Advertisements

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ 2396 – «ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΝ»

Εκεί που νομίζατε ότι είχατε γλιτώσει από μένα, να ΄μαι πάλι, να σας παρουσιάζω το Μίκυ Μάους αυτής τής εβδομάδας!

Η πρώτη ιστορία είναι το μεγάλο βιβλίο τών απαντήσεων, σε σενάριο Fausto Vitaliano και σχέδιο Paolo Mottura, μια χορταστική ιστορία σε δύο μέρη.

Μια φορά κι’ έναν καιρό, στο μακρινό βασίλειο του Ντακιστάν, ο σοφός Λουντ Βιχ (δεν μου γεμίζει το μάτι για Κινέζος — πιο καλή δουλειά είχαν κάνει στην ιστορία με τον Πασχά-Λι) έγραψε ένα βιβλίο με όλες τις απαντήσεις και μετά χάθηκε. (Πήγε διακοπές για ψάρεμα!) Όλοι οι κάτοικοι τής χώρας συμβουλευόντουσαν το βιβλίο. Κάναν την ερώτησή τους, και ένας διπλωματούχος μάντης άνοιγε το βιβλίο σε μία τυχαία σελίδα, διάβαζε την απάντηση που έγραφε εκεί, την οποία ο ερωτών ερμήνευε κατά το δοκούν. Σας θυμίζει κάτι αυτό;

Μία ωραία ημέρα, ο Γκαστόνε ρώτησε πότε θα παντρευτεί τη Νταίζυ, και το βιβλίο απάντησε «κι εγώ τι σχέση έχω;» Πανικός! Το βιβλίο είχει χαλάσει! Πηγαίνοντας στο σπίτι τού Λούντβιχ, βρίσκουν ένα γράμμα με οδηγίες για το πώς να τον βρούν, για να τους δώσει τη νέα έδοση του βιβλίου. Αγγαρεύουν, λοιπόν, το Ντόναλντ, να πάει να τη φέρει.

Κάπου εδώ τελειώνει το πρώτο μέρος τής ιστορίας.

Στο δεύτερο μέρος τής ιστορίας, που είναι σχετικά μικρότερο, ο Ντόναλντ καταφέρνει να βρει το Λούντβιχ, ο οποίος, έχοντας προβλέψει ότι το βιβλίο του, που είχε μέσα συμβουλές και όχι απαντήσεις, δεν επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί σωστά, είχε έτοιμη τη νέα έκδοση. Τη δίνει, λοιπόν, στο Ντόναλντ, μαζί με τη συμβουλή ότι πολλές φορές η απάντηση βρίσκεται μέσα στην ίδια την ερώτηση.

Το τι έγραφε το καινούργιο βιβλίο, θα πρέπει να αγοράσετε το τεύχος, για να το μάθετε. Δύσκολα, πάντως, θα το φανταστείτε! Αυτή τη φορά, όλοι παίρνουν τις σωστές απαντήσεις, ακόμα και ο Γκαστόνε, που πήρε πρώτος απάντηση από το νέο βιβλίο.

Πολύ πρωτότυπη ιδέα, με κάμποσα ηθικά διδάγματα. Θα εύρισκα την ιστορία ίσως και αστεία, αν δεν ήξερα ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, που τόσο τους υμνούμε, κάναν ακριβώς το ίδιο σφάλμα με τους Ντακιστανούς, βασιζόμενοι στις διφορούμενες αποφάσεις τών μαντείων, αντί για την κρίση τους. Ἥξεις ἀφήξεις οὐ θνήξεις ἐν πολέμῳ!

Λίγο στο σχέδιο μας τα χάλασε η ιστορία. Δεν είναι ενοχλητικό, αλλά θα ήθελε να ήταν λιγάκι καλύτερο.

Επειδή έχετε μανία με τις βαθμολογίες, ένα 8 – 9 μπορούμε να το βάλουμε άνετα.

Έχουμε ήδη φτάσει στα τρία τέταρτα του τεύχους, οπότε, ό,τι και να βάλουν, δύσκολα θα χαλάσει τη γενική εικόνα.

Η επόμενη ιστορία είναι το αγρόκτημα στην ζούγκλα, που το έχουμε ξαναδιαβάσει το 2003, στο Μίκυ Μάους 1935. Η γιαγιά Ντακ και διάφοροι συγχωριανοί της κάνουν διακοπές στη ζούγκλα, ως βραβείο σε κάποιον αγροτικό διαγωνισμό. Όταν ο ξεναγός τους πέφτει σε λήθαργο, αφού μύρισε κάποιο εξωτικό λουλούδι, επιστρατεύουν τις γνώσεις τους από το χωριό και καταφέρνουν να βρουν το δρόμο πίσω, ξεπερνώντας όλα τα εμπόδια. Ενδιαφέρουσα ιδέα, λίγο αλλόκοτο σχέδιο που θυμίζει κάποιες κακοσχεδιασμένες ιστορίες με τον Τζούνιορ Ντακ, αλλά ένα 6-7 το παίρνει άνετα. Όχι άσχημα!

Η δεύτερη ανατύπωση της εβδομάδας είναι η ιστορία ο αγαπημένος τής τύχης, που την έχουμε ξαναδιαβάσει το 2001, στο Μίκυ Μάους 1809. Με αφορμή μια συνέντευξη που παίρνει μια δημοσιογράφος από το Γκαστόνε, βλέπουμε πώς δουλεύει η τύχη του, ενώ στο τέλος μαθαίνουμε γιατί ο Γκαστόνε έχει την εύνοια της θεάς Τύχης. Και εδώ υπάρχει μια ευρηματική ιδέα, όπως και στις προηγούμενες ιστορίες, όμως το να βλέπεις το Γκαστόνε να είναι συνέχεια τυχερός, χωρίς αυτό να εντάσσεται στο πλαίσιο της υπόθεσης τής ιστορίας, καταντά εκνευριστικό. Όσο για το σχέδιο, τα παπιά είναι μια ιδέα καλύτερα σχεδιασμένα, αλλά πάλι σηκώνουν βελτίωση. Ίσως η πιο αδύναμη ιστορία, αλλά ένα εξάρι θα το βάλουμε, λόγω τού πρωτότυπου τέλους.

Στο επόμενο τεύχος θα διαβάσουμε την ιστορία ρεσάλτο στο παρελθόν. Ο τίτλος πρέπει να είναι αρκετά αλλαγμένος από το πρωτότυπο, οπότε θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι την άλλη εβδομάδα, για να μάθουμε περί ποιας ιστορίας πρόκειται.

Συμπερασματικά, έχουμε ένα όμορφο τεύχος, όπου όλες οι ιστορίες έχουν από λίγη έως πολλή πρωτοτυπία στην υπόθεση. Κι’ άλλο!

Τις παρουσιάσεις τού εβδομαδιαίου ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ μπορείτε να τις βρείτε συγκεντρωμένες εδώ.

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...

Posted on 15 Ιουνίου 2012, in Arts, Comics, Comics Archive, Comics Characters, Comics Covers, Comics Trades, Comics Tributes, CT Exclusive, Culture, Greek Comics, Greek Magazines, Άρθρα Μελών, Έρευνα, Απόψεις, Αποσπάσματα, Αποκλειστικότητες, Αρχείο, Αφιερώματα, Βινιέτες, Γουώλτ Ντίσνεϋ, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Ενημέρωση, Εξώφυλλα Κόμικς, Η Ιστορία των Κόμικς, Κόμικς, Κόμικς Έρευνα, Κόμικς Θρύλοι, Κόμικς Θησαυροί!, Κόμικς Ιστορίες, Κόμικς Καταγραφή, Κόμικς Παρουσιάσεις, Κόμικς Χαρακτήρες, Μίκυ Μάους, Παρουσίαση: Μίκυ Μάους, Πολιτισμός, Σκίτσο, Τέχνες, Walt Disney and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 8 Σχόλια.

  1. Γιώργο, μού είπες ότι θα διαφωνήσουμε γι’ αυτό το τεύχος. Να υποθέσω ότι δεν σού άρεσε καθόλου; 🙂

    Μου αρέσει!

    • Καλημέρα Κρίτωνα, κύριοι!

      Βασικά περίμενα να είσαι εσύ αυτός που θα το βρει …χλιαρό!:) Η αλήθεια είναι ότι οι απόψεις μας είναι ίδιες, όμως! Πάντως, θα είμαι λιγάκι πιο αυστηρός. Η γενική ιδέα είναι πως πρόκειται για 3 ιστορίες, με ευρηματικά σενάρια! Δεν υπάρχει αμφιβολία σ` αυτό. Η πρώτη ειδικά, μου άρεσε πολύ. Όμως, τα σκίτσα – στα οποία δίνω πολύ μεγάλη βάση – ήταν πολύ κοντά στο απαράδεκτο, σαν χαρακτηρισμός! Στην πρώτη ιστορία, είχα την αίσθηση ότι διάβαζα κάτι που δεν είχε όμως καμία σχέση με δημιουργία του Ντίσνευ, αφού η «γραμμή σχεδίασης» απείχε έτη φωτός, από την αρχική ιδέα! Σαν βαθμολογία τεύχους, θα πάω όμως σε ένα 8, γιατί πολύ σπάνια βρίσκουμε 3 έξυπνα σενάρια, στο ίδιο τεύχος Μίκυ Μάους!

      Μου αρέσει!

  2. Επειδή αύριο έχουμε και εκλογές, να επισημάνουμε, για όσους διάβασαν την ιστορία, ότι η δεύτερη έκδοση τού βιβλίου τών απαντήσεων περιέχει και την απάντηση για το τι πρέπει να κάνουμε για να βγούμε από την κρίση!

    Για όσους δεν τη διάβασαν, υπενθυμίζω τη σουμβουλή τού Λούντβιχ: πολλές φορές, η απάντηση βρίσκεται μέσα στην ίδια την ερώτηση!

    Μου αρέσει!

  3. Καλημέρα
    ίσως να αρχίζω να γίνομαι παράξενος αλλά το σκίτσο του Μίκυ δεν με ικανοποιεί όπως παλιά. Τα χρώματα είναι υπέροχα τεχνικά είναι άρτιο αλλά δεν έχει την απλότητα που είχαν οι ιστορίες που διαβάζαμε στο ¨ΓΕΛΙΟ ΚΑΙ ΧΑΡΑ» ή τά πρώτα χρόνια του ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ. Και το εξώφυλλο πολύ «σκοτεινό».

    Μου αρέσει!

  4. Μπορεί να είμαι λίγο κατοπινός στα Μίκυ Μάους, αλλά συμφωνώ Στέλιο και Γιώργο. Είναι οι …απαιτήσεις της σημερινής βιομηχανίας που αλλοιώνουν την κατάσταση;

    Να πω επίσης ότι συμφωνώ με την Κριτώνια ανάλυση. Φαίνεται να έχουν πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή οι σημερινές ιστορίες (περίεργο έτσι; ), αλλά το σκίτσο κάτι κάνει και χαλάει την ατμόσφαιρα. Κατά περίεργο τρόπο επίσης, παρατηρώ ότι ενώ το στήσιμο και η ποιότητα των χρωμάτων είναι άψογη, κάτι φαίνεται να λείπει. Μου φαίνεται κάπως… απρόσωπη και πλαστικοποιημένη η όλη κατάσταση των εικονογραφήσεων.

    Μπορεί βέβαια να είναι παραξενιά και κάποτε τα παιδιά που τα διαβάζουν σήμερα να λένε ως ενήλικες ακριβώς το ίδιο πράγμα για τα Μίκυ Μάους του μέλλοντος (κακά τα ψέματα, τα Μίκυ Μάους θα είναι εδώ για παντα!).

    Μου αρέσει!

    • Βασίλη, παιδιά, έτσι είναι. «Ναι σε όλα» στο μνημόνιο Velle! 🙂 Κοίτα. Οι «απαιτήσεις» αν μπορούμε να τις πούμε οι σημερινές, με την έννοια της πλύσης εγκεφάλου που τρώνε τα παιδιά μας με τα Γκορμίτι και όλα τα συναφή, των αναγνωστών του Μίκυ Μάους, ίσως να είναι λιγάκι Star Wars! Δεν έχουν άδικο τα παιδιά! Αφού αυτά τους σερβίρουν, τι να επιλέξουν; Ταινίες βουβές με τον Μπάστερ Κήτον; Matrix σου λέει και ξανά Matrix! Το θέμα όμως, είναι οι δημιουργοί να μπορέσουν να δώσουν κατευθύνσεις και όχι να ακολουθούν τις επιρροές των αναγνωστών! Τι σόι δημιουργός είσαι βρε φίλε, λέω εγώ, αφού δεν μπορείς να δείξεις ένα νέο δρόμο; Άρα, πάμε σε άνοστες, άοσμες και ανούσιες ιστορίες, που έχουμε όλοι στο περίπου διαβάσει κάπου στο παρελθόν, με νέο περιτύλιγμα, φαντεζί, με εφέ και ιλουστρασιόν χαρτί!Τα χρωματάκια δε λέω, είναι καλά. τα σενάρια, ορισμένα τουλάχιστον, είναι καλύτερα και από τα παλιά. Τι λείπει λοιπόν; Το κλίμα του Ντίσνευ και η σφραγίδα της εταιρείας του, που μας διακόσμησε με τον καλύτερο τρόπο τα παιδικά μας χρόνια! Η αγνότητα, η ξεγνιασιά, η ανεμελιά, η έλλειψη φόβου…Αν ζούσε ο μακαρίτης ο Ντίσνευ και έβλεπε τους ήρωες της φαντασίας του σε διαστημόπλοια, να παριστάνουν κακέκτυπα υπερηρώων, θα είχε μηνύσει την ίδια του την εταιρεία!

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: