Αρχεία Ιστολογίου

Ο «ΟΚΛΑΧΟΜΑ» ΚΑΙ Η ΣΧΕΔΙΑΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ `50 – ΣΤΟ «ΒΕΛΟΣ»

Στις αρχές της δεκαετίας του`50, η υπόθεση κόμικς κινούνταν σε άλλους ρυθμούς και φόρμες, σίγουρα πολύ λιτές και μακριά από τον επαγγελματισμό που έκανε την εμφάνιση του σχεδόν μια δεκαετία έπειτα. Ήταν τα πρώτα χρόνια της νέας μορφής αυτής τέχνης, που μέσα από σπουδαίους δημιουργούς, όπως ο Γουώλτ Ντίσνευ, έμελε να καταξιωθεί και να πάρει τη θέση της δίπλα στις άλλες οκτώ. Η ένατη τέχνη, καθιερώθηκε στην Αμερική και την Ευρώπη, κάνοντας ένα δεκαετές «αγροτικό», στην διάρκεια του οποίου τα πειράματα των δημιουργών και των εκδοτικών οίκων, ήταν πολλά και ενδιαφέροντα. Νέες τάσεις ξεπήδησαν, είδη και σχολές σχεδίασης καθιερώθηκαν, σχεδιαστές & σεναριογράφοι αναγνωρίστηκαν και περιοδικά αγαπήθηκαν από τους αναγνώστες. Ένα από τα είδη που κέρδισε σε σύντομο χρόνο το κοινό, ήταν το γουέστερν κόμικς. Για μια τέτοια περίπτωση εικονογραφημένου θα αναφερθούμε σήμερα.

Ο Ιταλός Leone Cimpellin, συνεργάτης της Lisa Buffolente(λοχαγός Μάρκ), ήταν από τους πολλούς Ευρωπαίους δημιουργούς που πέρασαν τον Ατλαντικό, κάνοντας όνομα στην Αμερική. Πριν κάνει αυτό το ταξίδι, είχε προλάβει να αφήσει σπουδαία πίσω του, ασχολούμενος ειδικά με τα γουέστερν κόμικς. Οι συνεργασίες του με τον μεγάλο Bonelli(στο Plutos), ή με τον Merio Uggeri(στο Red Carson), είχαν ήδη γίνει μεγάλες επιτυχίες και μεταφράζονταν σε πολλές χώρες. Αυτές όμως οι δύο δουλειές, που άφησαν εποχή, ήταν οι συνεργασίες του με τον σπουδαίο Guido Martina, στα Pecos Bill(παραλίγο να το έφερνε στην Ελλάδα ο κ. Τερζόπουλος!), και Oklahoma. Αυτά τα δύο αποτέλεσαν τις σημαντικότερες του δημιουργίες και τον ανέδειξαν σαν έναν από τους κορυφαίους δημιουργούς της εποχής του. Το Oklahoma, σε σενάριο του Martina(έγινε διάσημος για τις μεταφράσεις του στις ιστορίες του Ντίσνευ, που κυκλοφόρησε στο Ιταλικό Topolino η εκδοτική Mondadori), το διαβάσαμε και στην χώρα μας, σαν την κύρια ιστορία που περιείχε το εβδομαδιαίο «Βέλος» του κ. Τερζόπουλου, στην πρώτη, μεγάλου σχήματος μορφή. Εδώ η ομορφιά της εικόνας είναι μοναδική και η απλότητα της σχεδίασης χαρακτηρίζει όλες τις πρώιμες επιρροές των δημιουργών(κυρίως από το γουέστερν σαν είδος γενικά), ενώ παράλληλα δίνει και ένα στίγμα των πλαισίων μέσα στα οποία κινούνταν η αφήγηση εκείνα τα χρόνια, χωρίς να είναι στυλιζαρισμένη, αλλά και δίχως εκείνο το πιο …σοφιστικές και επιτηδευμένο, που κυριάρχησε μετέπειτα και που μαζί με τον ρεαλισμό μας έδωσαν πιο σκληρές εικόνες. Υπάρχουν στιγμές στο «Οκλαχόμα», που σε βάζουν μέσα σε ένα πίνακα ζωγραφικής, με τον λυρισμό σαν κυρίαρχο στοιχείο και νομίζεις ότι έχεις μπροστά σου την εικονογράφηση ενός κλασσικού λογοτεχνικού έργου. Ιδιαίτερα στις δύο κεντρικές σελίδες, γίνεται ακόμη πιο έντονο αυτό το συναίσθημα, όπως και στις πανέμορφες, ολοσέλιδες εικονογραφήσεις(σαν πορτρέτα), των ηρώων του εικονογραφημένου, που βρίσκονταν στις τελευταίες σελίδες του περιοδικού.

Όλα αυτά αποσπασματικά για την ώρα(θα προστεθούν σταδιακά όλες οι σχετικές σελίδες, από όλα τα τεύχη της έκδοσης), μπορείτε να τα δείτε στις εικόνες αυτού του άρθρου. Όλες οι παρόμοιες αναφορές και τα πορτρέτα που επιχειρούμε, σε εκδόσεις κόμικς και δημιουργούς, θα τα βρίσκετε συγκεντρωμένα στην κατηγορία «ΕΡΕΥΝΑ & ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ», ενώ θα έχετε την ευκαιρία να τα δείτε και τυπωμένα προσεχώς, σε μια νέα κυκλοφορία βιβλίου για τα κόμικς και την ιστορία τους, από τις εκδόσεις Αιγόκερως. Για όλα αυτά, θα ενημερωθείτε με σχετικό άρθρο, όταν θα έχει ολοκληρωθεί το στήσιμο του βιβλίου.






Όλα τα άρθρα αυτού του τύπου θα τα βρείτε στην κατηγορία Ήρωες & Δημιουργοί.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ – ΒΕΛΟΣ – ΤΕΡΖΟΠΟΥΛΟΣ(1968)

Η σημερινή παρουσίαση, αφορά σε ένα σημαντικό περιοδικό στον χώρο των Ελληνικών εκδόσεων κόμικς, που θα χαρακτηρίζαμε σαν ένα εκ των πολύ επιτυχημένων πειραμάτων του εκδότη κ. Τερζόπουλου, μπροστά από την εποχή του, που φιλοξένησε όμορφες ιστορίες και μας σύστησε ήρωες όπως ο Φλάς Γκόρντον, ή ο Μαντρέικ, ο Φάντομ, ο Τέν Τέν, ο Ποπάυ και οι καουμπόηδες Σίσκο Κίντ, Λόουν Ρέηντζερ και φυσικά ο Οκλαχόμα. Αυτοί οι τρείς τελευταίοι ήρωες, είναι και ο λόγος που βρίσκεται στην λίστα με τις γουέστερν κόμικς εκδόσεις, που παρουσιάζουμε σε αυτό το αφιέρωμα.

Ας τα πάρουμε όμως με την σειρά. 2 Ιουλίου 1968. Δύο χρόνια παρά 1 μέρα(!), μετά την κυκλοφορία του πρώτου τεύχους του Μίκυ Μάους, ο κ. Τερζόπουλος αποφασίζει να ρίξει στην αγορά το Βέλος. Μεγάλο(αρχικά) σχήμα, 4 δραχμές κόστος και 36 σελίδες(αρχικά), μισές – μισές σε σχέση με το χρώμα. Αυτά τα δεδομένα άλλαξαν πολλές φορές και το περιοδικό γνώρισε(μαζί με τους αναγνώστες), πολλές αυξομειώσεις στην τιμή, τις σελίδες, το χρώμα των σελίδων, ακόμη και το σχήμα έκδοσης, ή τις ιστορίες που φιλοξένησε, αφού κάποια στιγμή έμεινε μόνον με τον Φάντομ, που τότε αποκαλούνταν Φάντασμα! Το μόνο που παρέμεινε δεδομένο, ήταν η εβδομαδιαία του μορφή κυκλοφορίας. Συνολικά βγήκαν 90 διαφορετικά τεύχη, κάτω από αυτόν τον τίτλο εικονογραφημένου.

Το εικονογραφημένο που χαρακτήρισε την πρώτη περίοδο έκδοσης του Βέλος, κυριαρχώντας στα εξώφυλλα του και καταλαμβάνοντας ένα μεγάλο μέρος των σελίδων του, ήταν το Οκλαχόμα. Μια γουέστερν κόμικς – δημιουργία των Guido Martina & Pier Luigi Da Vita, που μας είχαν δώσει και το εξαιρετικό Pecos Bill, το οποίο δυστυχώς δεν κυκλοφόρησε ποτέ στην χώρα μας. Από εκεί και έπειτα, Το Cisco Kid ήταν μια δουλειά του Salinas, διαχρονική θα την αποκαλούσαμε, ενώ το Lone Ranger του Ed Kressy, μας πάει πολύ πίσω στον χρόνο και αποτελεί έναν Αμερικάνικο ήρωα των παιδικών χρόνων, που πέρασε τόσο από την τηλεόραση, όσο και από τον κινηματογράφο. Εκτός των γουέστερν εικονογραφημένων(σε συνέχειες), είχαμε κι άλλα αναγνώσματα, πρωτοποριακά για τα δικά μας εκδοτικά κόμικς – χρονικά. Ο Flash Gordon, ο Mandrake, ο Phantom, ο Popeye, ο Tin Tin και πολλά ακόμη, έκαναν εδώ την πρώτη τους εμφάνιση επί Ελληνικού εδάφους, στο Βέλος, όλα τους προερχόμενα από τα στρίπ των Αμερικάνικων εφημερίδων των τελών της δεκαετίας του 1940 και των αρχών αυτής του 1950.

Συμπερασματικά, θα λέγαμε ότι η κυκλοφορία του περιοδικού του κ. Τερζόπουλου, ήταν μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, για να γνωρίσει το Ελληνικό κοινό εξαιρετικούς δημιουργούς και μερικά από τα κορυφαία κόμικς όλων των εποχών. Το ρίσκο στην ουσία ήταν μηδαμινό, αν αναλογιστείτε ότι όλοι αυτοί οι χάρτινοι ήρωες είχαν κατακτήσει τον πλανήτη, μέχρι να περάσουν από τα περίπτερα της χώρας μας. Ήταν αδιανόητο ίσως, να αποτύχει ένας Φλάς Γκόρντον, ή ένας Φάντομ. Όμως απ` την άλλη, κανείς συμπατριώτης μας εκδότης δεν είχε επιχειρήσει κάτι ανάλογο ως τότε, οπότε και πιστώνεται στα θετικά – μπροστά από την εποχή τους, εγχειρήματα κόμικς. Σημείο αναφοράς τα πανέμορφα εξώφυλλα και τα all time classic πια οπισθόφυλλα, όπου διαφημίζονταν τα Μεγάλο Μίκυ και εβδομαδιαίο Μίκυ Μάους.

Όλα τα εξώφυλλα του Βέλος, θα τα βρείτε στο www.greekcomics,gr, 8 τεύχη της πρώτης περιόδου, διαβάζετε στο www.issuu.com/comicsrainbow/ , ενώ πολύτιμα πληροφοριακά στοιχεία αντλήθηκαν από το www.lambiek.net

Αρέσει σε %d bloggers: