Αρχεία Ιστολογίου

ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ – ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ(“Gun Fury” – 1953)

Τυπικό `50s Αμερικάνικο γουέστερν, αλλά με πολύ ενδιαφέρον, αφού προσθέτει στοιχεία στο είδος και δεν περνάει με τίποτα απαρατήρητο. Εξαιρετικές ερμηνείες, πολύ πειστικές, σπουδαίοι σταρ και μια σφιχτή σκηνοθεσία, από έναν εκ των κορυφαίων που φιλμάρισαν γουέστερν ποτέ, το συγκαταλέγει στα κορυφαία εκείνης της δεκαετίας. Στην Αμερική πήγε πολύ καλά εισπρακτικά και απέσπασε θετικές κριτικές. Έγινε ένα από τα πιο επιτυχημένα εμπορικά και βοήθησε τους πρωταγωνιστές του να πάρουν σημαντικούς ρόλους στην συνέχεια της καριέρας τους. Στην χώρα μας, έπεσε θύμα της μετάφρασης, αφού το «Στα σύνορα του Μεξικού», το κάνει να φαίνεται αδιάφορο και σίγουρα δεν είναι αντιπροσωπευτικός, αφού περιγράφει μόνο το σκηνικό, πάνω στο οποίο διαδραματίζεται ένα μέρος της περιπέτειας. Το Gun Fury είναι μια πολύ όμορφη γουέστερν δημιουργία, με πολλές πρωτοτυπίες.

Διαβάστε την παρουσίαση και αυτής της ταινίας στο Cine Oasis.

3 ΤΑΙΝΙΕΣ ΜΕ ΑΝΕΞΙΤΙΛΗ ΛΑΜΨΗ

Πολλοί από εσάς αναρωτιέστε, «μα τι έγινε με τον κινηματογράφο ;». Γνωρίζω τον προβληματισμό σας αυτόν, από τα email που στέλνετε. Μια τέχνη που αγκαλιάζει το Comics Trades με συχνά αφιερώματα. Να σας πω λοιπόν, ότι θα επιστρέψουμε με νέα άρθρα για κλασσικές, αγαπημένες ταινίες. Βέβαια, τρέχει η αρθρογραφία για τα κόμικς και τις αναμνήσεις, όπως επίσης συνεχίζονται οι προετοιμασίες για το παζάρι μας, οπότε όλα αυτά θα πάνε αναγκαστικά, πίσω χρονικά. Με την νέα χρονιά, αυτή που κουβαλάει τις φοβίες των Αζτέκων, θα είμαστε έτοιμοι όμως και θα σας φέρουμε κοντά σε εκείνη την διαχρονική, ανεξίτηλη λάμψη του σινεμά, με ταινίες από τις δεκαετίες του`40, του`50 και του`60. Σήμερα, θα σας μιλήσω για 3 ταινίες τέτοιες, που είδα ξανά την εβδομάδα που μας πέρασε. Δεν έχω κρύψει ποτέ την γοητεία που ασκούν πάνω μου, τα πιο πάνω κινηματογραφικά χρόνια. Έτσι, κάθε μια από τις δεκαετίες αυτές,  για τις οποίες έχω αφιερώσει πολλά άρθρα, εκπροσωπείται στο πιο κάτω κείμενο, με μια ταινία που πιστεύω ότι αξίζει να δείτε. Στην ουσία είναι δύο οι ταινίες, καθώς σε μια από αυτές ήδη έχω αναφερθεί, στο αφιέρωμα στα γουέστερν, αλλά που είδα ξανά την Κυριακή, μέσα από μια προσφορά προς τους αναγνώστες, γνωστής εφημερίδας.

Θα ξεκινήσω με την πρώτη χρονικά ταινία που είδα. Το υπέροχο Chitty Chitty Bang Bang. Μια ταινία πολύ κοντά στο ύφος και το κλίμα, του μαγικού στα μάτια μικρών κάθε ηλικίας, Mary Poppins. Κοινά στοιχεία θα βρείτε πολλά και στα δύο αριστουργήματα αυτά. Η παιδικότητα, η αγνότητα, τα χρώματα, οι μελωδίες, το παλιομοδίτικο χιούμορ, οι απίθανες χορογραφίες και φυσικά τα κινούμενα σχέδια του Ντίσνευ. Στη Mary Poppins οι νότες του «Supercalifragilisticexpialidocious« έκλεβαν την παράσταση, ενώ εδώ έχουμε τόσο το «Chitty Chitty Bang Bang«, όσο και το μαγικό νανούρισμα του «Hushabye Mountain«.

Ακόμη ένα κοινό στοιχείο, είναι η παρουσία του Dick Van Dyke στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο εφευρέτης που ταξιδεύει πάνω απ` την εποχή του, ονειροβατεί και ανατρέφει μοναδικά τα δύο του παιδιά, με κέφι και ζωντάνια, ρουφώντας το μεδούλι της κάθε μέρας, ερωτεύεται και κυνηγάει ουτοπίες, αλλά πάνω απ` όλα χορεύει και τραγουδάει, δίνοντας κίνηση σε κάθε τι γύρω του. Όπως εξομολογήθηκε και στις συνεντεύξεις των σπέσιαλ παροχών του διπλού dvd, δεν είχε ιδέα από χορό, αλλά δούλεψε πολύ για να βγάλει προς τα έξω το αντίθετο! Τελικά, πρέπει να δούλεψε πολύ περισσότερο απ` ότι παραδέχτηκε. Αν τον δείτε στη σκηνή του «Me Ol’ Bamboo«, θα νομίσετε ότι έχετε να κάνετε με έναν από τους κορυφαίους χορευτές του Χόλλυγουντ! Δίπλα του η τραγουδίστρια της όπερας
Sally Ann Howes, που αστράφτει κυριολεκτικά! Ένας φοβερός χαρακτήρας που ξεχωρίζει, είναι ο πατέρας του εφευρέτη, τον οποίο υποδύεται ο Βρετανός Lionel Jeffries. Το φλεγματικό του χιούμορ, γίνεται ένα σιρόπι με άρωμα αυθεντικότητας, που δύσκολα περνάει απαρατήρητο. Το στόρι τώρα, πνίγεται στα παραμυθένια τοπία, που μπορεί και να συνέβησαν, ή απλά να χάθηκαν στα πρώτα φώτα της πραγματικότητας… Παράξενα βασίλεια, χώρες μακρινές, κακοί βασιλιάδες και κάπου εκεί ανάμεσα, δύο ξεχωριστές προσωπικότητες. Ο παιδομαζωχτής και ο κατασκευαστής παιγνιδιών! Ο πρώτος μαζεύει όλα τα παιδιά που βρίσκει(γιατί απαγορεύονται σ` αυτή την χώρα), κι ο δεύτερος φτιάχνει παιγνίδια για τον βασιλιά! Robert Helpmann και Benny Hill(καλά διαβάσατε!), αντίστοιχα, σε μοναδικές ερμηνείες, γεμάτες πλούσιο ταλέντο. Η ταινία σκηνοθετήθηκε από τον Ken Hughes και ήταν μια προσπάθεια για κάτι εντελώς διαφορετικό, με ότι ως τότε είχαν καταπιαστεί, δύο άνθρωποι που έγιναν συνώνυμο των ταινιών του James Bond. Ο συγγραφέας Ian Fleming και ο παραγωγός Albert R. Broccoli. Η ταινία βγήκε στις αίθουσες στις 16 Δεκεμβρίου του 1968 και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές, ενώ πήγε και πολύ καλά εισπρακτικά. Έχει διάρκεια 144 λεπτά και την σφραγίδα των στούντιο της United Artists. Αν δε νιώσετε ξανά μικροί, βλέποντας ταινίες σαν το Chitty Chitty Bang Bang, με το αυτοκίνητο που γίνεται ταχύπλοο και αεροπλάνο, κουβαλώντας στα καθίσματα του τη μαγεία του ουράνιου τόξου, τότε μάλλον για σας τα χρόνια εκείνα πέρασαν και χάθηκαν παντοτινά…

Για την δεύτερη ταινία, το γουέστερν Warlock(1959), διαβάστε την παρουσίαση του, μέσα από το αφιέρωμα στο είδος αυτό, που κάναμε πριν 2 και κάτι μήνες. Είναι στο τρίτο μέρος και θα το βρείτε στην υπό – κατηγορία «ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ & ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ». Να πω μόνο ότι ήταν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία αυτή της περασμένης εβδομάδας, για όσους αγαπούν τα γουέστερν, για να αποκτήσουν ένα φιλμ που για πρώτη φορά κυκλοφόρησε στην Ελληνική αγορά, σε dvd. Είναι τα «Γεράκια της καταραμένης κοιλάδας», με τους Richard Widmark, Henry Fonda, Anthony Quinn και Dorothy Malone, που είχε σαν προσφορά η Κυριακάτικη εφημερίδα Real News, την περασμένη Κυριακή. Επειδή κατά καιρούς μας ξαφνιάζουν οι υπεύθυνοι της εφημερίδας ευχάριστα, με σημαντικές ταινίες του παρελθόντος(«Ο Γίγας», «Ανατολικά της Εδέμ», “Dirty Harry”, κ. α.), ελπίζουμε να συνεχίσουν και αυτή την εβδομάδα.

Πάμε και στην τρίτη ταινία, απ` αυτές που είδα και ξεχώρισα, πριν λίγες μέρες. Είναι από το 1953 και εκπροσωπεί ένα κινηματογραφικό είδος με πάρα πολλούς φίλους και στη χώρα μας. Όσοι αρέσκεστε να ζείτε στις σκιές της αγωνίας και του σασπένς, μέσα σε αδιέξοδα σοκάκια, στα γεμάτα ένταση πλάνα και στις ατμοσφαιρικές μουσικές, θα βρείτε εδώ μια γνήσια απεικόνιση του αστυνομικού τμήματος του film noir. Λέω αστυνομική, γιατί υπήρχε και η κατασκοπική πλευρά του νομίσματος, για την οποία θα μιλήσουμε κάποια άλλη φορά. Δύο μεγάλοι πρωταγωνιστές, με τεράστια καριέρα ο καθένας τους, αφήνουν το στίγμα τους στο “The Big Heat”. Υπάρχει πολύ ενδιαφέρον στο αρχικό υλικό, πάνω στο οποίο βασίστηκε η ταινία αυτή. Αρχικά ο συγγραφέας William P. McGivern, δημοσίευσε τμηματικά την νουβέλα αυτή, στην εφημερίδα Saturday Evening Post, το 1952. Ο αστυνομικός ντετέκτιβ Sydney Boehm, πήρε αυτή τη νουβέλα και της προσάρμοσε ρεαλιστικά στοιχεία από την δική του εμπειρία, δίνοντας στην συνέχεια το σενάριο σε μια τεράστια σκηνοθετική μορφή, που δεν έκανε τίποτα άλλο, από το να αφήσει πίσω του ακόμη ένα θαυμάσιο φιλμ. Ο Fritz Lang, είναι ο σκηνοθέτης, ο Robert Arthur έχει κάνει την παραγωγή, ο Henry Vars την μουσική, ο Charles Lang την φωτογραφία(έξοχη!), ενώ μπροστά από τις κάμερες, «γράφουν» όπως λέμε, οι νεότατοι Glenn Ford και Lee Marvin.

Ο πρώτος στον ρόλο του αδέκαστου αστυνομικού, που θυσιάζει την ίδια του την οικογένεια, για να αποκαλύψει το συνδικάτο των παρανόμων, που έχει αιχμαλωτίσει μια ολόκληρη πόλη. Ο Glenn Ford δεν είναι Humphrey Bogart, ή Robert Mitchum. Έχει μια δική του προσωπική εντελώς χροιά στην ερμηνεία. Άλλωστε εκπροσωπεί τον νόμο, σε αντίθεση με τους δύο άλλους πρωταγωνιστές φιλμ νουάρ, που υποδύονταν ρόλους ιδιωτικού ντετέκτιβ. Ο δεύτερος τώρα, είναι αυτό που λέμε «θέλει να αγιάσει αλλά δεν μπορεί»! Ο ηθοποιός που έπαιρνε τους «κακούς» ρόλους σπίτι του, δίχως να περάσει από audition! Ο ένας και μοναδικός Lee Marvin, που μόνο στην παρωδία γουέστερν – μιούζικαλ “Cat Balou”, έδειξε τον πραγματικό του χαρακτήρα. Αυτού που δύσκολα μπόρεσε να βρει την ευκαιρία, για να βγει στην μεγάλη οθόνη. Ήταν και τα χαρακτηριστικά του προσώπου του βλέπετε, που παρέπεμπαν ευθέως σε σκληρό και αδίστακτο, σε αντίθεση με ότι ήταν πραγματικά. Το “The Big Heat” είναι ταινία σταθμός στο film noir. Ένα must για κάθε έναν από εσάς που αγαπάει αυτά τα φιλμ. Βγήκε στις αίθουσες από την Columbia Pictures, σε μιάμιση ώρα διάρκειας ασπρόμαυρων πλάνων και στρογγυλοκάθεται αναπαυτικά στην λίστα με τις 100 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών.

Αυτά για την ώρα, σαν μια μικρή πρόγευση, όλων όσων σας είπα στην αρχή αυτού του κειμένου, για τα αφιερώματα που θα διαβάσετε και θα δείτε, προσεχώς στο Comics Trades.

Ας περάσουμε και σε εικόνα.

Χαρακτηριστικά βίντεο από το Chitty Chitty Bang Bang.

Από εδώ ξεκινάει ολόκληρη η ταινία! Είναι χωρισμένη σε 10 τμήματα.

Χαρακτηριστικά βίντεο από το Warlock.

Το trailer του Big Heat.

Από εδώ ξεκινάει ολόκληρη η ταινία! Είναι χωρισμένη σε 10 τμήματα.

ΑΠΟ ΤΟ «BAARIA» ΣΤΗ «ΘΗΛΙΑ» – ΜΙΑ ΣΙΝΕΦΙΛ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Εβδομάδα με κινηματογραφική μαγεία αυτή που τελειώνει σήμερα. Μετά από καιρό, βρήκα τον χρόνο να δω ξανά, αλλά και για πρώτη φορά, πέντε πολύ αξιόλογες ταινίες, για τις οποίες θα διαβάσετε πιο κάτω. Διαφορετικές οπτικές γωνίες, διαφορετικές δεκαετίες, όλες τους πανέμορφες. Η αλήθεια είναι ότι μέσα στα τραγελαφικά που ζούμε καθημερινά, όπου κυριαρχεί μια διαστρεβλωμένη μορφή «ενημέρωσης»,  σχετικά με τις δηλώσεις του κάθε «θα ήθελα μια μέρα να γίνω ηθοποιός», ή του κάθε «θα ήθελα μια μέρα να γίνω τραγουδιστής», ή των όσων «θέλουν να μας τραβούν την προσοχή» με γελοία καμώματα(βέβαια εδώ έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης όσοι τους δίνουν το βήμα για να «εκφραστούν» δημόσια…), αλλά και μέσα γενικότερα στο βαρύ κλίμα των γεγονότων και της καθημερινότητας μας, αφήνουμε πίσω μικρές απολαύσεις όπως τις αποκαλώ, όπως ο κινηματογράφος, που τουλάχιστον μπορεί και μας ταξιδεύει μακριά από τη μιζέρια, σε κόσμους που μοιάζουν με αυτούς νομίζαμε μικροί ότι θα ζήσουμε… Μ` αυτά και με τα άλλα, στρώθηκα που λέτε μπροστά από την οθόνη του σαλονιού, αναπαυτικά στον καναπέ και βάλθηκα να δω μερικές από εκείνες τις ταινίες που κάθε φορά μου δίνουν και κάποια επιπλέον στοιχεία, αλλά και μια σχετικά φρέσκια, του 2009.

Όλα αυτά μπορείτε να τα διαβάσετε στο ομώνυμο άρθρο, που προστέθηκε στην υπό – κατηγορία «ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ & ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ».

http://wp.me/PKxow-1O9

 

Αρέσει σε %d bloggers: