Advertisements

ΚΟΜΙΞ WIKI ΤΕΥΧΟΣ 8—ΦΑΝΤΟΜ ΝΤΑΚ-ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ!

page_0001

Με τρεις μήνες καθυστέρηση, σε σχέση με την αρχικά ανακοινωμένη ημερομηνία για αρχές Αυγούστου, κυκλοφόρησε σήμερα το όγδοο τεύχος τού ηλεκτρονικού περιοδικού τής Κόμιξ Wiki, που είναι πλέον διμηνιαίο. Διμηνιαίο, όσο το Super Μίκυ είναι τριμηνιαίο, όπως θα φανεί στη συνέχεια, αλλά σίγουρα όχι πλέον μηνιαίο. Πάμε να του ρίξουμε μια ματιά.

page_0004

Το τεύχος αρχίζει με τα Κόμιξ News, κυριότερο από τα οποία είναι, βέβαια, η επίσκεψη της Silvia Ziche στην Ελλάδα και η κυκλοφορία τού Μεγαλου Σπλας σε αυτόνομο τόμο.

page_0010

Ακολουθεί το πρώτο μέρος τής ιστορίας τέλος εποχής, που είναι η κύρια ιστορία τού τεύχους, αλλά και ο βασικός λόγος, που το τεύχος καθυστέρησε τόσο πολύ να κυκλοφορήσει, καθώς το εγχείρημα αποδείχθηκε περισσότερο χρονοβόρο απ’ όσο είχε εκτιμήσει αρχικά ο δημιουργός του, Alex Koutoukas, ο οποίος επιμελήθηκε το σενάριο, το σχέδιο και το χρωματισμό.

Πρόκειται για μια ιστορία τού τύπου «τι θα συνέβαινε εάν» (ελληνιστί what if). Ξεκινάει in media res, με τον Φάντομ Ντακ και τον Σκρουτζ να λαμβάνουν μέρος σε μια διαστημική μάχη εναντίον αγνώστου εχθρού, με τον Σκρουτζ να γνωρίζει ότι ο Φάντομ Ντακ είναι στην πραγματικότητα ο Ντόναλντ.

Στη συνέχεια, η ιστορία παίρνει τα πράγματα από την αρχή. Στο πρώτο μισό τού πρώτου μέρους, η ιστορία διηγείται πώς συνέβη αυτό το «εάν», που αναφέραμε παραπάνω, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα να αλλάξει ο Φάντομ Ντακ ιδέες για το πώς αντιμετωπίζει τους κακούς. Στο δεύτερο μισό, ο Ντόναλντ, καρφωμένος στις αρχές από τον Κύρο, συλλαμβάνεται και στρατολογείται, για να βοηθήσει τις αρχές να συλλάβουν τον Βίκτωρα Νταρκ, ένα μισθοφόρο, ο οποίος είχε κλέψει μια μηχανή τηλεμεταφοράς, που έφτιαχνε ο Κύρος, σκοπεύοντας να τη μεταφέρει στο διάστημα, για αγνώστους λόγους. Ο Φάντομ Ντακ θα προσπαθήσει να τον σταματήσει «με προκατάληψη», όπως θα λέγανε κατ’ ευφημισμόν οι Αμερικανοί, αλλά εκείνος καταφέρνει να το σκάσει και να απογειωθεί με τον πύραυλό του.

Η συνέχεια στο μεθεπόμενο τεύχος.

Ήδη έχουν ανάψει οι συζητήσεις για αυτή την ιστορία, καθώς πρόκειται για μια σκοτεινή (ελληνιστί dark) ιστορία, με άφθονη βία και σκοτωμούς, κάτι που δεν θα διαβάζαμε ποτέ σε εκδόσεις Ντίσνεϋ.

Φαντάζομαι ότι πολλοί θα ετοιμάζονται να πολιορκήσουν το σπίτι τού Alex με πυρσούς και δικράνια, αλλά εμένα η ιστορία μού άρεσε πολύ. Ναι, δεν είναι ιστορία Ντίσνεϋ, είναι όμως ιστορία που δείχνει πώς οι χαρακτήρες της Νισνεϋ θα συμπεριφερόντουσαν κάτω από ακραίες και ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Οι επιρροές από το σύγχρονο υπερηρωικό κόμικς είναι εμφανείς, τόσο στα καρέ, που περιορίζουν τα λόγια στα απολύτως απαραίτητα, περιγράφοντας τα τεκταινόμενα με διαδοχικά καρέ χωρίς λόγια, όσο και στον παραλληλισμό τού Φάντομ Ντακ με τον Σπάιντερμαν, όπου, όταν ο δόκτωρ Όκτοπους πήρε τη θέση τού Πήτερ Πάρκερ και έγινε ο Superior Spider-Man, έβαλε κατά μέρος το «δεν πεθαίνει κανείς στη βάρδια μου» του Πήτερ Πάρκερ.

Αν έχω κάποιες ενστάσεις, είναι στην διαίρεση τής ιστορίας σε τρεις ενότητες, που δεν δένουν ομαλά μεταξύ τους. Στην πρώτη φάση έχουμε τη διαστημική μάχη, για την οποία μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε, με βάση όσα είδαμε στο πρώτο μέρος. Σε δεύτερη φάση έχουμε τα συμβάντα, που ανέτρεψαν τον κόσμο τού Φάντομ Ντακ (για τα οποία επίτηδες δεν δίνω λεπτομέρειες, για να μη σας χαλάσω την έκπληξη ή, μάλλον, το σοκ). Η τρίτη φάση, με τον Βίκτωρα Νταρκ, που είναι μάλλον η αρχή των γεγονότων, που θα οδηγήσουν στη διαστημική μάχη, δεν δένει με τη δεύτερη. Θα ήταν καλύτερα η τρίτη ενότητα να ήταν η αρχή τού δευτέρου μέρους και όχι το τέλος τού πρώτου.

Για το σχέδιο, τι να πω τώρα, που ο δημιουργός έβαλε όλο του το μεράκι, αφιερώνοντας τουλάχιστον μία ώρα για κάθε καρέ (ναι, καρέ, όχι σελίδα); Ας πάρουμε τα πράγματα ανάποδα: ο χρωματισμός ήταν εξαιρετικός. Αν έχω να πω κάτι αρνητικό γι’ αυτόν, είναι για τις σκηνές στο σκοτάδι, όπου χαρακτήρες και περιβάλλον είναι χρωματισμένα σκοτεινά, σαν κάποιος να έχει σβήσει το φως, με αποτέλεσμα να μη διακρίνονται.

Τα καρέ είναι αυστηρά διατεταγμένα σε τρεις γραμμές και δύο στήλες, με πολύ μεγάλα περιθώρια ανάμεσά τους. Η ιστορία ήθελε πιο δυναμικά καρέ. Τα ίδια τα καρέ, δεν ξέρω γιατί, φαντάζανε άδεια. Κάτι παραπάνω θέλανε. Τι όμως;

Για το ίδιο το σχέδιο, παρά την προσπάθεια, δεν ήταν καλό. Ναι, υπάρχουν και χειρότερα, και θα τα συναντήσουμε αμέσως πιο κάτω, αλλά δεν ήταν καλό. Διάβαζα την ιστορία και κάθε τόσο έλεγα «πώς είναι ζωγραφισμένο αυτό έτσι»; Επειδή η ιστορία ήταν τόσο διαφορετική, που θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι ήρωές της δεν είναι οι ήρωες από το Μίκυ Μάους, αυτό δεν με χάλασε και τόσο πολύ.

Οκτώ με εννέα στο σενάριο, εννέα στον χρωματισμό και μόνο τέσσερα στο σχέδιο.

Ανυπομονώ να διαβάσω το δεύτερο μέρος.

age_0038

Ακολουθεί ένα άρθρο τού Alex, του δημιουργού τής ιστορίας, με το ιστορικό τής δημιουργίας τής ιστορίας.

page_0042

Ακολουθεί η μονοσέλιδη ιστορία η ζόρικη γάτα, σε σενάριο και σχέδιο Comic Fun. Είπαμε, υπάρχουν και χειρότερα στο σχέδιο. Δεν ξέρω αν οι γάτες αρπάζουν νομίσματα και τρέχουν να κρυφτούν στις κορυφές των δέντρων, αλλά η ιστορία ήθελε κάτι, για να δέσει το τελευταίο καρέ με τα προηγούμενα. Θέλει αρκετή σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι ο Σκρουτζ σκόπευε να κόψει το δέντρο, για να πάρει τη δεκάρα, μέχρι που βρήκε την οικολογικότερη λύση τού να καλέσει την πυροσβεστική.

Ένα με δύο στο σχέδιο και τέσσερα στο σενάριο.

page_0044

Στη συνέχεια έχουμε τα νέα τής Κόμιξ Wiki, όπου μαθαίνουμε ότι κάποιοι συνέλαβαν τα περισσότερα μέλη τής σελίδας. Φαντάζομαι ότι θα τους οδήγησαν σιδηροδέσμιους στα γραφεία τής ασφαλείας, όπου θα ανακρίθηκαν ώρες ατέλειωτες, μέχρι να ομολογήσουν. (Πώς είπατε; Συνέβαλαν ήθελαν να πουν; Ναι, αλλά δεν το έγραψαν!)

page_0046

Ακολουθεί μια σύντομη αποκλειστική συνέντευξη με τον Casty.

page_0049

Σε προηγούμενη συνέντευξη με τον Mottura, ο σχεδιαστής τούς είχε υποσχεθεί ένα σχέδιο σε θέμα τής επιλογής τους. Το αποτέλεσμα ήταν το παραπάνω σχέδιο. (Πολύ ωραίο, εμένα δεν μ’ αρέσει—με ζαλίζει!)

page_0050

Στη συνέχεια έχουμε άλλο ένα άρθρο τού Alex, το οποίο περιγράφει τον τρόπο, με τον οποίο δούλεψε, για να φτιάξει την ιστορία του.

page_0055

Έχουμε και σ’ αυτό το τεύχος fan art,

page_0056

όπου για πολλοστή φορά ξεχωρίζει ένα έργο του Σωτήρη Γιουβανόπουλου με μια σκηνή από την Φαντασία.

page_0057

Το τεύχος κλείνει με ένα στριπ σχεδιασμένο από τον Al Taliaferro σε σενάριο Bob Karp.

page_0059

Το επόμενο τεύχος, τού διμηνιαίου πλέον περιοδικού κυκλοφορεί σε λιγότερο από ένα μήνα, στις 25 Νοεμβρίου. (Είπαμε, τριμηναίο Super Μίκυ!) Αν κατάλαβα καλά, το υλικό είναι ήδη έτοιμο, οπότε η ημερομηνία δεν είναι εξωπραγματική. Ο λόγος, που το τεύχος θα κυκλοφορήσει τόσο σύντομα, είναι για να εορτασθεί ο πρώτος χρόνος τού περιοδικού. Το τεύχος θα είναι διπλό σε μέγεθος, με διπλή αρίθμηση 9–10. Προτροπή δική μου: μην το κάνετε. Οι διπλές αριθμήσεις ήταν τακτική τού Τερζόπουλου, που εκ των υστέρων μόνο μπερδέψανε τα πράγματα, και δεν ξέρουμε πόσα τεύχη τού Μίκυ Μάους κυκλοφόρησαν.

Komix Wiki

Από τα χαμηλά στα ψηλά. Μετά το απογοητευτικό έβδομο τεύχος, το όγδοο τεύχος ήταν αποκάλυψη, με μια ιστορία που, αν μη τι άλλο, θα συζητηθεί πολύ.

Απ’ ό,τι φαίνεται, οι δημιουργοί τού περιοδικού πήραν σοβαρά τις συστάσεις, που τους έγιναν, από εμάς συμπεριλαμβανομένους, κάνοντας το περιοδικό διμηνιαίο, ώστε να μειωθεί η πίεση χρόνου, και κάνοντας διάλειμμα το καλοκαίρι, για να συγκεντρωθεί αρκετό υλικό, ώστε όταν δημοσιευτεί το επόμενο τεύχος, το μεθεπόμενο να είναι ήδη έτοιμο.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...

Posted on 8 Νοεμβρίου 2015, in Arts, Comics, Comics Covers, Comics Stories, Comics Trades, CT Exclusive, Culture, Greek Comics, Άρθρα Μελών, Απόψεις, Αποκλειστικότητες, Γουώλτ Ντίσνεϋ, Δημιουργοί, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Εξώφυλλα Κόμικς, Κόμικς, Κόμικς Ειδήσεις, Κόμικς Ιστορίες, Κόμικς Παρουσιάσεις, Παρουσίαση: Κόμιξ Wiki, Πολιτισμός, Σκίτσο, Τέχνες, Walt Disney and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 4 Σχόλια.

  1. Θα διαφωνήσω στην κριτική σου σε δυο σημεία. Η ιστορια του Κουτουκά ηταν πολυ βίαια και dark σε σημείο που να μην την διαβάζω καθόλου ευχάριστα. Οι ιστορίες Disney ειναι για να διασκεδάζουνε και οχι για να σφίγγεται το στομάχι μας απο τους σκοτωμούς. Ας κανω και μια περιεκτική κριτικη εκτός απο το σενάριο. Το σχεδιο δεν μου αρεσε καθόλου και αν ηταν καλυτερο ισως να έσωζε με κάποιον τροπο την ιστορια. Καλα, ο χρωματισμός ηταν άψογος, δεν το συζητώ! Πολλά εφέ, σκοτεινιά, πολλή λεπτοδουλεια. 🙂 Το αλλο που δεν μου έκατσε καλα στη κριτική σου ηταν στην ιστορία του Comic Fun. Οντως το σχεδιο θέλει πολλή δουλειά, αλλα το σενάριο μας παρουσιάζεται μια χαρα. Δίπλα απο το μεγάλο τελικό καρέ, υπαρχει ενα καρέ που βλέπουμε τον Σκρουτζ να βρίσκει την ιδεα. Εμενα προσωπικά δεν με μπέρδεψε καθόλου.

    Μου αρέσει!

    • Όπως έγραψα και εγώ, η ιστορία δεν είναι ιστορία Ντίσνεϋ, οπότε το ίδιο πράγμα λέμε. Απλώς εμένα μου άρεσε, ενώ εσένα όχι. Όπως, επίσης έγραψα, η ιστορία θα συζητηθεί πολύ. Αναμενόμενο, αφού είναι δύσκολο να τηρήσει κάποιος ουδέτερη στάση απέναντί της. Ή θα του αρέσει η πρωτοτυπία της, ή θα τον φρικάρει η βία της.

      Ναι, στη μονοσέλιδη ιστορία, υπάρχει ένα καρέ με τον Σκρουτζ να βρίσκει την ιδέα. Ως λύση σε ποιο πρόβλημα, όμως; Στο πώς θα πάρει τη δεκάρα από τη γάτα; Αυτό είναι το μόνο, που θα μπορούσε να φανταστεί κανείς μέχρι εκείνο το σημείο, και πού είναι το αστείο στο ότι φώναξε την πυροσβεστική; (Βέβαια, το τηλεφώνημα θα του κόστισε πάνω από μία δεκάρα, αλλά ούτε αυτό μας το δείχνει η ιστορία.) Πιο ταιριαστή λύση στον χαρακτήρα τού συγκεκριμένου τεύχους θα ήταν να πυροβολούσε ο Σκρουτζ τη γάτα. (Πάλι με έξοδο μεγαλύτερο από μία δεκάρα!)

      Μου αρέσει!

  2. Το αστειο στη μονοσέλιδη ειναι το οτι ο Σκρουτζ ειναι τοσο τσιγκούνης, που φώναξε τη πυροσβεστική να κατεβάσει τη γάτα, μονο και μονο για να πάρει τη δεκάρα. Εγω ετσι το λαμβάνω. Τωρα αν εσένα δεν σου φάνηκε αστειο, τοτε ειναι δικαίωμά σου, μάλλον εχουμε διαφορετική αίσθηση χιούμορ.

    Μου αρέσει!

  3. Ευχαριστώ για το σχολιασμό. Έκανα refresh συνεχώς από τα προχτές στο google για να δω αν ανέβηκε το η κριτική σου. Είχα μια σχετική αγωνία για το τι θα πεις. Και έβαλες υψηλότερη βαθμολογία στο σενάριο από ότι περίμενα. Δε με χαλάει όμως, γιατί ήταν αυτό στο οποίο έβαλα την περισσότερη προσπάθεια. (εκτός του χρωματισμού). Ήθελα μια ιστορία που να ήταν τουλάχιστον ενδιαφέρουσα για τον αναγνώστη, και ελπίζω ότι τα κατάφερα. Τώρα για το πως χωρίσαμε την ιστορία… αυτό σηκώνει μεγάλη συζήτηση. Αρχικά δεν είχα σκοπό να τη χωρίσω καθόλου, αλλά να βάλω όλες τις 62 περίπου σελίδες της σε ένα τεύχος. Όμως επειδή είχα πολύ δουλειά με το πανεπιστήμιο και δεν υπήρχε περίπτωση να προλάβαινα, αποφάσισα να τη χωρίσουμε. (επίσης όταν την έδωσα σε κάποιον να τη διαβάσει, με συμβούλεψαν ότι θα ήταν λίγο «κουραστική» αν την έβαζα ολόκληρη.) Ίσως θα ήταν καλύτερα να την έχω χωρίσει πιο πίσω, ή πιο μπροστά ακόμα, όμως στην παρούσα φάση απλώς προσπάθησα να παραδώσω ό,τι είχα έτοιμο. Και τώρα που το λες, έχεις δίκιο ότι το παράκανα λίγο στις σκοτεινές σκηνές με το χρωματισμό. Τώρα για το σχέδιό μου, έχεις δίκιο, δεν είναι καλό, όμως ήταν η πρώτη φορά που προσπάθησα να σχεδιάσω παπιά, και δεν είμαι τόσο καλός σε αυτό. Θα προσπαθήσω βέβαια να το διορθώσω όσο μπορώ στο επόμενο μέρος. Και πάλι, ευχαριστώ για το χρόνο που ξοδεύεις για την κριτική στο περιοδικό μας. Θα προσπαθήσουμε να βελτιωνόμαστε όσο περνάει ο καιρός.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: