Advertisements

ΣΥΓΚΡΙΣΕΙΣ

Ζαγκόρ & Μίστερ Νο – Ομοιότητες στην σχεδίαση των χαρακτήρων 16/11/2011

Συντάκτης corto

Πολλές φορές, έχουμε συναντήσει το φαινόμενο να μοιάζουν μεταξύ τους, πολύ μάλιστα, χαρακτήρες διαφορετικών τευχών εικονογραφημένων. Άλλοι μπορεί να είναι από τον ίδιο τίτλο και βέβαια υπάρχουν περιπτώσεις σαν την σημερινή, όπου οι τίτλοι που θα συγκρίνουμε είναι διαφορετικοί. Νομίζω ότι θα μας παρουσιαστεί η ευκαιρία μελλοντικά να δούμε πολλές ακόμη ανάλογες περιπτώσεις. Αν κοιτάξετε στην υπό – κατηγορία μας «ΕΡΕΥΝΑ & ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ», θα βρείτε 3-4 τουλάχιστον παρόμοια άρθρα, από αυτά που ως τώρα ανακαλύψαμε.

Πάμε στην σημερινή διαπίστωση και στα επί μέρους στοιχεία. Στο τεύχος 21,της Ελληνικής έκδοσης του Μίστερ Νο από τον κ. Ανεμοδουρά(«Ίχνη Ληστών» 1987), βρίσκουμε ένα χαρακτήρα, μια τραγική φιγούρα καλύτερα, που μοιάζει με έναν άλλον, εντελώς διαφορετικό, εξίσου Ιταλικής όμως προέλευσης. Αυτός ο εντελώς διαφορετικός χαρακτήρας, σαν προσωπικότητα, στον οποίο μοιάζει, βρίσκεται στο τεύχος 169, της Ελληνικής έκδοσης του Ζαγκόρ(Μάρτιος του`74), του ίδιου εκδότη φυσικά. Με διαφορά μιας δεκαετίας λοιπόν, σε δύο διαφορετικές δημιουργίες, εντοπίζονται ομοιότητες στην σχεδίαση των χαρακτήρων. Στον μεν Ζαγκόρ, ο χαρακτήρας αυτός είναι δολοπλόκος, συμφεροντολόγος, αδίστακτος και ευθύνεται τα μέγιστα για την σφαγή των ινδιάνων Σεμινόλες, από τον αποικιοκρατικό στρατό της Μπριτάνια. Είναι ο πλοίαρχος του καραβιού που τους μεταφέρει στο νησί – παγίδα, ο Σήμπρουκ.

Στον Μίστερ Νο όμως, τα πράγματα αλλάζουν αρκετά, όχι όμως και το επάγγελμα του χαρακτήρα. Είναι ξανά καπετάνιος, αλλά σε έναν πλωτό γερανό, στην μακρινή Βραζιλία. Αυτή τη φορά είναι αυτός που θα πέσει θύμα των αδίστακτων κακοποιών, οι οποίοι θα τον αναγκάσουν να τους μεταφέρει σε ασφαλές έδαφος και που κάποια στιγμή θα τον σκοτώσουν. Ο καλλιτέχνης που σχεδίασε και τους δύο, είναι ο Franco Donatelli, που συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με τον αείμνηστο Sergio Bonelli, σε πολύ επιτυχημένους τίτλους κόμικς. Χρονικά, προηγήθηκε η σχεδίαση των τευχών 91 & 92 του Ζαγκόρ(“Liberta o` Morte” Ιανουάριος 1973 και “All` Ultimo Sangue” – Φεβρουάριος 1973). Και στα δύο τεύχη, τα εξώφυλλα ήταν από τον Gallieno Ferri. Στον Μίστερ Νο, η ιστορία που διαβάσαμε και εδώ, βρίσκονταν στα ίδιας αρίθμησης τεύχη με την αρχική Ιταλική(στον Ζαγκόρ δυστυχώς γίνονταν επιλογή ιστοριών, στην Ελληνική έκδοση). Δηλαδή στα 20 και 21(“Colpo Grosso” – Φεβρουάριος 1977 και “Destinazione Haiti”  – Μάρτιος 1977. Και τα δύο εξώφυλλα σχεδιασμένα από τον Gallieno Ferri κι εδώ).

Ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο που προκύπτει από την σύγκριση των δύο ιστοριών, τόσο στον Ζαγκόρ όσο και στον Μίστερ Νο, είναι το γεγονός ότι και στις δύο περιπτώσεις, η αμέσως επόμενη ιστορία διαδραματίζεται στην Αιτή, όπως επίσης και ότι και τις δύο ιστορίες σχεδίασε ο Marco Bignoti! Στον Ζαγκόρ ήταν η ιστορία με το βουντού και το χαμένο παιδί, ενώ στον Μίστερ Νο έχουμε σαν έναρξη του σεναρίου την Βολιβία, απ` όπου ο Αμερικανός πιλότος θα μεταβεί στην Αιτή, για να έρθει αντιμέτωπος με τις ίδιες δοξασίες και θρησκεία. Κι εδώ πάλι, οι ομοιότητες που θα συναντήσει ο αναγνώστης, είναι πολλές και θα αναφερθούμε σε μελλοντικό άρθρο. Και δεν αναφέρομαι μόνον σε χαρακτήρες αυτή τη φορά, αλλά και σε καρέ ολόκληρα, που περιγράφουν καταστάσεις!

Όλα αυτά πιστοποιούν ουσιαστικά, ότι ο καλλιτέχνης όταν εικονογραφεί ένα σενάριο, πολλές φορές δέχεται επιρροές από παλιότερες δημιουργίες του. Ειδικά όταν τα σενάρια μοιάζουν μεταξύ τους, όσο αφορά στον χώρο που επιλέγεται για να εξελιχθούν. Έτσι έγινε και στην περίπτωση που εξετάσαμε σήμερα. Σας παραθέτω στις εικόνες που συνοδεύουν το κείμενο και τα εξώφυλλα των τευχών, τόσο στην Ελληνική όσο και στην Ιταλική έκδοση.

Απ` ότι μπορείτε να δείτε, στην περίπτωση του Μίστερ Νο δεν ακολουθήθηκε απλά η αρίθμηση και δημοσίευση των ιστοριών, όπως στην Ιταλική, αλλά δημοσιεύτηκαν και τα αυθεντικά εξώφυλλα. Ενώ στον Ζαγκόρ, είχαμε κάτι το οποίο αξίζει να αναφερθεί. Τα δύο εξώφυλλα των Ιταλικών τευχών, που περιείχαν την ιστορία την οποία διαβάσαμε κι εδώ, μπήκαν ενδιάμεσα στα τεύχη 163 – 179, που δημοσιεύτηκε η ιστορία σε συνέχειες. Τα υπόλοιπα 15, είχαν για εξώφυλλο μεγέθυνση και χρωματισμό καρέ, από τα εσωτερικά πάνελ.

———————————————————————————————————————————————————————-

«ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ» – ΚΟΙΝΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ 12/8/2011

Συντάκτης corto

 

Ακόμη μια ασυνήθιστη περίπτωση, έπεσε στην αντίληψη μου πρόσφατα, σε ένα τσεκάρισμα των τευχών του εβδομαδιαίου «Μίκυ Μάους», που έκανα πρόσφατα. Δεν είναι κάτι που έχει επαναληφθεί από πλευράς του κ. Τερζόπουλου(τουλάχιστον στα τεύχη που έχω στην κατοχή μου. Αν κάποιος γνωρίζει περισσότερα επ` αυτού, θα ήταν πολύ χρήσιμο αν τα μοιράζονταν μαζί μας), οπότε είναι και μια μίνι έκπληξη, αυτό το εύρημα. Το αξιοπερίεργο μάλιστα, είναι ότι αυτή η επανάληψη εξωφύλλου, ήρθε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Όπως μπορείτε να δείτε και από τα εξώφυλλα που σας παραθέτω, σε σχεδόν δύο χρόνια είδαμε ξανά τον Γκούφυ να ποτίζει τα λουλούδια του, κρατώντας πάντα την ομπρέλα ανάποδα, έτσι ώστε το νερό που συγκεντρώνεται, να διοχετεύεται στην συνέχεια στις γλάστρες, με ένα λάστιχο! Αν μη τι άλλο, ασυνήθιστα έξυπνο και ευρηματικό, για τον συμπαθέστατο Γκούφυ! Τεύχος 483 λοιπόν και 556, όπου το μόνο που αλλάζει και διαφοροποιεί λιγάκι τα εξώφυλλα, είναι η απόχρωση του μπλε που επιλέχθηκε σαν φόντο(πιο σκούρο αυτό του 556).

——————————————————————————————————————————————————————–

ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΥΠΟΘΕΣΗ… 2/8/2011

Συντάκτης corto

Μια πολύ περίεργη περίπτωση, που έρχεται να περιπλέξει τα όσα γνωρίζαμε σχετικά με την εικονογράφηση μιας ιστορίας του «Ζαγκόρ» και που σχετίζεται με ένα εξώφυλλο του «Μικρού Καουμπόι»(τεύχος 280 – «Το αγρίμι» – διαβάστε παλαιότερο σχετικό άρθρο, μέσα από την σειρά παρουσιάσεων μας που αναλύει τα εξώφυλλα του περιοδικού), είναι το θέμα που θα μας απασχολήσει σε αυτό το κείμενο. Αν στο τέλος μπορέσετε να βγάλετε ασφαλή συμπεράσματα, δεν θα ήταν άσχημη ιδέα να τα συζητήσουμε, τόσο στα σχόλια αυτού του άρθρου, όσο και με email επικοινωνία. Τι ακριβώς γίνεται εδώ; Η ιστορία του τεύχους 155(«Ο προδότης μάγος»), φέρνει τον ήρωα μας αντιμέτωπο με μια εξέγερση των ινδιάνων της περιοχής, κάτι που δεν είναι τόσο εύκολο τελικά να εξηγηθεί και που έχει πολλές ανατροπές σαν σενάριο. Την ιστορία σχεδίασε ο Ιταλός Franco Bignotti, βετεράνος στις γουέστερν κόμικς εικονογραφήσεις, του οποίου το πορτρέτο θα σκιαγραφήσουμε σε ξεχωριστό άρθρο. Σας παραθέτουμε μια εικόνα από το εσωτερικό πάνελ της ιστορίας, από την Ιταλική έκδοση, όπου μπορείτε να την συγκρίνετε στην συνέχεια, τόσο με μια αντίστοιχη του Ελληνικού τεύχους, όσο και μια ακόμη η οποία και ευθύνεται κατά κάποιο τρόπο, για την ύπαρξη αυτού του κειμένου. Συγκρίνοντας τα δύο καρέ(Ιταλικό και Ελληνικό), θα διαπιστώσετε ότι ανήκει στον ίδιο δημιουργό. Αν δίπλα τώρα βάλετε και το εξώφυλλο του «Μικρού Καουμπόι», το συμπέρασμα που θα βγάλετε είναι ότι προήλθε σαν ιδέα από το καρέ της Ελληνικής έκδοσης του «Ζαγκόρ». Μέχρι εδώ, όλα δείχνουν να είναι πολύ απλά, αλλά …δεν είναι καθόλου! Το 1982, κυκλοφορεί μια υπέροχη έκδοση στην Αργεντινή, στην οποία εξιστορείται η πορεία των ερυθρόδερμων, τα ήθη και έθιμα τους, η κουλτούρα και η ζωή τους γενικά, μέσα από τις εικονογραφήσεις διάσημων σχεδιαστών κόμικς, οι οποίοι ο καθένας με τον τρόπο του δίνουν το συνολικό στίγμα των ινδιάνων μέσα στα κόμικς. Όλα τα καρέ που παραθέτει η έκδοση αυτή του εξωτερικού(την οποία και θα παρουσιάσουμε σε ξεχωριστό άρθρο, γιατί είναι πολύ σημαντική), είναι από εικονογραφήσεις των δημιουργών σε διάφορα περιοδικά. Κάποιες απ` αυτές μάλιστα τις διαβάσαμε και εδώ. Ο κάθε δημιουργός δε, έχει την δική του σελίδα στην έκδοση, με αποσπάσματα των εικονογραφήσεων του. Και φθάνουμε στο «ζουμί» της υπόθεσης! Ο δημιουργός του χαρακτήρα “Blueberry”(«Μπλούμπερυ»), ο περίφημος Jean Giraud ή κατά κόσμο Moebius, έχει μια δική του μικρή παρουσία σε όλο αυτό το πορτρέτο, στις πρώτες σελίδες της έκδοσης και μια σελίδα στην συνέχεια, με αποσπάσματα από τον “Blueberry”. Στην εισαγωγή της ειδικής αυτής έκδοσης, όπου υπάρχουν καρέ διάφορων δημιουργών και περιγράφουν τους χορούς των ινδιάνων, εντοπίζουμε ένα καρέ του Moebius από τον χορό του βούβαλου και εκεί αρχίζουν οι μεγάλες απορίες! Όπως μπορείτε να δείτε στην εικόνα που σας παραθέτω, το επίμαχο καρέ είναι ολόιδιο με αυτό του Bignotti, από την εικονογράφηση του τεύχους «Ζαγκόρ» που σας έλεγα πριν! Δεν είναι υπερβολή στο λόγο! Δείτε καλά τις εικόνες! Είναι ίδιες κυριολεκτικά! Σας παραθέτω δε και ολόκληρη τη σελίδα, για να μη πει κανείς ότι έκαναν κανένα είδους μοντάζ! Οπότε και έρχεται το ερώτημα. Ποιος έκανε πρώτος το καρέ και ποιος ήταν αυτός που επηρεασμένος απ` αυτό δημιούργησε ένα ίδιο ακριβώς; Φοβάμαι ότι την λύση την έχουν μόνον οι ίδιοι οι δημιουργοί, αλλά πολύ ευχαρίστως να το συζητήσουμε όλοι μαζί, αν κάποιος από εσάς έχει ενστάσεις ή διαφορετική πληροφόρηση. Σε κάθε περίπτωση πάντως, θεωρώ ότι άξιζε το κόπο και τον χρόνο που ξοδέψατε για να τα διαβάσατε όλα αυτά.

——————————————————————————————————————————————————————–

«ΜΙΚΡΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ» & «ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥΜΠΟΥ» – ΚΟΙΝΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ! 5/7/2011

Συντάκτης gkosk

 

Δεν μπορώ ακόμη να το πω με σιγουριά, όμως αν τελικά αποδειχτεί μέσα από την σχετική μας έρευνα πάνω στα καουμπόικα αναγνώσματα, ίσως να είναι η πρώτη και μοναδική φορά που τα δύο αυτά περιοδικά – θρύλοι είχαν κοινό εξώφυλλο, έστω και σε διαφορετικά τεύχη – περιόδους έκδοσης! Νομίζω ότι είναι μια μικρή έκπληξη για τους φίλους αυτών των ιστοριών και των συγκεκριμένων περιοδικών. Το τεύχος που εντοπίσαμε και σας παραθέτουμε πιο κάτω, από τον «Μικρό Σερίφη», είναι το 1456(«Τα παιδιά του Ιούδα»), όπου εικονίζεται ένας καουμπόι ίδιος ακριβώς με αυτόν του τεύχους 576(αναδημοσίευση στο τεύχος 954 – «Ο καταζητούμενος»), του «Μικρού Καουμπόι»! Στην επιμέρους λεπτομέρεια του εξωφύλλου 1456 του «Μικρού Σερίφη», να αναφέρουμε και την ύπαρξη ενός χαρακτήρα του «Μπλούμπερυ», κάτι που διακρίνεται από την άκρως χαρακτηριστική γραμμή στο σκίτσο! Τώρα σε σχέση με την πρώτη χρονικά εμφάνιση του καουμπόι στο εξώφυλλο, θα πρέπει να είναι αυτή του «Μικρού Καουμπόι»(1985). Μένει να ανακαλύψουμε και την αρχική προέλευση του χαρακτήρα αυτού, που εκ πρώτης όψεως φέρνει να είναι κι αυτός από σελίδα του «Μπλούμπερυ». Είδωμεν…

——————————————————————————————————————————————————————–

Κοινό εξώφυλλο – διαφορετικό κόμικς

Συντάκτης corto

Για ακόμη μια ιστορία που αφορά στα εξώφυλλα των Ελληνικών εκδόσεων κόμικς, θα διαβάσετε σήμερα. Έχει να κάνει με ακόμη μια περίπτωση ίδιου εξώφυλλου, αλλά διαφορετικού τίτλου κόμικς. Αρχικά το είδαμε την Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 1975 στα περίπτερα, σαν εξώφυλλο του μικρού σχήματος Μπλεκ, λίγο πριν αυτό πάψει να υφίσταται(με το συγκεκριμένο μέγεθος). Τίτλος του τεύχους «Η φλογέρα του καθηγητή» και κόστος 5 δραχμές.

Το 1984, εννιά χρόνια μετά, τα πράγματα μπήκαν στην θέση τους και μάθαμε πως επρόκειτο για ένα από τα εξώφυλλα της υπέροχης σειράς «Η κατάκτηση της Δύσης», έτσι όπως εκδόθηκε στην χώρα μας, από την Μαμούθ Κόμικς. Ήταν το τεύχος 39, με τίτλο «Οι μισθοφόροι», κόστος 40 δραχμές και ημερομηνία έκδοσης 15 Φεβρουαρίου του `84. Στην ουσία, ήταν το 41 τεύχος της ιταλικής αρίθμησης, με τίτλο «I Mercenari»(ο΄τίτλος και το περιεχόμενο, ήταν το ίδιο με του Ελληνικού τεύχους 39).

Η θρυλική αυτή σειρά του Gino d`Antonio, κυκλοφορεί και σε box set, επετειακού χαρακτήρα, όπως μπορείτε να δείτε πιο πάνω. Αν θέλετε να αποκτήσετε όμως τα τεύχη ξεχωριστά, στην ιταλική τους έκδοση, μπορείτε να μπείτε στην παρακάτω ηλεκτρονική διεύθυνση και να γίνουν δικά σας, με μόλις 2,70 ευρώ το ένα.

http://bonellieditore.fumetto-online.it/index.php?COLLANA=STORIA%20DEL%20WEST&vall=1&main_search_collana_albi_codepageNo=5#albi

—————————————————————————————————————————————————————-

Ινδιάνικη δοκιμασία 27/9/2012

Συντάκτες corto και Kriton

Οι ιδιαιτερότητες και ο εντελώς διαφορετικός κώδικας τιμής των ερυθρόδερμων, έτσι όπως αποτυπώθηκαν στο χαρτί στα κόμικς σενάρια που διαβάσαμε, παρουσίαζαν ανέκαθεν μεγάλο ενδιαφέρον για τον αναγνώστη. Είδαμε σκιτσαρισμένες πολλές από αυτές τις ξεχωριστές στιγμές, όπου κάποιοι εκ των λευκών πρωταγωνιστών ή απλά ινδιάνοι μεταξύ τους, κλήθηκαν να υπερασπιστούν τον λόγο τους και όχι μόνον, ενάντια στους αντιπάλους. Θανάσιμες μονομαχίες, όπου ο ένας εκ των δύο αντιπάλων συνήθως έχανε τη ζωή του. Οι δοκιμασίες αυτές διέφεραν από φυλή σε φυλή και είχαν για σήμα – κατατεθέν, την φαντασία τών  δημιουργών τους, είτε αυτοί ήταν οι πραγματικοί κανόνες των φυλών είτε προϊόν αυτών που έγραφαν τα σενάρια, για να γίνουν κόμικς.

Σήμερα θα δούμε μια από αυτές τις θανάσιμες μονομαχίες, η οποία ήταν κοινή για δύο διαφορετικούς κόμικς χαρακτήρες. Έχουμε δηλαδή μια δοκιμασία που επιλέχθηκε από διαφορετικούς δημιουργούς, για να αποτυπωθεί στο χαρτί και να αποτελέσει τμήμα τών ιστοριών που αφηγήθηκαν. Δεν το συναντάμε συχνά κάτι τέτοιο. Ασχέτως ποιου προηγήθηκε χρονικά η ιδέα, εμείς θα δούμε και θα συγκρίνουμε τις πολλές ομοιότητες μεταξύ τους.

Ανήκουν, όπως ήδη βλέπετε, σε Ιταλικά γουέστερν κόμικς, που διαβάσαμε και στην χώρα μας.  Η πρώτη, είναι αυτή του Aurelio Galleppini και αφορά στον διάσημο χαρακτήρα τού Tex Willer, όπως μας ήρθε στην Ελλάδα σαν ΡΟΚ, από τις εκδόσεις Νέος Παρνασσός, το 1969. Τα καρέ που επιλέξαμε είναι από το 19ο τεύχος (μεγάλο σχήμα), με τίτλο «Το πιστόλι δικάζει».  Αφορούν όμως σε έναν άλλο ήρωα, τον «Ασημόκαρδο», σχεδιασμένο από τον  Loredano Ugolini, που διαβάζαμε στις τελευταίες σελίδες του περιοδικού. Όπως μπορείτε να παρατηρήσετε, ο «Ασημόκαρδος» μονομαχεί με τον αντίπαλό του  σε μια πλατφόρμα, η οποία βρίσκεται σε ένα σχετικά μεγάλο ύψος από το έδαφος. Η ίδια ακριβώς δοκιμασία επιλέχθηκε και για τον Ζαγκόρ, στην ιστορία του “Contro Super Mike”, που μπορεί να μην κυκλοφόρησε ποτέ στη χώρα μας, όμως το Time Bandits την μετέφρασε για σας, πέρσι το καλοκαίρι. Στο σκίτσο της ιστορίας εκείνης, ο μεγάλος Gallieno Ferri.

———

Η πρώτη εκδοχή, με τον «Ασημόκαρδο», όπου οι αντίπαλοι έχουν δεμένα τα πόδια με ένα σχοινί, για να μη σκοτωθούν όταν πέσουν, πρέπει να είναι βασισμένη στην τελετουργία ενηλικίωσης στο Βανουάτου, όπου οι υποψήφιοι προς ενηλικίωση ανεβαίνουν σε έναν αυτοσχέδιο πύργο, με τα πόδια τους δεμένα με κληματίδες, και πηδάνε, προσπαθώντας να φτάσουν όσο πιο κοντά στο έδαφος (ει δυνατόν να το αγγίξουν με τους ώμους τους) χωρίς να σκοτωθούν.


(Προέλευση φωτογραφίας: wikipedia. Φωτογράφος: Paul Stein. Άδεια χρήσης εδώ.)

Βάλτε και «Vanuatu Land Diving» στη google, αν έχετε γερά νεύρα και θέλετε να δείτε και βίντεο.

Τη δοκιμασία αυτή αναγκάστηκε να υποστεί και ο Μίκυ Μάους, στην ιστορία το μυστικό τού πράσινου κόλπου (Μίκυ Μάους 7071 και Κλασικά Ντίσνεϋ 35, 95 και 156).

Θα σας έχουμε κι άλλες, παρόμοιες συγκρίσεις καρέ, στη φετινή ανανεωμένη μας αρθρογραφία.

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: