Αρχεία Ιστολογίου

ΚΑΡΙΜΠΟΥ ΣΠΕΣΙΑΛ!

Ακόμη ένας αγαπημένος χαρακτήρας από το εβδομαδιαίο “Τιραμόλα”(και ενίοτε και το “Σεραφίνο”), είναι ο δεύτερος μας καλεσμένος σε αυτά τα καλοκαιρινά πορτρέτα ηρώων, που ξεκίνησαν από τον “Τόπ Μίξ” πριν λίγες μέρες και που σκοπό τους έχουν να σας θυμίσουν(ή γνωρίσουν, σε κάποιους νεότερους), κάποιους συμπρωταγωνιστές πολύ γνωστών κόμικς. Όλα αυτά μέσα από ένα μοντάζ μερικών από τις καλύτερες ιστορίες τους που διαβάσαμε, σαρωμένες στα γνωστά στάνταρ της σελίδας. Σήμερα, σπάνιες σελίδες από τον “Τιραμόλα” και τον “Σεραφίνο”, των πρώτων 200 τευχών τους, όλες αφιερωμένες στο απίθανο ινδιανάκι με το σκληρό κεφάλι, τον “Καριμπού”, που μας χάρισε ξεκαρδιστικές στιγμές και αύθονο γέλιο! Βεβαια δεν κατάφερε ποτέ να γλυτώσει από τα χαστούκια της απαιτητικής συντρόφου του(“Γελαστό Νερό”, αλλά με πολύ βαρύ χέρι!) Η ινδιάνικη λοιπόν πλευρά του χάρτινου νομίσματος, σε συνολικά 13 ιστορίες, γεμάτες με Άγρια Δύση, κουτουλιές που διαλύουν ακόμη και σίδερο, ξεγυρισμένα χαστούκια, αγύριστα λευκά κεφάλια που πάνε γυρεύοντας, θότρελες ινδιάνικες φυλές και φοβερό χιούμορ στο σκίτσο και τους διαλόγους!  Οι ιστορίες που περιέχει, είναι οι εξής.

«Το πουλόβερ»

«Η ιπαρεξήγηση»

«Μια μικρή αργοπορεία»

«Ενέδρα στο Μάυρο Βουνό»

«Ο Καριμπού ξυλοκόπος»

«Η υπόσχεση του Καριμπού»

«Παιγνίδια από καπνό»

«Γενική κινητοποίηση

«Ο μικρός τρελός»

«Η γούνα του Κάστορα»

«Μη ζητάς ευχαριστίες»

«Οι ατσάλινοι μονομάχοι»

«Τηλεόραση ή θάνατος»

Θα ακολουθήσουν αρκετές ακόμη τέτοιες εκπλήξεις!

Τα αρχείο κατεβαίνει από εδώ

http://www.mediafire.com/?abad3yqsd4as5jm

Σύνολο σελίδων 193

Σάρωση εικόνων με EPSON V300 PHOTO

Ανάλυση σάρωσης 400 dpi

Επιμέρους διαστάσεις σελίδων 2100 Χ 1800 με τη βοήθεια του Photo Resizer

Επεξεργασία σελίδων – crop – ευθυγράμμιση με Adobe Elements & Picasa

Υδατογράφημα Alamoon

Συμπίεση αρχείου και τελικό φορμάτ Adobe pdf Creator

ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΥΝΤΟΜΑ!

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ Η ΘΑΝΑΤΟΣ!

 

Βρήκα χρόνο σήμερα και είπα να σκανάρω μερικά κομικσάκια, έτσι για να μη πάνε από κακή φύλαξη, αλλά και για να ανεβούν κάποια στιγμή στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη, οπότε να μπορείτε να τα διαβάζετε και εσείς. Επειδή μπήκα κι εγώ στην υποχόνδρια – αποστειρωμένη λογική που θέλει τα τεύχη σε σακουλίτσες, αραχτά στα ράφια(δεν τις κλείνω με σελοτέιπ όμως, για να μπορώ να τα διαβάζω ξανά και ξανά), βρήκα τη φάση με τους εξωτερικούς σκληρούς δίσκους αρκετά χρήσιμη. Και τα αποθηκεύεις και έχεις ένα αρχείο. Τέλος πάντων. Πέφτω που λέτε πάνω σ` ένα Σεραφίνο, το τεύχος 79. Όπως έχω δώσει τις διαστάσεις και είμαι έτοιμος να σαρώσω τη σελίδα, …μένω κάπως απορημένος με τον τίτλο της ιστορίας. «Τηλεόραση ή θάνατος»! Ορίστε; Τι ήταν πάλι αυτό; Βγάζω το τεύχος ακαριαία από το scanner και ξανακοιτάζω τη σελίδα. Περίεργο είπα, που το είχα διαβάσει σωστά από την αρχή, γιατί χωρίς τα γυαλιά δεν βλέπω ούτε τους αριθμούς από τα τεύχη! Anyway. Δεν είναι επί του θέματος μας αυτό. Είναι ο τυπάς εκείνος ο ινδιανάκος, ο Καριμπού, που σπάει πέτρες με το κεφάλι του(all time classic Σεραφίνο χαρακτήρας και πολύ αγαπημένος), ο οποίος λέει είναι κάτι σα δυνάστης σ` αυτή την ιστορία, αφού δεν αφήνει την φυλή να ακολουθήσει την εξέλιξη της τεχνολογίας και έχει απαγορεύσει τη χρήση της στη φυλή του!

Τι λέτε ρε παιδιά; Φωτισμένο το παλικάρι! Μιλάμε ότι μαζί με τον Ιούλιο Βέρν έβλεπαν φεγγάρια μπροστά από την εποχή τους! Έχει λοιπόν ξεκινήσει και βγάζει λόγο ένας υποψήφιος σφετεριστής της αρχηγίας του χωριού και μπλα μπλα ψήνει τους ινδιάνους να του δώσουν την αρχηγία, γιατί μόνο έτσι θα τους αφήσει να βλέπουν τηλεόραση και θα δώσει λέει από μια συσκευή σε κάθε σκηνή, για να μην στέκεται κανείς και τίποτα εμπόδιο στην ελευθερία τους! Ναι ρε, λέω εγώ! Την είδαμε και την ελευθερία της τηλεόρασης! Νισάφι πια! Ντετεκτοβολεμενοαστοί, αμεροληπτογλυψιματίες, φρου και αρώματα! Τηλεόραση ή θάνατος; Θάνατος βέβαια, γιατί αυτό είναι μια κι έξω, ενώ το άλλο σε πάει λάου – λάου και σου βγάζει την ψυχή δέκα φορές τη μέρα! Φάε εκείνο, δες εκείνο, φώναξε για το άλλο, κάνε χου ετούτο, εκείνο είναι πιο σωστό, το άλλο είναι πιο φτηνό και κολοκύθια τούμπανα! Φτάσαμε στο σημείο να μην ακούγεται τηλεόραση στο σπίτι και να βουβαίνουμε! Μούγκα! Την ανάσα μας ακούμε! Για τέτοια σιγή μιλάμε, όμοια με νεκροταφείου! Στην ιστορία με τον Καριμπού, ο ινδιανάκος τα κατάφερε στο τέλος και τους έπεισε για τη βλακεία που κάνανε. Εμάς ποιος Καριμπού θα μας πει να κάνουμε ένα διάλλειμα για να ζήσουμε; Αυτά και επιστρέφω με κομικσοαναμνήσεις το απόγευμα, αφού ηρεμήσω πρώτα! Συχτίρ μεσημεριάτικα!

Ούτε από τα κόμικς δεν μπορείς να γλυτώσεις! Κι εκεί παραμονεύουν ηθικά διδάγματα και σε προβληματίζουν! Υπαρξιακά. Να ζει κανείς ή να μη ζει; Να βλέπει όλη μέρα τηλεόραση και να αυτοκτονήσει άμα του χαλάσει, ή να την στείλει στα τσακίδια και να πάρει βόλτα τη γυναίκα με το παιδί για κανένα παγωτό; Άκου τηλεόραση ή θάνατος;! Έπρεπε να τους βλέπατε τους ινδιάνους με τις τηλεοράσεις στα κεφάλια, να έχουνε χαζέψει εντελώς! Κάπια στιγμή μέσα στις επόμενες μέρες θα την ανεβάσω την ιστορία, μαζί με μερικές ακόμη τέτοιου τύπου(όπως πχ την «Ιπτάμενη Ζήλεια» από το ίδιο τεύχος!), για να δείτε τι κοινωνική προσφορά έκαναν οι εκδότες μας κάποτε, με αυτά τα εικονογραφημένα! Όχι παίζουμε!

Αρέσει σε %d bloggers: