Αρχεία Ιστολογίου

ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ – «ΜΠΑΜΠΙ»

Επιστρέφουμε στην σειρά αυτή των παρουσιάσεων, των κλασσικών και αγαπημένων σε όλους κλασσικών ταινιών κινουμένων σχεδίων, με ακόμη ένα φιλμ από την δεκαετία του`40. Φέρει και αυτό την υπογραφή του μεγάλου αυτού δημιουργού, του Γουώλτ Ντίσνευ. Βγήκε στις αίθουσες στην διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου(1942), και ήταν η έκτη στην σειρά ταινία κινουμένων σχεδίων, μεγάλου μήκους και έγχρωμη, που παρήγαγαν τα στούντιο του Ντίσνευ. Είχαν προηγηθεί τα Snow White and the Seven Dwarfs (1937), Pinocchio (1940), Fantasia (1940), The Reluctant Dragon(1941) και Dumbo(1941).

Το Bambi, είναι μια εξίσου πανέμορφη δημιουργία, μια αγνή ματιά στις παιδικές εικόνες, που δείχνει να έχει βγει μέσα από κάποιες σκηνές της «Χιονάτης». Ένα ελαφάκι γεννιέται στο δάσος και ανακαλύπτει σταδιακά τον χώρο και τα πλάσματα που το περιβάλουν. Γνωρίζεται με τον Thumper τον λαγό, τον Flower τον ασβό, αλλά και τον πατέρα του, τον επιβλητικό Great Prince. Η ταινία ακολουθεί τις στιγμές ηρεμίας στο δάσος, τον ερχομό της άνοιξης, αλλά και τον πόνο της απώλειας από το ανθρώπινο χέρι, που στερεί από την μητέρα του τη ζωή. Κάπου εκεί η μορφή του πατέρα θα φανερωθεί σαν οπτασία στον Bambi, για να του ψιθυρίσει ότι πλέον πρέπει να βρει μόνος του τα σωστά μονοπάτια και να επιβιώσει μακριά από τις επικίνδυνες παγίδες. Είναι η στιγμή για να αρχίσει τα δικά του βήματα, μακριά από την ζεστασιά και την σιγουριά των γονιών του. Αυτό είναι και το απλό σενάριο, πάνω στο οποίο και μέσα σε ένα καταπληκτικό σκηνικό, ο ήρωας της ταινίας θα μάθει να συμβιώνει με τους φίλους και τους εχθρούς, θα ανακαλύψει έννοιες όπως η πραγματική φιλία και μέσα σε όλα αυτά, οι μικροί, ανύποπτοι θεατές, θα πάρουν πολλά μηνύματα για τις δικές τους περιπέτειες, που δεν θα είναι γυρισμένες σε ένα τόσο γαλήνιο περιβάλλον, με απαλά χρώματα και happy end. Ο Ντίσνευ, σαν γνήσιος παραμυθάς στρώνει το χαλί, πάνω στο οποίο θα κυλήσουν οι ήρωες και θα ταξιδέψουν τους αναγνώστες – θεατές. Έχει τον λυρισμό και την αθωότητα, αλλά και την σκληρότητα, την αδικία, την ίδια την ζωή με ή χωρίς χρώμα, με ή χωρίς χαρούμενα πρόσωπα.

Το Bambi, A Life in the Woods, ήταν ένα παιδικό διήγημα του Felix Salten από το 1933. Ο συγγραφέας είχε εκχωρήσει τα πνευματικά δικαιώματα του, στην εταιρεία MGM(με σκοπό να το οδηγήσει στην μεγάλη οθόνη), με την οποία ο παραγωγός και σκηνοθέτης Sidney Franklin ήρθε σε συμφωνία και ο Bambi έφτασε στον μαγικό κόσμο του Ντίσνευ. Ο David Hand, ηγήθηκε μιας ομάδας σκηνοθετών και ανέλαβε να φέρει τον Bambi στις αίθουσες. Η ταινία δεν ήταν αυτό που προσδοκούσε ο Αμερικανός δημιουργός, καθώς απέτυχε εισπρακτικά στα ταμεία(σε μια δύσκολη περίοδο για όλο τον κόσμο), αλλά με την επανεμφάνιση της το 1947, γνώρισε σαφώς μεγαλύτερη επιτυχία. Στις φωνές των χαρακτήρων, ακούγονται οι παρακάτω ηθοποιοί.

Ολόκληρη η ταινία βρίσκεται στο παρακάτω βίντεο!

ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ ΚΙΝΟΥΜΕΝΩΝ ΣΧΕΔΙΩΝ – ΝΤΑΜΠΟ ΤΟ ΕΛΕΦΑΝΤΑΚΙ

Το 1941, η εταιρεία RKO Pictures δίνει το πράσινο φως για την μεταφορά στην μεγάλη οθόνη, μιας παραγωγής του Walt Disney. Είναι το τέταρτο φιλμ κινουμένων σχεδίων, που βλέπει ο μεγάλος δημιουργός να αποκτάει κίνηση και να τυλίγεται μέσα στις όμορφες μουσικές, σε μια μεγάλη οθόνη που γύρω της έχει καθισμένα παιδιά κάθε ηλικίας, σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Γραμμένο από την Helen Aberson σε εικονογράφηση Harold Pearl, ο Dumbo έμελε να γίνει το πιο αγαπημένο ελεφαντάκι, για μια σειρά μαθημάτων ζωής που πέρασε σε εκείνη την υπέροχη ταινία. Η ιδιαιτερότητα του, να μπορεί να πετάει χρησιμοποιώντας τα μεγάλα του αυτιά, μπορούσε να τον πάρει μακριά από τον χλευασμό και την κακία που απλώνονταν γύρω του. Διαχρονικά μηνύματα και ουτοπικές προοπτικές, από αυτές που ξέραμε να πλάθουμε μικροί, αλλά δεν γίνεται να εφαρμόζουμε πια… Ή μάλλον γίνεται ακόμη; Μήπως με κλειστά τα μάτια, μπορούμε κι εμείς, έστω και για λίγο, σε ένα γερασμένο πια σώμα, να πετάμε μακριά, σε κόσμους της φαντασίας; Ποιος ξέρει;

Η ανθρώπινη πέρα για πέρα ιστορία του Ντάμπο, συγκίνησε τους θεατές όπου κι αν προβλήθηκε. Ακόμη ένα στοίχημα του Ντίσνευ, μια ακόμη οπτασία του, αγκαλιάστηκε απ` όλους. Απλές συνταγές, για να σταματάμε τον χρόνο, που σε κάποιες περιπτώσεις χρειάζονται μόλις 64 λεπτά, για να υλοποιηθούν όλα! Τόση ήταν και η διάρκεια του φιλμ, που αν πούμε εδώ ότι είναι στην ουσία η δεύτερη επί σκηνής εμφάνιση του Ντάμπο, αφού έχει προηγηθεί έστω και φευγαλέα μια εμφάνιση του από την περίφημη «Φαντασία»(Fantasia). Ίσως όμως ήταν τόσο πολύ σύντομη αυτή η εικόνα, που χρειάστηκαν αρκετά μέτρα κινηματογραφικής ταινίας και επίπονη δουλειά στα στούντιο του δημιουργού, προκειμένου να μάθουμε περισσότερα για αυτό το πλάσμα. Για τον κόσμο γύρω του, για τον χαρακτήρα του, για τα όνειρα και τις ελπίδες που φτερούγιζε μαζί του, σε εκείνα τα ιπτάμενα ταξίδια. Για όσους αγάπησε και όσους τον πλήγωσαν. Νομίζω ότι είναι μακράν η πιο συγκινητική ιστορία, που μας αφηγήθηκαν τα εργαστήρια του Ντίσνευ ποτέ. Αν σας μαγεύει η αφήγηση, αυτό πρέπει να χρεωθεί στην ζεστή φωνή του John Mc Leish. Αν πιάσατε τον εαυτό σας με μάτια βουρκωμένα κάποια στιγμή, είναι γιατί οι μουσικές των Frank Churchill & Oliver Wallace ήταν τόσο προσεκτικά βουτηγμένες στο συναίσθημα, ίσως σε αυτά που ένοιωθαν κι οι ίδιοι, βλέποντας τα καρέ της ταινίας.

Δείτε την στην κατηγορία μας «ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ & ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ¨, ολόκληρη!






Αρέσει σε %d bloggers: