Advertisements

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ ΤΕΥΧΟΣ 38 – «ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ»

MickeyMouse_CT

01

(Προέλευση εικόνας: I.N.D.U.C.K.S.)

17 Μαρτίου τού 1967 σήμερα, μικυμαουσικά. Σιγά σιγά μπαίνουμε στην άνοιξη, και το τριακοστό όγδοο τεύχος τού Μίκυ Μάους μάς προτρέπει να ασχοληθούμε με τα… χειμερινά σπορ! Σκι, πατίνια, τσιρότα, νάρθηκες επ’ ώμου και τροχάδην να ξεφυλλίσουμε το τεύχος!

03

Η πρώτη ιστορία τού τεύχους είναι οι αθλητικές περιπέτειες, σε σενάριο Carl Fallberg και σχέδιο Tony Strobl. Η ιστορία αναδημοσιεύτηκε στη χώρα μας στο Μίκυ Μάους 452 και, με τον τίτλο ο ριψοκίνδυνος, στο Μίκυ Μάους 1074.

Ο Ντόναλντ θέλει να λάβει μέρος στους αγώνες χειμερινών σπορ και να κερδίσει όλα τα βραβεία. Επιστρατεύεται, λοιπόν, ο Κύρος, ο οποίος του φτιάχνει υψηλής τεχνολογίας, αν και μάλλον αντικανονικό εξοπλισμό, όπως πατίνια με πυραύλους, σκι με μοτέρ, κλπ. Φυσικά, όλα του πάνε στραβά, και ο Ντόναλντ φεύγει ρεζιλεμένος, έχοντας χάσει σε όλα τα αγωνίσματα. Θέλοντας να εκδικηθεί όλους όσοι γέλασαν μαζί του, αποφασίζει να τους τρομάξει, ρίχνοντάς τους μια τεράστια χιονόμπαλα, που φτιάχνει με ένα τρακτέρ. Όμως, η χιονόμπαλα φεύγει από τον έλεγχό του και προκαλεί τεράστιες ζημιές. Έτσι, ο Ντόναλντ αναγκάζεται να εγκαταλείψει τη Λιμνούπολη και να καταταγεί στη λεγεώνα των ξένων!

Η ιστορία είναι σχετικά μικρή, και κανονικά θα έπρεπε να εμφανίζεται μετά την κύρια ιστιορία. Όμως, είναι καλή ιστορία, δομημένη σαν τις δεκασέλιδες τού Barks, οπότε ένα εννέα θα της το βάλουμε.

Όταν ήμουν μικρός, πέρα απ’ το κλασσικό χιούμορ αυτού του είδους ιστοριών, αυτό που με είχε εντυπωσιάσει ήταν τα διάφορα μαραφέτια, που είχε εγκαταστήσει ο Κύρος στον εξοπλισμό τού Ντόναλντ. Μην καταλαβαίνοντας πόσο αθέμιτο ήταν να χρησιμοποιεί ο Ντόναλντ αυτά τα μαραφέτια, θεωρούσα τον Ντόναλντ αδικημένο, που δεν κατάφερνε να κερδίσει σε κανένα αγώνισμα!

17

Η επόμενη ιστορία είναι ο Γκοτίνο ο ιππόκαμπος, σε σενάριο και σχέδιο Romano Scarpa. Η ιστορία αναδημοσιεύτηκε στη χώρα μας στο Μίκυ Μάους 515 και, με τον τίτλο ο ήρωας της θάλασσας, στο Μίκυ Μάους 1123.

Η ιστορία αυτή θα μπορούσε να πει κανείς ότι είναι η κύρια ιστορία του τεύχους κι ας εμφανίζεται δεύτερη κατά σειράν. Και μεγάλη είναι και χορταστική είναι και είναι αυτή που σου μένει, τελικά. Ο ήρωας είναι ο Γκοτίνο (Ιταλικά Codino, προφανώς η αλλαγή στο όνομα έγινε προς αποφυγήν παρεξηγήσεων τού τύπου «κοντινό» ή «κοντύνω»). Ίσως, επειδή δεν πρόκειται για κάποιον από τους γνωστούς ήρωες, που είχαν πλέον αρχίσει να εδραιώνονται στο μυαλό των αναγνωστών τού περιοδικού, μπήκε πρώτη η ιστορία με τον Ντόναλντ.

Ο Γκοτίνο, λοιπόν, είναι ένας ιππόκαμπος. Αν και έχει τελειώσει το σχολείο, δεν έχει βρει ακόμα δουλειά, όπως οι παλιοί συμμαθητές του. Η δασκάλα του τον προτρέπει να βρει μια ασχολία, αλλά αυτός προτιμά να ασχοληθεί με κανένα καλό βιβλίο. Πηγαίνει στη βιβλιοθήκη, και ο βιβλιοθηκάριος τού δίνει να διαβάσει ένα βιβλίο φυσικής ιστορίας και προϊστορίας. Εκεί που διάβαζε για τους κοιλακάνθους, ένα είδος ψαριού που είχε εκλείψει, να σου και εμφανίζεται ένας νεαρός κοιλάκανθος δίπλα του. Ο κοιλάκανθος μιλάει μια ακαταλαβίστικη πρωτόγονη γλώσσα, αλλά αυτό δεν τους εμποδίζει να χαιρετηθούν. Όταν ο Γκοτίνο αντιλαμβάνεται τι ήταν το ψάρι που χαιρέτησε, ο κοιλάκανθος έχει πια απομακρυνθεί και εξαφανίζεται μέσα στο «βάραθρο χωρίς τέλος».

Ο Γκοτίνο τρέχει να ενημερώσει τις αρχές ότι είδε έναν ζωντανό κοιλάκανθο, αλλά κανείς δεν τον πιστεύει. Έτσι, αποφασίζει να κατέβει στο βάραθρο και να φέρει πίσω τον κοιλάκανθο. Μετά από διάφορες περιπέτειες, βρίσκει τον νεαρό κοιλάκανθο και την οικογένειά του, και γίνονται φίλοι.

Στην επιστροφή, παίρνει μαζί του τον νεαρό κοιλάκανθο, υποσχόμενος να τον φέρει πίσω μετά από λίγες μέρες. Όταν φτάνει στην πόλη του, οι συμπολίτες του τον υποδέχονται σαν ήρωα, που έφερε τον κοιλάκανθο. Σύντομα, όμως, συνειδητοποιεί ότι οι επιστήμονες δεν έχουν καμία πρόθεση ν’ αφήσουν τον κοιλάκανθο να επιστρέψει, φυλακίζοντάς τον και χρησιμοποιώντας τον για διάφορα τεστ. Έχοντας υποσχεθεί ότι θα τον έφερνε πίσω στους δικούς του, ο Γκοτίνο βοηθά τον κοιλάκανθο να δραπετεύσει, και τον οδηγεί πίσω στο βάραθρο, δίνοντάς του για ενθύμιο το παράσημο, που του είχαν δώσει, μαζί με το κλειδί τής πόλης, όταν επέστρεψε. Το μόνο που του απέμεινε απ’ όλη την ιστορία είναι το κλειδί, που κι’ αυτό το πέταξε στα σκουπίδια.

Ίσως ακούγεται χαζή ιστορία, αλλά σας διαβεβαιώ ότι δεν είναι. Είναι μία πανέμορφη ιστορία, με υπέροχο και εξαιρετικά ατμοσφαιρικό σχέδιο από τον Σκάρπα. Τώρα που την ξαναδιάβαζα, μετά από τόσα χρόνια, όπου το μόνο, που θυμόμουν από την ιστορία, ήταν αυτό το «βάραθρο χωρίς τέλος», σταμάταγα κάθε τόσο και αναφωνούσα «τι όμορφη ιστορία»! Δέκα, χωρίς δισταγμό.

Προφανώς η ιστορία είναι εμπνευσμένη από τους πραγματικούς κοιλακάνθους, οι οποίοι, μέχρι το 1938, όταν αλιεύθηκε ένας, εθεωρούντο ότι είχαν εκλείψει.

50-51

Ακολουθεί το δεύτερο μέρος τής ιστορίας κειμένου με τίτλο η μαγεμένη βασιλοπούλα, που, όπως είπαμε την περασμένη εβδομάδα, πρέπει να είναι μεταφορά τής ταινίας η ωραία κοιμωμένη τής Ντίσνεϋ.

54

Ακολουθούν οι συνεργασίες αναγνωστών, που οι κακόγλωσσοι σαν και μένα θα έλεγαν ότι αποδεικνύουν πόσο δύσκολο είναι να σχεδιάσει κανείς τους ήρωες του Ντίσνεϋ

56

και στη συνέχεια το πρώτο μέρος τής περιπέτειας η φωλιά τού αετού, με τον Ζορρό, σε σενάριο αγνώστου και σχέδιο Alex Toth. Η ιστορία αναδημοσιεύτηκε στη χώρα μας στην έκδοση Κλασικά Κόμικς – Ζορρό 2 τών εκδόσεων Γιάννη Γουδετσίδη, με τον τίτλο η συνωμοσία τού αετού.

Στην περασμένη ιστορία είδαμε τον Μοναστάριο να οδηγείται στη φυλακή, και τον λοχία Γκαρθία να παίρνει τη θέση του, ενώ αναρωτηθήκαμε και τι νόημα θα είχε να συνέχιζε τη δράση του ο Ζορρό, αφού πέτυχε το σκοπό του, που ήταν να γλυτώσει την Καλιφόρνια από τον Μοναστάριο.

Σε τούτη την ιστορία βλέπουμε κάποιο είδος επανεκκίνησης τής σειράς. Ο Γκαρθία (όπου εδώ μαθαίνουμε ότι το μικρό του είναι… Δημήτριος) έχει παραμείνει λοχίας και υποβαθμιστεί σε ντιπ ηλίθιο, ενώ ως διοικητής έχει αναλάβει άλλος αξιωματικός, ο καπιτάν Τολεντάνο. (Άσκηση για το σπίτι: ποια η διαφορά μεταξύ καπιτάνο και καπιτάν;) Όσο για το Ζορρό, αυτός έχει μετατραπεί σε κάποιο είδος υπερήρωα, που μάχεται το έγκλημα φορώντας άνευ λόγου και αιτίας τη στολή του Ζορρό, η οποία μόνο εμπόδιο του είναι, αφού πλέον δεν χρειάζεται να φυλάγεται από τις αρχές, που, όσο σωστά και να λειτουργούν, δεν μπορούν παρά να βλέπουν με μισό μάτι ένα μασκοφόρο.

Τέλος πάντων, ο κακός τής εβδομάδος είναι ο διαβόητος αετός, ο οποίος εν προκειμένω έχει κλέψει κάτι βαρέλια με πυρίτιδα από τη μικρή φρουρά τής Καλιφόρνιας, αποσκοπώντας αφ’ ενός μεν στο να την αφοπλίσει, αφ΄ετέρου δε στο να τη χτυπήσει με τα ίδια της τα πολεμοφόδια.

Ο Τολεντάνο φεύγει για να συντονίσει τις έρευνες, ζητώντας από τον Δον Ντιέγκο να προσέχει τη γυναίκα του, και αφήνοντας στο πόδι του τον Γκαρθία, ο οποίος αναλαμβάνει να ψάξει για τη χαμένη πυρίτιδα. Όντας ηλίθιος, ξεγελιέται εύκολα από τους ανθρώπους τού αετού. Όμως, ο Δον Ντιέγκο/Ζορρό δεν ξεγελιέται και κλέβει την πυρίτιδα κάτω από τα μάτια τους.

Μι βιάζεστε, δεν τελειώσαμε. Η γυναίκα του Τολεντάνο δεν είναι τόσο αθώα περιστερά, μια και είναι και αυτή άνθρωπος τού αετού. Λίγο επειδή υποψιάζεται ότι ο Δον Ντιέγκο είναι ο Ζορρό, λίγο διότι σκέπτεται ότι, αν δεν είναι, αλλά τον κλείσουν στη φυλακή ως δήθεν Ζορρό, ο πραγματικός Ζορρό θα έρθει να τον ελευθερώσει, βάζει και χτυπάνε τον Δον Ντιέγκο, να τον ντύσουν Ζορρό και και τον παραδώσουν στον Γκαρθία. Ο Δον Ντιέγκο την έχει άσχημα, διότι, όντας πραγματικά ο Ζορρό, δεν υπάρχει περίπτωση να έρθει κάποιος να τον ελευθερώσει. Όμως, ο Γκαρθία έχει και το άλογο τού Ζορρό, με το οποίο ο Ζορρό μπορεί να συνεννοείται με νοήματα. Έτσι, το άλογο τού φέρνει τα κλειδιά τής φυλακής, και ο Ζορρό ελευθερώνεται.

Στη συνέχεια, εμφανίζεται στον Γκαρθία, λέγοντάς του ότι ήρθε και ελευθέρωσε τον Δον Ντιέγκο, και κανονίζει να του δώσει την πυρίτιδα. Έτσι, ο Γκαρθία δέχεται τα συγχαρητήρια τού διοικητή, που έφερε εις πέρας την αποστολή του.

Τώρα, γιατί ο Ζορρό δεν επέστρεψε αμέσως την πυρίτιδα, ώστε να μην μπλέξει, μη ρωτάτε. Μη ρωτάτε ούτε ποιος ήταν ή τι απέγινε ο αετός, που δίνει και το όνομά του στο τεύχος. Τέλος, μη ρωτάτε τι σχέση είχε με αυτόν η γυναίκα του Τολεντάνο.

Εντάξει, δεν λέω, η ιστορία ήταν καλύτερη απ’ τις περισσότερες τής σειράς. Αυτό, όμως, δεν λέει και πολλά. Είναι και όλα αυτά τα αναπάντητα ερωτήματα, που μάλλον δεν απαντώνται στην επόμενη ιστορία, πράγμα που με κάνει να πιστεύω ότι η ιστορία κάπως ολοκληρώθηκε βιαστικά, οπότε πάνω από επτά με οκτώ δεν μπορώ να βάλω.

63

Ακολουθεί το δέκατο πέμπτο μέρος από το μυθιστόρημα του Καρόλου Γκινγκ Τερκίτο & Εστερλίτα: χαμένοι σ’ έναν άγνωστο κόσμο.

67

Το τεύχος κλείνει με το σταυρόλεξο του Μίκυ και το άρθρο παιχνίδια τού ήλιου, από την εγκυκλοπαίδεια του Μίκυ, σε σενάριο Dick Huemer και σχέδιο George Wheeler. Το άρθρο δεν αναδημοσιεύτηκε στη χώρα μας. Ευτυχώς, διότι, αν και άκρως εντυπωσιακό, τα επιστημονικά στοιχεία, στα οποία βασιζόταν, είχαν ήδη αποδειχθεί εσφαλμένα από το 1965, δύο χρόνια πριν τη δημοσίευσή του στην Ελλάδα.

68

Στο επόμενο τεύχος θα διαβάσουμε την περιπέτεια στην Κρήτη, σε σενάριο και σχέδιο Carl Barks.

mickey

Άλλο ένα τεύχος όπου δυσκολεύομαι να βάλω μια γενική βαθμολογία. Καλή πρώτη ιστορία, εξαιρετική δεύτερη, αλλά Ζορρό τρίτη. Ας βάλουμε ένα οκτώμισι με εννέα, ως μέσο όρο, αλλά ας κρατήσουμε ξέχωρα και το ότι πρόκειται για το τεύχος με την ιστορία-δεκάρι τού Γκοτίνο.

Τις παρουσιάσεις τών παλαιών τευχών τού Μίκυ Μάους θα τις βρείτε συγκεντρωμένες εδώ.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...

Posted on 30 Μαΐου 2014, in Arts, Comics, Comics Archive, Comics Characters, Comics Covers, Comics History, Comics Legends, Comics Stories, Comics Trades, Comics Tresures, Comics Tributes, CT Exclusive, Culture, Greek Comics, Άρθρα Μελών, Έρευνα, Απόψεις, Αποσπάσματα, Αποκλειστικότητες, Αρχείο, Αφιερώματα, Βινιέτες, Γουώλτ Ντίσνεϋ, Δημιουργοί, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Εξώφυλλα Κόμικς, Η Ιστορία των Κόμικς, Ιστορίες από το Μίκυ Μάους, Κόμικς, Κόμικς Έρευνα, Κόμικς Θρύλοι, Κόμικς Θησαυροί!, Κόμικς Ιστορίες, Κόμικς Καταγραφή, Κόμικς Παρουσιάσεις, Κόμικς Χαρακτήρες, Μίκυ Μάους όπως παλιά, Παρουσίαση: Παλιά τεύχη Μικυ Μάους, Πολιτισμός, Σκίτσο, Τέχνες, Τερζόπουλος, Walt Disney and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 2 Σχόλια.

  1. Και τώρα όπως και τότε το ίδιο πράγμα σκέφτομαι «αυτός ο Τερκίτο και η Εστερλίτα πότε θα τελειώσει επιτέλους».

    Μου αρέσει!

    • Στις 2 Ιουνίου, στο τεύχος 49, με το εικοστό έκτο μέρος!

      Ακόμα δεν έχω καταλάβει τι το σημαντικό είχε αυτή η ιστορία, που έπρεπε να τη δημοσιεύουν στο περιοδικό επί μισό χρόνο. Δεν έχω βρει καμία αναφορά ούτε στο μυθιστόρημα ούτε στον συγγραφέα. Πού το βρήκαν και γιατί το δημοσίευσαν, μόνο οι ίδιοι ξέρουν.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: