Αρχεία Ιστολογίου

4 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1968 / ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΓΙΑ ΦΥΛΕΤΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ ΣΒΗΝΕΙ ΑΠΟΤΟΜΑ…

Του απέδωσαν πολλούς χαρακτηρισμούς. Ήταν οραματιστής, ιδεαλιστής, αγωνιστής και ηγέτης, ενός ουτοπικού κόσμου εκπρόσωπος, με δικαιοσύνη και ισότητα καμωμένου, που ποτέ δεν έμελε τόσο αυτός, όσος και εμείς να ζήσουμε. Ο Michael King, Jr., γεννημένος στην Ατλάντα της Γεωργίας(Η. Π. Α.), στις 15 Ιανουαρίου του 1929, έμεινε στην ιστορία σαν μια μεγάλη προσωπικότητα, από αυτές που με το πέρασμα τους σημαδεύουν τους αιώνες. Η φωνή του, η φωνή της συνείδησης και της ανθρωπιάς, ήταν φτιαγμένη από ένα σπάνιο μέταλλο και σφυρηλατημένη με τη θέληση και την πίστη για ένα καλύτερο αύριο. Δίχως μίσος και δίχως κακία στα μάτια κανενός.  Το έργο και η κληρονομιά που άφησε πίσω του, αντί να δείξουν τον δρόμο στις επόμενες γενιές, έσβησαν τόσο απότομα όσο και η δική του μορφή. Βίαια χαμένη, θυσία στον βωμό των ατομικών συμφερόντων και των φιλοδοξιών.


Ο Martin Luther King αποτέλεσε μια φωτισμένη μορφή, έναν φυσικό ηγέτη της κοινότητας των έγχρωμων της Αμερικής. Δεν έπαψε να διακηρύσσει τα ιδανικά του οράματος του για ισότητα, μέχρι που άφησε την τελευταία του πνοή, σε εκείνη την μέρα του Απρίλη του 1968. Δεν πίστεψε ποτέ του στη βία και οι αγώνες του της είχαν μονίμως την πλάτη γυρισμένη. Φεύγοντας όμως από τη ζωή, όλα όσα φοβόνταν έγιναν σταδιακά πραγματικότητα…


Οι γονείς του(Martin Luther King, Sr – ιερέας της εκκλησίας των βαπτιστών και Alberta Williams King), μεγάλωσαν και τα τρία του παιδιά με αγάπη και προσπάθησαν να τα κρατήσουν μακριά από τον ρατσισμό και την θλιβερή του θέα. Ο μικρός Martin, τραγούδησε με την χορωδία της ενορίας του πατέρα του, στην πρεμιέρα του φιλμ «Όσα παίρνει ο άνεμος»( Gone with the Wind), το 1939 στην Ατλάντα. Το 1948 αποφοίτησε από το Morehouse College, με το πτυχίο του κοινωνιολόγου. Όταν ολοκλήρωσε με τα διδακτορικά του στην Πενσυλβανία το`51, αφιερώθηκε στην εκκλησία, ακολουθώντας τον δρόμο και της επιρροές του πατέρα του. Παντρεύτηκε την Coretta Scott και απέκτησαν τέσσερα παιδιά μαζί. Από την ενορία του Dexter Avenue Baptist Church στο Μοντγκόμερυ της Αλαμπάμα το 1954, βρίσκεται στο Boston University, διδάσκοντας θεολογία, ενώ παράλληλα τελειώνει και τις σπουδές του στην φιλοσοφική, αποκτώντας και αυτό το πτυχίο, έναν χρόνο αργότερα. Οι νουθεσίες και η επιρροή που άσκησε πάνω του ο δάσκαλος στο κολλέγιο Howard Thurman, αλλά και η δίψα του για ισότητα και ελευθερία, τον έφεραν κοντά στην ιδεολογία του Γκάντι(τον επισκέφτηκε στην Ινδία το`59), για έναν κόσμο χωρίς βία.


Αυτές ήταν οι βάσεις, πάνω στις οποίες στηρίχτηκε η διαμόρφωση της ηγετικής του προσωπικότητας, η οποία αποδείχτηκε ικανή να ενώσει τις φωνές διαμαρτυρίας των έγχρωμων Αμερικανών, για δικαιοσύνη και ισότητα. Ο King έγινε ο καθοδηγητής τους. Μαζί με αρκετούς ακόμη ακτιβιστές, θα δημιουργήσει την οργάνωση Southern Christian Leadership Conference(SCLC), με σκοπό να οργανωθούν οι εκκλησίες των έγχρωμων και να ξεκινήσουν έναν αγώνα διαμαρτυρίας, διεκδικώντας την μερίδα που αντιστοιχεί από τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ένας δύσκολος και άνισος αγώνας, που ο King υποστήριξε με όλες τους τις δυνάμεις. Έδωσε εκατοντάδες διαλέξεις, άφησε εποχή με τους φωτισμένους λόγους του, υπήρξε η φωνή της λογικής και της συνείδησης, σε πολύ σκοτεινές περιόδους για την πατρίδα του. Κάποια στιγμή όλα αυτά, τον έφεραν απέναντι από τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα. Μια κοινωνία που είχε φτιαχτεί και ποτιστεί με μίσος, έγινε το οπλισμένο χέρι ενός δολοφόνου, που στις 4 Απριλίου του 1968 του στέρησε τη ζωή. Είχε αρχίσει να γίνεται επικίνδυνος…


Παρά τις καλές του σχέσεις με τον γερουσιαστή J. F. Kennedy(τον στήριξε στην εκλογή του), o King κατηγορήθηκε ότι υποκινούσε βίαιες κινήσεις έγχρωμων πολιτών, όπως αυτή που ονομάστηκε The Albany Movement, το 1961. Ουσιαστικά ήταν όλα τους προσχήματα, για να κατασταλεί αυτή η οργή βίαια και η χώρα απλά να γυρίσει στις δικές της σελίδες… Το 1964, ο King θα μαγέψει με τα λόγια του το πλήθος, που συγκεντρώνεται στο St. Augustine της Φλώριδα. Ο φανατισμός όσων αντιτίθεντο στα λεγόμενα του, θα οδηγήσει και αυτή την ειρηνική συγκέντρωση διαμαρτυρίας σε ένα αναίτιο λουτρό αίματος. Όσο και να αποκήρυσσε την βία, όσο και αν προσπαθούσε να την κρατήσει μακριά από τα πιστεύω του, ήταν πάντοτε μπροστά του… Οι υποκινητές όλων αυτών, κουνούσαν με ικανοποίηση τα κεφάλια τους… Το 1965, στο Selma του Μοντγκόμερυ η αστυνομία θα εξαντλήσει την σκληρότητα της επάνω στα σώματα των διαδηλωτών και της οργάνωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, με πρόσχημα την «προστασία» τους από τους διαφωνούντες… Η πολιτική ένοιωθε να απειλείται από έναν άνθρωπο της εκκλησίας και της καθαρής φωνής…


Ακολούθησαν τα θλιβερά γεγονότα και οι θανατηφόρες ταραχές στο Σικάγο το 1966, κι ο πόλεμος στο Βιετνάμ την επόμενη χρονιά. Δύο ταραγμένες χρονιές, με πολλά θύματα. Ο King δήλωσε την εναντιότητα του σε αυτό τον πόλεμο του παραλόγου και της υποκρισίας, από την πρώτη στιγμή. Ήταν αντίθετος με την κίνηση των «Μαύρων Πανθήρων» και την δράση του Malcom X. Πίστευε σε μια ειρηνική λύση του φυλετικού προβλήματος. Ταυτόχρονα, η δημοτικότητα του εκτοξεύονταν στα ύψη, καθώς κέρδιζε πόντος ακόμη και ανάμεσα στους λευκούς. Ήταν η εποχή των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας, που μετρούνταν σε εκατοντάδες χιλιάδων και ο King δήλωνε παρόν, καθοδηγώντας τα πλήθη. Αυτό ήταν ένα «καμπανάκι» κινδύνου, που δεν αγνοήθηκε από τους άμεσα θιγόμενους…


Έτσι, στις 4 Απριλίου του 1968 στις 6 το πρωί, μια σφαίρα βρήκε στο πρόσωπο τον Martin Luther King, στο μπαλκόνι του δεύτερου ορόφου ενός μοτέλ. Τα όσα ακολούθησαν  μόνον φως δεν έριξαν στην δολοφονία. Μπορεί ο πρόεδρος Lyndon B. Johnson να κήρυξε ημέρα πένθους την 7η Απριλίου, όμως δεν στάθηκε ικανό να απαλύνει κανενός τον πόνο, για τον άδικο αυτό χαμό, ενός φωτισμένου ανθρώπου. Το “I had a dream…” έμεινε ανεκπλήρωτο σαν φράση και όραμα, ενώ δεν ακούστηκε ποτέ ξανά από την φωνή του σπουδαίου αγωνιστή. Την στιγμή που η καλή του φίλη Mahalia Jackson τραγουδούσε το αγαπημένο του τραγούδι «Take My Hand, Precious Lord«, καθώς χιλιάδες κόσμου τον συνόδευαν στην τελευταία του κατοικία, η αστυνομία εξακολουθούσε να ψάχνει ένα φάντασμα…


Δύο μήνες μετά, ο  James Earl Ray συλλαμβάνεται στο αεροδρόμιο του Heathrow(Λονδίνο), προσπαθώντας να διαφύγει με πλαστό Καναδικό διαβατήριο στην Ροδεσία. Ο εισαγγελέας Percy Foreman πείθεται για την αποκλειστική ευθύνη του συλληφθέντα στην δολοφονία του King και τον καταδικάζει σε 99 χρόνια φυλάκιση, με συνοπτικές διαδικασίες. Ο Ray θα επιδοθεί σε μια σειρά αποδράσεων από 6 διαφορετικές φυλακές, γελοιοποιώντας το σωφρονιστικό σύστημα και γεννώντας παράλληλα δεκάδες ερωτηματικά, που δεν απαντήθηκαν ποτέ… Το 1970, στις 13 Ιουνίου, συλλαμβάνεται για ακόμη μια φορά. Όλα τα στοιχεία που οδήγησαν από την αρχή στην καταδίκη του, δεν ήταν τίποτα παραπάνω από την βαλιστική έκθεση, που υποστήριζε ότι ο δολοφόνος είχε ίδιου τύπου όπλο με τον Ray! Το 1997, ο γιός του Martin Luther King, Dexter Scott King, ξεκινάει έναν αγώνα προκειμένου να βρει τον πραγματικό ένοχο. Συναντάει τον Ray και καταφέρνει να βρει τα στοιχεία εκείνα που θα οδηγήσουν στην αποφυλάκιση του, καθώς δεν πείθεται για την ενοχή του. Ταυτόχρονα, οι δικές του έρευνες θα φέρουν διαφορετικά αποτελέσματα. Ο Loyd Jowers, θα υποδειχθεί ως ένας εκ των δολοφόνων και θα συλληφθεί την ίδια χρονιά. Η δικαιοσύνη εξακολουθεί να έχει κλειστά τα μάτια… Οι «συνωμότες» που έδωσαν τα 100.000 δολάρια στον Jowers για να δολοφονήσει τον King, θα έχουν την ίδια τύχη με αυτούς του J. F. Kennedy… Όσο για το νέο εξιλαστήριο θύμα, τον Jowers, ο φάκελος και οι μπάρες των φυλακών θα κλείσουν πίσω του. Το 2002, το περιοδικό Times θα φέρει στο φως εντελώς διαφορετικά στοιχεία, που για μια ακόμη φορά θα ανατρέψουν τα δεδομένα, αφού έπειτα από δημοσιογραφική έρευνα, ο δολοφόνος θα αποκτήσει άλλο όνομα και ταυτότητα. Henry Clay Wilson, πατέρας του αιδεσιμότατου Rev. Ronald Denton Wilson, όπως ο ίδιος αποκάλυψε. Ο Jowers θα αποφυλακιστεί, αλλά το κελί του δολοφόνου του Martin Luther King δεν θα φιλοξενήσει κανέναν άλλον έκτοτε…

Κανείς δεν μπορεί αν πει την αλήθεια πιο ξεκάθαρα, από το ίδιο το King Institute.

http://www.kinginstitute.info/

Τα αρχεία της New York Times δίνουν αρκετές επιπλέον πληροφορίες.

http://topics.nytimes.com/topics/reference/timestopics/people/k/martin_luther_jr_king/index.html

Το ίδιο και αυτά των παρακάτω link.

http://www.spartacus.schoolnet.co.uk/USAkingML.htm


http://en.wikipedia.org/wiki/Assassination_of_Martin_Luther_King,_Jr.

Ήχος και εικόνα…

I have a dream…

Ολόκληρη η ομιλία του ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ

Απόσπασμα από την τελευταία του ομιλία.

Η αναγγελία της δολοφονίας του, από την τηλεόραση του CBS.

Ένα ντοκιμαντέρ που επιχειρεί να φωτίσει την δολοφονία. Γυρίστηκαν πολλά, αλλά κανένα δεν τα κατάφερε… Τα υπόλοιπα τμήματα του, σας τα προτείνει το you tube, κλικάροντας απλά το πιο κάτω link.

Ένα τραγούδι αφιερωμένο στον μεγάλο οραματιστή. Pride(in the name of love) – U2.

Δείτε το περιεχόμενο της νέας μας υπό – κατηγορίας «ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ», ακολουθώντας το παρακάτω link.

http://wp.me/PKxow-6uh

Αρέσει σε %d bloggers: