Advertisements

ΝΕΟ ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 48 — Η ΜΑΣΚΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

001

Κι αυτή την εβδομάδα το νέο Μίκυ Μάους κυκλοφόρησε μια μέρα νωρίτερα, καταλαμβάνοντάς μας εξαπίνης. Τεύχος 48, λοιπόν, με τον Χειροπαίδαρο στο τιμόνι. Πάμε να δούμε τι άλλο μας επιφυλάσσει το τεύχος.

Όπως κάθε εβδομάδα, είδαμε πρώτα τα περιεχόμενα του τεύχους και αργότερα προσθέσαμε και τα σχόλιά μας.

Κανονικά, την παρουσίαση ήταν να την κάνει σήμερα ο Γιώργος, αλλά λόγω τής απεργίας των διανομέων, το περιοδικό δεν αναμένεται να φτάσει στην Κέρκυρα πριν το Σαββατοκύριακο κι ας έχει κυκλοφορήσει, τουλάχιστον στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, από την Πέμπτη. Έτσι, θα αναγκαστείτε να με υποστείτε και αυτήν την εβδομάδα. Ο Γιώργος θα προσθέσει τα σχόλιά του όταν και αν καταφέρει να πάρει το περιοδικό στα χέρια του.

Στην Κατά Φαντασία Δημοκρατία της Μπανανίας που ζούμε, ένα από τα λιγότερο σοβαρά πράγματα, που μπορούν να σου συμβούν, είναι να διαπιστώσεις την ασυνέπεια ακόμη και των ιδιωτών απέναντί σου. Αυτών που σου ζητούν τον οβολό. Υπάρχουν σαφώς πιο σοβαρά πράγματα στην καθημερινότητά μου, για να ξοδέψω μια ακόμη έστω λέξη για τα πρακτορεία διανομής τύπου.

NPFN027

Θα ξεκινήσω αυτή τη φορά από την μακέτα του νέου Φάντομ, η οποία για κάποιο λόγο κατάφερε να με μαγνητίσει. Δε θυμάμαι πόση ώρα την κοιτούσα, 5–6 λεπτά ίσως, δεν έχει σημασία άλλωστε. Καλοφτιαγμένη όπως όλες οι προηγούμενες. Κάποια στιγμή πρέπει να βρω χρόνο να διαβάσω τα τελευταία 4 τεύχη, ώστε να μπορώ να συμμετέχω στα σχόλιά σας, έχοντας ιδίαν άποψη. Η Ζίτσε, από την άλλη, που δε μπορώ να πω ότι τρελαίνομαι να διαβάζω ιστορίες, που σκιτσάρει, έχει ένα χάρισμα σε αυτά τα ολοσέλιδα σκίτσα, που λειτουργούν σαν πρόλογος στο νέο αυτό Μίκυ Μάους. Καταφέρνει να μεταφέρει το μήνυμα άμεσα και με εξαιρετικά κεφάτο τρόπο, που με κάνει να αναρωτιέμαι αν έπρεπε καλύτερα να κάνει καριέρα γελοιογράφου, αφού αυτό είναι από τα πιο βασικά στοιχεία, που πρέπει να έχει κανείς για να διαπρέψει στο χώρο. Οπότε μπαίνω στην πρώτη ιστορία προδιατεθειμένος θετικά.

008

Το τεύχος ξεκινά με την ιστορία η μάσκα τής αλήθειας, σε σενάριο Carlo Panaro και σχέδιο Paolo De Lorenzi.

Ο Χειροπαίδαρος φιλοξενεί έναν παιδικό του φίλο, τον οποίο είχε χρόνια να τον δει. Όλα δείχνουν ότι δεν είναι αυτό που φαίνεται. Είναι, όμως, αυτό που νομίζει ο Χειροπαίδαρος;

casey

Ωραίο, μοντέρνο σχέδιο, αν και κάπου με ενοχλεί το πόσο έχουν ξεφύγει οι Ιταλοί στο πώς σχεδιάζουν τον Χειροπαίδαρο σε σχέση με την πρωτότυπη εκδοχή.

Όσο για την ιστορία, ήταν απροσδόκητα καλή. Ο Χειροπαίδαρος ήταν εκτός χαρακτήρος και δεν ήταν ο ανίκανος αστυνομικός, όπως εμφανίζεται συνήθως. Θα μπορούσε κάλλιστα να είχε πάρει τη θέση του ο Μίκυ, ο οποίος έλαμψε διά της απουσίας του από την ιστορία, αλλά και το τεύχος. Η υπόθεση ήταν, αντιφατικά, ταυτόχρονα προβλέψιμη και απρόβλεπτη. Γρήγορα καταλάβαινες ότι ο παιδικός φίλος δεν ήταν αυτό που φαινόταν, δεν καταλάβαινες, όμως, τι πραγματικά ήταν. Στη συνέχεια, πάλι καταλάβαινες ότι δεν ήταν αυτό που έδειχναν οι ενδείξεις, αλλά δεν καταλάβαινες τι πραγματικά ήταν! Σίγουρα η ιστορία ήταν από τις καλύτερες με τον Χειροπαίδαρο και το οκτάρι θα το πάρει.

Ο Χειροπαίδαρος σε μεγάλη φόρμα! Πράγματι—και συμφωνώ με τα όσα ανέφερε ήδη ο Κρίτων—εδώ σ’ αυτή την ιστορία βγάζει περισσότερες δυνατότητες. Δικαιολογεί, αν προτιμάτ,ε τον μισθό του ως ντετέκτιβ. Μου άρεσε στο σενάριο η συνύπαρξη του γκαφατζή εαυτού του με το alter ego, αυτό του αστυνομικού δαιμόνιου. Ωραίο και το αντάμωμα των παλιών φίλων. Το σκίτσο ήταν λιγάκι χλωμό, όπως το πρόσωπο του Χειροπαίδαρου όταν άρχισε να κάνει συνειρμούς, αλλά η ιστορία ήταν καλή. Συνεπώς θα δώσω ευχαρίστως ένα 8.

043

Ακολουθεί η ιστορία η σιωπηλή κρουαζιέρα, σε σενάριο Carlo Panaro και σχέδιο Valerio Held.

Ένας μαχαραγιάς πουλάει ένα αδαμαντωρυχείο, και ο Σκρουτζ και ο Ρόμπαξ πηγαίνουν στο πλοίο, όπου ο μαχαραγιάς κάνει κρουαζιέρα, για να το διεκδικήσουν. Το πρόβλημα είναι ότι τού μαχαραγιά δεν του αρέσουν τα πολλά λόγια, απαιτώντας να καταλαβαίνουν οι συνομιλητές του τι θέλει, ερμηνεύοντας τις εκφράσεις του. Ο Σκρουτζ θα χρησιμοποιήσει μια συσκευή τού Κύρου, που διαβάζει τη σκέψη, ο Ρόμπαξ θα προσπαθήσει να την κλέψει, θα εμπλακούν και οι Λύκοι, που θα προσπαθήσουν να απαγάγουν τον μαχαραγιά, για να ζητήσουν λύτρα από τον Σκρουτζ και τον Ρόμπαξ, έχει και ο μαχαραγιάς τα κρυφά μυστικά του, και γίνεται ο αναμενόμενος χαμός.

Αρκετά καλό σχέδιο, που προσπαθεί να είναι κλασσικό, αν και δεν τα καταφέρνει πάντα να μην ξενίζει. Πλακατζίδικη υπόθεση, που παρά το αλλόκοτο θέμα ίσως να είναι κάπως φορμουλαϊκή, αλλά διαβάζεται πολύ ευχάριστα. Επτάμισι με οκτώ.

Η “Σιωπηλή κρουαζιέρα” ήταν άψογη! Κι εγώ δε θυμάμαι από πότε έχω να δω σκίτσο νέου Ιταλού δημιουργού, που να σέβεται τόσο πολύ το ένδοξο παρελθόν των παπιών. Να τον δεσμεύσουν με αποκλειστικό συμβόλαιο στην ελληνική έκδοση, μήπως και γίνει ξανά το περιοδικό Μίκυ Μάους! Δεν είναι ειρωνικά τα πιο πάνω μου λόγια. Ακριβώς το αντίθετο. Έχετε δει καλύτερα σχεδιασμένους τους Λύκους ή τον Ρόμπαξ εδώ και ένα χρόνο, μη πω και παραπάνω; Αν ναι, θυμίστε μου και μένα, παραθέτοντας και μια βινιέτα, γιατί μπορεί να μου διαφεύγει. Το σενάριο έχει ωραίες ανατροπές και σε κρατάει ως το τέλος. Τι άλλο να ζητούσα ως αναγνώστης; Λεπτομέρεια: έξυπνο το μήνυμα με τους κάδους ανακύκλωσης. 9 με αυστηρότητα.

079

Συνεχίζουμε με την ιστορία ο παραμυθάς τού δάσους, σε σενάριο Silvia Gianatti και σχέδιο Ettore Gula.

Ένας περιπλανώμενος παραμυθάς/τσαρλατάνος έχει επισκεφθεί το χωριό. Τα παιδιά κρυφακούνε κάποια από τις τρομακτικές του ιστορίες και, όταν βλέπουν τον τράγο τού Τζούνιορ να αρρωσταίνει, νομίζουν ότι αυτό οφείλεται στο τέρας τής ιστορίας, που άκουσαν. Έτσι, ζητάνε τη βοήθεια τού παραμυθά, ο οποίος δεν την αρνείται—επ’ αμοιβή φυσικά. Όμως, τελικά θα διδαχθεί ένα μάθημα από τα παιδιά και θα πάψει να είναι απατεώνας.

Το σχέδιο, όπως σε όλες τις ιστορίες τού Τζούνιορ, δεν είναι ό,τι καλύτερο. Σίγουρα, όμως, δεν είναι και από τα χειρότερα, που έχουμε δει σ’ αυτές τις ιστορίες. Όμως, ποιος νοιάζεται για το σχέδιο, όταν η ιστορία είναι τόσο γλυκιά και πανέμορφη; Εννέα ακατέβατα.

Ομολογώ ότι δεν μου αρέσουν οι τόσο ακραίες εναλλαγές συναισθημάτων, σε βαθμό που να έχεις την αίσθηση ότι κάνεις τραμπάλα ψυχολογική. Γι’ αυτό και θεωρώ ότι στην έκδοση θα πρέπει να καθίσουν και να σκεφτούν πολύ σοβαρά αυτό που κάνουν με τους αναγνώστες. Κανείς μας δεν είναι εκδοτικό χαμστεράκι, για να του έρχεται από την μια να σταματήσει απογοητευμένος να αγοράζει το περιοδικό και από την άλλη να μη χορταίνει να το διαβάζει, κι όλα αυτά σε μόλις μια εβδομάδα. Ήμαρτον! Ο “παραμυθάς του δάσους” (με τα όποια σχεδιαστικά κουσούρια έχουμε επισημάνει στις ιστορίες του Τζούνιορ) είναι από τις ιστορίες που εγώ προσωπικά θα έβαζα σε έναν ξεχωριστό τόμο, με ένα γενικό τίτλο ας πούμε “Τζούνιορ—η λάμψη της αθωότητας”. Τι κριτική να κάνω για ένα σενάριο που σε συγκινεί τόσο με την ομορφιά της απλότητάς του; 10 μετά από καιρό! Πάντα τέτοια. Και μια παράκληση: σταματήστε τα πειράματα ή βάλτε τα όλα μαζί στο Σούπερ Μίκυ, που ούτως ή άλλως γι’ αυτό το προορίζετε.

099

Ακολουθεί η ιστορία το τραγούδι τού καλοκαιριού, σε σενάριο Valentina Camerini και σχέδιο Lara Molinari.

Ο Πασχάλης κάνει διακοπές(!) στο αγρόκτημα, και τον ενοχλεί ο πετεινός, που τον ξυπνάει από τις πέντε τα χαράματα. Ο Πασχάλης θα προσπαθήσει να τον μάθει να τραγουδάει νανουρίσματα, όμως…

Ωραίο, μοντέρνο σχέδιο, σε μια πλακατζίδικη ιστορία, που ουσιαστικά είναι ένα γκαγκ. Επτά με επτάμισι.

107

Το τεύχος κλείνει με την ιστορία οικονομικός σαμποτέρ, σε σενάριο Marco Bosco και σχέδιο Michele Mazzon.

Κάποιος σαμποτάρει τις προσπάθειες τού Σκρουτζ και του Ρομπαξ για την απόκτηση νέων επιχειρήσεων. Ο Φάντομ Ντακ θα αναλάβει να ανακαλύψει τον δράστη, ο οποίος δεν είναι αυτός που θα περίμενε κανείς.

Ωραίο, μοντέρνο σχέδιο και εδώ, όπου μαθαίνουμε κάποιες άγνωστες πτυχές μερικών από τους χαρακτήρες τής ιστορίας και για τη σχέση τους με τον Σκρουτζ και τον Ρόμπαξ. Να μην πούμε περισσότερα και μαρτυρήσουμε το τέλος. Οκτάρι και εδώ.

Την ιστορία με τον Πασχάλη θα την προσπεράσω, γιατί στην ουσία ήταν απλά ένα gag σύντομο και μέτριο. Ο “οικονομικός σαμποτέρ” είχε ένα σενάριο, που σίγουρα θα σκεφτήκατε ότι τροποποιημένο το έχετε διαβάσει άπειρες φορές, σκίτσα λίγο πάνω από το μέτριο και γενικά δείχνει σαν η ιστορία που κάνει το τεύχος να φρενάρει απότομα, εκεί που είχε τη δυνατότητα να αφήσει ΑΠΟΛΥΤΑ ικανοποιημένους τους αναγνώστες του για πρώτη φορά από όταν έκανε το restart της Καθημερινής. Κρίμα. Πάνω από 6,5 θεωρώ ότι δεν αξίζει.

042

Στο επόμενο τεύχος θα διαβάσουμε την ιστορία η μαγεία τού θεάτρου, σε σενάριο Enrico Faccini και σχέδιο Andrea Freccero από το Topolino 3056, που κυκλοφόρησε τον Ιούνιο του 2014, μόλις 11 μήνες πρίν. Επάνοδος στην ανατύπωση σχεδόν όλων των περιεχομένων ενός τεύχους τού Topolino; Ίδωμεν.

mickey

Αυτήν την εβδομάδα, πάντως, είχαμε μια χορταστική επιλογή από τεύχη τού Topolino των τελευταίων ετών. Τόσο χορταστική, που δεν άφηνε χώρο όχι μόνον για αξιοπερίεργα και μονοσέλιδες ιστορίες, αλλά ούτε χώρο για μια ιστορία με τον Μίκυ, ο οποίος απουσίαζε και από το προηγούμενο τεύχος. Ναι, η ιστορία με τον Χειροπαίδαρο διαδραματίζεται στο σύμπαν τού Μίκυ, ο ίδιος όμως είναι απών.

Παρά την απουσία τού Μίκυ, είχαμε ένα πολύ ωραίο τεύχος, που παίρνει άνετα ένα οκτώ.

Παρουσίαση: Kriton & Corto

Τις παρουσιάσεις τού εβδομαδιαίου ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ μπορείτε να τις βρείτε συγκεντρωμένες εδώ.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...

Posted on 15 Μαΐου 2015, in Arts, Comics, Comics Archive, Comics Characters, Comics Covers, Comics History, Comics Legends, Comics Stories, Comics Trades, Comics Tributes, CT Exclusive, Culture, Greek Comics, Άρθρα Μελών, Έρευνα, Απόψεις, Αποσπάσματα, Αποκλειστικότητες, Αρχείο, Αφιερώματα, Βινιέτες, Γουώλτ Ντίσνεϋ, Δημιουργοί, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Εξώφυλλα Κόμικς, Η Ιστορία των Κόμικς, Ιστορίες από το Μίκυ Μάους, Κόμικς, Κόμικς Έρευνα, Κόμικς Ειδήσεις, Κόμικς Θρύλοι, Κόμικς Ιστορίες, Κόμικς Καταγραφή, Κόμικς Παρουσιάσεις, Κόμικς Χαρακτήρες, Μίκυ Μάους, Παρουσίαση: Μίκυ Μάους, Πολιτισμός, Σκίτσο, Τέχνες, Mickey Mouse, Walt Disney and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 6 Σχόλια.

  1. Ενδιαφέρον τεύχος φαίνεται, θα το αγοράσω σύντομα. Αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι αν θα κυκλοφορήσει η Καθημερινή τίποτα ειδικές καλοκαιρινές εκδόσεις όπως μας συνήθιζε κάθε χρόνο ο Τερζόπουλος… Μακάρι να συνεχίσει η παράδοση αυτή. Αν θυμάμαι καλά την τελευταία βδομάδα του Μαϊου κάθε χρονο κυκλοφορούσε και το πρώτο νέο «Μεγάλο Σήριαλ». Μπορούμε άραγε να ελπίζουμε και για φέτος;

    Μου αρέσει!

  2. Για όποιον ενδιαφέρεται, προσθέσαμε τα σχόλιά μας στην παρουσίαση του νέου Μίκυ Μάους 48.

    Μου αρέσει!

  3. Για όποιον ενδιαφέρεται, ο Γιώργος πρόσθεσε και τα δικά του σχόλια στην παρουσίαση του νέου Μίκυ Μάους 48.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: