Advertisements

Category Archives: Blog Members

ΜΠΛΕΚ – «ΦΛΙΝΤ Ο ΤΡΟΜΕΡΟΣ»

Δεύτερη ιστορία του Μπλέκ που έχετε τη δυνατότητα να διαβάσετε ολόκληρη, σε αυτή τη σειρά σκαναρισμάτων, όπου σας προσφέρουμε τις ιστορίες και όχι τα τεύχη. Κι εδώ έχουμε ένα σύνηθες φαινόμενο στις ιστορίες του ήρωα, που δημοσιεύτηκαν και στη χώρα μας. Δεν ανήκει σε εκείνες τις περιπέτειες που χρειάστηκαν 7 ή παραπάνω τεύχη για να ολοκληρωθούν. Είναι στην ουσία μια ιστορία μέσα σε μια άλλη, ή αν προτιμάτε μια μικρή συμπληρωματική που ενσωματώθηκε στην αρχική. Ας τα δούμε όλα αυτά πιο κάτω αναλυτικά.

Μετά την περιπέτεια με τους πειρατές του καπετάνιου Σπάροου(σας θυμίζει τίποτα το όνομα από τους Πειρατές της Καραϊβικής; Σύμπτωση!), όπου ο Μπλέκ για τις ανάγκες της εξολόθρευσης τους γίνεται μασκοφόρος πειρατής(ολοκληρώθηκε στο τεύχος 142 – «Η δικαιοσύνη έχει το λόγο»), έρχεται μια ιστορία με πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία στη δομή της, αλλά και χαρακτήρες, όπως επίσης και πλοκή. Είναι Μάρτιος του 1972 λοιπόν(6 του μήνα), όταν οι τρεις φίλοι(Μπλέκ – Καθηγητής Μυστήριος – Ρόντυ), μπλέκουν με έναν περίεργο τύπο, που αναζητεί με τον δικό του τρόπο δικαιοσύνη. Το σενάριο έχει και ινδιάνους και ρομάντζο και όταν ολοκληρώνεται, μπαίνουμε στην επόμενη ιστορία. Εκεί ο ληστής Φλίντ, με το παρατσούκλι ο Τρομερός και την …κάπα του, θα βρει τον δάσκαλο του από τα μπράτσα του Μπλέκ και την πονηριά του Καθηγητή Μυστήριου! Όλα αυτά χωρούν μέχρι το τεύχος 145(«Φλίντ ο Τρομερός» – 22 Μαρτίου), και φυσικά μπορείτε να τα διαβάσετε ακολουθώντας το παρακάτω link. Να προσθέσουμε τέλος, ότι η ιστορία έχει σκαναριστεί σε διαστάσεις 1800 Χ 1500, είναι σελίδα – σελίδα και παρά την δεδομένη ταλαιπωρία των τευχών, έχει επεξεργαστεί τεχνικά με το Adobe Elements, στο βαθμό που αυτό θα μπορούσε να μην επηρεάσει αλλοιώνοντας τα σχέδια και τα χρώματα. Είναι γεγονός ότι το σκανάρισμα τέτοιων τευχών παρουσιάζει πολλές φορές δυσκολίες, με αποτέλεσμα προκειμένου να μην φθαρούν τα ίδια τα τεύχη, η ανάλυση και η σάρωση της κάθε σελίδας να μην είναι στο επίπεδο ποιότητας που όλοι μας θα θέλαμε. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε, ότι όλα αυτά μας έρχονται από ένα ταξίδι  40 χρόνων πίσω και μας θυμίζουν πολλά, όπως κι αν είναι… Η επόμενη μας σειρά σκαναρισμένων ιστοριών, θα έρθει την επόμενη εβδομάδα με εκπλήξεις όπως πάντα, για όλους!

http://www.mediafire.com/?p9gb2aahsu8dt70


Advertisements

ΝΕΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ & ΕΙΔΗΣΕΙΣ CT

Αγαπητοί φίλοι των κόμικς και των αναμνήσεων, φθάσαμε αισίως στον δέκατο πέμπτο(15) μήνα λειτουργίας μας, σε μια προσπάθεια να δώσουμε μια άλλη εικόνα πολιτισμού και τεχνών. Σ` αυτό το διάστημα πολλοί από εσάς επενδύσατε σε ότι ονειρευόμαστε για αυτή τη σελίδα και ενώσατε τις κόμικς και όχι μόνον ανησυχίες σας, μαζί μας. Σας ευχαριστούμε για την στήριξη και την εμπιστοσύνη! Ήδη η παρέα μας αριθμεί 103 μέλη(νεότερο kingtiger077), έχει φθάσει μέχρι την θέση 18 της κατάταξης των Ελληνικών blogs που φιλοξενεί η WordPress, είναι μια ανάσα από τις 100.000 επισκέψεις, κι ένα ακόμη δημοψήφισμα σας χτυπάει την πόρτα! Αυτή τη φορά καλείστε να επιλέξετε εσείς, τον εκδοτικό οίκο στον οποίο θα αφιερωθεί ο επόμενος κύκλος παρουσιάσεων κόμικς. Από τις επιλογές που μπορείτε να δείτε στο σχετικό πλαίσιο δεξιά της κεντρικής μας σελίδας, είναι πολλές και με σπουδαίους εκδοτικούς οίκους που έχουν προσφέρει πολύ στα Ελληνικά κόμικς, να πριμένουν την ψήφο σας! Ακόμη, μπορείτε να μας προτείνετε εσείς τον εκδότη που επιθυμείτε και που δεν είναι μέσα στις ήδη υπάρχουσες επιλογές που σας δίνουμε, διαμορφώνοντας έτσι για ακόμη μια φορά, την θεματολογία της ίδιας της σελίδας! Μια σελίδα που δεν έχει να επιδείξει τίποτα παραπάνω από την αγάπη της για τα κόμικς και που όλα όσα ίσως έχει επιτύχει, οφείλονται αποκλειστικά στη δική σας δύναμη και συμμετοχή! Να σας θυμίσουμε την επερχόμενη μας συνάντηση στη Αθήνα(έχουν εκδηλώσει πολλά μέλη την θέληση τους να είναι παρόντες), η οποία έπειτα από σχετική συνενόηση μας με την ΛΕΦΙΚ(Λέσχη Φίλων Κόμικς), θα πραγματοποιηθεί στον χώρο αυτό, που και φιλόξενος είναι και αποπνέει μια κόμικς ατμόσφαιρα! Μαζί μου θα σας έχω και το επίμαχο τεύχος μηνιαίου Μπλέκ που αμφισβητήθηκε η κυριότητα του, όχι για τίποτα άλλο, αλλά για να γελάσουμε λιγάκι παραπάνω, για τα καμώματα κάποιων! Όσοι επιθυμείτε, μπορείτε να αποστέλνετε email για τις λεπτομέρειες, αν και θα αναρτηθεί σχετική ανακοίνωση εγκαίρως. Το χρονικό διάστημα, στο οποίο θα πραγματοποιηθεί η πρώτη μεταξύ μας γνωριμία, είναι μεταξύ 29 Μαρτίου και 2 Απριλίου, χωρίς ακόμη να έχει αποφασιστεί η τελική ημερομηνία. Όσοι είστε εντός Αθηνών αυτό το διάστημα, μπορώ να σας δώσω τα τεύχη που επιθυμείτε χωρίς να χρειαστεί αποστολή μέσω ΕΛΤΑ. Όσο για το παλαιότερο μας δημοψήφισμα, σχετικά με τα scans τευχών που θα θέλατε να σας προσφέρουμε, να σας πούμε ότι έχουμε προ πολλού ξεπεράσει τις 200 απαντήσεις – συμμετοχές και ότι θα συνεχιστεί μέχρι και την πρώτη Ιουνίου(αυτής της χρονιάς!). τα τελικά του αποτελέσματα, θα τα δείτε σε σχετικές εικόνες και άρθρο, που θα αναρτηθεί. Τέλος, να σας ενημερώσουμε για πολλούς νέους κύκλους άρθρων που θα προστεθούν σύντομα, όπως την κατηγορία μας «ΒΙΒΛΙΟ», τα νέα αφιερώματα σε κινηματογραφικά είδη και χρονιές, οικογενειακά περιοδικά, δημιουργούς κόμικς Έλληνες & ξένους, παραλειπόμενα από την ζωή όλων μας …κάποτε στην Ελλάδα, αφιέρωμα στην λογοτεχνία & τα κόμικς, παρουσίαση των άλμπουμ της εταιρείας ΜΕΛΟ, κύκλος παρουσιάσεων των video games & pc games της δεκαετίας του`80, φυσικά ο νέος κύκλος παρουσιάσεων που εσείς θα μας υποδείξετε, αλλά και πάρα πολλά ακόμη, που θα αρχίσουν κλιμακωτά να εντάσσονται στην σελίδα. Να θυμάστε, ότι η δική σας συμμετοχή σε όλα αυτά, είναι πάντα ευπρόσδεκτη! Να`στε όλοι καλά! Σας ευχαριστούμε από καρδιάς!

Φιλικά

 

Για το Comics Trades

 

Γιώργος Κοσκινάς

Stratego


Λατρεύω τα παιχνίδια στρατηγικής στην κάθε τους μορφή. Από το Stratego και το σκάκι, μέχρι την τρίλιζα και το Command & Conquer στον υπολογιστή.

 

Το ότι δεν παίζω πλέον ποτέ τέτοιου είδους παιχνίδια είναι απόφαση συνυφασμένη με τις τραυματικές εμπειρίες που απέκτησα και που μου άφησαν βαθιές ουλές. Το πρώτο παιχνίδι στρατηγικής που θυμάμαι ήταν ένα που είχα επινοήσει με τα γνωστά πράσινα πλαστικά στρατιωτάκια, με ένα εξαιρετικά ευφάνταστο και περίπλοκο σετ κανόνων που περιελάμβανε σε τι είδους πλακάκι του μωσαικού στεκόταν στο στρατιωτάκι, αν είχε σκόνη, αν ήταν Παρασκευή και πολλά άλλα ρεαλιστικά ευρήματα. Το κακό δεν ήταν να καταλάβει ο άλλος τους κανόνες μου. Το κακό είναι ότι έπαιζα με ένα παχουλό γειτονάκι, τον Αρτέμη, που όποτε έχανε άρχιζε να μου τρώει τα στρατιωτάκια.

Όχι να μου τα τρώει με τη σκακιστική έννοια ‘χα χα σου έφαγα τον πύργο’ αλλά με την έννοια ‘φάγαμε ένα μουσακά εχθές άλλο πράγμα’. Τα έβαζε στο στόμα του και τα κρατούσε εκεί με την πιθανότητα πνιγμού να καραδοκεί και κοιτώντας με απαθής μπουκωνόταν ένα ένα τον άμοιρο στρατό μου μέχρι να φωνάξω έντρομος ‘ΜΑΜΑΑΑΑ Ο ΑΡΤΕΕΕΕΜΗΣ ΜΟΥ ΤΡΩΕΙ ΤΟΥΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΜΟΥ’.

Τα μισά παιχνίδια κατέληγαν με τη μισή γειτονιά να τον χτυπάει στην πλάτη και την άλλη μισή να του φωνάζει ‘φτύστο παιδί μου, φτύστο, μα παιχνίδι είναι τώρα αυτό;’

Αυτό με έκανε να παρατήσω τα παιχνίδια στρατηγικής για πολύ πολύ καιρό μέχρι που ανακάλυψα το σκάκι. Μελετούσα κινήσεις, μάθαινα gambit, ανέλυα παρτίδες. Και είχα την ατυχία να παίζω με έναν συμφοιτητή μου, αφού σιγουρεύτηκα ότι δε θα χρειαζόταν να του κάνω τη λαβή Χάιμλιχ για να φτύσει κανένα αξιωματικό.

Το κακό είναι ότι αυτός δεν τα έτρωγε. Τα έκλεβε. Έχετε ακούσει να κλέβουν στο σκάκι; Ε, ο Αντώνης ήταν χειρότερος από κείνους τους τύπους στο Τέξας που σε πλησιάζουν και σου λένε ‘Πόκερ το λένε αυτό; Πως παίζεται;’ έχοντας φούλ του άσσου στο μανίκι, κέντα στη μασχάλη και φλος στο σώβρακο.

Πήγαινα να πιω νερό και μου έπαιρνε τη βασίλισσα. Γύριζα να πιω μια γουλιά καφέ και έμενα χωρίς πύργο. Κοίταζα μια ματιά στην τηλεόραση κι έχανα δυο πιονάκια. Το κακό ήταν ότι επέμενε κιόλας. ‘Μα δε θυμάσαι; Πριν το έχασες. Θα μπερδεύτηκες’. Στο τέλος είχα καταλήξει σαν κάτι τρελαμένους grandmaster που κοιτάνε καρφί με το ένα μάτι τον αντίπαλο λες και θέλουν να τον υπνωτίσουν και με το άλλο τη σκακιέρα. Αφού είδε κι απόειδε, άρχισε άλλο κόλπο. Έπιανε με τρομακτική ταχύτητα έναν αξιωματικό από τέρμα θεού τον τριγύρναγε στον αέρα και μου τον κοπάναγε πάνω στη βασίλισσα κάνοντας ταυτόχρονα ένα ψαρωτικό

‘Α – ΧΑΑΑΑΑ’.

 

Μετά ακολουθούσε καρμπόν ο διάλογος:

 

‘Κάτσε ρε από πού έφυγε αυτός;’

‘Από το Β4’

‘Σιγά μην έφυγε κι απ’ το χωριό του να βρει την τύχη του στην πόλη.’

‘Δεν σε καταλαβαίνω’

‘Τι δε σε καταλαβαίνω ρε κάθαρμα, από πότε είχες αξιωματικό εκεί;’

‘Από την αρχή του παιχνιδιού, από τις πρώτες κινήσεις. Τον άφησα να ξεχαστεί.’

‘Α ναι ε; Και πως γίνεται και έχεις δυο αξιωματικούς σε λευκό τετράγωνο; Αφού μόνο διαγώνια πάνε, ο ένας πρέπει να είναι σε μαύρο.’

‘Χμ. Δεν έχεις άδικο.’

‘ΛΕΣ Ε;’

‘Ναι. Οπότε μάλλον θα ξεκινήσαμε έτσι. Δε βλέπω το λόγο να μη συνεχίσουμε το παιχνίδι όμως.’

‘Άμα φας τη σκακιέρα στο κεφάλι, εκτός το λόγο δε θα βλέπεις ούτε μέσα από τις γάζες για τρεις μέρες.’

Στο τέλος πάει και το σκάκι. Το τρίτο και τελειωτικό χτύπημα το έφαγα όταν βγήκε στους υπολογιστές το Command & Conquer. Αφού εξευτέλισα με κάθε πιθανό τρόπο τον υπολογιστή μια και δεν ήταν κανείς ελεεινός που θα μου ρήμαζε τη βάση την ώρα που δεν κοιτούσα, άρχισα να ψάχνω ανθρώπινα θηράματα. Εκεί βρήκα το φίλο μου τον Μενέλαο. Εξαιρετικός παίκτης, δεν είχαμε παίξει ποτέ ο ένας εναντίον του άλλου αλλά είχαμε δει ο ένας τον άλλο σε δράση.

Βέβαια το να παίξουμε ο ένας εναντίον του άλλου είχε σαν προυπόθεση να συνδεθούμε σε δίκτυο την εποχή που το ίντερνετ ήταν ανέκδοτο, και τα LAN ανύπαρκτα. Αφού προσπαθήσαμε μέχρι και με σήματα με καπνό χωρίς αποτέλεσμα, αποφασίσαμε να φέρουμε τα pc στον ίδιο χώρο συνδέοντας τα μεταξύ τους με καλώδιο και τις οθόνες ‘πλάτη με πλάτη’ ώστε να μη βλέπει ο ένας την οθόνη του άλλου.

Και ξεκινήσαμε. Την γεμάτη ένταση σιωπή διέκοπταν μόνο κάτι ‘χεχε’ και κάτι ‘το’ ξερα…’ μαζί με μερικά ‘χμμμμ… χμμμμ΄. Μπορώ να πω ότι το απολάμβανα. Χαλάλι το κουβάλημα του pc, χαλάλι οι 150 ώρες μέχρι να βρούμε πώς να τα συνδέσουμε. Και τότε ήρθε η καταστροφή. Με το που σηκώθηκα απ’ την καρέκλα.

 

‘Που πας;’

‘Στην τουαλέτα.’

‘Χα. Καλή προσπάθεια’

‘Αυτό σου λένε εσένα άμα πηγαίνεις τουαλέτα; Γιατί άραγε;’

‘Όχι εννοώ δε μπορείς να πας τώρα!’

‘Δεν μπορώ να ΜΗΝ πάω τώρα.’

‘Λες και δεν ξέρω ότι το κάνεις για να δεις που έχω στήσει ενέδρα.’

‘ΣΤΑ ΒΡΑΧΑΚΙΑ ΝΟΤΙΑ. ΣΕ ΕΧΩ ΔΕΙ. ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΩ ΤΟΥΑΛΕΤΑ.’

 

Έγινε πράσινος, μετά λίγο μωβ, και μετά μελιτζανής.

‘ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΣΤΑ ΒΡΑΧΑΚΙΑ. ΔΕ ΣΟΥ ΛΕΩ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ. ΟΥΤΕ ΘΑ ΜΕ ΔΕΙΣ ΝΑ ΡΧΟΜΑΙ, ΜΟΝΟ ΑΥΤΟ ΣΟΥ ΛΕΩ’

‘Καλά. Σκέπασε με κάτι την οθόνη σου να περάσω αν και δεν κοιτάω.’

‘Δεν είναι εκεί το θέμα.’

‘Και που είναι;’

‘Αφού άμα φύγεις θα σου ρημάξω τη βάση.’

‘Αφού στο λέω ότι θα φύγω! Μην παίζεις μέχρι να ρθω.’

‘Άναρωτιέμαι αν είπε ποτέ ο Ναπολέων στον Wellington – μισό να πάω τουαλέτα, απέσυρε τα στρατεύματα μέχρι να ξανάρθω.’

‘Aν του το έλεγε και δεν ήταν κανένας κολλημένος κάφρος ο Wellington θα το έκανε.’

‘Α μπα; Γι’ αυτό το λένε Βατερλώ;’

‘Και τι να έκανε δηλαδή ο Ναπολέων;’

‘Να κρατηθεί. Άντε το πολύ πολύ να κατούραγε σε κάνα παραδίπλα βραχάκι.’

‘Άμα κατουρήσω σε βραχάκι θα κατουρήσω αυτούς τους ηλίθιους που έχεις στα νότια.’

‘ΔΕ ΘΥΜΑΜΑΙ Ο SUN-TZU ΣΤΗΝ ‘ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ’ ΝΑ ΛΕΕΙ ΜΗ ΒΑΡΑΤΕ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΠΟΥ ΟΥΡΕΙ’

‘ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΣΟΥ ΛΕΕΙ Ο SUN-TZU;’

Δεν πήγα για κατούρημα. Του διέλυσα τρεις διμοιρίες ηλίθιους πεζικάριους κρυμμένους στα νότια βραχάκια και μετά του ρήμαξα τη βάση. Ισχυρίζεται ότι είχε σταματήσει να παίζει γιατί δεν κατάλαβε καλά και νόμιζε ότι θα πήγαινα τουαλέτα και ότι γενικά όλη η ιστορία με το κατούρημα ήταν ένα γελοίο κόλπο που έδειχνε καθαρά άνθρωπο που δεν έχει κανένα σεβασμό για τη διαδικασία και ούτε ψήγμα στρατηγικής ικανότητος. Επίσης ισχυρίζεται ότι ποτέ δεν είχε στρατό στα νότια βραχάκια και ότι απλός έτυχε να περνάει από κει.

Αναφέρεται πλέον στο όλο θέμα ως ‘η άτυχη στιγμή που η ακράτεια μου καταδίκασε μια όμορφη προσπάθεια αναβίωσης του Βατερλώ’ με εμένα στο ρόλο του Ναπολέοντα. Η δική μου αναφορά έχει να κάνει με ‘χοντροκέφαλο που περιμένει να κερδίσει με 5 ηλίθιους κρυμμένους στα λοφάκια’.

Δεν ξανάπαιξα παιχνίδι στρατηγικής. Μια φορά μόνο προσπάθησα στο Internet σε multiplayer αλλά το’κλεισα μόλις κρύφτηκε ο άλλος πίσω απ’ τα βραχάκια. Άσε μην είναι ο Μενέλαος και με πιάσει πάλι κάνα κατούρημα.

Λάζαρος Αλεξάκης

Όλα τα κείμενα αυτού του είδους, θα τα βρείτε συγκεντρωμένα στην υπό – κατηγορία μας «GAMES PEOPLE PLAY…«

http://wp.me/PKxow-2yn

COMICS TRADES – ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ 29 ΜΑΡΤΙΟΥ – 2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

Έφθασε η στιγμή που όλοι μας ανυπομονούσαμε. Να γνωριστούμε από κοντά! Στο διάστημα 29 Μαρτίου λοιπόν, έως 2 Απριλίου, με αφορμή το ταξίδι μου στην Αθήνα για εκδοτικούς λόγους(και κόμικς αναζητήσεων φυσικά!), μπορούμε να βρεθούμε και να τα πούμε με όλους όσους από εσάς το επιθυμείτε! Πληροφορίες για να κανονίσουμε την μεταξύ μας συνάντηση, μπορείτε να παίρνετε με email στο gkoscomicsandmore@gmail.com Θα ήταν πολύ όμορφο να μπορούσαμε να μοιραστούμε ακόμη περισσότερες αναμνήσεις και κόμικς – απόψεις!

Φιλικά

 

Γιώργος Κοσκινάς

ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΕΥΧΗ ΚΟΜΙΚΣ – 10. ΟΜΠΡΑΞ ΤΕΥΧΟΣ 6

Επιστροφή σε μια δημοφιλή σας ενότητα κόμικς και αναμνήσεων, σήμερα. Τα «Αγαπημένα Τεύχη Κόμικς», που από την πρώτη στιγμή δημοσίευσης τους αγκαλιάσατε, βρίσκεται ξανά στο Comics Trades για να σας αφηγηθεί ένα από τα μικρά, καθημερινά παραλειπόμενα, της ζωής και των συνήθειων μας, …κάποτε στην Ελλάδα. Ολόκληρη αυτή η καταγραφή από μνήμες σε σχέση με συγκεκριμένα τεύχη κόμικς, που σήμαιναν πολλά για μένα, θα έχετε την ευκαιρία να τα διαβάσετε και τυπωμένα στο χαρτί, με πολύ περισσότερες λεπτομέρειες και αναφορές στα παιδικά χρόνια, ή αυτά της εφηβείας. Συνολικά θα είναι πάνω από 40 αυτά, που θα παρουσιαστούν στις σελίδες ενός νέου εγχειρήματος. Ήδη με το σημερινό, έχετε πλέον το προνόμιο να γνωρίζετε το ένα τέταρτο απ` αυτά! Με την επιστροφή μου από την Αθήνα, στις πρώτες μέρες του Απρίλη(όχι δεν είναι φάρσα!), θα μπορέσω να σας προσδιορίσω χρονικά κάποιες νέες εκδόσεις βιβλίων, όχι όλες σχετικά με τα κόμικς(γνωρίζετε άλλωστε το «Ονειρολόγιον», που από κοινού γράφουμε με τον Λάζαρο), ώστε να έχετε ένα μπούσουλα του τι θα μπορέσετε να ζητήσετε από τα βιβλιοπωλεία και πότε.

Το τεύχος για το οποίο θα διαβάσετε σήμερα, είναι το έκτο του Όμπραξ, ενός ακόμη από εκείνα τα εικονογραφημένα που σφράγισαν πολλών μας καλύτερα χρόνια. Όχι απαραίτητα το συγκεκριμένο τεύχος, αλλά τον περιοδικό αυτό γενικότερα, αφού ανήκει στην τριάδα εκείνη που αγαπήθηκε όσο καμία στη χώρα μας. Μπλέκ – Ζαγκόρ – Όμπραξ. Το κείμενο – όπως και όλα όσα ώς σήμερα διαβάσατε σε αυτή την ενότητα, ή κύκλο παρουσιάσεων αν προτιμάτε – δεν περιορίζεται σε μια καταγραφή των περιεχομένων του, αλλά απλώνεται σε μικρές μας στιγμές και αναπλάθει ένα κλίμα και μια εποχή γενικότερα. Θα το βρείτε κι αυτό στην υπό – κατηγορία μας «ΙΣΤΟΡΙΕΣ & ΤΕΥΧΗ», αν και ίσως θα ήταν καλύτερο να ενταχθεί μελλοντικά στις «ΠΡΟ – ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ». Ίδωμεν…

http://wp.me/PKxow-1j2

Αρέσει σε %d bloggers: