Advertisements

ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΣΗΡΙΑΛ 44. «ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΟΣΚΑΡ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΚΥ»

001

Πιάνοντας στα χέρι του τον τόμο αυτό τών Μεγάλων Σήριαλ και βλέποντας ποια είναι η πρώτη ιστορία, προδιατίθεται κανείς ότι πρόκειται να διαβάσει ένα τόμο με κλασικές ιταλικές παρωδίες διάσημων κινηματογραφικών ταινιών, με πρωταγωνιστή τον Μίκυ Μάους. Θες γιατί δεν υπάρχει αρκετό τέτοιο υλικό, που ήδη έχει δημοσιευτεί στην Ελλάδα, και ο εκδότης δεν ήθελε να χρησιμοποιήσει αδημοσίευτο υλικό, θες γιατί την τελευταία στιγμή διστάσανε και, παρά τον τίτλο τού τεύχους, δεν περιορίστηκαν μόνο σε ιστορίες με το Μίκυ, θες και τα δύο, καθώς δεν είναι όλες οι ιστορίες κινηματογραφικές παρωδίες, το τελικό αποτέλεσμα δεν ανταποκρίνεται στις αρχικές προσδοκίες. Έτσι, έχουμε καμιά εκατοστή σελίδες με κινηματογραφικές παρωδίες με ήρωα τον Ντόναλντ (θα έχουμε, άραγε, ιστορίες με το Μίκυ στις ιστορίες για Όσκαρ με τον Ντόναλντ; ) καθώς και δύο ιστορίες, τών οποίων η υπόθεση δεν βασίζεται σε κινηματογραφικές ταινίες, αλλά απλώς έχει σχέση με το χώρο τού κινηματογράφου.

005

033

Η πρώτη ιστορία είναι η περίφημη Καζαμπλάνκα, σε σενάριο και σχέδιο Giorgio Cavazzano, βασισμένη στην ομώνυμη ταινία τού Michael Curtiz. Την ιστορία την έχουμε ξαναδιαβάσει στο Κόμιξ 205. Μίκυ Μάους στο ρόλο τού Ρικ, Μίννι στο ρόλο τής ‘Ιλσα, Γκούφυ στο ρόλο τού Σαμ τού πιανίστα και Μαύρος Πητ στο ρόλο τού ταγματάρχη Στράσερ.

Αν είστε κινηματογραφόφιλοι, την υπόθεση την ξέρετε, οπότε να μη σας τα επαναλάβει κάποιος που δεν είναι και δεν έχει δει την ταινία. (Μη με κοιτάτε έτσι και κλείστε το στόμα σας. Ναι, δεν την έχω δει!) Φαντάζομαι ότι η ιστορία ακολουθεί σχετικά πιστά την υπόθεση τής ταινίας, αν και το τέλος, σύμφωνα με τους ίδιους τους ήρωες, είναι καλύτερο από αυτό που νόμιζαν ότι θα έπρεπε να είναι.

Καθώς η ιστορία είχε γραφεί για το μικρού μεγέθους Topolino, νομίζω ότι η δημοσίευσή της στα αντιστοίχου μεγέθους Μεγάλα Σήριαλ επαναφέρει κάτι που τής είχε αφαιρέσει η δημοσίευσή της στο Κόμιξ. Για όσους δεν έχουν διαβάσει την ιστορία, να πούμε επίσης ότι οι δημιουργοί τής ιστορίας επέλεξαν να την κάνουν μαυρόασπρη, όπως ήταν και η ταινία, χρωματίζοντάς την σε τόνους τού γκρίζου.

Παρ’ όλ’ αυτά, εμένα το μοντέρνο σχέδιο του Cavazzano με χαλάει, οπότε πάνω από εννέα δεν μπορώ να βάλω. Όσο για το σενάριο (κρατήστε καλά τον Γιώργο, να μη με δαγκώσει, που δεν θα βάλω δέκα) και εκεί εννέα θα βάλω.

059

Συνεχίζουμε με την ιστορία οι κυνηγοί τής ξεχασμένης κιβωτού, σε σενάριο Bruno Concina και σχέδιο Massimo De Vita, βασισμένη στην ταινία οι κυνηγοί της χαμένης κιβωτού τού Steven Spielberg. Την ιστορία την έχουμε ξαναδιαβάσει στο Αλμανάκο 168. Στο ρόλο τού Ιντιάνα Τζοόυνς ο Φαντομ Ντακ(!), με τη Νταίζυ στο ρόλο τής Μάριον Ρέιβενγουντ και τον Ρόμπαξ(!) στο ρόλο τού Μπελόκ, τού αντιπάλου τού Ιντιάνα Τζόουνς.

Και εδώ η ταινία ακολουθεί σχετικά πιστά την υπόθεση, αν και, σε αντίθεση με την προηγούμενη ιστορία, οι ναζί έχουν παραλειφθεί. Επίσης, ακολουθώντας την Μπάρκσεια παράδοση, η οποία απορρίπτει το υπερφυσικό στοιχείο, η ιστορία δίνει μια επιστημονική εξήγηση του τι είναι τα τέρατα και σημεία που βγαίνουν από την κιβωτό, όταν ανοίγει.

Κλασικό σχέδιο ιστορίας με τον Φάντομ Ντακ, από έναν από τους κλασικούς σχεδιαστές του, άρα δέκα στο σχέδιο. Όσο για την υπόθεση (τον κρατάτε ακόμα καλά το Γιώργο, που θα βάλω μεγαλύτερη βαθμολογία σ’ αυτή την ιστορία, έτσι;) αυτή μου άρεσε. Είναι και το ότι δεν την είχα διαβάσει, είναι και το ότι έχω δει και την ταινία και «πιάνω» τα διάφορα αστεία, ε, να μη βάλω 9,5 με 10;

107

135

Ακολουθεί η ιστορία Φαρενάιτ 154, σε σενάριο Giorgio Figus και σχέδιο Claudio Panarese, βασισμένη στην ταινία Φαρενάιτ 451 τού François Truffaut. Την ιστορία την έχουμε ξαναδιαβάσει στο Ντόναλντ 53. Ντόναλντ, Νταίζυ και Γκαστόνε στους κύριους ρόλους, αλλά και με το θείο Σκρουτζ να κάνει την εμφάνισή του.

Μη έχοντας δει την ταινία (προσπάθησα, αλλά—τον κρατάτε το Γιώργο, έτσι;—τα παράτησα) και μη έχοντας διαβάσει ούτε το βιβλίο στο οποίο βασίζεται, δεν μπορώ να ξέρω πόσο πιστά ακολουθεί η υπόθεση τής ιστορίας αυτήν τής ταινίας, οπότε μόνο ως ιστορία με τον Ντόναλντ μπορώ να την κρίνω. Τη βρίσκω, λοιπόν, καλή, βάζοντάς της ένα εννέα. Στο σχέδιο θα βάλω κάτι λιγότερο, ας πούμε οκτώ, μια και θα μπορούσε να είναι καλύτερο.

Ακόμα και μη έχοντας διαβάσει το βιβλίο, γνωρίζω ότι η υπόθεση διαδραματίζεται σε ένα δυστοπικό κόσμο, όπου απαγορεύεται το διάβασμα, και η πυροσβεστική, αντί να σβήνει φωτιές, τις ανάβει, καίγοντας βιβλία. Υποτίθεται, μάλιστα, ότι ο τίτλος αναφέρεται στο σημείο ανάφλεξης τού χαρτιού. Στην ιστορία με τον Ντόναλντ, αυτό που απαγορεύεται είναι η μουσική, και ο τίτλος υποτίθεται ότι αναφέρεται στο σημείο ανάφλεξης των CD! Μόνο που εδώ έκανε ένα λάθος ο μεταφραστής, ο οποίος επέλεξε να διατηρήσει τη λέξη «Φαρενάιτ» στον τίτλο, την οποίαν είχε αφαιρέσει ο Ιταλός σεναριογράφος, ονομάζοντας την ιστορία του Paper Celsius 154. Δεν ξέρω αν το πλαστικό καίγεται στους 154 βαθμούς Κελσίου, αλλά στους 154 βαθμούς Φαρενάιτ (67 βαθμούς Κελσίου) ούτε που θα μαλακώνει!

169

Σαν πολύς Ντόναλντ έπεσε, σε έναν τόμο, που υποτίθεται ότι είναι αφιερωμένος στον Μίκυ, οπότε σειρά έχει η ιστορία Λα Στράντα, σε σενάριο Massimo Marconi και σχέδιο Giorgio Cavazzano, βασισμένη στην όχι ακριβώς ομώνυμη ταινία τού Federico Fellini, μια και ο ελληνικός τίτλος της ήταν πουλημένη απ’ τη μητέρα της! Όπως λέει και στην πρώτη σελίδα τής ιστορίας, Μίννι στο ρόλο τής Τζελσομίνα, Μίκυ Μάους στο ρόλο τού τρελού και Μαύρος Πητ στο ρόλο τού Τζαμπάνο.

Εδώ η ιστορία, αντί να προσπαθήσει να παρουσιάσει ολόκληρη την υπόθεση τής ταινίας, εστιάζει (έτσι τουλάχιστον κατάλαβα, αφού—τον κρατάτε, είπαμε, το Γιώργο—δεν έχω δει την ταινία) σε μία σκηνή τής ταινίας. Η ιστορία κινείται σε δύο επίπεδα. Στο ένα επίπεδο, ο Φελίνι μεταβαίνει εσπευσμένα στην Αμερική, καθώς η γυναίκα του τον ενημερώνει ότι η ταινία του πρόκειται να βραβευτεί με Όσκαρ. Σε δεύτερο επίπεδο, επηρεασμένος από το Μίκυ Μάους, που διαβάζει το παιδάκι που κάθεται δίπλα του στο αεροπλάνο, ο Φελίνι ονειρεύεται μια σκηνή από την ταινία του, όπου πρωταγωνιστούν οι ήρωες τού περιοδικού. Στο τέλος, η φαντασία μπλέκει με το όνειρο, καθώς ο Φελίνι πηγαίνει στη Ντίσνεϋλαντ και βλέπει από κοντά τους ήρωες που ονειρεύτηκε, αλλά και ένα αναπάντεχο άτομο, που εμφανίζεται μασκαρεμένο ως Φελίνι.

Εδώ μπορείτε να χαλαρώσετε το πόσο σφιχτά κρατάτε το Γιώργο, μια και θα βάλω δέκα, αλλά καλού κακού μην τον αφήσετε ακόμα τελείως.

Να πούμε πρώτα για το σχέδιο, το οποίο είναι με δύο τεχνοτροπίες. Η ιστορία-πλαίσιο, με το Φελίνι, είναι σε μοντέρνο στυλ, που κανονικά πάνω από εννέα δεν θα του έβαζα. Αλλά, αλλά, αλλά: αυτό γίνεται για να υπάρχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αντίθεση με το σχέδιο της ονειρικής ιστορίας, που λες και ξεπήδησε από τα στριπ τού Floyd Gottdredson τής δεκαετίας τού 1930. Εξαιρετικά! Ενδιαφέρουσα και η υπόθεση, που δένει αριστοτεχνικά με την ιστορία-πλαίσιο, οπότε δεν μπορείς να βρεις τίποτε το αρνητικό.

173 ITL0153

(Προέλευση εξωφύλλου: I.N.D.U.C.K.S.)

Τίποτα; Τίποτα! Ακόμα και το Μίκυ Μάους, που διαβάζει το παιδάκι, δεν είναι ένα τυχαίο Μίκυ Μάους. Από το εξώφυλλό του, συμπεραίνουμε ότι πρόκειται για το Topolino 133, που κυκλοφόρησε στις 25 Φεβρουαρίου 1956 και θα ήταν πολύ φυσικό να το διάβαζε ένα παιδί από την Ιταλία το Μάρτιο εκείνης τής χρονιάς, που διαδραματίζεται η ιστορία. (Άντε, για να πούμε κάτι αρνητικό, ότι κακώς το χρωμάτισαν πράσινο αντί για κόκκινο. Σπουδαίο πράμα!)

207

Άντε, πολλές κινηματογραφικές ιστορίες διαβάσαμε, φτάνει! Η επόμενη ιστορία είναι η σκιά τού Ιαγουάρου, σε σενάριο Sisto Nigro και σχέδιο Marco Mazzarello, που την έχουμε ξαναδιαβάσει στο Μίκυ Μάους 2033. Πρόκειται για μία αστυνομική ιστορία, όπου ο Μίκυ καλείται να εξιχνιάσει κάποιες ανεξήγητες καταστροφές, που φαίνεται να προκαλούνται από κάποιο άγριο ζώο στο στούντιο, τα βράδια μετά από τα γυρίσματα μιας ταινίας. Φυσικά, κάποιος από τους συμμετέχοντες στα γυρίσματα είναι ο δράστης, και φυσικά θα τον ανακαλύψει ο Μίκυ. Καλούτσικο σχέδιο, που θα μπορούσε να ήταν καλύτερο, και φορμουλαϊκή υπόθεση. Παραπάνω από οκτώ δεν μπορώ να βάλω.

239

Η τελευταία ιστορία είναι ο μίστερ σινεμανιακός, σε σενάριο Riccardo Pesce και σχέδιο Roberta Migheli, που την έχουμε ξαναδιαβάσει στο Αλμανάκο 186. Ο αποτυχημένος σκηνοθέτης Φιλμ Ντε Φρικ αποφασίζει να εκδικηθεί τους συναδέλφους του, που (δικαίως) τον περιφρονούν. Μεταμορφώνεται στον υπερ-κακό μίστερ σινεμανιακό, που, σαν τον σπαίντερ μαν, εκσφενδονίζει κινηματογραφικές ταινίες, αντί για ιστούς, με τις οποίες ακινητοποιεί τους αντιπάλους του και αρχίζει να αντικαθιστά τις ταινίες τών άλλων σκηνοθετών με τις δικές του. Τη λύση καλείται να δώσει ο Σούπερ Γκούφυ, ο οποίος, όμως, αμφιταλαντεύεται, καθώς ναι μεν ο Ντε Φρικ είναι ο κακός τής υπόθεσης, αλλά ο Γκούφυ είναι ο… μοναδικός θαυμαστής του!

Μάλλον κακό σχέδιο και υπόθεση (μη χαλαρώνετε, τον κρατάτε, είπαμε το Γιώργο), μάλλον παιδαριώδης, από αυτές που δεν μου άρεσε να διαβάζω στο Μεγάλο Μίκυ. Το μοναδικό «συν» τής ιστορίας είναι ότι, αν και πρόκειται για ιταλική ιστορία, καταφέρνει και αναπαράγει την ατμόσφαιρα αυτών τών αμερικάνικων παιδαριωδών ιστοριών τού Μεγάλου Μίκυ. Πέντε, άντε έξι το πολύ, για να μη σας δαγκώσει κανένα δάχτυλο ο Γιώργος, που θέλω να πιστεύω ότι τον κρατάτε ακόμα!

260

Συμπερασματικά, αν ο τόμος τελείωνε στη σελίδα 204, θα είχαμε ένα πολύ καλό αφιέρωμα στις ιταλικές κινηματογραφικές παρωδίες, κι ας ήταν μόνο οι μισές από τις ιστορίες με το Μίκυ, παρά τον τίτλο τού τεύχους. Οι υπόλοιπες πενήντα σελίδες, όμως, δεν προσφέρουν τίποτε στο τεύχος, πέρα από μια αύξηση τής τιμής και μάλλον το χαλάνε, ιδίως η τελευταία ιστορία. Έτσι, συνολικά θα βάλω μόνο 8,5 στο τεύχος, βαθμολογία που δεν την αξίζουν οι τέσσερις πρώτες ιστορίες.

Κάπου εδώ τελειώνει αυτή μας η παρουσίαση. Μετρήστε μέχρι το εκατό, για να μου δώσετε το χρόνο να φύγω, και μετά μπορείτε ν’ αφήσετε το Γιώργο!

Τις παρουσιάσεις τών καλοκαιρινών τόμων τού Μίκυ Μάους μπορείτε να τις διαβάσετε συγκεντρωμένες στην κατηγορία καλοκαίρι 2013.

Άδεια Creative Commons
Αυτή η εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Μη εισαγόμενο.

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...

Posted on 10 Ιουλίου 2013, in Arts, Comics, Comics Archive, Comics Characters, Comics Covers, Comics Creators, Comics History, Comics Legends, Comics Stories, Comics Strips, Comics Trades, Comics Tributes, CT Exclusive, Culture, Greek Comics, Greek Magazines, Άρθρα Μελών, Έρευνα, Απόψεις, Αποσπάσματα, Αποκλειστικότητες, Αρχείο, Αφιερώματα, Βινιέτες, Γουώλτ Ντίσνεϋ, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Ενημέρωση, Εξώφυλλα Κόμικς, Η Ιστορία των Κόμικς, Κόμικς, Κόμικς Έρευνα, Κόμικς Θρύλοι, Κόμικς Ιστορίες, Κόμικς Καταγραφή, Κόμικς Παρουσιάσεις, Κόμικς Χαρακτήρες, Μίκυ Μάους, Παρουσίαση: Μεγάλα Σήριαλ, Παρουσίαση: Μεγάλα Σήριαλ – Καλοκαίρι 2013, Πολιτισμός, Σκίτσο, Τέχνες, Τα μεγάλα σήριαλ, Τερζόπουλος, Walt Disney and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 2 Σχόλια.

  1. Αχα!

    Κι εσείς τον ακούτε και με κρατάτε, σε βάρος της έβδομης τέχνης! Μάλιστα! Τώρα σε ποιόν από όλους σας να τα πω; Ας πούμε ότι σας επηρέασε, αλλά δεν είστε άμοιροι ευθυνών!

    Θα δείξω καλή θέληση και θα φανώ και ψύχραιμος από πάνω!

    Πρώτα από όλα, ΑΡΙΣΤΗ παρουσίαση! Ο ορισμός της κεφάτης και τεκμηριωμένης παρουσίασης! Κρίτωνα, εύγε για πολλοστή φορά! Το φετινό καλοκαίρι στο Comics Trades σου ανήκει δικαιωματικά!

    Σαν τόμος τώρα(και ενώ – καλά διαβάσατε, αλλά δεν φταίω εγώ – δεν τον έχω διαβάσει ακόμα), μπορώ να πω ότι μου θύμισε λιγάκι από χαμηλές εκδοτικές πτήσεις…

    Το «Καζαμπλάνκα»(άλλοι το αποκαλούν σαν «ωδή στη φιλία», αλλά ηχεί κάπως υπερβολικό, οπότε το αποφεύγω), δεν είναι κακό. Έχει κάτι από το κλίμα του φιλμ. Άλλωστε το ζητούμενο δεν ήταν να το αναπλάσει πλήρως.

    Για τον «Ιντιάνα Τζόουνς»(καλά δεν ντρέπεσαι;! Σου άρεσε καλύτερα από την «Καζαμπλάνκα»;! Δεν έχει σημασία που δεν το έχεις δει!), και μόνον το σκίτσο με οδηγεί μόνον σε 10άρι!

    Και κάπου εδώ αρχίζουν τα περίεργα… Το «Φαρενάιτ» δεν με πείθει καθόλου και σε καμία περίπτωση, ενώ το «Λα Στράντα» έχει ένα δυνατό χαρτί. Ποιό είναι αυτό; Ο Μαύρος Πητ! Ιδανικός πέρα για πέρα στον ρόλο του Άντονυ Κουήν!

    Και τα περίεργα συνεχίζονται… «Η σκιά του Ιαγουάρου», ξέρετε τι είναι; Μεταφορά στον κόσμο του Ντίσνευ ενός …κόμικς! Καλά διαβάσατε. Πρόκειται για το τεύχος 34 της Ελληνικής έκδοσης του «Μίστερ Νο», με τίτλο «Ο θεός τζάγκουαρ», που κυκλοφόρησε ο κ. Ανεμοδουράς το 1987! Άρα, εδώ μάλλον ατυχήσαμε, αφού ουδεμία κινηματογραφική ανάμιξη υπάρχει.

    Αν με κρατούσατε για να μην μιλήσω για την τελευταία ιστορία, κάνατε πολύ καλά! Ούτε 6 δεν θα έβαζα! Αδιάφορη παντελώς, άσχετη σε βαθμό κακουργήματος, άστοχη σαν επιλογή!

    Συμπερασματικά τώρα: Έκδοση που …είχε καλούς σκοπούς, αλλά στο γύρισμα των σελίδων έδειξε να έχει χάσει το δρόμο για το ταξίδι, πως να την κρίνω; Και μην μου πείτε ότι «σε κάθε ταξίδι σημασία έχει ο σκοπός και όχι ο προορισμός». Εντάξει, να γελάσουμε, να διασκεδάσουμε, καλοκαίρι είναι. Αλλά, προς τι ο τίτλος; Ντόναλντ, Φάντομ, Σούπερ Γκούφυ, σε τόμο αφιερωμένο στα κινηματογραφικά του Μίκυ;;; Δηλαδή στον αντίστοιχο τόμο με τον Ντόναλντ, τι να περιμένουμε;;; Γιαγιά Ντάκ, Ματζίκα και Λυκόπουλο; Α – πα – πα! Αυτά είναι ατοπήματα πρωτάρηδων και όχι εκδοτικών με ιστορία δεκαετιών πίσω τους.

    Και κάτι άλλο. Το ζητούμενο ας πούμε ότι ήταν να μαζευτούν κινηματογραφικές μεταφορές. Ωραία. Συμφωνώ και βρίσκω καλή την ιδέα. Αυτές ήταν οι κινηματογραφικές μεταφορές, οι διαθέσιμες; Δεν νομίζω… Για σκεφτείτε λιγάκι… Να σας δώσω ένα παράδειγμα: «Όσα Παίρνει ο Άνεμος». Και υπάρχει πλήθος άλλων, που θα μπορούσαν να συγκροτήσουν ένα αχτύπητο τόμο και αξέχαστο, αλλά…

    Μου αρέσει!

  2. Κατ’ αρχάς, το όσα παίρνει ο άνεμος είναι ιστορία με τον Ντόναλντ, οπότε ίσως να το διαβάσουμε στον τόμο που (υποτίθεται ότι) θα είναι αφιερωμένος στον Ντόναλντ.

    Όσο για την επιλογή τών ιστοριών, ψάχνοντάς το λίγο, νομίζω ότι κατάλαβα τι συμβαίνει. Το 2009 κυκλοφόρησαν στην Ιταλία, ως συμπλήρωμα («supplementi»—ένθετα;!;!;) τού Topolino, τέσσερις τόμοι με τίτλο TopoOscar, που συγκέντρωναν (όλες;) τις κινηματογραφικές παρωδίες:

    http://coa.inducks.org/issue.php?c=it/TLS2777
    http://coa.inducks.org/issue.php?c=it/TLS2778
    http://coa.inducks.org/issue.php?c=it/TLS2779
    http://coa.inducks.org/issue.php?c=it/TLS2780

    Οι δύο δικοί μας τόμοι έχουν τα εξώφυλλα τών δύο πρώτων τόμων και μια ανακατεμένη επιλογή από τις ιστορίες τών τριών πρώτων, μάλλον με κριτήριο το τι έχει ήδη κυκλοφορήσει στη χώρα μας, ώστε να μην προστεθεί στο κόστος τής παραγωγής η μεταφορά τών ιστοριών στα Ελληνικά.

    Από εκεί και πέρα, καθώς από τη μια δεν επαρκούσε το υλικό, και από την άλλη οι ιταλικοί τόμοι είχαν 228 σελίδες έκαστος, προστέθηκαν και κάποιες ιστορίες για τσόντα, ενώ καποιος έγινε άπληστος και πρόσθεσε άλλα δύο δεκαεξασέλιδα, ανεβάζοντας το μέγεθος τών τόμων στις 260 σελίδες, με ανάλογη αύξηση, εννοείται και τής τιμής.

    Νομίζω ότι ήταν μία ατυχής επιλογή, η οποία θα είναι ακόμα ατυχέστερη, αν θα έχει ως συνέπεια να στερηθούμε τα υπόλοιπα περιεχόμενα αυτής τής σειράς, το επόμενο καλοκαίρι.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: