Αρχεία Ιστολογίου

ΙΟΥΛΙΟΣ 1984 – Η ΑΝΑΚΑΛΥΨΗ ΕΝΟΣ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟΥ ΘΡΥΛΟΥ!

267 χρόνια μετά το τελευταίο του ταξίδι, το θρυλικό πλοίο Whydah Gally του Άγγλου πειρατή «Black Sam» Bellamy, λύνει την σιωπή του και αφηγείται μια μπαρουτοκαπνισμένη πορεία στα πέρατα των θαλασσών, τυλιγμένη σε κανονιοβολισμούς, λεηλασίες, ιαχές και γιαταγάνια, αιματοβαμένα ταξίδια και μπόλικο ρούμι! Είναι η μεγαλύτερη επιτυχία στην καριέρα του θησαυροκηνυγού Barry Clifford και αυτή που επισκίασε κάθε παρόμοια προσπάθεια, δίνοντας παράλληλα για πρώτη φορά απαντήσεις στα πολλά ερωτήματα των αρχαιολόγων. Τα ευρήματα του Whydah Gally έλυσαν πολλούς γρίφους και ήταν συγκλονιστικά!


Το Whydah Gally γλύστρισε από τα στηρίγματα του ναυπηγείου του, στο Λονδίνο το 1715, απλώνοντας το σκαρί του στα νερά. Με 31 μέτρα μήκος και χωρητικότητα 900 τόνους εμπορευμάτων, μπορούσε μόλις και με τα βίας να πιάσει τα 15 ναυτικά μίλια την ώρα. Το βαρύ και ανθεκτικό του σκαρί, ήταν φτιαγμένο με σκοπό να μεταφέρει σκλάβους από τις Αγγλικές αποικίες της Δυτικής Αφρικής. Με τα 28 μεγάλα του κανόνια, μπορούσε να αποτρέψει κάθε είδους επίθεση, καθιστώντας το ένα φόβητρο των θαλασσών. Η Βρετανική αυτοκρατορία, μπορούσε να κοιμάται ήσυχη και να είναι σίγουρη ότι η επέκταση και η κερδοφορία της θα ήταν συνεχής. Ή μάλλον αυτός ήταν ο σκοπός της κατασκευής του Whydah Gally. Γιατί η συνέχεια, δεν είχε σχεδιαστεί επί χάρτου…


Σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, με κυβερνήτη τον Lawrence Prince, το πλοίο περνούσε από το Windward Passage, στα στενά μεταξύ Κούβας και Ισπανιόλας, όταν οι πειρατές του «Black Sam» Bellamy δεν έδειξαν να φοβούνται από το πλωτό Αγγλικό οπλοστάσιο. Ο «Μαύρος Σαμ» βλέπετε, στέκονταν στο κατάστρωμα του Sultana, διατάζοντας τους πυροβολητές του να ρίξουν με όλη την δύναμη των 26 του κανονιών, την ίδια στιγμή που το ελαφρύ μπρίκι Marianne άδειαζε άλλα 10 στόμια μολύβι. Σε τρείς μέρες, το Whydah Gally είχε αναρτήσει την μαύρη σημαία με τα κόκκαλα στο μεσαίο κατάρτι, ενώ ο νέος του καπετάνιος το είχε εξοπλίσει με 150 αιμοσταγείς πειρατές και του είχε προσθέσει ακόμη 10 κανόνια. Ο νέος του προορισμός, το Ακρωτήριο Cape Cod ανοιχτά της Μασαχουσέτης, έμελε όμως να είναι και ο τελευταίος, μόλις 2 χρόνια μετά το πρώτο του ταξίδι. Στις 26 Απριλίου, ο Ποσειδώνας έδειχνε τα δόντια του στο πλοίο του Bellamy, κι αυτός δεν ήταν ένας συνηθισμένος αντίπαλος, που θα φοβόταν τα αγριεμένα πρόσωπα του πληρώματος. Το Whydah Gally κόπηκε στα δύο και κάτω από το βάρος των 60 συνολικά κανονιών του, έχασε την μάχη με τα στοιχεία της φύσης. Ήταν η τελευταία του μάχη.


Από το πλήρωμα επέζησαν μόνο 12 μέλη. Τα πτώματα των υπολοίπων ξεβράστηκαν δύο μέρες μετά. Ο κυβερνήτης του Cyprian SouthackSamuel Shute (χαρτογράφος και εξερευνητής), μαθαίνοντας για το ναυάγιο, έβαλε πλώρη για την περιοχή προσπαθώντας να ανασύρει όσα περισσότερα από τα αγαθά του πλοίου ήταν δυνατόν. Οι πληροφορίες έλεγαν για έναν αμύθητο θησαυρό, που βρισκόταν στα αμπάρια του Whydah Gally. Κι αυτό ήταν ένα πολύ ισχυρό κίνητρο για κάθε καπετάνιο, ικανό να τον κάνει να …λοξοδρομήσει λιγάκι.  Στις 3 Μαίου λοιπόν, ο Shute βρίσκει ένα τμήμα του πλοίου που δεν είχε ακόμη βυθιστεί. Όμως εκεί δεν βρίσκονταν τίποτα πολύτιμο. Το φορτίο και το υπόλοιπο καραβοτσακισμένο κουφάρι, είχε σκορπιστεί σε μια υδάτινη περιοχή 6 μιλίων! Εννιά από τα μέλη του πληρώματος του Bellamy, κρεμάστηκαν λίγο μετά την σύλληψη τους στην Βοστώνη, μέρες πριν τους δοθεί αμνηστία από τον βασιλιά Γεώργιο! Δύο ακόμη, οι οποίοι είχαν εξαναγκαστεί από τον Bellamy να συμμετάσχουν με την βία στο πλήρωμα του, όταν αιχμαλωτίστηκαν τα πλοία στα οποία επέβαιναν, οδηγήθηκαν στην φυλακή και σάπισαν πίσω από τα σίδερα! Μόνον ο 11χρονος σκλάβος John King, έμεινε ζωντανός για να αφηγηθεί την ιστορία αυτή.


Το 1981, ο Barry Clifford (γνωστός από το 1974 για τις έρευνες του στον βυθό, με σκοπό την εύρεση θησαυρών του παρελθόντος), καταφέρνει να αποκτήσει ένα πολύτιμο εφόδιο. Βρίσκει τον χάρτη που σχεδίασαν οι χαρτογράφοι του Cyprian Southack, που αποτυπώνει την ακριβή τοποθεσία του ναυαγίου του Whydah Gally! Σας έρχονται στο νου μήπως σενάρια από κινηματογραφικές παραγωγές και κόμικς αναμνήσεις; Αν ναι, τότε έχετε δει και διαβάσει αρκετές και από τις δύο και συνεχίζοντας παρακάτω, θα διαβάσετε ακόμη μια!

Ο Clifford πήρε την απαραίτητη αρχαιολογική άδεια, προκειμένου να αρχίσει τις έρευνες του και τα Αμερικάνικα μουσεία άρχισαν να τρίβουν τα χέρια τους! Τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όμως έτσι όπως σχεδιάστηκαν. Ο θησαυροκηνυγός έπεσε θύμα των ρευμάτων, αυτών που ευθύνονται για την συνεχή μετατόπιση του ναυαγίου. Για τρία ολόκληρα χρόνια, πάλευε με τα κύμματα και τα τερτίπια του βυθού. Είχε ποντάρει όλα του τα χρήματα σε αυτές τις έρευνες και το μόνο που είχε κερδίσει, ήταν ένα ξίφος με διπλή λάμα, που ναι μεν παρέπεμπε σε μέρες πειρατείας, αλλά δεν αποδύκνειε τίποτα, ούτε ήταν ικανό να του δώσει επιπλέον χρηματοδότηση και να τον ανταμείψει για τα τεράστια έξοδα που είχε κάνει. Ο Clifford έπεσε ξανά με τα μούτρα στην μελέτη. Ήταν το μόνο που του έμενε να κάνει. Ίσως, κάπου, κάποιο στοιχείο να είχε παραλείψει… Τα μέλη του Whydah Gally, John Shuan, Peter Hooff, Thomas Davis, Thomas Baker και John Brown, είχαν αναφέρει στις καταθέσεις του όταν οδηγήθηκαν σε δίκη, ότι στα αμπάρια του πλοίου είχαν δει με τα μάτια τους τεράστιες ποσότητες χρυσών νομισμάτων. Ο Clifford επικεντρώθηκε σ` αυτό και μετά από επίπονες έρευνες, κατάφερε να βρει κάποια από τα χρυσά νομίσματα. Ήταν κοντά, αλλά όχι αρκετά. Ο σκιτσογράφος Bill Muir, προσπάθησε να απεικονίσει το βυθισμένο πλοίο και το ρήγμα που το οδήγησε στον βυθό. Τα σκίτσα αυτά βοήθησαν το Clifford να πάρει μια καλύτερη εικόνα και να εστιάσει την προσοχή των ερευνών του σε μια διαφορετική περιοχή, πιθανολογώντας την μετατόπιση του ναυαγισμένου πλοίου.


Το 1985, έρχονται στην επιφάνεια ευρήματα που πιστοποιούν την χρονολογία του ναυαγίου, πάνω από το οποίο είχε ρίξει άγκυρα ο Clifford! Την άνοιξη της ίδιας χρονιάς, ανασύρεται από τους δύτες του Clifford η καμπάνα του Whydah Gally! Έτσι, τον Ιούλιο του 1985, το βυθισμένο Αγγλικό πλοίο αρχίζει να αποκαλύπτει την ακριβή τοποθεσία του! Τα ευρήματα έρχονται το ένα μετά το άλλο και είναι εκπληκτικά! Τα όπλα που ανασύρονται, δεν έχουν χαραγμένη καμία υπηκοότητα, κάτι που δίνει την πληροφορία ότι οι πειρατές έσβηναν αυτά τα εθνόσημα. Η πειρατεία έσβηνε ως δια μαγείας πατρίδες, εθνικότητες και χρώμα δέρματος! Τα χρυσά νομίσματα ανεβαίνουν από τον βυθό κατά χιλιάδες! Ο Clifford έχει χτυπήσει jackpot και πλέον το ξέρει! Τα τηλέφωνα χτυπάνε σαν τρελά, προφέροντας υπηρεσίες, χρήματα και δόξα από όλα τα μουσεία του πλανήτη! «…Είναι η περίοδος της φρενίτηδας, των επισκεπτών και των τηλεφώνων…», θα πει ο ίδιος σε συνέντευξη του στους New York Times. «…Το Whydah το έψαχνα ουσιαστικά εννιά χρόνια, αφού από το 1976 είχα αρχίσει να ερευνώ την ύπαρξη των στοιχείων, που θα οροιοθετούσαν την θέση του ναυαγίου του. Το `81 ήρθε ο χάρτης και άρχισαν όλα!…», αναφέρει μεταξύ άλλων στο βιβλίο του Expedition Whydah. Ο Clifford βέβαια τράβηξε αρκετά, μέχρι να δικαιωθεί στα δικαστήρια, αφού όλα τα ιδρύματα της χώρας του έπεσαν με τα μούτρα στην διεκδίκηση των λάφυρων! Τελικά, το ανώτατο δικαστήριο της Μασαχουσέτης έδωσε τέλος σε όλα αυτά και με μια τελεσίδικη απόφαση του τύπου, …αυτός που βρίσκει είναι και ο κάτοχος!


Ο 65χρονος σήμερα Barry Clifford, έχει στο ενεργητικό του δεκάδες ανακαλύψεις θησαυρών και ναυαγίων, όμως καμία τους δεν του έδωσε την χαρά του Whydah Gally, ούτε μπορεί να συγκριθεί μαζί της! Ήταν και είναι μέχρι σήμερα, η μεγαλύτερη που έγινε ποτέ και φυσικά η πιο επικερδής, με την συνολική αξία των ευρημάτων να φτάνει για εκατοντάδες ζωές! Εννοείται, ότι το ακριβές ποσό δεν έχει εκτιμηθεί, αφού κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι στην τσέπη του Clifford, ούτε στο χρηματοκιβώτιο του!

ΠΗΓΕΣ & ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

 http://en.wikipedia.org/wiki/Barry_Clifford

http://en.wikipedia.org/wiki/Whydah_Gally

http://atochagold.com/TheWhydah.htm

http://www.nationalgeographic.com/whydah/story.html

http://news.ncdcr.gov/2009/05/18/nautical-archaeologist-of-pirate-ship-whydah-galley-presents-program/

http://whydah.com/


http://piratical2.pbworks.com/

http://www.sackrabbit.com/whydah.html

http://www.oceantreasures.org

http://www.cindyvallar.com/scottish.html

ΒΙΝΤΕΟ

Αφιέρωμα του National Geographic.

Η ανέλκυση του πλοίου, σε εννιά τμήματα – βίντεο! Συγκλονιστικό μέχρι το τελευταίο λεπτό!

Συνέντευξη του Clifford στο TV3.

Το αφιέρωμα στον Clifford, από την Ισπανική εκδοχή του Discovery Channel.


Δείτε το περιεχόμενο της νέας μας υπό – κατηγορίας «ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ», ακολουθώντας το παρακάτω link.

http://wp.me/PKxow-6uh

4 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1968 / ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ ΣΒΗΝΕΙ ΑΠΟΤΟΜΑ…

Του απέδωσαν πολλούς χαρακτηρισμούς. Ήταν οραματιστής, ιδεαλιστής, αγωνιστής και ηγέτης, ενός ουτοπικού κόσμου εκπρόσωπος, με δικαιοσύνη και ισότητα καμωμένου, που ποτέ δεν έμελε τόσο αυτός, όσος και εμείς να ζήσουμε. Ο Michael King, Jr., γεννημένος στην Ατλάντα της Γεωργίας(Η. Π. Α.), στις 15 Ιανουαρίου του 1929, έμεινε στην ιστορία σαν μια μεγάλη προσωπικότητα, από αυτές που με το πέρασμα τους σημαδεύουν τους αιώνες. Η φωνή του, η φωνή της συνείδησης και της ανθρωπιάς, ήταν φτιαγμένη από ένα σπάνιο μέταλλο και σφυρηλατημένη με τη θέληση και την πίστη για ένα καλύτερο αύριο. Δίχως μίσος και δίχως κακία στα μάτια κανενός.  Το έργο και η κληρονομιά που άφησε πίσω του, αντί να δείξουν τον δρόμο στις επόμενες γενιές, έσβησαν τόσο απότομα όσο και η δική του μορφή. Βίαια χαμένη, θυσία στον βωμό των ατομικών συμφερόντων και των φιλοδοξιών.


Ο Martin Luther King αποτέλεσε μια φωτισμένη μορφή, έναν φυσικό ηγέτη της κοινότητας των έγχρωμων της Αμερικής. Δεν έπαψε να διακηρύσσει τα ιδανικά του οράματος του για ισότητα, μέχρι που άφησε την τελευταία του πνοή, σε εκείνη την μέρα του Απρίλη του 1968. Δεν πίστεψε ποτέ του στη βία και οι αγώνες του της είχαν μονίμως την πλάτη γυρισμένη. Φεύγοντας όμως από τη ζωή, όλα όσα φοβόνταν έγιναν σταδιακά πραγματικότητα…


Οι γονείς του(Martin Luther King, Sr – ιερέας της εκκλησίας των βαπτιστών και Alberta Williams King), μεγάλωσαν και τα τρία του παιδιά με αγάπη και προσπάθησαν να τα κρατήσουν μακριά από τον ρατσισμό και την θλιβερή του θέα. Ο μικρός Martin, τραγούδησε με την χορωδία της ενορίας του πατέρα του, στην πρεμιέρα του φιλμ «Όσα παίρνει ο άνεμος»( Gone with the Wind), το 1939 στην Ατλάντα. Το 1948 αποφοίτησε από το Morehouse College, με το πτυχίο του κοινωνιολόγου. Όταν ολοκλήρωσε με τα διδακτορικά του στην Πενσυλβανία το`51, αφιερώθηκε στην εκκλησία, ακολουθώντας τον δρόμο και της επιρροές του πατέρα του. Παντρεύτηκε την Coretta Scott και απέκτησαν τέσσερα παιδιά μαζί. Από την ενορία του Dexter Avenue Baptist Church στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα το 1954, βρίσκεται στο Boston University, διδάσκοντας θεολογία, ενώ παράλληλα τελειώνει και τις σπουδές του στην φιλοσοφική, αποκτώντας και αυτό το πτυχίο, έναν χρόνο αργότερα. Οι νουθεσίες και η επιρροή που άσκησε πάνω του ο δάσκαλος στο κολλέγιο Howard Thurman, αλλά και η δίψα του για ισότητα και ελευθερία, τον έφεραν κοντά στην ιδεολογία του Γκάντι(τον επισκέφτηκε στην Ινδία το`59), για έναν κόσμο χωρίς βία.


Αυτές ήταν οι βάσεις, πάνω στις οποίες στηρίχτηκε η διαμόρφωση της ηγετικής του προσωπικότητας, η οποία αποδείχτηκε ικανή να ενώσει τις φωνές διαμαρτυρίας των έγχρωμων Αμερικανών, για δικαιοσύνη και ισότητα. Ο King έγινε ο καθοδηγητής τους. Μαζί με αρκετούς ακόμη ακτιβιστές, θα δημιουργήσει την οργάνωση Southern Christian Leadership Conference(SCLC), με σκοπό να οργανωθούν οι εκκλησίες των έγχρωμων και να ξεκινήσουν έναν αγώνα διαμαρτυρίας, διεκδικώντας την μερίδα που αντιστοιχεί από τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ένας δύσκολος και άνισος αγώνας, που ο King υποστήριξε με όλες τους τις δυνάμεις. Έδωσε εκατοντάδες διαλέξεις, άφησε εποχή με τους φωτισμένους λόγους του, υπήρξε η φωνή της λογικής και της συνείδησης, σε πολύ σκοτεινές περιόδους για την πατρίδα του. Κάποια στιγμή όλα αυτά, τον έφεραν απέναντι από τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Μια κοινωνία που είχε φτιαχτεί και ποτιστεί με μίσος, έγινε το οπλισμένο χέρι ενός δολοφόνου, που στις 4 Απριλίου του 1968 του στέρησε τη ζωή. Είχε αρχίσει να γίνεται επικίνδυνος…


Παρά τις καλές του σχέσεις με τον γερουσιαστή J. F. Kennedy(τον στήριξε στην εκλογή του), o King κατηγορήθηκε ότι υποκινούσε βίαιες κινήσεις έγχρωμων πολιτών, όπως αυτή που ονομάστηκε The Albany Movement, το 1961. Ουσιαστικά ήταν όλα τους προσχήματα, για να κατασταλεί αυτή η οργή βίαια και η χώρα απλά να γυρίσει στις δικές της σελίδες… Το 1964, ο King θα μαγέψει με τα λόγια του το πλήθος, που συγκεντρώνεται στο St. Augustine της Φλώριδα. Ο φανατισμός όσων αντιτίθεντο στα λεγόμενα του, θα οδηγήσει και αυτή την ειρηνική συγκέντρωση διαμαρτυρίας σε ένα αναίτιο λουτρό αίματος. Όσο και να αποκήρυσσε την βία, όσο και αν προσπαθούσε να την κρατήσει μακριά από τα πιστεύω του, ήταν πάντοτε μπροστά του… Οι υποκινητές όλων αυτών, κουνούσαν με ικανοποίηση τα κεφάλια τους… Το 1965, στο Selma του Μοντγκόμερυ η αστυνομία θα εξαντλήσει την σκληρότητα της επάνω στα σώματα των διαδηλωτών και της οργάνωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, με πρόσχημα την «προστασία» τους από τους διαφωνούντες… Η πολιτική ένοιωθε να απειλείται από έναν άνθρωπο της εκκλησίας και της καθαρής φωνής…


Ακολούθησαν τα θλιβερά γεγονότα και οι θανατηφόρες ταραχές στο Σικάγο το 1966, κι ο πόλεμος στο Βιετνάμ την επόμενη χρονιά. Δύο ταραγμένες χρονιές, με πολλά θύματα. Ο King δήλωσε την εναντιότητα του σε αυτό τον πόλεμο του παραλόγου και της υποκρισίας, από την πρώτη στιγμή. Ήταν αντίθετος με την κίνηση των «Μαύρων Πανθήρων» και την δράση του Malcom X. Πίστευε σε μια ειρηνική λύση του φυλετικού προβλήματος. Ταυτόχρονα, η δημοτικότητα του εκτοξεύονταν στα ύψη, καθώς κέρδιζε πόντος ακόμη και ανάμεσα στους λευκούς. Ήταν η εποχή των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας, που μετρούνταν σε εκατοντάδες χιλιάδων και ο King δήλωνε παρόν, καθοδηγώντας τα πλήθη. Αυτό ήταν ένα «καμπανάκι» κινδύνου, που δεν αγνοήθηκε από τους άμεσα θιγόμενους…


Έτσι, στις 4 Απριλίου του 1968 στις 6 το πρωί, μια σφαίρα βρήκε στο πρόσωπο τον Martin Luther King, στο μπαλκόνι του δεύτερου ορόφου ενός μοτέλ. Τα όσα ακολούθησαν  μόνον φως δεν έριξαν στην δολοφονία. Μπορεί ο πρόεδρος Lyndon B. Johnson να κήρυξε ημέρα πένθους την 7η Απριλίου, όμως δεν στάθηκε ικανό να απαλύνει κανενός τον πόνο, για τον άδικο αυτό χαμό, ενός φωτισμένου ανθρώπου. Το “I had a dream…” έμεινε ανεκπλήρωτο σαν φράση και όραμα, ενώ δεν ακούστηκε ποτέ ξανά από την φωνή του σπουδαίου αγωνιστή. Την στιγμή που η καλή του φίλη Mahalia Jackson τραγουδούσε το αγαπημένο του τραγούδι «Take My Hand, Precious Lord«, καθώς χιλιάδες κόσμου τον συνόδευαν στην τελευταία του κατοικία, η αστυνομία εξακολουθούσε να ψάχνει ένα φάντασμα…


Δύο μήνες μετά, ο  James Earl Ray συλλαμβάνεται στο αεροδρόμιο του Heathrow(Λονδίνο), προσπαθώντας να διαφύγει με πλαστό Καναδικό διαβατήριο στην Ροδεσία. Ο εισαγγελέας Percy Foreman πείθεται για την αποκλειστική ευθύνη του συλληφθέντα στην δολοφονία του King και τον καταδικάζει σε 99 χρόνια φυλάκιση, με συνοπτικές διαδικασίες. Ο Ray θα επιδοθεί σε μια σειρά αποδράσεων από 6 διαφορετικές φυλακές, γελοιοποιώντας το σωφρονιστικό σύστημα και γεννώντας παράλληλα δεκάδες ερωτηματικά, που δεν απαντήθηκαν ποτέ… Το 1970, στις 13 Ιουνίου, συλλαμβάνεται για ακόμη μια φορά. Όλα τα στοιχεία που οδήγησαν από την αρχή στην καταδίκη του, δεν ήταν τίποτα παραπάνω από την βαλιστική έκθεση, που υποστήριζε ότι ο δολοφόνος είχε ίδιου τύπου όπλο με τον Ray! Το 1997, ο γιός του Martin Luther King, Dexter Scott King, ξεκινάει έναν αγώνα προκειμένου να βρει τον πραγματικό ένοχο. Συναντάει τον Ray και καταφέρνει να βρει τα στοιχεία εκείνα που θα οδηγήσουν στην αποφυλάκιση του, καθώς δεν πείθεται για την ενοχή του. Ταυτόχρονα, οι δικές του έρευνες θα φέρουν διαφορετικά αποτελέσματα. Ο Loyd Jowers, θα υποδειχθεί ως ένας εκ των δολοφόνων και θα συλληφθεί την ίδια χρονιά. Η δικαιοσύνη εξακολουθεί να έχει κλειστά τα μάτια… Οι «συνωμότες» που έδωσαν τα 100.000 δολάρια στον Jowers για να δολοφονήσει τον King, θα έχουν την ίδια τύχη με αυτούς του J. F. Kennedy… Όσο για το νέο εξιλαστήριο θύμα, τον Jowers, ο φάκελος και οι μπάρες των φυλακών θα κλείσουν πίσω του. Το 2002, το περιοδικό Times θα φέρει στο φως εντελώς διαφορετικά στοιχεία, που για μια ακόμη φορά θα ανατρέψουν τα δεδομένα, αφού έπειτα από δημοσιογραφική έρευνα, ο δολοφόνος θα αποκτήσει άλλο όνομα και ταυτότητα. Henry Clay Wilson, πατέρας του αιδεσιμότατου Rev. Ronald Denton Wilson, όπως ο ίδιος αποκάλυψε. Ο Jowers θα αποφυλακιστεί, αλλά το κελί του δολοφόνου του Martin Luther King δεν θα φιλοξενήσει κανέναν άλλον έκτοτε…

Κανείς δεν μπορεί αν πει την αλήθεια πιο ξεκάθαρα, από το ίδιο το King Institute.

http://www.kinginstitute.info/

Τα αρχεία της New York Times δίνουν αρκετές επιπλέον πληροφορίες.

http://topics.nytimes.com/topics/reference/timestopics/people/k/martin_luther_jr_king/index.html

Το ίδιο και αυτά των παρακάτω link.

http://www.spartacus.schoolnet.co.uk/USAkingML.htm


http://en.wikipedia.org/wiki/Assassination_of_Martin_Luther_King,_Jr.

Ήχος και εικόνα…

I have a dream…

Ολόκληρη η ομιλία του ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ

Απόσπασμα από την τελευταία του ομιλία.

Η αναγγελία της δολοφονίας του, από την τηλεόραση του CBS.

Ένα ντοκιμαντέρ που επιχειρεί να φωτίσει την δολοφονία. Γυρίστηκαν πολλά, αλλά κανένα δεν τα κατάφερε… Τα υπόλοιπα τμήματα του, σας τα προτείνει το you tube, κλικάροντας απλά το πιο κάτω link.

Ένα τραγούδι αφιερωμένο στον μεγάλο οραματιστή. Pride(in the name of love) – U2.

Δείτε το περιεχόμενο της νέας μας υπό – κατηγορίας «ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ», ακολουθώντας το παρακάτω link.

http://wp.me/PKxow-6uh

ΑΦΙΕΡΩΜΑ – 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ – » Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ»

Συντάκτης rvmanos

Η ελληνική τηλεόραση τίμησε το έπος του 40, ιδιαίτερα τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 70, και με τα ελληνικά σίριαλ με σχετική θεματική. Ασφαλώς η σειρά του Νίκου Φώσκολου, ο « Άγνωστος πόλεμος» ξεχώρισε από όλες τις υπόλοιπες και η θεαματικότητά της θεωρείται ως και σήμερα αξεπέραστη. Τις ημέρες προβολής, τα σπίτια που διέθεταν τότε τηλεοράσεις, γινόταν πόλος σύναξης συγγενών και φίλων, ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις, δεδομένου ότι υπήρχε τα χρόνια εκείνο πρόβλημα με τη λήψη του σήματος της ΥΕΝΕΔ στην ελληνική επαρχία.

Η σειρά προβλήθηκε από το κανάλι της ΥΕΝΕΔ από τις 12 Οκτωβρίου 1971 ως τις 26 Φεβρουαρίου 1974 σε 5 διαφορετικούς κύκλους επεισοδίων. Πολλοί γνωστοί σήμερα ηθοποιοί πρωταγωνίστησαν σε αυτές τις 5 ιστορίες, όμως, χωρίς αμφιβολία, αυτοί που έμειναν στη μνήμη των τηλεθεατών περισσότερο από όλους ήταν οι 3 πρωταγωνιστές των τριών πρώτων ιστοριών, ο Άγγελος Αντωνόπουλος στο ρόλο του συνταγματάρχη Διαγόρα Βαρτάνη, η Γκέλυ Μαυροπούλου στο ρόλο της αδελφής του Χριστίνας Ψάχου και ο Κώστας Καραγιώργης στο ρόλο του συζύγου της Χριστίνας Έκτορα Ψάχου.

Ο Φώσκολος επεξεργάστηκε τα σενάρια παλαιοτέρων κινηματογραφικών επιτυχιών του για να βασίσει σε αυτά την πλοκή κυρίως των 3 πρώτων ιστοριών. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε εδώ τις ταινίες «Κοντσερτο για πολυβολα» με την Τζένη Καρέζη, «Η Λεωφορος της προδοσιας» με τον Γιώργο Φούντα και «Ο δρόμος των ηρώων» με τον Κ. Καρρά. Κατά την περίοδο προβολής της σειράς ο Φώσκολος έγραψε το σενάριο και για την ταινία «Ερωτας και προδοσια» με τη Τζένη Ρουσσέα, που ήταν ουσιαστικά η κινηματογραφική εκδοχή της πρώτης ιστορίας του «Αγνώστου πολέμου».

Ο πρώτος κύκλος επεισοδίων της σειράς με τον τίτλο «Καταδικασμένη σε θάνατο» διαδραματιζόταν  λίγο πριν από την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου και περιστρεφόταν γύρω από το πρόσωπο της Χριστίνας, αδελφής του Βαρτάνη, η οποία καταδικάστηκε σε θάνατο γιατί παρέδιδε τα απόρρητα έγγραφα του αδελφού της στην ιταλική αντικατασκοπία που την εκβίαζε με τη ζωή του γιού της τον οποίο κρατούσαν οι Ιταλοί όμηρο. Στο δεύτερο κύκλο με τίτλο «Ο άνθρωπος με τα δύο πρόσωπα», και ενώ μαίνεται ο πόλεμος στην Αλβανία, η υπόθεση έχει ως πρωταγωνιστικό πρόσωπο τον Έκτορα, σύζυγο της Χριστίνας, καθώς ο Βαρτάνης καλείται να λύσει ένα απίστευτο αίνιγμα μετά την εμφάνιση ενός σωσία του γαμπρού του και ο οποίος ισχυρίζεται ότι αυτός είναι ο αληθινός Έκτωρ Ψάχος. Στην Τρίτη ιστορία με τίτλο «Διαταγή αυτοκτονίας», και ενώ αναμένεται η γερμανική επίθεση στην Ελλάδα, ο κορυφαίος ήρωας της σειράς, ο Διαγόρας Βαρτάνης, συγκεντρώνει αποκλειστικά επάνω του όλο το ενδιαφέρον καθώς δέχεται τη διαταγή από το στρατηγό θείο της αρραβωνιαστικιάς του να αποκαλύψει το γερμανικό δίκτυο κατασκοπείας. Το αντίτιμο οδυνηρό: Ο Βαρτάνης πρέπει να θυσιάσει, πρόσκαιρα τουλάχιστον, την καριέρα του για να παραπλανήσει τους Γερμανούς. Στην τέταρτη ιστορία, με τίτλο «Φλεγομένη έρημος», το σκηνικό μεταφέρεται στην Αφρική μετά τη γερμανική εισβολή, όμως ο Άγγελος Αντωνόπουλος έχει αποχωρήσει από τη σειρά για να επανέλθει στην τελευταία ιστορία με τίτλο «Στην κόλαση δεν υπάρχουν σύνορα».

Οι 2 πρώτες ιστορίες της σειράς ξαναγυρίστηκαν από την αρχή σε βιντεοταινίες στη δεκαετία του 80, ενώ το σενάριο όλων των ιστοριών δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό ΡΟΜΑΝΤΣΟ από το 1972 ως το 1974. Δυστυχώς η αμέλεια των υπευθύνων της τηλεόρασης προκάλεσε την καταστροφή όλης της σειράς και μέχρι τώρα τουλάχιστον δεν ανευρέθηκε κανένα από τα 226 επεισόδια.

Διαβάστε όλα τα τμήματα του αφιερώματος μας στην 28η Οκτωβρίου 1940, στην υπό – κατηγορία «ΔΙΑΦΟΡΑ».

http://wp.me/PKxow-nJ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ – 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ – 12ο ΜΕΡΟΣ ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΙ ΠΟΛΕΜΟΙ

Με ελάχιστες γνώσεις ιστορίας και δίχως να έχουμε τις μνήμες και τις εικόνες, όλων όσων έγιναν στα χρόνια του δευτέρου παγκοσμίου, παρά μονάχα με το παιγνίδι στο νου, οι σημερινοί 40 – 45 χρονών, τότε με κοντά παντελονάκια στις αλάνες, αναζητούσαμε τα κατάλληλα σημεία για να στήσουμε τους στρατούς μας. Για να κρύψουμε καλά από τα μάτια των αντιπάλων μας, τα μικρά εκείνα ομοιώματα στρατιωτών και να ξεκινήσουμε τις δικές μας τακτικές μάχης. Πολύχρωμα, μονόχρωμα, πλαστικά και μεταλλικά, διαφόρων μεγεθών και εθνικοτήτων, γίνονταν στα χέρια μας ένας ζωντανός στρατός της φαντασίας, με ιαχές και κραυγές πόνου, κρότους πολυβόλων και εκρήξεις οβίδων.

Οι μικροί καθημερινοί πόλεμοι, μας χώριζαν προσωρινά σε στρατόπεδα, μας μάθαιναν τεχνικές και συμμαχίες και αποτελούσαν ένα μεγάλο κίνητρο για να αψηφήσουμε ακόμη και τις καιρικές συνθήκες. Άλλωστε έτσι ήταν και πιο ρεαλιστικά όλα. Πραγματικές συνθήκες ενέδρας, ή μετωπικών συγκρούσεων. Νομίζω ότι όλα αυτά παίρνουν πιο εύκολα σχήμα στα μάτια σας, βλέποντας τις συνοδευτικές εικόνες και σίγουρα σας ξυπνούν αναμνήσεις…

Το αφιέρωμα αυτό, μπορείτε να το βρείτε συγκεντρωμένο, στην υπό – κατηγορία «ΔΙΑΦΟΡΑ». Τα άρθρα θα προστίθενται όπως δημοσιεύονται καθημερινά. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Χρήστο, τον Νίκο, τον Βασίλη, τον Δημήτρη, τον Μανώλη, τον Παναγιώτη, τον Άκη και τον Γιάννη, για τα πολύτιμα στοιχεία που πρόσφεραν και την συμμετοχή τους στο αφιέρωμα.

http://wp.me/PKxow-nJ

 

ΑΦΙΕΡΩΜΑ – 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ – 11ο ΜΕΡΟΣ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ & ΤΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ

Μέσα σε όλα όσα κατά καιρούς περιέχονται σαν ένθετα των περιοδικών και των εφημερίδων, είναι και δύο κασετίνες μεdvd που έχουν άμεση σχέση με τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, αφού καταγράφουν πολύ σημαντικές στιγμές του και εξιστορούν τα τεκταινόμενα. Το Αγγλικό τηλεοπτικό κανάλι BBC, έχει αναλάβει την παραγωγή και των δύο και είναι πραγματικά απαραίτητα για κάθε ταινιοθήκη! Το πρώτο σετ αυτό, τεσσάρων dvd, είναι μια προσφορά της εφημερίδας ΤΟ ΒΗΜΑ και κυκλοφόρησαν πριν 5 χρόνια, ένθετα με την εφημερίδα. Τα dvd συνοδεύονταν από μια πολύ όμορφη θήκη και τιτλοφορούνται ως εξής.

Ναζί: Η Ιστορία προειδοποιεί – Προετοιμασία για τον Πόλεμο

Δουνκέρκη: Η Μάχη του Ατλαντικού – Ο Πόλεμος του Αιώνα. Όταν ο Χίτλερ πολέμησε τον Στάλιν

Τρόμος στην Ανατολή: Πεδία μάχης – Ώρα μηδέν 6/6/1944

Βερολίνο ώρα μηδέν – Άουσβιτς: Οι Ναζί και η «τελική Λύση»

Στο δεύτερο σετ, υπάρχουν δύο κασετίνες και συνολικά 8 dvd και κυκλοφόρησε σαν ένθετο με την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. Εδώ ξεδιπλώνονται πολύ περισσότερα θέματα και καταγράφονται ιστορικά τα γεγονότα σε σαφώς μεγαλύτερο βάθος. Ο γενικός τίτλος των 8 αυτών dvd, ήταν «Στιγμές». Η πρώτη κασετίνα περιγράφει και εξιστορεί τεκμηριωμένα, τα παρακάτω γεγονότα.

Σαμποτάζ και ανορθόδοξος πόλεμος

Όλη η αλήθεια για τα Ες – Ες

SAS: Οι καταδρομείς που έγραψαν ιστορία

Οι ποντικοί της ερήμου

Στο δε δεύτερο σετ, υπάρχουν και τα παρακάτω.

Οι ιπτάμενοι θρύλοι της RAF

Κομάντος και αλεξιπτωτιστές

Ο «Θεϊκός άνεμος» των Καμικάζι

Οι ναυμαχίες που άλλαξαν την ιστορία

Μπορείτε να αναζητήσετε τα παραπάνω σετ, κατόπιν επικοινωνίας με τις εφημερίδες που τα κυκλοφόρησαν, αν και εφ` όσων διαθέτουν ακόμη στοκ τους. Πάντως, είναι παραπάνω από αξιόλογα και θα μάθετε πολλές λεπτομέρειες για σημαντικές παραμέτρους του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου.

Α; δούμε όμως και μερικά αποσπασματικά βίντεο, από αυτά που μπορείτε να βρείτε στο διαδίκτυο. Εμείς σας παραθέτουμε τα links για το πρώτο μέρος πάντα και εσείς κλικάρετε και βρίσκετε και τα υπόλοιπα τμήματα.

Ξένα ντοκιμαντέρ

Ελληνικά ντοκιμαντέρ

Το αφιέρωμα αυτό, μπορείτε να το βρείτε συγκεντρωμένο, στην υπό – κατηγορία «ΔΙΑΦΟΡΑ». Τα άρθρα θα προστίθενται όπως δημοσιεύονται καθημερινά. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Χρήστο, τον Νίκο, τον Βασίλη, τον Δημήτρη, τον Μανώλη, τον Παναγιώτη, τον Άκη και τον Γιάννη, για τα πολύτιμα στοιχεία που πρόσφεραν και την συμμετοχή τους στο αφιέρωμα.

http://wp.me/PKxow-nJ

Αρέσει σε %d bloggers: