Advertisements

ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ

Η πρόσφατη αρχαιολογική ανασκαφή στη σοφίτα τού Γκούφυ στο πατάρι έγινε για να κατεβάσω μια βαλίτσα με παλιά παιχνίδια. Νόμιζα ότι εκεί μέσα ήταν όλα μου τα παιχνίδια, αλλά τελικά η μητέρα μου είχε φυλάξει εκεί μόνο μια επιλογή, άγνωστο με ποια κριτήρια. (Πιθανόν ό,τι χώραγε!) Έτσι, αντί για μια σειρά άρθρων, αφιερωμένη σε διάφορα επιτραπέζια παιχνίδια, θα περιοριστούμε μόνο σε ένα, όπου θα σας παρουσιάσω τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα που βρήκα.

Ξεκινάμε με κάτι που δεν είναι παιχνίδι, αλλά σίγουρα θα ξυπνήσει πολλές αναμνήσεις στους παλαιοτέρους εξ ημών:

Μία σχεδόν πλήρης καρτέλα με μολύβια Eberhard Faber, από τη σειρά τών εφευρέσεων. Τέτοιες καρτέλες υπήρχαν αναρτημένες στα ψιλικατζίδικα, απ’ όπου ο μαγαζάτορας έβγαζε τα μολύβια ένα-ένα, για να τα πουλήσει. Κάποτε μου χάρισαν μία ολόκληρη καρτέλα, και είχα ενθουσιαστεί τόσο πολύ, που την είχα κρεμάσει σαν κάδρο και δεν ήθελα να χρησιμοποιήσω τα μολύβια με τίποτε. Τελικά, κάποια φορά, που χρειαζόμουνα μολύβι, αναγκάστηκα να χρησιμοποιήσω ένα. Τα άλλα τρία, που λείπουν, δεν ξέρω τι έγιναν, αλλά και έτσι είμαι ευτυχής, γιατί δεν περίμενα να τα είχε κρατήσει η μητέρα μου.

Αν κοιτάξετε προσεκτικά, τα σχέδια στο πέμπτο μολύβι από πάνω είναι τυπωμένα ανάποδα!


Συνεχίζουμε με ένα κουτί από παιχνίδι, σε δεύτερη χρήση. Όλα τα σύγχρονα παιδιά, κάποια στιγμή αποκτούν ένα ή περισσότερα σετ με LEGO. Στον καιρό μου, όμως, δεν είχαμε LEGO, αλλά «παιχνίδια κατασκευών ΕΠΑ». Η ποιότητα ήταν η αναμενόμενη από LEGO-μαϊμού (θυμάμαι ότι τα κομμάτια, από το τελευταίο σετ που είχα, θέλαν δύναμη για να ξεκολλήσουν), αλλά το παιχνίδι ήταν το ίδιο απολαυστικό!

Τι έχει μέσα το κουτι, είπατε; Αυτό:

Ένα Monopoly τού 1967! Τον Ιανουάριο του 1968, μετά τις διακοπές τών Χριστουγέννων, μας έβαλαν να γράψουμε έκθεση με θέμα τι δώρα πήραμε στις γιορτές. Σχεδόν όλοι είχαμε πάρει Monopoly!

(Για κάποιο λόγο, ο τύπος στη φυλακή, κάτω αριστερά, μας θύμιζε το δόκτωρα Σμιθ, στο «χαμένοι στο διάστημα»!)


Τα χρήματα του παιχνιδιού. Το νόμισμα είναι η δραχμή, και τα ποσά είναι τα εκατονταπλάσια τών αντιστοίχων στην αμερικανική εκδοχή. (Π.χ., περνώντας από την αφετηρία παίρνεις 20.000 δραχμές αντί για 200 δολάρια.)

Οι τίτλοι ιδιοκτησίας από την καλή…


…και από την ανάποδη (υποθηκευμένες).


Εντολές και αποφάσεις («chance» και «community chest» στα Αγγλικά). Απουσιάζει η εικονογράφηση με το ανθρωπάκι-μασκώτ τού Monopoly.


Το παιχνίδι σε πλήρη διάταξη. Ξύλινα σπίτια (πράσινα) και ξενοδοχεία (ροζ), απλά πλαστικά πιόνια, αντί για τις περίπλοκες φιγούρες τού πρωτότυπου παιχνιδιού και απλά ζάρια ταβλιού.

(Σημείωσις συντάκτου: Η λέξη «Monopoly» προέρχεται από την ελληνική λέξη «μονοπώλιο». Μην ακούσω κανέναν να λέει «η Μονόπολη», γιατί θα τον βάλω να κλίνει εκατό φόρες στο τετράδιο τιμωριών «η Μονόπολη, τής Μονόπολης, πληθυντικός: οι Μονοπόλεις» σε όλες τις πτώσεις, συμπεριλαμβανομένης και της δοτικής!)

———

Το άλλο παιχνίδι, που παρουσιάζει ενδιαφέρον, είναι το Stratego:

Το παιχνίδι, για όσους δεν το γνωρίζουν, είναι μία μάχη ανάμεσα σε δύο στρατούς, όπου κερδίζει όποιος αιχμαλωτίσει πρώτος τη σημαία τού άλλου. Κάθε παίκτης έχει σαράντα κομμάτια, που αντιπροσωπεύουν στρατιωτικούς όλων τών βαθμών, βόμβες, και τη σημαία. Οι παίκτες παρατάσσουν τα κομμάτια τους με όποιον τρόπο θεωρούν καλύτερο και, κινούμενοι εναλλάξ, προσπαθούν να βρουν πού είναι η σημαία του αντιπάλου και να την αιχμαλωτίσουν, προστατεύοντας, ταυτόχρονα, τη δική τους σημαία.


Η καρτέλα τού παιχνιδιού…


…και τα πιόνια, μέσα στο κουτί.

Ένα πρόβλημα, που είχαν τα πιόνια, ήταν ότι το πλαστικό, από το οποίο είναι φτιαγμένα, δεν είναι τελείως αδιαφανές, οπότε, αν είχες το φως από πίσω σου, ο αντίπαλος μπορούσε να διακρίνει πώς τα είχες παρατάξει! Στην αρχή, προσπαθούσαμε να τοποθετήσουμε την καρτέλα έτσι ώστε κανείς να μην έχει το φως πίσω του. Τελικά, κόλλησα κομματάκια από χαρτί βελουτέ στην πίσω μεριά από κάθε πιόνι, και λύθηκε το πρόβλημα οριστικά!


Το παιχνίδι σε πλήρη διάταξη.

Να και κάτι που βρήκα γραμμένο στην πίσω μεριά της καρτέλας. Από τότε με είχαν καταλάβει!

———

Θα τελειώσουμε με μια μικρή μνεία στα παιχνίδα που δεν βρήκα, για σας που σας αρέσει να σας θυμίζω τα παλιά, έστω και χωρίς εποπτικό υλικό.

Η μαχη. Παιχνίδι βασισμένο στην ομώνυμη σειρά. Κάθε παίκτης είχε ένα μικρό αριθμό από στρατιωτάκια, που τα κινούσε πάνω στην καρτέλα τού παιχνιδιού, προσπαθώντας να αιχμαλωτίσει τα στρατιωτάκια τού αντιπάλου. Αντί για για ζάρι είχε μια περιστρεφόμεη βελόνα, και υπήρχαν και κάρτες με διαταγές, κάτι σαν τις εντολές στο Monopoly, που επηρέαζαν την εξέλιξη του παιχνιδιού. Την πρώτη φορά που είδα κάποιους να παίζουν Stratego, το έπαιζαν πάνω στην καρτέλα από τη Μάχη!

Ο Γρηγόρης και ο Σταμάτης. Ένα παιχνίδι βασισμένο στους κανόνες οδικής κυκλοφορίας. Η καρτέλα είχε το χάρτη μιας πόλης, πάνω στον οποίον κινούνταν τα πιόνια, που είχαν το σχήμα αγωνιστικού αυτοκινήτου. Αριστερά ήταν η παλιά πόλη, γεμάτη με σήματα τής τροχαίας, ενώ δεξιά η νέα πόλη, με φανάρια. Τα φανάρια ήταν τρυπίτσες στην καρτέλα, από τις οποίες φαινόταν ένας πολύχρωμος δίσκος, που ήταν από κάτω. Κάθε φορά που έφερνες 1 ή 6, γύριζες το δίσκο, οπότε άλλαζαν τα χρώματα κάτω από τις τρυπίτσες, και τα φανάρια αναβοσβήναν πράσινα και κόκκινα!

Οδύσσεια. Ένα παιχνίδι τού τύπου «πήγαινε από το 1 στο 100», όπου τα διάφορα εμπόδια ήταν εμπνευσμένα από την Οδύσσεια.

Ένα παιχνίδι με θέμα τους κατασκόπους, του οποίου το όνομα δεν θυμάμαι. (Κατάσκοποι εν δράσει, ίσως;) Στην καρτέλα ήταν διάφορες πρεσβείες, στις οποίες έβαζες έναν έναν, με τυχαία σειρά, ένα διπλωματικό φάκελο. Ο κάθε παίκτης είχε από ένα κατάσκοπο, που κουνούσε με το ζάρι. Όποιος κατάσκοπος έφτανε πρώτος στην πρεσβεία, έπαιρνε το φάκελο. Κέρδιζε όποιος μάζευε τους περισσότερους φακέλους. Οι κατάσκοποι ήταν κάτι καθιστά ανθρωπάκια, που κρατάγαν ένα τεράστιο τουφέκι!

Το Cluedo (γνωστό ως Clue στην Αμερική), που το είχαν φέρει οι γονείς μου από το εξωτερικό και το έπαιζαν κυρίως εκείνοι. Ξέρετε ποιο λέω. Αυτό με τον Συνταγματάρη Μουστάρδα, που έκανε το φόνο στο σαλόνι με μολυβδοσωλήνα. Έγινε και ταινία, το 1985.

Τελευταίο, αλλά όχι έσχατο, είναι τα Bambino. Κάτι σαν τα LEGO, αλλά από εύκαμπτο πλαστικό, που σου έδιναν, έτσι, ακόμα περισσότερες δυνατότητες. Το αγαπημένο μου παιχνίδι και, ανεξήγητα, το μόνο που πέταξε η μητέρα μου πριν τελειώσω το γυμνάσιο. 😦

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...

Posted on 16 Μαΐου 2012, in Comics Trades, CT Exclusive, Games, Games People Play, Άρθρα Μελών, Αποκλειστικότητες, Αφιερώματα, Αναμνήσεις, Επιτραπέζια Παιγνίδια, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εκτός Κόμικς, Κάποτε στην Ελλάδα!, Παιγνίδια, Συνεργασίες Μελών, Members Articles, Toys & Games and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 57 Σχόλια.

  1. Καλημερίζω όλα τα μικρά και μεγάλα παιδιά της παρέας!

    Κρίτωνα, αυτή ήταν η χαριστική βολή στην καθημερινότητα μας! Την πήγες περίπατο! Πάει! Πάπαλα! Γυρίσαμε βουρ στα παιδικά χρόνια και με τέτοια άρθρα, άντε να επιστρέψεις έστω και για πληρώσεις το ρεύμα! Μας βλέπω με βλέμματα απλανή, να μένουμε στην οθόνη του υπολογιστή καρφωμένοι, για μπόλικες μέρες… Ίσως δε, κάποιοι εξ υμών να θελήσουν να αγγίξουν και τα παιγνίδια, που δείχνουν τόσο ζωντανά…

    Σα να μην πέρασε μια μέρα, λοιπόν…

    Ας προσπαθήσω να σταχυολογήσω τις μνήμες που μου ξύπνησαν…

    Τα μολύβια τα θυμάμαι σαν σήμερα! Μακράν η πιο ζωντανή απ` όλες τις μνήμες, που ήρθαν τρέχοντας από το πατάρι του νου μου! Κι ήρθαν με τέτοια φόρα, όπως όταν κατεβαίναμε για διάλλειμα από τον δεύτερο όροφο του σχολείου, κινδυνεύοντας να πέσουμε όλοι σαν ντόμινο από τις σκάλες!
    Είχαμε και κάτι άλλα μολύβια, αλλά δεν τα θυμάμαι. Τα Faber όμως ήταν αυτό που λέμε στα Αγγλικά ….infamous!

    Μονόπολις!(για να γλυτώσω και την τιμωρία, αν και το word δεν την αναγνωρίζει με αυτή την γραφή!)
    ΤΟ απόλυτο παιγνίδι της νιότης μας! Η αλήθεια είναι, ότι στους περισσότερους έμεινε ένα είδος κουσουριού, αφού δεν το ξεπέρασαν και εξακολουθούν να περνούν επάνω του μέρες και νύχτες… Ποιοι είναι αυτοί; Ε, να μην λέμε ονόματα τώρα…  Η συγκεκριμένη έκδοση, ήταν η καλύτερη όλων των εποχών, με κριτήρια υποκειμενικά καθαρά και εκφράζοντας πάντα την προσωπική μου γνώμη! Τα ονόματα των οδών, το συντακτικό και η γλώσσα στις κάρτες, τα πιόνια και τα κτήρια, είχαν όλα μια τόσο δυνατή μαγεία πάνω τους, που δεν καταλάβαινες τι είχε συμβεί με τον χρόνο, ώστε οι δείκτες στο μεγάλο ρολόι τοίχου, να είχαν προχωρήσει τόσο γρήγορα και να είχαν καλύψει τόσο μεγάλη διαδρομή, απ` την στιγμή που στήθηκε το παιγνίδι!

    Το Στρατέγκο, ήταν μια ακόμη ευκαιρία για πολέμους, μικρούς και ατομικούς, στρατηγικές και κοφτερά μυαλά(και σπαθιά φυσικά!). Μια πρόβα για όσα θα διαδραματίζονταν μερικές ώρες έπειτα, στις αυλές μας, με τα στρατιωτάκια να μάχονται για την κυριαρχία του καθενός! Προσωπικότητες συγκρούονταν και στο επιτραπέζιο και στις αυλές! Ότι γίνονταν εκεί, αντανακλούσε στις προσωπικότητες μας. Ήταν μια μικρογραφία του κόσμου που θα φέρναμε ο καθένας, σαν μια νέα πρόταση, όταν θα ενηλικιωνόμασταν…

    Υπάρχει ολόκληρο άρθρο αφιερωμένο στο Στρατέγκο, από τον φίλτατο Λάζαρο(Pugachov) και μπορείτε να το διαβάσετε στην κατηγορία GAMES PEOPLE PLAYhttp://wp.me/PKxow-2yn.

    Tα LEGO και τα …γεννόσημα τους, επίσης ασκούσαν μια γοητεία πάνω μας. Άλλου είδους βέβαια, αλλά ήταν κι αυτή ισχυρή στις προτιμήσεις μας. Όπως ας πούμε και τα ψηφιδωτά, για τα οποία θα σας μιλήσω σε μελλοντικό άρθρο, στο οποίο θα παραθέσω και ανάλογες εικόνες, από τον τρόπο που παίζονταν, ή τα πάζλ(αργότερα χρονικά), ή ο γκρινιάρης και πολλά ακόμη.

    Υπάρχει μέλος μας που έχει την επιτραπέζια Μάχη, οπότε να αναμένετε περαιτέρω άρθρο και γι` αυτό! Χρήστο, ξέθαψε τα παιγνίδια, γιατί …ήρθε η ώρα να παίξουμε!

    Κατά το τηλεοπτικό Μάχη, βγήκαν και τα Μικρό σπίτι στο λιβάδι, Οικογένεια Ουώλτονς, Τα τετράγωνα των αστέρων και πολλά ακόμη, για τα οποία θα δείτε αντίστοιχες με αυτήν εδώ αναρτήσεις. Επίσης, όπως θα έχετε δει και από τις διαφημιστικές μας καταχωρήσεις, ετοιμάζεται ένα σούπερ αφιέρωμα στα στρατιωτάκια της Airfix, από εμένα και τον Στέλιο(Dan Cooper), και το οποίο θα καλύψει όλο το καλοκαίρι φέτος(ίσως αν χρειαστεί, να πάρουμε και καμιά φέτα από το επόμενο)!

    Επίσης, έρχονται και Timpo, Playmobil! Όχι θα τα αφήναμε απ` έξω! Όλα θα ζωντανέψουν εδώ, από τους συντάκτες μας, για να πάθουμε μια …σμίκρυνση όλοι μας, έστω παροδική!

     Για Bambino δυστυχώς, για την ώρα δεν μπορώ να υποσχεθώ τίποτα, αφού ακόμη δεν έχει βρεθεί έστω ένας κάτοχος τους, ώστε να έχουμε και εικόνες μαζί με τις μνήμες…

    Το ιδιόχειρο σημείωμα του Κρίτωνα, με ανατρίχιασε κυριολεκτικά και έπειτα προκάλεσε ένα αυθόρμητο γέλιο μου, μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή!

    Τελικά, αυτή εδώ η σελίδα είναι ικανή να κάνει τους οικείους μας να αναρωτιούνται, όταν μας βλέπουν να αλλάζουμε ύφος και να μιλάμε μόνοι μας, διαβάζοντας κείμενα και βλέποντας εικόνες!

    Κρίτωνα, πάρα πολλά ευχαριστώ από καρδιάς! Καταπληκτικό άρθρο!

    ΥΓ

    Κύριοι, όσοι διαθέτετε τέτοια παιγνίδια και θέλετε να θυμηθείτε μαζί μας εκείνα ατ χρόνια που σήμαιναν πάρα πολλά για μας, απλά επικοινωνήστε μαζί μας στο

    gkoscomicsandmore@gmail.com

    Αναζητάμε και κάρτες υπερ – ατού και πολλά ακόμη παιγνίδια, μεταξύ 1964 – 1984. Όσοι πιστοί προσέλθετε στο κάλεσμα για παιγνίδι!

    Μου αρέσει!

  2. Κάτι δεν πάει καλά με το σύνδεσμο που παρέθεσες, καθώς η μόνη αναφορά που έχει στο Stratego είναι σε ένα άρθρο κάποιου Kriton, που την έχει καταχωνιάσει ανάμεσα σε αναφορές σε μολύβια Faber και σε παιχνίδια που δεν έχει!

    Βρήκα όμως αυτό το απολαυστικότατο άρθρο, που λες και το έχει γράψει ο Φρέντυ Γερμανός: https://comicstrades.wordpress.com/tag/stratego/

    ΕΧΕΙΣ ΨΗΦΙΔΩΤΑ, ΒΡΕ ΑΘΕΟΦΟΒΕ, αυτά τα μικρά τετράγωνα (αλλά και μισά, τρίγωνα) κομματάκια από χρωματιστό πλαστικό, που κουμπώνανε πάνω σε μιαν άσπρη βάση; 😯

    Άντε, να μην αρχίσω να αναφέρω και άλλα παιχνίδια αυτής τής κατηγορίας, όπως τα χρωματιστά ξυλάκια που τα κάρφωνες, με πραγματικά καρφιά, πάνω σε μια μαλακή επιφάνεια, για να σχηματίσεις εικόνες (πρέπει να υπάρχει ακόμα, αλλά με κάτι τεράστιες, πιο ασφαλείς, πινέζες), το παιχνίδι με τα διάφορα ξύλινα αρχιτεκτονικά μέλη (κολόνες, δοκάρια, καμάρες) που τα συναρμολογούσες όπως ήθελες (κι’ αυτό υπάρχει ακόμα) ή το καλύτερο παιχνίδι όλων των εποχών, τους ξύλινους κύβους, που, αν και πέρασαν από μια ενδιάμεση φάση, όπου είχαν αντικατασταθεί με πλαστικούς, σήμερα υπάρχουν και πάλι! 😈

    Μου αρέσει!

    • 🙂 🙂 Ω ναι! Έχω και θα πάω το απόγευμα να τραβήξω φωτογραφίες και να σκανάρω ότι σκανάρεται, στην αποθήκη των αναμνήσεων μου, την οποία επίτηδες δεν τακτοποιώ και δεν εξερευνώ με την μια(το έχω πει και σε άλλο άρθρο, παλιότερα), για να έχει σασπένς και για σας και για μένα!

      Πολύ σωστά βρήκες το άρθρο του Λάζαρου, που νόμιζα εσφαλμένα ότι ήταν στην κατηγορία GAMES PEOPLE PLAY και στην οποία πρέπει να μπει! Άψογος για πολλοστή φορά!

      Καλά, σας ετοιμάζω κάτι άρθρα με παιγνίδια… Ας μην πω όμως παραπάνω, για να μην χαλάσω και το στοιχείο της έκπληξης…

      Μου αρέσει!

  3. Αν και είμαι μερικές φουρνιές αργότερα, να πω ότι Μονόπολες και Στρατέγκα και απ’ όλα ήταν στο ρεπερτόριο, καθώς και μερικές »βελτιώσεις» τους όπως το Hotel.
    Αλλά τα lego δεν … μ ‘αρεσαν…(καλά ντε μη βαράτε!).
    Φοβερό ήταν και το Σούπερ Ντόμινο, αλλά δυστυχώς δεν το κράτησα…εθελοντικά.

    Η ανασκαφή καλά προχωράει βλέπω και βγάζει στην επιφάνεια πολύ πράμα! Ελπίζω να βρεθώ σύντομα στα δικά μου μπαούλα και να σας αφήσω κι εγώ μια φορά αδιάβαστους!

    (Το άρθρο του pugachov γλαφυρότατον και αληθινότατον!)

    Μου αρέσει!

    • Ντόμινο σας έχω εγώ και μάλιστα συνδιάζει και το …Μπλέκ, αφού επάνω στο καπάκι του(είναι ξύλινο εννοείται!), διασώζεται ένα αυτοκόλλητο αυτοκινήτου μάρκας Simca αν δεν με απατά η μνήμη μου! Ξέρετε, η «διαμόρφωσις» αυτή των παιγνιδιών, ήτο αναγκαία, για να βγάζει και μια προσωπικότητα, έτσι; Τώρα που λέμε και θα λέμε για μήνες εικάζω, για παιγνίδια, εύφημος μνεία στην all time classic «Ναυμαχία»! Θα`ρθει και η σειρά της, όπως και πολλών ακόμη που δεν μνημονεύθησαν στο άρθρο και τα σχόλια του… Αυτά τα τελευταία, τα βλέπω να πολλαπλασιάζονται ραγδαία και υπόψιν, ότι δεν ξε΄θαψα ακόμη τις ξυλοκοπτικές μου και τα …καλκίτος!!! Εκεί να σας δω… Και κάπου αλλού. Όταν θα αντικρίσετε το φερμουάρ από την ποδιά, με το λογότυπο της εταιρείας, που μας έντυνε κάποτε στα Δημοτικά σχολεία…

      Μου αρέσει!

    • Θυμάμαι ένα κλώνο τού monopoly, to monorosy(!), που η καρτέλα του είχε και δεύτερο, εσωτερικό δακτύλιο με ιδιοκτησίες. Νομίζω, μάλιστα, ότι στον εσωτερικό δακτύλιο υπήρχε ένα τετραγωνάκι ονόματι «χρεοκοπία», όπου, αν έπεφτες, η τράπεζα σου έπαιρνε όλα τα χρήματα. Λίαν επίκαιρο!

      Μου αρέσει!

      • Απίθανο!!! Μόνο επίκαιρο; Αυτό θα μπορούσε να έχει φτιαχτεί με μια προοπτική εφαρμογής του στις μελλοντικές καταστάσεις, σε επίπεδο χωρών! 🙂 Άσε που το βλέπω και σαν μια μορφή «τραπεζικού εγχειρίδιου επιβίωσης»…

        Μου αρέσει!

  4. Να το βγάλουν και ΔΝΤούπολη αν κυκλοφορήσει ξανά!

    Η Μονόπολη που έχω εγώ είναι στο ταμπλό ολόιδια με την Κριτώνια να παρατηρήσω (αλλά θα μου πεις έτσι είναι η κλασσική).

    Πάντως και το Hotel ήταν super και μάλιστα έκτιζες κτήρια ύψους ακόμα και 20 εκατοστών. Όταν βρω την ευκαιρία θα σας δείξω.

    Ένα άλλο παιχνίδι που είδα πριν από μερικά χρόνια ήταν του στυλ ΄΄όποιος χρεωκοπήσει πρώτος κερδίζει΄΄ και εννοείται ότι ξόδευες τα λεφτά σου σε ό,τι ανοησία έβρισκες και ως δια μαγείας (λες και ήσουν ο Γκαστόνε) σου έρχονταν άλλα τόσα και φτου κι απ΄την αρχή!

    Φαντάζομαι ότι πήραν την ιδέα από μια Αμερικάνικη ταινία που ένας φτωχός για να κληρονομήσει αμύθητη περιουσία έπρεπε να ξοδέψει ασσύληπτα ποσά μέσα σε ένα μήνα και εκείνος είχε ορμήσει να αγοράσει παγόβουνα που έλιωναν και παρόμοια (είχε γέλιο η ταινία!).

    Πάντως απ’ ότι βλέπω στις μέρες μας -για να σχολιάσω το προηγούμενο σχόλιο του Γιώργου- λειτουργεί το παιχνίδι που αναφέρω σαν τραπεζικό εγχειρίδιο αλλά κάπως παραλλαγμένο:

    Αν χρεοκοπήσουν οι παίκτες, αυτομάτως εμφανίζεται ο κρυφός παίκτης (βλέπε Μπάνκα) και κερδίζει εκείνος! Εννοείται οι παίκτες δεν γνωρίζουν την ύπαρξη του κρυφού παίκτη και αφού χάσουν τότε το μαθαίνουν και φυσικά δεν γίνεται να ξαναπαίξουν.
    Οπότε ο έχων την Μπάνκα πρέπει να βρει άλλους παίκτες…

    Σίγουρα το αγαπημένο παιχνίδι των οίκων αξιολόγησης, του ΔΝΤ και κάνα-δυο κρατών ίσως…

    Μου αρέσει!

    • Το ανάποδο Monopoly κάτι μού θυμίζει, αλλά το μόνο που βρήκα είναι το Anti-Monopoly (γνωστό και ως Choice ή Anti-Monopoly II), όπου οι παίκτες παίζουν με δύο διαφορετικούς κανόνες: ανταγωνισμός (κανονικοί κανόνες) και μονοπώλιο, με σκοπό οι ανταγωνιστές να σπάσουν το μονοπώλιο!

      Βρήκα, όμως, ότι, εκτός από το κλασικό ελληνικό Monopoly, με δρόμους τής Αθήνας, υπάρχει και «Monopoly: Θεσσαλονίκη». Προχώρησε στην οδό Τσιμισκή!

      Παρεμπιπτόντως, είπες την απαγορευμένη λέξη, οπότε άρχισε να ξεσκονίζεις τις δοτικές σου!

      Μου αρέσει!

      • Χαμός! Τα ήξερα εγώ αυτά! Ήταν αδύνατον να μείνει έτσι αυτό το άρθρο! Μνήμες, εικόνες, αρώματα άλλων χρόνων, σχόλια φυσικά, αλλά και επιπλέον πληροφορίες και αναρτήσεις μελλοντικές! Όλα συνηγορούν ότι πάμε για Best Seller, κύριοι! Έχω δύο ακόμη εκδοχές Monopoly. Μια του Walt Disney(που ήταν αδύνατον να μην αγόραζα!), αλλά και μια σαν ρετρό να την αποκαλέσω. Έχει κρατήσει ένα ύφος από την εκδοχή του`67, σαν σχεδίαση και πιόνια, αλλά και στα ονόματα των οδών, ή στις βασικές λειτουργίες. Όμως δυστυχώς έχει …euro!!! Άλλη μια που έχει η κόρη μου, είναι με τα 7 θαύματα του κόσμου και είναι τέλεια σαν design! Κάπου πρέπει να είναι καταχωνιασμένη και η εκδοχή με τις …πιστωτικές κάρτες και τα μηχανήματα που τις …φορτίζουν με μονάδες! Μου την είχαν χαρίσει προ 4 ετών, αλλά μου την έσπασε και την έστειλα στην αποθήκη! Ακούς «πλαστικό χρήμα» στην Μονόπολι!!! Αίσχος!

        Μου αρέσει!

        • Μην ανησυχείς καθόλου! Εϊναι πολύ πιθανόν σύντομα να ξαναδούμε Monopoly με δραχμές…

          Μου αρέσει!

          • Δεν το αποκλείω καθόλου… Οπότε, εμείς εδώ θα έχουμε έτοιμες τις παλιές μας και δεν θα χρειατεί να αγοράσουμε καινούργιες! 🙂

            Μου αρέσει!

          • Ερωτήσεις, πάντα βασιζόμενες στο ενδεχόμενο που ανέφερες πριν.

            1. Θα έχει επιπτώσεις και στα μικιμάου, αυτό;

            2. Θα έχουμε ξανά την δυνατότητα να αγοράζουμε μεταχειρισμένα με την μισή αξία;

            3. Θα επιστρέψουμε και στις δεκάρες;

            4. Τι θα γίνει με τις γκαζόζες;

            5. Θα τρώμε πιο πολλά λάχανα;

            6. Τα ιδιωτικά κανάλια της τηλεόρασης, θα πάψουν να εκπέμπουν, με αποτέλεσμα η κρατική να επιστρέψει δυναμικά, με Χαβάη 5-0, Κότζακ, Ουώλτονς και τα υπόλοιπα;

            Έχω ερωτήματα υπαρξιακά!

            Μου αρέσει!

      • Όχι μόνο τις δοτικές, αλλά και τις… αφαιρετικές για λατινομαθείς.

        »Date obolum Belissario» Είναι η πιο πρόχειρη λατινική έκφραση που μου έρχεται για το θέμα, αλλά κατά περίεργο τρόπο δεν υπάρχει μέσα της αφαιρετική (ίσως γιατί ο Βελισσάριος έχει ήδη χτυπήσει τις »δοτικές» του και ζητάει »αφαιρετικές» απ’ τον φιλεύσπλαχνο κόσμο!?;)

        Δεν στηριζόταν στη Μονόπολη το παιχνίδι που λέω, αλλά αδύνατον να θυμηθώ τον τίτλο. Λέγοντας ο Γιώργος εκείνο για το πλαστικό χρήμα και παρόμοια κάτι θυμάμαι και μήπως τελικά είναι το κελεπούρι που λέγω.

        Μου αρέσει!

    • Το παιγνίδι που προτείνεις, έχει πάρει την έγκριση του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας της Αργεντινής! Αν δεν έχουμε ρεαλισμό ακόμη και στα παιγνίδια, δεν κάνουμε τίποτα! Παρεμπιπτόντως, άκουσα στο CNN πριν 3 εβδομάδες, ότι η Τουρκία έχει συνολικά μπει 4 φορές στο ΔΝΤ και δεν έχει βγει προς τα έξω απολύτως τίποτα! Καμία προβολή στα ΜΜΕ…

      ΥΓ

      Το αν έχει βγει από το ΔΝΤ κάποια από αυτές τις φορές, δεν ξέρω για να σας πω… Πάντως, εκεί την βλέπω στο χάρτη. Δεν έχει πάει πιο κάτω, ούτε άλλαξαν και πολλά πράγματα στην καθημερινότητα του λαού της, όπως επίσης δεν την βλέπω να έχει περιθωριοποιηθεί, επειδή δεν μπήκε στο ευρώ… Αυτά, γιατί οι κινδυνολογίες, οι φοβέρες και οι προσπάθειες χειραγώγησης του λαού, κάποια στιγμή πρέπει να γκρεμιστούν σαν μύθοι. Αρκετά μας παραμύθιασαν τόσα χρόνια. Τώρα, ας αναζητήσει ο καθένας τα δικά του παραμύθια και τους …δράκους τους…

      Μου αρέσει!

    • Το ανάποδο Monopoly πρέπει να ήταν το «Go For Broke», ελληνιστί «Κερδίστε χάνοντας»:

      http://boardgamegeek.com/boardgame/3343/go-for-broke

      Μου αρέσει!

  5. Πράγματι η Τουρκία μπαινοβγαίνει σχεδόν αθόρυβα στο ΔΝΤ, (στις εφημερίδες έχει κυκλοφορήσει ανά διαστήματα η είδηση) όπως και η Πορτογαλία εν μέρει. Επίσης θυμάμαι το περίφημο οικονομικό θαύμα της Ιρλανδίας που ως εκ θαύματος εξαφανίστηκε!

    Γενικώς αν βάλουμε κάτω πού όρμησε το ΔΝΤ έγινε χαμός, όπως περιγράφει περίπου το ΄΄Καταστρόικα΄΄. Εντωμεταξύ μόλις όρμησε στην διαλυμένη Σοβιετική Ένωση και Ανατολική Γερμανία έγινε της μουρλής!

    Μάλλον έχω καταλάβει τελικά τι συμβαίνει αν στηριχτώ στο ευφυολόγημα του Κρίτωνα: Τα ‘’ευαίσθητα’’ κράτη προσπαθούν να κόψουν το κάπνισμα γιατί κάνει κακό στην υγεία (όπως τους λένε) και έτσι εκείνα μπλέκουν με το ΔΝΤ και αρχινάνε τις… πίπες (γιατί μου ψιλοακούγεται πρόστυχο αυτό που είπα;).

    Να το ξεκαθαρίσω … κάπως (χε χε χε…) το τσιγάρο συνδέεται με τον εθισμός των κρατικών μηχανισμών στη χρεωκοπία και η … πίπα με το υποκατάστατο της χρεωκοπίας, την ελεγχόμενη χρεωκοπία (μα και πάλι που το ξεκαθάρισα πάλι ψιλοπερίεργο μου ακούγεται, αλλά τέλος πάντων…)

    Ίσως η επόμενη Μονόπολη να είναι με Δραχμή, ίσως με Μάρκo… ίσως με τον Μάρκο, ή με τον θείο Σκρούτζ μπορεί βέβαια να είναι και πάλι Ευρώ γιατί η Ελληνική αγελάδα θα αρμεχτεί μέχρι τελικής πτώσεως (και όλα τα άλλα λοιπόν να είναι παιχνιδάκια και πιέσεις…)

    Μου αρέσει!

    • 🙂 ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟΤΑΤΟ ΣΧΟΛΙΟΝ! Εξαιρετική η τοποθέτησις, φίλτατε Βασίλειε! Μωρέ καλά τα είπες! Άμα λέμε μόνο ότι μας βάζουνε στο στόμα, με το πλυντήριο το εγκεφαλικό που τρώμε ολημερίς, θα γίνουμε τελικά αυτά ακριβώς τα άβουλα όντα που ζητούν. Ευτυχώς υπάρχουν ακόμη σκέψεις και φωνές. Μπράβο Βασίλη! Δώσε κι άλλα, μπας και ξυπνήσουν οι τριγύρω!

      Μου αρέσει!

  6. Δεδομένου ότι οι πολιτικοί μας άπό τη μια αποκλείουν κατηγορηματκά την επιστροφή στη δραχμή, από την άλλη, όμως, δεν μπορούν να αποκλείσουν την έξοδο απ’ το ευρώ, το επόμενο Monopoly δεν αποκλείεται να είναι με… φοίνικες.

    Μου αρέσει!

    • 🙂 Μα που το έχω εκείνο το κουτί από σπίρτα… Θα το δείτε όταν αρχίσουν οι αναρτήσεις των προσωπικών μου αναμνήσεων, με ή χωρίς παιγνίδια… Κρίτωνα, μιλάμε ότι είπες την ατάκα της χρονιάς, στα σχόλια!!!

      Μου αρέσει!

  7. «να μάθουμε και τίποτα από τον Θείο Σκρούτζ για την οικονομία μπας και σωθούμε»

    Αφιέρωμένο στους απανταχού τού κόσμου πολιτικούς, που έχουν μεσάνυχτα από οικονομικά:
    http://coa.inducks.org/story.php?c=I+TL++392-B

    Ακόμα θυμάμαι τη φάση όπου ο κορυφαίος οικονομολόγος τής Ρουριτανίας αναπτύσσει στο εμπορικό επιμελητήριο το «αγροτοσιδηροβιομηχανικό» του σχέδιο περί ορυχείων καφέ και αγελάδων που θα παράγουν σοκολάτα, και ο Σκρουτζ ορμά έξαλλος από τον εξώστη, για να τον σταματήσει να λέει ανοησίες! Κάπου εκεί βρισκόμαστε και εμείς, μόνο που δεν βρίσκεται ένας Σκρουτζ να πάρει την κατάσταση στα χέρια του.

    Μου αρέσει!

    • Καλησπέρα κύριοι!

      Κρίτωνα, άνοιξες ξανά τους ασκούς των αναμνήσεων!

      Τι ήταν αυτό το λινκ που παράθεσες; Πω πω πω!!! Καταπληκτική ιστορία! Την έχω και στην μορφή του Il Grande Glassici. Στα Ελληνικά μου έμεινε μόνον αυτή των Κλασσικών Ντίσνευ 86. Οι άλλες…χάθηκαν… Αυτά είναι σκίτσα! Όχι τίποτα άλλο, αλλά να τα βλέπουν μερικοί – μερικοί σχεδιαστές τωρινοί…

      Μου αρέσει!

  8. Με τα μέχρι τώρα δεδομένα, πιο πιθανόν είναι να έχουμε θείο Σκρουτζ πρωθυπουργό και Τσακ για υπουργό οικονομικών, όμως.

    Μου αρέσει!

    • Κύριοι, ψάξετε για ένα άρθρο πολύ παλιότερο, με τίτλο …Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΜΙΚΣ. Δεν είναι σε κάποια κατηγορία συγκεκριμένη, απ` ότι θυμάμαι, αλλά αξίζει ο κόπος να το ψάξετε!

      Μου αρέσει!

  9. Πρωθυπουργός …Πικραμένος,
    Λαός…………………Ζωχαδιασμένος;

    Θα δούμε…

    Θα ψάξω την κυβέρνηση που λες (σαν να ήταν η σωτηρία της χώρας!)

    Μου αρέσει!

    • Μου θυμίζει τίτλο ελληνικής ταινίας: «ταπεινός και καταφρονεμένος», «ταπεινός και ζοχαδιασμένος» ή κάπως έτσι.

      Μου αρέσει!

      • Καλημέρα κύριοι!

        Έχω την αίσθηση ότι με αυτό το επώνυμο, δεν πας για πρωθυπουργός! 🙂 Παραφράζοντας τώρα τον τίτλο της γνωστής Ελληνικής ταινίας, όπως έκανε κι ο Κρίτωνας, θα πρότεινα «πικραμένος & μόνος» ή «πικραμένος ο καημένος», όπου ο δεύτερος τίτλος, θα μπορούσε να γίνει και λαικό άσμα! 🙂

        Μου αρέσει!

        • Το «ταπεινός και ζοχαδιασμένος» είναι από την ταινία «Θ.Β. φαλακρός πράκτωρ: επιχείρησις γης μαδιαμ», όπου μία από τις υποτιθέμενες «επιτυχίες» τής εταιρείας που κινηματογραφούσε τον Θ.Β. ήταν η εν λόγω ταινία, τής οποίας, αν δεν απατώμαι, είχαν και αφίσα.

          Όσο για τη λέξη «καημένος», αυτή προέρχεται από το «καμ(μ)μένος», οπότε μπορώ να φανταστώ και άλλη ταινία: «πικραμένος και καμένος»!

          Μου αρέσει!

  10. Aπίστευτα παιχνίδια, είχα κι εγώ άπειρα τουβλάκια κατασκευών, τόσο τα Ελληνικά «μαϊμού» όσο και λίγα original lego. Το αγαπημένο μου ήταν η Monopoly, αν και η δική μου ήταν αγορασμένη στις αρχές της δεκαετείας του ’70.

    Μου αρέσει!

    • Καλημέρα Δημήτρη!

      Long time no see, που λεν κι οι Αμερικάνοι! Όντως αυτό το άρθρο(όπως και τα υπόλοιπα που θα ακολουθήσουν, στα χνάρια του…), ξυπνάει μπόλικες αναμνήσεις σε όλους μας. Μακράν ότι πιο κοντά στην παιδική ηλικία όλων, απ` όσα ως σήμερα αναρτήθηκαν και επιχείρησαν να μας ταξιδέψουν στον χρόνο. Ο Κρίτωνας έχει το μαγικό ραβδάκι, τελικά! Οι δικές μου Monopoly, ήταν αρκετές ως σήμερα. Η πιο παλιά πρέπει να είναι δώρο της μητέρας μου, από το 1970(οριακά, γιατί πρέπει να την αγόρασε Φλεβάρη), ενώ η πιο πρόσφατη και δική μου αγορά, είναι αυτή του 2010, με θέμα τα 7 θαύματα του κόσμου, την οποία πήρα για την κόρη μου, αλλά παίζουμε όλοι μαζί!

      Μου αρέσει!

  11. Παραδοσιακά αμαρτήματα, που πάνε κι έρχονται σαν σε σκυταλοδρομία, Βασίλη…

    Μου αρέσει!

  12. Όλοι τα ίδια λέμε κι όλα τα ίδια μένουν όπως λέω για σχόλιο και στο επόμενο άρθρο.

    Μου αρέσει!

  13. Εννοώ όπως λέω σχόλιο στο από πάνω άρθρο, το Νικόστρατο, αλλά να σου πω… ίσως σηκώνει κι ένα άρθρο αυτό το (κλασσικό πια) σχόλιο.

    Μου αρέσει!

    • 🙂 Χμ… είδες καθόλου τα σημερινά στατιστικά μας; Για δες… με τρόπο όμως… με το gravatar θες βοήθεια, ή τα κατάφερες; Άντε να δούμε και το δικό σου!

      Μου αρέσει!

      • Κάποιος επισκέφθηκε μαζικά όλα τα άρθρα. Μάλλον κανένα καινούργιο ψαξο-ρομπότ, που η wordpress δεν το ήξερε, ώστε να μην το μετρήσει στα στατιστικά, έκανε κάποιο πέρασμα.

        Μου αρέσει!

  14. Μόλις είδα τα στατιστικά και δεν καταλαβαίνω από που ξεφύτρωσε τόσος κόσμος ξαφνικά.
    Ίσως αυτό που λέει ο Κρίτωνας;
    Απ’ την άλλη η απότομη εξαφάνιση κόσμου πώς εξηγείται;
    Απαγωγή των εξωγηίνων;

    Άσε για το Gravatar Γεώργιε, με βασανίζει το χαμένο! Τόσο καιρό μου χρειάστηκε για να βρω το αυτονόητο και δεν το παίρνει ολόκληρο (τουλάχιστόν όπως το θέλω!), ούτε σε 100χ100. Άσε που είναι ασπρόμαυρο και παλεύω να το κάνω έγχρωμο και πανικός!

    Μου αρέσει!

    • 🙂 Μη φοβού! Στείλε το σε μένα(email) και θα του εξηγήσω πως έχει η κατάσταση! Για το φαινόμενο των αναγνωστών, πιστεύω ότι έχει να κάνει με εξωγήινο δάχτυλο! Όχι μεγάλο όμως! Μικρό! Ίσα με 2-3 μικρο – πιθαμές δικές τους! 🙂

      ΥΓ

      Μήπως τους παίρνουν στα διαστημόπλοια για …αναλύσεις και επιστρέφουν …μεταλλαγμένοι με πλοκάμια χταποδιού; Δένει αυτό με τα δικά μας περιστατικά ξέρεις. Άμα συμβαίνει αυτό, μπορεί με τα πλοκάμια να χτυπάνε όλα τα άρθρα μαζί! 🙂 🙂

      Μου αρέσει!

  15. Άχα! Είπες την ατυχή έκφραση που θα σου φέρει μπελάδες!

    Μου αρέσει!

  16. Ναι, εννοείται!
    Θα στο στείλω να δεις.

    Μου αρέσει!

  17. ¨εχω ΦΩΤΟ της MONOROSY γιά των Kriton, αλλα δεν μπορώ να την ανεβάσω εδω 😉

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: