Advertisements

ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ ΤΕΥΧΟΣ 2390 – «Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΑΥΡΟΦΡΥΔΗ»

Παρασκευή βράδυ πάλι, και ξεικινά ο αγώνας δρόμου να προλάβουμε να παρουσιάσουμε το νέο τεύχος τού Μίκυ Μάους, πριν μας πιάσει το Σάββατο. Δύσκολα τα πράγματα…

Η πρώτη ιστορία στο σημερινό τεύχος είναι ο θρύλος τού Καπετάν Μαυροφρύδη, σε σενάριο Giorgio Salati και σχέδιο Massimo De Vita. Εδώ νομίζω ότι θα κάνω δύο κριτικές: αυτήν που θέλετε να διαβάσετε, και τη δική μου!

Κριτική Α’: Η ιστορία μάς ταξιδεύει στο παρελθόν, όπου ένας πρόγονος του Μίκυ, μαζί με τους προγόνους τού Γκούφυ, του Οράτιου και του Γάτζου ξεκινανε να γίνουν πειρατές, αλλά καταλήγουν να συλλαβουν τον Μαύρο Πητ, να σώσουν τη Μίννι και να καταταγούν στο ναυτικό, ως ήρωες. Χιούμορ, δράση και εκπληκτικό σχέδιο από τον Massimo De Vita. Βαθμολογία 20 με άριστα το 10.

Κριτική Β’: Τα ανιψάκια τού Μίκυ ζητάνε από το θείο τους να τους διηγηθεί μια ιστορία για κάποιον πρόγονό τους, για μια εργασία τους στο σχολείο. Εκείνος, για να μη μιλήσει για τον εαυτό του, σκαρώνει μια ιστορία για ένα φανταστικό πρόγονό τους, που ήταν πειρατής, οπότε τους λέει την τυπική πειρατική ιστορία: ένα τσούρμο άσχετοι ξεκινάν να γίνουν πειρατές, όλα τούς πάνε στραβά, και γελάμε με τα παθήματά τους, μέχρι που πάνε να κάνουν ρεσάλτο σε έναν πραγματικό πειρατή, που είναι φυσικά ο Μαύρος Πητ, ο οποίος έχει, φυσικά, αιχμάλωτη τη Μίννι, φυσικά ο Μίκυ την ερωτεύεται, ο Πητ πάει να ξεγελάσει το Μίκυ, αλλά τελικά ο Μίκυ αποδεικνύεται πιο έξυπνος από τον Πητ, οπότε ο μεν Μίκυ επιβραβεύεται, ο δε Πητ καταλήγει στα σίδερα της φυλακής. Σίγουρα την έχετε ξαναδιαβάσει αυτή την ιστορία σε αμέτρητες παραλλαγές. Όσο για το σχέδιο τού Massimo De Vita, είναι εκπληκτικό μόνο σε σύγκριση με το απαράδεκτο σχέδιο τών συναδέλφων του, καλή ώρα τών σχεδιαστών τών επομένων δύο ιστοριών. Για μένα, το σχέδιό του , από εκεί που ήταν απλώς τεχνικά άρτιο, που είναι το ελάχιστα αποδεκτό για σχέδιο Ντίσνεϋ, στη συγκεκριμένη ιστορία, που είναι τού 2010, βλέπουμε ότι έχει πολλές επιρροές από το σχέδιο τών συγχρόνων του. Βαθμολογία: 7 με 8.

Η επόμενη ιστορία είναι το τέταρτο αστέρι. Ο Σκρουτζ και ο Ρόμπαξ συναγωνίζονται για το ποιος έχει το καλύτερο εστιατόριο, αλλά ό,τι και να κάνουν, βγαίνουν και τα δύο το ίδιο πολύ καλά. Ο Σκρουτζ κάνει αίτηση(!) να πάρει άλλο ένα αστέρι για το εστιατόριό του, αλλά το ίδιο κάνει και ο Ρόμπαξ. Με το που καταφθάνει ο κριτικός, γίνεται το έλα να δεις, καθώς και οι δύο προσπαθούν να τον επηρεάσουν. Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να σας πω ποιος θα καταλήξει να φάει το καπέλο του! Η ιστορία ήταν έξυπνη και ενδιαφέρουσα, παρά τη φιλότιμη προσπάθεια που κατέβαλε ο σχεδιαστής να την καταστρέψει με το σκίτσο του.

Η τελευταία ιστορία είναι ο σκύλος τής ντίβας, που την έχουμε ξαναδιαβάσει στο Μίκυ Μάους 1901, το 2002. Αν ακολουθήσετε το σύνδεσμο στο inducks, θα δείτε ότι στην τρέχουσα έκδοση έχουν γίνει κάποιες παρεμβάσεις στην πρώτη σελίδα, όπου ένα κάδρο έχει αφαιρεθεί, και ένα άλλο έχει στενέψει. Όπως θα έλεγε ο θείος Σκρουτζ: χρουμφ!

Ο Ντόναλντ, για να γλιτώσει από τη συνάντηση της λέσχης γυναικών Λιμούπολης, που τον πήγε με το ζόρι η Νταίζυ, υπόσχεται να τους βρει το μοναδικό αυτόγραφο ηθοποιού που έλειπε από τη συλλογή τους. Τραβάει τα πάνδεινα, για να πάρη το αυτόγραφο από την ηθοποιό, που από σνομπισμό δεν είχε δώσει μέχρι τότε αυτόγραφο σε κανέναν, και σίγουρα του άξιζε καλύτερη μεταχείριση στο τέλος τής ιστορίας από τη Νταίζυ, που επιμένω ότι δεν καταλαβαίνω τι της βρίσκει της μέγαιρας.

Άλλη μια ιστορία που αποδεικνύεται ενδιαφέρουσα και αστεία, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες τού σχεδιαστή.

Στο επόμενο τεύχος θα διαβάσουμε το περιπλανώμενο κάστρο, που δεν μπόρεσα να αναγνωρίσω, ώστε να σας προϊδεάσω. Δεν ξέρω από υπόθεση τι θα λέει, αλλά από σχέδιο μην περιμένετε και πολλά, αν κρίνουμε από το καρέ που παραθέτουν. Πάντως, αν σας ενδιαφέρει το θέμα τών κινουμένων κάστρων, δείτε αυτήν εδώ την ταινία, και δεν θα χάσετε!

Συμπερασματικά, νομίζω ότι θα βρείτε αυτό το τεύχος αρκετά καλό. Είτε για τους λόγους, που περιέγραψα, είτε διότι θα ενθουσιαστείτε με την ιστορία τού De Vita, αδιαφορώντας για τις άλλες δύο.

Ναι, είμαι Βροντόσαυρος και είμαι περήφανος γι’ αυτό!

Τις παρουσιάσεις τού εβδομαδιαίου ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ μπορείτε να τις βρείτε συγκεντρωμένες εδώ.

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...

Posted on 4 Μαΐου 2012, in Arts, Comics, Comics Archive, Comics Characters, Comics Covers, Comics History, Comics Legends, Comics Stories, Comics Trades, Comics Tributes, CT Exclusive, Culture, Donald, Greek Comics, Άρθρα Μελών, Έρευνα, Απόψεις, Αποσπάσματα, Αποκλειστικότητες, Αρχείο, Αφιερώματα, Βινιέτες, Γουώλτ Ντίσνεϋ, Δημιουργοί, Εργασίες Κοινότητας, Εργασίες Μελών, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Εξώφυλλα Κόμικς, Η Ιστορία των Κόμικς, Ιστορίες από το Μίκυ Μάους, Κόμικς, Κόμικς Έρευνα, Κόμικς Ειδήσεις, Κόμικς Θρύλοι, Κόμικς Ιστορίες, Κόμικς Καταγραφή, Κόμικς Παρουσιάσεις, Κόμικς Χαρακτήρες, Μίκυ Μάους, Παρουσίαση: Μίκυ Μάους, Πολιτισμός, Σκίτσο, Τέχνες, Τερζόπουλος, Mickey Mouse, Walt Disney and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 3 Σχόλια.

  1. 20/10;
    Ενυπωσιάζομαι…
    Μήπως πρέπει να το δω αυτό το κελεπούρι!

    Μου αρέσει!

  2. Χθες διάβασα το τεύχος, οπότε μπορώ να σας παραθέσω την άποψη μου γι`αυτό.

    Η πρώτη ιστορία είναι πολύ καλή, όπως ακριβώς την περιέγραψε ο Κρίτωνας. Έξοχο το κλίμα γενικότερα και πολύ καλό το σενάριο. Βγάζει αστείες καταστάσεις, με πρωτοτυπία και έχει ένα εξαιρετικό σχέδιο. Τα πρόσωπα είναι καλοσχεδιασμένα και αποδίδουν με όμορφες γκριμάτσες τα γκάνγκ. Οι σύντροφοι του Μίκυ στην πειρατεία, είναι ένας κι ένας! Μου άρεσε πολύ όταν τους παρουσίασε, αναφέροντας και τα χαρακτηριστικά του καθενός, ενώ ο Γκούφυ ήταν πάλι σούπερ! Περιμένω με ανυπομονησία τις άλλες τρείς ιστορίες, που κινούνται σε αυτό το ύφος.

    Η δεύτερη τώρα(«Το τέταρτο αστέρι»), έχει ένα εξίσου πολύ καλό σενάριο. Η ιστορία ανοίγει ωραία και ξεδιπλώνεται ναι μεν αναμενόμενα, αλλά με ένα τέτοιο τρόπο, που δεν κουράζει τον αναγνώστη. Και το σκίτσο, δεν συγκαταλέγεται στα κακά, που έχουμε δει από νέες δημιουργίες. Είναι συμπαθητικό. Η ιστορία αυτή μου θύμισε πολύ έντονα, μια παλιά κωμωδία με τον Ντε Φινές, όπου υποδύεται τον κριτικό εστιατορίων και τα επισκέπτεται μεταφιεσμένος!

    Τέλος, και ο «Σκύλος της Ντίβας» είχε κατ` εμέ ικανοποιητικό σενάριο. Βέβαια, έχανε και μάλιστα πολύ στο σκίτσο. Ο Ντόναλντ χωρίς να κάνει τίποτα το φοβερό, ώστε να τον θυμόμαστε για την παρουσία του εδώ, είναι στα γνωστά στάνταρ. Θα μπορούσε να μην επιλεγεί σαν τελευταία ιστορία, όμως τελικά μπήκε και γι`αυτό ρίχνει κάπως την βαθμολογία που θα δώσω στο τεύχος. Είναι ένα 7 στα 10.

    ΥΓ

    Αν αναρωτιέστε γιατί δεν δίνω υψηλές βαθμολογίες, είναι γιατί είμαι πολύ απαιτητικός από αυτό το περιοδικό, γιατί με έκανε απαιτητικό με το επίπεδο που διατήρησε για 4 σχεδόν δεκαετίες και γιατί πάντα θα συγκρίνω αναπόφευκτα ότι διαβάζω κάθε Παρασκεύη, με αυτά που διάβασα στα προηγούμενα χρόνια έκδοσης του.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: