ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΕΥΧΗ ΚΟΜΙΚΣ 1. ΤΑΡΖΑΝ ΤΕΥΧΟΣ 26

Μια νέα σειρά παρουσιάσεων, ξεκινάει σήμερα στη σελίδα των κόμικς και των αναμνήσεων. Στιγμές και εικόνες, που έμειναν χαραγμένες στο νου, από την ανάγνωση κάποιων από εκείνα τα μικρού σχήματος οχήματα διαφυγής μας… Ιστορίες που άφησαν την φαντασία μου να τρέξει, να φτιάξει δικούς της κόσμους, μαγικούς, πολύ μακριά από την αυλή της γειτονιάς… Τα άρθρα αυτά, θα μπορείτε να τα βρίσκετε συγκεντρωμένα στην κατηγορία μας ΙΣΤΟΡΙΕΣ & ΤΕΥΧΗ.

Σε ένα μικρό στενό σοκάκι, μιας γειτονιάς στην Κέρκυρα των αρχών του`70, με μπόλικες φιλικές παρουσίες και μια φτωχική, ανέμελη καθημερινότητα, οι πιτσιρικάδες με κοντά παντελονάκια ονειρεύονταν δικές τους περιπέτειες, φτιάχνανε μορφές ηρώων και ζούσαν μέσα τους. Οι επιρροές, το τσίγλισμα, το εφαλτήριο όλων, ήταν κρυμμένα μέσα σε μερικές σελίδες, με σκίτσα ασπρόμαυρα. Τεύχη διπλωμένα στην πίσω τσέπη του παντελονιού, με ορνιθοσκαλίσματα στις εικόνες, φτιαγμένα απ` τα μολύβια μας, λερωμένα από το διάβασμα «εν ώρα φαγητού», χιλιοδιαβασμένα. Είχαν τον τρόπο τους να μας συνεπαίρνουν, να κλείνουν τα αυτιά μας στις φωνές των γονιών, να μας αποσπούν την προσοχή και να μας στέλνουν ψηλά, πάνω από τα μικρά, στριμωγμένα σπίτια, εκεί που η θέα φάνταζε τόσο γοητευτικά προκλητική…

Τα χρήματα δεν περίσσευαν, για να αγοράσουμε καινούργια, μπορούσαμε όμως να σκεφτούμε πολλούς τρόπους για να τα αποκτήσουμε. Ο πιο συνηθισμένος, ήταν οι μεταξύ μας ανταλλαγές. Από χέρι σε χέρι, το περιοδικό έμπαινε σε δεκάδες σπίτια, μέχρι που κάποια στιγμή, ξεχασμένο από τον αρχικό του ιδιοκτήτη, έβρισκε καταφύγιο σε ένα παιδικό κομοδίνο, ή σε ένα ράφι βιβλιοθήκης. Περιοδικά που διάβαζαν οι μεγαλύτεροι, έφθαναν και στα δικά μας χέρια, κυρίως από τα αδέλφια μας, ή από τα καταστήματα που πουλούσαν μεταχειρισμένα. Κάπως έτσι έφτασε και στα δικά μου, το τεύχος που στάθηκε αφορμή για τούτο το κείμενο.

Πρέπει να πήγαινα Δευτέρα Δημοτικού, όταν το είδα για πρώτη φορά. Το είχε ένας φίλος στα χέρια του, που πρόθυμα το άλλαξε μαζί μου για μερικά χαρτάκια ΜΕΛΟ… Το εξώφυλλο δεν είχε τίποτα το φανταχτερό, ικανό να σε κάνει να κοντοσταθείς και να το κοιτάξεις για δεύτερη φορά. Ήταν όμως το πρώτο Ταρζάν που αντίκρισα ποτέ, συνεπώς η θέα του άσκησε μια παράξενη γοητεία πάνω μου. Ο ημίγυμνος λευκός γίγαντας της ζούγκλας, που τόσες ιστορίες είχαμε ακούσει για αυτόν και τα κατορθώματα του, εικονίζονταν στο έγχρωμο εξώφυλλο να κλωτσάει τους εχθρούς του. Το τεύχος είχε ημερομηνία κυκλοφορίας Ιούνιο του 1970 και κόστιζε 2 δραχμές, κάτι που μάλλον θα απασχόλησε αυτόν που το είχε αγοράσει… Αυτό που μου έμεινε χαραγμένο στο νου, ήταν τα καρέ όπου ο άρχοντας της ζούγκλας προσπαθούσε να τραβήξει τα σιδερένια κάγκελα που τον χώριζαν από την σωτηρία, ενώ πίσω του οι αγριεμένοι μαύροι κάποιας περίεργης φυλής, πλησίαζαν όλο και περισσότερο, με άγριες διαθέσεις. Η αγωνία που προκαλούσε η σκηνή εκείνη, καταφέρνει να έρθει στα μάτια μου ακόμη και σήμερα, τόσα χρόνια μετά.

Η υπερπροσπάθεια, για να ξεκολλήσει εκείνα τα σίδερα, αποτυπώνονταν στα σκίτσα με μαεστρία. Δεν θυμάμαι πως έφυγε από μπροστά μου το τεύχος αυτό, ούτε πως χάθηκε από τα κόμικς που φύλαγα μικρός. Ίσως να είχε την ίδια τύχη με πολλά ακόμη, όταν τα πετούσαν οι μητέρες μας. Έμεινε όμως στο νου μου εκείνη η ιστορία, κι όταν μετά από πολλά χρόνια αναζητούσα τεύχη Ταρζάν εκείνης της περιόδου, μέσα σε όλα βρήκα και εκείνο. Δεν το γνώρισα απ` το εξώφυλλο και επειδή ήταν μαζί σε 20 – 25 ακόμη τεύχη, μπήκε κάποια στιγμή στα ράφια, δίχως να διαβαστεί και ξεχάστηκε.

Μια κρύα βραδιά του φετινού Γενάρη, το τράβηξα από το ράφι ανυποψίαστα και βάλθηκα να το διαβάζω. Ειλικρινά, όταν έφτασα στην σκηνή που σας περιέγραψα, ένοιωσα σαν να γύριζα πίσω σε εκείνο το μικρό δωμάτιο, στην παλιά γειτονιά. Τα μάτια μου έμειναν καρφωμένα πάνω του και για μια στιγμή ο χρόνος έπαψε να έχει νόημα και ασκεί εξουσία. Ένα τσίμπημα, κάτι σαν να βγαίνει από μέσα από τα σωθικά, σα να σταματάει το μυαλό, σαν να βλέπεις με τα μάτια του χθες… Δεν νομίζω να υπάρχουν πολλά ακόμη τεύχη, που να λειτούργησαν έτσι πάνω μου, σε μια ανάγνωση τους. Εκείνο το μικρό Ταρζάν, έκανε το θαύμα του και η χρονομηχανή άνοιξε τις πόρτες της! Τώρα, ψάχνουμε όλοι μας τέτοια μηχανήματα και τα μυστικά κλειδιά τους, σε εικονογραφημένα, φωτογραφίες, παιγνίδια και ένα σωρό ακόμη ενθύμια μιας νιότης δίχως βιασύνες…

About Corto

Ασχολούμαι με το σκίτσο και τα κόμικς. Και στις δύο περιπτώσεις ακολουθώ το συναίσθημα. Θα προτιμούσα να μείνουν όλα αυτά στη σφαίρα του ερασιτεχνισμού, αλλά ...καμιά φορά η ζωή έχει άλλη γνώμη. Μισώ την υποκρισία και την αχαριστία και αρκούμαι στις μικρές στιγμές, που μπορούν να είναι παντού. Στη θέα ενός δέντρου, στον ήχο του κύματος...

Posted on 2 Οκτωβρίου 2010, in Collections, Comics, Comics History, Comics Legends, Comics Stories, Comics Trades, Comics Treasures!, Greek Comics, Άρθρα Μελών, Έρευνα, Αποσπάσματα, Αρχείο, Αφιερώματα, Αναμνήσεις, Δραγούνης, Εσωτερικές Σελίδες, Ελληνικά Κόμικς, Η Ιστορία των Κόμικς, Κόμικς Θρύλοι, Κόμικς Θησαυροί!, Κόμικς Ιστορίες, Πηδάλιο Πρες, Σπάνια Κόμικς, Ταρζάν, Memories, Rare Comics and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. 2 Σχόλια.

  1. Γιωργη συγχαρητηρια!
    καταφρες να τεριαξεις απλες λεξεις με εικονες και το αποτελεσμα ηταν να ανοιξεις το χρονοντουλαπο και να μας μεταφερεις με ενα μαγικο και ανεπαναληπτο τροπο στα χρονια της αθωωτητας, στα ανεμελα ξενιαστα παιδικα μας χρονια!
    Χρονια οπου ολοι μας ειχαμε ταυτιστει με τους αγαπημενους ηρωες των κομικς που διαβαζαμε!
    Προσπαθουσαμε να αναπαραγουμε τις περιπετειες τους και ταυτοχρονα να ταυτιστουμε με αυτες!
    και οταν δεν τα καταφερναμε και ηταν λογικο αυυτο γυρναγαμε ξανα στα αγαπημενα μας τευχη και προσπαθουσαμε να καταλαβουμε που καναμε λαθος και δεν μπορουσαμε να υπερπιδησουμε το εμποδιο ή να σπασουμε τα καγκελα που με τωση ευκολια εκανε ο αγαπημενος μας ηρωας!
    Ενα μπραβο ειναι λιγιο για να εκφρασει αυτο που αισθανομαι αυτη την στιγμη που μεσα στην χρονομηχανη ειμαι χαμενος σε μια ερημο και γυρω μου να σφυριζουν ανατριχιαστικα οι εχθρικες σφαιρες και τυτοχρονα να προσπαθω να καληφθω απο τις εφορμησεις των εχθρικων μαχητικων παλευοντας τατοχρονα να ανακαληχψω και να ανατηναξω τις εχθρικες αποθηκες πυρομαχικων !
    γΙΑΤΙ ΟΜΩς ΕΓΩ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΑ Ο ΛΟΧΑΓΟΣ ΝΙΚΟΛΣΛΟΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΤΡΟΜΙΤΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ????
    ΓΜΤ !!!!!
    μαλον πρεπει να ακολουθησω αλλο σχεδιο !!!!!!!!

    Μου αρέσει!

    • Α, βρε Μανώλη… Γράφοντας τα όλα αυτά, ξυπνούν συναισθηματα που θαρείς κοιμούνταν τόσα χρόνια, σε κάποια πλευρά του μυαλού μας. Μια πλευρά που δείχνει παρατημένη, ξεχασμένη, σε ένα λήθαργο χαμένη, μια ζωή που είναι πια πολύ μακριά απ` όσα θέλαμε – αλλά μείνανε στη μέση… Ελάτε να τα θυμηθούμε όλοι μαζί βρε παιδιά! Γράψτε για αυτά που σας θυμίζουν όλα τούτα. Τεύχη, ιστορίες, δεμένα άρηκτα με μια ηλικία μαγεμένη. Περιμένουμε τα κείμενα σας , με τέτοια ανυπομονησία, όπως τότε που στροιμοχνώμασταν να χαζέψουμε τα νέα τεύχη κρεμασμένα στα μανταλάκια των περιπτέρων, μην έχοντας τα χρήματα να τα αγοράσουμε… Θυμάστε; Ας τα ζωντανέψουμε και ας συγκινηθούμε ξανά!

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: