Αρχεία Ιστολογίου

Συνέντευξη με τον δημιουργό Γιώργο Γούση

Σειρά του δημιουργού Γιώργου Γούση (http://comicstrades.me/2012/11/11/παρουσίαση-comics-site-shyborg/) να υποστεί μία μικρή ανάκριση. Βέβαια ο σκοπός ήταν να μας λύσει μερικές απορίες για κάποιες συγκεκριμένες πτυχές των κόμικς, αλλά εκείνος φρόντισε να μας εξηγήσει ταυτόχρονα και κάποια επιπλέον ζητήματα, που ούτε καν σκεφτήκαμε να αναρωτηθούμε πάνω σε αυτά, και να μας μιλήσει γενικώς για πράγματα και καταστάσεις όπως είναι, χωρίς περιστροφές.
Τον ευχαριστούμε θερμά για το χρόνο που μας διέθεσε.

Ας ξεκινήσουμε με το κόμικ που ετοιμάζεις αυτόν τον καιρό Γιώργο. Πες μας κάποιες λεπτομέρειες σχετικά.

Ετοιμάζω ένα κόμικ, για την ακρίβεια ένα demo του αρχικά, το οποίο σκοπεύω να το προτείνω σε διάφορους εκδότες, στο εξωτερικό κυρίως αλλά και το εσωτερικό. Τίποτα δεν αποκλείεται. Όσον αφορά στο θέμα, είναι μια ιστορία την οποία έχω στο μυαλό μου εδώ και δύο χρόνια. Αρχικά έκανα έρευνα και αργότερα «συνάντησα» τον Γιάννη Ράγκο (http://www.biblionet.gr/author/38697/Γιάννης_Ράγκος), ειδήμονα στην θεματολογία αυτή της ιστορίας, εξαιρετικό συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων και φίλο των κόμικ με το οποίον συνεργαζόμαστε σε αυτήν την προσπάθεια. Πρόκειται για την ζωή και την μεταξύ σχέση δύο αδερφών, ληστών στην Ήπειρο, στις αρχές του 20ου αιώνα. Ξεκινώντας απ’ το 1909 και τελειώνοντας το 1930, η αφήγηση — εμπνευσμένη από αληθινά περιστατικά — περιγράφει λίγο-πολύ όλη την ζωή τους και έχει για φόντο τα μείζονα γεγονότα μιας περιόδου που διαμόρφωσε τον σημερινό «χάρτη» της χώρας.

Πιστεύεις ότι το «Ελληνικό στοιχείο» στα κόμικς μπορεί να παίξει κεντρικό ρόλο στη δημιουργία Ελληνικής σχολής;

Εξαρτάται από το τι εννοείς «Ελληνικό στοιχείο». Οι Γάλλοι, οι Βέλγοι, οι Αμερικάνοι, οι Ιάπωνες κτλ. που έχουν σχολές, δεν απεικονίζουν απλώς τις χώρες τους ή χρησιμοποιούν φολκλόρ στοιχεία για να αποκτήσουν χαρακτήρα οι δουλειές τους. Αλλά, επηρεασμένοι από τις κουλτούρες τους, έχουν εφεύρει γλώσσες και κώδικες στην τέχνη των κόμικς, τις οποίες χρησιμοποιούν μόνο αυτοί και αυτό τους κάνει αναγνωρίσιμους. Μετά εμείς αυτό το είπαμε «Ιαπωνική σχολή», «Γαλλική σχολή» κτλ. Δηλαδή, τα αφηγηματικά μέσα (σχεδιαστικό ύφος , αφηγηματικό ύφος, θεματολογία, τρόπος γραφής των κειμένων, διαστάσεις εκδόσεων κτλ.) που χρησιμοποιεί κάθε μία από αυτές τις σχολές είναι ιδιαίτερα και τις χαρακτηρίζουν. Αυτό έχει γίνει μέσα από μια διαδικασία που προϋποθέτει εμπόριο. Δηλαδή το κάθε στυλ από αυτά έχει γίνει trademark, παράγονται πολλά κόμικ κάθε χρόνο και καταναλώνονται αρκετά ώστε να υπάρχουν κέρδη. Δυστυχώς, αν δεν υπάρχει αυτό, το οποίο θα έχει ανάγκη από πολλούς σχεδιαστές και με τα χρόνια θα αποκτήσει συγκεκριμένη μορφή, δεν μπορεί να υπάρχει και το άλλο, που είναι η δημιουργία σχολής. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, ούτε σημαίνει πως δεν έχουμε καλούς σχεδιαστές. Απλώς ο κάθε σχεδιαστής έχει άλλες επιρροές με αποτέλεσμα να δημιουργεί κόμικς επηρεασμένα από κάποια σχολή του εξωτερικού ή με εντελώς δικό του ύφος.

Λεπτομέρειες, όπως η εισαγωγή Ελληνικών εικόνων (π.χ. καθημερινότητας) μπορούν να δώσουν κάποιο έναυσμα;

Δεν είναι οι εικόνες που κάνουν την διαφορά αλλά το πώς αφηγούνται τις ιστορίες τους. Δεν μοιάζουν απλώς τα σχέδιά τους, είναι πιο γενικό. Ξεκινάει με το τι ιστορίες λένε, με την μυθολογία που έχουν εφεύρει και φτάνει στο πόσα καρέ συνήθως χρησιμοποιούν στις σελίδες τους ή σε πια μορφή τα εκδίδουν. Όμως, ακόμα και στις χώρες που έχουν σχολή, θα δούμε πως υπάρχουν δημιουργοί που δημιουργούν ανεξάρτητα, με τελείως προσωπικό τους τρόπο και μας παρουσιάζουν, μας προσφέρουν την δική τους ματιά, αλλάζοντας συχνά πυκνά το ίδιο το μέσο, εφευρίσκοντας νέες μεθόδους αφήγησης. Η παρουσία όμως σχολής στα κόμικς παίζει βασικό ρόλο στο να εκπαιδεύει τους νέους αναγνώστες.

Πώς βλέπεις την Ελλάδα από πλευρά παραγωγής δημιουργιών και γενικά ευκαιριών να έρχονται νέα κόμικς στο κοινό;

Η παραγωγή κόμικς στην Ελλάδα κυμαίνεται σε συμπαθητικά επίπεδα για μια χώρα που τα κόμικς δεν ανήκουν στην κουλτούρα της. Όμως είναι ακόμα αρκετά ομφαλοσκοπική, με αποτέλεσμα να μην κεντρίζει το κοινό που είναι, ούτως ή άλλως, απαίδευτο με τα κομικς. Οπότε ή θα προσπαθήσεις εσύ σαν δημιουργός να ανοιχτείς και να κερδίσεις αυτό το κοινό ή θα ψάξεις να βρεις το έτοιμο κοινό σου σε άλλες χώρες που έχουν τα κόμικς στην κουλτούρα τους. Για το μέλλον, δεν πιστεύω πως θα γίνει ποτέ κάποια συντονισμένη κίνηση. Όπως για όλα τα πράγματα στην Ελλάδα, θα βασίσω τις ελπίδες μου στις περιπτώσεις των μεμονωμένων ανθρώπων με μεράκι που πασχίζουν και τα καταφέρνουν. Αν υπάρξουν αυτοί, τότε θα γίνει η αρχή για να αποκτήσουν μια καλύτερη θέση στα μάτια του μελλοντικού Έλληνα τα κόμικς.

Αν οι δημιουργοί «συνασπίζονταν» σε μία κοινή προσπάθεια, κάποια από κοινού εκδοτική κίνηση ας πούμε, πιστεύεις ότι θα δινόταν μία ώθηση σε μία εποχή που οι κάθε είδους εκδόσεις έχουν ατονίσει;

Και το κεφάλαιο πού θα βρεθεί; Δεν είναι τόσο απλό. Το θέμα είναι πρώτα εσύ σαν δημιουργός να φτιάξεις κάτι που να αξίζει να διαβαστεί από το κοινό και μετά, αυτό που έφτιαξες να καταφέρει να φτάσει σε αυτούς που τους αξίζει να το διαβάσουν. Τέλος, αυτοί πρέπει να είναι τόσοι όσοι χρειάζονται ώστε εσύ να έχεις κέρδος για να καταφέρεις να ζήσεις και να φτιάξεις το επόμενο κόμικ σου. Ούτε στο εξωτερικό σου εγγυάται κανείς πως θα βρεθεί αυτός ο ικανός αριθμός αναγνωστών αλλά εκεί, όταν απευθύνεσαι σε έναν εκδότη που ειδικεύεται στα κόμικς και έχει κάποιες κερδοφόρες σειρές, αν αυτός κρίνει την δουλειά σου άξια προς επένδυση, τότε θα πάρει το ρίσκο να την χρηματοδοτήσει και να την εκδώσει, ποντάροντας πως υπάρχει ήδη ένα εκπαιδευμένο κοινό στο οποίο απευθύνει την δουλειά σου και ελπίζει να την εκτιμήσουν και πως τουλάχιστον δεν θα καταστραφεί οικονομικά. Έχει δηλαδή ένα κεφάλαιο διαθέσιμο για την έκδοση νέων δημιουργών και αν του βγει του βγήκε. Υπάρχουν και στην Ελλάδα δημιουργοί και εκδότες που το παλεύουν, αλλά δυστυχώς το «κοινό» δεν φτιάχνεται ούτε εύκολα, ούτε από την μια μέρα στην άλλη. Επίσης, ούτως η άλλως είμαστε λίγοι και διαβάζουν ακόμη λιγότεροι, όχι μόνο κόμικς, γενικά.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Παρουσίαση comics site: shyborg

http://shyborg.blogspot.gr/

Το μπλογκ του σκιτσογράφου Γιώργου Γούση. Μετά από την αναφορά του ονόματος στη συνέντευξη του Μάνου Λαγοβάρδου, δεν μπορούσαμε παρά μόνο να ψάξουμε και να μάθουμε τι συμβαίνει.

 

Απ’ ότι βλέπουμε με μια πρώτη ματιά ο Γ. Γούσης έχει ασχοληθεί λίγο πολύ με ό,τι σχετίζεται με σκίτσο και εικονογράφηση.

Οπότε και οι ετικέτες του blog είναι χωρισμένες σε τέσσερις κατηγορίες που φιλοξενούν δείγματα από τις δουλειές που έχει αναλάβει κατά καιρούς, όπως:

 

κόμιξ πολιτικού περιεχομένου,

 

και μη πολιτικού,

 

εμπνεύσεις,

συμμετοχές σε διαγωνισμούς (στον παραπάνω πήρε το πρώτο βραβείο).

Στη συνέχεια σειρά έχουν υπέροχες εικονογραφήσεις:

 

 Αμέσως μετά πορτραίτα:

(θα πρέπει κάποτε να φτιάξει κι ένα με τον ίδιο τον Άντυ Γουόρχολ!)

 

με διάφορες τεχνοτροπίες,

 

και κάποια απ’ αυτά με ευφάνταστο χιούμορ (τι πήγε και σκέφτηκε το άτομο δηλαδή)!

Και τέλος μένει η κατηγορία με κάποιες ιδέες και σκίτσα με τη δική τους ξεχωριστή γοητεία.

 

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Όλες οι σχετικές παρουσιάσεις Ελληνικών site & blogs, βρίσκονται εδώ.

Αρέσει σε %d bloggers: