Advertisements

ΚΟΜΙΞ WIKI ΤΕΥΧΟΣ 2—ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

01

Δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων σήμερα, και η Κόμιξ Wiki μας έκανε για Χριστουγεννιάτικο δώρο το δεύτερο τεύχος τού ηλεκτρονικού της περιοδικού. Πάμε να του ρίξουμε μια ματιά.

Το τεύχος είναι διπλό-και-βάλε εορταστικό, με 96 ολόκληρες σελίδες.

06

Μετά από κάποια εκτενή εισαγωγικά, που παρουσιάζουν τα περιεχόμενά του, το τεύχος ξεκινά με τα ΚΟΜΙΞ News, όπου μαθαίνουμε κάποια ενδιαφέροντα νέα, αλλά και κάποια όχι και τόσο ενδιαφέροντα… παλιά. Βέβαια, η δωρεάν διαφήμιση για το Χριστουγεννιάτικο κουτί τής Καθημερινής σίγουρα θα βοηθήσει στο να συνεχίσουν να κάνουν τα στραβά μάτια.

08

Ακολουθεί η βασική ιστορία τού τεύχους, που έχει τίτλο το Χριστουγεννιάτικο δώρο τού θείου Σκρουτζ, γραμμένη από τον «ΚΟΜΙΞ». Στο προηγούμενο τεύχος, η ιστορία αυτή είχε περιγραφεί ως «αφηγηματική», πράγμα που μας προϊδέασε για το ότι δεν πρόκειται για κόμικς. Πράγματι, εδώ έχουμε μια ιστορία κειμένου, με κάποιες ολοσέλιδες εικονογραφήσεις από τον JimR.

Μετά από μια αγαθοεργία, που έκανε ο Σκρουτζ, το πνεύμα των Χριστουγέννων, για να τον ανταμείψει, του δίνει τη δυνατότητα να πραγματοποιήσει την πιο κρυφή του επιθυμία. Και να μην φαινόταν από την πρώτη κιόλας εικόνα, δεν νομίζω ότι θα αποκαλύπταμε τίποτε, αν λέγαμε ότι αυτή η επιθυμία δεν ήταν τίποτε άλλο από το να μάθει ο Σκρουτζ τι θα συνέβαινε αν είχε διαβάσει το γράμμα, που του είχε στείλει η Γκόλντυ, και έμενε μαζί της. Έρωτας και (υπονοούμενο) σεξ στο παγωμένο Κλόνταϊκ, αλλά και περιπέτειες στις τέσσερις γωνιές τής γης, με ένα δυσάρεστο τέλος.

Η ιστορία ακούγεται φιλόδοξη και μάλλον είναι. Το κείμενο θα έλεγα ότι είναι αρκετά «μαθητικό» και θα ήθελε ακόμα πολλή δουλειά για να σταθεί. Για προσχέδιο καλό είναι, αλλά δεν είναι έτοιμο για δημοσίευση. Δεν το βοηθάει και η έλλειψη γλωσσικής επιμέλειας, παρά την διόρθωση ορθογραφικών λαθών, που έγινε, σύμφωνα με το συνοδευτικό άρθρο. Αρκετές ανορθογραφίες, λέξεις που λείπουν και καλούμαστε να συμπληρώσουμε, αλλά και λάθος λέξεις, όπου πρέπει να βρούμε ποιες είναι οι σωστες. Όποιος είχε την γλωσσική επιμέλεια, θα πρέπει να κλειστεί στον λαβύρινθο με μόνο εφόδιο ένα σπόγγο αντί για σπάγκο, για τιμωρία. (Διαβάστε την ιστορία και θα καταλάβετε τι εννοώ.)

Κάτι που έλειπε από την ιστορία ήταν το χιούμορ, απαραίτητο συστατικό σ’ αυτές τις ιστορίες.

Η μορφή τής ιστορίας θυμίζει εκτεταμένη εκδοχή των ιστοριών κειμένου, που δημοσιεύονταν στο Walt Disney’s Comics & Stories, για να δικαιολογήσουν τον τίτλο τους, κάποιες από τις οποίες είχαν δημοσιευτεί σε παλιά τεύχη τού Μεγάλου Μίκυ, και τις οποίες κανείς δεν διάβαζε.

37

Αν και η ιστορία γράφτηκε για να υλοποιηθεί σε μορφή κόμικς, το κείμενό της είναι πολύ αφηγηματικό για κόμικς, με εκτενείς περιγραφές, που αναπληρώνουν την έλλειψη εικόνας, αλλά θα πλημμύριζαν τα καρέ με κείμενο, αν μεταφερόντουσαν αυτούσια στα καρέ. Παρ’ όλα αυτά, ένα μέρος τής ιστορίας μεταφέρθηκε πέρσι σε κόμικς από τον Αλέξανδρο Τομάρα και μας παρουσιάζεται μετά την ιστορία. Βάζοντας κατά μέρος το σχέδιο, που είναι σε επίπεδο σκαριφήματος, παρατηρούμε ότι σε πολλά καρέ το κείμενο αυτής της εκδοχής είναι γραμμένο με μικροσκοπικά γράμματα, για να χωρέσει και, στην ανάλυση που μας προσφέρει το ηλεκτρονικό περιοδικό, δεν διαβάζεται.

Συμπερασματικά, λοιπόν, θα έλεγα ότι πρόκειται για μια φιλόδοξη προσπάθεια η οποία μάλλον απογοήτευσε.

41

Και περνάμε σε μια ιστορία διαμάντι, τα Χριστούγεννα για δύο, σε σενάριο Stefan Binter και σχέδιο David Büring.

Αγανακτισμένος με την τσιγκουνιά τού Σκρουτζ, ο Ντόναλντ απαγορεύει στον Σκρουτζ να έρθει στο οικογενειακό Χριστουγεννιάτικο δείπνο. Έχοντας μείνει μόνος Χριστουγεννιάτικα, ο Σκρουτζ παίρνει το αεροπλάνο και πάει στο Κλόνταϊκ να βρει την Γκόλντυ. Όμως…

Αν και με κάποιες μικρές ατέλειες, ωραίο σχέδιο που θυμίζει κάτι ανάμεσα σε πρώιμο Barks και σε Vicar. Όσο για την ιστορία, αυτή είναι εξαιρετική, με τον Ντόναλντ να λέει επιτέλους στον Σκρουτζ αυτά που θα έπρεπε να είχε ακούσει προ πολλού, αλλά και με ένα τέλος, βασισμένο σε γνωστό παραμύθι του Άντερσεν (άντε να μην πω παραπάνω, γιατί έρχεται τελείως απροσδόκητα) που δεν πρόκειται ΠΟΤΕ να το δούμε σε επίσημη ιστορία τής Ντίσνεϋ. Αν διαβάσετε μόνο μια ιστορία από αυτό το τεύχος, πρέπει να είναι ετούτη. Εννέα στο σχέδιο και δέκα στην ιστορία.

46

Ακολουθεί ένα άρθρο με τίτλο Χριστούγεννα στα κόμικς, αφιερωμένο στις Χριστουγεννιάτικες ιστορίες τού Barks, του Rosa, τού Scarpa και του William Van Horn, όπου παρουσιάζονται εν περιλήψει, κάποιες από αυτές. Γνωστές ιστορίες, που απλώς μας τις ξαναθυμίζει το άρθρο.

Αυτό που ενοχλεί είναι ότι το άρθρο διακόπτεται ξαφνικά, στη μέση μιας λέξης («η αστυνομία συλλαμβάνε» [sic]) με παραπομπή να ακολουθήσουμε ένα σύνδεσμο, αν θέλουμε να διαβάσουμε ολόκληρο το άρθρο. Δεδομένου ότι το τεύχος, αν ήταν έντυπο, θα έπρεπε να είχε 100 σελίδες (έξι δεκαεξασέλιδα συν τα εξώφυλλα) χώρος υπήρχε για να δημοσιευθεί ολόκληρο το άρθρο. Ακόμα και αν κρίθηκε προτιμότερο να δημοσιευθεί μόνο μία αποκοπή του, η παρουσίαση της τελευταίας ιστορίας θα έπρεπε να ήταν ολόκληρη και όχι να διακόπτεται στη μέση μιας λέξης!

50 52

Ακολουθούν δύο πολύ σύντομες ιστορίες, παρμένες από το DuckWeekly, ένα ιστολόγιο αφιερωμένο σε ερασιτεχνικές ιστορίες με τους ήρωες τής Ντίσνεϋ, από το οποίο μάλλον προέρχονται και τα Χριστούγεννα για δύο. Ως συντελεστές αναφέρονται οι Vermintz και GlitteringGoldie στο σενάριο και ο DuckAvenger στο σχέδιο. Για το μεν σενάριο να πω ότι την πρώτη ιστορία δεν την κατάλαβα (λες και κάτι λείπει ανάμεσα στην πρώτη και στη δεύτερη σελίδα) ενώ η δεύτερη αποτελεί απλώς μεταφορά γνωστού ανεκδότου. Όσο για το σχέδιο, θα μπορούσε να είναι και καλύτερο. Ο χρωματισμός, όμως, είναι καλός. Αυτό, που κρατάμε από αυτό το μικρό αφιέρωμα, είναι η ύπαρξη τού DuckWeekly, το οποίο αξίζει να ερευνηθεί.

55

Ακολουθεί η ιστορία τύχη βουνό, του Angel.tze, όπου βλέπουμε τι τραβάει ο Ντόναλντ για να καταφέρει να πάρει τρία τηλεκατευθυνόμενα αγνώστων λοιπών στοιχείων για τα ανιψάκια του. Έτσι κι έτσι ιστορία, χωρίς κάτι το ιδιαίτερο. Σχέδιο όχι και τόσο καλό, με καλό, όμως, χρωματισμό.

65

Ακολουθεί ένα άρθρο με τίτλο Χριστούγεννα και καρτούν αλά Ντίσνεϋ, όπου παρουσιάζονται εν περιλήψει κάποιες ταινίες τής Ντίσνεϋ με Χριστουγεννιάτικο περιεχόμενο. Άρθρο αντίστοιχο αυτού για τις Χριστουγεννιάτικες ιστορίες στα κόμικς.

68

Ακολουθεί ο διαγωνισμός χιονανθρώπου, τού JimR. Στη Λιμνούπολη γίνεται διαγωνισμός χιονανθρώπου και τα ανιψάκια θέλουν να τον κερδίσουν για λογαριασμό κάποιων φτωχών παιδιών. Μέτρια ιστορία, που την έχει πει πολύ καλύτερα ο Carl Barks. Σχέδιο σε επίπεδο σκαριφήματος, αυτή τη φορά χρωματισμένο, αλλά με κάπως έντονα χρώματα.

79

Η τελευταία ιστορία είναι τα Χριστούγεννα στον Αμαζόνιο, τού Γιώργου Μπάλη ή Μπαλή (αναφέρονται και οι δύο εκδοχές στο συνοδευτικό άρθρο). Προφανώς πρόκειται για κάποιο παιδικό πόνημα, οπότε δεν θα το σχολιάσουμε περισσότερο, μια και όλοι μας ζωγραφίζαμε όταν ήμασταν μικροί.

78

Ακολουθούν οι συνεργασίες αναγν… το Κόμιξ Wiki Fan Art

92

και κάποια strips δημοσιευμένα σε ξένα περιοδικά, ακολουθούμενα από ένα strip τού Χρήστου Μουστάκα.

94

Στο επόμενο τεύχος θα διαβάσουμε το μυστικό τής Σονόρα, σχεδιασμένο από τον JimR.

Τολμώ να πω ότι το δεύτερο τεύχος δεν με ενθουσίασε. Αυτά που θα κρατήσω είναι η ιστορία των Binter και Büring και κάποιες αναφορές σε ξένους ιστοτόπους, για παραπέρα εξερεύνηση. Το πρωτότυπο υλικό, που φαντάζομαι είναι και ο λόγος υπάρξεως τού περιοδικού, θα έλεγα ότι με απογοήτευσε.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...

Posted on 27 Δεκεμβρίου 2014, in Arts, Comics, Comics Covers, Comics Stories, Comics Trades, CT Exclusive, Culture, Greek Comics, Άρθρα Μελών, Απόψεις, Αποκλειστικότητες, Γουώλτ Ντίσνεϋ, Δημιουργοί, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Εξώφυλλα Κόμικς, Κόμικς, Κόμικς Ειδήσεις, Κόμικς Ιστορίες, Κόμικς Παρουσιάσεις, Παρουσίαση: Κόμιξ Wiki, Πολιτισμός, Σκίτσο, Τέχνες, Walt Disney and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 7 Σχόλια.

  1. Λοιπόν Κρίτων, δέχομαι τη γνώμη και είσαι αρκετά αυστηρός κριτής.(στο Μίκυ Μάους δεν είσαι καθόλου πάντως…) Ειδικά με το σχέδιο του JimR… Για να σχολιάσω κάτι ακόμα μπορεί να ξεφύγανε κάποια ακόμα λάθη στην αφηγηματική ιστορία και το λεξιλόγιο να μην έχει σε στυλ βιβλίου, γιατί στυλ βιβλίου μου φαίνεται ότι θες. Ούτε καν τις εικόνες για την αφηγηματική ιστορία δεν σχολίασες. Στο μεγάλο Μίκυ δε θυμάμαι να είχαν και εικόνες. Δεν μου άρεσε που δεν σχολίασες το στριπ του Χρήστου. Σχετικά καλή αλλά κάπως αυστηρή κριτική, σεβαστή αλλά όχι ολοκληρωμένη. Επίσης βάζεις που βάζεις βαθμό σε μια ιστορία βάλε και στις άλλες. Δεν είναι ωραίο αυτό… (να υπάρχει μόνο σε μια)

    Μου αρέσει!

    • Οι ιστορίες στο Walt Disney’s Comics & Stories είχαν πάντα τουλάχιστον μία εικόνα, σχεδιασμένη από κάποιον γνωστό σχεδιαστή, όπως ο Paul Murry. Δεν νομίζω ότι θα προσέθετε κάτι στην κριτική μου να σχολιάσω τις συνοδευτικές εικόνες. Για το σχέδιο του JimR έγραψα και γι’ αυτό και για το προηγούμενο τεύχος, αλλά το ζουμί τής ιστορίας ήταν στο κείμενο.

      Για το strip, που δεν είναι strip, αλλά σύντομη ιστορία (το strip είναι ιστορία τριών-τεσσάρων καρέ, που χωράει σε μια λωρίδα (=strip) εφημερίδας) όντως δεν έγραψα, όπως δεν έγραψα και για τα συνοδευτικά άρθρα και για κάποια άλλα ίσως σημεία τού περιοδικού. Ούτε στο Μίκυ Μάους παρουσιάζω τις μονοσέλιδες ιστορίες, τις σπαζοκεφαλιές, τα αξιοπερίεργα ή τα ανέκδοτα. Ας αφήσουμε και κάτι για τους αναγνώστες. Αφού επιμένεις, να πω ότι δεν μου άρεσε, κυρίως λόγω του πολύ βίαιου χιούμορ, που μπορεί μεν να έχουμε δει σε εφημερίδες τής δεκαετίας τού 1930, αλλά σύντομα η Ντίσνεϋ συνειδητοποίησε ότι το να προσπαθεί (και ενίοτε να επιτυγχάνει) κανείς να σκοτώσει κάποιον δεν είναι αστείο θέμα, κατάλληλο για τις ιστορίες της.

      Για τη δική σου ιστορία, δεν αναφέρομαι σε λεξιλόγιο ή σε «στυλ βιβλίου», ό,τι κι αν είναι αυτό, αλλά σε γλωσσική επιμέλεια. Το κείμενο χρειαζόταν ξαναδιάβασμα. Ακόμη και αν δυσκολεύεσαι με την ορθογραφία, κάτι πολύ κοινό, δυστυχώς, στην Ελλάδα, το ότι λείπουν λέξεις ή χρησιμοποιούνται λάθος λέξεις, ένα προσεκτικό ξαναδιάβασμα, ενδεχομένως από κάποιον άλλον, που δεν θα την είχε διαβάσει, θα τα έπιανε.

      Για το θέμα τής βαθμολογίας, έχω εξηγήσει γιατί στο Μίκυ Μάους σπάνια βάζω κάτω από έξι, ενώ συνήθως βάζω από επτά και πάνω. Θεωρώ ότι 0=παντελώς απαράδεκτο, 5=αδιάφορο, 10=άριστα. Δεδομένου ότι το Μίκυ Μάους γενικά μου αρέσει, δύσκολα θα χαρακτηρίσω μια ιστορία του αδιάφορη ή χειρότερη. Αυτοί που το κάνουν συστηματικά, μάλλον διαβάζουν λάθος περιοδικό. Όπως πολύ σωστά παρατήρησες, μόνο σε μία ιστορία έδωσα βαθμολογία. Θεώρησέ το ως την επιείκειά μου στην χθεσινή κριτική.

      Για να είμαι ειλικρινής, αυτήν την κριτική περίμενα να την είχα γράψει για το πρώτο τεύχος, το οποίο με εξέπληξε ευχάριστα. Το δεύτερο τεύχος περίμενα να είναι, αν όχι καλύτερο, τουλάχιστον το ίδιο καλό, αλλά με απογοήτευσε.

      Μου αρέσει!

  2. Σου ζήτησα φίλε μου να σχολιάσεις τις συνοδευτικές εικόνες διότι ήθελα να δω εάν βλέπεις κάποια βελτίωση στο σχέδιο του JimR. Από τα λεγόμενα σου καταλαβαίνω ότι δεν είδες κάποια διαφορά. Βέβαια, πιστεύω ότι είσαι αυστηρός με το σχέδιο του JimR. Να πω την αλήθεια την ιστορία αυτή την σχεδίασε σε λίγες μέρες και σε λίγο χρόνο που είχε στη διάθεση του. Οπότε θα μπορούσε να την κάνει καλύτερα. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν σου άρεσε το σενάριο, πράγμα λογικό αφού δεν γίνεται να μας αρέσουν σε όλους όλα. Όσο για το «στριπ» του Χρήστου όντως όπως είπες μου θύμισε εποχές 1930! Ήταν αρκετά καλό, είχε ναι κάποιο «βίαιο» χιούμορ που δεν το βρήκα κακό. Θάνατο έχουμε και στην ιστορία Χριστούγεννα για Δυο όπου το τέλος μπορεί κανείς μπορεί να το φανταστεί και αλλιώς. όσον αφορά τη δική μου ιστορία, ήταν δική μου απόφαση να χρησιμοποιήσω ένα κάπως πιο «καθημερινό» λεξιλόγιο. (ξέρω τι γίνεται στην Ελλάδα φίλε μου επί του θέματος της λεξιπενίας). Στο Μίκυ Μάους έχεις δίκιο ότι δεν γίνεται να βάζουμε συνέχεια κακή βαθμολογία αλλά θα βάλουμε και το 4 και το 5 και το 6 σε κάποια ιστορία, είναι βαθμοί και αυτοί… Το λέω αυτό γιατί σπάνια σε βλέπω να βάζεις κάτω από 7 και λίγες φορές βάζεις 6. Θέλω να πω ότι δεν είσαι τόσο αυστηρός εκεί.
    Λοιπόν, αυτά είχα να πω φίλε μου. Σεβαστή η γνώμη σου εννοείται.

    Σήμερα θα βάλω και την κριτική του ΚΟΜΙΞ να ξέρεις.

    Μου αρέσει!

  3. Καλησπέρα, κύριοι.

    Μετά από πολύ καιρό και, νιώθοντας κάπως περίεργα είναι αλήθεια καθώς γράφω τούτες τις γραμμές αφού είχα απομακρυνθεί αρκετά από το κλίμα της αρθρογραφίας και του σχολιασμού, παραθέτω κι εγώ τα δικά μου συμπεράσματα από όσα διάβασα στο δεύτερο αυτό τεύχος.

    Κατ’αρχάς να δώσω τα συγχαρητήρια μου στα παιδιά, που και μεράκι διαθέτουν και θέληση, την οποία μάλιστα μετουσιώνουν σε σκίτσα για χάρη των αγαπημένων τους ηρώων. Είναι θαυμάσιο να βλέπει κανείς στις μέρες μας νέα παιδιά με τόση αγάπη για τα κόμικς, να προτιμούν σαν τρόπο έκφρασης μια ερασιτεχνικά καθαρά προσπάθεια αποτύπωσης των συναισθημάτων και των σκέψεων τους σε ένα κομμάτι χαρτί, αντί να αναλώνονται σε ανούσια χόμπι από αυτά που επιτάσουν οι ρυθμοί των ημερών μας. Είναι αξιέπαινοι για την προσπάθεια τους αυτή.

    Το αν δεν ανταποκρύνεται στις απαιτήσεις των αναγνωστών, καθώς υπολείπονται γνώσεων και εμπειρίας σαν σχεδιαστές, δεν σημαίνει τίποτα απολύτως για μένα. Όλα αυτά έρχονται με την εξάσκηση και με την πάροδο του χρόνου, αν αποφασίσουν πως θέλουν να ασχοληθούν πραγματικά με αυτό που καταπιάνονται και να μάθουν περισσότερα.

    Κάτω από το πρίσμα των πιο πάνω λοιπόν, θεωρώ ότι η προσπάθεια όλων στο τεύχος αυτό ήταν αξιοπρεπής και φιλότιμη πέρα για πέρα. Βγάζει μια αυθεντικότητα, μια αλήθεια, μια θέληση και μια αγάπη για ότι περιέγραψε ο καθένας με τον δικό του τον τρόπο. Αυτό που χρειάζεται από όλους σας είναι δουλειά και πάλι δουλειά, ώστε να φθάσει η στιγμή που θα διακρίνει κανείς την αρτιότητα στην προσπάθεια σας.

    Από εμένα ένα μπράβο και θα χαρώ να σας δω να συνεχίζετε με τον ίδιο ενθουσιασμό!

    null

    Μου αρέσει!

  4. Keep up, gentlemen!
    Αφού γουστάρετε και το κάνετε, θα πάτε καλά και θα βελτιωθείτε γρήγορα.
    Δώστε προσοχή σε οποιοδήποτε σχόλιο και αξιολογήστε το άσχετα από το πόσο παράξενο σας φαίνετε ή όχι (μπορεί σε τελευταία ανάλυση να είναι και άσχετο- μπορεί όμως να είναι η επιτομή της βελτίωσής σας!). Το οποιοδήποτε feedback σημαίνει ότι κάποιος αφιερώνει χρόνο για να πει κάτι, κι αν δεν θεωρούσε ότι αξίζετε αυτόν τον χρόνο, δεν θα έμπαινε σε κόπο να ασχοληθεί.
    Το feedback είναι από μόνο του ένα είδος επιβράβευσης!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: