Αρχεία Ιστολογίου

Παρουσίαση εξωφύλλων: Red Ryder/Little Beaver – Μέρος πρώτο

FRANK HARMAN 2LT 8LT 16

Ένας από τους μεγαλύτερους σχεδιαστές κόμικς και δύο περιοδικά, που κυριολεκτικά λατρεύτηκαν, θα μπορούσαν να έχουν σχέση με τα δικά μας λαϊκά αναγνώσματα; Μην βιαστείτε να απαντήσετε, πριν διαβάσετε πιο κάτω. Το 1934, ο διορατικός και πανέξυπνος Αμερικανός εκδότης Stephen Slesinger δίνει την ευκαιρία στον νεαρό σχεδιαστή Fred Harman να κάνει το όνειρό του πραγματικότητα και μαζί να περάσει στην ιστορία, σαν ένας από τους επιδραστικότερους όλων των εποχών. Έτσι, από την πένα του Harman και την αγάπη του για την Άγρια Δύση γεννιέται ο χαρακτήρας του “Little Beaver” («Μικρός κάστορας») ένα κεφάτο Ινδιανάκι, που αρχίζει να ταξιδεύει τους αναγνώστες των εφημερίδων, που ανήκαν στην εταιρεία Newspaper Enterprise Association. Από Κυριακάτικο comics strip, γρήγορα θα βρεθεί στα περίπτερα και σε δικό του περιοδικό, χάρη στην βοήθεια που του έδωσε και την ώθηση μια άλλη δημιουργία του Harman, το “Red Ryder”.

FRANK HARMAN 3LT 4LT 18

Ένα περιοδικό που είχε δίπλα από τον μικρό ινδιάνο και έναν καουμπόη. Αυτή ήταν ουσιαστικά η μόνη προσθήκη του δημιουργού, και το 1938 άρχισαν να δημοσιεύονται ιστορίες και των δύο δουλειών του. Το 1940 ξεκίνησαν και τα δύο να εκδίδονται αυτόνομα σε περιοδικά. Οι εκδοτικές, από τις οποίες πέρασαν, ήταν οι Hawley Publications, Inc, Hi-Spot και φυσικά η Dell Comics, που τα απογείωσε, με τα φανταστικά της εξώφυλλα! Η αγάπη των Αμερικανών έγινε υστερία! Κάθε λογής παιγνίδια, κονκάρδες, αυτοκόλλητα κι ό,τι προϊόντα μπορεί να βάλει ο νους σας, είχαν το χαρακτηριστικό πρόσωπο του «Μικρού κάστορα» και πουλούσαν ασταμάτητα! Το ραδιόφωνο της εποχής έκανε ακόμη πιο διάσημη αυτή την δημιουργία, με τις ιστορίες που παρουσίαζε σε συνέχειες, επί σειρά ετών. Την ίδια εποχή, τα στούντιο της Republic βγάζουν στις μεγάλες οθόνες 12 αυτοτελή επεισόδια ή ταινίες, αν προτιμάτε, με τον γενικό τίτλο The Adventures of Red Ryder.

LT 7 LT 9 LT 10 LT 12 LT 13 LT 15 LT 17LT 11

Ο πιτσιρικάς που υποδυόταν τον «Μικρό Κάστορα», Don «Red» Barry, έγινε διάσημος με συνοπτικές διαδικασίες και ίνδαλμα για μια γενιά συνομηλίκων του! Τώρα, ερχόμαστε στο αρχικό ερώτημα, που σας θέσαμε και στην σχέση όλων αυτών με την δική μας πραγματικότητα. Η απάντηση είναι βεβαίως ναι, αφού ο Ινδιανάκος αυτός έγινε ο αχώριστος σύντροφος του Τζιμ Άνταμς ή Δημήτρη Αδαμόπουλου, στα περιοδικά Μικρός Σερίφης, Μικρός Καουμπόι και Μικρός Αρχηγός!

LT 19

Πάρα πολύ ενδιαφέροντα και σημαντικά στοιχεία, για όλα τα πιο πάνω, μπορείτε να αντλήσετε στον πιο κάτω σύνδεσμο, όπου, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει και βιογραφικό του δημιουργού, αλλά και τους τίτλους και των 12 ταινιών του “Red Ryder”!

http://en.wikipedia.org/wiki/Red_Ryder

Τεύχη είπατε; Να δώσουμε και τεύχη! Απλά ακολουθείστε τον επόμενο σύνδεσμο.

https://ia700505.us.archive.org/23/items/LittleBeaverComicBooks/

Όλα τα εξώφυλλα της παρουσίασης θα τα βρείτε εδώ.

Για το Comics Trades 2013–2014

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Παρουσίαση εξωφύλλων: Jungle Girls – Μέρος δεύτερο

JG 7 JG 8 JG 9 JG 10

Δεύτερο και τελευταίο μέρος της παρουσίασης των 16 εξωφύλλων της σειράς «Jungle Girls». Από την επόμενη εβδομάδα, ξεκινάει ακόμη μια σειρά εξωφύλλων.

Όλα τα εξώφυλλα της παρουσίασης, μπορείτε να τα βρείτε εδώ.

Για το Comics Trades 2013–2014

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Παρουσίαση εξωφύλλων: Jungle Girls – Μέρος πρώτο

 JG 2 JG 3 JG 5

JG 4

Αυτή τη φορά θα σας πάμε πιο κοντά χρονικά, σε σχέση με τις προηγούμενές μας αναφορές, για να δούμε τα εξώφυλλα αυτού του τίτλου. Συνολικά είναι 16 και θα μας απασχολήσουν για 2 μόλις Σάββατα, ξεκινώντας από σήμερα. Κυκλοφόρησε το 1988 από την εταιρεία AC Comics στην Αμερική. Η σειρά βασιζόταν σε παλαιότερους τίτλους, που είχαν κυκλοφορήσει στις δεκαετίες του ’40 και του ’50, καθώς το θέμα των περιπετειών στην ζούγκλα, με πρωταγωνίστριες δυναμικά και όμορφα κορίτσια, είχε αρκετή ζήτηση στην αγορά. Στην σειρά αυτή των 16 τευχών, συναντάμε μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα σχεδιαστών όλων των εποχών! Matt Baker, Bob Lubbers, Art Saaf, Bob Powell, Jack Kamen, Maurice Whitman, Gardner Fox, Dick Ayers και Jack Abel!!! Οπότε, όπως αντιλαμβάνεστε, εδώ έχουμε μια ζουγκλοειδή ανθολογία παλιών ιστοριών, γι’ αυτό και οι συλλέκτες ψάχνουν μετά μανίας να αποκτήσουν αυτά τα τεύχη (reprints με νέα εξώφυλλα – σπάνιων εκδόσεων της περιόδου 1945 – 1952).

Τα εξώφυλλα αντλήθηκαν από το cover browser και το ευχαριστούμε πολύ.

http://www.coverbrowser.com/covers/jungle-girls

Την επόμενη εβδομάδα, το δεύτερο και τελευταίο μέρος.

Όλα τα εξώφυλλα της παρουσίασης μπορείτε να τα βρείτε εδώ.

Για το Comics Trades 2013–2014

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Παρουσίαση εξωφύλλων: Hot Rods & Racing Cars – Μέρος τέταρτο

HR 10 HR

Κλείνει και αυτός ο κύκλος παρουσιάσεων,ενός ακόμη τίτλου κόμικς του εξωτερικού, με τα τελευταία επιλεγμένα εξώφυλλα που σας έχουμε για σήμερα. Την επόμενη εβδομάδα θα ανοίξει ένας άλλος κύκλος τέτοιων παρουσιάσεων, αλλά ως τότε μπορείτε να μας στέλνετε τις υποδείξεις σας, για το ποιος θα θέλατε να είναι αυτός, στο email της σελίδας. Αναφερόμαστε, θυμίζω, πάντα σε εκδόσεις του εξωτερικού σε αυτές τις παρουσιάσεις.

Όλα τα εξώφυλλα της παρουσίασης μπορείτε να τα βρείτε εδώ.

Για το Comics Trades 2013–2014

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Μια Οδύσσεια κινηματογραφικών σεναρίων & άνισων συγκρίσεων

Από τα λίγα που απέμειναν, για να δίνουν τροφή στην φαντασία μας, είναι και η τέχνη των εικόνων και του χρώματος, των ήχων και των συναισθημάτων, το μεγάλο εκείνο λευκό πανί, που ζωντανεύει στο σκοτάδι και αφηγείται ιστορίες από το χθες, το σήμερα και το αύριο. Στο Comics Trades, μια σελίδα που φτιάχτηκε για να γυρίζει ηλεκτρονικά για σας, περιφέροντας σκιές από το παρελθόν σαν μια παλιομοδίτικη μηχανή προβολής, αρέσει να επενδύει και να αφήνεται στην μαγεία της έβδομης τέχνης. Σ’ αυτό το κείμενο, λοιπόν, επιχειρούμε να κάνουμε μια σύγκριση φετινών παραγωγών με αυτές που προβλήθηκαν πριν 40 χρόνια στις αίθουσες. Το χθες και το σήμερα, στην ατέρμονη τους πάλη για την επικράτηση στον νου. Συγχρόνως, μια ευκαιρία για να θυμηθούμε τι μας συνάρπαζε στους κινηματογράφους και πώς προσαρμοστήκαμε στις εξελίξεις. Πώς αρκούμαστε πλέον σε μετριότητες και πώς μάθαμε να συμβιβαζόμαστε στις λεπτομέρειες… Μια ανασκόπηση, που κάνει την ζυγαριά των συγκρίσεων να γέρνει απότομα. Προς ποια κατεύθυνση, αυτό το αφήνουμε στην κρίση σας.

AFTER EARTH FILM POSTER

2013

Μια κινηματογραφική χρονιά με πολλά θρίλερ και διαστημικά τοπία, μελλοντικές καταστάσεις, περιβαλλοντικές παρενέργειες , καταστροφολογία, υπερήρωες, τρισδιάστατα καρτούν, προσαρμογές παραμυθιών, αστυνομικά, αλλά και κάποιες στιγμές που ξεχωρίζουν για την μοναδικότητα τους και ξαφνιάζουν ευχάριστα. Με όπλο την υποκειμενικότητα, πιο κάτω θα διαβάσετε μια προσωπική αξιολόγηση, σε ταινίες που είδα φέτος και όχι κάποια γενικευμένη λίστα με τις καλύτερες ή τις πιο επιτυχημένες. Μακάρι να είχα χρόνο να δω περισσότερες.

HOBBIT 2 FILM POSTER

Να ξεκινήσω από το πρόσφατο The Hobbit: The Desolation of Smaug, το δεύτερο μέρος της τριλογίας  του J. R. Tolkien. Πολύ εφέ και υπερβολική χρήση λογισμικών υπολογιστών, αλλά η ατμόσφαιρα μένει ζωντανή και, κατ’ εμέ, εν μέρει έστω, ανταποκρίνεται στις φιλοδοξίες των πολλών φίλων αυτών των ταινιών. Ένα άλλο δεύτερο μέρος, το The Hunger Games: Catching Fire, που θεωρώ ότι βγήκε πολύ βιαστικά σε σχέση με το πρώτο, είναι καθαρά μια μηχανή γέννησης εφιαλτών του μέλλοντος, όπου η πείνα καθορίζει τα πάντα στις ζωές μας. Τώρα από ποιους καθορίζεται, είναι μια άλλη ιστορία. Κι εδώ κυριαρχεί η υπερβολή, το σενάριο κάνει κοιλιά και η επανάληψη είναι στην είσοδο και χαζεύει τους θεατές. Τα Man of Steel, Thor: The Dark World και Iron Man 3, που εκπροσώπησαν τα κόμικς, μπορώ να πω ότι βούλιαξαν μέσα σε ένα χαμό ειδικών εφέ, αλλά κατάφεραν να βγουν στην επιφάνεια, ίσως λόγω της βαριάς κληρονομιάς που είχαν στις μπέρτες τους. Το Gravity ήταν μια ευχάριστη έκπληξη. Από τα φιλμ που σε βάζουν να σκεφτείς πράγματα, με ωραίο σενάριο, έξυπνο. Δεν είμαι σύμφωνος με τον ντόρο που έγινε γύρω από τις υποψηφιότητές του για Όσκαρ, εκτός κι αν πάμε στην λογική του «το μη χείρον βέλτιστο»… Πολύ splatter εκδοχή και με δόση διαστροφής το Hansel and Gretel: Witch Hunters. Το σινεμά θα ζήσει και χωρίς αυτό. Και το Jack the Giant Slayer έχει βία, όμως εδώ είναι πολύ προσεγμένη και αφήνει σχεδόν σε κάθε πλάνο ένα ανοιχτό παράθυρο, για να πετάξει η φαντασία. Καλό, αλλά δεν θέλουμε δεύτερο μέρος!

OZ THE GREAT & POWERFUL FILM POSTER

Πιστεύοντας ότι έχει έστω κάτι μέσα του από το “Wonderful Wizard of Oz”, κάθισα να δω και το φετινό Oz the Great and Powerful. Το χαρακτηρίζω σαν πλήρη απογοήτευση και σαν μια θλιβερή επιλογή της Disney. Ένας αχταρμάς, ένα μοντάρισμα κομματιών διάφορων ταινιών σε μια καινούργια(;) από το ναυάγιο του οποίου δεν διασώζονται ούτε κάποιες φιλότιμες προσπάθειες των ηθοποιών. Ακούστηκαν πολλά για το Oblivion. Μεγάλα ονόματα στο καστ, πολλή διαφήμιση. Το βρήκα σαν χλιαρό τσάι αρχές Μάη… Το ίδιο ακριβώς και με το After Earth, που περνάει δυστυχώς στο βιογραφικό του Tom Hanks. Το The Lone Ranger, αν δεν ήταν τόσο τραβηγμένο στα πλάνα, σε βαθμό να κουράζει και αν είχε μία ώρα λιγότερη σαν διάρκεια, θα μπορούσα να πω ότι ήταν καλό. Όμως, τα «αν» αυτά δεν υπήρχαν… Ένας τόσο μεγάλος ηθοποιός, όπως ο Robert de Niro, όταν παίζει σε ταινίες σαν το Killing Season, πιστεύω ότι όχι απλά δεν προσθέτει κάτι θετικό στην καριέρα του, αλλά μάλλον προσπαθεί να την μειώσει. Εξαιρετική κωμωδία, με ανατρεπτικό χιούμορ, ευρηματικές σκηνές και πολύ καλές ερμηνείες, θα βρείτε στο We’re the Millers. Ταινία που δεν μιμείται και πετυχαίνει να διασκεδάσει το κοινό, αν και η πολύ έντονη βωμολοχία είναι κάπου ενοχλητική.

CAPTAIN PHILLIPS FILM POSTER JACK THE GIANT SLAYER FILM POSTER

Το φαντασμαγορικό Elysium δεν ξεφεύγει από τις μετριότητες ταινιών του είδους και διασώζεται μόνον από την πρωτοτυπία του σεναρίου του. Έχω την αίσθηση ότι όλοι τους στην παραγωγή έβαλαν τα δυνατά τους, για το ποιος θα αδικήσει περισσότερο το φιλμ… Από τις καλές φετινές ταινίες το αστυνομικό θρίλερ Prisoners. Ικανοποιεί και τους πιο απαιτητικούς φίλους του είδους και σε καμία περίπτωση δεν είναι προβλέψιμο, ούτε κουράζει, παρά τα 156 του λεπτά. Άφησα για τελευταίο το “Captain Phillips”. Ήταν το φιλμ που δεν με κούρασε καθόλου, το είδα δίχως να τραβήξω τα μάτια μου από τα πλάνα και το θεωρώ σαν το καλύτερο της χρονιάς αυτής. Ο Hanks είναι μεγάλος ηθοποιός και δεν χρειάζεται να αναλώνεται σε ανόητα φιλμ (“After Earth”). Αυτό που είναι επίσης αξιοσημείωτο εδώ, είναι ο ρυθμός που πραγματικά σε καθηλώνει.

 PAPER MOON FILM POSTER

1973

Κι ενώ αυτά ήταν τα συναισθήματα που μου προξένησαν οι φετινές παραγωγές, κοιτάζοντας το ράφι εκείνο με τα φιλμ της δεκαετίας του ’70, μπαίνω στον πειρασμό να τα παρατηρήσω πιο προσεχτικά, για να δω τι συγκρίσεις μπορούν να γεννήσουν.

Πώς να τα παραθέσω τώρα όλα αυτά, πού να σταθώ και από ποιο να ξεκινήσω; Για να είμαι δίκαιος λοιπόν, επέλεξα 17 ταινίες μόνον, όσες είδα και φέτος και θα αποφύγω την αξιολόγηση, αναφέροντας τις ταινίες με τυχαία σειρά.

THE STING FILM POSTER

 The Sting. Σκηνοθεσία και σενάριο για σεμινάριο! Ερμηνείες; Paul Newman και Robert Redford σε πολύ μεγάλα κέφια! Το μουσικό θέμα του Scott Joplin έχει στοιχειώσει τα αυτιά πολλών σινεφίλ. Έχω την αίσθηση ότι όποιος μπορεί να συλλάβει ένα τέτοιο σενάριο, μπορεί και να το υλοποιήσει εκτός σινεμά! Ένα άλλο σπουδαίο δίδυμο, οι Steve Mc Queen – Dustin Hoffman, πρωταγωνιστούν σε μια αληθινή και απίθανη ιστορία απόδρασης στο Papillon. Η σκηνή της πτώσης από την κορυφή του βράχου με την αυτοσχέδια σχεδία είναι καταπληκτική! Ένας άλλος σπουδαίος Αμερικανός ηθοποιός αφήνει το στίγμα και ξεδιπλώνει το μεγάλο του ταλέντο, σε ένα πολύ απαιτητικό ρόλο και δύσκολο. Το Serpico ήταν μια πολύ ξεχωριστή αστυνομική ιστορία, από τα χρόνια που τα καλά σενάρια ακόμη υπήρχαν, και η έμπνευση δεν είχε φτάσει στο ταβάνι, με έναν φοβερό Al Pacino, που πήρε και το Όσκαρ εκείνη την χρονιά.

JONATHAN LIVINGSTON SEAGULL FILM POSTER

Η ροκ όπερα του Norman Jewison, που συγκλόνισε, το Jesus Christ Superstar, δημιούργησε από μόνο του σχολή στο είδος αυτό. Ενέπνευσε πολλούς δημιουργούς στα χρόνια που ακολούθησαν και εξακολουθεί να επηρεάζει, στέκοντας συγχρόνως σαν φωτεινό σημείο αναφοράς. Δεν γνωρίζω αν το είδατε, αλλά το Jonathan Livingston Seagull ανέκαθεν ήταν από τα πιο ξεχωριστά φιλμ – ντοκιμαντέρ κατά την άποψή μου, με πολλά μηνύματα και αισιοδοξία. Προτιμήστε να διαβάσετε πρώτα το βιβλίο, για να διαπιστώσετε τι σημαίνει πραγματικά πιστή μεταφορά στον κινηματογράφο. Το αλληγορικό δράμα του Peter Bogdanovich, Paper Moon, με τον Ryan O’Neal, συγκαταλέγεται και αυτό στα φιλμ που βγάζουν διαφορετικότητα και προσεγγίζουν εντελώς μοναδικά ιστορίες χιλιοειπωμένες. Πολύ άμεση και δυνατή ταινία το Scarecrow, με τους Al Pacino και Gene Hackman, που τους δίνει την ευκαιρία να κάνουν καταπληκτικές ερμηνείες. Η ζωή πίσω από τα μεγάλα φωτεινά γράμματα των πινακίδων και η όψη της σκληρής αλήθειας κάτω απ’ τις λέξεις και τα πρόσωπα. Μεγάλη ταινία και δύσκολη.

SCARECROW FILM POSTER SERPICO FILM POSTER

Τα ρομαντικά The Way We Were, Last Tango in Paris και A Touch of Class σε κερδίζουν με την πρωτοτυπία και την ατμόσφαιρα που μεταφέρουν. Δύο φιλμ επιστημονικής φαντασίας, που ξεχώρισαν, ήταν τα Soylent Green και Battle for the Planet of the Apes, ενώ για μια ακόμη φορά το μάτι του Jack Nicholson γυαλίζει και μάλιστα πολύ, στο The Last Detail, όπου, μεταξύ άλλων, έχουμε και τον καλύτερο Randy Quaid, που πέρασε ποτέ μπροστά απ’ τις κάμερες. Και σαν τελευταίες τέσσερις, σας προτείνω να επανεκτιμήσετε φιλμ μακριά από τα Χολιγουντιανά μονοπάτια. Το The Adventures of Rabbi Jacob και τις ξεκαρδιστικές γκριμάτσες του Louis de Funès, το Amarcord του χαρισματικού κινηματογραφιστή Federico Fellini, το δραματικό Ana and the Wolves του Ισπανού Carlos Saura, με την κορυφαία στιγμή στην καριέρα της Geraldine Chaplin, και το αστυνομικό θρίλερ Don’t Look Now, με τους Donald Sutherland  &  Julie Christie, του Nicolas Roeg, που μπορεί να λειτουργήσει και σαν μηχανή του χρόνου, στέλνοντας σας πίσω στο Λονδίνο του ’70.

Για το Comics Trades 2013–2014

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

2014 ευχές για μια καλύτερη χρονιά σε όλα τα επίπεδα, κι ας μιλήσαμε για το κινηματογραφικό της σκέλος μόνον! Να είστε υγιείς στο σώμα και στο πνεύμα και να επιτύχετε ό,τι βάλετε στο νου! Έμπνευση και κέφι για δημιουργία!

Αρέσει σε %d bloggers: