Advertisements

ΚΟΜΙΞ ΤΕΥΧΟΣ 289 – «ΑΠΟΡΡΗΤΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ»

Ιούλιος, με ένα δροσερό τεύχος ΚΟΜΙΞ στα περίπτερα. Το καλοκαίρι αυτής της επεισοδιακής χρονιάς, έχει τουλάχιστον ενδιαφέρουσες κόμικς κυκλοφορίες. Κάτι είναι κι αυτό. Αν και το αναγνωστικό κοινό είναι διχασμένο, σε σχέση με το αν προσθέτει ή όχι το περιοδικό, ευχάριστες ιστορίες από τον κόσμο του Ντίσνευ, νομίζω ότι θα συμφωνήσουμε όλοι, ότι αυτό εδώ το τεύχος είναι ικανοποιητικό. Τόσο σε αυτή την περίπτωση, όσο και σε οποιαδήποτε αντίθετη, θα χαρώ να το συζητήσουμε στα σχόλια.

Η αλήθεια είναι, ότι προσωπικά δεν με ενθουσίασε η πρώτη ιστορία. Σαν σενάριο, δεν είναι άσχημη, αλλά στα σκίτσα έχω ενστάσεις… Ο Ντόναλντ αυτή τη φορά πέφτει θύμα των επιθυμιών της Νταίζη και με αφετηρία ένα δείπνο, θα γνωρίσει τον κόσμο της τηλεόρασης! Πρόκειται για μια σάτιρα, που διακωμωδεί τα reality games της μικρής οθόνης και το καταφέρνει πολύ καλά και με χιούμορ. Το «Ένα παπί με στυλ», αν είχε καλύτερη εικονογράφηση, πιστεύω ότι θα ήταν μια εξαιρετική ιστορία.

Πριν περάσουμε παρακάτω και επειδή έγινε αρκετός ντόρος τελευταία, με τις νέες τηλεοπτικές περιπέτειες που μας περιμένουν, να πω ότι η πρώτη ιστορία είναι επίκαιρη και όχι μόνον αυτή. Το άρθρο «Ένατη τέχνη και τηλεόραση», θα σας φανεί αρκετά χρήσιμο, μιας και δίνει το στίγμα της παρουσίας των κινούμενων σχεδίων, αλλά και το πέρασμα τους από την μικρή οθόνη.

Το «Μετέωρο βήμα του σαλίγκαρου», η δεύτερη ιστορία του τεύχους 289, πάλι με το ίδιο ζευγάρι πρωταγωνιστών(Ντόναλντ – Νταίζη), είναι μια από τα ίδια! Ισχύουν ακριβώς ότι είπα και στην περιγραφή της πρώτης, εκτός από την υπόθεση, όπου εδώ ο Ντόναλντ προσπαθεί να βρει το σαλιγκάρι της αγαπημένης του, τον …Ρωμύλο. Καλό σενάριο, όχι το ίδιο καλό σκίτσο. Θα μου πείτε, μα πως γίνεται να αναφέρεις στον πρόλογο, ότι έχουμε ένα καλό τεύχος στα χέρια, όταν οι 2 πρώτες ιστορίες δεν είναι αυτό ακριβώς που περιμέναμε; Κι όμως γίνεται! Γιατί απλά, υπάρχει και συνέχεια!

Αυτή λοιπόν η συνέχεια, είναι πολύ πιο αισιόδοξη και πιο ουσιαστική. «Η προσβολή του σουλτάνου» που ακολουθεί, είναι μια εξαιρετική ιστορία, τόσο σαν σκίτσο – όσο και σαν σενάριο. Ο Σκρούτζ και ο Ντόναλντ, πηγαίνουν στο βασίλειο του Ελ Μαζούτ, για να πείσει ο πρώτος τον σουλτάνο της χώρας, να τον αφήσει να αντλήσει τα κοιτάσματα πετρελαίου που διαθέτει. Θα συμβούν πάρα πολλά, ενώ το τέλος θα έχει την απόλυτη ανατροπή… Θα ήταν προτιμότερο κατά την άποψη μου, να ξεκινούσε με αυτή την ιστορία το τεύχος.

Και φτάνουμε στις «Απόρρητες διακοπές», που έδωσαν τον τίτλο τους στο τεύχος Ιουλίου. Δεν θα σας την περιγράψω καθόλου, παρά μόνον να σας πω ότι πρωταγωνιστεί ο Ντόναλντ και τα ανίψια και είναι σούπερ! Εδώ υπάρχει ένα καρέ, που θα γίνει σύντομα …χίλιες λέξεις! Δροσιά, φρεσκάδα, ανεμελιά, ευρηματικότητα, σκίτσο, όλα είναι υπέροχα!

Οι Χιούι, Λιούι και Ντιούι, έρχονται με την «Περιπέτεια στην άκρη του κόσμου», όπου επιστρέφουμε στα στάνταρ των δύο πρώτων ιστοριών. Μια χαρά σενάριο – μέτριο σκίτσο. Αυτό που θα διαβάσετε εδώ, είναι ένα ακόμη ταξίδι στον χρόνο, με τον Γκαστόνε να έχει το δικό του μερίδιο στην …ατυχία(καλά διαβάσατε!). Παρεμπιπτόντως, ο χαρακτήρας του είναι καλά σχεδιασμένος, σε αντίθεση με τα πρόσωπα ορισμένων άλλων, που φέρνουν σε τράγους και κατσίκες…

Τελειώνουμε την παρουσίαση των ιστοριών του τεύχους, με τον «Γύρο του κόσμου σε 80 λεπτά». Είναι η καλύτερη ιστορία του τεύχους, χωρίς καμία αμφιβολία! Δεν υπάρχει το παραμικρό ψεγάδι! Τόσο ζωντανή, που νομίζεις ότι βλέπεις καρτούν στην τηλεόραση! Πολύ έξυπνη και με ξεκαρδιστικές καταστάσεις. Ντόναλντ, Κύρος, Γκαστόνε και τα ανίψια, είναι οι πρωταγωνιστές της. Ένας διαγωνισμός, είναι η αφετηρία των παθημάτων όλων αυτών. Ένας διαστημικός διαγωνισμός, για την ακρίβεια.

Οπότε τι έχουμε σ` αυτό το τεύχος; 3 πολύ καλές ιστορίες, κι άλλες 3 που έχουν καλά σενάρια, αλλά χάνουν στο σκίτσο. Συνεπώς, σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε σαν «μια από τα ίδια» αυτό το τεύχος, ούτε από αυτά που τα αγοράζουμε, για να τα βάλουμε κατευθείαν στα ράφια της συλλογής μας(πολλές φορές αδιάβαστα). Θα το βαθμολογήσω με ένα 8 στα 10 και …πάμε στην έκπληξη που περιλαμβάνει, στην προτελευταία του σελίδα και που αφορά το …επόμενο τεύχος! Χωρίς πολλά λόγια από εμένα, απλά κοιτάξτε(και διαβάστε), την διαφημιστική μακέτα, για το ΚΟΜΙΞ Αυγούστου… Κάτι μου λέει, ότι θα εξαφανιστεί από τα περίπτερα, σε χρόνο ρεκόρ!

Τις παρουσιάσεις τών τευχών τού ΚΟΜΙΞ μπορείτε να τις βρείτε συγκεντρωμένες εδώ.

Advertisements

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on 29 Ιουνίου 2012, in Arts, Collections, Comics, Comics Archive, Comics Characters, Comics Covers, Comics Creators, Comics History, Comics Legends, Comics Stories, Comics Strips, Comics Trades, Comics Tributes, CT Exclusive, Culture, Greek Comics, Greek Magazines, Άρθρα Μελών, Έρευνα, Απόψεις, Αποσπάσματα, Αποκλειστικότητες, Αρχείο, Αφιερώματα, Βινιέτες, Γουώλτ Ντίσνεϋ, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Εξώφυλλα Κόμικς, Η Ιστορία των Κόμικς, Κόμικς, Κόμικς Έρευνα, Κόμικς Θρύλοι, Κόμικς Ιστορίες, Κόμικς Καταγραφή, Κόμικς Παρουσιάσεις, Κόμικς Χαρακτήρες, ΚΟΜΙΞ, Μίκυ Μάους, Παρουσίαση: ΚΟΜΙΞ, Πολιτισμός, Σκίτσο, Τέχνες, Τερζόπουλος, Walt Disney and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 15 Σχόλια.

  1. Το μετέωρο βήμα τού σαλίγκαρου είναι σχεδιασμένο από τον Ουίλλιαμ Βαν Χορν. Φυλλομετρώντας την ιστορία, βλέπω ότι είναι ζωγραφισμένη στο χαρακτηριστικό του στυλ, αλλά με κάποιες φριχτές εξαιρέσεις, όπως η κλαίουσα Νταίζυ στην πρώτη σελίδα τής ιστορίας, που παρέθεσες. Ας ελπίσουμε, τουλάχιστον, ότι πρόκειται για μια από τις εξωφρενικές ιστορίες τού Βαν Χορν.

    Η τελευταία ιστορία είναι τού Μπαρκς, οπότε αυτό έλειπε να μην ήταν καλή.

    Όσο για την ιστορία τού Ρόζα, τον άλλο μήνα, κι εγώ εξεπλάγην. Την είχαν αφήσει αδημοσίευτη τόσα χρόνια;

    Μου αρέσει!

  2. Όντως περίεργο! Αφού την είδα σε deluxe πλαστικοποιημένη έκδοση τόμου για ενηλίκους, υπέθεσα ότι θα έχει βγει ήδη κάπου στα Κόμιξ, Μίκυ, Κλασσικά.

    Θα γίνει χαμός εκείνες τις μέρες!

    Πάντως ο Ρόσα δε φτιάχνει μόνο Μίκυ Μάους, φτιάχνει Ιστορία.
    Διαβάζω αυτόν τον καιρό τον Βίο και την πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ και εκπλήσσομαι με το βάθος του έργου του ακόμα και τώρα (και ιδιαίτερα στα πρώτα κεφάλαια).

    Μου αρέσει!

    • Έφτιαχνε!

      Αν δείτε αυτό το βιντεάκι, θα καταλάβετε γιατί δεν φτιάχνει πια.

      Μου αρέσει!

      • Καλημέρα κύριοι.

        Νωρίς με την δροσούλα και σήμερα!

        Λυπηρό για τον Ρόσα, όπως το σχολίασαν και όσοι είδαν το βίντεο. Το έργο του είναι σπουδαίο και πάνω σ` αυτό, νομίζω ότι δεν υπάρχει αμφισβήτηση. Ο «Βίος και η πολιτεία του Σκρούτζ Μακ Ντακ», είναι ένα εξαιρετικό άλμπουμ και χαίρομαι που πριν μερικά χρόνια τυπώθηκε και στην Ελλάδα. Βασίλη, είναι απολαυστικό μέχρι την τελευταία σελίδα και φυσικά, το ΚΟΜΙΞ Αυγούστου πρέπει να το αναζητήσει κανείς από την πρώτη του μέρα κυκλοφορίας, αφού είναι σίγουρο ότι θα εξαντληθεί!

        Μου αρέσει!

      • Μάλιστα… Νόμιζα ότι ο Ρόσα βγήκε στη σύνταξη λόγω κούρασης. Άραγε τώρα θα κάνει καμιά επίθεση από το πουθενά με καινούρια δουλειά; Αν ναι άραγε τι μπορεί να ήταν; Τη μαγική σαφίαρα της Μάτζικας παρακαλώ!

        Μου αρέσει!

  3. Θα είμαι και πάλι λίιιγο πιο αυστηρός. Στις ιστορίες που δεν σε ενθουσίασε το σκίτσο, εμένα δεν με ενθουσίασε ούτε το σενάριο.

    Τώρα, θα το πω κι’ ας μη τη γλιτώσω την πυρά, αυτή τη φορά. Για μένα, η καλύτερη ιστορία τού τεύχους δεν ήταν αυτή του Μπαρκς, αλλά οι απόρρητες διακοπές. Σφιχτοδεμένο σενάριο, χωρίς να κάνει πουθενά κοιλιά (κάτι πολύ σπάνιο για σύγχρονη ιστορία) και άψογο σχέδιο από τον Vicar, παρ’ όλον ότι δεν είναι από τους αγαπημένους μου σχεδιαστές τής Egmont. Όσο για το καρέ που αναφέρεις, δεν χρειάζεται να φανταστώ ποιο είναι. Είναι για μεγέθυνση και κάδρωμα. Απλώς απίθανο!

    Τελικά, αυτό που λείπει απ’ το τεύχος, είτε μας άρεσαν οι ιστορίες είτε όχι, είναι μία μεγάλη περιπέτεια. Ωραία τα δεκασέλιδα, αλλά κατάλληλα μόνο για επιδόρπιο. Χρειάζεται και ένα κυρίως πιάτο.

    Μου αρέσει!

  4. Πολύ Αγγελοπουλικό αυτό το τελευταίο!

    Θα επιλέξω πάντως το 2ο για να είμαι και αισιόδοξος και ρεαλιστής!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: