ΣΟΥΠΕΡ ΑΛΜΑΝΑΚΟ ΤΕΥΧΟΣ 1 – «ΑΛΛΑΓΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ»

Από τις πολύ λίγες περιπτώσεις, που η επερχόμενη έκδοση ενός τίτλου κόμικς έχει συγκεντρώσει τόσο ενδιαφέρον μεταξύ των αναγνωστών, με πολλές και μεγάλες προσδοκίες, ερωτηματικά σχετικά με το περιεχόμενό του και τόσες διφορούμενες απόψεις – εκτιμήσεις. Τα περισσότερα Ελληνικά κόμικς blogs – forums & sites, έχουν ξοδέψει πολλές αναρτήσεις και ακόμη περισσότερα σχόλια, προσπαθώντας να καταλάβουν τι πρόκειται να περιέχει το «Σούπερ Αλμανάκο» και παραθέτοντας, επίσης, τι θα επιθυμούσαν να έχει στις σελίδες του. Κάτι τέτοιο, έχω να θυμηθώ από τα πρώτα χρόνια έκδοσης του ΚΟΜΙΞ, αλλά και από τα τελευταία 5-6, όπου όλοι έχουν αναλωθεί σε κριτικές επί κριτικών. Όλα αυτά, βέβαια, να πούμε ότι εν μέρει είναι δικαιολογημένα, αφού οι φίλοι του «μασκοφόρου εκδικητή»(Φάντομ), είναι πολλοί στη χώρα μας. Η αναμονή όμως όλων έλαβε τέλος, όσοι μάντεψαν – μάντεψαν, γιατί το πρώτο τεύχος «Σούπερ Αλμανάκο» είναι εδώ για παρουσίαση!

Πάμε πρώτα σε κάποια από αυτά τα στοιχεία, που δείχνουν να αποτελούν μέρος της εκδοτικής του προσωπικότητας. Κατ` αρχάς, έχουμε 164 σελίδες, σαφώς περισσότερες από τον προκάτοχό του, το «Αλμανάκο». Κόστος, 3,00 ευρώ. Μόλις γυρίσετε τις πρώτες 2 σελίδες, αντικρίζετε ένα κίτρινης απόχρωσης περιθώριο, κάτι που συνεχίζεται μέχρι την τελευταία σελίδα. Το χρώμα αυτό αντικαθιστά το γνώριμο λευκό, που έχουμε συνηθίσει σε όλες σχεδόν τις Ελληνικές εκδόσεις κόμικς, και δεν μπορώ να πω ότι μ’ αρέσει. Αντίθετα κουράζει, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια. Όλοι μας, παίρνοντας στα χέρια τις «Νέες Περιπέτειες του Φάντομ», με τις φουτουριστικές, φευγάτες, σχεδιαστικές γραμμές και το υπερηρωικό στυλ, θεωρήσαμε ότι το «Σούπερ Αλμανάκο» θα επενδύσει στο παρελθόν του ήρωα, δημοσιεύοντας τις πρώτες του ιστορίες(όπως στο Ιταλικό Paperinik Cult). Για να υπάρχει μια ισορροπία, ας πούμε, εκδοτική τέλος πάντων, αλλά και για να έχουν την δυνατότητα οι νέοι αναγνώστες να διαβάσουν κάποιες από τις παλιές ιστορίες. Εδώ όμως, στο πρώτο του τεύχος, σίγουρα απογοητεύει όλους όσοι περίμεναν κάτι τέτοιο… Το τεύχος περιέχει δύο ιστορίες Φάντομ Ντακ, εσοδείας των τελευταίων 10 ετών και άλλες δύο, με ήρωα τον Ιντιάνα Γκούφυ…

Πρώτη ιστορία, που ανοίγει αυτή την νέα εκδοτική προσπάθεια, είναι αυτή που έδωσε και το όνομά της στο τεύχος. «Αλλαγή ταυτότητας» λοιπόν, με το σενάριο να δείχνει να έχει βγει από κάποιο τεύχος των Fantastic 4, αφού ο Φάντομ αντιμετωπίζει έναν «κακό» μεταλλαγμένο, ονόματι «αμμόλοφο», που έχει ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά με έναν εκ της ομάδας των «4 φανταστικών»! Δεν με ικανοποίησε το σκίτσο, ούτε και το στόρι. Όπως έχω πει και άλλες φορές, αν ήθελε κάποιος ένα τέτοιου ύφους  κόμικς, υπάρχουν τα αρχικά, αυθεντικά, που κυκλοφορούν χρόνια τώρα στην αγορά. Τι ωφελεί και τι προσθέτει, αναρωτιέμαι, μια προσαρμογή ενός ήρωα του Ντίσνεϋ σε όλα αυτά;

Ακολουθούν 2 σελίδες, που μας ενώνουν με το παρελθόν του «Αλμανάκο», τότε που ακόμη δεν είχε «Σούπερ» στον τίτλο. Ποδοσφαιρικά παραλειπόμενα. Αμέσως μετά, έρχεται η «Κούρσα ενάντια στον χρόνο», με τον Φάντομ Ντακ. Κι αυτή με έναν Ντόναλντ να έχει σχεδιαστεί σαν να έχει γίνει, απότομα, μακρόστενο το πρόσωπο του! Να τον πάτησε οδοστρωτήρας; Να έπαθε κάτι στο τυπογραφείο; Να μην είχε διαβάσει Ντίσνεϋ ποτέ ο σχεδιαστής του; Υπαρξιακά ερωτήματα, θα μου πείτε… Ως σενάριο, δεν θα το χαρακτήριζα κακό. Ο ήρωάς μας καλείται να τα βάλει με τους Λύκους και το… χωροχρόνο, που τον απειλεί με ήττα. Καλό είναι. Όμως, έχω την αίσθηση ότι και αυτό είναι σχετικά πρόσφατης παραγωγής και όχι αυτό που περιμέναμε…

Αφήνουμε τις επόμενες δύο σελίδες, με την συνοπτική παρουσίαση των 10 καλύτερων βιντεοπαιχνιδιών και συναντάμε την «Ατρόμητη Νταϊάνα», με τον Ιντιάνα Γκούφυ και τον Μίκυ. Έχει χιούμορ, αν και χωρίς νεύρο, ενώ ικανοποιεί και σχεδιαστικά, αφού κάπως συνέρχεσαι, έπειτα από τα σκίτσα του Φάντομ. Όμως, κάτι δεν πείθει και εδώ… Ο Ιντιάνα θα αναζητήσει την συνάδελφό του, γοητευμένος από την τηλεοπτική της παρουσία και θα μπλέξει σε περιπέτειες, ως συνήθως. Με μια λέξη… μέτρια.

Το «Μυστικό της Ταϋλανδέζικης ντάλιας», σε δύο τμήματα, είναι η ιστορία που κλείνει το πρώτο τεύχος και είναι με ήρωα τον Ιντιάνα Γκούφυ κι αυτή. Μπορώ να πω, ότι είναι η μόνη που με ικανοποίησε πλήρως, σχεδιαστικά και σεναριακά. Έχει κάτι από τον μυστικισμό της Άπω Ανατολής, καλά δουλεμένο σενάριο, ωραία εξωτικά τοπία και σε κρατάει με το ρυθμό και την πλοκή της. Το σκίτσο έχει έμφαση στη λεπτομέρεια και είναι καλό. Μακράν, ό,τι καλύτερο μπήκε στις σελίδες του πρώτου «Σούπερ Αλμανάκο».

Συμπεράσματα, τώρα. Τι να προσθέσω, που να μην το έχω ήδη πει; Μέτριο τεύχος, με κακές στιγμές και μηδενική έμπνευση. Πολύ κάτω από τις προσδοκίες όλων μας και σε καμία περίπτωση δεν αγγίζει, καν, την αντίστοιχη Ιταλική έκδοση. Αν αυτό ήταν το νέο, «Σούπερ» κιόλας, Αλμανάκο, τότε θα προτιμούσα το παλιό, που δεν έχει και εκείνο το κίτρινο περιθώριο. Προσωπικά, απογοητεύτηκα πάρα πολύ… Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να δώσω παραπάνω από 6,5… Το επόμενο τεύχος κυκλοφορεί την Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου και θα πρέπει να βελτιωθεί πολύ… για να μας πείσει…

Το εξώφυλλο του Ιταλικού Paperinik Cult είναι από ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον site, που καλά θα κάνουν οι φίλοι του Ντίσνεϋ να έχουν στα υπ’ όψιν τους…

http://www.wolfstad.com/dcw/italy/paperinik-cult/

Νέα κατηγορία και για αυτό τον τίτλο. Είναι η ομώνυμη.

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on 18 Αυγούστου 2012, in Arts, Comics, Comics Archive, Comics Characters, Comics Covers, Comics Creators, Comics History, Comics Legends, Comics Links, Comics News, Comics Stories, Comics Strips, Comics Trades, Comics Tributes, CT Exclusive, Greek Comics, Greek Magazines, Άρθρα Μελών, Έρευνα, Απόψεις, Αποσπάσματα, Αποκλειστικότητες, Αρχείο, Αφιερώματα, Βινιέτες, Γουώλτ Ντίσνεϋ, Δημιουργοί, Επικαιρότητα, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Εξώφυλλα Κόμικς, Η Ιστορία των Κόμικς, Κόμικς, Κόμικς Έρευνα, Κόμικς Θρύλοι, Κόμικς Ιστορίες, Κόμικς Καταγραφή, Κόμικς Παρουσιάσεις, Κόμικς Χαρακτήρες, Καρέ, Παραλειπόμενα, Παρουσίαση: Σούπερ Αλμανάκο, Πολιτισμός, Σκίτσο, Σούπερ Αλμανάκο, Τέχνες, Τερζόπουλος, Φάντομ Ντάκ, Walt Disney and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 19 Σχόλια.

  1. Και μερικές ενδιαφέρουσες πληροφορίες, που ίσως να μαρτυρούν τον χαρακτήρα τού περιοδικού:

    Η αλλαγή ταυτότητας είναι δανέζικη παραγωγή, που πρωτοδημοσιεύτηκε το 2006, σε σενάριο τών Αμερικανών Laura και Mark Shaw. Αυτό το τελευταίο ίσως να εξηγεί και τις επιρροές από τους Φανταστικούς 4.

    Η κούρσα ενάντια στον χρόνο δεν είναι και τόσο πρόσφατη, καθώς πρωτοδημοσιεύτηκε το 1999. Είναι όμως αναδημοσίευση, μια και στην Ελλάδα είχε ξαναδημοσιευτεί, φρέσκια φρέσκια, το 2000, στο Αλμανάκο 117.

    Η ατρόμητη Νταϊάνα είναι κι’ αυτή σχετικά πρόσφατη ιστορία, του 2005.

    Τέλος, το μυστήριο της Ταϋλανδέζικης ντάμας είναι σχετικά παλιά ιστορία, του 1993 και ίσως γι’ αυτό είναι η καλύτερη τού τεύχους. Όμως, είναι και αυτή ανατύπωση, καθώς είχε ξαναδημοσιευτεί, κι αυτή φρέσκια φρέσκια, το 1995, στο Αλμανάκο 56.

    Έχουμε, δηλαδή, ένα μείγμα από ανατυπώσεις παλαιών (για τα δεδομένα τού στοχευομένου κοινού) ιστοριών και πρώτες εκδόσεις σχετικά προσφάτων, αλλά όχι τελευταίας εσοδείας ιστοριών. Ίσως, για το στοχευόμενο κοινό, αυτό να είναι ένας καλός συνδυασμός.

    Μου αρέσει!

    • Αυτά τα στοιχεία χρειαζόμασταν! Εύγε, Κρίτωνα! Τώρα, η αλήθεια είναι ότι απομυθοποιούν ακόμη περισσότερο την έκδοση, αυτού του πρώτου τεύχους και δεν μας προδιαθέτουν καθόλου ευχάριστα, για ότι επακολουθήσει… Πάντως, όπως το έγραψα άλλωστε, θα πρέπει να αλλάξει 180 μοίρες, γωνία πλεύσης η εκδοτική, για να μας πείσει…

      Μου αρέσει!

  2. Κάποιες κακές σκέψεις:

    Ο όρος «κίτρινος τύπος» προέρχεται από μια εφημερίδα, η οποία, για λόγους εντυπωσιασμού, κάποτε τύπωσε τους τίτλους της με κίτρινα γράμματα. Επειδή, λοιπόν, δεν μπορώ να φανταστώ άλλο λόγο, πέρα από τον εντυπωσιασμό, για τον οποίον οι ιστορίες τυπώνονται σε κίτρινο υπόβαθρο, έχουμε μια καθαρή περίπτωση (κυριολεκτικά) κίτρινου τύπου!

    Μέχρι χθες, πίστευα ότι ο τίτλος αλλαγή ταυτότητας στο εξώφυλλο, αναφερόταν στην αλλαγή ταυτότητας τού περιοδικού και όχι απλώς στην πρώτη ιστορία. Αυτός είναι ο λόγος που, στην αρχική εκδοχή τής εναλλακτικής παρουσιάσεως, που έκανα, είχα διατηρήσει αυτούσιο το εξώφυλλο (μεγέθυνση από τη διαφήμιση στο Μεγάλο Μίκυ). Τώρα, αναρωτιέμαι αν η παρεξήγηση ήταν εσκεμμένη, ιδίως αν σκεφτούμε ότι ο αρχικός τίτλος τής ιστορίας ήταν «mistaken identity», δηλαδή «λάθος ταυτότητα», που σημαίνει κάτι που σου συμβαίνει ακούσια, όταν κάποιος σε παραγνωρίζει, και όχι εκούσια, όταν αλλάζεις την ταυτότητά σου για να μη σε γνωρίζουν πια. Μήπως, δηλαδή, η επιλογή τού τίτλου αποσκοπούσε στο να δημιουργηθεί λάθος ταυτότητα για περιοδικό, ότι δήθεν είχε αλλάξει ταυτότητα!

    Μπα, πολύ τα ψειρίζω! Το περιοδικό έχει αλλάξει ταυτότητα, επικεντρώνοντας πλέον στις ιστορίες, αντί στα άρθρα και, μάλιστα, με το παραπάνω. Αν δεν είχε χρησιμοποιήσει το εξώφυλλο τού Paperinik Cult, δίνοντάς μας το μήνυμα ότι «κλασικό Φάντομ Ντακ δεν έχει», αφού δεν κρατάνε το εξώφυλλο καβάντζα για πιθανή μελλοντική δημοσίευση τού Paperinik Cult, τώρα θα πανηγυρίζαμε που έχουμε ένα νέο τίτλο γεμάτο ιστορίες!

    Μου αρέσει!

  3. Τι να πώ; Τα είπατε όλα. Και φυσικά σαν βροντόσαυρος και εγώ συμφωνώ με τον Γιώργο. Τελικά ευτυχώς που έχουμε το ΚΟΜΙΞ. Εάν μάλιστα είχαμε κάτι αντίστοιχο με παλιές ιστορίες του Μικυ (από αυτές που βλέπαμε στο ‘ΓΕΛΙΟ & ΧΑΡΑ» τότε θα ήμουν ικανοποιημένος. Πάντοτε οι αγαπημένοι μου ήρωες ήταν τα παπιά. Αλλά μερικές φορές μου λείπουν και οι άλλοι ήρωες.

    Μου αρέσει!

    • Στέλιο, ξέρεις τι νομίζω; Ότι κάποιος μας ωθεί προς την …συνταξιοδότηση, από αναγνώστες! 🙂

      Μου αρέσει!

      • Ετσι είναι Γιώργο. Κάποιοι θέλουν να χτίσουν έναν διαφορετικό κόσμο και τα κομιξ δεν αποτελούν εξαίρεση.

        Μου αρέσει!

        • Ας έβαζαν τότε, ένα λογότυπο λοξό, κάπου στα εξώφυλλα των εκδόσεων τους, με τίτλο : «Για νέους πελάτες, ΜΟΝΟΝ».

          Μου αρέσει!

          • Ή, ακόμα καλύτερα: σ’ όσους αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε!

            Πάντως, τα παιδικά περιοδικά είναι εξ ορισμού για νέους πελάτες, μόνον. Αν τα διαβάζουν και κάποιοι απ’ τους παλιούς, πρόβλημά τους. Είδαμε και το άλλο άκρο, τα αμερικάνικα Μίκυ Μάους, που απευθυνόντουσαν μόνο σε μεγάλους («συλλέκτες»), είχαν ένα τιράζ κάποιων μονοψήφιων χιλιάδων και κλείναν το ένα μετά το άλλο, μέχρι που δεν έμεινε τίποτε. Εδώ, τα Μίκυ Μάους καλά κρατούν ακόμα και, παρά την κρίση, βγαίνουν και νέοι τίτλοι. Επομένως, κάτι κάνει καλά η Νέα Ακτίνα, κι ας γκρινιάζουμε εμείς οι παλιοί, οπότε το «δεν δεχόμαστε ούτε εξετάζουμε αυτόκλητες παρατηρήσεις και προτάσεις», που γράφουν στις σελίδες τους στο facebook, ίσως να μην είναι τόσο αλαζονικό, όσο ακούγεται.

            Μου αρέσει!

            • Έτσι είναι, Κρίτωνα. Πολύ σωστά. Δυστυχώς βέβαια, γιατί θα ήθελα να διαφωνούσα και να ήταν αλλιώς, αλλά… δεν είναι.

              Μου αρέσει!

            • Τελικά δεν υπάρχει ελεύθερη επιλογή για τον πολίτη/καταναλωτή. Κάποιοι αποφασίζουν και επιβάλλουν. Επειδή δεν νομίζω να έγινε έρευνα αγοράς και να αποφάσισαν οι αναγνώστες των 5 ή 10 ετών την στροφή αυτή. Απλά οι νέες γενιές θα γνωρίσουν μόνο αυτό και θα εθιστούν σε αυτό. Κατα τα άλλα «δεν δεχόμαστε ούτε εξετάζουμε αυτόκλητες παρατηρήσεις και προτάσεις»¨και ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΣΣΟΥΜΕ.

              Μου αρέσει!

            • Καλημέρα, Στέλιο.

              Κάποιος το είχε πει αυτό παλιά, αλλά δεν θυμάμαι πως τον λένε… 🙂

              Ευκαιρία για μια διατριβή, με τίτλο «Η δικτατορία των κόμικς», ή «Αποφασίζοντας για σας, πριν από εσάς».

              Μου αρέσει!

  4. Ο Γουρουνοκέφαλος τύπος της πρώτης ιστορίας είναι μια χαρά αντιγραφούλα του »κακού» Sand-Man που ταλαιπωρεί τον Άνθρωπο-Αράχνη αρκετά φεγγάρια τώρα….

    Αυτή η συγχώνευση Μάρβελ-Ντίσνευ θα αποφέρει παρόμοιους καρπούς μελλοντικά…….. 😦

    Μου αρέσει!

  5. Αμήν παιδιά,αμήν,η παντο-κομικσοκρατορία και όχι μόνο των υπερηρώων,υπερκακών δεν ξέρω πόση μεγάλη απήχηση έχει στους νεότερους στη χώρα μας,όσο αφορά τα κόμικς πάντα,αλλά αν δω παιδάκια να βλέπουν η να διαβάζουν την Ντόρα την Εξερευνήτρια καθώς σώζει το Μανχάταν με τις σούπερ-ντούπερ δυνάμεις της δεν θα αντιδράσω με τον καλύτερο τρόπο,αυτό είναι σίγουρο!

    Μου αρέσει!

    • 🙂 Μου θυμίζει την κόντρα που είχα προ 4ετίας, όταν είχα εναντιωθεί στην άποψη της υπεύθυνης της Anubis(στο Comicdom), σχετικά με το πόσο «προσχολικής ηλικίας», είναι τα προιόντα Gormiti! Τελικά, πρέπει να είχα άδικο, αφού η πλύση εγκεφάλου απέφερε καρπούς και τα Gormiti μπήκαν στα Ελληνικά σχολεία, τουλάχιστον στις τσάντες των μαθητών…

      Μου αρέσει!

  6. Όντως μιλάμε για μεγάλη μοδάτη θραύση! Τάπες, παιχνίδια με κάρτες, όλα μέσα! Πέρασαν και τα Gormiti θυμίζοντας κομήτη! Πλύση εγκεφάλου πραγματικά.

    Μου αρέσει!

  7. Μια και ξαναπιάσαμε το νήμα τού Σούπερ Αλμανάκο, να πω κι εγώ τη γνώμη μου κι ας θέλω λίγο ακόμα για να τελειώσω το τεύχος.

    Λοιπόν… μου άρεσε!!! (Ναι ξέρω, μπορώ να παραδώσω στην έξοδο την κάρτα μέλους τού comicstrades και να πάω τη Δευτέρα να εγγραφώ στην πρώτη Δημοτικού…)

    Όσο κι’ αν φαίνεται περίεργο, ο Φάντομ Ντακ, των δύο πρώτων ιστοριών, είναι ο κλασικός Φάντομ Ντακ, που αγαπήσαμε, και όχι ο μοντέρνος υπερήρωας. Είναι ο Ντόναλντ με μάσκα και κάποια μαραφέτια τού Κύρου, με όλες του τις αδυναμίες και τα ταπεινά του κίνητρα. Άλλο αν οι Λιμνουπολίτες τού συμπεριφέρονται σαν να ήταν ο… Batman, με την αστυνομία να τον καλεί όταν δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, και το θείο Σκρουτζ να χρησιμοποιεί έναν προβολέα τύπου Batman (αυθεντικό, σε δεύτερη χρήση;) για να φωνάζει τον Φάντομ Ντακ, όποτε έχει πρόβλημα.

    Τώρα, ναι, η πρώτη ιστορία παραήταν επηρεασμένη από τον ήρωα τού spiderman, αλλά στα διαλείμματα, ανάμεσα στο ξύλο, χαιρόμουν να βλέπω τον γνώριμο Φάντομ Ντακ, που ό,τι κάνει το κάνει για να ξανακερδίσει την αγάπη εκείνης τής μέγαιρας τής Νταίζυ.

    Για τη δεύτερη ιστορία, αν είχε δημοσιευτεί ως κύρια ιστορία στο Μίκυ Μάους, είμαι βέβαιος ότι θα της είχαμε πλέξει το εγκώμιο για την πρωτοτυπία της και για το πόσο πιστευτά χειρίστηκε το επιστημονικοφανταστικό της θέμα. Και εδώ ο Φάντομ Ντακ είναι ο κλασικός Φάντομ Ντακ, τόσο σε χαρακτήρα, όσο και εξοπλισμό. Για μένα, αυτή ήταν η καλύτερη ιστορία τού τεύχους.

    Η πρώτη ιστορία με τον Ιντιάνα Γκούφυ ήταν καλή, αν και προβλέψιμη. Όσο για την δεύτερη, δεν την έχω τελειώσει ακόμα, αλλά είναι μια όμορφη ιστορία, σε δύο σαφώς ξεχωριστά μέρη, που δεν θα με πείραζε να την διάβαζα και σε δύο τεύχη τού Μίκυ Μάους.

    Το βασικό αρνητικό τού τεύχους ήταν, τελικά, το κίτρινο υπόβαθρο των ιστοριών.

    Συμπέρασμα: θα αγοράσω και το δεύτερο τεύχος.

    Όσο για το τεύχος απ’ το παράλληλο σύμπαν, με τις ιστορίες από το Paperinik Cult, αν το αγόραζα, θα ήταν η πέμπτη φορά, που θα αγόραζα την πρώτη ιστορία και, μάλλον ή τρίτη φορά, που θα αγόραζα τις υπόλοιπες, οπότε ίσως είναι καλύτερα που δεν κυκλοφόρησε στο δικό μας σύμπαν.

    Μου αρέσει!

Γράψτε απάντηση στο dancooper1 Ακύρωση απάντησης

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: