Advertisements

ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΩ ΕΝΑ ΜΠΟΥΚΕΤΟ;

Μέσα στα πράγματα της μητέρας μου, βρήκα ένα τεύχος τού περιοδικού «Μπουκέτο». Πρόκειται για το τεύχος 6-(623), με ημερομηνία 6 Φεβρουαρίου 1936. Το περιοδικό είναι τυπωμένο σε χαρτί εφημερίδας και, όπως καταλαβαίνετε, μετά από 76 χρόνια, δεν είναι και σε πολύ καλή κατάσταση. Το κρατούσα στα χέρια μου και το αισθανόμουν να αποσυντίθεται! Η μόνη ελπίδα να το διαβάσω ήταν να το σκανάρω, όπερ και έπραξα, παρά τη σύσταση του Γιώργου να σκανάρω μόνο μερικές σελίδες, ενδεικτικά. Ευτυχώς, το τεύχος άντεξε.

6 Φεβρουαρίου 1936, λοιπόν. Είμαστε έξι μήνες πριν τη δικτατορία τού Μεταξά, ενώ πρωθυπουργός είναι ο Κωνσταντίνος Δεμερτζής, μέχρι τις 13 Απριλίου, που θα αναλάβει την πρωθυπουργία ο Μεταξάς. Στη Γερμανία, ο Χίτλερ ήδη βρίσκεται στην εξουσία, ενώ γίνονται και οι προετοιμασίες για τους ενδέκατους ολυμπιακούς αγώνες, που θα ξεκινήσουν την 1η Αυγούστου, τρεις μέρες πριν την έναρξη της δικτατορίας στην Ελλάδα. Η Ελλάδα βρίσκεται ακόμα στη μπελ επόκ, τουλάχιστον αν κρίνουμε ξεφυλλίζοντας το περιοδικό.

Στο εξώφυλλο μια ανώνυμη, αλλά διαχρονικά όμορφη κοπέλα, που δεν ντρέπεται να δείξει τα μαύρα της μαλλιά, που ξεφεύγουν πλούσια από το τσεμπέρι της. Η εκτύπωση είναι από το περίφημο τυπογραφείο Ασπιώτη ΕΛΚΑ. Το εσωτερικό τού εξωφύλλου, όπως και του οπισθοφύλλου, που στις μέρες μας θα χρυσοπληρωνόταν για καταχωρίσεις διαφημίσεων, είναι κενό.

Μια λεπτομέρεια που μου άρεσε ιδιαίτερα, είναι η γραμματοσειρά που χρησιμοποιείται στα άρθρα. Πολύ καθαρή και ευανάγνωστη. Να μια συρραφή τών γραμμάτων, με αλφαβητική σειρά, για να πάρετε μιαν ιδέα:

Ας ξεφυλλίσουμε μαζί ολόκληρο το τεύχος, όπως κάναμε παιδιά, με τα περιοδικά τών μεγάλων, κοιτώντας μόνο τους τίτλους και τις εικόνες.

Βλέπουμε πως, αν και μόνο το εξώφυλλο είναι πλήρως έγχρωμο, διακριτική χρήση χρωμάτων, κυρίως για τονισμό, γίνεται σε όλο το τεύχος. Πολλοί από τους τίτλους των άρθρων είναι στολισμένοι με σχέδια και εικόνες.

(Μπλε σατανάς;)

Μη μου πείτε ότι δεν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το «δένδρο-άνθρωπος»;

Όχι, δεν πρόκειται για ορθογραφικό λάθος. Σωστά γράφει «η γυναίκες». Στην προσπάθειά τους να εξηγήσουν γιατί στη δημοτική το άρθρο στα θηλυκά δεν είναι «αι», οι καθαρευουσιάνοι κατέληξαν στο ότι δεν πρόκειται για το «οι», που είναι αρσενικό, αλλά για το «η», που είναι θηλυκό κι’ ας μη συμφωνεί ως προς τον αριθμό! Και πάλι καλά που η γυναίκα ή, μάλλον, η γυνή είναι τριτόκλιτο, όπου η κατάληξη στο πρώτο πρόσωπο τού πληθυντικού είναι -ες. Στα πρωτόκλιτα, δεν μπορούσαν να διανοηθούν κατάληξη τριτόκλιτη, οπότε είχαν αποφανθεί ότι πρόκειται για την κατάληξη -αις τής δοτικής. Έτσι, τα περίπτερα πουλούσαν καραμέλαις και σοκολάταις!

(Ιωσήφ Βέρντι!)

Και εγώ έχω περιέργεια να μάθω τι έχει το κουτί! (Ωραίο όνομα: «Μηλιά»!)

Αν δεν απατώμαι, με ποίημα τού Σααντί είχε προσπαθήσει να γοητεύσει ο Κωνσταντίνου τη Βουγιουκλάκη, στα «Χτυποκάρδια στο Θρανίο».

Τα κουτσομπολιά για τους διάσημους τού Χόλυγουντ είχαν ανέκαθεν πέραση!

Πρόκειται για το έργο “Mary Burns, Fugitive” τού 1935, με τη Sylvia Sidney και το Melvyn Douglas (http://www.imdb.com/title/tt0026688/).

Προσέξτε την καθαρεύουσα στη λεζάντα!

Πάουελ, θα τον λέγαμε σήμερα…

Τολμηρή εικόνα, για τα δεδομένα τής εποχής!

Ούτε εδώ πρόκειται για τυπογραφικό λάθος. Αφού στον πληθυντικό γράφουμε «είναι», στον ενικό θα έπρεπε να γράφουμε «είνε»! Πολλούς ξένιζε αυτό, όμως. Κάποτε ρώτησαν έναν υπέρμαχο τής καθαρευούσης, νομίζω το Γεώργιο Μιστριώτη, ποιο είναι το σωστό, και εκείνος απάντησε: εγώ γράφω «εστί»!

Το μυθιστόρημα αυτό έχει γυριστεί ταινία δύο φορές, μία το 1953 με τον Πέτρο Κυριακό και μία το 1977 (ως «ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται») με το Διονύση Παπαγιαννόπουλο.

Ένα άρθρο που θα ενδιαφέρει ιδιαίτερα το Γιώργο. Προσέξτε ποιος το επιμελείται!

(Στις επόμενες σελίδες ακολουθεί κάτι που δεν το βλέπουμε πια, στην εποχή τής ηλεκτρονικής στοιχειοθεσίας: τα περισσεύματα των άρθρων. Ο,τι δεν χώραγε στη μία ή στις δύο σελίδες που ήταν αφιερωμένες σε κάθε άρθρο, τυπωνόταν σε ένα κομματάκι από τις τελευταίες σελίδες τού περιοδικού.)

Μετά την αλληλογραφία, ακολουθούν οι διαφημίσεις, όλες μαζεμένες στις τελευταίες σελίδες. Όχι όπως τώρα, που, στην καλύτερη περίπτωση, οι διαφημίσεις είναι μαζί με τα άρθρα και, στη χειρότερη περίπτωση, ανάμεσα στις διαφημίσεις, βλέπεις πού και πού κανένα άρθρο. Προσέξτε ότι διαφημίζονται κυρίως διάφορα φαρμακευτικά σκευάσματα. Προσέξτε επίσης τα διάφορα κατεβατά που γράφουν στις διαφημίσεις. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι τα διάβαζε ο κόσμος!

Προσέξτε την εικόνα-οπτική απάτη, που βλέπεται και ανάποδα!

Και ήμην αξιολύπητη;;;

Μόλις που διακρίνεται στην τελευταία γραμμή τής διαφημίσεως τής ΚΟΛΥΝΟΣ, σ’ αυτή την ανάλυση: την αντιπροσωπεία τής οδοντόκρεμας την έχει η εταιρεία Μωρίς Φαράτζη, η οποία ειδικεύεται στα οδοντιατρικά και οδοντοτεχνικά προϊόντα και υπάρχει ακόμα!

Το τεύχος τελειώνει με κάτι πιο γνώριμο. Ολοσέλιδη διαφήμιση στο οπισθόφυλλο, πάλι με φαρμακευτικό σκεύασμα. Το μπλε χρώμα, με το οποίο είναι τυπωμένη η διαφήμιση, σίγουρα θα τράβαγε τα βλέμματα της εποχής, που ήταν συνηθισμένα στο μαυρόασπρο.

Advertisements

About Kriton

I reversed the polarity of the neutron flow...

Posted on 16 Φεβρουαρίου 2012, in Comics Trades, CT Exclusive, Greek Magazines, Εργασίες Μελών, Λαικά Αναγνώσματα, Περιοδικά and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 15 Σχόλια.

  1. Εκπληκτικό! Απίστευτο! Υπέροχο! Θαυμάσια δουλειά Κρίτωνα! Με άφησες άφωνο κυριολεκτικά!

    Μου αρέσει!

  2. Σκεφτόμουν επίσης ότι μέσα από τις εικόνες, διαφημίσεις, τα θέματα με τα οποία καταπιάνονται κτλ βλέπεις το ήθος και την αισθητική μιας κοινωνίας και
    μιας εποχής. Θα μου πεις βέβαια ότι και κόμιξ και περιοδικά είναι μέρος της κουλτούρας και του πολιτισμού, αλλά καλό θα είναι να λέμε ξανά και ξανά το αυτονόητο.

    Μου αρέσει!

    • Λοιπόν, να μια ευκαιρία για να πούμε μερικά πράγματα, για όσους διαβάζουν και τα σχόλια, εκτός των άρθρων, που κι αυτά είναι ουσιώδη. Σε κάθε σχεδόν άρθρο που αναρτώ εδώ και 2 χρόνια, στις ετικέτες που το συνοδεύουν, προσθέτω «τέχνες» και «πολιτισμός». Νομίζω ότι δένει απόλυτα με ότι είπες, Βασίλη. Είναι αναπόσπαστα στοιχεία. Δεν παίζουν διακοσμητικό ρόλο, ή υπερβολή, ή μια κίνηση για να κερδίσω εντυπώσεις. Τα παρατηρούσα κι εγώ αυτά, που πολύ σωστά παρατήρησες και πραγματικά γοητεύτηκα! Τι μυρωδιές έβγαζε αυτό το «Μπουκέτο»; Τι απίθανα συναισθήματα ενός άλλου κόσμου σου έφερνε; Ή τα ένοιωσα μόνον εγώ…

      Μου αρέσει!

      • Μια και αναφέρεις τις ετικέτες, να αναφέρω ένα άρθρο για το Ημερολόγιο τού Μπουκέτου από το blog τού Νίκου Σαραντάκου, όπου αναφέρεται και στο ίδιο το περιοδικό:
        http://sarantakos.wordpress.com/2010/12/29/hmerologiompouketou/
        Αν αληθεύουν αυτά που γράφει, το περιοδικό, αν και λαϊκό, ήταν κάποιου επιπέδου, και ίσως οι ετικέτες «αισθηματικά περιοδικά» και «παραλογοτεχνικά» να το αδικούν.

        Μου αρέσει!

  3. Χαίρομαι που σας άρεσε το άρθρο. Για να είμαι ειλικρινής, πίστευα ότι θα με μαλώσετε, που ανέβασα ένα άρθρο με τόσο πολλές εικόνες. Από την άλλη, όμως, ήθελα να μεταφέρω κάτι από τη μαγεία που αισθάνθηκα, σκανάροντας το τεύχος σελίδα σελίδα, όπου πρόσεχα μόνο τους τίτλους και τις εικόνες, ακριβώς όπως έκανα μικρός με το «Ρομάντσο» τής γιαγιάς μου, όταν πηγαίναμε επίσκεψη και, μετά το φαγητό, μου δίναν το περιοδικό για να έχω κάτι να απασχολούμαι, όταν οι μεγάλοι θέλαν να αράξουν.

    Μάλιστα, κάποιες φορές έπαιρνα ένα ψαλίδι και έκοβα φωτογραφίες από το περιοδικό. Ετοιμάζοντας το άρθρο, το έκανα και αυτό! Η διαφορά είναι ότι, αυτή τη φορά, οι κομμένες φωτογραφίες χρησιμοποιήθηκαν, αντί να πεταχτούν.

    Μου αρέσει!

    • Του εναντίον! Όχι μόνον δεν σκεφτήκαμε να σε μαλώσουμε, αλλά ορμώμενοι από την μαγική λέξη «Ρομάντσο», λέγαμε να σου αναθέσουμε την αποστολή της παρουσίασης του, έτσι όπως ακριβώς έκανες σήμερα! Αν διασώζεται φυσικά και δεν σε βάζουμε σε κόπο! Κρίτωνα, ήταν καταπληκτικό αυτό που ένοιωσα, όταν μπήκα σήμερα το πρωί στη σελίδα! Η πιο ευχάριστη έκπληξη των τελευταίων 2 ετών! έχεις δίκιο και για τις ετικέτες και θα πρέπει να ανακαλύψουμε κι άλλες!

      Μου αρέσει!

      • Δυστυχώς, το μόνο άλλο παλιό περιοδικό, που έχω, είναι ένα τεύχος τού περιοδικού «Εργόχειρο», από το Δεκέμβριο τού 1954, από το οποίο λείπουν κάποιες σελίδες. Τώρα που το κοιτάω, εκτός από τα σχέδια για εργόχειρα, έχει κι’ αυτό άρθρα, μεταξύ τών οποίων και ένα ολοσέλιδο τού Τσελεμεντέ. Αν ενδιαφέρει, μπορώ να παρουσιάσω αυτό.

        Ποιος ξέρει γιατί τα είχε φυλάξει μαζί αυτά τα δύο περιοδικά η μητέρα μου!

        Μου αρέσει!

    • Εντωμεταξύ, ξέρεις τι θα γίνει, ε; Όσο εσύ θα είσαι στραμμένος στο «Ρομάντσο», εγώ θα κάνω κάτι αντίστοιχο με τα «Ζέφυρος» και «Μιμόζα»(έχω από ένα τεύχος), που το ήθελα πολύ καιρό και δεν εύρισκα το ερέθισμα!

      Μου αρέσει!

  4. Υπέροχο άρθρο. Συμφωνώ απόλυτα με όσα αναφέρθησαν ήδη για το άρωμα μιάς ολόκληρης εποχής που μεταφέρει το περιοδικό. Και τα σχόλια για την γραμματική των δημοτικιστών εκείνης της εποχής. Μου θύμισε την εγκυκλοπαίδεια του πατέρα μου (ΠΥΡΣΟΥ) που το «είναι» το γράφει «είνε».

    Και μιλώντας για το «ΡΟΜΑΝΤΣΟ», που και η δική μου μητέρα διάβαζε, θυμάμαι ότι μόλις μου το έδινε έβλεπα τις γελοιγραφίες και «τις περιπέτειες του διάσημου κυνηγού Μάϊκ Χίτζ».

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: