ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ ΤΕΥΧΟΣ 2403 -«ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ»

Ο μυστικός πράκτορας Ντόναλντ έρχεται με την πρώτη από τις 4 νέες ιστορίες του, στο τεύχος 2403 του Μίκυ Μάους. Κατασκοπία και δράση, με ρυθμούς που θα ζήλευε και ο Τζέημς Μποντ! Στο τεύχος αυτής της εβδομάδας, όμως, έχουμε κι άλλα ενδιαφέροντα να διαβάσουμε, όπως και μια είδηση. Ας τα δούμε με την σειρά.

Πάμε πρώτα στην είδηση, που αφορά σε ό,τι είχε εξαγγείλει η έκδοση προ 2 εβδομάδων. Το ταξίδι στην ιστορία της τέχνης είναι έτοιμο και ξεκινάει στις 17 Αυγούστου(ημέρα Παρασκευή, φυσικά). Έτσι, στην πολύ κατατοπιστική αυτή, τρισέλιδη καταχώριση, μπορούμε να πάρουμε μια γεύση, σχετικά με τους προορισμούς αυτών των ταξιδιών. Όπως βλέπετε και στις σελίδες που παραθέτουμε, πρόκειται για μια θεματική παρουσίαση σημαντικών πολιτιστικών στοιχείων, ξεκινώντας από την προϊστορία και καταλήγοντας στην σύγχρονη εποχή. Στο διάστημα αυτών των παρουσιάσεων, θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε όλες τις επιρροές ανά αιώνα, όπως και τους λαούς που επηρέασαν περισσότερο την ίδια την τέχνη και την διαμόρφωσαν.

Ας δούμε όμως και το περιεχόμενο του σημερινού τεύχους, όσον αφορά στις ιστορίες που φιλοξενεί. Αρχή με τα «Κανάλια της Βενετίας». Μια περιπέτεια που θα φέρει το έγκλημα σε νέα, τεχνολογικά μονοπάτια και τον διώκτη του, πράκτορα 0707, ή για τους φίλους Ντόναλντ, στο κατόπι του! Όλα ξεκινούν με την υποκλοπή φωτογραφιών τής νέας ταινίας τού σκηνοθέτη Τζέημς Μπουλούκου(μάλλον Έλλην μετανάστης), οι οποίες, εν συνεχεία, διαρρέουν στο διαδίκτυο! Ο πράκτορας μας δεν θα υπολογίσει τους κινδύνους και θα ριχτεί στην αναζήτηση της αλήθειας, αλλά και του «χρυσού DVD», που περιέχει την ίδια την ταινία και πρέπει να βρίσκεται στο φεστιβάλ της Βενετίας, για να προβληθεί! Το DVD αυτό, όμως, έχει την δυνατότητα να καταστρέψει την ίδια την μυστική οργάνωση (τους εργοδότες τού πράκτορα), με το περιεχόμενό του, οπότε ο Ντόναλντ καλείται να το καταστρέψει εγκαίρως! Ο ρόλος αυτός του μονίμως χρεοκοπημένου παπιού, ένα ακόμη alter ego του, μετά απ` αυτό του Φάντομ Ντακ, μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής. Κι εδώ δεν απογοητεύει, λοιπόν, και βγάζει μια κεφάτη ιστορία, με τα όσα ευτράπελα θα περιμέναμε απ’ αυτόν. Δεν απογοητεύει, με λίγα λόγια. Το σκίτσο δεν μου άρεσε. Καθαρά πράγματα. Κακοποιούνται κατά διαστήματα τα πρόσωπα των χαρακτήρων(ορισμένων τουλάχιστον), για χάρη της «μοντέρνας οπτικής» και όλοι αυτοί οι σχεδιαστικοί συμβιβασμοί δεν με ικανοποιούν καθόλου. Όμως, η ιστορία ήταν πολύ καλή ως σενάριο, και αυτό δεν μπορώ να της το αρνηθώ, με τίποτα.

Ο «πιστός φίλος», με τους Πλούτο και Μίκυ, επανέφερε την οπτική που έχουμε όλοι οι κόμικς – δεινόσαυροι στα μάτια μας, από τα Μίκυ Μάους που διαβάζαμε στην εποχή των δικών μας σχεδιαστικών παγετώνων! Καλό σκίτσο, με τον Μίκυ να φτάνει στα όριά του, εξαιτίας των καμωμάτων του τετράποδου φίλου του, που όμως αποδεικνύεται, για πολλοστή φορά, πολύτιμος και με το παραπάνω. Η ιστορία είναι καλή. Απλά καλή και τίποτα παραπάνω. Μια σειρά από γκαγκ περιέχει και, σε 1-2 σημεία, ξενίζει κάπως(ειδικά στην όψη του ληστή…) με το χιούμορ της. Όμως είναι από αυτές που μπορείς να διαβάσεις ευχάριστα, τέλος πάντων.

Κλείνουμε την σημερινή παρουσίαση, με το «Πιθάρι του Πανδώρου». Καθαρά Ελληνική επίγευση μας επιφυλάσει το τεύχος, με μια ιστορία που θα μας ταξιδέψει στις χρυσές στιγμές τού πολιτισμού μας. Μια από τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του Σκρούτζ(το εμπόριο και η συσκευασία κατεψυγμένων ψαριών) θα είναι η αφετηρία για μια ακόμη αναζήτηση πηγής πλούτου. Όλα ξεκινούν, όταν στα δίχτυα κάποιου ψαροκάικου του τσιγκούνη θείου μπλέκει κάτι που θα ενώσει το παρόν με το παρελθόν. Δύο πλάκες, πάνω στις οποίες εξιστορείται ο μύθος του «πιθαριού» του Δία, θα είναι αρκετές για να κάνουν τα μάτια τού Σκρουτζ να λάμψουν! Το μυθικό πιθάρι μπορεί ,βλέπετε, να ικανοποιήσει την άσβεστη δίψα του για χρήμα,καθώς έχει πολύ ιδιαίτερες ικανότητες… Καλή ιστορία, μέτριο σκίτσο. Δεν θα το έβαζα στο ίδιο… πιθάρι με αυτό της πρώτης ιστορίας, αλλά δεν είναι και για χειροκροτήματα.

Την επόμενη Παρασκευή, ο Κρίτωνας θα σας περιγράψει τι ακριβώς θα αντιμετωπίσει ο Ντόναλντ(πρωτίστως), με την περιπέτειά του, που τιτλοφορείται «Η αποστολή των τριών ημερών», στο τεύχος 2404. Εγώ θα ολοκληρώσω την σημερινή παρουσίαση – κριτική, με ένα συνολικό βαθμό που δεν θα υπερβαίνει το 8, κι αυτό νομίζω ότι είναι αρκετά γενναιόδωρο…

Τις παρουσιάσεις τού εβδομαδιαίου ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ μπορείτε να τις βρείτε συγκεντρωμένες εδώ.

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on 3 Αυγούστου 2012, in Arts, Comics, Comics Archive, Comics Characters, Comics Covers, Comics Creators, Comics History, Comics Legends, Comics Stories, Comics Strips, Comics Trades, Comics Tributes, CT Exclusive, Culture, Donald, Greek Comics, Greek Magazines, Άρθρα Μελών, Έρευνα, Απόψεις, Αποσπάσματα, Αποκλειστικότητες, Αρχείο, Αφιερώματα, Βινιέτες, Γουώλτ Ντίσνεϋ, Δημιουργοί, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Ενημέρωση, Εξώφυλλα Κόμικς, Η Ιστορία των Κόμικς, Ιστορίες από το Μίκυ Μάους, Κόμικς, Κόμικς Έρευνα, Κόμικς Θρύλοι, Κόμικς Ιστορίες, Κόμικς Καταγραφή, Κόμικς Παρουσιάσεις, Κόμικς Χαρακτήρες, Μίκυ Μάους, Παραλειπόμενα, Παρουσίαση: Μίκυ Μάους, Πολιτισμός, Σκίτσο, Τέχνες, Τερζόπουλος, Walt Disney and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 8 Σχόλια.

  1. Το alter ego του Ντόναλντ είναι πράγματι εντυπωσιακό!

    Μου αρέσει!

  2. Λοιπόν, εδώ θα διαφωνήσουμε, εν μέρει.

    Κατ’ αρχάς, για την ιστορία τού πράγματος, πράκτωρ 0707 και Τζαίημς Μπουλούκος είναι ένα και το αυτό πρόσωπο, ο ήρωας τής ταινίας (το όνομά του είναι Μπουλούκος… Τζαίημς Μπουλούκος) και όχι ο Ντόναλντ και ο παραγωγός τής ταινίας, αντίστοιχα. Παραγωγός είναι ο Σκρουτζ.

    Εντύπωση μού έκανε ότι η ταινία ήταν σε ντιβιντί (δεν είμαι, φαίνεται, ο μόνος που το γράφει έτσι) υψηλής ευκρίνειας, ήτοι HD-DVD, ένα φορμάτ που πέθανε το 2008, αν και το 2010, που κυκλοφόρησε η ταινία, ακόμα έβγαιναν σποραδικά κάποιες ταινίες σ’ αυτή τη μορφή, σε περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Όπως και να έχει το πράγμα, δεν νομίζω ότι το master copy τής ταινίας θα ήταν σε HD-DVD ή Blu-ray, ούτε ότι θα έβγαινε ποτέ έξω από το στούντιο, για οποιοδήποτε λόγο. Βάλτε τώρα ότι, όποιος ήθελε ντιβιντί με την ταινία, μπορούσε να περιμένει λίγους μήνες και να το πάρει από τα μαγαζιά, ενώ η καταστροφή τού master copy δεν σημαίνει και την καταστροφή τού υλικού από το οποίο φτιάχτηκε, η υπόθεση μπάζει περισσότερο νερό απ’ όσο κυκλοφορεί στα κανάλια τής Βενετίας.

    Παρ’ όλ’ αυτά, για το σενάριο θα συμφωνήσουμε. Είναι ωραίο, κινηματογραφικό. Το σχέδιο, όμως, είναι μια χαρά, αυτό που λέω «ωραίο, μοντέρνο». (Σε αντίθεση με το πιο συνηθισμένο απαίσιο μοντέρνο, που έχουμε αγαπήσει να μισούμε.) Εξ άλλου, σχεδιαστής είναι ο Giorgio Cavazzano, ένας από τους καλύτερους σύγχρονους σχεδιαστές, που πατάει με το ένα πόδι στο παρελθόν (ήταν βοηθός τού Scarpa) και με το άλλο στο παρόν. Αυτό που χαλάει το σχέδιο είναι η παράξενη επιμονή αυτού που επιμελήθηκε τα χρώματα, να σκιάζει τα πρόσωπα κατά το ήμισυ, μουτζουρώνοντάς τα με έντονη σκιά.

    Το μόνο ψεγάδι που βρίσκω στο σχέδιο είναι ότι η Κατρίνα Κασκαντέρ δεν είναι τόσο σέξυ όσο σε άλλες ιστορίες. (Τί σώμα, όμως!) Είπαμε: και ανώριμο αγοράκι είμαι, και αδυναμία στις όμορφες πάπιες έχω!

    Η ιστορία με το Μίκυ, όντως, απλά καλή. Το σχέδιο όμως, κάθε άλλο παρά κλασικό. Τι απαίσια ζωγραφισμένος Μίκυ!

    Την τρίτη ιστορία τη χαλάει το σχέδιο. Φανταστείτε την σχεδιασμένη από τον Cavazzano και χρωματισμένη με τον κλασικό τρόπο και όχι όπως στην ιστορία με τον πράκτορα Ντόναλντ Ντακ. Θα ήταν απίθανη. Για μας τους Έλληνες, που ξέρουμε πώς (δεν) δουλεύει η Ελλάδα, ίσως να την χαλάει και το ολίγον εξωπραγματικόν τού πράγματος. Είναι δυνατόν σε ένα νησί να δουλεύουν όλοι, συμπεριλαμβανομένου και του δημάρχου, για το καλό τού νησιού; Το πιο πιθανόν είναι ότι, αν κάποιοι ξεκινούσαν ένα τέτοιο εγχείρημα, στην απίθανη περίπτωση που δεν θα σκάλωνε το πράγμα στη γραφειοκρατία, θα προέκυπτε ότι ήταν είτε παράνομο είτε αντισυνταγματικό, όπως όλες οι αξιόλογες προσπάθειες στην Ελλάδα.

    Τέλος, να πω κάτι και για την «ιστορία τής τέχνης». Μα, αυτό, καλέ, είναι μια σειρά από άρθρα! Ξέρετε τι εννοώ: αυτά τα πράγματα που ποτέ μας δεν διαβάσαμε μικροί, γιατί δεν ήταν κόμικς! Τολμούν, μάλιστα, να τα διαφημίζουν με ένα άλλο άρθρο, στο οποίο έχουν το θράσος να λένε ότι θα μάθουμε διάφορα πράγματα. Τι το κάναμε το Μίκυ Μάους; Σχολείο; Καλοκαιριάτικα; Κάτι μου λέει ότι η σειρά δεν θα τύχει της επιδοκιμασίας τού βασικού κοινού τού περιοδικού. Ίδωμεν.

    Μου αρέσει!

    • Καλημέρα κύριοι!

      Εντάξει, σε ένα μόνον διαφωνούμε. Στα υπόλοιπα έχουμε την ίδια άποψη.

      Πράγματι, Κρίτωνα, υπήρξε ένα λάθος εκ μέρους, αναφορικά με την περιγραφή του ονόματος και της ιδιότητας, του παραγωγού και του κατασκόπου. Από χθες το απόγευμα ήθελα να το διορθώσω, αλλά …πιάστηκα με μια μετάφραση και δεν το έκανα!

      Δεύτερο στο οποίο συμφωνούμε, είναι οι σκιές. Ειλικρινά, επειδή σχεδιάζω ή καλύτερα σκιτσάρω και εγώ, αυτό που κάνει όποιος επιμελείται τον χρωματισμό, λέγται κατάχρηση σκιάς! Είναι υπερβολή και κάπου μάλιστα γίνεται και κουραστική, ειδικά στα πρόσωπα.

      Επίσης, έχω την ίδια γνώμη – όπως το είπα άλλωστε και στην παρουσίαση – ότι σαν σενάριο είναι πολύ ικανοποιητικό, όπως στην συντριπτική τους πλειοψηφία, όσα διαβάζουμε τις τελευταίες εβδομάδες.

      Εκεί που είμαι αντίθετος, είναι το σκίτσο. Οι επιμέρους χαρακτήρες του τεύχους(οι συνεργάτες του Ντόναλντ πχ), εμένα προσωπικά δεν μου φέρνουν στο νου πάπιες! Ή, ίσως να είναι πάπιες, αλλά σίγουρα έχουν υποστεί …μετάλλαξη σχεδιαστική! Ο Ντόναλντ εντάξει, τον συνήθισα πια έτσι. Άλλωστε δεν είναι και φριχτά σχεδιασμένος. Ανεκτικά, θα έλεγα.

      Για την περίπτωση με την ιστορία του Μίκυ, μμμ… με χαλάνε μόνο μερικά καρέ, όπου τον βλέπουμε σε φάση σύγχρονου, ρεαλιστικού κόμικς και δεν είναι ωραίο, ούτε στα δικά μου μάτια. Όπως δεν ήταν ωραία σχεδιασμένος και ο ληστής. Το ανέφερα κι αυτό, στην παρουσίαση. Όμως, λειτουργεί σαν σύνολο εικόνων πολύ πιο κοντά σε ότι διαβάζαμε κάποτε και απέχει πολύ από την πρώτη ιστορία.

      Τέλος, συμφωνούμε 100% και στα 2 άλλα επιμέρους σημεία. Στην ορθότατη παρατήρηση περί πραγματικότητας Ελληνικής(απόλυτα!), αλλά και στην σειρά που έρχεται, με τις γνώσεις από τον κόσμο της τέχνης. Μάλλον υπερβολική θα χαρακτήριζα και εγώ, την κίνηση της έκδοσης να την διαφημίσει τόσο, από την στιγμή που πρόκειται για συμπληρωματικού περιεχομένου ύλη και όχι για καθαρά κόμικς. Περίμενα βέβαια, να τα πω όλα μαζεμένα στο τεύχος τις 17 του μήνα, έχοντας και μια εικόνα μεγαλύτερη, αλλά οκ. Και τώρα δεν ήταν κακή ιδέα. Είμαι επίσης περίεργος, να δω ποιό τμήμα του περιεχομένου, του τεύχους, θα «πληγεί» από αυτή την προσθήκη. Θα είναι οι μονοσέλιδες ιστορίες; Τα κουίζ και οι σπαζοκεφαλιές; Ίσως η μια από τις τρείς ιστορίες; Είναι δεδομένο, ότι οι σελίδες δεν πρόκειται να αυξηθούν; Μμμ… μάλλον ναι, σ` αυτό το ερώτημα. Και πάλι με επιφυλάξεις…

      Μου αρέσει!

      • Αν πάρουμε το διαφημιστικό άρθρο ως πρόγευση, η σειρά μάλλον θα εκτοπίσει τις σπαζοκεφαλιές. Μόνο μία είχαμε σ’ αυτό το τεύχος.

        Μου αρέσει!

        • Πολύ σωστή η παρατήρηση! Μου είχε διαφύγει, Κρίτωνα! Έχεις δίκιο και το διαπίστωσα προ ολίγου. Δεν μπορώ να κρίνω ακόμη την κίνηση, αφού μου περνούν από το μυαλό διάφορες σκέψεις. Ίσως να μην περιοριστεί στην σειρά αυτή άρθρων, αλλά με αυτό τον τρόπο να θέλει να κάνει μια έρευνα αγοράς, μια σφυγομέτρηση, αν και κατά πόσο θα ενδιέφερε τους αναγνώστες, μια ύλη σαν κι αυτήν, η οποία θα αντικαταστούσε κάποιες από τις ήδη υπάρχουσες, συμπληρωματικού χαρακτήρα σελίδες. Κι αυτό είναι μια σκέψη, που πρέπει να βρίσκεται στο μυαλό των συντελεστών της έκδοσης, πιστεύω, δεδομένου του ότι γνωρίζουν τα αδύνατα σημεία του περιοδικού. Έκανε μια κίνηση παρόμοια, αν θυμάσαι, προ ενός μηνός περίπου, όταν πρόσθεσε εκείνες τις σελίδες γνώσεων, αναφορικά με τα θέματα των κεντρικών ιστοριών και ομολογουμένως, δεν ήταν κακές. Η άποψη μου είναι ότι προσπαθεί να κάνει κάποιες τροποποιήσεις, αλλά όχι στις ιστορίες. Θα δούμε…

          Μου αρέσει!

  3. Πολύ ενδιαφέρουσα παρουσίαση. Νομίζω ότι με πείσατε να αρχίσω να ξαναδιαβάζω Μικυ

    Μου αρέσει!

    • Στέλιο, νομίζω ότι δικαίως κατέλληξες σε αυτό το συμπέρασμα! Πράγματι, κι εγώ με την σειρά μου επέστρεψα στην ανάγνωση και αγορά των Μίκυ Μάους, έπειτα από 2 χρόνια απουσίας, αλλά ομολογώ ότι βρίσκω κάθε εβδομάδα λόγους, που συνηγορούν ότι ήταν σωστή η απόφαση που πήρα! Προχωράει μπροστά σαν έκδοση, ίσως χωρίς να ικανοποιεί όλους εμάς τους παλιούς, στο απόλυτο, αλλά με νέες ιδέες και αυτό είναι που μετράει.

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: