Advertisements

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ ΤΕΥΧΟΣ 2460-2461 ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ: «ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΡΟΜΠΟΛΑΣΤΕΞ»

Σε μένα έλαχε να παρουσιάσω το τελευταίο τεύχος τού Μίκυ Μαους. Τα συναισθήματα ανάμεικτα. Επί σαρανταεπτά χρόνια και κάτι διαβάζω το περιοδικό, άλλοτε κάθε εβδομάδα αδιάλειπτα, άλλες περιόδους έχοντας σταματήσει να το διαβάζω, αλλά πάντοτε έχοντας υπόψη ότι την Παρασκευή μπορώ, αν θέλω, να το αγοράσω. Από την επόμενη Παρασκευή αυτό σταματά, και θα πρέπει να περιοριστώ στην ανάγνωση παλαιών τευχών. Από την άλλη, ίσως έτσι αναγκαστώ πλέον να μεγαλώσω.

Μίκυ Μάους 2640-2641 και τελευταίο λοιπόν. Όπως μαρτυρεί και η διπλή αρίθμηση, έχουμε και εδώ ένα «ενισχυμένο» τεύχος, με όχι ακριβώς διπλάσιες σελίδες, αλλά με διπλάσια τιμή.

Να πούμε και τα υπόλοιπα αρνητικά στην αρχή, για να μην κλείσουμε με γκρίνιες, τη στιγμή, μάλιστα, που το τεύχος ήταν καλό.

Κατ’ αρχάς, αυτή τη διπλή αρίθμηση τών δύο τελευταίων «ενισχυμένων» τευχών την βρίσκω κάπως υποκριτική. Ακόμα και η διπλή αρίθμηση τών πρόσφατων εορταστικών τευχών, κάπου με ενοχλεί, κι ας είχαν εκείνα διπλάσιες σελίδες. Το ότι κάποιες Παρασκευές προτίμησαν να μην κυκλοφορήσουν το περιοδικό, δεν σημαίνει ότι έπρεπε να αλλάξουν την αρίθμηση τού προηγουμένου τεύχους. Ούτε ο διπλάσιος αριθμός σελίδων σε ένα τεύχος σημαίνει ότι έπρεπε το τεύχος να είχε δύο αριθμούς. Αν είναι έτσι, το τεύχος 2000, που είχε 500 σελίδες, θα έπρεπε να είχε πέντε αριθμούς!

Στο εξώφυλλο βλέπουμε σταμπαρισμένο ότι το τεύχος περιέχει μόνο νέες ιστορίες. Προφανώς, για να το γράφουν στο εξώφυλλο, θεωρούν ότι αυτό είναι κάτι καλό, που θα προσελκύσει τους αναγνώστες. Έπρεπε να περιμένουν μέχρι το τελευταίο τεύχος, για να το καταλάβουν, που μέχρι πριν λίγους μήνες πάντα βάζαν μια ανατυπωμένη, δευτέρας ποιότητος ιστορία στο Μίκυ Μάους; Να μην πούμε τίποτε και για τα φετινά Μεγάλα Σήριαλ, που κάπως καλύτερα θα είχαν πάει, αν περιείχαν καινούργιες ιστορίες, όπως η σημερινή. Θα δικαιολογούσαν και τον τίτλο τους, βρε αδερφέ!

Φτάνει η γκρίνια, και προχωράμε με την παρουσίαση του τεύχους!

001

Το μεγαλύτερο μέρος τού τεύχους καταλαμβάνει η ιστορία το μυστήριο του ρομπολαστέξ, σε σενάριο Alessandro Sisti και σχέδιο Enrico Faccini, Marco Mazzarello, Roberto Vian και Stefano Intini.

Απηυδισμένα τα μέλη τής λέσχης τών εκατομμυριούχων, που κάθε χρόνο τον διαγωνισμό για τις δέκα πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις τις κέρδιζαν εταιρείες τού Σκρουτζ, αποφάσισαν αυτή τη φορά να κάνουν διαγωνισμό για τις δέκα πιο ζημιογόνες επιχειρήσεις! Φανταστείτε την έκπληξη τού Σκρουτζ, όταν μαθαίνει ότι η… νικήτρια εταιρεία, η Βιομηχανουργική, είναι δική του. Για να μη ρεζιλευτεί, λέει ότι δήθεν αγόρασε τη Βιομηχανουργική, μια ιστορική εταιρεία, για να κατασκευάσει το νέο του προϊόν, το ρομπολαστέξ, μια λέξη που προφανώς έβγαλε απ’ το κεφάλι του εκείνη τη στιγμή.

Γνωριζόμαστε με την εταιρεία, μια εταιρεία που λειτουργεί (ή οι Έλληνες συντελεστές την έκαναν να φαίνεται ότι λειτουργεί) με όρους τής χειρότερης μορφής του ελληνικού δημοσίου (διευθυντές golden boys, που ασχολούνται με τα διοικητικά τους καθήκοντα και δεν έχουν ιδέα τι παράγει η εταιρεία, σπατάλες και παραγωγή άχρηστων προϊόντων που δεν τα θέλει κανένας). Ακόμα και η λύση, που βρίσκει ο Σκρουτζ, για την εξυγίανση τής εταιρείας θυμίζει ελληνικό δημόσιο. Προσλαμβάνει δύο ακριβοπλρωμένους ειδικούς, που ούτε ιδέα έχουν από το αντικείμενο, ούτε γνωρίζουν τι είδους εταιρεία πήγαν να σώσουν. Κάτι μου λέει ότι η επιλογή τής συγκεκριμένης ιστορίας για το κλείσιμο τού περιοδικού είναι κάποιου είδους μπηχτή!

Τέλος πάντων, στο πρώτο επεισόδιο τής ιστορίας, πέρα απ’ όλα αυτά τα εισαγωγικά, έχουμε και την πρώτη επιμέρους ιστορία, όπου οι ειδικοί αναθέτουν σε έναν από τους μηχανικούς να εφαρμόσει τις ιδέες του για εκσυγχρονισμό τού εργοστασίου. Το αποτέλεσμα είναι ένα τεράστιο μηχάνημα, που ούτε αυτός που το έφτιαξε δεν ξέρει τι κάνει και το οποίο, όταν το ανάβουν, τραβάει τόσο ρεύμα, που δημιουργεί μπλακ άουτ, βυθίζοντας τη Λιμνούπολη στο σκοτάδι.

005

Στο δεύτερο επεισόδιο, οι ειδικοί σκέπτονται ότι οι εργαζόμενοι χρειάζονται κάποιο επιμορφωτικό σεμινάριο. Ο Σκρουτζ τους στέλνει στον Λούντβιχ, για να μη χρειαστεί να πληρώση. Όμως ο Λούντβιχ λείπει, και αντ’ αυτού οι ειδικοί προσλαμβάνουν τον… Φέθρυ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Χαμός!

055

Στο τρίτο επεισόδιο, οι Λύκοι αποπειρώνται να κλέψουν το ανύπαρκτο πρωτότυπο τού ρομπολαστέξ. Συλλαμβάνονται μεν, αλλά επειδή έχουν συνειδητοποιήσει ότι ρομπολαστέξ δεν υπάρχει, παίζουν το παιχνίδι τού Σκρουτζ, ότι δήθεν είδαν το ρομπολαστέξ και δεν βγαίνουν χαμένοι.

085

Στο τέταρτο και τελευταίο μέρος τής ιστορίας, ο Ρόμπαξ μεταμφιέζεται σε ειδικό επί του ρομπολαστέξ και καταφέρνει να προσληφθεί διευθυντής τού εργοστασίου, για να μάθει τι επιτέλους είναι αυτό το ρομπολαστέξ. Ο Σκρουτζ, βέβαια, τον έχει αντιληφθεί από την πρώτη στιγμή και, παρά τις (όχι και τόσο) φιλότιμες προσπάθειες τού Ρόμπαξ, στο τέλος τής ιστορίας μαθαίνουμε αν ο Ρόμπαξ προτιμά να τρώει το καπέλο του με ή χωρίς αλάτι.

Πλακατζίδικη ιστορία, με αρκετές κοινωνικές μπηχτές, για μας τους μεγαλύτερους. Στα συν της το ότι δημοσιεύτηκε όλη στο ίδιο τεύχος, καθώς, αν είχε δημοσιευθεί σε τέσσερα μέρη, φοβάμαι ότι θα είχε καταντήσει βαρετή. Στα πλην το μάλλον κακό σχέδιο και η χαλαρή σύνδεση τών τεσσάρων επεισοδίων, που είναι περισσότερο τέσσερις ξεχωριστές ιστορίες, παρά μια ιστορία σε τέσσερα μέρη. Ένα 8,5 το παίρνει, όμως.

113

Η δεύτερη και τελευταία ιστορία τού τεύχους είναι η πρώτη απόδραση, σε σενάριο Massimo Marconi και σχέδιο Giuseppe Dalla Santa.

Οι διάφοροι κρατούμενοι στη φυλακή συγκρίνουν το πότε έκανε ο καθένας τους την πρώτη του απόδραση. Νικητής είναι ο Μαύρος Πητ, που αφηγείται πώς έκανε την πρώτη του απόδραση στην… πρώτη δημοτικού.

Το σχέδιο σχετικά καλό, αλλά το σενάριο με ενοχλεί, καθώς περίπου λέει ότι αυτός που εξώθησε τον Πητ στο έγκλημα ήταν… ο αστυνόμος, τότε, Ο’ Χάρα! Τουλάχιστον έχουμε τη χαρά να βλέπουμε το τελευταίο Μίκυ Μάους να τελειώνει με τον Πητ να επικρατεί τού Μίκυ, ο οποίος καταλήγει στην «φυλακή», από την οποία δραπέτευσε ο Πητ. Η ιστορία μπήκε σαφώς για να συμπληρώσει τον αριθμό τών σελίδων, αλλά ένα 7,5 με 8 μπορούμε να της το βάλουμε.

143

Το τεύχος κλείνει με ένα άρθρο με τίτλο η Λιμνούπολη παίζει μπάλα, σε σενάριο Fausto Vitaliano και σχέδιο Ettore Gula. Μετά από κάποια εισαγωγικά, ακολουθούν κάμποσες βινιέτες, οι οποίες δείχνουν τα διάφορα απίθανα που θα συνέβαιναν, αν οι γνωστοί μας ήρωες είχαν κάποιον από τους διάφορους ρόλους σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου. Πλακατζήδικες γελοιογραφίες, αλλά το σχέδιο είναι απαίσιο. 7, μόνο για το σενάριο.

157

Κανονικά, εδώ θα γράφαμε τι θα διαβάσουμε την επόμενη εβδομάδα. Την επόμενη εβδομάδα, όμως, δεν θα διαβάσουμε τίποτα!

NoSignal

Νομίζω ότι σε γενικές γραμμές το τεύχος μού άρεσε. Σίγουρα έχουμε διαβάσει καλύτερες ιστορίες. Όμως, το ότι είχαμε ένα τεύχος αφιερωμένο ουσιαστικά σε μια και μόνο χορταστική ιστορία, πιστεύω ότι του δίνει ιδιαίτερη αξία. Προσπαθώντας να σκεφτώ πώς θα έβλεπα αυτό το τεύχος τον καιρό που ή ηλικία μου ήταν μονοψήφια, νομίζω ότι θα το αντιμετώπιζα σαν την Ολυμπιάδα τού Μεξικού, ένα τεύχος που έχει μείνει χαραγμένο μέσα μου επί δεκαετίες, παρά τα όποια του αρνητικά σημεία. Με αυτήν την οπτική, νομίζω ότι το περιοδικό έκλεισε τον κύκλο του με ένα τεύχος επάξιο του ιστορικού ονόματός του.

Τις παρουσιάσεις τού εβδομαδιαίου ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ μπορείτε να τις βρείτε συγκεντρωμένες εδώ.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο .

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...

Posted on 7 Σεπτεμβρίου 2013, in Arts, Comics, Comics Archive, Comics Characters, Comics Covers, Comics History, Comics Legends, Comics Stories, Comics Trades, Comics Tributes, CT Exclusive, Culture, Donald, Greek Comics, Άρθρα Μελών, Έρευνα, Απόψεις, Αποσπάσματα, Αποκλειστικότητες, Αρχείο, Αφιερώματα, Βινιέτες, Γουώλτ Ντίσνεϋ, Δημιουργοί, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Εξώφυλλα Κόμικς, Η Ιστορία των Κόμικς, Ιστορίες από το Μίκυ Μάους, Κόμικς, Κόμικς Έρευνα, Κόμικς Ειδήσεις, Κόμικς Θρύλοι, Κόμικς Ιστορίες, Κόμικς Καταγραφή, Κόμικς Παρουσιάσεις, Κόμικς Χαρακτήρες, Μίκυ Μάους, Παρουσίαση: Μίκυ Μάους, Πολιτισμός, Σκίτσο, Τέχνες, Τερζόπουλος, Mickey Mouse, Walt Disney and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 2 Σχόλια.

  1. Με μεγάλη μου θλίψη και προβληματισμό διάβασα αυτήν την απίστευτη ανάρτηση, παρότι είμαι προετοιμασμένος εδώ και δέκα μέρες.

    Ίσως η επιλογή των ιστοριών που φιλοξενεί αυτό το τελευταίο τεύχος να τα λέει όλα (ό,τι συμβαίνει, γενικά, σε παγκόσμια κλίμακα καταστάσεων).

    Αναρωτιέμαι πάντως αν η Νέα Ακτίνα θα μπορούσε να προχωρήσει σε κάτι άλλο. Έχει στημμένο ένα ιστορικό όνομα και μια έτοιμη, δικτυωμένη επιχείρηση…

    Μου αρέσει!

    • Καλημέρα και καλή εβδομάδα, κύριοι.

      Επέστρεψα στην βάση και τις κόμικς – επάλξεις, αλλλά η είδηση της διακοπής των περιοδικών της Νέας Ακτίνας, παρά το γεγονός ότι ήταν γνωστή σε πολλούς από εμάς, ήταν πολύ δυσάρεστη. Μπορώ να πω ότι δυσκολεύομαι να το πιστέψω.

      Για το τεύχος δεν έχω να πω πολλά. Δεν ήταν σε καμία περίπτωση, άξιος επίλογος μιας τόσο ιστορικής έκδοσης κόμικς. Όπως και η αντιγραφή της επιστολής του εκδότη από το τεύχος 303 του ΚΟΜΙΞ, δεν θεωρώ ότι ήταν ένα ευχαριστώ, για τα 47 χρόνια και 3 μήνες που περιμέναμε κάθε Παρασκευή στα περίπτερα το Μίκυ Μάους.

      Θα κάνω μια πλήρη τοποθέτηση, είτε με ξεχωριστό άρθρο, είτε με συζήτηση on line και συμμετοχή όλων των ενδιαφερόμενων, ώστε να πούμε όλοι μας περισσότερα.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: