Αρχεία Ιστολογίου

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ALBERICO MOTTA – ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ

Ιταλός κι αυτός ο σχεδιαστής(και σεναριογράφος), του οποίου τις περισσότερες δημιουργίες διαβάσαμε και στη χώρα μας, στις δεκαετίες του`70 και του `80. Θα έλεγα ότι οι εκδότες μας του έδωσαν πολύ χώρο στα εικονογραφημένα τους, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις, οι χαρακτήρες που σκαρφίστηκε αποτέλεσαν το περιεχόμενο ενός τίτλου! Έχουμε και σ` αυτή την περίπτωση να κάνουμε, με μια πολύ χαρακτηριστική σχεδιαστική γραμμή, που γίνεται εύκολα αναγνωρίσιμη. Οπαδός της καρτούν άποψης, με πιο κοντά στο καθαρά παιδικό δημιουργίες, ο Motta έκανε μεγάλη καριέρα στη γειτονική χώρα, η οποία πέρασε και εκτός συνόρων, αφού εκτός της Ιταλίας, ο κ. Motta τα πήγε πολύ καλά και στην Ελλάδα και την Γαλλία.

Από τις 29 του μήνα, έως τις 29 του Φλεβάρη του 2012, ο κ. Motta και ο κωμικός του κόσμος, είναι το θέμα μια έκθεσης που διοργανώνεται στο χώρο της Biblioteca dell’Accademia(Βιβλιοθήκη της σχολής καλών τεχνών – Via Brera 28 – Milano). Αν είστε σε αυτό το διάστημα στο Μιλάνο, ή σκέπτεστε να το επισκεφτείτε, να σας πω ότι οι ώρες λειτουργίας της έκθεσης είναι 9 το πρωί, με 3 το μεσημέρι.

ΠΗΓΕΣ & ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

Πληροφορίες επιπλέον, μπορείτε να αντλήσετε από τον παρακάτω σύνδεσμο, απ` όπου βρήκαμε και την αφίσα της εκδήλωσης. Από το ίδιο site αντλήσαμε και ορισμένα από τα εξώφυλλα αυτού του άρθρου.

http://sbamcomics.it/tag/alberico-motta/

Όπως και από αυτά εδώ. Στο δεύτερο θα μάθετε πολλά για την εταιρεία Bianconi, από το ρεπερτόριο της οποίας ήρθαν πολλοί κόμικς χαρακτήρες από την Ιταλία στην χώρα μας.

http://retronika.blogspot.com/2011_04_01_archive.html

http://archiviobianconi.blogspot.com/

Ένας υπέροχος κόσμος γεμάτος κόμικς – βινιέτες από την Ιταλία, σας περιμένει παρακάτω.

http://wowspaziofumetto.blogspot.com/

Για την παρουσία του Ιταλού σχεδιαστή στην Γαλλία, πολλά χρήσιμα στοιχεία θα βρείτε στον παρακάτω σύνδεσμο(ήταν και αυτή μια από τις πηγές μας, όσον αφορά στα εξώφυλλα του άρθρου).

http://conchita.over-blog.net/article-36383881.html

Πολλά επιπλέον στοιχεία, βινιέτες και εξώφυλλα, από την Γαλλική έκδοση, θα βρείτε και στον πιο κάτω σύνδεσμο.

http://www.kastet.org/article-29264496.html

Ο Kiko(ή Cico), έχει το δικό του ηλεκτρονικό σπίτι.

http://chico-fumetti.blogspot.com/

Ο Geppo το δικό του επίσης.

http://en.wikipedia.org/wiki/Geppo

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Για να δούμε τώρα, πότε και σε ποιά εικονογραφημένα, εμφανίστηκαν ποιοι χαρακτήρες – δημιουργίες του κ. Motta, στην χώρα μας.

Να ξεκινήσουμε από το Σινεάκ του κ. Ανεμοδουρά, όπου εκεί εντοπίζουμε τον Μπίλυ, τον γιό του σερίφη της πόλης και κεντρικό χαρακτήρα. Ήταν 1970. Το 1975, μετά από μια σύντομη πορεία εκείνου του περιοδικού(δεν έκλεισε ούτε χρόνο!), ο Μπίλυ επιστρέφει στο Πινόκιο, του ίδιου εκδότη. Να προσθέσω εδώ, ότι την ύλη του Σινεάκ, την μοιράζονται ο Motta με τον Luciano Bottaro, του οποίου πολλοί χαρακτήρες βρίσκονται στο περιοδικό.

Εκείνη την χρονιά, κάνει ένα πολύ σύντομο πέρασμα και ο Bongo, από τις σελίδες του μικρού σχήματος Ταρζάν(Zembla), του κ. Δραγούνη και της Πηδάλιο Πρες. Ο καλοσυνάτος γορίλας, επιστρέφει σε ένα άλλο Ελληνικό κόμικς, ενός άλλου εκδότη, την ίδια χρονιά! Αυτά συνέβαιναν στη χώρα μας, την περίοδο εκείνη που χαρακτηρίστηκε σαν πειραματική, για τους εκδότες. Ο Bongo περνάει στον κ. Παπαδόπουλο και το Σολντίνο.

Το 1970, εκδίδεται και το Σολντίνο, από τον κ. Παπαδόπουλο. Εκεί συναντάμε αρκετούς χαρακτήρες του Alberico Motta, ο οποίος μάλιστα κάποια στιγμή, πήρε την σκυτάλη από τον αρχικό σχεδιαστή της Nona Abelarda, τον Tiberio Colantuoni, που δεν ήταν άλλη από την δική μας Γιαγιάκα. Όλοι οι ήρωες του Σολντίνο, είναι φτιαγμένοι από την πένα του Motta.

Στο Σινεάκ, ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές, ήταν και ο διαβολάκος Τσέπο(Geppo). Ο Τσέπο μπήκε και αυτός το`75 στις σελίδες του Πινόκιο. Όλοι οι χαρακτήρες εκείνου του περιοδικού, ήταν δημιουργίες του Motta!Για τον χαρούμενο αυτό διαβολάκο, Τσέπο, να πούμε ότι η πρώτη του επαφή με το Ελληνικό κοινό, ήταν το 1968! Προηγήθηκε συνεπώς όλων των δημιουργιών του κ. Motta, όταν συμπεριλήφθηκε στην έκδοση του Εικονογραφημένου Μικρού Ήρωα, του κ. Ανεμοδουρά φυσικά.

Το 1970, αποδεικνύεται σαν η χρονιά της καθιέρωσης και της εξάπλωσης του Ιταλού σχεδιαστή, στα Ελληνικά εικονογραφημένα! Εκτός όσων διαβάσατε πιο πάνω, έχουμε και το Τσίκο των αδελφών Στρατίκη. Εκεί, συναντάμε τον ομώνυμο χαρακτήρα και τον παππού του, μαζί με τον Ότο. Το 1975, όλοι τους βρίσκουν στέγη εκδοτική στο Πινόκιο, που ουσιαστικά στεγάζει όλες τις δουλειές του Motta, εκτός από 4! Θα μιλήσουμε πιο κάτω και γι` αυτές, αφού πρώτα σας πούμε ότι το 1983, οι εκδόσεις Στρατίκη επιστρέφουν με την δεύτερη περίοδο έκδοσης του Τσίκο, ο οποίος σαν χαρακτήρας είχε παρουσία και στα οπισθόφυλλα του Μικρού Σερίφη, το 1976. Ο Τσίκο έκανε και ένα τελευταίο πέρασμα από την Ελλάδα το 1985, στο ομώνυμο περιοδικό του κ. Παπαχρυσάνθου.

Για το Πινόκιο, να αναφέρουμε σε αυτό το σημείο και τον σερίφη Υπναλέο, που επίσης είναι δουλειά του Motta, όπως και ο Όττο. Ενώ στην περίπτωση του Μικρού Σερίφη, μια ακόμη φιγούρα του Ιταλού σχεδιαστή που βρέθηκε στα οπισθόφυλλα του καουμπόικου περιοδικού, ήταν και το «Ο Αλή και ο Μεχμέτ». Γι` αυτό το εικονογραφημένο, θα μιλήσουμε σε ξεχωριστό άρθρο. Στην Ιταλία ονομάζονταν Ali Salam. Ο Motta σχεδίασε και ιστορίες του Τιραμόλα, μεταξύ 1957 και 1962! Όπως επίσης έκανε και πολλά εξώφυλλα των Μπλέκ, Μπούφαλο Μπίλ, Ελ Κογιότ(ο γνωστός κηνυγός των Μπιπ Μπιπ!), αλλά και Χονδρό Λιγνό! Ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο, έχει να κάνει με το περιοδικό Grissino, που στην Ιταλία εκτός του αγαθού γίγαντα(εδώ τον διαβάσαμε στο Πινόκιο), ενσωμάτωσε και τον διαβολάκο Geppo(Τσέπο), όταν σταμάτησε η αυτόνομη έκδοση του τελευταίου.

Άλλες δουλειές του Motta, που διαβάσαμε στα Ελληνικά εικονογραφημένα, ήταν τα Φέλιξ(συνέχισε από τον αρχικό σχεδιαστή κι έπειτα, στην Ιταλική εκδοχή), αλλά και Ποπάυ(είχε κάνει ακριβώς το ίδιο με τον Φέλιξ, στο Ιταλικό Braccio di Ferro). Και τα δύο περιοδικά, τα εξέδιδε ο κ. Δραγούνης.

Το 1977, ένας ακόμη χαρακτήρας, που σχεδιάστηκε από τον κ. Motta, έρχεται στην χώρα μας. Πρόκειται για τους Fix & Foxy(Φιξ και Φοξ), του Κοκορίκο, που εξέδιδαν οι κ. κ. Ανδρεόπουλος – Ραμπατζής.

Τέλος, πολλές ιστορίες του Alberico Motta, διαβάσαμε και στο εβδομαδιαίο Μίκυ Μάους του κ. Τερζόπουλου, την περίοδο 1968 – 1972.

Ελπίζω να βρήκατε το άρθρο διαφωτιστικό και να ήρθε για να λειτουργήσει σαν μιας μορφής επανάληψη, αφού στους περισσότερους από τους πιο πάνω χαρακτήρες, έχουμε αναφερθεί διεξοδικά, σε παλαιότερα μας άρθρα.

Οι δύο σελίδες των ιστοριών του Motta, από την Ελληνική έκδοση του Μίκυ Μάους, είναι μια συνεισφορά του συντάκτη μας kritonk και είναι από το πάντα χρήσιμο inducks. Ο Κρίτωνας μας πληροφορεί ακόμη, ότι ο κ. Motta σχεδίασε συνολικά 70 ιστορίες για λογαριασμό του Topolino(Ιταλικό Μίκυ Μάους).

Επιμέλεια – παρουσίαση για το Comics Trades 2012

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Οι βινιέτες και τα εξώφυλλα των Ελληνικών εκδόσεων της παρουσίασης, είναι από το προσωπικό αρχείο του συντάκτη.

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

ΝΕΑ ΛΙΣΤΑ ΜΟΝΟΝ ΠΡΟΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΤΕΥΧΩΝ – ΣΤΙΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ

Προέκυψαν σαν διπλά(και ακόμη παραπάνω σε πολλές περιπτώσεις), οπότε και ψάχνουν για νέα κόμικς – στέγη! Τα τεύχη είναι μόνον προς ανταλλαγή και μπορείτε να τα δείτε στην υπό – κατηγορία «ΑΓΓΕΛΙΕΣ». Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να παίρνουν επιπλέον φωτογραφίες και αποσπασματικές σελίδες, με ένα email στην ηλεκτρονική μας διεύθυνση. τα τεύχη δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που διατίθενται στις αγγελίες πώλησης, ακόμη και αν παρατηρείτε σε κάποια μια ταυτόχρονη παρουσία! Είναι όπως ανέφερα και πιο πάνω, πέραν του ενός αντίτυπου!

http://wp.me/PKxow-35a

«ΖΑΓΚΟΡ» – ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΣΤΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Δύο διαφορετικές εκδόσεις της ίδιας ιστορίας, που ίσως και να μην ήταν το ζητούμενο στην δεύτερη τουλάχιστον περίπτωση από τον κ. Παπαχρυσάνθου(υπήρχαν βλέπετε δεκάδες άλλες ιστορίες που δεν είχαμε διαβάσει στην Ελλάδα), με μια εξίσου διαφορετική οπτική στην μετάφραση. Βέβαια καμία από τις δύο αυτές εκδόσεις δεν …χάθηκε στην μετάφραση, ούτε οι αναγνώστες, ούτε και το νόημα στις συζητήσεις και τις αφηγήσεις των εσωτερικών καρέ. Δύο δεκαετίες σχεδόν μετά την πρώτη έκδοση, του θρυλικού πια εβδομαδιαίου «Ζαγκόρ» από τον κ. Ανεμοδουρά, ο κ. Παπαχρυσάνθου επιχειρεί να φέρει αυτόν τον ήρωα στην κόμικς – πραγματικότητα μας ξανά. Έτσι επανεκδίδει μερικές ιστορίες από εκείνες που είχαμε διαβάσει το 1970. Δε θα σταθώ στο σκεπτικό της έκδοσης των 9 – αν δεν κάνω λάθος – συνολικά αυτών τευχών, που ήταν πιο κοντά στην Ιταλική έκδοση, σαν σχήμα περιοδικού, σαν αριθμός σελίδων, αλλά και σαν φιλοσοφία, αφού τα 10 τεύχη στην πρώτη έκδοση, εδώ έγιναν μόλις 2, αλλά θα εστιάσω την προσοχή σας στις όποιες διαφορές προέκυψαν από την μετάφραση τους, σε σχέση με την προγενέστερη. Πάμε λοιπόν στην ιστορία με τον «Άρχοντα των Αετών», μια συναρπαστική ιστορία του «πνεύματος με το τσεκούρι», για να δούμε κάποιες από αυτές τις διαφορές στα «μπαλονάκια», που δίνουν αν θέλετε και το στίγμα μιας διαφορετικής εποχής, αυτής της δεκαετίας του`80. Άλλη αργκό, άλλη ροή στο λόγο, πιο σύντομη, πιο περιεκτική. Όπως σας είπα πιο πάνω, σημαντικές αλλαγές δεν έγιναν, απλά κάποιες διαφοροποιήσεις στον τρόπο που μεταδόθηκε το κείμενο. Έγινε πιο σύντομο και κοφτό, πιο άμεσο εν τέλει. Βέβαια, οι φίλοι της πρώτης νοσταλγικής έκδοσης του «Ζαγκόρ», θα προτιμήσετε σίγουρα εκείνη την μορφή λόγου, που ήταν πιο γλαφυρή και περιγραφική. Με περισσότερες λεπτομέρειες και καλύτερη δουλειά πάνω στους ιδιωματισμούς. Πιο προσεγμένη ίσως. Ένα άλλο από τα στοιχεία που μας τονίζει την αλλαγή εποχής, είναι η πλήρης εφαρμογή του «άσπρο – μαύρο» σαν χρώμα στις σελίδες, κι όχι το κλασσικό και αγαπημένο «κόκκινο – μαύρο» του`70, όπως και η γραμματοσειρά στα «μπαλονάκια», που στην περίπτωση της δεύτερης έκδοσης ήταν κάπως βιομηχανοποιημένα σαν εκδοχή. Επιλέχθηκαν 4 συνολικά καρέ για να σας βοηθήσουν να δείτε τις διαφορές αυτές. Όλα μπορείτε να τα βρείτε στην υπό – κατηγορία «ΕΡΕΥΝΑ & ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ». Όπως ίσως υποψιαστήκατε, κάτι …μαγειρεύουμε με τον «Ζαγκόρ» πάλι…

Έχει την τιμητική της η κατηγορία μας αυτή σήμερα, με τρίτο άρθρο! Και που είστε ακόμη… Σας έχουμε απίστευτα αποτελέσματα έρυνας, όλα σε αποκλειστική Πανελλαδική δημοσίευση!

http://wp.me/PKxow-1QC

ΓΑΛΛΙΚΑ & ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΞΩΦΥΛΛΑ ΚΟΜΙΚΣ – ΜΕΡΟΣ ΠΕΜΠΤΟ

Αισίως φτάσαμε στο πέμπτο μέρος αυτής της αντιπαράθεσης εξωφύλλων, από Γαλλικά και Ελληνικά κόμικς. Μέσα από αυτά τα εξώφυλλα, διαφορετικών εκδοτικών εταιρειών, μαθαίνουμε αρκετά χρήσιμα πράγματα, κυρίως για τις δικές μας εκδοτικές επιρροές. Μπορούμε ακόμη να δούμε από πού ήρθαν κάποια εξώφυλλα στη χώρα μας, σε διαφορετικούς τίτλους κόμικς, αλλά και να δούμε απλά ίδια εξώφυλλα, διαφορετικές χώρες, διαφορετικές ιστορίες σαν περιεχόμενο! Τα γνωστά δηλαδή φαινόμενα! Στις σημερινές φωτογραφίες θα δείτε διαφορετικά κόμικς και όχι ένα συγκεκριμένο όπως κάναμε ως τώρα. Αρχή με το Γαλλικό La route d` ouest, που στην χώρα μας το είδαμε στο ένατο τεύχος του Σκαθάρι από την Μαμούθ. Στην συνέχεια πάμε στο Γαλλικό τεύχος 226 του Rodeo, που εδώ το είδαμε στο TEX του κ. Παπαχρυσάνθου, με τίτλο «Ο κυρίαρχος της αβύσσου» και έπειτα για φινάλε σας έχουμε Ταρζάν ή Ζέμπλα αν προτιμάτε. Από την Γαλλική special μορφή του Zembla, στην δική μας του Μεγάλου Ταρζάν, με μια πρόχειρη έρευνα βρήκαμε τρία κοινά εξώφυλλα. Η έρευνα συνεχίζεται και θα έχετε την ευκαιρία να δείτε ακόμη περισσότερα αποτελέσματα της, μερικά από τα οποία θα χαρακτήριζα ευρήματα πραγματικά, αφού αποδεικνύουν σημαντικά πράγματα και μας μαθαίνουν άγνωστες μέχρι σήμερα πτυχές, σε σχέση με την προέλευση κάποιων συμπληρωματικών εικονογραφημένων ηρώων, που διαβάσαμε σε Ελληνικά κόμικς. Μείνετε συντονισμένοι λοιπόν.

Όλα τα πιο πάνω  εξώφυλλα σας περιμένουν στο δεύτερο άρθρο που προστέθηκε σήμερα στην υπό – κατηγορία μας «ΕΡΕΥΝΑ & ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ»

http://wp.me/PKxow-1QC

SERGIO BONELLI – Ο ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΤΟΥ ΚΟΡΥΦΑΙΟΥ ΙΤΑΛΙΚΟΥ ΕΚΔΟΤΙΚΟΥ ΟΙΚΟΥ ΚΟΜΙΚΣ

Όλα αυτά τα χρόνια της έρευνας και της συλλογής, του κόμικς παρελθόντος της χώρας μας και όχι μόνον, δεν συνάντησα πολλές μορφές σαν του κ. Bonelli(το ψευδώνυμο που χρησιμοποιούσε, ήταν το Guido Nollita!). Ο άνθρωπος πίσω από τα παιδικά και εφηβικά μας χρόνια, που λανσάρισε δεκάδες χάρτινους ήρωες, με τους οποίους ταξιδέψαμε γυρίζοντας τις σελίδες των κόμικς της δεκαετίας του `60 και του `70 στην Ελλάδα, ήταν μια σπουδαία προσωπικότητα στην γειτονική Ιταλία.

Ένας καταξιωμένος εκδότης και δημιουργός, με τεράστια συνεισφορά στην ανάπτυξη της ένατης τέχνης στη χώρα του. Η σχολή που δημιούργησε, με δεκάδες επιτυχημένες εκδόσεις, επηρέασε πολλούς επίδοξους μιμητές και αποκαλέστηκε Bonellissimo. Κοντά του δούλεψαν μερικοί από τους κορυφαίους σχεδιαστές όλων των εποχών, όπως οι Guido Grepax(τα ερωτικού περιεχομένου κόμικς του οποίου, αποτελούν σημείο αναφοράς στον χώρο! Ψάξτε τα, παρά τις μεγάλες δυσκολίες να βρεθούν πια, από τις εκδόσεις Πλειάς), Hugo Pratt(δημιουργό του “Corto Maltese” – εκδόσεις Μαμούθ) και Sergio Toppi. Οι παρακάτω γραμμές, είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής, σε αυτόν τον άνθρωπο, που άλλαξε με τις ιδέες του τον ρου της Ευρωπαϊκής κόμικς – ιστορίας. Ο Gian Luigi Bonelli γεννήθηκε στο Μιλάνο το 1908. Ξεκίνησε σαν σεναριογράφος στα τέλη της δεκαετίας του`30, στις εφημερίδες Il Corriere del Piccoli και Giornale Illustrato del Viaggi, του εκδότη Sonzogno. Οι τρείς πρώτες του απόπειρες, ήταν οι ιστορίες «Le Tigri dell’Atlantico», «Il Crociato Nero» και «I Fratelli del Silenzio». Στην συνέχεια μπήκε στον χώρο των κόμικς – strip, με τις δουλειές του στα “Primarosa», «L’Audace», «Rintintin» και «Jumbo», αλλά κυρίως στο εβδομαδιαίο «Il Vittorioso», να τον κατατάσσουν ανάμεσα στους κορυφαίους σεναριογράφους κόμικς. Το 1939 αποφασίζει να γίνει εκδότης, αλλά ο Β` Παγκόσμιος Πόλεμος θα τον κρατήσει ανενεργό μέχρι το 1947, οπότε και μαζί με τον Giovanni Di Leo, βγάζουν το περιοδικό “Cow Boy”, που περιείχε μεταφράσεις των Γαλλικών “Robin Hood” και “Fantax”. Ένα χρόνο μετά, θα γράψει τα σενάρια, ενώ ο σχεδιαστής Aurelio Gallepini θα αναλάβει την εικονογράφηση, της πρώτης τεράστιας εκδοτικής του επιτυχίας. Ο Tex Willer(στην Ελλάδα οι περιπέτειες του ξεκίνησαν το 1969 σαν Ροκ στις εκδόσεις Νέος Παρνασσός, συνεχίστηκαν σαν Tex από τον κ. Παπαχρυσάνθου και κατέληξαν σαν Ροντέο από τον κ. Ανεμοδουρά το 1983!), αγαπήθηκε πολύ στην Ιταλία και μεταφράστηκε σε πάνω από 25 χώρες, μεταξύ των οποίων και η δική μας. Το`49, γράφει τις αυτοτελείς ιστορίες του “Plutos”(σκίτσα Leone Cimpelin) και το 1954 τις αντίστοιχες για τα “Yuma Kid”, και Il Cavaliere Nero”, που εκδίδονται με την πολύτιμη βοήθεια του Mario Uggeri.

Οι τρείς σχεδιαστές των πιο πάνω, θα αφήσουν εποχή, στην Ευρωπαϊκή ιστορία των κόμικς, σαν Esse Gesse(Giovanni Sinchetto, Dario Guzzon, Pietro Sartoris)! Πρόκειται για την σχεδιαστική ομάδα που μας έδωσε μεταξύ άλλων και το “Il Grande Blek”, ή απλά Μπλέκ αν προτιμάτε, δεύτερη πολλή μεγάλη επιτυχία του εκδοτικού οίκου του κ. Bonelli, αλλά και του …δικού μας κ. Ανεμοδουρά, που είχε τα πνευματικά δικαιώματα πολλών εμπνεύσεων του Ιταλού δημιουργού. Το 1955, τέσσερεις διαφορετικοί, σπουδαίοι σχεδιαστές, αναλαμβάνουν να εικονογραφήσουν, τις αυτοτελείς ιστορίες του “I Tre Bill”. Είναι οι Giovanni Benvenuti, Gino D` Antonio(το 1967, μας έδωσε την υπέροχη σειρά «Η Κατάκτηση της Δύσης», την δική του εικονογραφημένη εκδοχή των πεπραγμένων στην Άγρια Δύση! Την έκδοση της σειράς στη χώρα μας, στη δεκαετία του`80, ανέλαβε η Μαμούθ Κόμικς), Roy D` Ami(η δεύτερη μεγάλη σχολή κόμικς στην Ιταλία! Από τα δικά του στούντιο, πέρασαν πολύ σπουδαίοι δημιουργοί)και Renzo Galegari.

Το 1956, οι D` Antonio, Galegari και o Dino Battaglia(δουλειές του όπως το «Τάγμα του Φοίνικα», διαβάσαμε από τις εκδόσεις «Βαβέλ Noir»), επιμελούνται μια ακόμη επιτυχημένη ιδέα του Bonelli, το “El Kid”. Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί το “Hondo” και το 1962, το μεταφρασμένο και εδώ από τον κ. Ανεμοδουρά, “Il ragazzo nel Far West”, ή εν συντομία «Τομ», που ενσωματώθηκε στο εβδομαδιαίο «Μπλέκ». Ένα χρόνο πριν, είχε έρθει και η γνωριμία με τον σχεδιαστή Gallieno Ferri, καρπός της οποίας ήταν και μια ακόμη εκδοτική επιτυχία του οίκου, το “Zagor”, που διαβάσαμε και στην Ελλάδα. Το 1966 είναι η σειρά του “Il Commantate Mark”(Λοχαγός Μάρκ. Στην χώρα μας ήρθε για πρώτη φορά το `67 από τις εκδόσεις του κ. Φλεβοτόμου, για μόλις τρία τεύχη, με τον τίτλο Κάπταιν Σουίγκ!

Θεωρείται σχεδόν ακατόρθωτο να βρεθούν αυτά τα τεύχη, που είναι από τα πιο σπάνια των Ελληνικών κόμικς! Στην δεκαετία του`70, ο κ. Ανεμοδουράς ενσωμάτωσε τον ήρωα στο περιοδικό «Όμπραξ», που πήρε το όνομα του από τον δεύτερο ήρωα που φιλοξένησε, τον ομώνυμο καουμπόι!), για να ακολουθήσουν το 1977 το “Mister No”(δυο απόπειρες να πιάσει στην Ελληνική αγορά από τον κ. Ανεμοδουρά, το 1976 και το 1983), το `82 ο “Martin Mystere”, το `86 ο “Dylan Dog”(εκδόσεις Jemma Press), το `91 ο “Nathan Never” και το 2000 ο “Dampyr”( εκδόσεις Jemma Press). Το 2011, ο Bonelli αποχαιρέτησε τον μάταιο τούτο κόσμο, πλήρης ημερών και αναγνώρισης, έχοντας αφήσει πίσω του σημαντικότατο έργο – παρακαταθήκη, για τον συνεχιστή των εκδόσεων του, τον γιο του Sergio Bonelli.

Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

Αρέσει σε %d bloggers: