Αρχεία Ιστολογίου

ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ – «HOUSE OF DARK SHADOWS» (1970)

HOUSE OF DARK SHADOWS FILM POSTER 1HOUSE OF DARK SHADOWS (1)

Είναι γνωστή η κινηματογραφική καταγωγή του κόμη Δράκουλα, που παρά τους μύθους και της δοξασίες της πατρίδας του (Ρουμανίας) γνώρισε σαφώς μεγαλύτερη αναγνώριση από την Hammer και το Βρετανικό εργοστάσιο σινε – τρόμου. Τα Αμερικάνικα στούντιο δεν μπορούσαν να μένουν θεατές, οπότε με την αυγή της νέας δεκαετίας (1970) πέρασαν στην αντεπίθεση, κάτι που δεν είχε και 100% επιτυχία σαν πείραμα. Εκτός της «μαύρης» εκδοχής του πρίγκιπα του σκότους (“Blackula) που μάλλον προκάλεσε γέλιο παρά φόβισε, είχαμε κι άλλες απόπειρες, όπως αυτήν εδώ, όπου ο πρωταγωνιστής μας έρχεται από την Αγγλία, κάτι που σημαίνει πως έχει και μια άλφα εξοικείωση. Η αλήθεια είναι ότι προσέδωσε με την παρουσία του μια αίγλη, ένα επίπεδο, κάτι που οι θεατές αναγνώρισαν στις αίθουσες.

HOUSE OF DARK SHADOWS (36)

Διαβάστε την παρουσίαση του θρίλερ, συνοδεία αποσπασματικών φωτογραφιών και lobby cards, στο Cine Oasis αυτή την Δευτέρα.

Αποκλειστικά για το Cine Oasis 2013 – 2014

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ – «LA RESIDENCIA» (1969)

LA RESIDENCIA FILM POSTER 2 LA RESIDENCIA (3)

Εξαιρετικό θρίλερ, με Ευρωπαϊκή αντίληψη και αισθητική, με ατμόσφαιρα που σταδιακά σφίγγει σαν κλοιός γύρω από το σενάριο και κρατάει τον θεατή μέχρι τέλους. Ένταση και σασπένς, δοσμένα με τον τρόπο εκείνο που, δίχως τα οπτικά εφέ των ημερών μας, μπορούσαν να βγάλουν φόβο και μυστήριο μαζί.  Είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν ακόμη και σήμερα, αφού δυστυχώς το DVD κυκλοφόρησε μόνον στην Ισπανική αγορά, αλλά με δυνατότητα επιλογής και Αγγλικών υποτίτλων, όπως και γλώσσας.

LA RESIDENCIA LOBBY CARD 3

Διαβάστε την παρουσίαση της πολύ όμορφης αυτής ταινίας στο Cine Oasis αυτής της Δευτέρας.

Αποκλειστικά για το Cine Oasis 2013 – 2014

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

EVEN THE RAIN – Ακόμη και η βροχή(2011)

Ξεφεύγουμε από το κλίμα των Γαλλικών νέων ταινιών, που παρουσιάσαμε ως σήμερα, για να δώσουμε τον λόγο σε μια εντελώς διαφορετική πρόταση, που μας έρχεται από την Ισπανία. Ένα φιλμ του Icíar Bollaín, με τάσεις για να καταδείξει τα προβλήματα ενός λαού, αλλά και να προβληματίσει γενικά, με όλα όσα συμβαίνουν στον πλανήτη, στο όνομα του παγκόσμιου συμφέροντος. Η καταστροφή έχει πολλά ονόματα και ακόμη περισσότερες μορφές. Γίνεται αλλοτρίωση και απειλεί τα πάντα γύρω μας. Ο σκηνοθέτης επικεντρώνει το βλέμμα του στην Βολιβία, μια βασανισμένη γωνιά αυτού του πλανήτη. Η ταινία αποτέλεσε την επίσημη συμμετοχή της Ισπανίας, στην περσινή απονομή των βραβείων Όσκαρ(καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας). Σάρωσε στα Ευρωπαικά φεστιβάλ κινηματογράφου, όπου διαγωνίστηκε, αποσπώντας παντού πρωτιές. Στην Αμερική, υπάρχουν πάντα(και θα υπάρχουν), …φράχτες για να κρατούν σε αρμονία τους… καλούς γείτονες…

Η παραγωγή είναι των Juan Gordon, Pilar Benito, Eric Altmayer, Monica Lozano Serrano και Emma Lustres. Το σενάριο είναι του Βρετανού βραβευμένου με Όσκαρ(«Ο άνεμος χορεύει το κριθάρι»), Paul Laverty και πρωταγωνιστούν οι Luis Tosar, Gael García Bernal, Juan Carlos Aduviri, Karra Elejalde και Raúl Arévalo. Μουσική Alberto Iglesias, φωτογραφία Alex Catalán. Η διανομή έγινε από την Vitagraph Films και το φιλμ είναι μια συνεργασία πολλών φορέων, κυρίως από την Ισπανική πλευρά, αλλά και του Γαλλικού Canal +, που χρηματοδοτεί πολύ προσεγμένες παραγωγές, γενικά. Μπείτε στο πιο κάτω link και δείτε αναλυτικά τα βραβεία και τις παρουσίες της ταινίας, στα διαγωνιστικά τμήματα των φεστιβάλ.

http://en.wikipedia.org/wiki/Even_the_Rain

Το «Ακόμα και η βροχή», έχει δύο όψεις σαν ταινία. Ή αν προτιμάτε, καταγράφει παράλληλα δύο γεγονότα, τα οποία αφήνει να συνυπάρχουν, έτσι ώστε ο θεατής να επιλέγει τους παραλληλισμούς που τον αντιπροσωπεύουν και να ακολουθεί τον δρόμο της πραγματικότητας, σε όποια χρονική εποχή τον καλύπτει. Ο Bollaín καθοδηγεί πανέξυπνα τις κάμερες του και το καστ, από το οποίο παίρνει εξαιρετικές ερμηνείες. Δεν «μπουκώνει», όπως λέμε, την ταινία, ούτε την «τραβάει» έτσι που να κουράζει. Έχει σωστές δοσολογίες παντού και η θέση που παίρνει, είναι διακριτικη μεν, αλλά ορατή σε όλους. Πολύ καλός ο Luis Tosar και φυσικά ο Gael García Bernal, που έτσι κι αλλιώς είναι σπουδαίος ηθοποιός, από τους καλύτερους της γενιάς του. Θυμίζω σε όσους δεν τον έχουν υπόψιν, ή το όνομα κάτι φέρνει στο νου ακαθόριστα, ότι τον γνωρίσαμε με το υπέροχο «Ημερολόγια μοτοσυκλέτας»(Motorcycle Diaries), στον ρόλο του έφηβου Τσε Γκεβάρα.

Η υπόθεση της ταινίας διαδραματίζεται στην ορεινή Βολιβία, των 2.900 μέτρων υψόμετρο. Μια χώρα με πολλά προβλήματα, ταραχές, διαφθορά και τις Πολυεθνικές εταιρείες να παίζουν τον ρόλο του βαμπίρ, ρουφώντας αχόρταγα όποιο φυσικό πόρο θελήσουν, ακόμη και την… βροχή. Το νερό λοιπόν, σε πρώτο πλάνο, όπως και η μάχη για την εξασφάλιση του, από τους κατοίκους της χώρας, που έχουν να ξεπεράσουν τον σκόπελο της ίδιας τους της κυβέρνησης. Οι συγκρούσεις μοιάζουν αναπόφευκτες και είναι τελικά, αφού το αίμα είναι το μόνο που μπορεί να ξεπλύνει την βρωμιά τριγύρω και να δώσει υπόσταση στους αγώνες. Ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, ένα κινηματογραφικό συνεργείο, επιχειρεί να φιλμάρει την ωμή εικόνα ενός κατακτητή, του Χριστόφορου Κολόμβου. Βίαια και μακριά από τις «γιρλάντες» του Χόλλυγουντ, οι Ισπανοί παραγωγοί δίνουν μια πιο ρεαλιστική εικόνα. Ένας εκ των βασικών πρωταγωνιστών, από πλευράς Βολιβιανών ηθοποιών, θα ζήσει δύο δράματα. Αυτό της απεικόνισης μιας αιματοβαμένης στιγμής της ιστορίας του λαού του, κι αυτήν την θλιβερή εικόνα της σύγχρονης πραγματικότητας. Μπορεί οι τρόποι κατάκτησης των λαών να έχουν αλλάξει, αλλά όχι και οι σκοποί…

Το φιλμ είναι εξαιρετικό. Βαθιά τομή δεν θα δείτε, αλλά όλα σχεδόν τα πλάνα μιλούν τη γλώσσα της αλήθειας. Δεν ωραιοποιεί καμία κατάσταση και δεν προσπαθεί να γίνει αρεστό στους κύκλους επιρροών. Κι αυτό τελικά, του κόστισε σε… Αμερικάνικο επίπεδο… Μια από τις καλύτερες προτάσεις του Ευρωπαικού σινεμά, τα τελευταία 3-4 χρόνια. Περιμένουμε τα επόμενα βήματα τόσο του σκηνοθέτη Icíar Bollaín, όσο και του Gael García Bernal.

Το αυθεντικό trailer της ταινίας.

Τα πρώτα 15 λεπτά του φιλμ.

Για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Κοσκινάς

Αρέσει σε %d bloggers: