Advertisements

Category Archives: Παρουσίαση: Βιβλία

ΒΙΒΛΙΟ: ΣΠΥΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ – «ΟΥΤΙΝΟΣ ΔΥΣΑΓΓΕΛΟΥ»

Επιστρέφουμε στις παρουσιάσεις βιβλίων, με μια αποκλειστικότητα, για την ανάρτηση της οποίας οφείλω πολλα ευχαριστώ στον συγγραφέα.  Ο πολύ καλός μου φίλος  Σπύρος Βλάχος, συγκέντρωσε σκέψεις, συναισθήματα, προβληματισμούς και μνήμες, τους έδωσε μια εντελώς προσωπική υπόσταση, μια ανάλυση σαν έννοιες και όλα αυτά χώρεσαν στις σελίδες ενός βιβλίου, που ως σήμερα δεν κυκλοφόρησε από καμία γνωστή εκδοτική εταιρεία στην χώρα μας, παρά τυπώθηκε σε 300 αντίτυπα, προορισμένα να δωθούν σε φίλους και γνωστούς, δίχως κανένα κόστος!

Η άποψη μου είναι ότι έχει πολλά να προσφέρει και πως θα ήταν καλό να μας είχε δώσει την ευκαιρία σε πολύ περισσότερους αναγνώστες, για να διαβάσουμε αυτές τις σκέψεις. Ελπίζω, κάποια στιγμή να τον πείσω… Ίσως μια από κείνες τις βραδιές στο Epic… Να` σαι καλά βρε Σπύρο!

Διαβάστε και τις υπόλοιπες παρουσιάσεις μας, στην ομώνυμη κατηγορία.

Advertisements

ΝΕΟΝ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟΝ ΔΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ «ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ»

Όταν ο πατέρας μου ήταν τεσσεράμισι ετών, ο παππούς μου τού χάρισε ένα αλφαβητάριο. Πρόκειται για το Νέον Αλφαβητάριον διά τα Ελληνόπουλα, μια έκδοση τού Εθνικού Κήρυκος, τής ελληνοαμερικανικής εφηρίδας που εκδίδεται στη Νέα Υόρκη από το 1915.


Το βιβλίο εκδόθηκε στη Νέα Υόρκη το 1930, αν και σε κάποιο σημείο αναφέρει ως ημερομηνία Copyright το 1931. Ο συγκεκριμένος τόμος είναι ο δεύτερος τόμος τού αλφαβηταρίου. Σύμφωνα με την εισαγωγή, ο πρώτος τόμος δίδασκε το αλφάβητο και τα πρώτα στοιχεία τής αριθμητικής, χρησιμοποιώντας μεγάλα, χρωματιστά γράμματα και πολύχρωμες εικόνες, κάτι που, πάλι σύμφωνα με την εισαγωγή, εκείνη την εποχή ήταν μεγάλη καινοτομία. Την επιμέλεια του αλφαβηταρίου την είχε η Βενετία Βιδάλη, για την οποία δεν μπόρεσα να βρω κάποιο στοιχείο.

Όπως και να έχει το πράγμα, η εικονογράφηση του βιβλίου μάγεψε τον πατέρα μου, ο οποίος, με κάποιο τρόπο, έμαθε από αυτό το βιβλίο να διαβάζει, πριν πάει σχολείο! Υπερβολή; Δεν είμαι καθόλου σίγουρος. Κι’ εγώ κάπως έτσι έμαθα να διαβάζω, από ένα παιδικό βιβλίο με τίτλο «το καλοκαιράκι», κι’ ας έλεγε η μητέρα μου ότι απλώς το είχα αποστηθίσει.

Σε ηλικία όχι πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που το πήρε ο πατέρας μου, το βιβλίο έπεσε στα χέρια μου και μάγεψε και μένα. Τις προάλλες, που ανέβηκα στο πατάρι, ψάχνοντας για άλλα πράγματα, το βρήκα και σας το παρουσιάζω. Το βιβλίο είναι στην κατάσταση που θα περίμενε κανείς να είναι ένα βιβλίο 82 ετών, που πέρασε από τα χέρια δύο παιδιών. αν και υποψιάζομαι ότι ο κύριος ένοχος, για την κατάσταση τού βιβλίου, είναι το δεύτερο παιδί…


Ξεκινάμε με το εξώφυλλο, που είναι σε κακή κατάσταση, φθαρμένο και ξεθωριασμένο. Μετά από κάμποση επεξεργασία, μπορούμε να διακρίνουμε, στο κάτω μέρος τής εικόνας, δύο παιδιά σε κάποιου είδους εξοχή. Στην κορυφή, διακρίνουμε τον τίτλο

ΝΕΟΝ ΑΛΦΑΒΗΤΑΡΙΟΝ
ΔΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΑ
ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ

και, κάτω δεξιά, το κείμενο

ΜΕΡΟΣ Β’
ΕΚΔΟΤΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ
ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΗΡΥΚΟΣ
ΕΝ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ


Στην εισαγωγή ξεχωρίζει η συγχαρητήρια επιστολή τού Γεωργίου Παπανδρέου, που το 1930 ήταν υπουργός παιδείας, προς τον διευθυντή τού Εθνικού Κήρυκος, για το εν λόγω αλφαβητάριο.

Ας φυλλομετρήσουμε κι’ εμείς το αλφαβητάριο και ας αφεθούμε στη μαγεία τής εικονογράφησης.


Τύφλα να ‘χει η δική μας Έλλη, με το μήλο της!


Ο τίτλος τού κειμένου αριστερά είναι «Μια εκδρομή στο Περιστέρι», ενώ η λεζάντα στην εικόνα πάνω δεξιά λέει «Τι ωραία εξοχή που είναι το Περιστέρι». Μάλλον δεν μιλάει για το Περιστέρι Αττικής…


Αυτός ο χάρτης μπορεί να μη λέει πολλά στην εποχή τού Google Earth, αλλά τον πατέρα μου τον μάγεψε. Αποστήθισε τα γεωγραφικά διαμερίσματα τής Ελλάδος, που αναγράφονται στο χάρτη, ενώ η αγάπη του για τους χάρτες, που ξεκίνησε από αυτόν εδώ τον μικρό, κρατάει μέχρι σήμερα.

Κάπου εδώ τελειώνει το πρώτο μέρος τού τόμου. Το δεύτερο μέρος αναλώνεται κυρίως σε ποιήματα, με πιο απλή, μονόχρωμη εκονογράφηση.


Εδώ τελειώνει το κυρίως περιεχόμενο του βιβλίου, μ’ αυτόν τον πίνακα με καλλιγραφικά γράμματα.


Μην ξεχνάμε, όμως, ότι το βιβλίο απευθύνεται σε Ελληνοαμερικανούς, που ενδέχεται να μην μπορούν να το διαβάσουν!


Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας θα ‘ναι.

Ενημέρωση 26-11-2017: To Νέον Αλφαβητάριον δια τα Ελληνόπουλα κυκλοφόρησε ως ένθετο στο σημερινό Βήμα τής Κυριακής, σε μικρότερο σχήμα, με το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του πρώτου μέρους. Ο τόμος περιέχει και τα δύο μέρη τού αλφαβηταρίου, με ενιαία σελιδαρίθμηση. Αν και στο τέλος τού τόμου υπάρχει εκτεταμένο επίμετρο, δεν αναφέρεται κάποια πληροφορία για τη Βενετία Βιδάλη, της οποίας το όνομα δεν αναφέρεται καν.

Το λιβάδι με τους μαργαρίτες (2)

Στην παρουσίαση για το λιβάδι με τους μαργαρίτες τού Αθανασίου Φωτιάδη, ανέφερα κάποια διαφημιστικά φυλλάδια με εικονογραφημένα αποσπάσματα από το βιβλίο, τα οποία είχε κυκλοφορήσει μια φαρμακευτική εταιρεία.

Τα φυλλάδια αυτά ευρέθησαν, καταχωνιασμένα στο βάθος τού παταριού, ποιος ξέρει από πότε, οπότε σας τα παρουσιάζω ευθύς!

Πρόκειται για μια σειρά από δίφυλλα, εικονογραφημένα από τον γελοιογράφο Ηλία Σκουλά. Στην πρώτη σελίδα είναι το εξώφυλλο τής σειράς, όπου ο σχεδιαστής παίζει με τα δύο είδη μαργαριτών, αρσενικό και θηλυκό.

Το «ζουμί» είναι στη δεύτερη και στην τρίτη σελίδα, με αποσπάσματα από τα δύο βιβλία τού Φωτιάδη (το λιβάδι με τους μαργαρίτες και το περιβόλι με τους μαργαρίτες) και μια γελοιογραφία τού Σκουλά, που εικονογραφεί κάτι από το κείμενο.

Από τις ταχυδρομικές σημάνσεις, στην τέταρτη σελίδα τών φυλλαδίων, μαθαίνουμε ότι η σειρά κυκλοφόρησε από το Φεβρουάριο μέχρι το Δεκέμβριο τού 1968.

Ας ρίξουμε μια ματιά στην εικονογράφηση τών 15 φυλλαδίων, που επιζούν στα χέρια μου, με ένα μικρό απόσπασμα από την αντίστοιχη σελίδα, έτσι για να σας τραβήξω το ενδιαφέρον.

Προσοχή, Ελληνικά!
Όπως και στο άρθρο για το βιβλίο, τα περισσότερα από τα κείμενα, που ακολουθούν, είναι ή νομίζουν ότι είναι γραμμένα στην καθαρεύουσα. Ελπίζω να την έχετε κρατήσει ξεσκονισμένη. (Για ποικιλία, όμως, ένα από τα σημερινά κείμενα νομίζει ότι είναι γραμμένο στη δημοτική!)


…διά του όπερ μεθ’ εαυτού έφερεν αμβλέος οργάνου του διετρήθη ο υμήν…


Την ως άνω σύζυγόν μου την ενυμφεύθην το 1934 κατόπιν πιέσεως τών γονέων μου, διότι η τότε νεολαία υπάκουε τυφλοίς όμμασιν και άνευ αντιλογίας τους γονείς έστω και εστραβλωμένη να ήτο η γνώμη του.


Ο Λουδοβίκος XVI καρατομήθηκε για πρώτη φορά το 1792.


Και εγώ και η μακαρίτισσα η γυναίκα μου Πιπινίτσα, δίδομεν την συγκατάθεσίν μας…


Η θεσπεσία στιγμή, καθ’ ήν τα ουρανόπεμπτα όμματά σου ερρίφθησαν, αβουλήτως, ως άσπιλος περιστερά, επί των εμών και τανάπαλιν, υπήρξε στιγμή παραδεισιακής ολβιότητος και αρρήτου ευτυχίας. Σε ηράσθην σφόδρα.

(Και μετά λένε ότι πολλοί ερωτοτρόπησαν με την καθαρεύουσα αλλά κανένας στην καθαρεύουσα…)


Ο γαμπρός μου πέθανε από εισβολή καρδίας.


Η Αθηνά Νικ. Λίγδα, εθαυμάζετο απτομένη των πλήκτρων, έχει εν toucher magnifique, ελέγετο περί αυτής.


Όλο μου λες ότι έχεις μαθήματα. Μήπως εγώ δεν έχω; Σοφός πια θα γίνης εσύ;


Ο ιατρός Γ. Κ. μετεφέρθη επί της οδού κλπ. κλπ.


Η καρδερίνα είναι το ωραιότατον από όλα τα πτηνά και το ποικιλώτατον. Είναι ολίγον κοκκίνη, ολίγον κιτρίνη, ολίγον σταχτερά, ολίγον μαύρη, ολίγον λευκή, ολίγον υπόλευκος.


Οι δύο ερασταί περιεπάτουν υπό δενδροστοιχίαν ανεμώνων.


Ενοικιάζονται δύο δωμάτια με ήλιον όλην την ημέραν, πλησίον τού άλσους, πλησίον τού Γκρην-Παρκ, πλησίον τού Μουσείου, με λουτρό, κουζίνα και με τον ιδιοκτήτη μεγάλης ηλικίας.


Παραπονετά κάνανε οι μουζικάντιδες τής Φιλαρμονικής τού Δήμου για ώρες δούλεψις. Ο Δήμαρχος αναγνώρισε το λιγοστό τής πλερωμής, όμως να αναμείνουν να λυθή το πρόβλημα σε τρεις μήνες. Οι φίλοι μουζικάντιδες είναι σωστό να δείξουν λογικάδα και υπομονή. Στο κάτω κάτω τόσα μερολόγια βολοσέρνουν με φτηνοπλερωμή. Το γραφτάρι μου θα είναι δίπλα στο δίκηο αίτημά τους.


ΜΑΘΗΜΑ ΚΑΘΑΡΕΥΟΥΣΗΣ
θηλειά = εμπλόκιον
λεμονάδα = οξύμελι
κουμπάρος = νυμφαγωγός


Φυσικαί ανάγκαι καλούνται αι υπό τής φύσεως επιβαλλόμεναι τοιαύται. Αύται είναι η της τροφής, της ενδυμασίας και της κατοικίας. Κοινωνικαί δε ανάγκαι καλούνται εκείναι, αι οποίαι δημιουργούνται υπό τής κοινωνίας, όπως είναι η μόρφωσις, τα δημόσια θεάματα, τα δακτυλίδια, τα ωρολόγια, τα ραδιόφωνα κλπ.

Το λιβάδι με τους μαργαρίτες

Ήτοι ρήσεις τερπναί και εμμέσως ωφέλιμοι, ενδελεχώς ερανισθείσαι, χάριν τού απανταχού φιλοπροόδου, φιλοσκώμονος, φιλογλώσσου, αλλά & ρηξικελεύθου Ελληνισμού.

Σίγουρα θα έχετε δει κάποια κείμενα που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο με λίστες από διάφορα εξωφρενικά μαθητικά ή άλλα κείμενα. Πολλά από αυτά προέρχονται από ένα μικρό βιβλιαράκι, 109 μόλις σελίδων, που κυκλοφόρησε γύρω στο 1964 από τις εκδόσεις Γρηγόρη. Πρόκειται για το λιβάδι με τους μαργαρίτες τού Αθανασίου Φωτιάδη, λογίου, όπως αναφέρεται στο εξώφυλλο.

Μαργαρίτες (αρσενικό) είναι, βεβαίως, τα μαργαριτάρια, στην καθαρεύουσα, και όχι οι μαργαρίτες (θηλυκό), τα λουλούδια. Το ότι οι συγκεκριμένοι μαργαρίτες φυτρώνουν σε λιβάδια δίνει και το στίγμα αυτού του βιβλίου: κείμενα που έχουν ως αποτέλεσμα την κακοποίηση, την παραμόρφωση ή την περιφρόνηση της κοινής λογικής και της γλώσσας.

Ο συγγραφέας άρχισε να μαζεύει τέτοιο υλικό το 1940, όταν διάβασε σε σοβαρή αθηναϊκή εφημερίδα περί δράσεως περιπόλων εις την Νομανσλάνδην, όπου με τον όρο αυτό απεδίδετο o αγγλικός όρος “no man’s land”.

Το βιβλίο χωρίζεται σε 9 ενότητες και ένα επίμετρο, αφιερωμένο στον Μπάμπη Άννινο. Θα παραθέσουμε ένα τυχαίο δείγμα από κάθε ενότητα.

Προσοχή, Ελληνικά!ΠΡΟΣΟΧΗ: Κάποια από τα κείμενα, που ακολουθούν, είναι (ή νομίζουν ότι είναι) γραμμένα στην καθαρεύουσα, την οποία ίσως να χρειαστεί να ξεσκονίσετε!

ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ

Έχει ωραίαν καρατομήν.

Εγώ είδα σωτηρία με τα λουτρά τής Ικαρίας. Είναι πολύ ραδιούργα.

Παρευρέθησαν πολλοί επίσημοι εις τα εγκαίνια της περιτομής.

Επιβήτωρ λεωφορείου.

Σε φιλώ με εντριβήν τής καρδίας.

ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ

Ο Λυκούργος εικάζεται ότι ήτο μυθικόν πρόσωπον το οποίον έζησε κατά τον 8ον αιώνα.

Σκοπός τού Σόλωνος ήτο η ελάττωσις τών ευγενών και η αύξησις των πτωχών.

Ο λαός αποτελείται από παθητικούς και ενεργητικούς πολίτας.

Η ιθαγένεια είναι ο βιασμός τού προσώπου προς το κράτος.

Εις τας εξετάσεις θα λάβουν χώραν φοιτηταί παρελθόντων και φοιτήτριαι παρελθουσών ετών.

Η φυματίωση είναι μία φοβερή αρρώστεια και υιός αυτής ο Κωχ.

ΝΟΜΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Η δε βουλή θα μετετρέπετο από νόθου εις γνησίαν.

Η άρνησις, Μεγαλειότατε, της παραδόσεως της πόλεως εις τον Ιμπραήμ, ήταν μία επανάληψις του Μολών Λαβέ, ήταν μία επανάληψις του Όχι.

Όσοι παρ’ εμού οφθώσι και των οργάνων μου εργολαβούντες άρρενες μετά θηλέων θέλουσι ραβδισθή ανελλιπώς εν τω Κρατητηρίω.

Απαγορεύεται μεθαύριον Πέμπτην εορτήν τού Αγ. Νικολάου να τεθώσιν εις τα εξ ων συνετέθησαν.

ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ – ΣΥΝΟΙΚΕΣΙΑ

Πωλείται παπαγάλος εις τιμήν ευκαιρίας αντί δραχ. 150, λόγω αναχωρήσεως – Ομιλεί την ελληνικήν και γερμανικήν.

Ευρέθη θήλυς όνος χρώματος μπεζ. Ο απωλέσας να την ζητήση από το τηλέφωνον 111-012.

ΝΕΑ, ηλικίας 30 ετών, διαθέτουσα 140 λίρας, ζητεί σύζυγον με οιονδήποτε επάγγελμα. Προτιμάται όμως ο παντοπώλης.

ΕΛΥΘΗ κατ’ ευχήν το ζήτημα του γάμου τής Κας Ελπινίκης Χ, οδός Αγίου Δ. 63. Ουδεμία πρότασις συνεπώς, θα λαμβάνεται υπ’ όψιν.

ΕΝΑΣ ΔΑΙΜΟΝΙΟΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΥΣ

Η ενότητα αυτή ασχολείται με τα έργα τού συγγραφέα Δ. Παπαγιαννάκου, αυτοτιτλοφορουμένου «εθνικού ποιητού τής Ελλάδος», τον οποίον ο Φωτιάδης αποκαλεί δαιμόνιο, ενθυμούμενος μια αναφορά που διάβασε σε μια εφημερίδα για τον Σαίξπηρ: του δαιμονίου συγγραφέως Σαίξπηρ.

Είναι ένα από τα πιο αδύναμα μέρη τού βιβλίου. Ας αναφέρουμε, όμως, κάτι και από εδώ:

Ο ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΥΜΝΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΝΣΘΕΝΟΥΡΓΟΝ ΒΟΜΒΑΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ.

1. Το Κοντάκιον

Ήχος πλ. δ’.

Τη πανθαυμάστω κ’ ισχυρά βόμβα τα θούρια, ως λυτρωθείσα τών δεινών ευχαριστήρια, αναπέμπω σοι πάσα η οικουμένη.

Αλλ’ ως έχουσα εισέτι τον πανδιχασμόν και εις τούτον φέρε τον κατευνασμόν. Ίνα κράζω σοι: Χαίρε βόμβα πανίσχυρη.

ΠΟΙΗΤΙΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΙ

Άλλο ένα αδύναμο μέρος. Ας παρουσιάσουμε μόνο ένα μικρό ποίημα, που είναι γεμάτο παραπομπές, λες και πρόκειται για πανεπιστημιακό σύγγραμμα:

Ποιος σαν εμέ έχει μοκαμπό(1), σε ποια φαβέλλα(2)
μεσ’ στους καμπόκλος(3), μέσα στο σερτάο(4);
Την πασ’ αυγή, πρώτος τού καναλιού
τους μπαρκουέιρος Ίντιος(5) χαιρετάω…
Μα, έφερα από τη Μάγη(6), τού Ρίο τη Γιοσιβάρα(7)
χίλια κρουζέιρο(8) αγορασμένη,
τη Νίνια δε λος Πέινες — ντόπια φάρα —
δεκάξη χρόνων, σα διαμάντι μαύρο…

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Τέτοιο μηχάνημα υπάρχει στα νοσοκομεία για τις παθήσεις τών πνευμόνων. Ασφαλώς όμως δεν μιλάτε σοβαρά, όταν μου γράφετε ότι θέλετε μηχανήματα για να κάνετε βαθειές αναπνοές, γιατί βαρυέστε εσείς ν’ αναπνέετε.

Και τώρα περνούν εκείνοι που έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα!

Η βασιλική πομπή πλησιάζει, προχωρεί, προχωρεί εν είδει… πομπής!

Κατά πληροφορίας μας Σας ευχόμεθα καλήν πρόοδον επί των υποθέσεών σας.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ

ΦΕΡΕΤΡΟΠΟΙΕΙΟΝ Η ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΣ. Σπ. Μακροπόδης.

ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟΝ Ο ΥΙΟΣ ΜΟΥ ΠΕΤΡΟΣ

ΓΡΑΦΕΙΟΝ ΕΚΚΕΝΩΣΕΩΣ ΒΟΘΡΩΝ «Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ»

ΣΙΝΕ ΕΥΚΑΛΥΠΤΟΣ
ΑΠΟΨΕ
Ο ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ
ΚΑΙ
ΟΙ ΓΑΜΟΙ ΤΗΣ ΓΚΡΕΥΣ ΚΕΛΛΥ
Κατάλληλον

ΠΑΡΑΔΟΞΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ ΕΠΕΣΕ ΘΥΜΑ ΠΟΡΤΟΦΟΛΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΡΩΜΗΝ.

Ύστερα από 32 ετών συμβίωσιν.
ΕΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ ΤΑΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΥΣΗ ΤΟ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ.

Ο Αντ. Λεμονίδης, ετών 56, εκ Σερρών, ιδιωτ. Υπάλληλος, ενώ ίστατο καπνίζων προ του παραθύρου του, αιφνιδίως κατέπεσεν εξ αυτού από ύψους 6 μέτρων και ετραυματίσθη ελαφρώς εις τους πόδας. Ως εξηκριβώθη, ούτος, εις μίαν στιγμήν αφηρημάδας, αντί να πετάξη το τσιγάρον του από το παράθυρον, ερρίφθη ο ίδιος.

ΤΡΕΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΡΟΜΠΟΝΙΣΤΑΙ ΑΠΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΜΕΓΑΛΗΝ ΣΥΝΑΥΛΙΑΝ

ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ
ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ ΑΝΝΙΝΟ

Οι κάτοικοι των Αθηνών διαιρούνται εις μικροκηπουρούς, εις πρώην αμαξηλάτας και εις πλουσίους ομογενείς.

Ελάμβανε το κλειδοκύμβαλον ανά χείρας και το έκρουεν.
(Για όσους δεν το ξέρουν, κλειδοκύμβαλο είναι το… πιάνο!)

Περιεπάτει σύννους εις τον κήπον, έχων τας χείρας συμπεπλεγμένας όπισθεν, και αναγινώσκων την εφημερίδα του!

Ο πέλεκυς τής λαιμητόμου καταπεσών εχώρισε την κεφαλήν από του κορμού˙ η δε πληγή υπήρξε θανατηφόρος.

Ο αστυνόμος ανακαλύψας 35 υπόπτους και αέργους, απέπεμψε της πόλεως εις τα εξ ων συνετέθησαν.

Επίσης θα καταδιωχθούν οι μαχαιροποιοί και πάντες όσοι διατηρούν εντός τής πόλεως κέρατα.

Από τις εκδόσεις Γρηγόρη εκδόθηκε και δεύτερος τόμος από τη συλλογή τού Φωτιάδη, με τίτλο το περιβόλι με τους μαργαρίτες. Πιο πρόσφατα, οι εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα εξέδωσαν τρίτο τόμο, με τίτλο ο μπαχτσές με τους μαργαρίτες, επιμελημένη από το Χρήστο Φωτιάδη, γιο τού Αθανασίου Φωτιάδη.

Γύρω στα τέλη τής δεκαετίας τού 1960, μία φαρμακευτική εταιρεία είχε την εκπληκτική ιδέα να κυκλοφορήσει διαφημιστικά φυλλάδια σε γιατρούς, στα οποία δημοσίευε, σε συνέχειες, αποσπάσματα από το βιβλίο, εικονογραφημένα από ένα γνωστό γελοιογράφο, που δεν μπορώ να θυμηθώ αν ήταν ο ΚΥΡ, ο Μητρόπουλος ή ο Σκουλάς. Αυτό που θυμάμαι είναι η εικονογράφηση για το «περιεπάτει σύννους εις τον κήπον», όπου έδειχνε έναν τύπο με ένα κλαδί περασμένο στην πλάτη του, στην άλλη άκρη του οποίου είχε κρεμάσει μια εφημερίδα, ώστε να μπορεί να την διαβάζει «με τας χείρας συμπεπλεγμένας όπισθεν»!

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 18/4/2012: Τα διαφημιστικά φυλλάδια βρέθηκαν! Είναι εικονογραφημένα από τον Ηλία Σκουλά και παρουσιάζονται εδώ.

Στοιχεία για τον Αθανάσιο Φωτιάδη μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Δείτε και τους δικούς μας μαργαρίτες, στη νέα μας κατηγορία
CT BLOOPERS.

«Οι άνθρωποι της περιπέτειας» – ΚΑΡΛ ΜΑΥ

Ποιος θεωρείται ο Γερμανός Ιούλιος Βερν;

Ποιος είναι ο πιο διαβασμένος συγγραφέας στα Γερμανικά(100 εκατομμύρια αντίτυπα!);

Ποιος είναι ο συγγραφέας με τις περισσότερες μεταφράσεις από τα Γερμανικά(άλλα 100 εκατομμύρια αντίτυπα!);

Ποιος είναι ο αγαπημένος συγγραφέας τόσο του Άλφρεντ Αινστάιν, όσο και του Αδόλφου Χίτλερ;

Μα ο Κάρλ Μάυ!

Ο Καρλ Φρίντριχ Μάυ, γεννήθηκε το 1842 στο Έρνσταλ της Σαξωνίας και πέθανε το 1912. Σπούδασε δάσκαλος, αλλά δεν δίδαξε ποτέ, γιατί νέος ενεπλάκη σε μια παραβατική ζωή από κλοπές και απάτες και για 10 περίπου χρόνια μπαινόβγαινε στις φυλακές. Άρχισε να γράφει το 1874. Οι πρώτες ιστορίες διαδραματίζονταν στην Γερμανία και δημοσιεύονταν σε συνέχειες σε περιοδικά, κυρίως στο «Ο Γερμανικός Οικογενειακός Θησαυρός». Από το 1891 άρχισαν να δημοσιεύονται σε τόμους, στα πλαίσια της σειράς «Συγκεντρωμένες Ταξιδιωτικές Ιστορίες του Καρλ Μάυ», που μέχρι τον θάνατο του είχαν φτάσει τους 33 τόμους. Η δημοσίευση συνεχίζεται μέχρι σήμερα, με ημιτελή και αδημοσίευτα κείμενα, αλλά και με έργα συνεχιστών του, η σειρά έχει ξεπεράσει τους 90 τόμους, ενώ υπάρχει και δεύτερη σειρά με σχόλια, που έχει ξεπεράσει τους 100 τόμους! Επιπλέον ο Καρλ Μάυ έχει γράψει ποίηση και μουσικά έργα. Πολλά βιβλία του μεταφέρθηκαν επανειλημμένα και με μεγάλη επιτυχία στην σκηνή και την οθόνη(μικρή και μεγάλη), κυρίως στην Γερμανία.

Οι διασημότερες ιστορίες του ανήκουν σε δύο κύκλους. Τον Ανατολίτικο ή Οθωμανικό και τον πιο γνωστό καουμπόικο. Ο πρώτος ξεκίνησε το 1892, με το βιβλίο «Δια μέσω της Ερήμου».

Έχει για πρωταγωνιστή τον Κάρα Μπεν Νέμσι(Καρλ, ο γιός του Γερμανού), που με βοηθό του τον Χατζή Χαλέιρ Ομάρ, περιπλανιέται στην τότε Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο δεύτερος ξεκίνησε το 1894, με το βιβλίο «Βινετού».

Σε αυτό παρακολουθούμε τις περιπέτειες στο Φαρ Ουέστ του Κάρλ «Ολντ Σάττερχαντ»(γέρο βαρυχέρη) και του σταυραδελφού του Βινετού, αρχηγού της φυλής των Απάτσι.

Σ` αυτά τα βιβλία, ο Κάρλ Μάυ έχει ως πρωταγωνιστή έναν Γερμανό(τάση γενικότερη των συγγραφέων παλαιότερα, να κολακεύουν το ντόπιο κοινό τους – θυμηθείτε πόσα Ελληνόπουλα πρωταγωνιστούσαν σε ιστορίες ζούγκλας και γουέστερν). Αλλά ο Καρλ Μάυ πήγε ακόμη παρά πέρα, αφήνοντας να διαφαίνεται ότι περιγράφει προσωπικές του εμπειρίες. Αυτό το ενίσχυσε απαντώντας ανάλογα σε επιστολές αναγνωστών, ή φωτογραφιζόμενος πότε ως γέρο – βαρυχέρης και πότε ως Κάρα Μπεν Νέμσι. Αργότερα παραδέχτηκε ότι το έκανε γιατί έπασχε από σύνδρομο διχασμένης προσωπικότητας.

Ο Καρλ Μάυ(όπως άλλωστε και πολλοί άλλοι συγγραφείς περιπετειών), δεν είχε επισκεφτεί (τουλάχιστον για το μεγαλύτερο μέρος των ιστοριών του), τα μέρη που περιέγραψε. Βασίστηκε βέβαια σε εκτενές διάβασμα, σε αφηγήσεις και συμπλήρωνε – κυρίως, σε ο,τι αφορά συμπεριφορές και νοοτροπίες – από την φαντασία του. Οι περιγραφές του πάντως είναι πολύ λεπτομερειακές, όπως διαπίστωσε και ο γράφων, διαβάζοντας το βιβλίο «Δια μέσου της Ερήμου», το οποίο ξεκινά από την Τυνησία, όπου έχω ζήσει για έναν χρόνο. Επιπλέον το γράψιμό του χαρακτηρίζεται από υπερβολή, όσον αφορά στα κατορθώματα των ηρώων(ο γέρο – βαρυχέρης είναι σε όλες τις δεξιότητες των καουμπόηδων άριστος, από την πρώτη φορά που τις εξασκεί και μάλιστα χωρίς να του τις δείξουν, γιατί τις έχει μελετήσει από βιβλία! Μήπως σας θυμίζει τον Μικρό Ήρωα;). Επιπλέον, υπάρχουν έντονα τα ηθικά στοιχεία της δικαιοσύνης, της φιλίας, της τιμιότητας κλπ, αλλά και κάποια δόση χιούμορ. Το γεγονός ότι έγραφε χωρίς να γνωρίζει τα μέρη, είχε κάνει τον Αδόλφο Χίτλερ να δηλώσει «ότι γι` αυτό είναι ακόμη καλύτερος συγγραφέας», και λέγεται ότι τον επηρέασε στο να νομίζει ότι είναι εύκολο να διευθύνει στρατιές από τα μετόπισθεν, έχοντας απλώς μελετήσει βιβλία και εντρυφήσει σε χάρτες! Το 1899 πάντως, έχοντας πια χρήματα, ο Καρλ Μάυ ξεκίνησε ένα ταξίδι προς την Ασία, κατά την διάρκεια του οποίου είχε κρίση νευρικής κατάπτωσης, εν μέρει διαπιστώνοντας ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα νόμιζε.

Αυτό τον άλλαξε, και άρχισε να γράφει με ένα στυλ πιο περίπλοκο και πιο πνευματικό. Σε αυτό το ύφος, γράφτηκε και ο τέταρτος τόμος του «Βινετού» και αφού ο Μάυ ταξίδεψε και στην Αμερική, όχι όμως στο Φαρ Ουέστ. Παράλληλα ενεπλάκη και σε έναν κυκεώνα δημοσιογραφικών και δικαστικών αγώνων, ενάντια σε επικριτές του που τον κατηγορούσαν και για το γεγονός πως παρουσιάζονταν να έχει ζήσει τις περιπέτειες των έργων του, αλλά και για τις νεανικές του ατασθαλίες, ακόμη και για το γεγονός ότι έγραψε σε καθολικό περιοδικό, ενώ ήταν προτεστάντης!

ΥΓ 1

Το σπίτι του Καρλ Μάυ στο Ραντεμπούλ(προάστιο της Δρέσδης), έχει μετατραπεί σε μουσείο αφιερωμένο στην ζωή του και στον ινδιάνικο πολιτισμό(ο γράφων το έχει επισκεφτεί). Υπ` όψιν ότι στο Ραντεμπούλ, κατά την διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου  είχε λειτουργήσει παιδαγωγική ακαδημία, για παραγωγή δασκάλων που θα στελέχωναν τα σχολεία των Ελληνοπαίδων, που ζούσαν στις Ανατολικές χώρες.

ΥΓ 2

Το μοναδικό βιβλίο του Καρλ Μάυ που εντόπισα στα Ελληνικά, είναι ο πρώτος τόμος του «Βινετού». Εκδόθηκε το 1994 από την Palindrome Publications και βέβαια είναι δυσεύρετος. Το βιβλίο αρχίζει ως εξής: «Όποτε συλλογίζομαι τον ινδιάνο, πάντα η σκέψη μου πάει στον Τούρκο». Εννοεί, ότι και οι δύο λαοί είναι καταδικασμένοι, όπως πιστεύονταν τότε για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, «ο μεγάλος Ασθενής».

Αρέσει σε %d bloggers: