς της εποχής του. Όταν για παράδειγμα σχεδόν όλοι οι πιτσιρικάδες ταυτίζονταν με τον Μπλέκ, τον Ζαγκόρ, τον λοχαγό Μάρκ, τον Ταρζάν και τους υπόλοιπους χάρτινους ήρωες, που όλοι τους ήταν μυθικές  φιγούρες του 18ου, ή 19ου αιώνα, ένα περιοδικό που λανσάριζε εικόνες του σήμερα, όπως το Μπίγκο, φάνταζε μάλλον παράταιρο και έξω από το γενικό κλίμα. Η λέξη «κρίμα» που επιλέγουμε σε αυτές τις περιπτώσεις, εδώ έχει διπλό λόγο ύπαρξης. Αφ` ενός για να περιγράψει το γεγονός ότι έμεινε μια ακόμη προσπάθεια ημιτελής και απ` την άλλη γιατί επρόκειτο για μια αξιόλογη προσπάθεια σε όλα τα επίπεδα. Σεναριακά και σχεδιαστικά. Οι ιστορίες ήταν εξαιρετικές σε πλοκή και δράση, ενώ το σχέδιο ρεαλιστικό όσο χρειάζονταν για να αποτυπώσει τις περιπέτειες. Περνούν πολύ όμορφα πράγματα μέσα από τις ατάκες των ηρώων και πιστέψτε με αξίζει να το διαβάσει κανείς ακόμη και σήμερα. Η έκδοση του στην Ελλάδα, χάθηκε στη μετάφραση, αφού η αχίλλειος αυτή πτέρνα της Πηδάλιο Πρες έδωσε κι εδώ ρέστα! Άλλα γι` άλλα και φράσεις που πρέπει να διαβάσεις 2-3 φορές για να βγάλεις νόημα! Ειλικρινά δεν ξέρω πως μετέφραζαν τα κόμικς της LUG στα γραφεία της εταιρείας! Ώρες – ώρες μοιάζει σαν τις μεταφράσεις του google, σε στυλ «…εγώ ο ξανθός άνθρωπος όσες θέλει φορές, θα δεν θέλει έρθει ξανά…»!!! Κι αυτό είναι κάτι που το παρατηρήσαμε σχεδόν σε όλες τις εκδόσεις του κ. Δραγούνη, ακόμη και σε αυτήν του Ταρζάν(Ζέμπλα), που είχε μεγαλύτερη ανταπόκριση στο αναγνωστικό κοινό. Ευτυχώς τα πράγματα βελτιώθηκαν κατά πολύ στα Μπάγκς Μπάννυ, Ποπάυ και Ταρζάν του Μπάροους. Ας επιστρέψουμε όμως στο Μπίγκο, δίνοντας κάποια ακόμη στοιχεία. Μια εκδοχή Ρομπέν των δασών στα late Αμερικάνικα `60ς, με έντονο το στοιχείο της κουλτούρας των «Παιδιών των Λουλουδιών», ανακατεμένη με Easy Rider συστατικά, ήταν αυτό που αντίκριζες στις σελίδες του περιοδικού. Ο Μπίγκο, η Μαίρη, ο Περικολόζο, ο Μικρός Χέζους και ο Ποιητής, απαρτίζουν την αταίριαστη αυτή συντροφιά, που τους ενώνει το κοινό όραμα για μια πιο cool συνύπαρξη με τους συνανθρώπους τους, πιο κοντά στη φύση κλπ κλπ Σαν να βλέπεις `60ς ντοκιμαντέρ για το Σαν Φρανσίσκο, ένα πράγμα! Αν το είχαν πάρει χαμπάρι οι Νίκολσον και Πήτερ Φόντα, δεν αποκλείεται να γύριζαν και ταινία το Μπίγκο! Πάμε τώρα και στα της ιστορίας που θα διαβάσετε σε αυτό το αρχείο εικόνας. Ήταν η πρώτη ιστορία, που αφηγείται την ένωση όλων αυτών των τύπων και την ανάληψη της ηγεσίας της παρέας από τον Μπίγκο, η οποία δημοσιεύτηκε αρχικά στο ομώνυμο εικονογραφημένο, συγκεκριμένα στα δύο πρώτα του τεύχη, τον Δεκέμβριο του 1971. Όταν το περιοδικό πέρασε στην ιστορία σαν έκδοση, ο κ. Δραγούνης επανήλθε με τον Ρακάρ, όπου και ενέταξε στο υλικό του το Μπίγκο, δημοσιεύοντας περισσότερες από τις μόλις 2 ιστορίες, που είχαμε ως τότε διαβάσει. Η ιστορία αυτή που σας προσφέρουμε σήμερα, είναι από την έκδοση του Ρακάρ και δημοσιεύτηκε στα 4 πρώτα τεύχη του περιοδικού, μεταξύ  22 Μαΐου  – 13 Ιουνίου 1972, σε συνέχειες φυσικά. Προτιμήθηκε από αυτήν των 2 πρώτων τευχών του Μπίγκο, για το γεγονός και μόνο ότι το τεύχος 1 είχε γράψιμο με στυλό στις 2 πρώτες σελίδες(δεν το έκανα εγώ – αλλά ο προηγούμενος κάτοχος του)!

 

Το αρχείο κατεβαίνει ακολουθώντας το παρακάτω link.

http://www.mediafire.com/?hswrylf9ksjb12p

Χαρακτηριστικά scan – δεν κάνουμε διαφήμιση, αλλά τα παρακάτω προγράμματα & συσκευές βοήθησαν τα μέγιστα στη δουλειά που θα δείτε και οφείλουμε να τα αναφέρουμε.

Σάρωση εικόνων με EPSON V300 PHOTO

Ανάλυση σάρωσης 300 dpi

Επιμέρους ανάλυση σελίδων 1700 Χ 1200 με τη βοήθεια του Photo Resizer

Επεξεργασία σελίδων & crop με Adobe Elements & Picasa

Υδατογράφημα Alamoon

Συμπίεση αρχείο και τελικό φορμάτ Adobe pdf Creator

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΡΑΚΑΡ – ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ “ΚΑΡΕ & ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ”

Ένα ακόμη αφιέρωμα, με αποσπασματικά καρέ, σας περιμένει στην κατηγορία μας ΚΑΡΕ & ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ. Αυτή την φορά, είναι η σειρά του Ρακάρ. Για τις δικές σας προτάσεις, επικοινωνείστε μαζί μας στο gkoscomicsandmore@gmail.com και θα δείτε τους αγαπημένους σας ήρωες στην κατηγορία αυτή.

ΧΡΗΣΙΜΟ – ΑΛΜΠΟΥΜ ΤΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ – ΔΡΑΓΟΥΝΗΣ(1972)

Μιας και πιάσαμε τα Ταρζανάκια(χαιδευτικό των μικρού σχήματος αυτών κόμικς του κ. Δραγούνη, κατά το Μπλεκάκια κλπ), λέω να συνεχίσω με ακόμη κάτι από αυτά που περιείχαν, όπως και τα Κράνος, Τάνκς, Ρακάρ. Τι ήταν αυτό που αποτέλεσε, για λίγους μήνες, κοινό σημείο με τα τέσσερα αυτά εικονογραφημένα; Σεπτέμβριος του 1972. Εκεί μας πάνε τα βήματα, σε αυτό το εξίσου νοσταλγικό άρθρο, που εντάσσεται στην κατηγορία ΧΡΗΣΙΜΑ, η οποία θα έχει και δική της ξεχωριστή σελίδα, ίσως και σήμερα. Ο κ. Δραγούνης λοιπόν, αξιοποιεί τα οπισθόφυλλα αυτών των τεσσάρων περιοδικών του οίκου του και κάνει πλέον δύσκολη την δουλειά των συλλεκτών στις μέρες μας, αφού η προτροπή και το κίνητρο που έδινε στους νεαρούς αναγνώστες τότε, ήταν μάλλον ισχυρό, με αποτέλεσμα να κόψουν με ψαλίδι αυτό που απεικονίζονταν. Το αποτέλεσμα το φαντάζεστε. Λίγα τα εναπομείναντα άθικτα τεύχη, εκτός κι αν κάποιος είχε αρκετά χρήματα, ώστε και να κόβει τα οπισθόφυλλα, αλλά και να κρατέι ακόμη ένα άθικτο τεύχος στην συλλογή του! Όνειρο θερινής νυκτός, συμπληρώνω…

Είχαμε μείνει στο εγχείρημα του κ. Δραγούνη, του Σεπτεμβρίου 1972. Άλμπουμ των Γνώσεων. Έτσι αποκαλέστηκε και τα τμήματα του, μπορούσες να τα βρεις στα οπισθόφυλλα των Τάνκς, Κράνος, Ταρζάν και Ρακάρ. Θυρεοί, σημαίες κρατών, αεροπλάνα, κλπ Έγχρωμα φυσικά, σε ιλουστρασιόν χαρτί και με ένα απαραίτητο άλμπουμ να τα συνοδεύει, το οποίο και αγόραζαν οι ενδιαφερόμενοι, από τα περίπτερα, αντί του αλμυρού είναι αλήθεια, ποσού των 10 δραχμών! Α, βρε κάτι χρόνια… Τέλος πάντων. Το άλμπουμ αυτό, είναι ευσεβής πόθος μπόλικων συλλεκτών, μεταξύ άλλων και εμού…

Υήρχε η ενημέρωση στα πιο πάνω αναφερθέντα έντυπα, σχετικά με την σειρά δημοσίευσης των τμημάτων του Άλμπουμ των Γνώσεων, με την μορφή καταχώρησης των επόμενων κομματιών, ανά εβδομάδα. Το εγχείρημα όχι μόνο στέφτηκε με επιτυχία, αλλά «έσπρωξε» όπως λέμε, την κυκλοφορία και των τεσσάρων κόμικς της Πηδάλιο Πρες, για τον πρωφανή λόγο, του ότι έπρεπε κανείς να αγοράζει και τα τέσσερα, προκειμένου να συμπληρώσει το Άλμπουμ! Παράλληλα βέβαια, αποτέλεσε ακόμη ένα σημείο αναφοράς, στην Ελληνική κοινωνία των `70ς και στα εκδοτικά τεχνάσματα που μας κρατούσαν ζεστό το ενδιαφέρον για μάθηση! Θεωρείστε αυτονόητο, ότι όποιοι από εσάς διαθέτουν τμήματα του Άλμπουμ των Γνώσεων τα οποία δεν έχουν παρουσιαστεί εδώ, μπορείτε να μας τα στέλνετε στο email της σελίδας, με την ελπίδα κάποτε να δούμε ολοκληρωμένη κι αυτή την παρουσίαση…

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ – ΡΑΚΑΡ – ΔΡΑΓΟΥΝΗΣ(1972)

Πρώτη παρουσίαση εικονογραφημένου κόμικς, με γουέστερν ιστορίες, σήμερα. Στις 22 Ιουνίου του 1972, ο εκδότης κ. Δραγούνης κυκλοφορεί ακόμη έναν βραχύβιο εβδομαδιαίο τίτλο κόμικς, κάτω από την σφραγίδα της εκδοτικής Πηδάλιο Πρες.

Στα 32 μόλις τεύχη που κυκλοφόρησε,  δεν κατάφερε να πείσει το νεανικό κοινό, παρά το γεγονός ότι είχε ενδιαφέροντα σενάρια και μια πολύ καλή σχεδιαστική γραμμή, από τον Ivo Pavone. Ο δημιουργός πραγματικά είχε να επιδείξει σπουδαίο έργο. Εκτός του Ρακάρ, διαβάσαμε κι άλλα κόμικς φτιαγμένα από τον ίδιο. Ο καόυμποι Τζάγκουαρ, δημοσιεύτηκε στον Δίκαιο του κ. Ανεμοδουρά, όπως και ο Μπίλ & Μπάρρυ. Πλήρες πορτρέτο του δημιουργού, μπορείτε να βρείτε στην σελίδα http://gkosk.wordpress.com/ στην κατηγορία ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ.

Στα δικά μας τώρα. Το Ρακάρ κόστιζε 2 δραχμές, είχε μικρό σχήμα και 36 σελίδες. Φυσικά ήταν κοκκινόμαυρου χρώματος σελίδων, όπως σχεδόν όλα τα εικονογραφημένα του οίκου του κ. Δραγούνη(πλυν των πολεμικών που ήταν ασρόμαυρα!). Ο κεντρικός χαρακτήρας ήταν μια παράξενη περίπτωση, το δίχως άλλο, αφού συγχρόνως ήταν αρχηγός ινδιάνικης φυλής και τιμωρός του εγκλήματος άνευ άστρου σερίφη στο πέτο! Που να το καρφιτσώσει όμως; Θα του χαλούσε την αμφίεση, η οποία σημειωτέων ήταν η πιο περίεργη που είδαμε ποτέ σε φιγούρα γουέστερν κόμικς, με διαφορά από την δεύτερη! Βλέπετε, ο ήρωας του Pavoneφορούσε κουστούμι μάλλον για κόμικς της Marvel, παρά για καουμπόικο! Μια ολόσωμη φόρμα, σε στυλ Διαβολίκ, ή Φάντομ!

Μαζί του δύο ακόμη χαρακτήρες, ο ένας πιο περίεργος απ` τον άλλο. Ο ινδιάνικης καταγωγής Καζανόβας(!) και ο μικροαπατεώνας Πορτοφολάκιας! Συμπληρωματικά διαβάζαμε και τις ιστορίες του Μπίγκο, που είχε αποτύχει ενωρίτερα σαν εκδοτικό αυτόνομο εγχείρημα, ενώ στα τελευταία και δυσεύρετα τεύχη, υπήρχε ένθετο περιοδικό στις κεντρικές σελίδες και συγκεκριμένα ολόκληρο τεύχος Ρομπέν! Ένα τέτοιο τεύχος θα προστεθεί σαν εξώφυλλο στην παρουσίαση αυτή, την Τρίτη το πρωί, οπότε και θα παραληφθεί έπειτα από ένα μακρινό ταξίδι τρεισήμισι εβδομάδων!

Όταν έκανε δε τον κύκλο του, ο Ρακάρ συνέχισε για μερικές εβδομάδες στον εβδομαδιαίο Ταρζάν. Όλα σχεδόν εκείνα τα κόμικς είχαν Γαλλική προέλευση και ήταν μια αποκλειστική συνεργασία για την χώρα μας, με την εταιρεία Imperia. Στο www.greekcomics.gr μπορείτε να δείτε όλα τα εξώφυλλα της Ελληνικής έκδοσης του Ρακάρ και στο http://www.issuu.com/comicsrainbow/ μπορείτε να διαβάσετε on line 7 τεύχη. Στην σελίδα μας, στα comics scans που έχουμε ανεβάσει για σας ελεύθερα, υπάρχει το πρώτο τεύχος.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ – ΓΟΥΕΣΤΕΡΝ ΚΟΜΙΚΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ένα από τα κινηματογραφικά είδη που ανέκαθεν γοήτευε τον Έλληνα, ήταν τα γουέστερν. Κρατάει χρόνια αυτή κολόνια. Μπορούμε δε να την οριοθετήσουμε χρονικά, σχεδόν ταυτόχρονα με την εμφάνιση του είδους στην μεγάλη οθόνη. Οι αχανείς εκτάσεις της Αμερικάνικης Ηπείρου, οι ινδιάνικες φυλές, οι πρώτοι άποικοι και οι δυσκολίες που συνάντησαν, τα χρόνια που το εξάσφαιρο καθόριζε την θνησιμότητα που πληθυσμού, ο Νόμος και η επιβολή της τάξης από τον σερίφη της πόλης, οι Ραίηντζερς, τα ράντζα, τα κοπάδια, οι κυνηγοί επικηρυγμένων, οι διάσημοι κακοποιοί, όλα λίγος έως πολύ τα στοιχεία αυτά, καθιέρωσαν και επέβαλαν το γουέστερν και στην χώρα μας, στις συνειδήσεις των σινεφίλ και όχι μόνον. Κάποια στιγμή όλα αυτά τα σενάρια, πέρασαν στο χαρτί και δημιουργήθηκε μια νέα εκδοτική τάξη, αυτοτελών ιστοριών, λαϊκών θα τις χαρακτηρίζαμε, που με μια λιτή εικονογράφηση έκαναν την εμφάνιση τους στην Ελλάδα και αγαπήθηκαν πολύ από τους αναγνώστες.

Ήταν η δεκαετία του `50, όταν εμφανίζονταν στα περίπτερα τίτλοι θρυλικοί μετέπειτα, όπως η Μάσκα, η Μασκούλα, το Μυστήριο και αρκετά ακόμη, που φιλοξενούσαν τέτοιες ιστορίες. Άλλες φορές γραμμένες από δικούς μας συγγραφείς και άλλες από μεταφράσεις του εξωτερικού. Ρίο Κίντ, Τσίκ Μπώντρυ, Γουάιατ Έρπ, Έλ Αγκοίλα, Ατρόμητος, Ο Καβαλάρης με την Μάσκα, Γερόλυκος και πολλοί ακόμη ήρωες της εποχής, αφηγήθηκαν επί σειρά τευχών τις δικές τους περιπέτειες στο Φάρ Ουέστ.

Έτσι βαδίσαμε στην δεκαετία του`60, οπότε και εμπλουτίστηκε το εβδομαδιαίο μας ραντεβού με την Άγρια Δύση, μέσα από ακόμη περισσότερους τίτλους, όπως το Λάσο, για να φθάσουμε προς τα τέλη εκείνων των χρόνων, οπότε αρχίζουν δειλά – δειλά να εμφανίζονται τα πρώτα εικονογραφημένα, που με άσπρο – μαύρο, ή κόκκινο – μαύρο, κάνουν προτάσεις πλέον, σε όλα όσα είχαμε πλάσει με την φαντασία μας. Οι σελίδες ζωντανεύουν και οι ήρωες αποκτούν μορφή. Οι αδελφοί Πεχλιβανίδη, με την υπέροχη έκδοση των Κλασσικών Εικονογραφημένων,  μας γνωρίζουν τον Κίτ Κάρσον, τον Μπούφαλο Μπίλ και αρκετούς ακόμη, ενώ φέρνουν και την κόμικς – εκδοχή της επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς Μπονάντζα.

Ο Εικονογραφημένος Μικρός Ήρωας του 1968, με την πρώτη εμφάνιση του Κάπτεν Μίκυ στην χώρα μας, ήταν μια ακόμη τέτοια περίπτωση. Τα Ιταλικής κατασκευής αυτά κόμικς(όπως και τα Γαλλικής), θα κατακλύσουν τα σημεία πώλησης στην Ελλάδα την δεκαετία του`70. Κάθε σχεδόν εκδότης, θα ρίξει και έναν ή περισσότερους τίτλους στην αγορά. Ο κ. Δραγούνης τα Ρακάρ, Τέξ Τον, Κίτ Κάρσον, ο κ. Καμπανάς το Πιστολέρος, ο κ. Ανεμοδουράς το Τζάγκουαρ, ο κ. Τερζόπουλος το Βέλος κ.α. Κανείς μα κανείς όμως, δεν ταυτίστηκε τόσο με το συγκεκριμένο είδος κόμικς ή αναγνωσμάτων, από τον Πότη Στρατίκη. Όσους τίτλους κυκλοφόρησε εκείνος, δεν κυκλοφόρησαν όλοι οι υπόλοιποι εκδότες μαζί! Αμαζόνιος, Γεράκι του Τέξας, Γίγας του Φάρ Ουέστ, Άσσοι του Φάρ Ουέστ, Κένταλ, Σούπερ Λάκυ, Μικρός Κοουμπόυ και βέβαια η κορυφαία τέτοια περίπτωση αναγνώσματος, ο Μικρός Σερίφης. Να προσθέσουμε και την συνεισφορά των Ανδρεόπουλου – Ραμπατζή, με τον Μικρό Αρχηγό και το Τόμπυ, αλλά και το Υπερτεύχος Μικρού Καουμπόυ και Ντιάνα(όπως ονομάστηκε μετά), αλλά και τον κ. Παχνέλη, τον μοναδικό Έλληνα δημιουργό, που εξέδωσε γουέστερν κόμικς και μάλιστα εικονογραφημένο, φτιαγμένο εξ` ολοκλήρου από τον ίδιο!

Όλα όσα διαβάσατε πιο πάνω, που συνοδεύονται με πλούσιο φωτογραφικό υλικό, είναι μια εισαγωγή στο αφιέρωμα που θα κάνουμε σε κάθε έναν τίτλο ξεχωριστά. Θα μάθετε και θα θυμηθείτε οι παλιαότεροι, ακόμη περισσότερα κόμικς αυτού του είδους, μέσα από μια σειρά παρουσιάσεις με στοιχεία για τους δημιουργούς, την Ελληνική και την έκδοση του εξωτερικού, αλλά και παραλειπόμενα από τις εσωτερικές σελίδες, τα οπισθόφυλλα και τα ένθετα αυτών των περιοδικών.

Αρέσει σε %d bloggers: