Advertisements

Category Archives: Κούρσες

Το «Σαλόνι» και η «Συλλογή» – στις «Κούρσες»

KOURSES 5 INSIDE CT.

Δύο ακόμη παραλειπόμενα από την έκδοση του περιοδικού «Κούρσες», για να πλουτίσουν τις μνήμες από εκείνο το εικονογραφημένο. Λειτουργούν και τα δύο θέματα σαν μηχανή του χρόνου και σίγουρα ενιαία, αφού διαπραγματεύονταν το ίδιο αντικείμενο. Τα πορτρέτα των αγωνιστικών αυτοκινήτων της εποχής (1970 – 1971), είτε σαν πρωτότυπα είτε σαν εργοστασιακά, αλλά ακόμη και τα πρώτα μονοθέσια των πολλών πειραματισμών. Η διαφορά τους έγκειται στο σημείο που μπορούσαν να βρεθούν στις «Κούρσες». Στις δύο κεντρικές σελίδες υπήρχε το «Σαλόνι», ενώ στα οπισθόφυλλα η «Συλλογή». Να πούμε ακόμη ότι, στα πλαίσια αυτών των παρουσιάσεων, κάποια στιγμή εμφανίστηκαν και γνωστά μοντέλα της αγοράς (στο «Σαλόνι»), ενώ ξέφυγε κάπως το θέμα στα τελευταία τεύχη του περιοδικού, όταν στην θέση των αυτοκινήτων υπήρχαν πορτρέτα αναγνωστών και ποδοσφαιριστών! Προσέξτε την τεχνική επιχρωματισμού στις φωτογραφίες των αυτοκινήτων, αλλά και την περικοπή (crop), που έγινε χειροκίνητα από τον τυπογράφο και δίχως τα προγράμματα της εποχής μας! Κι εδώ απουσιάζουν, αν δεν απατώμαι, 5 τεύχη, ώστε να ολοκληρωθεί και αυτή η θεματική σειρά. Αν κάποιοι από εσάς έχουν αυτά τα 5 τεύχη, μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί μας, αν και εφόσον το επιθυμούν φυσικά, ώστε να προστεθούν, και να κλείσει και αυτή η παρουσίαση.

Οι φωτογραφίες βρίσκονται πιο κάτω, με την μορφή slide show.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Νέα κατηγορία και για τις «Κούρσες» εδώ.

Αποκλειστικά για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Advertisements

Οι Έλληνες οδηγοί αγώνων ταχύτητας – μέσα από τις σελίδες του περιοδικού «Κούρσες»

KOURSES 21 INSIDE 1 CT

Στο εκδοτικό εγχείρημα των κ. κ. Διονύση Καραβία και Αναστάσιου Σταυρόπουλου, στις «Κούρσες», έχουμε σταθεί αρκετές φορές, ενώ έχουμε φιλοξενήσει και τον ίδιο τον κ. Καραβία, σε παλαιότερή μας συνέντευξη. Αυτή την φορά, θα σταθούμε σε μια λεπτομέρεια από τις σελίδες του εικονογραφημένου τους, που βγάζει μπόλικες μνήμες. Είναι οι φωτογραφίες των Ελλήνων οδηγών αγώνων ταχύτητας, που σε χαλεπούς καιρούς και μηδενική υποστήριξη οικονομική, έδιναν τις δικές τους μάχες στα βολάν και τις πρωτόγονες πίστες, ξεσηκώνοντας το κοινό με το ταλέντο τους, αλλά και ρισκάροντας τις ίδιες τους τις ζωές. Πιο κάτω, θα δείτε κάποιους από αυτούς τους πρωταγωνιστές, έτσι όπως φιλοξενήθηκαν στις σελίδες του περιοδικού, του μοναδικού κόμικς με καθαρά περιεχόμενο αφιερωμένο στους λάτρεις του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Ονόματα όπως ο Γκιόλμαν, ο Ντάφφυ, ο Μπελέγρης, ο Κοσμετάτος, ο μεγάλος Πεσμαζόγλου (από τους κορυφαίους όλων των εποχών στην χώρα μας), ο Ραπτόπουλος, ο Καπετανάκης, ο Ανέστης, ο Λιβιεράτος ή περίφημος Σιρόκο για τους παλιούς, ο εξίσου χαρισματικός Μοσχούς, είναι αυτοί των οποίων τις φωτογραφίες μπορέσαμε να βρούμε και σας τις παραθέτουμε. Αν βρίσκαμε και αυτές των Μαύρου και Κόκκοτα, θα μπορούσα να πω ότι το άρθρο είναι σχεδόν πλήρες. Αν τις έχει κανείς σας, ας κάνει τον κόπο να μας τις στείλει, ώστε να τις προσθέσουμε κι αυτές.

Οι φωτογραφίες των οδηγών, βρίσκονται σε μορφή slide show πιο κάτω.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Νέα κατηγορία και για τις «Κούρσες» εδώ. Σταδιακά θα ενημερωθούν κι άλλα τμήματα της έρευνάς μας για το περιοδικό αυτό και θα προστεθούν στην κατηγορία του. Το επόμενο τμήμα θα είναι το περίφημο «Σαλόνι», με τα μοντέλα των αυτοκινήτων της εποχής, αγωνιστικά και μη.

Αποκλειστικά για το Comics Trades 2012 – 2013

Γιώργος Σ. Κοσκινάς

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ Κ. ΔΙΟΝΥΣΗ ΚΑΡΑΒΙΑ – ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΣΚΙΝΑ

Υπάρχουν στιγμές που ένα λάθος, μπορεί να σε φέρει μπροστά από κάτι υπέροχο, απρόσμενα νοσταλγικό και αγνό, όπως τα παιδικά σου χρόνια. Δεν συμβαίνει συχνά, για να μπορούμε να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης. Άλλωστε, οι στιγμές δεν συγκρίνονται, ούτε χωρούν σε ζυγαριές. Σε μια ανάρτηση της σελίδας παλαιότερη, όταν είχα αναφερθεί σε ένα από τα εικονογραφημένα που με γοήτεψαν κάποτε(κι εξακολουθεί να ασκεί πάνω μου αυτή την μαγεία!), συγκεκριμένα στις «Κούρσες», είχα αναφέρει λανθασμένα σαν εκδότη τον κ. Αντώνη Σταυρόπουλο. Το επώνυμο ήταν σωστό, όμως το μικρό όνομα ήταν Αναστάσιος, κι αυτό ακριβώς ήταν που με έφερε δεκαετίες μετά, σε μια πολύ όμορφη έκπληξη μπροστά. Μια έκπληξη που μηδένισε τις αποστάσεις και ως δια μαγείας, με ένα στροβιλισμό στην χρονομηχανή, προσγειώθηκε στο 1970! Τότε, που εξάχρονος και με αχόρταγα μάτια γεμάτα εικόνες από τα κόμικς της εποχής, ξεφύλλισα κάποια στιγμή και τις «Κούρσες». Βλέπετε, εκείνο το λάθος στο άρθρο ευθύνονταν για ένα μήνυμα στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο, που οδήγησε στην συνέχεια στον λόγο ύπαρξης αυτού του κειμένου. Ο κ. Διονύσης Καραβίας, με πληροφορούσε για το πραγματικό όνομα του εκδότη, αλλά και για το γεγονός ότι ήταν ο σχεδιαστής των ιστοριών του περιοδικού και συνέταιρος του κ. Σταυρόπουλου! Μια μέρα μετά, ήρθαν οι φωνές μας πιο κοντά, σε μια τηλεφωνική συνδιάλεξη γεμάτη αναμνήσεις, από έναν συμπατριώτη μας που χάραξε την δική του πορεία μέσα σε όλο αυτόν τον ασπρόμαυρο χάρτινο κόσμο, που τόσο μας συναρπάζει. Με την δική του συγκατάθεση, μοιράζομαι μαζί σας την ζεστή αυτή κουβεντούλα, που ελπίζω να ξυπνήσει και σε σας μνήμες και να ανοίξει ένα μικρό χάσμα στο σήμερα, τόσο που να μπορεί να ξεπροβάλει από μέσα του εκείνο το ανέμελο χθες!

ΓΚ Κύριε Καραβία, σας ευχαριστώ πολύ για την δυνατότητα που δίνετε μέσα από αυτή την συζήτηση την τηλεφωνική, σε πολλούς φίλους των Ελληνικών κόμικς, να αντλήσουν χρήσιμες πληροφορίες για το εκδοτικό μας παρελθόν και ειδικά, για την έκδοση του περιοδικού «Κούρσες». Θα θέλατε να μας πείτε πως ξεκίνησε αυτό το ταξίδι σας στον χώρο των εικονογραφημένων;

ΔΚ Κι εγώ σας ευχαριστώ, για την ευκαιρία που μου δίνετε για να τα θυμηθώ! Τελείωσα την σχολή του κ. Δοξιάδη. Το `69, προσπαθώντας να συγκεντρώσω το ποσό για τα δίδακτρα της σχολής, βρήκα σε μια αγγελία την ευκαιρία να δουλέψω στις εκδόσεις Γκρέκα, γράφοντας τα κείμενα στα μπαλονάκια των περιοδικών Δράσις και Μάχη. Τότε δεν υπήρχε lettering και φωτοσύνθεση, οπότε αυτά γίνονταν στο χέρι! Έπαιρνα τα κείμενα σπίτι και έφτιαχνα τα μπαλονάκια. Ήταν δύσκολες εποχές γενικά. Ακόμη και στην σχολή δεν είχαμε στην αρχήραπιτογράφο και χρησιμοποιούσαμε ένα μικρό πενάκι που λέγονταν γραφός. Μετά άλλαξαν τα πράγματα και μπήκε κι ο ραπιτογράφος στη ζωή μας.

ΓΚ Ρομαντικές εποχές, κ. Καραβία, παρ` όλα αυτά και αγνές. Με αξίες.

ΔΚ Ναι. Αξίες που ήταν αυτονόητες και τις συναντούσες σε κάθε άνθρωπο. Αξιοπρέπεια, τιμιότητα. Όχι όπως τώρα, που έχουν χαθεί τα πάντα…

ΓΚ Όταν τελειώσατε την σχολή, μες ποιόν τρόπο μπήκατε στον χώρο των κόμικς και ποιοι ήταν οι καλλιτέχνες από το εξωτερικό που σας άρεσαν περισσότερο σαν γραμμή σχεδίασης;

ΔΚ Είχα έναν πολύ καλό φίλο, τον Τάσο(Σταυρόπουλος), που του πρότεινα να φτιάξουμε ένα περιοδικό. Τις «Κούρσες». Δέχτηκε φυσικά και επειδή δεν υπήρχε δυνατότητα χρηματοδότησης, έκανα τα χαρτιά μου για ανακατάταξη στον στρατό, που είχα τελειώσει μόλις, και πήγα στην Κύπρο. Εκεί σχεδίαζα τις ιστορίες και τις έστελνα(το πρωί ήμουν στην Υπηρεσία για να καταλάβετε και το απόγευμα σχεδίαζα ιστορίες!), και μαζί και το μισθό μου! Οπότε τελειώνοντας και από την ανακατάταξη, ερχόμενος στην Αθήνα, είχαν εξαντληθεί οι οικονομικές μου δυνατότητες και έπρεπε να αναζητήσω εργασία. Δεν πήγε και καλά το περιοδικό, μόλις 6,5 μήνες κυκλοφόρησε, οπότε …καταλαβαίνετε. Θαυμάζω τον Uderzo(Αστερίξ), και τον Peyo από ξένους και από Έλληνες τον Ορνεράκη.

ΓΚ Σίγουρα δύσκολες οι εποχές και οι συγκυρίες δεν βοήθησαν ιδιαίτερα φαντάζομαι, την συνέχιση της έκδοσης. Ήταν όμως ένα πολύ ιδιαίτερο κόμικς, με εξειδικευμένο αντικείμενο. Απευθύνονταν σε φίλους του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Πως ακριβώς επιλέξατε αυτό το θέμα;

ΔΚ Κοιτάξτε. Πήγαινα τότε θυμάμαι στο Σύνταγμα και αγόραζα ξένα κόμικς, Αμερικάνικα, για να βρω κάποια ιδέα για το δικό μας. Τελικά μέσα από την ΕΜΕ(Επιχειρήσεις Μορφωτικών Ειδών – Σόλωνος & Ηρακλείτου), ένα πρακτορείο που είχε συγκεντρώσει τα πνευματικά δικαιώματα πολλών οίκων του εξωτερικού, όπως Ντίσνευ, Γουώρνερ, Μπριτάνικα, Λαρούς κ. α., ήρθαμε σε συμφωνία με την Charlton Comics και βγάλαμε τις «Κούρσες». Διευθυντής ήταν ο κ. Αγγελόπουλος και ήταν συνεργάτης του θείου μου που ήταν εκδότης. Είχα κάνει σε μια έκδοση του, την ιστορία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, τα γράμματα στους χάρτες.

ΓΚ Κι έτσι φτιάχτηκε το περιοδικό «Κούρσες». Το υλικό που χρησιμοποιούσατε, ήταν εξ` ολοκλήρου το αυθεντικό της Αμερικάνικης έκδοσης;

ΔΚ. Όχι! Οι Αμερικανοί έκαναν πιο μικρές ιστορίες, σε 6 μεγάλες σελίδες για παράδειγμα. Εγώ έπαιρνα τις ιστορίες και τις μεγάλωνα. Τους πρόσθετα μεγαλύτερη διάρκεια. Κρατούσα τους ήρωες και έφτιαχνα αυτοκίνητα, θεατές, οδηγούς, background και template. Η Αμερικάνικη έκδοση, ήταν σε κάπως ακανόνιστα και ανομοιόμορφα καρέ και όχι σε στυλ στριπ, Ήταν μακριά από το Ελληνικό στοιχείο και αυτό που ο αναγνώστης μας είχε μάθει να διαβάζει. Αν δείτε τι έχει συμβεί με την Αμερικάνικη σχολή κόμικς, θα παρατηρήσετε ότι στην ουσία ήρθαν σε μια Ευρωπαϊκή έδρα(Μιλάνο), για να μπουν σε μια νέα αγορά, αλλά και για να δώσουν διαφοροποιημένο το προϊόν τους, πιο κοντά στον καταναλωτή σαν εικόνα. Τα Αμερικάνικα κόμικς ήταν πιο αφαιρετικά, πριν Εξευρωπαϊστούν. Δεν έμοιαζαν για παράδειγμα με τα Βελγικά, που ήταν πιο προσιτά στο κοινό.

ΓΚ Γιατί δεν έπιασε η ιδέα του περιοδικού «Κούρσες», κ Καραβία; Ήταν έξυπνη ιδέα και πρωτότυπη. Διαφημίσατε την έκδοση του, με κάποια καταχώρηση ίσως;

ΔΚ Ήταν. Δεν υπήρχε ανταγωνιστικό περιοδικό σαν τις «Κούρσες». Κάναμε όμως λάθη, σαν νέοι που είμαστε και άπειροι. Είχαμε τυπώσειθυμάμαι ένα μεγάλο τιράζ στο πρώτο τεύχος, κάπου 60.000 αντίτυπα, για παράδειγμα, χωρίς να ξέρουμε καν πως θα πήγαινε. Αν είχαμε αλλάξει χώρο, σαν θεματολογία εννοώ, ίσως να μέναμε για πολύ καιρό σαν εκδοτική εταιρεία. ΣΚ ήταν η επωνυμία. Από τα επώνυμα μας. Σταυρόπουλος – Καραβίας. Το πρόβλημα ήταν ότι δεν μπορούσαμε να περιμένουμε πολύ, γιατί τα έξοδα έτρεχαν και χρειάζονταν να κινηθούμε γρήγορα. Να κάνουμε επαγγελματικά βήματα, να κάνουμε οικογένειες. Δεν μπορούσαμε να πεινάσουμε! Έτσι εγκαταλείψαμε την προσπάθεια και ο καθένας ακολούθησε τα βήματα αυτά που θα του επέτρεπαν να δημιουργήσει κάτι και να αποκατασταθεί. Δεν κάναμε καταχώρηση σε άλλο έντυπο για τις «Κούρσες», γιατί δεν υπήρχαν διαθέσιμα κεφάλαια. Η τηλεόραση πάλι, ήταν τότε(1971), σε πρώιμο στάδιο και οι δέκτες λίγοι.

ΓΚ Ήταν καθαρά βιοποριστικοί οι λόγοι, δηλαδή. Κάνατε κάτι άλλο, εκτός των σχεδίων στις «Κούρσες», κάτι σχετικό με τον χώρο αυτόν και τι έγιναν τα δύο πλάνα εκείνα που ονομάστηκαν «Μικρός Ντετέκτιβ» και «Σαρτάνα», που είδαμε κάποια στιγμή να διαφημίζονται στα τελευταία τεύχη που περιοδικού «Κούρσες»;

ΔΚ Ήταν πράγματι βιοποριστικός ο λόγος που σταματήσαμε. Έκανα μια ιστορία σε κείμενο και σκίτσα, που δεν εκδόθηκε ποτέ όμως. Περιέγραφε τις περιπέτειες ενός αγοριού και ενός κοριτσιού. Ήθελα να φέρω τον Ποπάυ στην Ελλάδα, αλλά δεν μπορούσα να βρω ποιος έχει τα δικαιώματα τα πνευματικά! Όταν το έμαθα ήταν αργά(2 μήνες μετά), γιατί τα είχε εξασφαλίσει ο κ. Γιάννης Δραγούνης. Τελικά ήταν η ΕΜΕ η εταιρεία! Τα «Μικρός Ντετέκτιβ» και «Σαρτάνα»(τα δικαιώματα του δεύτερου θα τα παίρναμε από την ΕΜΕ, ενώ για το πρώτο είχα ήδη γράψει 2 ιστορίες), ήταν μια προσπάθεια που έκανα όταν επέστρεψα από την Κύπρο, για να πείσω τον Σταυρόπουλο να συνεχίσουμε στον χώρο των εκδόσεων κόμικς, αλλά τελικά δεν προχωρήσαμε στην έκδοση τους, έπειτα κι απ` την άρνηση του Τάσου. Οπότε υπήρξε η αναγγελία έκδοσης τους, αλλά δεν κυκλοφόρησαν ποτέ. Στα τελευταία τεύχη του περιοδικού, είχαμε προσθέσει στην ύλη και τον Φλάς Γκόρντον(τα δικαιώματα μας τα είχε παραχωρήσει η ΕΜΕ, για να στηρίξει την προσπάθεια), και είχαμε τροποποιήσει το χρώμα στις σελίδες σε κοκκινόμαυρο, που ήταν στην μόδα εκείνα τα χρόνια και είχε μεγάλη αναγνώριση από τους αναγνώστες, όπως στο Μπλέκ κ. α.

ΓΚ Τι συμβαίνει καμία φορά… Μετά λοιπόν, εγκαταλείψατε τον χώρο και ασχοληθήκατε με κάτι διαφορετικό. Τι ήταν σαν αντικείμενο;

ΔΚ Πήγα σαν πωλητής στην Goodyear, αλλά έξη μήνες μετά έφυγα και έκανα μια συνεργασία με έναν Γερμανό. Εκδίδαμε ένα τουριστικό περιοδικό. Το 1978 έφτιαξα την εταιρεία παιγνιδιών ΜΙΚΑ και έκτοτε ασχολούμαι με αυτό τον χώρο. Τώρα την έχουν αναλάβει τα παιδιά μου.

ΓΚ Ουσιαστικά μείνατε κοντά σε αυτά με τα οποία ξεκινήσατε. Δεν αλλάξατε δραματικά κάνοντας κάτι εντελώς αντίθετο.

ΔΚ Ναι, έτσι είναι! Αν σκεφτείτε ότι έκανα πάζλ του Ντίσνευ, σίγουρα δεν απομακρύνθηκα καθόλου από τον χώρο! Τα σχεδίαζα εγώ. Πήγαιναν μετά στο Παρίσι, μετά στην Αμερική και μετά έπαιρνα την έγκριση από την ΕΜΕ. Στην συνέχεια της συνεργασίας μας, όπως περνούσαν τα χρόνια, με εμπιστεύονταν περισσότερο και άλλαξε αυτή η διαδικασία. Έπαιρνα κατευθείαν έγκριση από την ΕΜΕ.

ΓΚ Οι σχέσεις σας με τον Ντίσνευ συνεπώς, ήταν άριστες.

ΔΚ Ναι, ήταν πολύ καλές. Όταν είχα την ιδέα αρχικά για να κάνω τα πάζλ, αντιμετώπισα κάποια προβλήματα με τα δικαιώματα. Ήταν το`89 νομίζω, όταν μου είχαν ζητήσει ένα λογικό ποσό, αλλά έχασα την συνεργασία και την πήρε ένας συνάδελφος, ο οποίος τελικά την άφησε στην συνέχεια, για να καταλήξει σε μένα. Τα πρώτα πάζλ του Ντίσνευ που κυκλοφόρησα ήταν από την σειρά Duck Tales. Στην δεκαετία του`90, είχαμε πλέον γνωριστεί καλά με την Ντίσνευ και με εμπιστεύονταν πολύ. Όταν έκαναν μια εκκαθάριση των συνεργατών τους στην Ευρώπη ότι είχαν συνολικά 44 και απομάκρυναν πολλούς από αυτούς. Η ΜΙΚΑ έμεινε μαζί με άλλους 10. Το 2002 μάλιστα με βράβευσε η Ντίσνευ για την καλλιτεχνική προσφορά και την δουλειά μου.

ΓΚ Πολύ όμορφη πορεία, θα την χαρακτήριζα κ. Καραβία. Γεμάτη από ωραίες μνήμες και μια δημιουργική ενασχόληση, ενεργή εκ μέρους σας σε όλα αυτά.

ΔΚ. Ήταν ξεχωριστή όπως του κάθε ενός που ασχολήθηκε με τον χώρο. Είχε πολλά να θυμηθεί κανείς. Και τώρα είμαι κατά κάποιο τρόπο στον χώρο, όμως. Κάνω εικονογραφήσεις για παιδικά παραμύθια εδώ και δύο χρόνια. Έχω συνεργαστεί με τις εκδόσεις Ψυχογιός και με άλλους οίκους.

ΓΚ Είστε ενεργό μέρος όλου αυτού του κόσμου, μέχρι και σήμερα! Αυτό είναι πολύ σημαντικό και όχι κάτι που το συναντάει συχνά κανείς. Όχι στη χώρα μας τουλάχιστον. Κ. Καραβία, να σας ευχαριστήσω πολύ για όλα όσα μοιραστήκατε μαζί μας. Ήταν δυνατές στιγμές και κομμάτια του πάζλ των Ελληνικών εκδόσεων κόμικς. Ενός διαφορετικού πάζλ από τα συνηθισμένα.

ΔΚ Κι εγώ σας ευχαριστώ κ. Κοσκινά. Ήταν όμορφα που θυμήθηκα τόσα πράγματα και σας τα αφηγήθηκα. Τα έφερα κι εγώ στο νου μου ξανά.

 

Την συνέντευξη μπορείτε να διαβάστε, όπως και τις άλλες αποκλειστικές μας συνεντεύξεις, στην ομώνυμη υπό – κατηγορία.

http://wp.me/PKxow-2E3

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ – ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΚΑΡΑΒΙΑΣ – Ο ΣΧΕΔΙΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «ΚΟΥΡΣΕΣ» – ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΚΟΣΚΙΝΑ

Αγαπητοί φίλοι, μη χάσετε την αποκλειστική συνέντευξη μας, με έναν εκ των δύο εκδοτών και σχεδιαστή των ιστοριών του περιοδικού «Κούρσες»(1970), κ. Διονύση Καραβία, την Παρασκευή 19 Αυγούστου στο Comics Trades! Πολλές αναμνήσεις, από τον άνθρωπο που ξεκίνησε το 1968 με την ενασχόληση του στον χώρο των εικονογραφημένων, για να συνεχίσει μια πολύ επιτυχημένη σταδιοδρομία από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 και έπειτα, σε ένα διαφορετικό επαγγελματικό χώρο. Η ιστορία της έκδοσης του υπέροχου περιοδικού «Κούρσες» και η πορεία του κ. Καραβία, παραλειπόμενα από το ξεκίνημα των Ελληνικών εκδόσεων κόμικς και πολλά ακόμη ενδιαφέροντα, θα βρίσκονται εδώ για εσάς αποκλειστικά στο Comics Trades.

ΚΟΥΡΣΕΣ – «ΤΟ ΣΑΛΟΝΙ»

Μια πολύ όμορφη σειρά παρουσιάσεων σπορ και αγωνιστικών αυτοκινήτων, από τις εσωτερικές σελίδες του περιοδικού «Κούρσες» και το 1971, σας περιμένει αυτή τη φορά στην υπό – κατηγορία «ΕΝΘΕΤΑ & ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ», με πολλές χαρακτηριστικές αφίσες, από εκείνες που συμπεριέλαβε στην έκδοση του εικονογραφημένου του ο κ. Σταυρόπουλος.

http://wp.me/PKxow-1jV


Αρέσει σε %d bloggers: