Advertisements

ΚΟΜΙΞ WIKI ΤΕΥΧΟΣ 5—ΤΟ ΠΕΤΡΑΔΙ ΤΟΥ ΠΟΥ ΓΙ

001

Τη Δευτέρα το βράδυ κυκλοφόρησε με κάποια καθυστέρηση και με αρκετά διαφορετικά περιεχόμενα από αυτά που είχαν ανακοινωθεί, καθώς δεν ήταν έτοιμα έγκαιρα, το πέμπτο τεύχος τού ηλεκτρονικού περιοδικού τής Κόμιξ Wiki . Πάμε να του ρίξουμε μια ματιά.

004

Το τεύχος ξεκινά με τα Κόμιξ News, που εστιάζουν σε νέες αμερικανικές εκδόσεις κόμικς τής Ντίσνεϋ. Ενδιαφέρουσες ειδήσεις, αλλά ένα ξαναδιάβασμα χρειαζότανε, καθώς υπάρχουν πολλά λάθη στα κείμενα.

006

Ακολουθεί η ιστορία παράδοση μετ’ εμποδίων, σε σενάριο ΚΟΜΙΞ και σχέδιο Angel.tze. Η ιστορία ξεκινά με ένα πολύ καλοφτιαγμένο εξώφυλλο…

007

…το οποίο δεν έχει και πολλή σχέση με το σχέδιο της ιστορίας αυτής καθ’ αυτής. Να υποθέσω ότι το σχεδίασε κάποιος άλλος;

Ο Ντόναλντ κρύβεται από τον Σκρουτζ, επειδή του χρωστάει δύο δολάρια, αλλά ο Σκρουτζ θα βρει τρόπο να του τα πάρει υπό τη μορφή εργασίας, χωρίς να χρειαστεί να τον δει.

Η ιστορία θα έλεγα ότι κάνει κοιλιά σε αρκετά σημεία, ενώ ακόμα δεν έχω καταλήξει στο αν ο καινούργιος ήρωας, που εμφανίζεται στην ιστορία, χρειαζόταν να προστεθεί ή όχι. Όμως, η ιστορία έχει κάποιες εξωφρενικές φάσεις, που με έκαναν να σκάσω στα γέλια, οπότε ένα επτά θα το πάρει.

Ο χρωματισμός είναι επαγγελματικός, όπως και στο προηγούμενο τεύχος, μετριάζοντας τις αδυναμίες τού σχεδίου. Όσο για το σχέδιο, δεν χρειάζεται να πούμε κάτι, αφού το έχει ήδη πει ο ίδιος ο Angel.tze στα σχόλιά του: κάποια κομμάτια της δεν είναι καλά σχεδιασμένα.

020

Ακολουθεί το πρώτο μέρος τής ιστορίας το πετράδι τού Που Γι, σε σενάριο και σχέδιο JimR. Και πάλι έχουμε ένα εσωτερικό εξώφυλλο…

021

…αυτή τη φορά στο ίδιο στυλ με την ίδια την ιστορία. Μη μου πείτε ότι έχετε δει εντυπωσιακότερη αρχή!

Ο Σκρουτζ και ο Ντόναλντ πηγαίνουν στην έρημο τής Ιορδανίας προς αναζήτησιν θησαυρού, ενώ παρακολουθούνται από μία οργάνωση με τα αρχικά C.N. (Το τι σημαίνουν, διαλέξτε και πάρτε, μια και δεν νομίζω να εξηγούνται στην ιστορία.) Στο δρόμο τους θα βρουν μυστηριώδη γκραφίτι (και όχι γκράφιτι, όπως επιμένουμε να τα λέμε στην Ελλάδα), βράχους που πέφτουν από ψηλά, και τελικά θα καταλήξουν στην αρχαία πόλη τής Πέτρας.

Η συνέχεια (ίσως) στο επόμενο τεύχος.

Επειδή δεν τον συναντήσαμε ακόμα, να αναφέρουμε ότι ο Που Γι τού τίτλου τής ιστορίας ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας της Κίνας.

Άκρως ενδιαφέρουσα ιστορία, που σε κάνει να ανυπομονείς να μάθεις τι θα γίνει παρακάτω, διανθισμένη με αρκετό χιούμορ, που σε κάνει να σκας στα γέλια. Προσέξτε πολύ προσεκτικά τα αρχαία(;) γκραφίτι στον βράχο. Μπορείτε να τα αναγνωρίσετε όλα; Οκτώ με οκτώμισι στο σενάριο.

Και πάλι επαγγελματικός χρωματισμός, αλλά και πάλι θα αφήσουμε τον δημιουργό να μιλήσει για το σχέδιο: Το σχέδιο δεν το θεωρώ και τόσο καλό! Μάλλον ερασιτεχνικό…

Το «ίσως», για τη συνέχεια, το βάλαμε διότι, σε συνοδευτικό του σχόλιο, ο JimR αναφέρει ότι η ιστορία αυτή γράφεται σε «μέρη» της μιας σελίδας, προοριζόμενα για ανάρτηση στον λογαριασμό του στο facebook και ότι λόγω πίεσης χρόνου δεν ξέρει πόσα τέτοια μέρη θα έχει έτοιμα για το επόμενο τεύχος.

028

Η επόμενη ιστορία προέρχεται από το Duck Weekly και έχει τίτλο ο πολυγλωσσικός διερμηνέας. Το σενάριο είναι της glitteringgoldie και το σχέδιο του duckavenger.

Ο Ντόναλντ δανείζεται μια εφεύρεση του Κύρου, που κάνει τον χρήστη της να μιλά ξένες γλώσσες, για να εντυπωσιάσει τη Νταίζυ, μιλώντας της Γαλλικά. Τι θα μπορούσε να πάει στραβά;

Καλούτσικο σχέδιο, ωραίος χρωματισμός, εξωφρενική κατάληξη, ιδίως αν είστε γαλλομαθείς, αλλά και ένα γκαγκ τύπου MAD στο πρώτο καρέ, που σε προδιαθέτει για το τι πρόκειται να ακολουθήσει. Ένα επτά θα το βάλουμε.

Στα πλην να αναφέρουμε το ότι τα ελληνικά κείμενα ήθελαν λίγη περισσότερη επιμέλεια, ιδίως στην αντιγραφή των Γαλλικών. Στο σημείο που ο Ντόναλντ αρχίζει να λέει άλλ’ αντ’ άλλων, χρειαζόταν μικρότερη γραμματοσειρά, ώστε να χωρέσουν όλα όσα έλεγε, αντί να μπουν αποσιωπητικά, και να χρειάζεται να διαβάσουμε τη μετάφραση, για να δούμε τι έλειπε και να ψάξουμε να βρούμε και το πρωτότυπο, ώστε να βεβαιωθούμε ότι η μετάφραση δεν έβαζε λόγια στο στόμα τού Ντόναλντ.

035

Ακολουθεί η στήλη τού JimR,

037

ένα αφιέρωμα στις ελαιογραφίες τού Carl Barks,

041

και μια συνέντευξη του Carl Barks από το βιβλίο Carl Barks Conversations.

047

Στη συνέχεια έχουμε ένα εναλλακτικό εξώφυλλο για την ιστορία το δεύτερο πιο πλούσιο παπί τού κόσμου, τού Carl Barks, που σχεδίασε o JimR ως φόρο τιμής στον μεγάλο σχεδιαστή.

051

Ακολουθεί μια μάλλον αδύναμη μονοσέλιδη πρωταπριλιάτικη ιστορία αγνώστου δημιουργού, με σχέδιο ξεπατικωτούρα (και όχι ξεπατικοσούρα ή ξεπατικοτούρα, αν μας διαβάζει ο JimR) από την ιστορία μια του ψεύτη δυο του ψεύτη τού Carl Barks. Δεν θα πω ότι πρόκειται για λογοκλοπή, αλλά ότι όταν κάποιος χρησιμοποιεί υλικό ενός άλλου δημιουργού για να συνθέσει ένα φόρο τιμής, καλό είναι να το αναφέρει ρητά, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων. Κάτι αντίστοιχο είχε γίνει με την ιστορία Big Feet τού Marty Greim, που δημοσίευσε η Gladstone στο Donald Duck 249, χωρίς να αναφέρει ότι είχε φτιαχτεί ως φόρος τιμής στον Μπαρκς, χρησιμοποιώντας πόζες από δικές του ιστορίες, και ότι γι’ αυτό ακριβώς την είχαν δημοσιεύσει. Οι αναγνώστες τούς κράξανε, και χρειάστηκε να εξηγήσουν στη στήλη της αλληλογραφίας περί τίνος επρόκειτο, τρία τεύχη αργότερα.

053

Ακολουθούν strips τού Taliaferro (στα Γαλλικά, για κάποιο λόγο)

054

και του Barks,

055

και στη συνέχεια ένα αφιέρωμα στη λογοκρισία στο έργο τού Barks.

500

Το τεύχος κλείνει με fan art, απ’ όπου θα ξεχωρίσουμε το ολοσέλιδο σχέδιο του Σταύρου Βραχλιώτη, στην οποία βλέπουμε τον Ντόναλντ ως Spawn.

063

Στο επόμενο τεύχος, που φιλοδοξεί να κυκλοφορήσει στις 30 Απριλίου, θα διαβάσουμε την ιστορία ένα σομπρέρο γεμάτο χρυσάφι, που προοριζόταν για το τεύχος αυτού του μηνός, με καινούργιο, σχεδόν αξιοπρεπές εξώφυλλο. (Συγκρίνετέ το με το αρχικό, αν δεν το έχετε δει.) Λέω «σχεδόν», διότι κάτι δεν πάει καλά. Λες και είναι τραβηγμένο προς τα πάνω. Στη μικρογραφία φαίνεται εντάξει, άρα μάλλον το πρόβλημα είναι στη σελίδα τής διαφήμισης.

Αν έχουμε να παρατηρήσουμε κάτι στο νέο εξώφυλλο, είναι ότι αυτό, που κρατάει ο Σκρουτζ, δεν είναι σβώλοι χρυσού, όπως λέει το κείμενο στη σελίδα 3, αλλά ράβδοι. Ποιο είναι το σωστό και ποιο είναι το λάθος, θα το μάθουμε τον άλλο μήνα.

———

Ομολογώ ότι, έχοντας απογοητευτεί από το τέταρτο τεύχος και μη περιμένοντας πολλά από τις ιστορίες που είχαν ανακοινωθεί για το επόμενο, σκόπευα να σταματήσω αυτές τις παρουσιάσεις. Όμως, το σημερινό τεύχος με εξέπληξε ευχάριστα, παρ’ όλον ότι δίνει την αίσθηση ότι φτιάχτηκε βιαστικά, προκειμένου να καλύψει το κενό, που άφησαν οι δύο ιστορίες, που ήταν προγραμματισμένες, αλλά δεν ήταν έτοιμες για δημοσίευση. Και πάλι ανυπομονώ να διαβάσω το επόμενο τεύχος, αν μη τι άλλο για να μάθω τι θα γίνει με το πετράδι τού Που Γι.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...

Posted on 6 Απριλίου 2015, in Arts, Comics, Comics Covers, Comics Stories, Comics Trades, CT Exclusive, Culture, Greek Comics, Άρθρα Μελών, Απόψεις, Αποκλειστικότητες, Γουώλτ Ντίσνεϋ, Δημιουργοί, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Εξώφυλλα Κόμικς, Κόμικς, Κόμικς Ειδήσεις, Κόμικς Ιστορίες, Κόμικς Παρουσιάσεις, Παρουσίαση: Κόμιξ Wiki, Πολιτισμός, Σκίτσο, Τέχνες, Walt Disney and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 15 Σχόλια.

  1. Ομολογώ πως εξεπλάγην και εγώ ευχάριστα με το πέμπτο αυτό τεύχος. Μου άρεσε πολύ η κεντρική ιστορία, ειδικά σαν σενάριο(συμφωνώ με τον Κρίτωνα). Μπορεί να το έχετε διαβάσει και στο παρελθόν στα σχόλιά μου, αλλά θα το ξαναπώ: τα παιδιά καταβάλλουν μια πολύ δύσκολη προσπάθεια και τα πηγαίνουν μια χαρά. Συνεχίστε με το ίδιο κέφι!

    Μου αρέσει!

  2. Άσκηση για το σπίτι: πόσο ζυγίζουν οι τέσσερις ράβδοι χρυσού, που είναι μέσα στο καπέλο, που κρατάει ο Σκρουτζ, και από τι υλικό πρέπει αυτό να είναι φτιαγμένο, για να μην έχει τρυπήσει απ’ το βάρος;

    Μου αρέσει!

  3. Χαίρομαι που σας άρεσε το τεύχος! Απαντάω σε ένα σχόλιο για όλους. Να πω κάποια πραγματάκια. 1) Κρίτων ο JimR μου είπε να σου πω ότι ο πύργος CN είναι υπαρκτό κτίριο που βρίσκεται στον Καναδά. 2)Ναι σε ορισμένα σημεία τώρα που το παρατηρώ καλύτερα υπήρχαν και άλλα ορθογραφικά… 3) Όντως στη διαφήμιση έχω στρετσάρει να το πω το εξώφυλλο λιγάκι για να μη δείχνει κάποια πραγματάκια αλλά θα το φτιάξω αυτό… 4) Συμφωνώ απόλυτα όπως τα λες για την ιστορία μου με τον Angel.tze και να πω την αλήθεια δεν περίμενα να βάλεις τόσο καλό βαθμό! Σε ευχαριστούμε πολύ και χαίρομαι για αυτό ιδιαίτερα. Είσαι απαιτητικός και αυστηρός κριτής. 5) Το στριπ που είναι στα Γαλλικά είναι του Μπαρκς και είναι στην γλώσσα αυτή διότι ήταν μικρή η εικόνα και δε θα φαίνονταν καλά οι μεταφράσεις και αποφάσισα να το αφήσω έτσι… 6) Έχεις απόλυτο δίκιο έκανα λάθος στη σελίδα 3, είναι ράβδοι χρυσού!

    Ελπίζω να μην ξέχασα τίποτα :p. Αλήθεια πως σας φάνηκε η συνέντευξη του Μπαρκς;

    Μου αρέσει!

  4. Λοιπόν, φίλε Κρίτων. Άποψή σου και σεβαστή. Αλλά…

    1) »δεν έχει και πολλή σχέση με το σχέδιο της ιστορίας αυτής καθ’ αυτής. Να υποθέσω ότι το σχεδίασε κάποιος άλλος;»

    Εδώ υπονοείς ότι το σχέδιό μου είναι μέτριο. Το δέχομαι, αλλά πέστο ανοιχτά. Ώρες ώρες βλέπω πως την κριτική σου την κάνεις μόνο και μόνο για να βγάλεις κακία. Δεν νομίζω να έχεις αυτή την πρόθεση αλλά αυτό δείχνεις.

    2) Δεν μπορώ να καταλάβω τι πρόβλημα έχεις με τον JimR! Μια χαρά σχεδιάζει. Συνέχεια του την λες. Κι επίσης η φράση »Στο δρόμο τους θα βρουν μυστηριώδη γκραφίτι (και όχι γκράφιτι, όπως επιμένουμε να τα λέμε στην Ελλάδα)» είναι εντελώς περιττό να το πεις. Κι εδώ τα ίδια. «με σχέδιο ξεπατικωτούρα (και όχι ξεπατικοσούρα ή ξεπατικοτούρα, αν μας διαβάζει ο JimR)» ! Γιατί κάνεις τέτοιο ορθογραφικό έλεγχο;

    3)Στην ιστορία ΠΟ.ΔΙ. δεν υπήρχε λόγος να ανατρέξεις στο πρωτότυπο. Εξάλλου δεν εχει καμία σημασία!!! Δεν μου χωρούσε κι αν τα έκανα πιο μικρά το αποτέλεσμα θα ήταν πιο άσχημο! Η μετάφραση μας ενδιαφέρει!

    Κι επίσης, εφ’ όσον κάνεις κριτική, λογικά κάποια κριτήρια θα έχεις. Έχεις δοκιμάσει να γράψεις σενάριο ή να σχεδιάσεις ιστορία; Δεν είναι τόσο εύκολο. Προτιμώ να διαβάζω κριτική του Tightwad, μιας κι εκείνος τα λέει πιο εποικοδομητικά. Και δίνει και συμβουλές πως να εξελιχθούμε!

    Αυτά…

    Μου αρέσει!

    • Φίλε angel.tze, πιστεύω ότι αυτό που ενοχλεί κάποιους στην κριτική του Κρίτωνα προς το συγκεκριμένο ηλεκτρονικό περιοδικό, είναι το ότι αντιμετωπίζει τη δουλειά σας σαν ένα κανονικό επαγγελματικό περιοδικό. Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι θετικό για σας, διότι αν το θεωρούσε υποδεέστερο δε θα έκανε τον κόπο να ασχοληθεί σπαταλώντας τόσο χρόνο ώστε να ετοιμάσει μια τόσο ενδελεχή παρουσίαση. Και μην ξεχνάτε ότι υπάρχει μια κάποια διαφορά ηλικίας που δεν επιτρέπει να βλέπετε όλοι τη δομή των ιστοριών (και του περιοδικού σας γενικότερα) από την ίδια οπτική γωνία. Στο κάτω κάτω εσείς φαντάζομαι ότι το κάνετε γιατί σας αρέσει (και μπράβο γι’ αυτό) και διότι η εργασία αυτή αποτελεί ένα ευχάριστο χόμπυ, και όχι για να απολαμβάνεται εύσημα που μπορεί και να μη σας αξίζουν.

      Αν παρακολουθήσεις τις παρουσιάσεις του Κρίτωνα για το Μίκυ Μάους, το Ντόναλντ κλπ, νομίζω θα μπορέσεις να εκτιμήσεις το ύφος της κριτικής του, καθώς οι παρουσιάσεις του είναι, για μένα και για αρκετούς άλλους, ένας επιπλέον λόγος για να διαβαστεί μια ιστορία, ασχέτως αν είναι καλή ή μέτρια.

      Και το οποιοδήποτε μη συμβατικό σχόλιο προς τη δουλειά σας (π.χ. γκραφίτι ή γκράφιτι κλπ), είναι κι αυτό ένα μέρος της παρουσίασης το οποίο εμένα μου αρέσει. Δε θα παραξενευόμουν καθόλου, εάν ο Κρίτων έκρινε και το σχόλιο μου αυτό με παρόμοιο τρόπο! (το έχει ήδη κάνει επανειλημμένα σε άλλα μου σχόλια και το χάρηκα ιδιαίτερα)

      Και επιπλέον, θα συμφωνήσω στο ότι το περιοδικό σας υστερεί ιδιαίτερα στη σύνταξη των προτάσεων και στη γραμματική. Θα ήταν πολύ καλό για σας εάν βρίσκατε κάποιο τρίτο άτομο ώστε να διαβάζει το τελικό κείμενο του περιοδικού πριν να αναρτηθεί στο διαδίκτυο και να καταδεικνύει τα συντακτικά/ορθογραφικά/γραμματικά λάθη. Μερικές φορές όταν γράφουμε ένα κείμενο/ιστορία/κεφάλαιο/κλπ και το έχουμε διαβάσει ήδη πολλές φορές, κάποιο μικρολάθος που βγάζει μάτι μπορεί εύκολα να μας διαφύγει, ενώ μόλις το διαβάσει κάποιος για πρώτη φορά το εντοπίζει αμέσως.

      Καλή συνέχεια και καλά σχέδια!

      Μου αρέσει!

      • υπάρχει μια κάποια διαφορά ηλικίας

        Αχ, εσείς οι νέοι!

        Μου αρέσει!

        • 🙂 Καλοπροαίρετα το είπα!! (όπως βέβαια το γνωρίζεις)

          Μου αρέσει!

          • Για να πω την αλήθεια, το μόνο που γνωρίζω ή, μάλλον μπορώ να εικάσω, για το αν είσαι νεώτερος από μένα, είναι ό,τι μπορώ να συμπεράνω από αυτό το «82» στο όνομα χρήστη: ή γεννήθηκες το 1982 (ή το 1882 ή το 82 π.Χ. ή… κλπ.) ή είσαι της κλάσης τού 1982 ή κάτι σημαίνει για σένα ο αριθμός 82 ή απλώς είσαι ο ογδοηκοστός δεύτερος, που θέλησε να γραφεί κάπου με το όνομα apetoussis και το βρήκες πιασμένο απ’ τους 81 προηγούμενους…

            Αν είχα 1982 δάχτυλα, θα μπορούσα, ίσως, να βρω ποιος είναι ο μεγαλύτερος, αλλά έχω μόνον, για να δούμε, ένα, δύο… πέντε… οκτώ… χμμμ, ναι, δέκα είναι. Μάλλον.

            Μου αρέσει!

            • Κατ’ ακρίβειαν, η «μια κάποια διαφορά ηλικίας» που ανέφερα, παρέπεμπε στη διαφορά ηλικίας μεταξύ του κριτικού (Κρίτων) και των συντελεστών του ηλεκτρονικού περιοδικού (με βάση τα στοιχεία που δίνουν στο GC). Αλλά, όπως πολύ σωστά υπέθεσες, η δική μου ηλικία (1982) είναι ενδιάμεσα των δύο. Έτσι, ίσως να μπορούσα να πω ότι καταλάβω το σκεπτικό και των δύο πλευρών λίγο καλύτερα απ’ ότι καταλάβουν η μία την άλλη. Ίσως και όχι…

              Μου αρέσει!

    • Για το 1) μάλλον είσαι για κάποιο λόγο προδιατεθειμένος για εχθρική αντιμετώπιση και βλέπεις κακία εκεί που δεν υπάρχει. Αυτό, που αναφέρεις μέσα στα εισαγωγικά, σημαίνει ακριβώς αυτό που λέει και τίποτα περισσότερο: το εξώφυλλο έχει τελείως διαφορετικό σχέδιο από αυτό τής ιστορίας, οπότε το πρώτο πράγμα, που υποθέτει κανείς, είναι ότι σχεδιάστηκε από διαφορετικό άτομο. Αν είναι δικό σου σχέδιο και αυτό, το μόνο που μπορώ να πω είναι μπράβο.

      Για το 2) με κάλυψε ο Αντρέας. Αυτό είναι το στυλ μου, με παρεκβάσεις και παραθέσεις trivia. Και ναι, αντιμετωπίζω το περιοδικό σαν επαγγελματική έκδοση. Αν δεν το έκανα, δεν θα είχα κανένα λόγο να το διαβάσω, πολλώ μάλλον να του αφιερώσω τις ώρες (ναι, ώρες) που αφιέρωσα χθες, για να κάνω την παρουσίαση.

      Για το 3) διάβασα πρώτα το γαλλικό κείμενο και δεν σταμάταγα να γελάω. Έχει άλλη χάρη να διαβάζεις αυτά που έλεγε ο Ντόναλντ, και να συνειδητοποιείς τι λέει, και άλλη να βλέπεις έτοιμη τη μετάφραση. Έτσι αντιλήφθηκα ότι η μετάφραση έλεγε περισσότερα, οπότε, όντας αυτός που είμαι, δεν υπήρχε περίπτωση να μην ψάξω να βρω το πρωτότυπο, για να δω αν επρόκειτο για μεταφραστικό λάθος ή προσθήκη, καθώς το να έχει παραλειφθεί μέρος τού αρχικού κειμένου, δεν μου είχε περάσει καν απ’ το νου.

      Για το τελευταίο, που ρωτάς, η απάντηση είναι ότι έχω το γνώθι σαυτόν. Γράφω πολύ σπάνια και δεν σχεδιάζω ποτέ, διότι, αν πιάσω μολύβι στα χέρια μου, το πιο πιθανόν είναι να τρυπηθώ. Το ότι μ’ αρέσει να διαβάζω δεν σημαίνει ότι μπορώ να γράψω. Όμως, δεν σημαίνει ότι δεν δικαιούμαι να κρίνω αυτούς που μπορούν.

      Τέλος, για την ορθογραφία, να αντερωτήσω: γιατί οι περισσότεροι Έλληνες θεωρούν ότι η ορθογραφία και, κατ’ επέκτασιν, η σωστή χρήση τής γλώσσας, είναι κάτι το επουσιώδες; Όποια δουλειά και να κάνει κανείς, η γλώσσα είναι ένα από τα εργαλεία του, πόσο μάλλον όταν γράφει. Όπως δεν θα πήγαινε κανείς να βιδώσει μια βίδα με στραβό κατσαβίδι, θεωρώ ότι δεν πρέπει και να επικοινωνεί με κακή γλώσσα και λανθασμένη ορθογραφία.

      Ειδικά για το ξεπατικοσούρα/ξεπατικοτούρα, ο JimR ρώτησε, μέσω του άρθρου του, και εγώ του απάντησα, μέσω τού δικού μου. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην το κάνω! Έτσι, μάθαμε και οι δυο μας (ή εγώ, τουλάχιστον) κάτι που δεν ξέραμε, οπότε είμαστε αμφότεροι (ή, τουλάχιστον, εγώ) πιο πλούσιοι.

      Μου αρέσει!

      • Μάλιστα… Κατανοητό. Για την ορθογραφία συμφωνώ. Είμαι μανιακός με τα λάθη.

        Όσο για την κριτική σου, πρέπει να κρίνεις με συγκεκριμένα κριτήρια. Κι εμείς ένα ερασιτεχνικό περιοδικό βγάζουμε! Δεν μπορούν να βγάλουν όλοι το καλύτερο επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτά…

        Μου αρέσει!

        • Χαίρετε, φίλτατοι κομικσοφαγάνες.

          Αγαπητέ angeltze, επικοινωνούμε νομίζω για πρώτη φορά σε σχόλιο(το γνωστό τροπάριο με το ωράριο εργασίας με εμποδίζει να είμαι τόσο ενεργός στην παρέα όσο θα ήθελα). Κατ’αρχάς – όπως έχω γράψει και στο παρελθόν σε πολλά σχόλια μου – μου αρέσει η προσπάθεια σας και την επικροτώ. Λέω λοιπόν, ή καλύτερα προτείνω, μετά το Πάσχα(ας πούμε κατά τα τέλη του Απρίλη), μπορώ να σας βοηθήσω στον τομέα του σεναρίου(δυστυχώς στο σκίτσο θέλω χρόνο και δεν διαθέτω πολύ αυτή την χρονική περίοδο), αν φυσικά το επιθυμείτε. Ο λόγος που προτείνω χείρα βοηθείας είναι γιατί αγαπώ αυτό που κάνετε, το έχω διδαχτεί(σενάριο-σκίτσο τελείωσα) και, ίσως η εμπειρία μου να αποτελέσει μια μικρή συνεισφορά στην δική σας εμπειρία.

          Μου αρέσει!

  5. Colorist μερικών ιστοριών εδώ: Ήθελα και εγώ να αφήσω ένα σχόλιο. Θέλω να ευχαριστήσω τον Κρίτωνα για τον χρόνο που αφιερώνει για να κάνει κριτική στο περιοδικό της Κόμιξ Wiki. Όταν συνειδητοποίησα ότι υπάρχει κάποιος που παίρνει το περιοδικό τόσο στα σοβαρά, ώστε να κάνει κριτική ισάξια με ενός επαγγελματικού περιοδικού, ένιωσα απερίγραπτη χαρά και ανυπομονούσα να διαβάσω και τις κριτικές για τα επόμενά μας τεύχη. Συνήθως τις ανεβάζει ο διαχειριστής της σελίδας στο facebook, άλλα τώρα το googlαρισα μόνος μου για να δω αν υπήρχε κριτική για το 5ο τεύχος. Όσο κι αν «τσούζουν» οι κριτικές του Κρίτωνα, δεν παύουν να είναι σωστές, οπότε ας μην απογοητευόμαστε (σε εσένα το λέω κυρίως, angel.tze), απλά μας βοηθούν να γίνουμε καλύτεροι. Στο μόνο που ίσως διαφωνώ κάπως με τον Κρίτωνα, είναι για το σχέδιο του JimR. Πιστεύω ότι σιγά-σιγά αρχίζει και γίνεται σχεδόν αντάξιο ενός επαγγελματικού κόμιξ. (ειδικά στο τελευταίο τεύχος) Και το λέω γιατί κάνω σχέδιο πάνω από 4 χρόνια (+5 στο πανεπιστήμιο) και ξέρω ότι δεν είναι καθόλου εύκολο αυτό που κάνει. Ειδικά όταν κάποιος έχει να σχεδιάσει συγκεκριμένους ήρωες, με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά (όπως είναι τα παπιά), είναι κάτι πολύ σύνθετο, που οι περισσότεροι σχεδιαστές χρειάζεται να το σπουδάσουν και να ειδικευτούν σε αυτό. Και εκτός αυτού, βλέπω ότι έχει το δικό του στυλ, που θα μπορούσα να αναγνωρίσω παντού, και αυτό είναι έξτρα πόντοι για κάποιον που σχεδιάζει κόμιξ. Αυτά για την ώρα, ευχαριστώ για το χρόνο σου, και pleaze, μην σταματήσεις τις κριτικές στο περιοδικό μας, είναι κάτι που μας βοηθάει να πάμε ακόμα παραπέρα.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: